Γράφει ο Δημήτρης Κραουνάκης
Φωτογραφίες από το αρχείο του Λ.Χαλκιά.
Προλογίζοντας το 1982 στο θέατρο «Λυκαβηττού» την συναυλία-γιορτή για τα 125 χρόνια τηςοικογένειας των Χαλκιάδων, ο μεγάλος Ελληνας ηθοποιός Μάνος Κατράκης είπε... «..Εκατόν είκοσι πέντε χρόνια συμπληρώθηκαν από τότε πουοι κομπανίες των Χαλκιάδων άρχισαν ναγυρίζουν από πόλη σε πόλη, από χωριό σε χωριό παίζοντας και τραγουδώντας τιςχαρές και τις λύπες του λαού μας, σεγιορτές, σε γάμους, σε πανηγύρια δημιουργώντας και αντλώντας από την μεγάληδεξαμενή της μουσικής παράδοσης του τόπου μας που χάνεται στα βάθη των αιώνων,στην επαφή λαών και πολιτισμών, σε αυτό το σταυροδρόμι της ανθρώπινης ιστορίαςπου λέγεται Ελλάδα. Διατήρησαν αυτόν τον θησαυρό μέχρι τις μέρες μας,παραδίδοντας τον από πατέρα σε γιο σετέσσερις γενιές, ατόφιο με τιμιότητα και αγάπη πλουτίζοντας τον με νέα κάθεφορά ακούσματα και νέες αξίες από τις λαϊκές εμπειρίες της κάθε γενιάς.»
155 χρόνια Χαλκιάδες!!.
Οι Χαλκιάδες κατάγονται από τηνΗπειρο. Ο γενάρχης – δάσκαλος στο επάγγελμα, που έπαιζε μαντολίνο και λαούτο-Αντώνης Κάμψος [1824-1887], ύστερα από μια μάχη με τους Τούρκους κατέβηκε απότην Αλβανία στα Γιάννενα, όπου άλλαξε το όνομα του και το έκανε Χαλκιάς κι έτσιεμφανίζεται η πρώτη γενιά των Χαλκιάδων.
Στην δεύτερη γενιά ανήκει οΜήτρος Χαλκιάς [1841-1909] που έπαιζε κλαρίνο. Στην τρίτη γενιά ο Πολυχρόνης, λαούτο [1867-1917] και ο Λάμπρος, κλαρίνο [1869-1923].
Στην τέταρτη γενιά ανήκουν ο Μάνθος, κλαρίνο [1895-1945] οΜήτσος, βιολί [1900-1967] ο Νίκος, κλαρίνο [1904-1992] ο Φώτης λαούτο,τραγούδι[1907-1973] ο Κυριάκος, βιολί,τραγούδι [1910-1992] και ο Τάσος Χαλκιάς, κλαρίνο[1916-1992].
Μέχρις εδώ ήταν όλοι τουςπρακτικοί μουσικοί αλλά μαστόροι στο είδος τους με αναγνώριση σε όλη την Ελλάδααλλά και το εξωτερικό όπως ο Τάσος Χαλκιάς που ο ήχος από το κλαρίνο τουσυγκίνησε τις ψυχές των ξενιτεμένων Ελλήνων.
Οι Χαλκιάδες ως οι πιο γνήσιοιεκφραστές της Ηπειρώτικης λαϊκής μας μουσικής, υπηρέτησαν το ίδιο πιστά και τηνπαραδοσιακή μουσική άλλων περιοχών, όπως και οι νεώτερες γενιές της οικογένειαςτα νέα αστικά μουσικά ρεύματα μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.
Στην πέμπτη γενιά ανήκουν οΜάνθος, ο Λάμπρος, ο Χρόνης, ο Βαγγέλης, ο Νίκος, ο Χρήστος, και ο γνωστόςτραγουδιστής Μιχάλης [Λάκης] Χαλκιάς.
«..Η Πατρίδα μας είναι μιαμουσική χώρα και ο λαός μας ένας λαός τραγουδιστής», γράφει ο Λάκης Χαλκιάς στοβιβλίο του «2500 χρόνια Ελληνική Μουσική».. «Από τα χρόνια του Χρυσού αιώναμέχρι τον Μέγα Αλέξανδρο, από το Βυζάντιο μέχρι τους Βαλκανικούς πολέμους καιτον δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο αλλά και στα νεώτερα χρόνια εμείς οι Ελληνεςτραγουδάμε πάντα πριν και μετά από δόξα και αέναα πάθη….Η μουσική και τατραγούδια του λαού μας έχουν τόσο συνδεθεί με την ιστορία μας που θα έλεγεκανείς πως ολόκληρη η Ελληνική ιστορία είναι ένα τραγούδι.. Ένα τραγούδι πουκαταργεί την φθορά του χρόνου, συνυφασμένο με αρχαίες μνήμες, ύμνους καιθρήνους, έπη, ερωτική διάθεση και ηρωισμούς!.»
