Ioannina Blogs » Αα - Ωω

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Μία ἀνάρτηση γιὰ τὴν ὁποία δὲν μπόρεσα νὰ βρῶ τίτλο!

2010-09-09T21:32:00-04:00

Αὐτὰ τὰ λόγια ἀπηύθυνα στοὺς μαθητὲς µοὒ (λέει ὁ Δάσκαλος), στὸ 2ο ΕΠΑΛ Ἀχαρνῶν, γιὰ τὴν ἐπέτειο τῆς 25ης Μαρτίου:

«Σκέφτηκα νὰ σοὺ µἰλήσω γιὰ τὸν Καραϊσκάκη, ἀλλὰ τὸ µὑαλό σου θὰ πάει στὸ γήπεδο.
Σκέφτηκα νὰ σοὺ µἰλήσω γιὰ τὸ 21, ἀλλὰ ὁ νοῦς σου θὰ πάει στὴν Ὀρίτζιναλ.
Συλλογίστηκα πολὺ γιὰ νὰ καταλήξω, ἂν ἀξίζει νὰ σὲ ταλαιπωρήσω γιὰ κάτι τόσο µἀκρινό, τόσο ξένο.
Δύο αἰῶνες πίσω κάποια γεγονότα, τί νὰ λένε σὲ σένα; Σὲ σένα ποὺ ?ἰάζεσαι νὰ φύγεις, νὰ πᾶς γιὰ τσιγάρο, γιὰ καφὲ ἢ γιὰ κάτι ἄλλο…

Θὰ σοὺ µἰλήσω λοιπὸν προσωπικά.
Ἐγώ, ὁ δάσκαλος ποὺ δούλεψα ἕνα χρόνο σ’ αὐτὸ τὸ σχολεῖο καὶ σὲ δεκαπέντε µἔρες φεύγω γι’ ἀλλοῦ, σὲ σένα ποὺ εἶσαι ἐδῶ ἕνα, δύο, τρία ἢ καὶ περισσότερα χρόνια, θὰ σοὺ µἰλήσω σταράτα, γιὰ νὰ σοὺ ἐκφράσω δύο σκέψεις µοὔ:

Οἱ µἀθητὲς ποὺ συνάντησα µἔσα στὶς τάξεις, οἱ µἀθητὲς ποὺ δίδαξα φέτος, στὴ συντριπτική τους πλειονότητα µἐ σέ?ἄστηκαν, ἂν καὶ δὲν ἀνταποκρίθηκαν στὶς ἀπαιτήσεις τοῦ µἀθήµατος.
Πολλοὶ ὄµως ἀπὸ τοὺς ὑπόλοιπους µἀθητὲς δὲ µἐ σέ?ἄστηκαν, µἐ προσέ?ἀλαν κατ’ ἐπανάληψη. Μὲ ἔργα, µἐ λόγια, µἐ ὕ?ρεῖς. Δείχνοντας ἕνα χαρακτήρα κι ἕνα ἦθος ποὺ µἐ σόκαρε, ποὺ µ’ ἔ?ἀλε σὲ µἐλαγχολικὲς σκέψεις.

Αὐτὸ τὸ φαινόµενο ἀποδεικνύει πὼς κάτι σάπιο ὑπάρχει σ’ αὐτὸ τὸ σχολεῖο, πώς, ἐκτός του γνωστικοῦ ἐλλείµµατος, τὸ συγκεκριµένο σχολεῖο χωλαίνει δραµατικὰ καὶ στὸ ἠθικοπλαστικό του ἔργο, στὴ διαµόρφωση δηλαδὴ τῶν µἀθητικῶν ψυχῶν καὶ πνευµάτων.
Καὶ ἡ εὐθύνη γι’ αὐτὴ τὴν ἀποτυχία εἶναι εὐθύνη ἀποκλειστικὰ δικὴ µἄς: τῶν...
δασκάλων σας καὶ τῶν γονιῶν σας.
Δὲν ἔχουµε κατορθώσει νὰ σᾶς δείξουµε πώς, χωρὶς ἀρχές, ἡ ζωὴ σᾶς αὔριο θὰ εἶναι µἴα κόλαση, πώς, χωρὶς ὄνειρα καὶ στόχους, θὰ χρειαστεῖτε ὑποκατάστατα, θὰ καταφύγετε πιθανὸν σ’ ἐπιλογὲς ποὺ θὰ σᾶς ξεφτιλίσουν, θὰ σᾶς κάνουν νὰ σιχαίνεστε τὸν ἑαυτό σας, θὰ σᾶς γεµίσουν τὴ ζωὴ πλήξη καὶ κούραση, θὰ σᾶς γεράσουν πρόωρα.

Ἂν ὄµως θέλετε µἴα σύµ?οὐλὴ ἀπὸ ἕνα δάσκαλο, σκεφτεῖτε τὸ παραδειγµα τοῦ Μακρυγιάννη, ποὺ ἔφτασε ἀγράµµατος µἔχρι τὰ πενήντα σχεδόν, γιὰ νὰ καταλᾶ?εἰ τότε, πὼς ἡ µὄρφωση, ἡ καλλιέργεια, ἦταν τὸ ὅπλο ποὺ ἔλειπε ἀπ’ τὴν προσωπική του θήκη. Καὶ κάθισε µἐ πολλὴ δυσκολία καὶ χωρὶς δάσκαλο κι ἔµαθε πέντε κολλυβογράμματα, γιὰ νὰ µἂς πεῖ τὴν ἱστορία τοῦ ?ἴου του, τὸ παραµύθι τῆς ἐπανάστασης τῶν ὑπόδουλων Ρωµιῶν.
Αὐτὸ τὸ παραδειγµα εἶναι γιὰ σένα τὸ πιὸ κατάλληλο, καὶ µπορεῖς τριάντα χρόνια νωρίτερα ἀπὸ τὸ στρατηγὸ Μακρυγιάννη ν’ ἀκολουθήσεις τὸ δρόµο ποὺ ἐκεῖνος ἔδειξε, τὸ µὀνοπάτι τῆς καλλιέργειας, τὸ δρόµο τῆς παιδείας, τὴ λεωφόρο της προσωπικῆς σου προκοπῆς.

Δὲν εἶστε σὲ τίποτε λιγότερο ἱκανοὶ ἀπὸ τὸ µπάσταρδο γιὸ τῆς καλογριᾶς, τὸν Ἄρ?ἀνίτη Γιώργη Καραϊσκάκη. Ἦταν κι αὐτὸς ἀθυρόστοµος σὰν κι ἐσᾶς, ἀλλὰ εἶχε αὐτὸ ποὺ ἀπὸ τὰ’ ἄλ?ἀνικὰ µἄθαµε σὰν «µπέσα». Ἦταν πάνω ἂπ/ ὅλα µπεσαλής.
Αὐτὸ θὰ ‘θελα νὰ ἔχετε κι ἐσεῖς: Ὑπευθυνότητα, µπέσα, τσίπα. Ν’ ἀναλαµ?ἄνετε τὶς εὐθύνες σας, ν’ ἀπεχθάνεστε τὴν ὑποκρισία, νὰ σιχαίνεστε τὸ συµφέρον, νὰ µἰσεῖτε τὸ ψέµα καὶ τὴν εὐθυνοφο?ἴα.

Ἡ ἀγάπη γιὰ τὸν τόπο του, ἡ λατρεία γιὰ τὴν πατρίδα του, ἦταν αὐτὸ ποὺ χαρακτήριζε τὴ ζωὴ τοῦ Νικήτα Σταµατελόπουλου, τοῦ Νικηταρᾶ.

Ἀγωνίστηκε στὴ διάρκεια τῆς ἐπανάστασης, συνέ?ἀλε στὴν ἀπελευθέρωση τῆς πατρίδας του κι ἔπειτα φυλακίστηκε, γιὰ νὰ χαθεῖ σ’ ἕνα στενοσόκακο τοῦ Πειραιᾶ, σχεδὸν τυφλωµένος, πάµπτωχος κι ἐγκαταλειµµένος ἀπ’ ὅλους. Δὲ ζήτησε τίποτε ἀπὸ τὴν ἐλεύθερη Ἑλλάδα. Κι ὅταν οἱ γύρω του τὸν παρακινοῦσαν ν’ ἀπαιτήσει ἀπὸ τὴν κύ?ἔρνηση µἴα πλούσια σύνταξη, ἀπαντοῦσε πὼς ἡ πατρίδα τὸν ἀµεῖ?εἰ πολὺ καλά, λέγοντας ψέµατα, γιὰ νὰ µἢν πρόσ?ἄλει τὴν πατρίδα του.

Εἶναι δύσκολο, τὸ κατανοῶ, τὸ παραδειγµα τοῦ Νικηταρᾶ. Ἀλλὰ νοµίζω πὼς κι ἐσεῖς εἶστε ἱκανοὶ γιὰ τὰ δύσκολα. Μπορεῖτε ν’ ἀκολουθήσετε τὸ δρόµο τῆς ἀξιοπρέπειας. Νὰ προσπαθήσετε τίµια καὶ µἐ ἀγωνιστικότητα γιὰ σᾶς καὶ γιὰ τὸ µἔλλον τῆς οἰκογένειας ποὺ αὔριο θὰ κάνετε.

Ξέρω, καταλα?αἴνω, ἀντιλαµ?ἀνοµαι πὼς σᾶς προτείνω µἴα διαδροµὴ ζωῆς δύσκολη καὶ ἀπαιτητική, ὅταν δίπλα σας κυριαρχεῖ ὁ εὔκολος δρόµος τῶν γονιῶν, τῶν δασκάλων, τῶν πολιτικῶν τῆς ἐποχῆς στὴν ὁποία µἐγαλώνετε.

Όµως κάθε ἐποχὴ ἐλπίζει στοὺς νέους της. Περιµένει ἀπ’ αὐτοὺς νὰ σηκώσουν ψηλὰ
καὶ µ’ ἐπιτυχία τὴ σηµαία τοῦ ἀγώνα καὶ νὰ ὁδηγήσουν τὴν πατρίδα τους, τὸν τόπο τους, σὲ καλύτερες µἔρες, σὲ πιὸ φωτεινὲς σελίδες.

Κι ὅταν ?λέπω τὴν ἐποχὴ µἂς νὰ µἀραζώνει χωµένη στὴν ἀλλοτρίωση, νὰ ξεψυχᾶ ἀπὸ τὴν τηλεοπτικὴ ἀνία, νὰ µοὐχλιάζει ἀπ’ τὸ κυνήγι τῆς εὐκολίας,

μόνο σὲ σᾶς ἐλπίζω, στὴν εἰλικρινῆ σας διάθεση ν’ ἀγωνιστεῖτε, ν’ ἀντισταθεῖτε, νὰ πολεµήσετε, νὰ νικήσετε..

Μὴ µἂς ἀπογοητεύσετε».

Μοῦ τὸ ἔστειλε μὲ email ἕνας πολὺ καλός μου φίλος....
Ἀπό:Θαλαμοφύλακας.
To εἴδαμε στὸ:Ἤπειρος-Ἑλλὰς

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Τὸ Θαῦμα τῆς Παναγίας ποὺ ἔσωσε τὸν Ὀρχομενὸ στὴν Κατοχὴ

2010-09-09T19:46:00-04:00

Στὶς 8 Σεπτεμβρίου τοῦ 1943, ἀνήμερα τῶν Γενεθλίων της Παναγίας μας οἱ Ἰταλοὶ συνθηκολογοῦν. Μία ὁμάδα ἀπὸ κατοίκους τοῦ Ὀρχομενοῦ Βοιωτίας πλησιάζουν στὸν σιδηροδρομικὸ σταθμὸ τῆς Λειβαδιᾶς καὶ ζητοῦν ἀπὸ τὴν ἐκεῖ Ἰταλικὴ φρουρὰ νὰ παραδώσει τὸν ὁπλισμό της. Διαφορετικά, τοὺς ἀπειλοῦν πὼς θὰ δεχθοῦν ἐπίθεση ἀπὸ τοὺς ἀντάρτες ποὺ βρίσκονται στὴν περιοχὴ τοῦ Τζαμαλιοῦ (Διονύσου).

Οἱ Ἰταλοὶ ἀρνοῦνται νὰ παραδοθοῦν καὶ ἐνημερώνουν τοὺς Γερμανούς, οἱ ὁποῖοι ἀφοῦ κύκλωσαν καὶ ἀφόπλισαν τοὺς Ἰταλοὺς ἔστειλαν ἐναντίον τῶν Ὀρχομένιων τὴν ἄλλη μέρα, 9 τοῦ Σεπτέμβρη, ἀπόσπασμα μὲ τεθωρακισμένα. Οἱ Ὀρχόμενιοι, ποὺ εἶχαν φθάσει στὸ μεταξὺ στὸ σταυροδρόμι τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέα, ἀνέτοιμοι καὶ ἀνοργάνωτοι καθὼς ἦταν, σκόρπισαν στὴ γύρω περιοχὴ μὲ κατεύθυνση οἱ περισσότεροι τὸν ἀπόμερο Διόνυσο. Οἱ Γερμανοὶ ὅμως συνέχισαν τὴν καταδίωξη μὲ σκοπὸ νὰ ἐπιβάλλουν ἀντίποινα στὸν Ὀρχομενό, ὅπως ἦταν ἡ συνηθισμένη τακτική τους.

Τὸ βράδυ τῆς 9ης Σεπτεμβρίου μπαίνουν οἱ Γερμανοὶ στὸν Ὀρχομενὸ καὶ συλλαμβάνουν ἑξακόσιους ὁμήρους. Ἕνα τμῆμα μένει στὴν πόλη, ἐνῶ ἕνα ἄλλο μὲ τρία τάνκς προχωρεῖ πρὸς τὸν Διόνυσο.

Λίγο ἔξω ἀπὸ τὸν Ὀρχομενὸ εἶναι χτισμένη ἡ πιὸ ἀρχαία Ἐκκλησία τῆς Βοιωτίας (874 μ.Χ.), ἀφιερωμένη στὴν Κοίμηση τῆς Θεοτόκου - παλιὸ Μοναστήρι τῆς...
Σκριπούς.

Εἶναι ἀκόμη μεσάνυχτα. Ἡ φάλαγγα ἔχει προσπεράσει πεντακόσια πενήντα μέτρα τὸν Ναό, ὅταν ξαφνικὰ τὸ πρῶτο τὰνκ ἀκινητοποιεῖται στὴ μέση του δρόμου. Μπροστά τους οἱ Γερμανοὶ βλέπουν μία μεγαλόπρεπη γυναίκα μὲ τὸ χέρι ὑψωμένο σὲ ἀπαγορευτικὴ στάση. Τὸ δεύτερο τὰνκ προσπαθεῖ νὰ προσπεράσει τὸ πρῶτο, ἀλλὰ πέφτει σὲ ἕνα χαντάκι, ἐνῶ τὸ τρίτο τὰνκ ἀκινητοποιεῖται σὲ ἕνα χωράφι, μέσα ἀπὸ τὸ ὁποῖο προσπαθοῦσε νὰ περάσει. Ξημέρωσε ἡ 10η Σεπτεμβρίου. Ὁ Γερμανὸς διοικητὴς Χόφμαν ζήτησε ἀπὸ τοὺς κατοίκους ἕνα τρακτὲρ γιὰ νὰ τραβήξει τὰ τάνκς. Τότε συνέβη καὶ κάτι ἄλλο Θαυμαστό: Τὰ βαριὰ αὐτὰ ἅρματα μετακινήθηκαν ἀπὸ τὸ τρακτὲρ σὰν ἄδεια σπιρτόκουτα!

-Θαῦμα, Θαῦμα! φώναξε ὁ διοικητὴς καὶ ζήτησε ἀπὸ τοὺς κατοίκους νὰ πάει στὴν Ἐκκλησία. Ἐκεῖνοι τὸν ὁδήγησαν πράγματι στὸν Ναό. Ὁ Γερμανὸς στὴ Θεομητορικὴ Εἰκόνα τοῦ τέμπλου ἀναγνώρισε τὴ γυναίκα ποὺ ἐμπόδισε τὴ φάλαγγα νὰ προχωρήσει! Ἔπεσε ἀμέσως στὰ γόνατα καὶ φώναξε μὲ Θαυμασμό: -Αὐτὴ ἡ γυναίκα σᾶς ἔσωσε! Νὰ τὴν τιμᾶτε καὶ νὰ τὴ δοξάζετε.

Ὁ Ὀρχομενὸς σώθηκε. Ὁ Χόφμαν διατάζει νὰ ἐλευθερωθοῦν οἱ ἑξακόσιοι μελλοθάνατοι καὶ ὑπόσχεται πὼς μέχρι τὸ τέλος τοῦ πολέμου ἡ πόλη δὲν θὰ πάθει κανένα κακό. Οἱ κάτοικοι εὐχαριστοῦν καὶ δοξολογοῦν τὴν Προστάτιδα Θεοτόκο γιὰ τὴν ἀνέλπιστη σωτηρία τους.

Ὁ ἥλιος γέρνει στὴ δύση. Τὰ τάνκς φεύγουν μὲ τὰ πυροβόλα κατεβασμένα, γιατί νικήθηκαν ἀπὸ τὴν Ὑπέρμαχο Στρατηγὸ τοῦ Ὀρχομενοῦ.

Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ ἡ Παναγία τῆς Σκριπούς, ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἡμερομηνιῶν, Γιορτάζει καὶ στὶς 10 Σεπτεμβρίου μὲ Λιτανεία καὶ μεταφορὰ τῆς Εἰκόνας, στὸν τόπο ποὺ ἀκινητοποιήθηκαν τὰ τάνκς. Ὅσο ζοῦσε ὁ Χόφμαν, παρευρισκόταν κι αὐτὸς σχεδὸν κάθε χρόνο στὶς 10 Σεπτεμβρίου, γιὰ νὰ ἀνάψει ἕνα κερὶ καὶ νὰ τιμήσει τὴν Παναγία μας. Τῆς ἀφιέρωσε μάλιστα ἕνα μεγάλο καντήλι καὶ χρηματοδότησε τὴν πρώτη Εἰκόνα μὲ τὴν ἀπεικόνιση τοῦ Θαύματος.

Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ἐμφανίσεις καὶ θαύματα τῆς Παναγίας»
Ἱερὰ Μονὴ Παρακλήτου
http://sites.google.com/site/orthodoxy1054/to-thauma-tes-panagias-pou-esose-ton-orchomeno-sten-katoche
Τὸ εἴδαμε:Ι.Μ.Παντοκράτορος

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: «Ὁ σερβικός λαός τοῦ Κοσόβου ὀρφάνεψε»

2010-09-09T18:30:00-04:00

«Ο ΣΕΡΒΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΟΒΟΥ ΟΡΦΑΝΕΨΕ»

«Ὁ σερβικός λαός τοῦ Κοσόβου ὀρφάνεψε», συνέντευξη π.Συμεών Βιλόφσκι στόν «ΑΝΤΙΦΩΝΗΤΗ», φ.300-301 (16-8-2010) καί 302 (1-9-2010).

Tήν συνέντευξη αὐτή παρεχώρησε ὁ π.Συμεών Βιλόφσκι στήν ἐφημερίδα «ΑΝΤΙΦΩΝΗΤΗΣ» μετά τήν ἀπόφαση τοῦ Ἀρείου Πάγου γιά μή ἔκδοσή του στή Σερβία.

-Πάτερ, τόν προηγούμενο μῆνα, σέ μιά πολύ σημαντική του ἀπόφαση ὁ Ἄρειος Πάγος σᾶς δικαίωσε καί δέν ἐκδοθήκατε στή Σερβία, ὅπου σᾶς κατηγοροῦν γιά διάφορα ζητήματα, ἐκκλησιαστικῆς καί οἰκονομικῆς φύσεως. Πῶς δικαιολογήθηκε ἡ ἀπόφαση αὐτή;

Θά ἤθελα πρῶτα ἀπ’ ὅλα νά σᾶς εὐχαριστήσω γιατί μοῦ παρέχετε τήν δυνατότητα νά καταθέσω τίς σκέψεις μου στήν φιλόξενη καί ἔγκριτη ἐφημερίδα σας. Μιά ἐφημερίδα πού ὅπως ὁ ἴδιος διαπίστωσα ἀλλά καί πολλοί ἄλλοι ἐπιμαρτυροῦν, ὑπηρετεῖ ἐδῶ καί πολλά χρόνια τήν ἀλήθεια καί τίς διαχρονικές ἀξίες τοῦ Ἑλληνισμοῦ καί τῆς Ὀρθοδοξίας.

Ἀπαντώντας στό πρῶτο σκέλος τοῦ ἐρωτήματός σας θά ἔλεγα ὅτι ἄν κανείς μελετήσει νηφάλια τήν ἀπόφαση τοῦ ἀνωτάτου ἑλληνικοῦ δικαστηρίου θά διαπιστώσει ὅτι ὁ Ἄρειος Πάγος ἐνδελεχῶς καί ἐπισταμένως ἐρεύνησε τό φάκελο τῆς δικογραφίας πού μέ ἀφοροῦσε. Ἄς μοῦ ἐπιτραπεῖ νά ἐπισημάνω γιά τούς ἔχοντες γνώσεις νομικῆς ὅτι ὁ Ἄρειος Πάγος δίκασε τήν ὑπόθεσή μου ὡς ἐφετεῖο καί ὄχι ὡς ἀναιρετικό δικαστήριο. Ἔτσι, ἀφοῦ διαπίστωσε σκόπιμες παραλείψεις, στοχευμένες ἀνακρίβειες ἀλλά καί ἀντιφάσεις ἐκ μέρους τῆς σερβικῆς δικαιοσύνης, ἀποφάσισε νά εἰσέλθει στήν οὐσία τῆς ὑποθέσεώς μου, δηλαδή ἐάν ἡ δίωξη ἐναντίον μου ἀφοροῦσε ποινικές πράξεις (κατάχρηση ἐξουσίας, ὑπεξαίρεση ἐκκλησιαστικοῦ χρήματος) ἤ ἦταν προσχηματική καί ἀφοροῦσε τίς θρησκευτικές καί πολιτικές ...
πεποιθήσεις μου.