50 χρόνια στο τραγούδι!!.
Συνεχιστής της παράδοσης τωνΧαλκιάδων ο Λάκης Χαλκιάς, ερμηνεύει εδώκαι πενήντα χρόνια τις ευαισθησίες του λαού μας, δημιουργώντας μια μοναδική στοείδος της δουλειά που μας περπατάει στους αιώνες, που μας χαρίζει ξεχωριστάσυναισθήματα μνήμης, αγάπης και στοχασμού.
Ο Λάκης Χαλκιάς γεννήθηκε σταΓιάννενα το 1943. Γιος του κλαρινίστα Τάσου Χαλκιά, ασχολείται με την μουσικήκαι το τραγούδι από επτά ετών! Στα δέκα έξι χρόνια του εργάζεται σανεπαγγελματίας και στα δέκα οκτώ του το 1962 ηχογραφεί τον πρώτο του δίσκο.Παίζει κιθάρα, μπουζούκι, λαούτο,τζουρά, ούτι.
To 2012 o Λάκης Χαλκιάς συμπληρώνει τα πενήντατου χρόνια στο τραγούδι!
Ας δούμε τις ποιο σημαντικέςστιγμές αυτής της πορείας...
Από το 1960 μέχρι το 1967εμφανίζεται πλάι στη Σωτηρία Μπέλλου, τον Στέλιο Καζαντζίδη, τον ΓρηγόρηΜπιθικώτση, το Γιώργο Ζαμπέτα, ενώ συνεργάζεται με τους μεγάλους ρεμπέτες ΜάρκοΒαμβακάρη, Γιάννη Παπαϊωάννου, Βασίλη Τσιτσάνη. Την ίδια περίοδο, τα καλοκαίριαεμφανίζεται με το συγκρότημα των Χαλκιάδων σε πανηγύρια, γάμους και άλλεςλαϊκές εκδηλώσεις..
Από το 1967 ως το 1971 βρίσκεταιστην Αμερική και τον Καναδά όπου μεταξύ άλλων συνεργάζεται με τον Αντονι Κουήνστην παρουσίαση του έργου «Ζορμπάς» στην τηλεόραση της Καλιφόρνιας.
Το 1971 επιστρέφει στην Ελλάδακαι αρχίζει να ηχογραφεί τραγούδια του Χρήστου Νικολόπουλου, ΛουκιανούΚηλαϊδόνη και του Γιάννη Μαρκόπουλου μετον οποίο θα συνεργαστεί και στην συναυλία του στο «Ηρώδειο» το 1976. Τονεπόμενο χρόνο θα κυκλοφορήσουν σε δίσκο «Οι ελεύθεροι πολιορκημένοι» τουΜαρκόπουλου με ερμηνευτές τον Νίκο Ξυλούρη, τον Λάκη Χαλκιά και την ΕιρήνηΠαπά.
Το 1981 ο Λάκης Χαλκιάς ταξιδεύειγια δεύτερη φορά στην Αυστραλία. Αποκορύφωμα αυτής της περιοδείας οι δυοσυναυλίες του στο «Οπερα Χάουζ» του Σίδνεϊ.
Καλοκαίρι του 1982 ο Χαλκιάςπαρουσιάζει στο θέατρο «Λυκαβηττού» την οικογένεια των Χαλκιάδων, γιορτάζονταςτα 125 χρόνια συνεχούς προσφοράς της οικογένειας στην δημοτική παραδοσιακήμουσική.
Την ίδια χρονιά συνοδεύει τηνΜελίνα Μερκούρη σε μια σειρά συναυλιών στην Σουηδία.
Το 1984 συμμετέχει στην συναυλίατου Νίκου Μαμαγκάκη στο «Ηρώδειο» τραγουδώντας στην «Οδύσσεια» σε στίχους του Νίκου Καζαντζάκη. Την ίδιαχρονιά μελοποιεί αποσπάσματα από την «Ιλιάδα» του Ομήρου που ερμηνεύει ηΑσπασία Παπαθανασίου.
Το 1990 τραγουδά στο δίσκο«Αφρική τώρα» σε μουσική Γιώργου Κατσαρού και στίχους Αφρικανών ποιητών σεμετάφραση Δημήτρη Ιατρόπουλου. Ο ΟΗΕ θέλοντας να τιμήσει τους συντελεστές αυτούτου δίσκου για την προσφορά τους στον αγώνα κατά του Απαρτχάιντ τους καλεί καιπαρουσιάζουν το έργο στην Νέα Υόρκη στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών στις 12Οκτωβρίου.
Το 1992 ο Λάκης Χαλκιάς, μετά απόμελέτη δώδεκα χρόνων ολοκληρώνει το μουσικό έργο «2500 χρόνια Ελληνική μουσική»και δυο χρόνια αργότερα το παρουσιάζει στην Γερμανία και την Κύπρο, ενώ το 1995με πρωτοβουλία της ΓΣΕΕ στο ΜέγαροΜουσικής Αθηνών όπου και ηχογραφείται ζωντανά.
Το 1996 για πρώτη φορά ο Λάκης Χαλκιάς εκτός απόερμηνευτής παρουσιάζεται και σαν συνθέτης στον δίσκο «Η Ελλάδα είναι έρωτας».
Το 2000 συνεργάζεται για πρώτηφορά με τον συνθέτη Χρήστο Λεοντή και τραγουδά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στην«Καταχνιά».
Το 2002 το έργο του «2500 χρόνιαΕλληνική Μουσική» ανεβαίνει στο «Ηρώδειο» ενώ τα δυο επόμενα χρόνια τοπαρουσιάζει στην Ελβετία και στην Αυστραλία στα Φεστιβάλ Σίδνεϊ και Αδελαϊδας.
Το 2007 εμφανίζεται στο ΜέγαροΜουσικής Αθηνών στο έργο του Γιάννη Μαρκόπουλου «Μετανάστες» και στο θέατρο «Badminton» στο έργο«Ελεύθεροι Πολιορκημένοι». Την άνοιξη της ίδιας χρονιάς παρουσιάζει στη Κύπρο,στο Δημοτικό θέατρο Στρόβολου το μουσικό δρώμενο «Ω Γλυκύ μου έαρ», ενώ τοκαλοκαίρι συμμετέχει στο Φεστιβάλ Ιερουσαλήμ με μια συναυλία με τίτλο «Η Ελλάδαείναι έρωτας».
O Λάκης Χαλκιάς σπάνια πια εμφανίζεταισε μουσικούς χώρους, τον κούρασε το ξενύχτι και ο τρόπος που σήμερα«διασκεδάζει» ο κόσμος.
Προτιμά τις συναυλίες σε όλη τηνΕλλάδα αλλά και στο εξωτερικό όπως η τελευταία εμφάνιση του τον Απρίλιο του2011 στην «1η Γιορτή Ελληνικού τραγουδιού» στο Τορόντο του Καναδά.Εχει κάνει περισσότερες από χίλιες διακόσιες συναυλίες σε σαράντα χώρες καιβέβαια σε κάθε γωνιά του τόπου μας.
Γνώρισα τον Λάκη Χαλκιά πριν απόέξι-επτά χρόνια.. Ούτε θυμάμαι ποιος μας γνώρισε, ούτε με ποια αφορμή έγινε ηγνωριμία μας. Βέβαια τον έβλεπα πολλά χρόνια πριν εδώ στην γειτονιά μας στηνΠατησίων στο γραφείο κάποιας κοπέλας που έβγαζε φωτοτυπίες και έγραφε κείμενα,αλλά δεν είχαμε ποτέ μιλήσει..
Συμπαθέστατος άνθρωπος - καμίασχέση με τα.. «φρούτα» που ευδοκιμούν στο χώρο, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια!. «Εργάτης» με όλη την σημασία τηςλέξης.
Ακόμα και σήμερα κάτω από αυτέςτις άθλιες συνθήκες που ζούμε - που μας οδήγησαν ανίκανοι πολιτικοί -εξακολουθεί να παλεύει. Καθημερινά τρέχει από εδώ και από εκεί, προσπαθεί νακάνει πράγματα με την μουσική που λατρεύει -την παραδοσιακή- να την σώσει καινα την διαδώσει στους νεώτερους, χωρίς βέβαια να απαρνιέται το έντεχνο τραγούδιπου χρόνια το υπηρέτησε κάνοντας συνεργασίες με τους σπουδαιότερους Ελληνεςσυνθέτες.