Τό σύνολο τῶν ἐπισήμων στοιχείων πού κατατέθηκαν στό δικαστήριο ἀλλά κυρίως ἡ ἀκροαματική διαδικασία πού ἀκολουθήθηκε (ἀγορεύσεις δικηγόρων, μαρτυρία Σεβασμιωτάτου Ἀρτεμίου, ἀπολογία δική μου) ὁδήγησαν τόν Ἄρειο Πάγο ὥστε μέ ὑψηλό αἴσθημα εὐθύνης, ἀβίαστα καί ἀμερόληπτα νά δεχθεῖ τήν δική μου ἄποψη καί ὄχι αὐτήν τοῦ σερβικοῦ ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Θά ἤθελα σ᾿ αὐτό τό σημεῖο νά ἐξάρω τό σημαντικό ρόλο πού διαδραμάτισε ἡ κατάθεση τοῦ –ὄντως Σεβασμιωτάτου– Ἐπισκόπου Ἀρτεμίου, ὁ ὁποῖος μέ χαρακτηριστική ἐνάργεια, σαφήνεια, εὐθύτητα καί εἰλικρίνεια, ἀφοῦ ἐξέθεσε τήν δική του ἄποψη γιά τό ζήτημα πού ἀπασχολοῦσε τό δικαστήριο, ἀπάντησε μέ πληρότητα καί ἐπάρκεια σ’ ὅλες τίς ἐρωτήσεις τῶν δικαστῶν –πού δέν ἦταν λίγες– καί ἔτσι συνέβαλε ἀποφασιστικά στήν ἀνάδειξη τῆς ἀλήθειας.

Ἀκόμη ἐπιτρέψτε μου νά ἐπισημάνω ὅτι καί ὁ ἴδιος ὁ Ἄρειος Πάγος στήν ἀπόφασή του τονίζει ἰδιαιτέρως τήν ταύτιση τῶν θεολογικῶν καί ἐθνικῶν μου ἀπόψεων μέ αὐτές τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρτεμίου, μιά ἀναγνώριση πού ἦταν ἀναγκαία συνθήκη γιά νά προχωρήσει τό ἀνώτατο αὐτό ἑλληνικό δικαστήριο στήν δόμηση τοῦ σκεπτικοῦ τῆς ἀποφάσεώς του ἀλλά καί ἡ ὁποία ἀναγνώριση μέ τιμᾶ ἰδιαίτερα ὡς πνευματικό τέκνο τοῦ Σεβασμιωτάτου.

Ἀπολύτως δικαιολογημένα ὁ Ἄρειος Πάγος μέ τήν ἀπόφασή του ἀποφαίνεται μέ ἀδιαμφισβήτητο τρόπο ὅτι τά αἴτια τῆς διώξεως μου εἶναι τά θρησκευτικά καί ἐθνικά φρονήματά μου, οἱ θεολογικές διαφωνίες μου μέ Ἱεράρχες τῆς Σερβικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί ἡ δράση μου γιά τήν προστασία τῶν Σέρβων τοῦ Κοσόβου. Σκοπός δέ τῆς δίωξής μου εἶναι ἡ περιέλευσή μου σέ δυσχερῆ θέση προκειμένου νά ἐπιτευχεῖ ἡ καταστολή τῶν ἀντιδράσεών μου καί ἡ δημόσια ἔκφραση τῶν ἀντιθέτων ἀπόψεών μου σέ ζητήματα θεολογικά, θρησκευτικῆς γλώσσας, σέ ζητήματα πού ἀφοροῦν τήν προστασία τῶν Σέρβων στην περιοχή του Κοσόβου, σέ θέματα προστασίας τῶν σερβικῶν ὀρθοδόξων ἐκκλησιῶν καί μοναστηριῶν στήν ἴδια περιοχή ὡς στοιχείων τῆς πολιτιστικῆς κληρονομιᾶς τοῦ σερβικοῦ λαοῦ, καθώς καί ἡ ἐναντίωσή μου στίς πρωτοβουλίες τῆς ἀλβανικῆς διοίκησης στό Κόσοβο ὅσον ἀφορᾶ στήν ὑλοποίηση διεθνοῦς προγράμματος γιά τήν ἐπισκευή καί ἀναστήλωση ὀρθοδόξων χριστιανικῶν μνημείων πού καταστράφηκαν κατά τίς συγκρούσεις τοῦ ἔτους 2004.

Συνοψίζοντας διαπιστώνει κανείς ἀβίαστα ὅτι ὁ Ἄρειος Πάγος ἀπέρριψε τό αἴτημα τῶν σερβικῶν ἀρχῶν νά εκδοθῶ στή Σερβία γιά νά δικαστῶ γιά τήν κατηγορία τῆς «κατάχρησης ἐξουσίας», ἀποφαινόμενος ὅτι: α) πρόκειται γιά προσχηματική δίωξη, ὄπισθεν τῆς ὁποίας ὑποκρύπτεται δίωξη πολιτικῶν καί θρησκευτικῶν φρονημάτων, καί ὅτι: β) δέν θά τύχω δίκαιης δίκης στή Σερβία.

-Πῶς νιώθετε καί πῶς τό σχολιάζετε;

Καταρχήν μέ τήν ἀπόφαση τοῦ Ἀρείου Πάγου ἔλαβε τέλος γιά μένα μιά ὑπέρ τό τρίμηνον δοκιμασία μου στίς ἑλληνικές φυλακές. Αὐτό ἦταν θά λέγαμε τό πρῶτο, ἁπτό ἀποτέλεσμα. Ἡ ἀπόφαση ἀκόμη ἀναφέρεται στή σερβική κρατική ἔννομη τάξη, ἀλλά εἶναι σαφές ἀπό τό κείμενο ὅτι ἡ εὐθύνη δέν περιορίζεται ἐκεί, ἀλλά ἐπεκτείνεται καί στή Σερβική Εκκλησία. Καί δέν εἶναι καθόλου κολακευτικά γιά τούς ὑπευθύνους ἐν Σερβίᾳ τά ὅσα καταμαρτυρεῖ ὁ Ἄρειος Πάγος.

Ἡ ἀπόφαση ἐκθέτει, ξεσκεπάζει τήν ἐν Σερβίᾳ πολιτική ἡγεσία, τῆς ὁποίας ἡ συνεργασία μέ τήν ἀντίστοιχη ἐκκλησιαστική γιά τήν δημιουργία ὅλης αὐτῆς τῆς σκευωρίας καθώς καί γιά παρόμοιες περιπτώσεις κοινῶν κακῶς ἐννοουμένων «συμφερόντων» ἀποδεικνύεται ἀγαστή. Ἡ ἐν λόγῳ ἀπόφαση ἀφήνει νά ἐννοηθεῖ ὅτι παρόμοιοι διωγμοί ίσως να ακολουθήσουν καί στό μέλλον, ξεσκεπάζοντας ἔτσι τήν κατ᾿ ἐπίφαση δημοκρατικότητα στη Σερβία καί παρουσιάζοντας τό πραγματικό πρόσωπό της, αὐτό τοῦ στυγνοῦ ολοκληρωτισμού, πού κληρονόμησε τελεολογικά ὕστερα ἀπό δεκαετίες ὁλόκληρες σκληροῦ, ἀπάνθρωπου καί ἀδίστακτου ἀθεϊστικοῦ κομμουνισμοῦ.

Συγκεκριμένα τό γεγονός τῆς μή ἐκδόσεώς μου στή Σερβία θά πρέπει νά σηματοδοτήσει σοβαρές ἐξελίξεις στήν δικαστική, πολιτική καί ἐκκλησιαστική ζωή τῆς χώρας μου, τῆς Σερβίας. Ὁ συγκατηγορούμενός μου στήν ὑπόθεση αὐτή, οἰκογενειάρχης μέ δύο παιδιά, ἐπί ἕξι μήνες βρίσκεται κρατούμενος σέ φυλακές ὑψίστης ἀσφαλείας στή Σερβία, ἀδυνατώντας νά δεῖ τό ἀνήλικό παιδί του, ὡσάν νά ἦταν ἕνας φοβερός ἐγκληματίας. Ἡ συζυγός του ἔχει φθάσει στά ὅρια τῆς ἀπελπισίας. Καί ἡ κράτησή του συνεχίζεται ἀπό τόν ἀνώτατο Ἀνακριτή χωρίς νά ὑπάρχουν ἀποδεικτικά στοιχεῖα ἐνοχῆς εἴτε ἐναντίον του εἴτε ἐναντίον μου.

Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, ὁ συγκατηγορούμενός μου κ.Σουμποντίτσκι, εἶναι τό ἐξιλαστήριο θύμα, καί ὑφίσταται ὁ δυστυχής ὅσα προετοιμάζονταν καί γιά μένα μετά τήν τυχόν ἔκδοσή μου: μακροχρόνια προφυλάκιση χωρίς στοιχεῖα, ἐξευτελισμός τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας, καταρράκωση τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων... Βεβαίως, ἡ ἀπόφαση τοῦ Ἀρείου Πάγου θά πρέπει σφόδρα νά προβληματίσει τούς ἐν Σερβίᾳ δικαστικούς λειτουργούς, ὥστε ἐπιτέλους, ἔστω καί τώρα, νά παύσουν τήν καθ᾿ ἡμῶν ἄδικη καί δίχως στοιχεῖα δίωξη, νά ἀπελευθερώσουν τόν ἄνθρωπο αὐτόν πού ἀδίκως κρατεῖται τόσον καιρό σέ ἄθλιες συνθῆκες καί νά ἀναθεωρήσουν τήν ἀξιοπιστία τῶν σημερινῶν μελῶν τῆς ΔΙΣ ὅσον ἀφορᾶ τήν παροῦσα ἤ καί μελλοντικές καταγγελίες ἐναντίον τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἀντιπάλων τους.

Ἀκόμη, στόν ἐκκλησιαστικό τόμέα, ἡ ποινική δίωξή μου ἦταν ἡ ἀφορμή ἀπομακρύνσεως τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρτεμίου ἀπό τήν Ἐπισκοπή Ράσκας καί Πριζρένης ἤ ἀλλιῶς Κοσόβου καί Μετοχίων. Συνεπῶς, ἐάν ἡ Ἱεραρχία θέλει νά σέβεται τόν ἑαυτό τῆς καί νά ἀποκαταστήσει τό τρωθέν συνοδικό κῦρος της, ὀφείλει νά ἀποκαταστήσει τόν Σεβασμιώτατο Ἀρτέμιο στήν Ἐπισκοπή Ράσκας καί Πριζρένης ἀπ᾿ ὅπου ἀδίκως ἐξεδιώχθη.

-Λέτε ὅτι ἄλλοι εἶναι οἱ λόγοι τῆς δίωξής σας καί τό ὑπόβαθρό της εἶναι πολιτικό. Μπορεῖτε νά τό ἀποσαφηνίσετε αὐτό;

Ἐπιτρέψατέ μου νά κάνω ἐδῶ μιά ἀναφορά στίς ἀξίες μέ τίς ὁποῖες γαλουχηθήκαμε ἀπό τόν πνευματικό μας πατέρα ἐπίσκοπο Ἀρτέμιο. Στήν καρδιά μας τό ὑπέρτατο ἀγαθό τῆς Ὀρθοδοξίας πάντοτε συμβάδιζε καί συμβαδίζει μέ μιά ὑγιῆ ἀγάπη καί σεβασμό πρός τό ἔθνος καί τήν Πατρίδα, μέ τήν προσήλωση στήν ἱερά Παράδοση, μέ τόν σεβασμό πρός τήν ἱστορία, τή γλώσσα, τά ἤθη καί τά ἔθιμα τοῦ ὀρθοδόξου σερβικοῦ λαοῦ. Ὅπως δηλαδή ἰσχύει καί στήν Ἑλλάδα: πατριῶτες ἀποδεικνύονται τελικά μόνον οἱ πιστοί ὀρθόδοξοι χριστιανοί. Ἐάν κανείς κρατήσει τήν πίστη του, τότε, καί νά χάσει πρόσκαιρα τήν πατρίδα του, κάποια στιγμή θά τήν ξαναβρεῖ. Ὅπως ἔγινε μετά ἀπό 400 χρόνια τουρκοκρατίας στήν Ἑλλάδα, ὅπως ἔγινε μετά 500 χρόνια τουρκοκρατίας στή Σερβία. Ἄν ὅμως χάσει τήν πίστη του προκρίνοντας δῆθεν τήν πατρίδα του, τότε καί τήν πίστη του θά ἔχει χάσει καί κατόπιν θά χάσει ἀναμφίβολα καί τήν πατρίδα του.

Αὐτά ἦταν τό πιστεύω καί ὁ τρόπος ζωῆς ὄχι μόνον τῶν Μοναχῶν τοῦ Κοσόβου, ἀλλά καί ὅλου τοῦ πιστοῦ λαοῦ του, οἱ ὁποῖοι ἐμπνέονταν καί ἔπαιρναν κουράγιο ἀπό τό παράδειγμα τοῦ ἰδίου τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρτεμίου. Αὐτό τό γεγονός ὑπῆρξε κάρφος στόν ὀφθαλμό τῶν δυτικῶν (εὐρωπαϊκῶν κυβερνήσεων καί ἡγεσίας τῶν ΗΠΑ) καί δυτικόφιλων Σέρβων καί ἐμπόδιο στά σχέδιά τους γιά ἀνεξαρτητοποίηση τοῦ Κοσόβου. Συνεπῶς ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι μετῆλθαν κάθε μέσο γιά νά ἀπαλλαγοῦν ἀπό αὐτό τό ἐμπόδιο.

Ἐνδεικτικά θά ἀναφέρω μερικά μόνον παραδείγματα ὅπου φαίνεται καθαρά ἡ μεθόδευση πού ὑπῆρξε ὥστε νά καμφθεῖ ἡ ἰσχυρότερη ἐθνοπολιτική καί θρησκευτική φωνή ἀντίστασης, πού ἦταν καί παραμένει ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρτέμιος.

Α) Καταρχήν, στά μέσα τοῦ Ἰανουαρίου τό 2010 στή πόλη Πεκίου (δυτικό Κοσσυφοπέδιο) σέ μιά ἐπίσημη συνάντηση πού ἀφοροῦσε θέματα ἀσφαλείας, ἕνας ἀξιωματικός τῆς ΚΦΟΡ ἀνήγγειλε στούς συμμετάσχοντες ὅτι εἶναι βέβαιο πώς ὁ Ἐπίσκοπος Ράσκας-Πριζρένης Ἀρτέμιος σύντομα θά ἀπομακρυνθεῖ ἀπό τόν θρόνο του καί στή θέση του θά ὀριστεῖ ἄλλος Ἐπίσκοπος, ὁ οποῖος θά εἶναι πιό ἀνοιχτός γιά συνεργασία καί διάλογο μέ τήν Δύση (Julia Gorin, Totalitarianism In Service To The West, [www.juliagorin.com] ).

Ἐδώ ἀβίαστα ἀναφύονται πολλά ἐρωτήματα. Πρῶτ᾿ ἀπ᾿ ὅλα, πώς ἡ Δύση, στό πρόσωπο τῶν ἀπεσταλμένων της, ἤξερε, ἀκόμα καί πρίν ἀπό τήν ἐκλογή τοῦ νέου Πατριάρχου Εἰρηναίου, ὅτι ὁ Ἀρτέμιος θά ἀπομακρυνθεῖ ἀπό τόν θρόνο του; ἡ ἐκλογή τοῦ Πατριάρχου ἔγινε στά τέλη τοῦ Ἰανουαρίου 2010. Εἶναι βέβαιο δέ ὅτι μέ τήν ἐκλογή ἄλλου προσώπου στή θέση τοῦ Πατριάρχου Σερβίας (π.χ. τοῦ συνυποψήφιου γιά τήν Πατριαρχεία παραδοσιακοῦ Ἐπισκόπου Ἐφραίμ) τό θέμα «Ἀρτέμιος» σίγουρα δέν θά εἶχε ξεκινήσει, καί πολύ περισσότερο δέν θά ἐξελισσόταν μέ τέτοιο παράνομο καί βίαιο τρόπο. Συνεπῶς ἡ ἀνάρρηση στό θρόνο τοῦ νῦν Πατριάρχου ἦταν κάτι περισσότερο ἀπό «ἐπιβεβλημένη».

Β) Ἀμέσως μετά τήν ἐκλογή τοῦ Πατριάρχου Εἰρηναίου, σέ σύντομο χρονικό διάστημα 15-20 ἡμερῶν (ἕως ὅτου ἄρχισε ἡ διαδικασία ἀπομακρύνσεως τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρτεμίου ἀπό τόν θρόνο του), οἱ πρέσβεις τῶν ἰσχυρῶν δυτικῶν κρατῶν σύχναζαν στό Πατριαρχεῖο, προφανῶς γιά νά ἐνθαρρύνουν τό κλίμα γιά τήν ἐπικείμενη φοβερή τομή στή ζωή τῆς Μητροπόλεως Ράσκας-Πριζρένης.

Ἔτσι φθάσαμε στό σημεῖο νά ἐκδιωχθεῖ ὁ Ἀρτέμιος ἀπό τό Κόσοβο καί νά ἀπαγορευτεῖ ἡ ἐπιστροφή καί ἡ διαμονή του στήν Μητρόπολη Ράσκας-Πριζρένης. Καί διώκτης δέν ἦταν τό ΝΑΤΟ (οὔτε μέ τούς βομβαρδισμούς τοῦ 1999 δέν ἐπιτεύχθηκε τέτοιο πράγμα) οὔτε τό μουσουλμανικό-ἀλβανικό UCK, ἀλλά ἡ ἴδια ἡ ΔΙΣ καί ὁ Πατριάρχης Σερβίας, οἱ οποίοι ἐκπλήρωσαν εἰς τό ἔπακρο τήν ἐπιθυμία τῶν ὡς ἄνω ἀναφερθέντων. «καὶ ἐχθροὶ τοῦ ἀνθρώπου οἱ οἰκιακοὶ αὐτοῦ» (Ματθ. ι΄, 36).

Εἶναι ἡλίου φαεινότερον ὅτι ὁ Ἀρτέμιος ἦταν «ὁ κατέχων» καί ὅτι πολλοί ποθοῦσαν ἵνα ὁ Ἀρτέμιος «εκ μέσου γένηται» (Β΄ Θεσ., β΄, 7).

Γ) Μετά τήν ἀνάληψη διοικητικῶν καθηκόντων ἀπό τόν τοποτηρητή ἐπίσκοπο Ἀθανάσιο Γιέφτιτς στήν Ἐπαρχία Ράσκας καί Πριζρένης, ἄλλαξε ἄρδην ἡ πολιτική ὡς πρός τίς σχέσεις μέ τούς Δυτικούς καί τά σχέδιά τους, καθώς καί μέ τούς μουσουλμάνους Ἀλβανούς καί τήν παράνομη κυβέρνηση τους. Βέβαια τό σερβικό κράτος καί ἡ σερβική Ἐκκλησία δέν ἀναγνώρισαν ποτέ ἐπίσημα αὐτήν τήν κυβέρνηση. Στήν πράξη ὅμως ἡ σημερινή πολιτική σερβική ἡγεσία ὁδηγεῖ τίς ἐξελίξεις πρός μία ἤπια ἀναγνώριση τῆς ἀνεξαρτησίας τοῦ Κοσόβου...

Σέ αὐτήν τήν μειοδοτική πολιτική βρίσκει πρόθυμους συνεργάτες (μέ τό ἀζημίωτο;) μιά μικρή ἀλλά ἰσχυρή καί δραστήρια ὁμάδα Ἱεραρχῶν τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας (Ἀμφιλόχιος Ραντοβιτς, Εἰρηναῖος Μπούλοβιτς, Ἀθανάσιος Γιέφτις, Θεοδόσιος Σίμπαλιτς, Γρηγόριος Ντούριτς...), πού ἐξαιτίας τῆς δίψας τους γιά δόξα καί ἐξουσία προσκολλῶνται στό ἅρμα τῆς ἑκάστοτε ἐξουσίας, κρατικῆς ἤ διεθνοῦς (αὐτῆς πού ὑπολογίζουν ὅτι θά ἐπικρατήσει), ταυτίζονται ἐνσυνείδητα μαζί της καί καθίστανται ὑποχείριά της. Καί ἐδῶ ἐντοπίζεται ἡ μεγάλη ὑποκρισία καί ἀνεντιμότητα πολιτικῆς καί θρησκευτικῆς ἡγεσίας ἀπέναντι στόν γενναῖο καί περήφανο σερβικό λαό, ἀλλά καί ἀπό ἐδῶ πηγάζει ἡ δίωξη ὅλων ἡμῶν τῶν ἐκφραζόντων δημοσίως μέ ἔργα καί λόγια ἀντίθετη πολιτική ἄποψη στήν ἐφαρμοζόμενη μειοδοτική πολιτική τῆς σερβικῆς κυβέρνησης καί ἡγεσίας τῆς Σερβικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Ἀνέκαθεν ἡ μερίδα αὐτή τῶν Ἱεραρχῶν ἀναμιγνυόταν ἐνεργά στά παιχνίδια ἐξουσίας κάθε εἴδους (πολιτικῆς καί ἐκκλησιαστικῆς), ὄχι βέβαια γιά κάποιο ὄφελος τοῦ ποιμνίου, ἀλλά γιά προσωπικό, κακῶς ἐννοούμενο, συμφέρον.