Κάποια στιγμή είπαμε να συνεργαστούμετο 2008 αλλά μάλλον δεν ήταν και πολύ τυχερή στιγμή… Είχα προγραμματίσει μιασυναυλία του στο Βόλο στις 9 Δεκεμβρίου με αφορμή τον εορτασμό των 100 χρόνων του Εργατικού Κέντρου Μαγνησίας σεσυνεργασία με την Νομαρχία. Παραμονή της συναυλίας έγιναν επεισόδια στο Βόλο μεαφορμή την δολοφονία του 15χρονου ΑλέξηΓρηγορόπουλου στην Αθήνα.
Ο Νομάρχης φοβήθηκε επεισόδια καιστο χώρο του θεάτρου την επομένη και ματαίωσε την συναυλία.. Και έτσι για ναδείτε πως «υπολογίζουν» τον πολιτισμό και τους ανθρώπους του σε αυτό τον τόπο -απλά τον χρησιμοποιούν για να περνούν την προπαγάνδα τους - τέσσερα χρόνια μετάκαι ακόμα «περιμένω» τον τότε Νομάρχη Απόστολο Παπατόλια να μας κάνει ένατηλέφωνο για εκείνη την ματαίωση και ας είχαμε κουβαληθεί από την προηγούμενη στοΒόλο για την σωστή προετοιμασία της συναυλίας!! Ανίκανοι άνθρωποι να κάνουνέστω και μια τυπικά ευγενική κίνηση…
Ένα χρόνο μετά, τον Αύγουστο του2009 κάναμε «επιτέλους» μια συναυλία μετον Λάκη στην Σαλαμίνα, στο πλαίσιο των πολιτιστικών εκδηλώσεων της ΝομαρχίαςΠειραιά. Θα σας πω την αλήθεια.. Ηταν η πρώτη φορά που τον έβλεπα «ζωντανά»στην σκηνή! Ηταν υπέροχος, η επικοινωνία του με τον κόσμο καταπληκτική και είχεφτιάξει ένα μουσικό πρόγραμμα με όλες τις επιτυχίες του αλλά και μικράαφιερώματα - όμορφα δεμένα μεταξύ τους - στον Θεοδωράκη, Λοίζο, Καλδάρα,Τσιτσάνη και βέβαια στον Γιάννη Μαρκόπουλο που σημάδεψε την πορεία του. Φυσικάδεν έλειπαν και τα παραδοσιακά τραγούδια από την Ηπειρο, Μακεδονία, Θεσσαλία,Ρούμελη και Μικρά Ασία.. Οι θεατές ενθουσιασμένοι τραγουδούσαν και χόρευαν δίπλα στο κύμα – στην Ψιλή άμμο- όπουέγινε η συναυλία.
Τα τελευταία δυο χρόνια που είμαιμακρυά από τον χώρο της παραγωγής πολιτιστικών εκδηλώσεων, μετά από 33 χρόνια –μια και δεν αντέχω πλέον την ανευθυνότητα των «υπευθύνων» του πολιτισμού –κράτησα μια επαφή με τον Λάκη Χαλκιά.
Πριν λίγους μήνες μου έφερε τοβιβλίο του «2500 χρόνια Ελληνική μουσική» και όλο το υλικό για μια συναυλία πουείχε κάνει στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το 1992. Με «κέντρισε» η ιδέα τηςεπανάληψης μιας τέτοιας συναυλίας με άλλους συντελεστές και μάλιστα στιςσημερινές συνθήκες που οι πάντες αμφισβητούν κάθε τι το Ελληνικό…Πρότεινα στοΦεστιβάλ Αθηνών να γίνει στο «Ηρώδειο» το καλοκαίρι του 2012. Ελα όμως που οι«υπεύθυνοι» του «Ελληνικό» Φεστιβάλ ΑΕ. δεν ενδιαφέρονται, όπως κατάλαβα για«ότι Ελληνικό», αλλά έχουν άλλες «προτεραιότητες»!!
«Μας κυβερνούν βάρβαροι!!.»
Θύμωσα με την ανεύθυνη συμπεριφορά των.. «υπευθύνων» του«Ελληνικό» Φεστιβάλ ΑΕ για τον κακό τρόπο που αντιμετώπισαν την πρόταση μου καιέστειλα μια επιστολή διαμαρτυρίας προς τον Υπουργό «Πολιτισμού» [;;] ΠαύλοΓερουλάνο αλλά και στο ίδιο το «Φεστιβάλ» και τους ανθρώπους του,καταγγέλλοντας τον τρόπο λειτουργίας του.Την μετατροπή δηλαδή μιας δημόσιαςυπηρεσίας - που πληρώνουμε όλοι μας - σε προσωπικό γραφείο κάποιου μάνατζερ πουέφεραν από την «αλλοδαπή» ως τον πλέον κατάλληλο, που όμως σπάνια βρίσκεταιστην Ελλάδα στην διάρκεια του χειμώνα - χρόνο προετοιμασίας του φεστιβάλ - μιακαι διευθύνει την Οπερα της Λυών και ζει στην Γαλλία!!!..
Αργότερα έστειλα την επιστολή και στο Λάκη Χαλκιά.. Να ηαντίδραση του..
«Αδελφέ μου Δημήτρη επικροτώ τηνεπιστολή σου η οποία δείχνει όλη την ξεφτίλα που επικρατεί στον πολιτιστικόχώρο στην ΑΜΟΙΡΗ πατρίδα μας, αφού μας κυβερνάνε άνθρωποι ανιστόρητοι, απολίτιστοι,απάτριδες, πλιατσικολόγοι, στην κυριολεξία βάρβαροι! Τι άλλο να περιμένουμεφίλε;;
Καλά έκανες και έστειλες αυτή τηνεπιστολή γιατί αν δεν βγει κάποιος να τους τα σούρει δεν καταλαβαίνουντίποτα,τόσο παχύδερμα βουτηγμένα στη σαπίλα είναι!!!»
Να είμαστε καλά Λάκη και κάποιαστιγμή θα την κάνουμε αυτή την συναυλία, όταν η χώρα μας πάρει μια βαθιά ανάσααπ όσα περνάει σήμερα και όταν – θέλω να ελπίζω - μπουν σε θέσεις ευθύνης[υπουργοί, πρόεδροι φεστιβάλ κλπ] άνθρωποι που δεν θα έχουν στόχο να εξαφανίσουνκάθε τι το Ελληνικό!..
«Εχει πάει κατά διαβόλου η ψυχαγωγία!!.»
Αντιγράφω κάποιες απόψεις τουΧαλκιά, έτσι όπως τις είπε πριν λίγο καιρό στον μουσικό Ανδρέα Νικόλη για το musicheaven.gr
«..Δυστυχώς η μουσική σήμερα είναι έρμαιοτης τύχης της!. Από την εποχή που δημιουργήθηκε το ελεύθερο ραδιόφωνο έγινε ηπρώτη μεγάλη ζημιά, γιατί οιπερισσότεροι από αυτούς που ασχολήθηκαν ήταν άσχετοι με τη μουσική, όπωςάσχετοι με το ραδιόφωνο ήταν και όσοι «έστησαν» ραδιοφωνικούς σταθμούς!. Εκείνητην εποχή, γύρω στο ΄90 ήμουν διευθυντής στο Ράδιο «Ξένιος» του Δήμου ΆνωΛιοσίων και γνώρισα από κοντά όλο αυτό το μπάχαλο που γίνονταν, αφού τοαντιμετώπισα προσωπικά σχεδόν δυο χρόνια… Όσοι δούλευαν ως D.J στις Disco καιστα μπαρ –που οι περισσότεροι δεν σκαμπάζανε τίποτε από μουσική και έπαιζαντραγουδάκια για να χορεύουν τα πιτσιρίκια της εποχής - ξαφνικά οι «κύριοι»αυτοί πήραν εκπομπές στα νεοσύστατα ραδιόφωνα και άρχισαν να «εκτελούν» στηνκυριολεξία την μουσική, όχι μόνο την ελληνική αλλά και την ξένη. Ταυτόχροναέγιναν πειθήνια όργανα των δισκογραφικών εταιριών παίζοντας τραγούδια που οιεταιρείες ήθελαν να λανσάρουν στον κόσμο ανέξοδα. Χαρακτηριστικό παράδειγμαήταν ότι μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα, χάθηκαν από αυτούς τους ραδιοφωνικούςσταθμούς όλοι οι μεγάλοι δημιουργοί και ερμηνευτές του λαϊκού μας τραγουδιού!..