Ὁ πόθος γιά τήν δόξα ὥθησε αὐτούς τούς Ἱεράρχες νά ἐπιθυμήσουν τήν προσωπική καταξίωση καί προβολή περισσότερο ἀπό τήν ἐφαρμογή τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ. Βλέπετε, ὁ ταπεινός Ναζωραῖος δέν μποροῦσε νά ἱκανοποιήσει τήν ἀνθρώπινη ματαιοδοξία τους· καί ἔτσι ὑπέπεσαν στούς πειρασμούς τοῦ διαβόλου. Ἔτσι ἔγινε αὐτό πού πάντα γίνεται ὅταν κάποιος δέν ἔχει ἁγνά κίνητρα καί ἀγάπη γιά τόν Χριστό καί δέν ἔχει τήν ἐλπίδα του σέ Αὐτόν. Μεταβάλει προσωπεῖο ἀνάλογα μέ τίς περιστάσεις. Ἀνέριστος πνευματικά, κλίνει πάντα στό πλευρό τῶν ἰσχυρῶν. Στά ἑλληνικά ὑπάρχει ἡ πολύ ταιριαστή ἔκφραση «ὅπου φυσάει ὁ ἄνεμος»...

Γιά νά δεῖτε πῶς αὐτοί πολιτεύονται θά ἀναφέρω τό ἑξῆς: παλαιότερα, ἐπί Μιλόσεβιτς, ἡ στάση τῶν περισσοτέρων ἀπό αὐτούς ἦταν ὡς ἐπί τό πλεῖστον ἀντιδυτική, ὅπως ἦταν καί ἡ κρατική γραμμή. Στή συνέχεια ὅμως ἡ πρώην Γιουγκοσλαβία ἔχασε τόν πόλεμο τόσο μέ τίς ἀποσχισθεῖσες περιοχές τῆς πρώην Γιουγκοσλαβίας, ὅσο καί μέ τό ΝΑΤΟ τό 1999. Καί τότε τί ἀκολούθησε; Οἱ μερίδα αὐτή τῶν Ἱεραρχῶν, ἴσως ἀπειλούμενοι ἀπό τό ΝΑΤΟ (βλέπε ὁμιλία Κόσαρα Γκαβρίλοβιτς, [thriskeftika.blogspot.com] ), ἴσως δελεαζόμενοι ἀπο διάφορες «προσφορές», ἴσως πάλι ἁπλῶς ἐπειδή αὐτό θεωρησαν ὅτι ἦταν τό προσωπικό τους συμφέρον (πράγμα πού κατ᾿ ἐμέ εἶναι καί ἡ πιθανότερη ἐξήγηση), πέταξαν τό προσωπεῖο τοῦ ἐθνικιστῆ καί φόρεσαν τό προσωπεῖο τοῦ διεθνιστῆ, τοῦ κοσμοπολίτη, τοῦ πολιτισμένου εὐρωπαίου. Σφιχταγκάλιασαν τό ἅρμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί ἄρχισαν νά κηρύττουν νέον θεό, τήν νομοτελειακή ὑποτέλεια στήν παγκοσμιοποίηση.

Πρεσβεύουν πλέον τήν θέση ὅτι πρέπει να δεχτούμε τήν πραγματικότητα, εφόσον ήδη τά πιο ισχυρά κράτη του κόσμου έχουνε αναγνωρίσει τήν ανεξαρτησία τοῦ Κοσόβου. Ἡ συμβουλή αὐτῶν καί τῶν ὁμοίων τους πρός τό ἔθνος συμπίπτει μέ αὐτήν ἕλληνα πολιτικοῦ καί εἶναι ἡ ἑξῆς: «Εἶναι καλύτερα νά ἔχουμε μερικά στρέμματα γῆς λιγότερα ἀπό ἐκεῖνα πού μᾶς ἀνήκουν, καί νά κοιμόμαστε τά βράδια ἥσυχοι καί ἀσφαλεῖς, παρά νά ἔχουμε ὅτι μᾶς ἀνήκει καί νά μήν μποροῦμε νά κλείσουμε μάτι ἀπό τόν κίνδυνο κάποιας ξαφνικῆς ἐπίθεσης κακόβουλων γειτόνων ἐναντίον μας.» Ὅμως, ὅπως ξέρετε πολύ καλά, ἔτσι σκέφτονται καί δροῦν οἱ ἐθνικοί μειοδότες. Καί προδότες στίς μέρες μας ὑπάρχουν ἄφθονοι, καί μάλιστα σέ ὑψηλά πόστα.

Οἱ Ἱεράρχες αὐτοί τῆς Σερβίας σήμερα ἔχουν καταστεῖ φερέφωνα τῆς Δύσεως... Ἀπό τότε μάλιστα πού ἀνέβηκε ἡ φιλοδυτική κυβέρνηση τοῦ Μπόρις Τάντιτς στήν ἐξουσία, οἱ συγκεκριμένοι συναγωνίζονται σέ ὅλα τά ἐπίπεδα μέ τό Κράτος ποιός θά φανεῖ πιό ἀρεστός στούς δυτικούς, ποιός θά ἐκπληρώσει πιό γρήγορα καί πιό δουλικά τά θελήματα τῆς Δύσεως εἴτε αὐτή λέγεται ΝΑΤΟ, εἴτε ΗΠΑ, εἴτε ΕΕ, εἴτε ... πάπας.

-Ποιά εἶναι ἡ κατάσταση τῶν Σέρβων στό Κόσοβο καί στά Μετόχια σήμερα;

Ὁ πιστός λαός τῶν Σέρβων τοῦ Κοσσόβου καί Μετοχίων ἀναζητᾶ τόν ποιμενάρχη του καί αἰσθάνεται προδομένος ἀπό ὅλες αὐτές τίς ἐνέργειες τῆς Τριανδρίας καί τῆς σημερινῆς σερβκῆς κυβέρνησης. Ἀναζητᾶ τόν πνευματικό του πατέρα, τό στήριγμα καί τήν ἀπαντοχή του, μετά τόν Χριστό, τήν Παναγία καί τούς Ἁγίους στούς ὁποίους καθημερινά μέ πιστή καταφεύγει. Εἶναι ὅπως τό μικρό παιδί πού κλαίει ὅταν χαθεῖ ἀπό τά μάτια του ἡ ἀγαπημένη του μητέρα· ἔτσι καί ὁ λαός τοῦ Κοσόβου θρηνεῖ γοερᾶ τήν ἀπομάκρυνση τοῦ γνήσιου πνευματικοῦ του πατέρα, αὐτοῦ πού πατρικά μοιραζόταν τόν καθημερινό πόνο καί τήν ἀγωνία του μαζί του. Τώρα ποιός θά στηρίξει αὐτόν τόν λαό;

Σᾶς πληροφορῶ ὅτι στόν τόπο ὅπου ἡ ΔΙΣ τῆς ΣΟΕ ἐξόρισε οὐσιαστικά τόν Σεβασμιώτατο, στή Μονή τοῦ Σισάτσοβατς, συρρέουν χιλιάδες πιστοί Σέρβοι, ὑπό τύπον προσκυνήματος σχεδόν, γιά νά πάρουν τήν εὐχή τοῦ πολυπόθητου πνευματικοῦ τους ἡγέτου. Μάλιστα, δέν προσέρχονται μόνον Σέρβοι τοῦ Κοσόβου, ὄχι μόνον οἱ κατατρεγμένοι ἀπό τήν Τριανδρία μοναχοί, ἀλλά καί πιστοί Σέρβοι ἀπό ὅλες τίς γωνιές τῆς Σερβίας, ἀκόμη καί ἁπλοί πατριῶτες πού δέν ἔχουν ἴσως τόση σχέση μέ τήν Ἐκκλησία, ὅμως βλέπουν ὅτι μόνον ὁ Ἀρτέμιος τούς ἔλεγε τήν ἀλήθεια καί τήν ὑποστήριζε σθεναρά ἕως τέλους.

Οἱ Σέρβοι τοῦ Κοσόβου ζοῦν μέσα σέ μιά καθημερινή ἀγωνία καί ἀνασφάλεια. Ἐπί Ἀρτεμίου, ἡ Μητρόπολη Κοσόβου καί Μετοχίων ἔπαιζε ἕναν ἐθναρχικό ρόλο στήν περιοχή ὡς τελευταῖα ὀργανωμένη παρουσία τοῦ σερβισμοῦ στήν περιοχή καί συσπείρωνε τόν κόσμο κυρίως γύρω ἀπό τά μοναστήρια καί τόν ἐμψύχωνε. Πέρα ἀπό τό ποιμαντικό καί πνευματικό ἔργο της, ἐξασκοῦσε καί τεράστιο κοινωνικό καί φιλανθρωπικό ἔργο μέ τά ἐκτεταμένα συσσίτια καί παρεῖχε οὐσιαστική βοήθεια στόν κόσμο. Ἐκτός αὐτῶν, σέ καθε περίπτωση ἄδικης συμπεριφορᾶς ἐκ μέρους εἴτε τῶν Ἀλβανῶν εἴτε καί τῆς ἴδιας τῆς ΚΦΟΡ, διαμαρτυρόταν ἔντονα καί ἔκανε οὐσιαστικές παρεμβάσεις σέ ὅλα τά διεθνῆ ὄργανα, μέ σκοπό τήν προστασία τῶν Σέρβων καί τῶν σερβικῶν ὀρθοδόξων μνημείων σύμφωνα μέ τό ψήφισμα 1244 τοῦ ΟΗΕ. Τέλος δέν συνεργαζόταν μέ Ἀλβανούς τοῦ ψευδοκράτους.

Κάτι τέτοιο ἦταν ἀδιανόητο ἐπί Ἀρτεμίου, ὁ οποῖος ἀρνεῖτο νά ἀναγνωρίσει τούς ἐκπροσώπους τῶν δυτικῶν πρεσβειῶν στήν Πρίστινα ὡς πρέσβεις, συνεπής στίς ἐπίσημες ἀποφάσεις τοῦ σερβικοῦ κράτους καί τῆς σερβικῆς Ἐκκλησίας νά μήν ἀναγνωρίσουν τό παράνομο κράτος τοῦ Κοσόβου. Ἐπίσης ἀρνεῖτο νά ἀναγνωρίσει ἀκόμη καί τούς ἐπισήμους ἐκπροσώπους τῶν κρατῶν αὐτών στήν Πρίστινα, τά ὁποῖα κράτη ἀμέσως μετά τήν ἀναγνώριση τῆς παράνομης ἀνεξαρτησίας τοῦ Κοσόβου ἀνεβίβασαν τίς ἀντιπροσωπεῖες τους στήν Πρίστινα σέ ἐπίπεδο πρεσβειῶν. ἡ Ἑλλάδα δέν ἔπραξε κάτι τέτοιο ἀλλά διατηρεῖ τό Ἑλληνικό γραφεῖο συνδέσμου στήν Πρίστινα. Ἀρνεῖτο ἀκόμη νά συνεργαστεῖ μέ τούς ἐκπροσώπους τοῦ ΝΑΤΟ στόν τομέα τῆς σύστασης τοῦ νέου κράτους τοῦ Κοσόβου. Ἀρνεῖτο νά προβεῖ σέ θυρανοίξια ναῶν ἀνακαινισμένων μέ συμμετοχή τῶν μουσουλμάνων Ἀλβανῶν καί μέ τά χρήματά τους (πράγμα τό ὁποῖο ἀνοίγει τόν δρόμο γιά ταχεῖα καί βέβαιη ἀναγνώριση-σφετερισμό τῆς σερβικῆς πνευματικῆς καί πολιτιστικῆς κληρονομιᾶς στό Κοσσυφοπέδιο ὡς «κοσοβάρικης-ἀλβανικῆς» κ.ο.κ.)

Ἔτσι μετά τήν ἀπομάκρυνση τοῦ Σεβασμιωτάτου Αρτεμίου καί πρίν ἀκόμη ἀπό τήν ἀπόφαση τοῦ ΔΔ τῆς Χάγης, ἤδη εἶχε ἀρχίσει νά διαμορφώνεται μιά ἐντελῶς διαφορετική συμπεριφορά τῶν ἐκπροσώπων τῆς ΣΟΕ στή Μητρόπολη Κοσόβου καί Μετοχίων ἀπέναντι στίς ἐπιταγές τῆς Δύσεως, ὅπως προαναφέραμε.

1) ἡ ἐπιδοκιμασία ἀπό τήν Δύση αὐτῆς τῆς ἀλλαγῆς στάσεως τῶν διοικητικῶν ὀργάνων τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας δέν ἄργησε νά ἔρθει, καί τόν Ἰούνιο τοῦ 2010 ὁ εἰδικός ἐντεταλμένος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἔνωσης στό Κοσσυφοπέδιο Pieter Feith (τοῦ ὁποίου ἐπίσημο καθῆκον εἶναι ἡ βοήθεια στήν σύσταση τοῦ νέου κράτους τοῦ Κοσόβου καί ἡ προώθηση τῆς ἀνεξαρτησίας του, μέ ἐπιστράτευση δυτικῶν χρημάτων, γνώσεων καί προσωπικοῦ) χαιρέτησε τήν ἀλλαγή στάσεως τῆς Σερβικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας στό θέμα τοῦ Κοσσυφοπεδίου. Μιλώντας γιά τήν κατάσταση στό Κοσσυφοπέδιο ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξωτερικῶν Ὑποθέσεων τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου τήν Τρίτη 22-6-2010 ὁ Φέϊθ δήλωσε: «Ἡ ἀλλαγή τῆς θρησκευτικῆς ἡγεσίας καί ἡ μετάβαση πρός μιά περισσότερο μετριοπαθή προσέγγιση στό θέμα τοῦ Κοσσυφοπεδίου εἶναι ἐπίσης μιά ἄλλη θετική ἐξέλιξη» ( [www.eusrinkosovo.eu] ).

2) Δέν πρέπει νά παραθεωρηθεῖ καί τό γεγονός ὅτι ἡ ΕΕ ἐνθαρρυμένη ἀπό τήν ἀπομάκρυνση τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρτεμίου ξεκίνησε καινούργιες πρωτοβουλίες καί ἐνέτεινε τίς ὑπάρχουσες στόν τομέα προστασίας τῆς σερβικῆς πνευματικῆς καί πολιτιστικῆς κληρονομίας στό Κόσοβο καί τά Μετόχια. Κυριάρχο στοιχεῖο αὐτῶν εἶναι ἡ συμμετοχή βέβαια τῶν μουσουλμάνων Ἀλβανῶν καί ἡ ἀνάδειξη τους σέ βασικούς παράγοντες σέ ἕναν τόσο εὐαίσθητο καί κρίσιμο τομέα, μέ ταυτόχρονη περιθωριοποίηση τῶν σερβικῶν θεσμῶν καί γνώσεων. Σύμφωνα μέ μιά τέτοια νέα πρωτοβουλία ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ΕΕ κ.Μοσχόπουλος(Ἕλληνας, δυστυχῶς), ὁ καί ἐκπρόσωπος τῆς Ἑλλάδος στήν Πρίστινα, θά μεσολαβεῖ καί θά συντονίζει τίς ἐνέργειες τῆς ἀλβανικῆς κυβερνήσεως τῆς Πρίστινας καί τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας. Ἐδῶ ἀναφύονται νέα ἐρωτήματα: Γιατί δέν συμμετέχει σ΄ αὐτή τήν πρωτοβουλία ἡ σερβική κυβέρνηση, ἀφοῦ πρόκειται γιά σερβική κληρονομία στό σερβικό ἔδαφος; Γιατί δέχτηκε αὐτήν τήν πρωτοβουλία ἡ Σερβική Εκκλησία;

-Πάτερ τί μέλλον βλέπετε νά προδιαγράφεται γιά τούς Σέρβους στό Κόσοβο;

Τά πρῶτα δείγματα γραφῆς τῆς φιλοδυτικῆς κυβέρνησης τῆς Σερβίας εἶναι τά ἀκόλουθα: Μετά τήν ἀπόφαση τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου τῆς Χάγης ὁ πρόεδρος τῆς Σερβίας Boris Tadic στήν ἀγόρευσή του ἐνώπιον τοῦ σερβικοῦ Κοινοβουλίου ἔστειλε τό μήνυμα ὅτι ἐπ΄ οὐδενί λόγῳ δέν πρέπει νά ἔλθουμε σέ σύγκρουση μέ τίς μεγάλες Δυνάμεις. Και αν αυτό σημαίνει ότι πρέπει να δεχτούμε την απόσπαση 15% του σερβικού κρατικού εδάφους, και μάλιστα του πιο συμαντικού και λίκνου του σερβικού κράτους, ώστε να μην έλθουμε σε σύγκρουση με τις μεγάλες δυνάμεις, εμείς είμαστε πρόθυμοι να το κάνουμε, εἶπε ὁ Tadic. Και γνωρίζουμε ότι οι μεγάλες δυνάμεις το θέλουν και το ζητούνε επίμονα από την Σερβία εδώ και χρόνια.

Μετά ἀπό μερικές μέρες ἡ Σερβία ἔστειλε στόν ΟΗΕ τήν πρόταση Ψηφίσματος (Resolution) πού ἀφορᾶ τό Κοσσυφοπέδιο μέ ἀφορμή τήν ἀπόφαση τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου, μέ τήν ὁποία δέχεται τήν γνώμη τοῦ ΔΔ καί προτείνει στόν ΟΗΕ νά καλέσει τίς δύο πλευρές (τήν Σερβία δηλαδή καί τό Κόσοβο) νά βροῦν λύση κοινά ἀποδεκτή! Η Σερβία με αυτήν την πράξη αναγνωρίζει ότι το Κόσοβο είναι μια άλλη οντότητα, κάτι άλλο από την ίδια, δηλαδή εμμέσως πλήν σαφώς αναγνωρίζει την ύπαρξη του ψευδοκράτους του Κόσοβου και του δίνει την ποθητή νομιμότητα, την οποία κανείς εκτός της Σερβίας δεν μπορεί να του προσδώσει.

Ὅσον ἀφορᾶ τήν ΣΟΕ, δέν πρέπει νά διαφύγει τῆς προσοχῆς μᾶς τό γεγονός ὅτι ὁ Πατριάρχης καί ἡ ΔΙΣ ὄρισαν ὅτι τήν ἡμέρα πού ἐπρόκειτο νά ἀνακοινωθεῖ ἡ ἀπόφαση τοῦ ΔΔ στίς 17:00 νά χτυπήσουν γιά 5 λεπτά ὅλες οἱ καμπάνες στήν χώρα καί στή συνέχεια νά γίνει Παράκληση γιά καλή ἔκβαση τοῦ ζητήματος. ἡ ἀνταπόκριση τοῦ λαοῦ ἦταν μηδαμινή. Ἐπί παραδείγματι στόν τεράστιο καθεδρικό ναό τοῦ Ἁγίου Σάββα στό Βελιγράδι, ὅπου πρωτοστάτησε ὁ Πατριάρχης Εἰρηναῖος, συγκεντρώθηκαν μόνον ἑκατό (100) ἄτομα. Μά ποιός θά ἐλάμβανε σοβαρά τήν πρόσκληση γιά Παράκληση τήν ἡμέρα τῆς ἀνακοινώσεως, βλέποντας ὅλες τίς ὑποχωρήσεις τῆς ΔΙΣ στό θέμα τοῦ Κοσόβου καί τῶν Μετοχίων μέχρι ἐκείνη τή στιγμή; τό παράξενο ἐπίσης εἶναι ὅτι ἀπό τήν ἡμέρα τῆς ἀνακοινώσεως τῆς ἀποφάσεως οὔτε ὁ Πατριάρχης οὔτε ἡ ΔΙΣ δέν ἔκαναν καμμία δήλωση μέ τήν ὁποία νά σχολιάσουν τήν προκειμένη ἀπόφαση.

Ἡ ἀπόφαση τοῦ ΔΔ ἦταν μιά ὁλοκληρωτική ἦττα καί ἕνας ἐθνικός ἐξευτελισμός. τό λάθος τῆς προσφυγῆς τῆς Σερβίας στό Διεθνές Δικαστήριο τῆς Χάγης, τό ὁποῖο καί ἐπισήμαιναν πολύ ἐπιφανεῖς εἰδικοί, ἦταν φανερό ἀπό τήν ἀρχή. Ὅμως ἡ προσωπική μου ἄποψη εἶναι ὅτι ἡ προσφυγή τῆς Σερβίας ἦταν μιά ἐσκεμμένη ἐκ μέρους τῆς σερβικῆς κυβερνήσεως πράξη, ὥστε μέ τήν ἔκδοση ἀρνητικῆς ἀποφάσεως αὐτή νά ἀποποιηθεῖ τῶν εὐθυνῶν τῆς ἀπέναντι στό μεῖζον ἐθνικό θέμα τοῦ Κοσόβου. Καί φυσικά, ὅταν κάποιος ξεκινᾶ μέ αὐτήν τήν ἠττοπαθῆ προοπτική, δέν πρόκειται καθόλου νά ὑποστηρίξει τά δίκαιά του, ἀλλά ἀντίθετα θά τά ὑπονομεύσει.

Ἡ προσωπική μου αὐτή ἄποψη τεκμηριώνεται ἀπό τά ἀκόλουθα γεγονότα. ἡ γραμμή πού ἀκολουθεῖται ἀπό τούς νῦν ἐκπροσώπους τῆς ΣΟΕ στό Κοσσυφοπέδιο καί τά Μετόχια μετά καί τήν ἀπόφαση τῆς Χάγης, μεταξύ ἄλλων, κατέστη ἔτι περισσότερο μειοδοτική καί περιλαμβάνει:

1) Συναντήσεις μέ τούς ἐκπροσώπους τῶν δυτικῶν πρεσβειῶν στήν Πρίστινα, ἀποδεχομένων τῶν ἐκπροσώπων τῆς ΣΟΕ τήν ἰδιότητα τοῦ πρέσβεως στό ψευδοκράτος τοῦ Κοσόβου.