Αυτό ήταν το πρώτο χτύπημα. Το δεύτερο και μεγαλύτερο ήρθε από την λεγόμενη«ελεύθερη τηλεόραση». Όλοι αυτοί οι θρασύς και ατάλαντοι που «βαπτίστηκαν» «μουσικοί παραγωγοί» και είχαν πάρει ήδη διάφορα πόστα στοραδιόφωνο, πήραν και μουσικές εκπομπές στην τηλεόραση, όχι για να παρουσιάσουνμουσικά προγράμματα ποιότητας ως όφειλαν σεβόμενοι τον κόσμο που τους έβλεπεκαι τους άκουγε, αλλά για να βγάλουν απωθημένα και να οικονομήσουν κανέναφράγκο!. Κάθε βράδυ γύριζαν από καμαρίνι σε καμαρίνι στα νυχτερινά κέντρα γιανα ψήσουν νέους «καλλιτέχνες» ότι θατους κάνουν εκπομπές και αφιερώματα…Έτσι οι μουσικές εκπομπές μετατράπηκαν σεσαλιαρίσματα, σαχλαμαρίτσες, [τι έφαγες, με ποια ή ποιόν πήγες και άλλα κουτσομπολιάκαι χλευάσματα], με ένα κόσμο χαμηλού πνευματικού επιπέδου που έφτασαν να παρουσιάζουν «άρρωστους» ανθρώπους και νατους εκθέτουν δημόσια!!. Γενικά βγήκε στη επιφάνεια ένας κόσμος τυχοδιωκτικόςκαι τυχάρπαστος, ατάλαντοι, ψώνια, γυμνά μοντέλα, όμορφες ξανθιές που βλέπουντη ζωή ωραία χωρίς κανένα πρόβλημα , σούργελα και γενικώς νούμερα του κερατάπου έβγαζαν μόνο απωθημένα και κακία!!..
Αυτοί κακοποίησαν την Ελληνικήμουσική , τον πολιτισμό μας και την ποιότητα της ζωής μας.. Για να καταλάβει κανείςπόσο χαμηλά είχαν φτάσει τα πράγματα, θα σου πω ετούτη τη σκηνή που είδα έναβράδυ σε κάποιο κανάλι και ανατρίχιασα. Κάποιοι «έξυπνοι» από αυτούςπαρουσίαζαν έναν τραγουδιστή που είχε κάνει κάποια καριέρα στο λαϊκό τραγούδι,αλλά τελευταία δεν έστεκε και τόσο καλά στα μυαλά του, τον είχαν βάλει λοιπόν,με το κεφάλι κάτω και τα πόδια ψηλά σε μια καρέκλα και τραγουδούσε σε αυτή τηστάση!!. Τι άλλο να πούμε για να καταλάβει κάποιος τι είδους άνθρωποι μπήκανστο χώρο και τον κάνανε ρημαδιό!!!.
Και στη διασκέδαση άλλαξαν όλα.Όσοι πάνε σήμερα να διασκεδάσουν, το 70-80% έχουν δει τη διασκέδαση και τηνψυχαγωγία ως χαβαλέ. Δεν είμαι πουριτανός ούτε και ηθικολόγος αλλά π.χ. ποτέδεν θα έβαζα το κορίτσι που συνοδεύω να ανέβει στο τραπέζι και να την κάνουν μάτιοι άλλοι, είναι κάτι που δεν πρόκειται να το καταλάβω ποτέ αυτό που σήμεραγίνεται!. Εξ άλλου στα περισσότερα μεγάλα νυχτερινά κέντρα δεν πάνε πια για ναακούσουν μουσική - είναι λίγοι έως ελάχιστοι αυτοί που ακούνε πια - αλλά πάνεγια «οφθαλμόλουτρο» όπως συνηθίζετε να λέγεται, για πασαρέλα, για δημόσιεςσχέσεις και όλα τα σχετικά επακόλουθα. Όσο για αυτό που ονομάζουμε ψυχαγωγίαδηλαδή αγωγή ψυχής έχει πάει κατά διαβόλου!!»
«Οι «οικογένειες» στη μουσική και την πολιτική!!.»
Αντιγράφω και από το mousikorama.gr την απάντηση του Λάκη Χαλκιά στο ερώτημα του Θόδωρου Εξηντάρη για τις«οικογένειες» στη μουσική αλλά και την πολιτική..
«..Στην πολιτική δυστυχώς, όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, κυριαρχούν οι «οικογένειες» τωνπολιτικών, τα «τζάκια» και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι βρεθήκαμε σήμερα σεαυτά τα χάλια!. Με έχουν κάνει πολλέςφορές να αμφισβητήσω τον πατριωτισμό τους και να αναρωτηθώ αν αγαπάνε αυτό τον τόπο, αυτό τον λαό, αφού μια ζωή μαςξεπουλάνε και μια ζωή τους ακούω να μας λένε να σφίξουμε και άλλο το «ζωνάρι»!. Αντίθετα στο μουσικό χώρο οι «οικογένειες» –όπως η δική μου - επικράτησαν τόσα χρόνια σμιλεύοντας το παραδοσιακό μαςτραγούδι με την αγάπη τους, το μεράκι, τον σεβασμό που είχαν γι αυτό και το παρέδωσαν στις νεώτερες γενιέςσαν ένα σπάνιο έργο τέχνης- όπως και είναι στην πραγματικότητα. Οι ξένοιμελετητές το μελέτησαν αυτό το υλικό και το τοποθέτησαν εκεί που άξιζε, σε αντίθεση με το Ελληνικό κράτος που μια ζωήτο υποτιμάει και του συμπεριφέρεται σαν ένα μουσικό είδος δεύτερης κατηγορίας! Ολοι αυτοί οι παραδοσιακοί, μεγάλοιδεξιοτέχνες αγωνίστηκαν πολύ σκληρά και κάτω από δύσκολες συνθήκες για να διαφυλάξουν, να διασώσουν και να διαδώσουν το Εθνικό παραδοσιακό μαςτραγούδι, καλλιεργώντας το όσο καλύτερα μπορούσαν. Κι όμως αυτούς τους βασανισμένουςκαι άγιους ανθρώπους οι πολιτικοί μας τους άφησαν να πεθάνουν στο δρόμο..Αντίθετα οι πολιτικές οικογένειες καταλήστεψαν και λεηλάτησαν τον τόπο και τοχειρότερο μας απόκοψαν από τον πολιτισμό και τις παραδόσεις μας πουλώντας μας φούμαρα για μεταξωτές κορδέλες!!.
Τέλος στις μουσικές οικογενειακές αν δεν ήσουν ικανός ναβγεις σ αυτό το χώρο η ίδια σου η οικογένεια σε απέρριπτε και σου έλεγε δενκάνεις γι αυτή τη δουλειά γιατί προσβάλλεις την οικογένεια!. Ενώ στις πολιτικέςοικογένειες ποτέ κανείς, όσο ακατάλληλος και ανίκανος και αν υπήρξε, δεν τοναπέρριπταν!! Μάλλον βόλευε καλύτερα το κατεστημένο να κάνει την δουλειά του μεανίκανους και ακατάλληλους πολιτικούς!!!.
«..Με ρωτάς για σχέδια.. Αυτή τηνχρονιά συμπληρώνω τα πενήντα χρόνια μου στο τραγούδι, θα ήθελα κάτι να κάνωστην Αθήνα.. Όπως θέλω να κάνω κάτι και στα Γιάννενα με αφορμή την συμπλήρωσηείκοσι χρόνων από τον θάνατο του πατέρα μου του Τάσου Χαλκιά [12-8-1992].. Δενξέρω αν θα τα καταφέρω.. Η σημερινή πολιτική και οικονομική κατάσταση στηνΕλλάδα ανατρέπει πολλά σχέδια για το μέλλον αφού για όλους μας το μέλλον δενείναι απλά γκρίζο, αλλά θεοσκότεινο!!.
Τώρα είναι η ώρα που θα πρέπει οικαλλιτέχνες να είναι κοντά στο κόσμο, να σταθούμε δίπλα του και να αγωνιστούμεόσο γίνεται πιο δυνατά..Ο χειμώνας αυτός πρέπει να είναι χειμώνας αντίστασηςκαι επειδή θα έρθουν και χειρότερα ακόμη, όπως μας προετοιμάζουν οι κάθε λογής«τρόϊκες» και τα κάθε λογής «μνημόνια»,ας προετοιμαστούμε κατάλληλα για νέους και μεγάλους αγώνες για να μην.. «μνημονεύουν»εμάς στο τέλος!. Το κακό είναι ότι πολλοί λίγοι βλέπουν τον ύπουλο εχθρό σήμεραγιατί είναι «αόρατος»… Πρέπει να ανοίξουμε τα μάτια του μυαλού μας - ναξυπνήσουμε - να βγούμε από τον ιό της αποχαύνωσης και του πνευματικού μαρασμούπου μας έχουν μεταδώσει, να δούμε τον «εχθρό» κατάματα και να τον πολεμήσουμε!!!»