2) Συναντήσεις μέ ἀλβανική διοίκηση τοῦ Κοσόβου. Ἁπτό παράδειγμα εἶναι οἱ συναντήσεις τοῦ τοποτηρητή Ἀμφιλοχίου Ράντοβιτς μέ τόν Ilber Hisa, ὁ ὁποῖος εἶναι μέλος τῆς ἀλβανικῆς κυβερνήσεως τῆς Πρίστινας, ὑπεύθυνος γιά τήν ἐνσωμάτωση τοῦ βορείου μέρους τοῦ Κοσσυφοπεδίου (τό ὁποῖο βρίσκεται ἀκόμα ὑπό τόν ἔλεγχο τῶν Σέρβων) στό θεσμικό σύστημα τοῦ ψευδοκράτους τοῦ Κοσόβου. Ὁ μουσουλμάνος Hisa ἦρθε στήν ἐκκλησία τοῦ ἁγίου Προφήτου Ἠλιοῦ στό Vucitrn τήν ἡμέρα τοῦ ἁγίου Προφήτου Ἠλιοῦ στίς 20-8-2010 καί συμμετεῖχε ἐπίσημα στήν ἑορτή. Αὐτό σημαίνει, βέβαια, ὅτι δέν ἦρθε τυχαίως, ἀλλά ἦταν προσκεκλημμένος. Τέτοια πράγματα ἦτο ἀδιανόητα ἐπί Ἀρτεμίου.

Σημειωτέον ὅτι ὁ ναός αὐτός κάηκε τόν μάρτιο τό 2004, καί συναριθμήθηκε στό πρόγραμα ἀναστηλώσεως πού ἐκτελεῖτο ἀπό μουσουλμάνους, μέ εὐλογία τῆς Τριανδρίας (Ἀμφιλόχιος Ράντοβιτς, Εἰρηναῖος Μπούλοβιτς, Ἀθανάσιος Γιέφτιτς), καί μέ ἐνεργή συμμετοχή τοῦ Ἐπισκόπου Θεοδοσίου καί ἱερομονάχου Σάββα Γιάνιτς τῆς Μονῆς Ντέτσανι. Ἡ ἐκτίμηση τῶν εἰδικῶν εἶναι ὅτι ἡ ποιότητα τῶν ἔργων σ΄ ὅλους τούς ναούς πού ἀναστηλώνονται σύμφωνα μέ τό πρόγραμμα Memorandum τῆς ΕΕ εἶναι ἀπαράδεκτη. Μάλιστα ὁ ναός τοῦ Προφήτου Ἠλιοῦ εἶναι τό χειρότερο δεῖγμα τοῦ προγράμματος αὐτοῦ, οἱ δέ εἰδικοί τό ἔχουν ἐπισημάνει ἀρκετές φορές σέ ἐκθέσεις καί ἀναφορές τους. Αὐτές οἱ ἐκθέσεις, βέβαια, ἀπερρίπτοντο ἐκ μέρους τῆς Τριανδρίας.

Τήν ἐπίσημη ἐπίσκεψη τοῦ Hisa στήν ἐκκλησία στό Vucitrn καί τήν συνάντηση του μέ τόν Ἀμφιλόχιο τά ἀλβανικά ΜΜΕ τήν προέβαλαν ἰδιαιτέρως...

3) Τίς ἴδιες μέρες ἡ ἀλβανική ἀστυνομία KPS (Kosovo Police Service) ἀρχίζει νά ἀναλαμβάνει τήν προστασία τῶν σερβικῶν ὀρθοδόξων μνημείων, διαδεχόμενη σέ αὐτόν τόν τόμέα τήν ΚΦΟΡ (πού εἶχε ἀναλάβει τήν προστασία τους ἕως τώρα). Ἀκολούθησαν οἱ δηλώσεις ἀπό τή Μητρόπολη Ράσκας-Πριζρένης ὅτι ἡ Σερβική Ἐκκλησία δέν συνευδοκεῖ σέ μιά τέτοια ἐξέλιξη καί δέν εἶχε ποτέ συνεργασία μέ τήν KPS. Αὐτό εἶναι χονδροειδές ψεῦδος, διότι γνωρίζουμε ὅτι μέ πρόσκληση τῆς Μονῆς Ντέτσανι, (διάβαζε ἐπίσκοπο Θεοδόσιο Σίμπαλιτς Σάββα Γιάννιτς, καί φυσικά ευλογία τῆς ΔΙΣ) ἡ KPS ἀνέλαβε τά περασμένα χρόνια τήν προστασία τῶν σερβικῶν ἐκκλησιῶν πού ἀναστηλώνονταν σύμφωνα μέ τό πρόγραμμα Memorandum.

4) Ἄλλο δεῖγμα ἀλλαγῆς στάσεως εἶναι ἡ συμμετοχή τῶν κληρικῶν τῆς Μητροπόλεως Ράσκας-Πριζρένης (συγκεκριμένα Ἱερομονάχων καί Μοναχῶν τῆς Μονῆς Ντέτσανι) στίς 29-7-2010 στήν Πριζρένη σέ διαθρησκειακή συνάντηση μέ ἀναποφεύκτες συμπροσευχές μέ μουσουλμάνους, παπικούς... μέ τήν εὐλογία τοῦ Τοποτηρητοῦ κλπ.

Συνοψίζοντας ὅλα τά προηγούμενα φρονῶ ὅτι ἄν δέν ληφθοῦν ἄμεσα μέτρα ἀπό τήν ΣΟΕ ἀλλά καί ἀπό τήν Σερβική Πολιτεία, ὥστε νά ἀποκατασταθεῖ ἡ κανονική τάξη στήν Μητρόπολη Ράσκας καί Πριζρένης μέ τήν ἐπάνοδο τοῦ κανονικοῦ Μητροπολίτου κ.Ἀρτεμίου, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐξέχουσα ἡγετική μορφή τοῦ σερβικοῦ πατριωτισμοῦ καί γνήσιος φορέας τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως (τῶν μόνων στοιχείων πού μποροῦν νά ἀναχαιτίσουν τόν ἐξαλβανισμό τοῦ Κοσσυφοπεδίου) τότε, πολύ φοβᾶμαι ὅτι τό Κόσοβο πολύ σύντομα θά ἀποτελέσει ἀναπόσπαστο τμῆμα τῆς Μεγάλης Ἀλβανίας μέ ὅσα δεινά συνεπάγεται αὐτό γιά τούς Σέρβους τοῦ Κοσόβου καί τήν σερβική πολιτιστική κληρονομιά. Ἐπίσης εἶναι βέβαιο ἀπό ἀσφαλεῖς πληροφορίες πού ἔχω στή διάθεσή μου ὅτι, δυστυχῶς, τά κέντρα τῆς Δύσεως σχεδιάζουν τήν δημιουργία ἀνεξάρτητης-αὐτόνομης «Κοσοβαρικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας», πού δέν θά ἔχει καμιά σχέση μέ τήν Σερβική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Καί ἔτσι δέν θά ὑπάρξει ποτέ πιά δρόμος ἐπιστροφῆς καί συνένωσης τοῦ Κοσόβου μέ τήν μητέρα Σερβία.

-Οἱ διώξεις δέν ἀφοροῦσαν μόνον ἐσάς ἀλλά καί τόν Σεβασμιώτατο Ἀρτέμιο καί ὅλους τούς Μοναχούς τοῦ Κοσόβου πού τοῦ συμπαραστάθηκαν. Ποιά εἶναι ἡ σημερινή κατάσταση τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν;

Καταρχήν ὁ Σεβασμιώτατος βρίσκεται σήμερα ἐξορισμένος στή Μονή Σισάτσοβατς, ὕστερα ἀπό τήν παράνομη χωρίς δίκη ἀπομάκρυνσή του. Οἱ κανόνες (πζ΄ ἐν Καρθαγένῃ, ιστ΄ τῆς Πρωτοδευτέρας, α΄ Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας) ἀπαγορεύουν ρητῶς τήν ἀπομάκρυνση ἐπισκόπου ἀπό τήν ἐπισκοπή του ἄνευ δίκης, καταδίκης καί καθαιρέσως. Κατάφερε ὅμως ἡ Τριανδρία καί ἐξοβέλισε τόν πράο, ταπεινό καί ὑπάκουο ἐπίσκοπο Ἀρτέμιο ἐκτός τῆς Ἐπισκοπῆς του χωρίς δίκη. Διότι ἄν γινόταν δίκη ἆραγε ποιός θά βρισκόταν νά τόν καταδικάσει; Ἕνα ἐπισκοπικό δικαστήριο πρέπει νά ἀπαρτίζεται ἀπό τουλάχιστον δώδεκα ἀρχιερεῖς (ιβ΄ ἐν Καρθαγένῃ). Τό δέ δευτεροβάθμιο ἀπό ἄλλους δώδεκα. Ἀνάμεσα στούς δικαστές σύμφωνα μέ τούς Ἱερούς Κανόνες δέν πρέπει νά συμπεριλαμβάνονται ἐγνωσμένοι διῶκτες του, πού δημοσίως ἐκφράστηκαν ἀρνητικά ἤ συμμετεῖχαν σέ ὁποιοεσδήποτε ἐπιτροπές ἐλέγχου. (Ἐπίσκοποι Ἀθανάσιος Γιέφτις, Ἀμφιλόχιος Ράντοβιτς, Εἰρηναῖος Μπούλοβιτς, Ἰωαννίκιος, Γρηγόριος Ἐρζεγοβίνης) Κι ὅμως στήν ὑπόθεση του Ἀρτεμίου οἱ κατήγοροι ὑπῆρξαν καί οἱ πρωτεργάτες τῆς ἀπομακρύνσεως, χωρίς δίκη, χωρίς στοιχεῖα, χωρίς δυνατότητα ἀπολογίας. Ἄν καταπέσει μιά κατηγορία, δέν ἐξετάζονται οἱ ὑπόλοιπες (ρλ΄ τῆς ἐν Καρθαγένῃ). Καί ὁ Σεβασμιώτατος ἀπεμακρύνθη κυρίως καί ἐξαιτίας τοῦ «λωποδύτη» Συμεών. Ὅμως ὁ Ἄρειος Πάγος ἀθώωσε τόν Συμεών, ἐνῶ μέχρι καί σήμερα, μετά ἀπό ἑπτά (7) μήνες δέν ἔχει ἀπαγγελθεῖ κατηγορία οὔτε ἐναντίον μου οὔτε ἐναντίον τοῦ κρατουμένου κ.Σουμποντίσκι ἀπό τόν Ἀνακριτή τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου τῆς Σερβίας, ὥστε νά ὁριστεῖ καί τακτική δικάσιμος. Ἄρα κατέπεσε ἡ πρώτη καί σημαντικότερη κατηγορία. Ἑπομένως δέν θά πρέπει πλέον νά ἐφαρμοσθεῖ ὁ ρλ΄ Ἱερός Κανών τῆς ἐν Καρθαγένῃ ἀλλά καί ὁ στ΄ τῆς Β΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ὁ ὁποῖος ὁρίζει ὅτι ἄν ἡ κατηγορία κατά ἐπισκόπου δέν ἀποδεχθεῖ, τότε πρέπει ὁ κατήγορος ἤ οἱ κατήγοροι νά ὑποστοῦν τό ἐπιτίμιο πού θά ἐπεβάλετο στόν κατηγορούμενο, ἄν αὐτός ἀποδεικνυόταν ἔνοχος;

Σήμερα ὁ «συνταξιοῦχος» Ἐπίσκοπος Ἀρτέμιος βρίσκεται φτωχός χωρίς σύνταξη(!), ἀλλά συντηρεῖται ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ πιστοῦ λαοῦ. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι δέν εἶναι λίγοι οἱ Ἐπίσκοποι πού τοῦ τηλεφωνοῦν καί τοῦ συμπαραστέκονται καί τοῦ ἐκφράζουν τήν ἀγάπη τους. Ὁ δέ πιστός λαός συρρέει κατά χιλιάδες γιά νά πάρει τήν εὐχή τοῦ συγχρόνου αὐτοῦ ἁγίου, γνησίου πνευματικοῦ υἱοῦ τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβις, ὁ ὁποῖος μάλιστα ἀκολουθεῖ τήν ἴδια μαρτυρική ὁδό τελείωσης τοῦ ἁγίου πατρός του, τήν ἐξορία. Οἱ δέ ἀντίπαλοί του «διαπρίονται ταῖς καρδίαις αὐτῶν» βλέποντες ὅτι ἡ πονηρία τους γύρισε στήν κεφαλή τους καί ἀποδύονται πλέον σέ συγγραφή πολυσέλιδων λιβέλλων προσπαθώντας νά ἀποδείξουν εἴτε τήν θεολογική του ἀνεπάρκεια εἴτε τίς δῆθεν ἐκκλησιολογικές του ἀποκκλίσεις ἀποδεικνύοντας ὅμως ἔτσι περίτρανα τήν δική τους ἀνεπάρκεια, μιά πού βάζουν στό στόμα του λόγια πού ποτέ δέν εἶπε καί στό ἐνεργητικό του πράξεις πού ποτέ δέν ἔκανε. Ἤθελαν νά ἀποκόψουν τόν Ἀρτέμιο ἀπό πνευματικό πατέρα τοῦ Κοσόβου καί τῶν Μετοχίων, καί τόν κατέστησαν ἄθελά τους πνευματικό πατέρα, ἡγέτη καί ἐθνάρχη ὁλόκληρης τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ σερβικοῦ ἔθνους ἐν γένει!

Ὅσον ἀφορᾶ τούς μοναχούς, πάνω ἀπό ἑκατό (100) πιά μοναχοί καί μοναχές έχουνε εγκαταλείψει τά μοναστήρια τους, τους τόπους διαμονής τους. Ακόμη καί σήμερα, 7 μήνες μετά τήν απομάκρυνση τοῦ Σεβ. Ἀρτεμίου, φεύγουν μοναχοί ἀπό τούς τόπους τῆς μετανοίας τους εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας. Κύρια αἰτία, ἀλλά ὄχι μοναδική, γιά νά καταφύγουν σέ μιά τέτοια διαμαρτυρία ἦταν ἡ ἀπόφαση τῆς ΔΙΣ μέ τήν ὁποία ἀπαγορεύθηκε στόν Σεβασμιώτατο Ἀρτέμιο νά ἀσκεῖ πλέον καθήκοντα πνευματικοῦ στούς μοναχούς τῆς Μητροπόλεως Ράσκας-�

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Κυκλοφορεῖ τὸ φύλλον τῆς 10.9.10 τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου»

2010-09-09T17:52:00-04:00

Κυκλοφορεῖ
τὸ φύλλον τῆς 10.9.10
τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου»

Μερικὰ ἀπὸ τὰ περιεχόμενά του:

◇ Καθαίρεσιν καί ἀφορισμόν τοῦ Μεσσηνίας προβλέπουν αἱ Οἰκουμενικαί Σύνοδοι διὰ τὰς θέσεις του «περὶ διηρημένης Ἐκκλησίας» μετὰ τὸ 1054, συμφώνως μὲ τὸν καθηγητὴν τῆς δογματικῆς τοῦ Α.Π.Θ. κ. Δημ. Τσελεγγίδη.

◇ Μακαριώτατε, πιστεύετε ὅτι ὁ Παπισμός ἀνήκει εἰς τήν διηρημένην Ἐκκλησίαν, ὡς λέγει, ὁ Μεσσηνίας, ἤ εἶναι αἵρεσις;

◇ Ἐπτώχευσεν ἡ Ἐκκλησία καί τό Ἔθνος μέ τήν κοίμησιν τοῦ Αὐγουστίνου Καντιώτη.

◇ Ἀντιμέτωποι μέ κακουργηματικάς διώξεις τά στελέχη τῶν οἰκονομικῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Ἐκκλησίας.

◇ Ἡ «Ἀλληλεγγύη» περατώνει τήν ἀποστολήν της, ἀφοῦ εἰσέλθη εἰς φάσιν «ἐκκαθαρίσεως».

◇ Ὁ Κυθήρων ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τῶν ὀπαδῶν τῆς «Μεταπατερικῆς Θεολογίας».
◇ Παρητήθη, οἰκεία βουλήσει, ὁ ἀντιοικουμενιστής ἡγούμενος τοῦ...
Μεγάλου Μετεώρου π. Ἀθανάσιος Ἀναστασίου.

◇ Μαζικαί ἀποχωρήσεις πιστῶν ἐκ τῆς Παπικῆς «Ἐκκλησίας» τῆς Αὐστρίας ἐξ αἰτίας τῶν φρικαλεοτήτων «ἱερωμένων» εἰς βάρος ἀνηλίκων.

◇ Αἱ κεφαλαί τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας ὑπέρ τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν παπικῶν «μυστηρίων».

◇ Συνάντησις τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων μετὰ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ ΠΣΕ.

Γεγονότα καί Σχόλια. Βιβλιοκρισίαι καί ἄλλη ἐνδιαφέρουσα ὕλη συμπληρώνουν τό φύλλον.

Πηγή:Ι.Μ.Παντοκράτορος

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Ἁφὴ τῆς Φλόγας τῶν Special Olympics στὴν Παναγία Κοσμοσώτηρα Φερὼν

2010-09-09T17:43:00-04:00

Ἁφὴ τῆς Φλόγας τῶν Special Olympics στὴν Παναγία Κοσμοσώτηρα Φερὼν

Μετὰ βαθυτάτης λύπης πληροφορηθήκαμε τὴν ἐνέργεια τοῦ Μητροπολίτου Ἀλεξανδρουπόλεως κ. Ἀνθίμου. Ἡ λύπη μᾶς ἐντείνεται καὶ καταλήγει ἀβάστακτος καθὼς πλῆθος φωνῶν κατασκανδαλισμένων πιστῶν φτάνουν στὰ αὐτιά μας (καὶ ἂς μὴν ἀναφέρουμε καὶ τὶς λοιπὲς παραφωνίες ποῦ προστέθηκαν, δράττοντας τὴν εὐκαιρία ποῦ τοὺς προσφέραμε). Ἔτσι, ἀναγκαζόμαστε νὰ χαράξουμε αὐτὲς τὶς γραμμὲς ὄχι θέλοντας νὰ κατακρίνουμε ἀλλὰ μὲ εἰλικρινῆ πόνο ψυχῆς.
Θεωροῦμε τὴν ἐνέργεια ἄτοπη καὶ ἀπαράδεκτη, ἀπάδουσα παντελῶς πρὸς τὴν ἱερότητα τῆς λατρείας μας καὶ τῶν χώρων αὐτῆς. Νομίζουμε πῶς τὴν αὐτὴν ἄποψη ἐνστερνίζεται κάθε ὑγιῶς σκεπτόμενος Χριστιανὸς καὶ μὲ ἀπορία παρακολουθεῖ μία θεατρικὴ παράσταση ἐντὸς ἱεροῦ Ναοῦ- καὶ μάλιστα μέσα στὰ «ἅγια τῶν ἁγίων» (!!;;) Ἕναν Ὀρθόδοξο Ἐπίσκοπο μὲ τὸν ἀρχιερατικό του μανδύα νὰ συμμετέχει σ’ αὐτὴν καὶ νὰ ἐξέρχεται ἀπὸ τὸ Ἱερὸ Βῆμα διὰ τῆς Ὡραίας Πύλης μαζὶ μὲ μία κοπελίτσα (!!;;) Μάλιστα ἡ κοπελίτσα αὐτὴ καὶ μερικὲς ἀκόμη συμμετέχουσες νὰ ὀνομάζονται... «ἱέρειες»(!!;;). Πῶς μπορεῖ νὰ χαρακτηρισθεῖ ὅλο αὐτὸ τὸ θέαμα;
Δὲν εἴμαστε ὑπεύθυνοι νὰ κρίνουμε ἕναν Ἐπίσκοπο- ποῦ νομίζουμε πῶς χαρακτηρίζεται ἀπὸ καλὴ φήμη- ὅμως εἶναι ἀδύνατον νὰ σιωπήσουμε καὶ νὰ μὴν καταγγείλουμε μία τέτοια κατάσταση, μεταφέροντας καὶ τὴν κατακραυγὴ πολλῶν πιστῶν. Δὲν προκαταλαμβάνουμε καμμία κατάσταση ἀλλὰ περιμένουμε τὴν ἀπαιτούμενη ἐξήγηση τοῦ Μητροπολίτου καὶ τὴν θέση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Εἴμαστε βέβαιοι πῶς οἱ ταγοὶ τῆς Ἐκκλησίας μᾶς ἀγρυπνοῦν καὶ σύντομα θὰ λάβουν θέση πολλοὶ ἐπὶ τοῦ θέματος, βάζοντας τὰ πράγματα στὴν θέση τους.
Ὁ Κύριος νὰ μᾶς φωτίζει καὶ νὰ μᾶς χαρίζει τὴν ἁγία διάκριση.
Ὁ Καθηγούμενος τοῦ Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου Παντοκράτορος
Ἀρχιμ. Κύριλλος
Πηγή:Ι.Μ.Παντοκράτορος

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Σκηνὲς ἀπὸ τὴν ζωὴ τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτη κυροῦ Αὐγουστίνου,

2010-09-09T17:33:00-04:00

Τὸ εἴδαμε στὸ Ζωηφόρος

Δ.Ρ.Α.ΣΥ- ΝΟ.Ρ.Α.ΣΥ: Η ΔΡΑΣΥ στέλνει προσκλητήριο σάλπισμα αγώνα...

2010-09-09T13:12:00-04:00

Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

Μέσα από μια μαζική συνέλευση όπου κυρίαρχα στοιχεία ήταν ο πλούτος ιδεών κι αγώνων που φέρνει στις πλάτες της η ριζοσπαστική, επαναστατική, οικολογική, κομμουνιστική αριστερά, την Τετάρτη το βράδι εγκρίθηκε η Διακήρυξη που θα απευθύνει στους εργαζόμενους και τη νεολαία, στις γυναίκες και την τρίτη ηλικία, στους μετανάστες του δήμου Ιωαννιτών η Δημοτική Ριζοσπαστική Αριστερή Συσπείρωση (ΔΡΑΣΥ), με επικεφαλής τον Στέφανο Σκοπούλη.

Την πρόταση για τους αγώνες και τη συμπόρευση στις δημοτικές εκλογές την απευθύνουμε και επιθυμούμε να βαδίσουμε μαζί με κάθε εργαζόμενο με μειωμένο μισθό, με κάθε κάτοικο που δεν του φτάνουν τα λεφτά στο τέλος του μήνα, με κάθε απολυμένο, με κάθε νέο της περιπλάνησης και των 500 ευρώ, με κάθε απεργό εργαζόμενο, με κάθε αλληλέγγυο αγωνιζόμενο, με κάθε οργισμένο πρώην ψηφοφόρο των καθεστωτικών κομμάτων. Στον καιρό της επίθεσης στη ζωή μας, ας απαντήσουμε συγκρουσιακά και ανατρεπτικά. Γιαννιώτισσα/Γιαννιώτη συμπορεύσου με την ΔΡΑΣΥ στους δρόμους της Πόλης, στα χωριά του λεκανοπεδίου. Καλούμε για μέτωπο αγωνιστικής απάντησης και συσπείρωσης τους εργαζόμενους και την κοινωνική πλειοψηφία. Οι εκλογές δεν είναι στενά αυτοδιοικητικές. Αποτελούν μέρος της επίθεσης που δέχονται οι εργαζόμενοι και ζητείται σε αυτές η συναίνεση του λαϊκού παράγοντα προκειμένου να συνεχιστεί αυτή η πολιτική. Ήρθε η ώρα για την να δοκιμάσουμε το δρόμο του αγώνα, να συνειδητοποιήσουμε τη συλλογική της δύναμη. Οι μαζικοί αγώνες και η νίκη τους είναι η λύση.

Το επόμενο διάστημα όλοι πιο αποφασιστικά ας εντείνουμε τις προσπάθειές μας για την αναγέννηση της δικής μας συλλογικής πάλης στην γειτονιά και σε κάθε χώρο δουλειάς, παλεύοντας για:

Ø Ανατροπή του αντεργατικού προγράμματος σταθερότητας και του μνημονίου

Ø Άρνηση πληρωμής και διαγραφή του χρέους, εκτός αυτού προς τα ασφαλιστικά ταμεία

Ø Έξοδος απ’ την ΟΝΕ και την ΕΕ, αποδέσμευση απ’ όλους τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς – μηχανισμούς όπως είναι το Δ.Ν.Τ, το ΝΑΤΟ κ.α.

Ø Εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση των τραπεζών, των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας και των μεγάλων επιχειρήσεων και λειτουργία τους με εργατικό έλεγχο

Ø Χωρισμό κράτους – εκκλησίας, από-υπαλληλοποίηση των ιερέων και της εκκλησιαστικής ιεραρχίας, δήμευση της περιουσίας της

Ø Χάρισμα – διαγραφή των χρεών για την πρώτη κατοικία σε όλους τους εργαζόμενους

Ø Ρύθμιση των χρεών προς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις χάρισμα – διαγραφή χρεών στα υπερχρεωμένα νοικοκυριά που το εισόδημά τους βρίσκεται στα όρια της φτώχειας

Τα πρώτα ονόματα του ψηφοδελτίου, που συνεχίζει να διευρύνεται, είναι:

1.Αργυρός Δημήτρης, εργαζόμενος στη ΔΩΔΩΝΗ, οργαν. γραμματέας στο Σωματείο Ατόμων με Αναπηρία Ν.Ιωαννίνων.

2.Βαϊτσης Γιάννης, νοσηλευτής.

3.Βλάχα Ντίνα, εργαζόμενη στο Πανεπιστήμιο.

4.Βραζιτούλη Ευγενία, εργαζόμενη στο Πανεπιστήμιο.

5.Γαλατάς Ζώης, υπάλληλος Δήμου Ζίτσας, μέλος ΔΣ Σωματείου Εργαζομένων ΟΤΑ Ν.Ιωαννίνων.

6.Γεωργάκη Χρυσούλα, καθηγήτρια.

7.Γκρέμος Κώστας, οικοδόμος.

8.Ευαγγέλου Θανάσης, Ηλεκτρολόγος - Μηχανολόγος.

9.Ηλίας Νίκος, αργυροχόος, Γραμματέας Σωματείου Μετάλλου.

10.Καμπέρης Αλκιβιάδης, άνεργος.

11.Κεφαλληνού Νατάσα, δημοσιογράφος στην Εφημερίδα "ΠΡΙΝ".

12.Κώττης Αθανάσιος, νοσηλευτής.

13.Κουτλής Αχιλλέας, Αντιστασιακός Μακρονησιώτης.

14.Μαλάμος Σωτήρης, οικοδόμος.

15.Μαλάτου Σούλα, καθαρίστρια.

16.Μαυρομμάτης Παναγιώτης, αδιόριστος εκπαιδευτικός Β΄βάθμιας Εκπαίδευσης.

17.Μέτσικας Νίκος, αγροτικός γιατρός.

18.Μπίστας Βαγγέλης, κτηνοτρόφος.

19.Μποντίνης Θωμάς, άνεργος.

20.Μπότσαρη Ελένη, οικοκυρά.

21.Μωραϊτης Δημήτρης, οικοδόμος.

22.Μπενέκας Βασίλης, οικονομολόγος.

23.Μπουγάς Κώστας, εργαζόμενος στη ΔΕΥΑΙ.

24.Παπαγεωργίου Θεοδούλα, μοδίστρα.

25.Παπαθανασίου Αγάθος, αργυροχόος, μέλος ΔΣ Αργυροχόων Ν.Ιωαννίνων.

26.Πατσιούρας Χρήστος, Πολιτικός Μηχανικός.

27.Πεπόνης Γιώργος, φοιτητής.

28.Στεφανίδου Βασιλική, οδοντίατρος.

29.Σούλιου Δήμητρα, εργαζόμενη.

30.Τάτσης Παντελής, δάσκαλος.

31.Τζούμας Θανάσης, καθηγητής.

32.Χρήστου Γιάννης, συνταξιούχος ΟΑΕΕ (ΤΕΒΕ).

33.Χριστογιάννης Χριστόφορος, νοσηλευτής.

34.Χριστογιώργος Κώστας, φοροτεχνικός.

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Ἡ ὀρθόδοξη διδασκαλία περὶ τῶν ἀγγέλων

2010-09-09T12:24:00-04:00

Ἡ Ψυχὴ μετὰ τὸν θάνατον

Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ

Ἀπὸ τοὺς λόγους τοῦ ἴδιου του Κυρίου γνωρίζουμε ὅτι τὴν ψυχὴ κατὰ τὸν θάνατο τὴν προϋπαντοῦν ἄγγελοι. Ἐγένετο δὲ ἀποθανεῖν τὸν πτωχὸν καὶ ἀπενεχθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀγγέλων εἰς τὸν κόλπον Ἀβραὰμ[1].
Τὴν μορφὴ ἐπίσης μὲ τὴν ὁποία ἐμφανίζονται οἱ ἄγγελοι τὴν γνωρίζουμε κι αὐτὴν ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο: Ἄγγελος γὰρ Κυρίου καταβάς... Ἢν δὲ ἡ ἰδέα αὐτοῦ ὡς ἀστραπὴ καὶ τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ λευκὸν ὡσεὶ χιῶν[2]. Εἶδον νεανίσκον περιβεβλημένον στολὴν λευκὴν[3]. ἄνδρες δύο ἐν ἐσθήσεσιν ἀστραπτούσαις[4], δύο ἀγγέλους ἐν λευκοῖς καθεζομένους[5].

Στὴν ἱστορία τῆς Χριστιανικῆς θρησκείας οἱ ἄγγελοι παρουσιάζονται πάντοτε μὲ τὴν ἴδια μορφή, δηλαδὴ σὰν ἑξαστράπτοντες νεανίσκοι περιβεβλημένοι στολὴν λευκήν. Ἡ παράδοσις ἐπίσης στὴν τέχνη τῆς εἰκονογραφίας ἔχει ἐπιδείξει διὰ μέσου τῶν αἰώνων συνέπεια ὡς πρὸς τὴν ὄψι τῶν ἀγγέλων, ποὺ ἀπεικονίζονται ἀκριβῶς σὰν ἑξαστράπτοντες νεανίσκοι, (συχνὰ μὲ πτέρυγες, ποὺ εἶναι βέβαια ἕνα συμβολικὸ χαρακτηριστικὸ καὶ δὲν ἀπαντᾶται συνήθως στὶς ὁράσεις ἀγγέλων).
Ἐξ ἄλλου ἡ Ζ’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος τοῦ 787 μ.Χ. ὤρισε ὅτι οἱ ἄγγελοι πρέπει νὰ περιγράφωνται μόνο κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο, δηλαδὴ μὲ ἀνδρικὴ...μορφή.
Οἱ «ἐρωτιδεῖς» τῆς δυτικῆς τέχνης τῆς Ἀναγεννήσεως καὶ τῶν μεταγενεστέρων ἐποχῶν εἶναι παγανιστικῆς ἐμπνεύσεως καὶ δὲν ἔχουν καμμία σχέσι μὲ τοὺς ἀληθινοὺς ἀγγέλους. Πράγματι, ἡ Ρωμαιοκαθολικὴ καὶ Προτεσταντικὴ Δύσις ἔχει ξεφύγει πολὺ ἀπὸ τὴν διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ ἀπὸ τὴν ἀρχαία χριστιανικὴ παράδοσι ὄχι μόνον ὡς πρὸς τὴν ἀπεικόνισι τῶν ἀγγέλων στὴν τέχνη, ἀλλὰ γενικότερα ἀπ’ ὅλην τὴν διδασκαλία περὶ πνευματικῶν ὄντων. Ἂν θέλουμε νὰ καταλάβουμε τὴν ἀληθινὴ χριστιανικὴ διδασκαλία γιὰ τὴν κατάστασι τῆς ψυχῆς μετὰ τὸν θάνατο, εἶναι ἀπαραίτητο νὰ κατανοήσουμε καλὰ τὸ σφάλμα τοῦτο.

Ὁ ἐπίσκοπος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ6 (†1867), ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγάλους Πατέρες τῆς ἐποχῆς μας, ἐπεσήμανε τὸ σφάλμα αὐτὸ καὶ ἀφιέρωσε σχεδὸν ἕνα ὁλόκληρο τόμο ἀπὸ τὴν συλλογὴ τῶν ἔργων του γιὰ νὰ τὸ ἀποκαλύψη καὶ παράλληλα νὰ ἐκθέση τὴν ἀληθινὴ Ὀρθόδοξη διδασκαλία ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου[7]. Ἐπικρίνοντας τὶς ἀπόψεις ποὺ περιέχονται σ’ ἕνα τυπικὸ Ρωμαιοκαθολικὸ ἔργο τοῦ 19ου αἰῶνος, τὸ Λεξικὸ τῆς Θεολογίας τοῦ Ἀββᾶ Μπερζιέ, ὁ ἐπίσκοπος Ἰγνάτιος ἀφιερώνει ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ τόμου αὐτοῦ (σέλ. 185-302) γιὰ νὰ καταπολεμήση τὴν «μοντέρνα» ἰδέα —ποὺ βασίζεται στὴν φιλοσοφία τοῦ Ντεκὰρτ τοῦ 17ου αἰώνα— ὅτι κάθε τί ποὺ βρίσκεται ἔξω ἀπὸ τὸ ὑλικὸ βασίλειο ἀνήκει ἀναγκαστικὰ στὸ βασίλειο τοῦ «ἀμιγοῦς πνεύματος». Στὴν πραγματικότητα ἡ ἀρχὴ αὐτὴ τοποθετεῖ τὸν ἄπειρο Θεὸ στὸ ἴδιο ἐπίπεδο μὲ τὰ διάφορα πεπερασμένα πνεύματα (ἀγγέλους, δαίμονες, ψυχὲς μεταστάντων). Ἡ ἰδέα αὐτὴ ἔχει σήμερα ἐξαπλωθῆ ὑπερβολικὰ (ἂν καὶ ἐκεῖνοι ποὺ τὴν ἀσπάζονται δὲν διακρίνουν τὶς ἀπώτερες συνέπειές της) καὶ ἀποτελεῖ κατὰ μέγα μέρος τὴν πραγματικὴ αἰτία τῆς συγχύσεως ποὺ ἐπικρατεῖ στὸν σύγχρονο κόσμο ὡς πρὸς τὰ «πνευματικὰ» θέματα. Ὑπάρχει δηλαδὴ μεγάλο ἐνδιαφέρον γιὰ ὀ,τιδήποτε βρίσκεται πέραν τοῦ ὑλικοῦ κόσμου, ἐνῶ συνήθως γίνεται μία ἀσήμαντη μόνο διάκρισις μεταξὺ θείου, ἀγγελικοῦ, δαιμονικοῦ καὶ τοῦ ἀποτελέσματος ἀσυνήθιστων ἀνθρωπίνων δυνάμεων ἢ ἀκόμη καὶ αὐτῆς τῆς φαντασίας.

Ὁ ἀββὰς Μπερζιὲ ἐδίδαξε ὅτι ἄγγελοι, δαίμονες καὶ ψυχὲς μεταστάντων εἶναι ὄντα «ἀπολύτως πνευματικά». Ἑπομένως δὲν ὑπόκεινται στοὺς νόμους τοῦ χρόνου καὶ τοῦ χώρου, μποροῦμε νὰ ὁμιλοῦμε γιὰ τὴν μορφὴ καὶ τὴν κίνησί τους μόνο μεταφορικὰ καὶ «ἔχουν ἀνάγκη νὰ περιβάλωνται ἕνα λεπτὸ σῶμα, ὅταν ὁ Θεὸς τοὺς ἐπιτρέπει νὰ ἐνεργοῦν ὡς ἐνσώματοι»[8]. Ἀκόμη καὶ μία κατὰ τὰ ἄλλα ἐνημερωμένη Ρωμαιοκαθολικὴ ἐργασία τοῦ 20ού αἰῶνος περὶ τοῦ συγχρόνου πνευματισμοῦ ἐπαναλαμβάνει τὴν διδασκαλία αὐτή, ἀναφέροντας ἐπὶ παραδείγματι ὅτι τόσο οἱ ἄγγελοι ὅσο καὶ οἱ δαίμονες «μποροῦν νὰ δανεισθοῦν τὴν ὕλη ποὺ χρειάζονται (ὥστε νὰ εἶναι ὁρατοὶ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους) ἀπὸ μία κατώτερη ἔμψυχη ἢ ἄψυχη οὐσία»[9]. Οἱ ἴδιοι οἱ πνευματιστὲς καὶ ἀποκρυφιστὲς ἔχουν πάρει αὐτὲς τὶς ἰδέες ἀπὸ τὴν σύγχρονη φιλοσοφία.
Ὁ Ἀγγλικανὸς C. S. Lewis, ἕνας ὀξυδερκὴς ἀπολογητὴς τῶν ἀπόψεων τοῦ Χριστιανισμοῦ περὶ ὑπερφυσικοῦ, κατακρίνει μὲν ὀρθὰ τὴν σύγχρονη ἀντίληψι, ὅτι ὁ οὐρανὸς εἶναι «ἁπλῶς μία κατάστασις τοῦ νοός», ἀλλὰ εἶναι φανερὸ ὅτι εἶναι ἀκόμη τουλάχιστον μερικῶς προσηλωμένος στὴν σύγχρονη ἄποψι ὅτι «τὸ σῶμα, ὁ τόπος, ἡ κίνησις καὶ ὁ χρόνος φαίνονται ἄσχετα πρὸς τὶς ὑψηλότερες προσβάσεις τῆς πνευματικῆς ζωῆς»[10]. Παρόμοιες ἀπόψεις εἶναι ἀποτέλεσμα μίας ὑπεραπλουστεύσεως τῆς πνευματικῆς πραγματικότητος, κάτω ἀπὸ τὴν ἐπίδρασι τοῦ σύγχρονου ὑλισμοῦ καὶ ὀφείλονται στὴν ἀπώλεια ἐπαφῆς μὲ τὴν αὐθεντικὴ διδασκαλία καὶ μὲ τὶς πνευματικὲς ἐμπειρίες.
Γιὰ νὰ κατανοήσουμε τὴν Ὀρθόδοξο διδασκαλία περὶ ἀγγέλων καὶ ἄλλων πνευμάτων εἶναι κατ’ ἀρχὴν ἀνάγκη νὰ λησμονήσουμε τὴν ὑπεραπλουστευμένη διάκρισι τῆς ἐποχῆς μᾶς «ὕλη - πνεῦμα». Ἡ ἀλήθεια εἶναι πιὸ σύνθετη ἀπὸ τὴν διάκρισι αὐτή, ἀλλὰ καὶ ταυτόχρονα τόσο ἁπλή, ὥστε ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι ἀκόμη ἱκανοὶ νὰ τὴν πιστεύσουν θὰ θεωρηθοῦν προφανῶς ἀπὸ τοὺς εὐρύτερους κύκλους σὰν «ἀφελῶς προσηλωμένοι στὸ γράμμα». Ὁ ἐπίσκοπος Ἰγνάτιος γράφει (κι’ ἐμεῖς τονίζουμε) ὅτι «ὅταν ὁ Θεὸς ἀνοίξη τοὺς (πνευματικοὺς) ὀφθαλμοὺς τοῦ ἀνθρώπου, τότε ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ ἰδῆ τὰ πνεύματα μὲ τὴν πραγματική τους μορφὴ»[11] καὶ ὅτι «οἱ ἄγγελοι ὅταν παρουσιάζωνται στοὺς ἀνθρώπους ἔχουν ἀνθρώπινη μορφὴ»[12]. Γράφει ἐπίσης ὅτι «εἶναι φανερὸ ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ ὅτι ἡ ψυχὴ ἔχει τὴν μορφὴ ἀνθρωπίνου σώματος, ὅπως ἀκριβῶς καὶ τὰ ἄλλα πνευματικὰ δημιουργήματα»[13]. Γιὰ ν’ ἀποδείξη αὐτὸ τὸ σημεῖο ἀναφέρει πληθώρα πατερικῶν πηγῶν.
Ἂς δοῦμε λοιπὸν κι ἐμεῖς μόνοι μας τὴν πατερικὴ διδασκαλία. Ὁ ἅγιος Βασίλειος ὁ Μέγας στὸ ἔργο τοῦ περὶ Ἁγίου Πνεύματος λέγει ὅτι «ὡς πρὸς τὰς ἀγγελικᾶς δυνάμεις ἡ μὲν οὐσία αὐτῶν εἶναι πνεῦμα ἀέριον ἢ ἴσως πῦρ ἄυλον... Διὰ τοῦτο καὶ εὑρίσκονται εἰς τόπον συγκεκριμμένον καὶ καθίστανται ὁρατοὶ διὰ τῆς ἐμφανίσεως τῶν εἰς τοὺς ἀξίους ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν ἰδικῶν τῶν σωμάτων». Ἐπίσης ὅτι «διὰ τοὺς ἀγγέλους πιστεύεται ὅτι ἕκαστος ἐξ αὐτῶν εὑρίσκεται εἰς ἕνα ὠρισμένον τόπον, διότι ὁ ἄγγελος ὁ ὁποῖος ἐπαρουσιάσθη εἰς τὸν Κορνήλιον δὲν εὐρίσκετο ταυτοχρόνως καὶ δίπλα εἰς τὸν Φίλιππον[14], ἐνῶ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος συνωμίλει μετὰ τοῦ Ζαχαρίου εἰς τὸ θυσιαστήριον[15], δὲν εὐρίσκετο συγχρόνως καὶ εἰς τὴν θέσιν τοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν»[16].
Ὁμοίως ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος διδάσκει: «Ἐκεῖνοι εἶναι μετὰ τὴν Τριάδα δεύτερα φῶτα μετὰ δόξης βασιλικῆς, ἄγγελοι λαμπροὶ καὶ ἄμορφοι, οἱ ὁποῖοι περιστοιχίζουν τὸν μεγάλον θρόνον καὶ ἐπειδὴ εἶναι νόες ταχυκίνητοι, φλόγα καὶ πνεύματα θεϊκά, ἵπτανται γοργῶς εἰς τὸν αἰθέρα»[17].
Ἔτσι λοιπὸν ἐνῶ οἱ ἄγγελοι εἶναι πνεύματα καὶ πυρὸς φλόγα[18] καὶ ἐνοικοῦν σ’ ἕνα βασίλειο ὅπου δὲν ἰσχύουν οἱ ἀνθρώπινοι νόμοι τοῦ χρόνου καὶ τοῦ χώρου, ἐν τούτοις περιορίζονται κι αὐτοὶ ἀπὸ τὸν χῶρο καὶ τὸν χρόνο καὶ δροῦν κατὰ ἕνα τέτοιο «ὑλικὸ» (ἂς ποῦμε) τρόπο, ὥστε ὠρισμένοι Πατέρες νὰ μὴ διστάζουν νὰ ἀναφέρωνται στὰ «ἀέρια σώματα» τῶν ἀγγέλων.