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΛΑΚΗ ΧΑΛΚΙΑ:
- Λάκης Χαλκιάς «Τα αηδόνια» 1964
- Γιάννης Μαρκόπουλος- Γιώργος Σεφέρης «Στρατής ο Θαλασσινός» 1972
- Λουκιανός Κηλαίδόνης- Γιάννης Νεγρεπόντης «Μικροαστικά» 1972-73
- Γιάννης Μαρκόπουλος- Μάνος Ελευθερίου «Θητεία»1973
- Γιάννης Μαρκόπουλος- Γιώργου Σκούρτης «Μετανάστες» 1974
- Γιάννης Μαρκόπουλος- Κώστα Βίρβος «Θεσσαλικός κύκλος» 1974-75
- Γιάννης Μαρκόπουλος «Ανεξάρτητα»1975
- Γιάννης Μαρκόπουλος- Μιχάλης Κατσαρός «Οροπέδιο» 1975
- Γιάννης Μαρκόπουλος «Εργάτες» 1976
- Γιάννης Μαρκόπουλος-Διονύσιος Σολωμός «Ελεύθεροι πολιορκημένοι» 1977
- «Δημοτικά τραγούδια της Ελλάδας».1978
- Απόστολου Καλδάρα «Λαϊκά μονοπάτια». 1979
- «Ρίζες» Δημοτικά- λαϊκά- ρεμπέτικα. 1980
- Μάριου Τόκα- Γιάννη Ρίτσου «Πικραμένη μου γενιά» 1981
- «Τα παραδοσιακά μας τραγούδια». 1982
- «Κέφι γλέντι και χαμός». Δημοτικά, λαϊκά 1985
- Λάκη Χαλκιά- Δ.Λεοντάρη «Ειρήνη» 1985
- Βασίλη Σταμούλη- Ποίηση Παλαιστίνιων ποιητών «Ιερουσαλήμ» 1986
- Νίκου Μαμαγκάκη- Νίκου Καζαντζάκη «Οδύσσεια» 1986
- Αντ.Στεφανίδη- Βασ. Παπαδόπουλου «Είναι κάτι βράδυα» 1988
- Γιώργου Κατσαρού- ποίηση Αφρικανών ποιητών «Αφρική τώρα» 1989
- Γιώργου Κατσαρού- Δημήτρη Ιατρόπουλου «Μην τρυπάτε το μέλλον» 1991
- «Η Ελλάδα είναι ένα τραγούδι» Δημοτικά. 1992
- «Η Ελλάδα είναι έρωτας» Λάκη Χαλκιά σε ποίηση Γιώργου Σουρή κά 1996
- «2500 χρόνια Ελληνική Μουσική» 1998
- «Παραδοσιακά μουσικά κεντήματα» 2002
- «Ξηγημένα και Παρεξηγημένα» 2003
- «36 τραγούδια της Ηπείρου» 2005
- «Τα πρώτα τραγούδια» Λαϊκές συνθέσεις του Λ.Χαλκιά. 2006
- «Παραδοσιακά τραγούδια» 2007
-
Bαγγέλη Κορακάκη «Λεβέντικες καρδιές» 2009
- Η πιο πρόσφατη δουλειά του Λάκη Χαλκια είναι το CD «Μνήμες της ξενιτιάς» το 2011. Δώδεκα δημοτικά τραγούδια της Ηπείρου από το βιβλίο της γιαγιάς Βασιλικής Σκουτέλα. Μιας Ελληνίδας της ομογένειας που μάζεψε 300 παραδοσιακά τραγούδια σ ένα βιβλίο που έβγαλε ο γιός της Θανάσης πριν λίγο καιρό στην Αμερική.
- Πολλές ήταν οι συμμετοχές του Λάκη Χαλκιά σε αφιερώματα σε Ελληνες συνθέτες που κυκλοφόρησαν σε CD, όπως του Βασίλη Τσιτσάνη, Απόστολου Καλδάρα, Χρήστου Νικολόπουλου κά
- Πολλά ήταν και τα τραγούδια που έγραψε σε δισκάκια 45 στροφών από το 1962, συνθέσεις των Γιάννη Παπαιωάννου, Θεόδωρου Πολυκανδριώτη, Θεόδωρου Δερβενιώτη κά.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