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς ἀνακεφαλαιώνοντας κατὰ τὸν Ἡ’ αἰώνα τὴν διδασκαλία τῶν πρὸ αὐτοῦ Πατέρων γράφει: «Ἐν τούτοις ὁ ἄγγελος λέγεται ἀσώματος καὶ ἄυλος ὅταν συγκρίνεται μέ μας, γιατί κάθε τί ποὺ συγκρίνεται μὲ τὸν Θεό, τὸν μόνον ἀσύγκριτο, βρίσκεται παχὺ καὶ ὑλικό. Πραγματικὰ ἄυλο καὶ ἀσώματο εἶναι μόνον τὸ θεῖον». Ἐπίσης διδάσκει: «Οἱ ἄγγελοι εἶναι περιγραπτοί, γιατί ὅταν βρίσκωνται στὸν οὐρανὸ δὲν βρίσκονται στὴ γῆ καὶ ὅταν στέλνωνται ἀπὸ τὸν Θεὸ στὴ γῆ δὲν μένουν στὸν οὐρανό. Ἐν τούτοις δὲν περιορίζονται ἀπὸ τείχη καὶ πόρτες καὶ κλειδαριὲς καὶ σφραγίσματα, γιατί δὲν ἔχουν ὅρια. Βέβαια λέγω ὅτι δὲν ἔχουν ὅρια, γιατί δὲν φανερώνονται ὅπως ἀκριβῶς εἶναι στοὺς ἀξίους καὶ σ’ αὐτοὺς ποὺ θὰ θελήση ὁ Θεὸς νὰ φανερωθοῦν, ἀλλὰ μετασχηματισμένοι, ὅπως δηλαδὴ μποροῦν νὰ τοὺς δοῦν αὐτοὶ ποὺ τοὺς βλέπουν»[19].
Βεβαίως ὅταν ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς λέγει ὅτι οἱ ἄγγελοι «δὲν φανερώνονται ὅπως ἀκριβῶς εἶναι», δὲν ἀντιφάσκει πρὸς τὸν Μέγα Βασίλειο, ποὺ διδάσκει ὅτι οἱ ἄγγελοι ἐμφανίζονται «ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν ἰδικῶν τῶν σωμάτων». Καὶ οἱ δύο αὐτὲς διατυπώσεις ἀντικατοπτρίζουν τὴν ἀλήθεια, ὅπως τοῦτο γίνεται καθαρὰ ἀντιληπτὸ ἀπὸ τὶς πολυάριθμες ἐμφανίσεις ἀγγέλων ποὺ ἀναφέρονται στὴν Παλαιὰ Διαθήκη. Ἔτσι ὁ Ἀρχάγγελος Ραφαὴλ συνταξίδευε μὲ τὸν Τωβία ἐπὶ πολλὲς ἑβδομάδες, δίχως νὰ κινήση ἔστω καὶ μία φορὰ τὴν ὑποψία ὅτι δὲν ἦταν ἄνθρωπος. Ὅταν δὲ τελικὰ μὲ δική του πρωτοβουλία ἀποκαλύφθηκε, εἶπε: Πάσας τὰς ἡμέρας ὠπτανόμην ὑμὶν καὶ οὐκ ἔφαγον οὐδ’ ἔπιον ἀλλὰ ὅρασιν ὑμεῖς ἐθεωρεῖτε[20].
Ἐπίσης οἱ τρεῖς ἄγγελοι ποὺ παρουσιάσθηκαν στὸν Ἀβραάμ, ἔδωσαν τὴν ἐντύπωσι ὅτι ἔτρωγαν καὶ ἐξελήφθησαν ὡς ἄνθρωποι[21]. Ὁμοίως ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων, στὶς Κατηχήσεις του, μᾶς πληροφορεῖ γιὰ τὸν ἄγγελο ποὺ ἐμφανίστηκε στὸν Δανιὴλ καὶ λέγει ὅτι, ὅταν ὁ Δανιὴλ ἀντικρυσε τὸν Γαβριὴλ «κατετρόμαξεν καὶ ἔβαλε τὸ πρόσωπόν του εἰς τὴν γῆν καὶ μέχρις ὅτου ὁ ἄγγελος λάβη μορφὴν ἀνθρωπίνην δὲν ἐτόλμα νὰ ἀπαντήση»[22]. Ἀλλὰ στὸ βιβλίο τοῦ Δανιὴλ[23] διαβάζουμε ἐπίσης ὅτι ὁ ἄγγελος ἀκόμη καὶ κατὰ τὴν πρώτη του ἀπαστράπτουσα παρουσία εἶχε τὴν μορφὴ ἀνθρώπου, μὲ τὴν διαφορὰ ὅτι ἡ παρουσία αὐτὴ εἶχε τέτοια λαμπρότητα (τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡσεὶ ὅρασις ἀστραπῆς καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡσεὶ λαμπάδες πυρὸς καὶ οἱ βραχίονες αὐτοῦ καὶ τὰ σκέλη ὡς ὅρασις χαλκοῦ στίλβοντος) ὥστε νὰ μὴν μποροῦν νὰ τὴν ἀντέξουν τὰ ἀνθρώπινα μάτια. Συνεπῶς ἡ ἐξωτερικὴ ἐμφάνισις τῶν ἀγγέλων εἶναι ὅμοια μ’ ἐκείνη τῶν ἀνθρώπων. Ἀλλ’ ἐπειδὴ τὸ ἀγγελικὸ «σῶμα» δὲν εἶναι ὑλικὸ καὶ τὸ ἀντικρυσμα καὶ μόνο τῆς φλογερῆς καὶ λαμπρῆς ὄψης τοῦ ἀρκεῖ γιὰ νὰ κατακεραυνώση ὁποιονδήποτε ἄνθρωπο ποὺ βρίσκεται ἀκόμη στὸ σαρκίο του, ἡ ἐμφάνισις αὐτὴ πρέπει ἀναγκαστικὰ νὰ προσαρμόζεται στὴν ἀντοχὴ τῆς ὁράσεως τῶν ἀνθρώπων, ὥστε νὰ φαίνεται λιγότερο λαμπρὴ καὶ νὰ προκαλῆ μικρότερο δέος ἀπ’ ὅτι στὴν πραγματικότητα.
Γιὰ τὴν ἀνθρώπινη ψυχὴ ὁ ἱερὸς Αὐγουστίνος διδάσκει ὅτι, ὅταν αὐτὴ ἀποχωρισθῆ ἀπὸ τὸ σῶμα, «ὁ ἄνθρωπος ἂν καὶ εὑρίσκεται σὲ μία καθαρῶς πνευματικὴ κατάστασι καὶ ὄχι σωματική, βλέπει τὸν ἑαυτὸν τοῦ τόσον ὅμοιο πρὸς τὸ σῶμα του, ὥστε νὰ μὴ μπορῆ νὰ διακρίνη τὴν παραμικρὴ διαφορὰ»[24]. Ἡ ἀλήθεια αὐτὴ ἔχει ἐπιβεβαιωθῆ πλήρως στὴν ἐποχή μας, μὲ τὶς προσωπικὲς ἐμπειρίες χιλιάδων ἴσως ἀρτιθανῶν ἀνθρώπων ποὺ ἐπανέκαμψαν στὴν ζωή.
Ὅταν ὅμως μιλοῦμε γιὰ τὰ σώματα τῶν ἀγγέλων καὶ τῶν ἄλλων πνευμάτων, πρέπει νὰ εἴμαστε προσεκτικοὶ ὥστε νὰ μὴν ἀποδίδουμε σ’ αὐτὰ ὁποιαδήποτε χονδροειδῆ ὑλικὰ χαρακτηριστικά. Τελικὰ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς διδάσκει ὅτι «μόνο ὁ Δημιουργὸς γνωρίζει τὴν μορφὴ καὶ τὸν χαρακτήρα τῆς οὐσίας τῶν ἀγγέλων»[25]. Στὴν Δύσι ὁ ἱερὸς Αὐγουστίνος ἔγραφε ὅτι εἶναι τὸ ἴδιο τὸ νὰ μιλοῦμε περὶ «ἀερίων σωμάτων» τῶν δαιμόνων καὶ ἄλλων πνευμάτων, ἢ τὸ νὰ ἀποκαλοῦμε ὅλα αὐτὰ ἁπλῶς «ἀσώματα»[26].
Ὁ ἐπίσκοπος Ἰγνάτιος ἐπέδειξε ἴσως ἕναν κάπως ὑπερβολικὸ ζῆλο, στὴν προσπάθειά του νὰ ἐξηγήση τὴν φύσι τῶν ἀγγελικῶν «σωμάτων» μὲ βάσι τὶς ἐπιστημονικὲς γνώσεις τοῦ 19ου αἰώνα περὶ τῶν ἀερίων. Γι’ αὐτὸ ἐπῆλθε μία μικρὴ διαφωνία μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Θεοφάνους τοῦ Ἐγκλείστου, ποὺ ἔκρινε ἀναγκαῖο νὰ τονίση τὴν ἀπεριόριστη φύσι τῶν πνευμάτων, (ποὺ δὲν ἀποτελοῦνται βέβαια ἀπὸ μόρια χημικῶν στοιχείων, ὅπως συμβαίνει μ’ ὅλα τὰ ἀέρια). Πάνω στὸ βασικὸ ὅμως σημεῖο —«τὸ λεπτὸ περίβλημα» ποὺ ἔχουν ὅλα τὰ πνευματικὰ ὄντα— ἦταν καὶ αὐτὸς σύμφωνος μὲ τὸν ἐπίσκοπο Ἰγνάτιο[27]. Ἴσως κάποια παρόμοια παρεξήγησι γιὰ ἕνα δευτερεῦον σημεῖο ἢ γιὰ κάποιο ζήτημα ὁρολογίας νὰ ἦταν καὶ ἡ αἰτία γιὰ τὴν διαμάχη ποὺ ξέσπασε στὴν Δύσι κατὰ τὸν 5ο αἰώνα, ὅταν ὁ Λατίνος Πατέρας ἅγιος Φαῦστος τοῦ Λερὶν ἐδίδαξε τὸ ἴδιο δόγμα γιὰ τὴν σχετικὴ «ὑλικότητα» τῆς ψυχῆς, βασισμένος στὴν διδασκαλία τῶν Πατέρων τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας.
Ἂν ὁ ἀκριβὴς χαρακτήρας τῆς φύσεως τῶν ἀγγέλων εἶναι γνωστὸς μόνο στὸν Θεό, ἡ γνῶσις τῆς δράσεως τῶν ἀγγέλων (τουλάχιστον σ’ αὐτὸν τὸν κόσμο) εἶναι προσιτὴ στὸν καθένα, ἐπειδὴ ὑπάρχουν γι’ αὐτὴν πολλὲς μαρτυρίες τόσο στὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ στὰ Πατερικὰ κείμενα, ὅσο καὶ στοὺς βίους τῶν ἁγίων. Γιὰ νὰ κατανοήσουμε πλήρως τὶς ὁράσεις ποὺ παρουσιάζονται σ’ αὐτοὺς ποὺ πεθαίνουν, θὰ πρέπη νὰ γνωρίζουμε ἰδιαιτέρως πῶς ἐμφανίζονται οἱ πεπτωκότες ἄγγελοι (δαίμονες). Οἱ ἀληθινοὶ ἄγγελοι ἐμφανίζονται πάντοτε μὲ τὴν μορφὴ τοὺς (λιγότερο ὅμως λαμπρὴ ἀπ’ ὅτι εἶναι στὴν πραγματικότητα) καὶ ἐνεργοῦν ἀποκλειστικὰ μὲ τὸν σκοπὸ νὰ ἐκτελέσουν τὸ θέλημα καὶ τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ. Ἀντίθετα, οἱ πεπτωκότες ἄγγελοι, ἂν καὶ κάπου-κάπου ἐμφανίζονται κι αὐτοὶ μὲ τὴν πραγματικὴ μορφή τους (ποὺ ὁ ἅγιος Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ τὴν περιέγραψε ἀπὸ προσωπική του πείρα σὰν «φρικτή»), συνήθως παίρνουν διάφορες ἄλλες μορφὲς καὶ ἐνεργοῦν πολυάριθμα «σημεῖα», μὲ τὶς δυνάμεις ποὺ ἔχουν σὰν ὑποτελεῖς του ἄρχοντος τῆς ἐξουσίας τοῦ ἀέρος[28]. Ἡ ἰδιαίτερη διαμονὴ τοὺς εἶναι ὁ ἀέρας καὶ τὸ κύριο ἔργο τοὺς εἶναι νὰ πειράζουν καὶ νὰ ἐκφοβίζουν τοὺς ἀνθρώπους, ὥστε νὰ τοὺς ὁδηγήσουν μαζί τους στὴν ἀπώλεια. Ὁ ἀγώνας τῶν Χριστιανῶν κατευθύνεται ἀκριβῶς ἐναντίον τῶν δαιμόνων: Ὅτι οὐκ ἔστιν ἠμὶν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, πρὸς τὰ πνευματικά της πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις[29].
Ὁ ἱερὸς Αὐγουστίνος στὸ κάπως ἄγνωστο δοκίμιό του Ἡ Μαντεῖα τῶν Δαιμόνων, ποὺ ἔγραψε ὅταν ζητήθηκε νὰ ἐξηγήση μερικὲς ἀπὸ τὶς πολλὲς δαιμονικὲς ὁράσεις στὸν ἀρχαῖο παγανιστικὸ κόσμο, δίνει μία καλὴ γενικὴ εἰκόνα τῆς δραστηριότητος τῶν πνευματικῶν αὐτῶν ὄντων. «Ἡ φύσις τῶν δαιμόνων εἶναι τέτοια, ὥστε ἡ ἱκανότητα ἀντιλήψεως τῶν αἰσθήσεων ποὺ διαθέτουν τὰ ἀέρια σώματά τους ὑπερβαίνει τὴν ἀντίστοιχη ἱκανότητα τῶν γηίνων σωμάτων. Ὡς πρὸς τὴν ταχύτητα δέ, λόγω τῆς μεγαλυτέρας κινητικότητας αὐτῶν τῶν σωμάτων, ὑπερτεροῦν οἱ δαίμονες ἀσύγκριτα σὲ σχέσι ὄχι μόνο πρὸς τὶς κινήσεις τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν θηρίων, ἀλλὰ καὶ πρὸς αὐτὸ τὸ πέταγμα τῶν πτηνῶν. Συνεπῶς οἱ δαίμονες μὲ τὸ νὰ διαθέτουν αὐτὲς τὶς ἱκανότητες, ποὺ ὀφείλονται στὶς ἰδιότητες τῶν ἀερίων σωμάτων, δηλαδὴ τὴν ὀξύτητα στὴν ἀντίληψι καὶ τὴν ταχύτητα στὶς κινήσεις, προβλέπουν καὶ διαλαλοῦν πολλὰ πράγματα ποὺ ἔχουν παρατηρήσει πρὶν ἀπὸ πολὺ χρόνο καὶ ὅταν συμβαίνη τοῦτο οἱ ἄνθρωποι θαυμάζουν, ἐξ αἰτίας τῆς γηίνης βραδείας ἀντιλήψεώς τους. Οἱ δαίμονες ἐπίσης, καθ’ ὅλον αὐτὸν τὸν μακροτατο χρόνο ὑπάρξεώς τους ἔχουν ἀποκτήσει μία πολὺ μεγαλύτερη πείρα τῶν γεγονότων ἀπὸ αὐτὴν τῶν ἀνθρώπων, ποὺ ἡ ζωὴ τοὺς ἔχει μικρὴ διάρκεια. Ἐξ αἰτίας λοιπὸν αὐτῶν τῶν ἰδιοτήτων ποὺ διαθέτουν ἀπὸ τὴν φύσι τῶν ἀερίων σωμάτων τους, οἱ δαίμονες ὄχι μόνο προλέγουν πολλὰ γεγονότα ποὺ συμβαίνουν ἀργότερα, ἀλλὰ ἐνεργοῦν καὶ πολλὰ θαυμαστὰ σημεῖα».
Πολλὰ ἀπὸ τὰ «θαύματα» καὶ τὶς ὁράσεις τῶν δαιμόνων περιγράφονται στὴν μακρὰ ὁμιλία τοῦ ἁγίου Ἀντωνίου τοῦ Μεγάλου, ποὺ περιέχεται στὸν βίο του ποὺ συνέγραψε ὁ Μέγας Ἀθανάσιος, ὅπου ἐπίσης γίνεται ἀναφορὰ καὶ στὰ «ἐλαφρότερα σώματα» τῶν δαιμόνων. Ὁ βίος ἐπίσης τοῦ ἁγίου Κυπριανοῦ, ποὺ ὑπῆρξε πρώην μάγος, περιέχει πολυάριθμες περιγραφὲς δαιμονικῶν μεταμορφώσεων καὶ σημείων σύμφωνα μὲ τὴν διήγησι κάποιου ποὺ ἔλαβε ἐνεργὸ μέρος σ’ αὐτὰ τὰ περιστατικά. Στὴν ἑβδόμη καὶ ὀγδόη ἀπὸ τὶς Διαλέξεις τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Κασσιανοῦ, τοῦ μεγάλου αὐτοῦ Πατέρα τῆς Γαλατίας τοῦ 5ου αἰῶνος ποὺ πρῶτος μετέφερε πλήρη διδασκαλία τοῦ Ἀνατολικοῦ μοναχισμοῦ στὴν Δύσι, ὑπάρχει μία κλασσικὴ περιγραφὴ τῆς δαιμονικῆς δραστηριότητας. Ὁ ἅγιος Κασσιανὸς γράφει: «Εἶναι τόσο τὸ πλῆθος τῶν πονηρῶν πνευμάτων ποὺ πληροῦν τὸν ἐναέριο χῶρο, ποὺ ἐκτείνεται μεταξὺ οὐρανοῦ καὶ γὴς καὶ στὸν ὁποῖον αἰωροῦνται μέσα σὲ ταραχὴ καὶ ὄχι σὲ ἀδράνεια, ὥστε ἡ Θεία Πρόνοια γιὰ δικό μας συμφέρον τὸ ἀπέκρυψε καὶ ἀπομάκρυνε τοὺς δαίμονες ἀπὸ τὰ βλέμματα τῶν ἀνθρώπων. Ἂν δὲν γινόταν αὐτό, οἱ ἄνθρωποι, ἐξ αἰτίας τοῦ φόβου τῶν δαιμονικῶν ἐπιθέσεων ἢ τοῦ φοβεροῦ θεάματος τῶν προσώπων στὰ ὁποῖα μετασχηματίζονται καὶ μεταλλάσσονται αὐτόβουλα οἱ δαίμονες ὅποτε θελήσουν, θὰ κατελαμβάνοντο ἀπὸ ἀνυπόφορο τρόμο καὶ θὰ ἦταν ἕτοιμοι νὰ καταρρεύσουν...»
Ὅσο γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ ἀκάθαρτα πνεύματα κατευθύνονται ἀπὸ τὶς πονηρότατες δυνάμεις καὶ ὑπόκεινται σ’ αὐτές, τὸ πληροφορούμαστε ὄχι μόνο ἀπὸ τὴν μαρτυρία τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ποὺ βλέπουμε στὴν ἀπάντησι τοῦ Κυρίου πρὸς τοὺς Φαρισαίους ποὺ τὸν διέβαλαν: Εἰ ἐγὼ ἐν Βεελζεβοὺλ τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια[30], ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ εὐκρινῆ ὁράματα καὶ τὶς πολλαπλὲς ἐμπειρίες τῶν ἁγίων της Ἐκκλησίας μας.
«Ὅταν κάποιος ἀδελφός μας ταξίδευε σ’ αὐτὴν τὴν ἔρημο, βρῆκε μία σπηλιὰ μετὰ τὸ σούρουπο, ἐστάθμευσε ἐκεῖ καὶ θέλησε νὰ κάμη τὴν βραδυνῆ προσευχή του. Ἐνῶ λοιπὸν κατὰ τὴν συνήθεια ἔλεγε τοὺς ψαλμούς, πέρασε ἡ ὥρα μέχρι ποὺ ἔφθασε περασμένα μεσάνυχτα. Ὅταν τελείωσε τὸν κανόνα του, θέλησε ν’ ἀναπαύση λίγο τὸ καταπονημένο σῶμα του καὶ ξάπλωσε. Ξαφνικὰ ἄρχισε νὰ βλέπη ἀναρίθμητες ὀρδὲς δαιμόνων ποὺ συνέκλιναν ἀπ’ ὅλες τὶς κατευθύνσεις. Ἔρχονταν σ’ ἀτελείωτες παρατάξεις καὶ μακρυὲς σειρές, ἐνῶ ἄλλοι προηγοῦντο τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν καὶ ἄλλοι ἀκολουθοῦσαν πίσω του. Τέλος ἦλθε ὁ ἄρχοντας ποὺ ἦταν ψηλότερος ἀπ’ ὅλους στὸ ἀνάστημα καὶ φρικτότερος ἀπ’ ὅλους στὴν ἐμφάνισι. Ἀφοῦ τοῦ ἔστησαν ἕνα θρόνο πάνω σ’ ἕνα ὑπερυψωμένο βῆμα, κάθισε καὶ ἄρχισε νὰ ἐρευνᾶ σχολαστικὰ τὴν δραστηριότητα τοῦ κάθε δαίμονα. Ἐκείνους ποὺ εἶπαν ὅτι δὲν μπόρεσαν νὰ παρασύρουν τοὺς ἀντιπάλους τους, τοὺς διέταξε μὲ βρισιὲς καὶ ἐπιπλήξεις νὰ ἐξαφανισθοῦν ἀπὸ μπροστά του ἐπειδὴ ἦταν τεμπέληδες καὶ ἀμελεῖς καὶ τοὺς κατηγοροῦσε ὅτι σπατάλησαν τόσο χρόνο καὶ προσπάθεια χωρὶς νὰ καταφέρουν τίποτε. Ἐκείνους ὅμως ποὺ δήλωσαν ὅτι παρέσυραν στὴν ἁμαρτία αὐτοὺς ποὺ τοὺς εἶχαν ὁρίσει, τοὺς ἀπέλυσε μὲ μεγάλες τιμές, ἐνῶ ὅλοι οἱ παρευρισκόμενοι δαίμονες ἔδειχναν τὸν ἐνθουσιασμό τους καὶ ἐπευφημοῦσαν, ἐπειδὴ ὑπῆρξαν πολὺ θαρραλέοι πολεμιστές. αὐτοὶ ἐδοξάσθηκαν γιὰ νὰ παραδειγματισθοῦν ὅλοι.
Τότε ἕνα πονηρότατο πνεῦμα ἐπροχώρησε μέσα ἀπὸ τὸ πλῆθος καὶ ἀνέφερε μὲ κακεντρεχῆ χαρά, σὰν νὰ ἐπρόκειτο γιὰ κάποια περιφανῆ νίκη, ὅτι τελικά, μετὰ ἀπὸ ἕνα ἀκατάπαυστο πειρασμικὸ ἀγώνα ποὺ κράτησε δεκαπέντε χρόνια εἶχε κατανικήσει ἕνα περίφημο μοναχὸ παρασύροντας τὸν ἐκείνη ἀκριβῶς τὴν νύχτα στὴν πορνεία... Ὅταν ἀκούσθηκε ἡ ἀναφορὰ αὐτή, ἐπεκράτησε ἀμέσως ὑπερβολικὴ χαρὰ σ’ ὅλο τὸ πλῆθος τῶν δαιμόνων κι’ ἐκεῖνος ἀπεχώρησε ἐξυψωμένος ἀπὸ τοὺς μεγάλους ἐπαίνους τοῦ ἄρχοντα τοῦ σκότους καὶ στεφανωμένος μὲ δόξα. Καθὼς πλησίαζε ἡ αὐγή, ὅλο ἐκεῖνο τὸ πλῆθος τῶν δαιμόνων ἐξαφανίσθηκε. Ἀργότερα ὁ ἀδελφὸς ποὺ ἔγινε μάρτυρας αὐτοῦ του θέματος πληροφορήθηκε ὅτι ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ σχετικὰ μὲ τὸν μοναχὸ ποὺ ἔπεσε ἦταν πράγματι ἀληθινὴ»[31].
Στοὺς Ὀρθοδόξους Χριστιανοὺς συμβαίνουν τέτοιες ἐμπειρίες συνεχῶς μέχρι καὶ στὸν αἰώνα μας. Ὁπωσδήποτε δὲν πρόκειται γιὰ ὄνειρα ἢ ὀπτασίες, ἀλλ’ ἀντίθετα γιὰ ἀφυπνιστικὲς ἐμπειρίες ὁράσεως δαιμόνων στὴν πραγματική τους μορφή, μόνο σ’ ἐκείνους βέβαια ποὺ ἔχουν ἀνοιχθῆ οἱ πνευματικοί τους ὀφθαλμοὶ καὶ μποροῦν νὰ βλέπουν αὐτὰ τὰ ὄντα, ποὺ ὑπὸ φυσιολογικὲς συνθῆκες εἶναι ἀόρατα. Μέχρι πρόσφατα ὑπῆρχαν ἴσως λίγοι μόνο Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ «τῆς παλαιᾶς σχολῆς» ἢ «ἁπλοϊκοί», ποὺ μποροῦσαν νὰ πιστεύσουν ἀκόμη στὴν «κατὰ γράμμα ἀλήθειαν» αὐτῶν τῶν γεγονότων. Ἀκόμη καὶ σήμερα ὠρισμένοι Ὀρθόδοξοι δυσκολεύονται νὰ τὰ παραδεχθοῦν. τόσο πολὺ ἔχει διεισδύσει ἡ σύγχρονη ἀντίληψις ὅτι οἱ ἄγγελοι καὶ οἱ δαίμονες εἶναι «ἀμιγῆ πνεύματα» καὶ δὲν ἐνεργοῦν κατὰ τέτοιον «ὑλικὸ» τρόπο. Μόνο λόγω τῆς κατὰ πολὺ αὐξημένης δραστηριότητας τῶν δαιμόνων κατὰ τὰ πρόσφατα χρόνια τὰ περιστατικὰ αὐτὰ ἀρχίζουν γιὰ μία φορὰ ἀκόμη νὰ φαίνωνται τουλάχιστον εὔλογα. Σήμερα ἐπίσης οἱ πολὺ διαδεδομένες «μεταθανάτιες» ἐμπειρίες ἔχουν ἀνοίξει τὸ βασίλειό της μὴ ὑλικῆς πραγματικότητος σὲ πολλοὺς ἀπὸ τοὺς κοινοὺς ἀνθρώπους, ποὺ στὸ παρελθὸν δὲν εἶχαν καμμία ἐπαφὴ μὲ τὸν ἀπόκρυφο κόσμο, ἐνῶ ἡ συνεπὴς καὶ ἀληθινὴ ἐξήγησις τοῦ κόσμου αὐτοῦ καὶ τῶν ὄντων τοῦ ἔχει γίνει πλέον μία ἀπὸ τὶς ἀνάγκες τοῦ καιροῦ μας. Τὴν ἐξήγησι αὐτὴ μπορεῖ νὰ δώση μόνο ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανισμὸς ποὺ διέσωσε τὴν αὐθεντικὴ Χριστιανικὴ διδασκαλία μέχρι τὶς ἡμέρες μας.

1. Λούκ. ἰστ’ 22
2. Μάτθ. κὴ’ 23
3. Μάρκ. ἰστ’ 5
4. Λούκ. κδ’ 4
5. Ἰωάν. κ’ 12
6. Προσφάτως ἀνεκηρύχθη ἅγιος ὑπὸ τοῦ Πατριαρχείου Ρωσίας.
7. Ἐπισκόπου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ, Ἔργα, τόμ. 3, ἔκδ. Τουζώφ, Ἁγία Πετρούπολις, 1883
8. ἔνθ. ἄν., σέλ. 195
9. Simon Α. Blackmore, Spititism: Facts and Frauds, Benziger Brothers, New York, 1924, σέλ. 522
10. C.S. Lewis, Miracles, The Macmillan Co, New York, 1967, σέλ. 164-5
11. Ἐπισκόπου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ, Ἔργα, τόμ. 3, σέλ. 216
12. ἔνθ. ἄν., σέλ. 227
13. ἔνθ. ἄν. σέλ. 233
14. Πράξ. ἰ’ 3, ἡ’ 26
15. Λούκ. ἃ’ ΙΙ
16. Ἁγίου Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, Περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, κέφ. 16 & 23.
17. Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, Περὶ Νοερῶν οὐσιῶν, Ἔπη δογματικὰ 7
18. Ψάλμ. ργ’ 4, Ἑβρ. ἃ’ 7
19. Ἄγ. Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ, «Περὶ ἀγγέλων», Ἔκδοσις ἀκριβής της Ὀρθοδόξου πίστεως, κέφ. Β. (3) 17
20. Τώβ. Ἰβ’ 19
21. Γέν., κέφ. ἰη’ - ἲθ’
22. Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, Κατηχήσεις, Θ’, ἃ’
23. Δᾶν., κέφ. ἰ’
24. Ἱεροῦ Αὐγουστίνου, Ἡ πολιτεία τοῦ Θεοῦ, βιβλ. XXI, 10
25. βλ. Ἁγίου Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ, ἔνθ. ἄν.
26. βλ. Ἱεροῦ Αὐγουστίνου, ἔνθ. ἄν.
27. π. Γεωργίου Φλορόφσκυ, Οἱ δρόμοι τῆς Ρωσικῆς Θεολογίας, εἰς τὴν Ρωσικήν, Παρίσι, 1937, σέλ. 394-5.
28. Ἐφεσ. β’ 2
29. Ἐφεσ. ς’ 12.
30. Μάτθ. Ἰβ’. 27
31. Ἀββᾶ Κασσιανού, Διαλέξεις, VII, 12, 16

ΠΗΓΗ: “ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ”
ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ
ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΞΗΡΟΠΟΤΑΜΟΥ – ΤΕΥΧΗ 12-13
Ἀπό:Ι.Μ.Παντοκράτορος

Πολιτική Επικαιρότητα: Αναμετάδοση εκδηλώσεων του fest της άμεσης δημοκρατίας

2010-09-09T10:47:00-04:00

ζωντανή αναμετάδοση των ομιλιών-εκδηλώσεων του φεστιβάλ της άμεσης δημοκρατίας

Οι ομιλίες που πραγματοποιούνται στα πλαίσια του φεστιβάλ της άμεσης δημοκρατίας αναμεταδίδονται ζωντανά από το site της εφημερίδας Βαβυλωνία, εδώ.

Λόγω τεχνικών προβλημάτων το site του fest της άμεσης δημοκρατίας δε λειτουργεί προσωρινά σε πλήρη κλίμακα. Ελπίζουμε ότι η λειτουργία του θα επανέλθει κανονικά αύριο.

Ωστόσο, στη διεύθυνση του site του φεστιβάλ, [www.ablocfest.gr] μπορείτε να βρείτε τις αφίσες του φεστιβάλ και το πρόγραμμα όλων των εκδηλώσεων σε μορφή κειμένου.
www.ablocfest.gr/

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: “Ο ἀργαλειός” τοῦ Διονυσίου Ψαριανοῦ Μελοποιημένος ἀπὸ τὸν Φίλιππο Τσαλαχουρη

2010-09-09T10:42:00-04:00

Ὁ μακαριστὸς Μητροπολίτης Σερβίων καὶ Κοζάνης Διονύσιος Ψαριανὸς (1912-1997) εἶναι ἀπὸ τοὺς παλαιοὺς ἐκείνους ἀρχιερεῖς τῶν ὁποίων τὸ ἦθος καὶ ἡ ὅλη προσωπικότητα δὲν ὑπάρχουν πιά.
Ἤταν λόγιος ἱεράρχης, μὲ ξεχωριστὲς ἐπιδόσεις στὴν συγγραφή, τὸ κήρυγμα, τὴν ὑμνολογία, τὴν μουσική, τὴν μετάφραση ἀλλὰ καὶ τὴν ποίηση. Μέχρι σατιρικὰ ποιήματα ἔγραφε, ποὺ διακρίνονταν γιὰ τὴ χάρη τους.Τὰ ποιήματά του δὲν εἶναι εὐρέως γνωστά. Ἕνα ὅμως εἶναι ἀρκετὰ δημοφιλὲς καὶ εἴδα ὅτι ὑπάρχει καὶ σὲ παιδικὲς ἀνθολογίες, ἀκόμα καὶ στὸ διαδίκτυο. Εἶναι Ὁ Ἀργαλειός, δημοσιευμένο τὸ 1937.
Αὐτὸ τὸ ἁπλό, ἐκ πρώτης ὄψεως, ποίημα ἐπέλεξε νὰ μελοποιήσει ὁ φίλος συνθέτης Φίλιππος Τσαλαχούρης γιὰ τὴν ἐκδήλωση Ἱερατικὴ Ποίηση καὶ Μουσικὴ ἐδῶ στὴν Πάτμο καὶ ἐπέλεξε τὸν τρόπο τῆς μίμησης πρὸς τὰ νοούμενα, ἀφοῦ τὰ ἔγχορδα στὸ μεγαλύτερο μέρος τῆς σύνθεσης μιμοῦνται τὴν κίνηση τοῦ ἀργαλειοῦ ποὺ ὑφαίνει. Κι ἔτσι ὁ Τσαλαχούρης ὑφαίνει μία μελωδία νοσταλγικὴ καὶ...ἀπέραντα εὐγενική, παρακολουθώντας πάντα τὴν ποίηση τοῦ Διονυσίου. Γιὰ παράδειγμα, ἡ στροφὴ “Σώπαινε, ἀργαλειὲ λησμονημένε…” διακρίνεται γιὰ τὴν μελαγχολία της, ἐνῶ τὸ φινάλε τοῦ ποιήματος “Θάρθει καιρὸς καὶ πάλι νὰ μιλήσεις…” γιὰ τὴν δυναμική του καὶ τὴν αἰσιοδοξία του.
Ἀκούγοντας τὸ στὶς πρόβες ἀπὸ τὴν Ὀρχήστρα τοῦ Φεστιβὰλ Πάτμου ὑπὸ τὸν Ἄλκη Μπαλτὰ καὶ μὲ σολίστ τὴν σοπράνο Δάφνη Πανουργιὰ – μὲ ἐπιμονὴ στὴ λεπτομέρεια – ἀνακάλυψα πόσο δύσκολο εἶναι νὰ μελοποιήσει κανεὶς ἕνα ἁπλὸ καὶ σαφὲς νοηματικὰ ποίημα, ποὺ δὲν σοὺ ἀφήνει περιθώρια γιὰ ἐξάρσεις καὶ ἀκροβατισμούς.
Ὁ Φίλιππος Τσαλαχούρης μὲ ὁδηγὸ τὴν μελωδική του φλέβα καὶ τὸν ρυθμὸ ὕφανε ἀριστοτεχνικὰ τὸν Ἀργαλειὸ τοῦ μακαριστοῦ Κοζάνης Διονυσίου. Τὸν παραθέτω στὴ συνέχεια καὶ ἐλπίζω σύντομα νὰ τὸν ἔχουμε καὶ στὴν μελοποιημένη ἐκδοχὴ στὸ διαδίκτυο.

Ριχτὸς σὲ μία γωνιὰ κι ἀραχνιασμένος
ὃ παλιωμένος ἀργαλειός,
μέσ’ στῆς γιαγιᾶς τὸ ἐργαστήρι,
ἔρμος σιωπὰ καὶ μοναχός.
Ἔρμος σὲ μία γωνιὰ κι ἀραχνιασμένος.
Ἄλλοτε τοῦ σπιτιοῦ πρῶτο στολίδι
καὶ πρῶτος ἤταν στὰ προικιὰ
ὃ ἀργαλειός, χρυσογραμμένος
καὶ τὸν καμάρωνε ἡ γιαγιά,
ἄλλοτε τοῦ σπιτιοῦ πρῶτο στολίδι.
Τότε κορίτσια ὑφαίναν τιμημένα
ὁλημερὶς στὸν ἀργαλειό.
Τὰ ξακουστὰ καὶ ζηλεμένα
πρῶτα προικιὰ μέσ’ στὸ χωριό,
τότε κορίτσια ὑφαίναν τιμημένα.
Μὰ τώρα τὰ κορίτσια μᾶς θεωροῦνε
ντροπὴ νὰ ὑφάνουνε «πανιά!..»
καὶ τὸν παλιὸ ἀργαλειὸ πετοῦνε
σὲ μία ἀποσκότεινη γωνιά,
γιατί ντροπὴ νὰ ὑφάνουνε θεωροῦνε.
Σώπαινε, ἀργαλειὲ λησμονημένε
στὸν τωρινόνε τὸν καιρὸ
ἔμαθε ὃ κόσμος νὰ μὴν ἔχει
πρὸς τὰ παλιὰ πιὰ σεβασμό.
Σώπαινε, ἀργαλειὲ λησμονημένε.
Θάρθει καιρὸς καὶ πάλι νὰ μιλήσεις,
τότε ποὺ ὁ κόσμος θὰ στραφεῖ
γιὰ νὰ ἐκτίμηση ὅ,τι χλευάζει.
Μετὰ ἀπὸ μία καταστροφὴ
τότε, ἀργαλειέ, καὶ πάλι θὰ μιλήσεις.
Πηγή: Ἰδιωτικὴ Ὁδὸς

Ἀπό:Ἀπόψεις γιὰ τὴν Μονὴ Βατοπαιδίου

Πολιτική Επικαιρότητα: Το τέλος της σοσιαλδημοκρατίας….

2010-09-09T09:42:00-04:00

Του Παντελή Πασπαλά

Αν η πτώση του "υπαρκτού" στα τέλη της δεκαετίας του 80΄ βύθισε σε βαθιά κρίση την Αριστερά, και κυρίως τα κομμουνιστικά κόμματα, η Ευρώπη της δεκαετίας του 90΄ δίνει την χαριστική βολή στο κίνημα των σοσιαλδημοκρατικών κυβερνήσεων αφού τα αποτελέσματα της πολιτικής τους είναι σήμερα ορατά στον καθένα.

Ζούμε σε μια Ευρώπη καθ όλα υποταγμένη στους ισχυρούς οικονομικούς κολοσσούς, και στη δίνη της ασύδοτης "ελεύθερης" αγοράς.
Η "ευγενικές διευθετήσεις" της "σοσιαλδημοκρατικής Ευρώπης" ώστε η...

αγορά να υπηρετεί της ανάγκες των λαών… απέτυχαν.

Tο τραπεζικό σύστημα από μοχλός ανάπτυξης, έχει γίνει θηλιά, και για τους πολίτες, αλλά και για τις κυβερνήσεις.
To "παραγωγικό κεφάλαιο" διολίσθησε στο εύκολο κέρδος των "τραπεζικών προϊόντων" (φούσκες).
Το πείραμα απέτυχε, και τώρα το "τερατούργημα" καταστρέφει ότι βρει μπροστά του ανεξέλεγκτα.

Κοινωνικά κεκτημένα, χάνονται σε μια νύκτα, εργασιακά δικαιώματα εκμηδενίζονται, και το επόμενο μέρος του σήριαλ παίρνει μορφή θρίλερ.. ανθρωποφαγία.

Έτσι λοιπόν είναι η ώρα που η σοσιαλδημοκρατία διανύει κατάκοπη τα τελευταία της βασανιστικά χιλιόμετρα. Αν λοιπόν στα τέλη της δεκαετίας του 80΄ η αριστερά άρχισε να έχει φυγόκεντρες δυνάμεις προς το κέντρο, με τα ανανεωτικά και αναθεωρητικά σχήματα (που σε πολλά σημεία είχαν σωστές προσεγγίσεις), τώρα είναι η ώρα όπου οι σοσιαλιστές θα πρέπει να αναθεωρήσουν προς τα αριστερά. Το "τερατούργημα" πρέπει να εξολοθρευτή, και από μηδενική βάση, να ξαναχτίσουμε από την αρχή μια Ευρώπη με πρωταγωνιστή τον άνθρωπο και όχι τους αριθμούς. Η μετατόπιση αυτή δεν είναι βέβαια καθόλου άσχετη με την διάλυση της μεσαίας τάξης, και όσο και να το παραβλέπουμε πάντα οι πιο σημαντικές πολιτικές εξελίξεις, και ανακατατάξεις προήλθαν από ασήμαντες αφορμές, έχοντας όμως βαθιές αιτίας οικονομικής ανισότητας και αδιεξόδου για ένα μεγάλο τμήμα ανθρώπινου πληθυσμού.

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Τὸ Ἅγιον Ὅρος ποτὲ δέν πεθαίνει….

2010-09-09T08:53:00-04:00

Τὸ Βυζάντιο μπορεῖ νὰ κατέρρευσε καὶ ὡς κρατικὴ ὀντότητα νὰ μὴν ἐπέζησε. Παρόλα αὐτὰ ζεῖ πνευματικά, ὡς αὐθεντικὸς τρόπος ζωῆς καὶ ὡς πολιτισμός.
Θὰ τολμήσω νὰ πῶ, ὅτι στὸ Ἅγιον Ὅρος ζεῖ πνευματικὰ τὸ Βυζάντιο! Διότι τὸ περιβόλι τῆς Παναγίας ἔχει μία διαχρονικὴ ἀντοχή, μία μοναδικότητα ζωῆς καὶ μία ἀναγεννητικὴ δύναμη.
Τὰ τελευταία δύο χρόνια ὑπάρχει μία μανιώδης ἐπίθεση κατὰ τῆς Ἀθωνικῆς Πολιτείας, μὲ ἀφορμὴ τὴν ὑπόθεση τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Βατοπαιδίου.
Πολὺ μελάνι καὶ φαιὰ οὐσία ἔχει ξοδευτεῖ τὰ δύο αὐτὰ χρόνια, κατὰ τῆς Ἁγιορειτικῆς Μονῆς καὶ τοῦ Ἡγουμένου αὐτῆς Ἐφραίμ, ποὺ τελικὰ τὸ μόνο ποὺ ἐξυπηρετεῖ εἶναι τοὺς ἰδιοτελεῖς σκοποὺς ὀλίγων.
Ἡ δημιουργία ἑνὸς τέτοιου ὑποτιθέμενου σκανδάλου τὸ μόνο ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ κάνει εἶναι νὰ βλάψει τὴν πνευματικότητα τῶν δῆθεν διαπλεκόμενων ἀτόμων, ἀντιθέτως τοὺς γυμνάζει στὴν ἀρετή.
Οἱ λαβὲς ποὺ δόθηκαν σὲ ἐχθρικὲς δυνάμεις ἔχουν ἀρχίσει καὶ γίνονται μπούμερανγκ καὶ γιὰ τοὺς ἰδίους, διότι ὅπως λέει καὶ ὁ σοφὸς λαός, αὐτὸς ποὺ σκάβει τὸν λάκκο τοῦ ἄλλου θὰ πέσει ὁ ἴδιος... μέσα.
Τὸ Ἅγιον Ὅρος πληρώνει τὴν ὑπόθεση Βατοπαίδι
Διαβάσαμε πρὸ ἡμερῶν σὲ Ἀθηναϊκὴ Ἐφημερίδα, ὅτι τὸ Ἅγιον Ὅρος πληρώνει ἀκόμα τὸν ἡγούμενο Ἐφραὶμ καὶ τὴν διαπλοκή του μὲ τοὺς πολιτικούς.
Ἀφορμὴ ἦταν, τὸ ὅτι ἡ Κυβέρνηση ἀπέρριψε αἴτημα τῆς Ἱερᾶς Κοινότητας γιὰ κονδύλι 20 ἑκατ. εὐρὼ στὸ πρόγραμμα «Ἡ Κοινωνία τῆς Πληροφορίας», ποὺ ἀφοροῦσαν τὴν ψηφιοποίηση τῶν κειμηλίων τοῦ Ἁγίου Ὅρους.
Ἂς μὴν γελιόμαστε…. αὐτὸ δὲν ὀφείλεται σὲ κανέναν γέροντα Ἐφραίμ, ἀλλὰ στὶς μεθοδεύσεις ἐκείνων τῶν Ἁγιορειτῶν οἱ ὁποῖοι ἀπὸ φθόνο (ὁ ὁποῖος κρατᾶ πολλὰ χρόνια) δίδουν φανταστικὰ στοιχεῖα κατὰ τῆς Μονῆς καὶ τοῦ Ἡγουμένου, δημιουργώντας ἔτσι ἕνα ἀρνητικὸ κλίμα.
Θὰ τὸ ξαναποῦμε γιὰ ἀκόμη μία φορά, ὅτι ἔχουν φτιαχτεῖ ἀπίθανα σενάρια γύρω ἀπὸ τὴν ὑπόθεση Βατοπαιδίου ποὺ πραγματικὰ ξεπερνοῦν κάθε φαντασία.
Ὁ γέροντας Μωυσῆς Ἁγιορείτης, μιλώντας πρὶν λίγες ἡμέρες στὴν Romfea.gr, εἶχε πεῖ χαρακτηριστικά: «Ἐπὶ δύο ἔτη σὲ καθημερινὴ βάση τὰ Μέσα Μαζικῆς Ἐνημερώσεως προσπάθησαν νὰ πείσουν τὸν κόσμο γιὰ μεγάλο «σκάνδαλο» τῆς Μονῆς Βατοπαιδίου».
«Στὴν ἀτμόσφαιρα ποὺ δημιουργήθηκε εἶναι δύσκολο νὰ ἐκφράσει κανεὶς μία ἄλλη γνώμη. Θὰ κατηγορηθεῖ ὅτι πληρώθηκε. Ἐπὶ δύο ἔτη μία ἁγιορείτικη Μονὴ μὲ 110 μοναχούς, ἱστορία, προσφορά, λιθοβολήθηκε, ὑβρίσθηκε, γελοιοποιήθηκε, εἰρωνεύθηκε, χλευάσθηκε κι ἐλάχιστοι ἄνθρωποι κατάφεραν νὰ τὴν ὑπερασπισθοῦν καὶ ἂς μὴν ἔχει ἀποδειχθεῖ καμία ἀπάτη», εἶχε προσθέσει χαρακτηριστικά, ὁ γέροντας Μωυσῆς.
Πάντως καθημερινὰ βλέπουμε ὅλο καὶ περισσότερο, ὅτι δὲν ὑφίσταται κανένα σκάνδαλο, δὲν ὑπῆρξε ποτὲ καμία δωροδοκία ἀλλὰ καὶ καμία ὕποπτη ἐνέργεια ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς Μονῆς.
Ἡ ὑπόθεση ἔχει ἐρευνηθεῖ ἐκτενέστατα καὶ ἀπὸ τὶς δικαστικὲς ἀρχές. Καὶ δὲν ἔχει βρεθεῖ καμία, μὰ καμία παρανομία ἢ «συνομωσία», ἁπλὰ συντηρεῖται γιὰ διαφόρους σκοπούς.
Ἡ Μονὴ συνεχίζει τὸ θεάρεστο ἔργο της
Ἂν καὶ ἡ Μονὴ Βατοπαιδίου κατηγορήθηκε ὅσο κανένα μοναστήρι, ἐξακολουθεῖ νὰ προσφέρει θεάρεστο ἔργο.
Οἱ 110 μοναχοὶ καθημερινὰ ἀγωνίζονται γιὰ τὴν σωτηρία τῆς ψυχῆς τους, καθημερινὰ διακονοῦν δεκάδες προσκυνητές, μὲ τὸ χαμόγελο πάντα στὸ πρόσωπό τους.
Ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια κάποιες σκοτεινὲς δυνάμεις ἔχουν βάλει στὸ στόχαστρο τὸ Ἅγιον Ὅρος, διότι εἶναι ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα κάστρα τῆς Ὀρθοδοξίας.
Θὰ χρησιμοποιήσουμε μία φράση ἑνὸς ἀσκητῆ τοῦ Περιβολιοῦ τῆς Παναγίας, ὁ ὁποῖος σὲ μία σύντομη συνομιλία ποὺ εἴχαμε τόνισε: «Παιδιά μου, τὸ Ἅγιον Ὅρος ποτὲ δὲν πεθαίνει. Χρόνια τώρα ρίχνουν χιλιάδες βέλη, γιατί δὲν θέλουν τὴν πνευματικὴ ἄνθηση τοῦ Ἄγ. Ὅρους».
Ὅσο γιὰ τὴν ἐπίθεση κατὰ τοῦ Ἡγουμένου τῆς Μονῆς Βατοπαιδίου Ἐφραίμ, ἁπλὰ νὰ ἀνατρέξουμε στὴν Παλαιὰ Διαθήκη καὶ νὰ διαβάσουμε τὴν ἱστορία τοῦ Ἰωσὴφ τοῦ παγκάλου, ὁ ὁποῖος πουλήθηκε ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα ἀδέλφια γιὰ σκλάβος….
Πηγή:Ἀπόψεις γιὰ τὴν Μονὴ Βατοπαιδίου

Δ.Ρ.Α.ΣΥ- ΝΟ.Ρ.Α.ΣΥ: ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΔΡΑΣΥ

2010-09-09T07:45:00-04:00

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 2010

Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif";}

Οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές έρχονται σε μια κρίσιμη στιγμή της ταξικής πάλης. Με έντονα πολιτικό χαρακτήρα, αφού στο αποτέλεσμά τους θα αποτυπωθεί το εάν η κυβέρνηση και το μπλοκ εξουσίας θα έχει τη συναίνεση για να συνεχίσει την επίθεσή του ή θα βγει από τη μάχη αυτή αδυνατισμένο, αν εκφραστεί η οργή μας σε αριστερή κατεύθυνση με ενισχυμένες τις τάσεις αμφισβήτησης του συστήματος που γεννιούνται στην κοινωνία.

Γι’ αυτό πρέπει να καταδικαστούν οι υποψήφιοι της ιερής συμμαχίας κεφαλαίου – τραπεζιτών – ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑΟΣ και να ενισχυθούν οι δυνάμεις που παλεύουν ενάντια στην «τρόικα» κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ, για να ανατραπεί το μνημόνιο και όσοι το στηρίζουν. Οι εκλογές γίνονται σε μία στιγμή όπου η διεθνής καπιταλιστική οικονομική κρίση υπερσυσσώρευσης μαστίζει τον πλανήτη.

Η κρίση του συστήματος οξύνει τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και στο εσωτερικό της ευρωζώνης εντείνει την ανισομετρία των χωρών της, απειλεί τη συνοχή της και ως εκ τούτου προέκυψε και επιβλήθηκε ένας νέος συμβιβασμός που συγκεκριμενοποιήθηκε με το Μηχανισμό Στήριξης για τον περιορισμό των χρεών και ελλειμμάτων σε μια προσπάθεια αποφυγής της πτώχευσης κρατών της ευρωζώνης και την υποτίμηση του Ευρώ.

Με άλλοθι την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους η κυβέρνηση Παπανδρέου μπήκε στο Μηχανισμό Στήριξης και ο Ελληνικός λαός βιώνει την τριμερή κατοχή της Ε.Ε., της Ε.Κ.Τ. και του Δ.Ν.Τ. Το καθεστώς «επιτήρησης» προκειμένου να παρέχει πιστώσεις επέβαλλε το Μνημόνιο που καταργεί κάθε έννοια δημοκρατίας για τους εργαζόμενους. Η εργατική τάξη και ο λαός βρίσκονται σήμερα αντιμέτωποι με τη μεγαλύτερη επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις τους. Το κεφάλαιο προσπαθεί να δώσει απάντηση στην κρίση σύμφωνα με τα συμφέροντά του, φορτώνει τα βάρη της στην εργατική τάξη και τα μεσαία στρώματα για να διατηρήσει τα προνόμιά του. Αξιοποιεί τα όργανά του στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα για να καθηλώσει στην αδράνεια τους εργαζόμενους και να εξασφαλίσει κοινωνική ειρήνη. Εντείνει την καταστολή απέναντι στο εργατικό κίνημα, αξιοποιώντας κρυφούς και φανερούς μηχανισμούς.

Η χώρα βρίσκεται σε διαρκή επιτήρηση από την Ε.Ε., την Ε.Κ.Τ. και το Δ.Ν.Τ, βρίσκεται επί της ουσίας, σε καθεστώς πτώχευσης και οι πιστωτές της υπαγορεύουν τους όρους για τη συνέχιση της πίστωσης. Η επίλυση οποιουδήποτε άμεσου προβλήματος της εργατικής τάξης και του λαού συναρτάται από την αστική τάξη και το κράτος της με το πρόβλημα της εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους, της ανόδου της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας και της μείωσης των ελλειμμάτων. Κατά συνέπεια, η άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων του κινήματος (εργασία, αξιοπρεπείς αποδοχές, μισθοί και συντάξεις, μείωση χρόνου εργασίας και εργάσιμου βίου, δυνατότητα δανεισμού με μικρά επιτόκια κλπ.), εξαρτάται από τη μονομερή διαγραφή ή τη συνέχιση της εξυπηρέτησης του χρέους. Οι αγώνες που αναπτύχθηκαν ανέδειξαν τις θέσεις των εργαζομένων. Ταυτόχρονα μέσα από τους αγώνες αναδείχτηκαν τα προβλήματα που δημιούργησε και δημιουργεί η χρόνια αστική επιρροή μέσω της ρεφορμιστικής αντίληψης στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα. Γίνεται ολοφάνερο ότι ο ρεφορμισμός που κυριάρχησε στις γραμμές του είναι αναποτελεσματικός είτε στη συναινετική του μορφή είτε στην αγωνιστική του εκδοχή, και αδυνατεί όχι μόνο να επιτύχει, αλλά ούτε να περισώσει τις στοιχειώδεις κατακτήσεις των εργαζομένων. Η πλειοψηφία των ΓΣΕΕ–ΑΔΕΔΥ αλλά και πολλών δευτεροβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων λειτουργούν σαν το μακρύ χέρι των καπιταλιστών και των κυβερνήσεών τους στο εργατικό κίνημα. Οδηγούν σε εκφυλισμό τις όποιες συλλογικές διαδικασίες, που μαζί με την κυριαρχία των εργοδοτικών συνδικαλιστών προσπαθούν να αδρανοποιήσουν πλατιές μάζες εργαζομένων από τις γραμμές του συνδικαλιστικού κινήματος.

Απέναντι στο ζοφερό μέλλον για την εργατική τάξη και τον λαό η λύση δε βρίσκεται σε αφηρημένες ιδεολογικές ενότητες που διασπούν την εργατική τάξη και το λαό με βάση τις ιδεολογικές επιλογές τύπου ΠΑΜΕ. Η μόνη απάντηση βρίσκεται στον πλατύ συντονισμό σωματείων, εργατικών κέντρων, ομοσπονδιών, στη βάση των προβλημάτων των εργαζομένων για την ανατροπή αυτής της κατάστασης. Στην προώθηση δυναμικών αγωνιστικών κινητοποιήσεων και απεργιών σαν τη μοναδική απάντηση στον εκφυλισμό και την απομαζικοποίηση των αγώνων που προσπαθεί να οδηγήσει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία.

Ο Καλλικράτης αποτελεί την παραπέρα αντιδραστική οργάνωση του κράτους.

Στο τοπίο της ολόπλευρης επίθεσης του κεφαλαίου ο «Καλλικράτης» φιλοδοξεί να αποτελέσει μοχλό ενός συνολικότερου επανασχεδιασμού του κράτους για τη συγκρότηση ισχυρών διοικητικών ενοτήτων, που θα διαμορφώνουν οικονομίες κλίμακας με στόχο την καπιταλιστική διαχείριση και τη δημιουργία προϋποθέσεων τοπικής ανάπτυξης και αύξησης της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Προκρίνονται:

· Η διαμόρφωση ενός ισχυρού, επιτελικού κεντρικού κράτους που θα έχει την ευθύνη για τη χάραξη της εξωτερικής και της κεντρικής εσωτερικής και οικονομικής πολιτικής.

· Η μεταφορά αρμοδιοτήτων στις περιφέρειες και τους δήμους, οι οποίοι θα λειτουργούν ως σχετικά αυτόνομοι κόμβοι στα πλαίσια των κρατικών και ευρωπαϊκών δομών.

· Η λειτουργία των ΟΤΑ με βάση καθαρά ανταποδοτικά και ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.

· Η ανάληψη των τομέων κοινωνικής πρόνοιας, της παιδείας και της υγείας, με μειωμένη χρηματοδότηση μεταφέροντας μέρος του κόστους στους εργαζόμενους.

· Η ανακατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ τοπικού και περιφερειακού κράτους, ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη ευελιξία στο σχεδιασμό και την εφαρμογή ευνοϊκότερων συνθηκών ανάπτυξης του ελληνικού καπιταλισμού.

· Η λειτουργία της τοπικής διοίκησης με βάση το μοντέλο της Ε.Ε. κάτι που εντάσσεται στο πλαίσιο της ενίσχυσης της εμπλοκής της χώρας με το συγκεκριμένο ιμπεριαλιστικό μηχανισμό.

Αποτέλεσμα είναι:

· Η πλήρης υποβάθμιση της ζωής των εργαζομένων στην πόλη και την ύπαιθρο

· Επιβολή μεγαλύτερων τελών και δημοτικών φόρων ώστε να καλυφθούν οι νέες ανάγκες της περιφέρειας.

· Η περαιτέρω ερήμωση της υπαίθρου.

· Απολύσεις εργαζόμενων στους ΟΤΑ και τις Νομαρχίες.

· Δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια ελεγχόμενα από το τοπικό κεφάλαιο, το κράτος και τους πολιτικούς εκφραστές του.

· Το αδυνάτισμα της συμμετοχή μικρότερων συνδυασμών στο συμβούλιο τοπικής διοίκησης ξένη προς τους αγώνες και τα συμφέροντα του λαϊκού παράγοντα.

· Αύξηση της αστυνόμευσης και της τρομοκράτησης των εργαζομένων. Τα πρώτα δείγματα ήδη υπάρχουν με δίκες να εκκρεμούν για αγωνιστές από τις κινητοποιήσεις στο Ξενία, στο ΧΥΤΑ, κ.ο.κ.

Υπό αυτή την έννοια Μνημόνιο Σταθερότητας και «Καλλικράτης» πάνε μαζί. Με το ένα διαμορφώνεται το πεδίο, οικονομικός και πολιτικός τόπος, όπου το άλλο θα εφαρμοστεί.

Δεν υπερασπιζόμαστε το προηγούμενο μοντέλο των κομματικών αυτοδιοικητικών παραγόντων. Δεν έχουμε αυταπάτες για το ρόλο του «Καλλικράτη» που διαμορφώνει ένα κράτος πιο αποτελεσματικό για το κεφάλαιο. Θεωρούμε καθοριστικό παράγοντα για την βελτίωση των συνθηκών ζωής μας την έκβαση της ταξικής πάλης. Για το λόγο αυτό δίνουμε και βαρύτητα στην ενεργή συμμετοχή του λαϊκού παράγοντα στα πολιτικά και κοινωνικά δρώμενα της περιοχής με επιτροπές αγώνα, με άμεση δημοκρατία αλλά και με απλή αναλογική σε όλες τις αρχαιρεσίες.

Τα μέτρα προωθούνται σε μία περίοδο που στα Γιάννενα υπάρχει αναβρασμός

Ο μηχανισμός στήριξης του ΔΝΤ φτάνει στην τσέπη κάθε εργαζόμενου, αγγίζει κάθε μαντρί της Ηπείρου:

· Χιλιάδες εργαζόμενοι βρίσκονται αντιμέτωποι με την απόλυση.

· Οι επιθέσεις στον μισθό έχουν γίνει μόνιμο καθεστώς καθώς οι μειώσεις αγγίζουν το 25-30%.

· Η αναζήτηση δουλειάς για τους νέους και για τις γυναίκες αποτελεί όνειρο.

· Η τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς βασιλεύει.

· Τα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα αυξάνονται.

· Δεκάδες επιχειρήσεις κλείνουν αφήνοντας απλήρωτους τους εργαζόμενους.

· Οι μικροεπαγγελματίες οδηγούνται σε αφανισμό με την ανεργία να κρέμεται πάνω από το κεφάλι τους.

· Μικροί & μεσαίοι αγροτοκτηνοτρόφοι βρίσκονται αντιμέτωποι με τη βίαιη καταστροφής τους.

· Την όλη κατάσταση επιτείνει το κλείσιμο της ΣΒΕΚΗ, αλλά και η προωθούμενη ιδιωτικοποίηση της ΔΩΔΩΝΗ.

· Η καθημερινότητα του λαού, στην πόλη και στο χωριό υποβαθμίζεται. Κέντρα υγείας, σχολεία και το πρόγραμμα «βοήθεια στο σπίτι» υπολειτουργούν.

· Η παιδεία και η υγεία υποτάσσονται στην αγορά.

· Η φύση αποτελεί βασικό αντικείμενο εκμετάλλευσης, η καταστροφή της, πηγή εσόδων για το κεφάλαιο. Καλαμάς & Παμβώτιδα, μαζί με τις ανοιχτές χωματερές αποτελούν σκουπιδότοπο για το κεφάλαιο.

· Με ευθύνη των αυτοδιοικητικών διαχειριστών η μελέτη και κατασκευή ΧΥΤΥ στην Ήπειρο καθυστερεί Αντί αυτού προχωράει η κατασκευή ΧΥΤΑ, με ΜΑΤ και μηνύσεις σε διαδηλωτές επιβάλλεται η επιλογή αυτή για την εξυπηρέτηση τοπικών συμφερόντων.

Με μια τοπική διοίκηση στα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Τα τελευταία 12 χρόνια η δημοτική αρχή των Παπασταύρου-Γκόντα με τη στήριξη Ν.Δ. και ΛΑ.Ο.Σ., προχώρησε σε σειρά αντιλαϊκών μέτρων, που έχουν την αφετηρία τους στις θητείες Φίλιου-Γκλίναβου, όπως η εφαρμογή των απαράδεκτων ελαστικών εργασιακών σχέσεων, οι απολύσεις των συμβασιούχων, η επιβολή τροφείων στους παιδικούς σταθμούς και οι απολύσεις εργαζομένων σε αυτούς. Παράλληλα ολοκλήρωσε το «έγκλημα» μετατροπής της πόλης μας, από ένα αστικό κέντρο με ελεύθερους δημόσιους χώρους σε μια από τις πιο περιορισμένες και φτωχές πόλεις σε πράσινο, όταν σε κοντινές πόλεις αντιστοιχούν περισσότερα τ.μ. πράσινου ανά κάτοικο. Μια σειρά δημοτικών χώρων έχουν εκχωρηθεί, εκχωρούνται ή κινδυνεύουν να εκχωρηθούν στο ιδιωτικό κεφάλαιο.

Ο πρόεδρος της ΝΔ, ανακοίνωσε τις υποψηφιότητες για τον Δήμο και την Νομαρχία μιλώντας μέσα στο Grant Sarai φωτογραφίζοντας θελημένα ή μη, όλους αυτούς που με τα ΜΑΤ και τους τραμπούκους κατάστρεψαν τους δημόσιους χώρους φτιάχνοντας τα εκτρώματα του Grant Sarai, του πάρκινγκ της πλατείας, την Γαριβάλδη, τα «Κτελ» στην Παπανδρέου, το ερείπιο της «ΟΑΣΗΣ». Φορτώνοντας την πόλη με χρέη που έγιναν «επενδύσεις», σε κολλητούς και μη. Παίζοντας με τον πόνο εκατοντάδων ανέργων και ΑΜΕΑ.

Αυτή η πολιτική των Γκόντα και Καχριμάνη, είναι η κυρίαρχη πολιτική του αστικού μπλοκ εξουσίας. Είναι η χυδαία εκδοχή της πολιτικής που ακολουθεί και ο υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ, Φίλιππας Φίλιος. Με καταρράκωση του πολιτισμού (Πνευματικό Κέντρο: μεσάζοντας Αθηναϊκών παραγωγών, ΔΗΠΕΘΕ: ευνοιοκρατία, αδιαφάνεια, απόσταση από πολιτιστική δημιουργία), των ΚΑΠΗ που αντί να προσφέρουν θαλπωρή στην τρίτη ηλικία, αλιεύουν ψήφους και σπέρνουν ψευδαισθήσεις. Αλλά κυρίως, με διαλυμένη την υπηρεσία καθαριότητας (πληρώματα και στόλος), όπως και ανεξέλεγκτα επικίνδυνη την κατάσταση στη χωματερή.

Οι δήμοι του λεκανοπεδίου είναι καταχρεωμένοι με δάνεια της τάξης των 46 εκατομμυρίων χωρίς να υπολογίζονται σε αυτά οι οφειλές προς εργαζόμενους και τρίτους, ενώ οι δημοτικές επιχειρήσεις είναι όλες ζημιογόνες. Ο ΧΥΤΑ & η χωματερή της Δουρούτης, οι υπόλοιπες ανεξέλεγκτες χωματερές, ο Βιολογικός & η Βιομηχανική Περιοχή, ακόμη κι αυτός ο υδροφόρος ορίζοντας με τη λίμνη και τις υπόλοιπες υδραυλικές πηγές είναι στο κόκκινο, αν δεν έχει ξεπεράσει τα όρια άμεσου κινδύνου.

Σε αυτά μεγάλη ευθύνη έχουν και οι δήμαρχοι Κασσής, Εμανουηλίδης, Πήχας, Σίντος κι ο κοινοτάρχης Τζιαφάς. Γιατί δεν διαπράχθηκαν εγκλήματα μόνο στο δήμο Ιωαννιτών (δέντρα που αποψιλωθήκαν σε μια νύχτα, πεζόδρομος πάνω στη λίμνη, ιδιοποίηση οικοπέδων, απόπειρα να γίνει γέφυρα Ντραμπάτοβα-Νησί, οικιακά απόβλητα με τα όμβρια στην Ανατολή που επιβάρυναν το Βιολογικό, κ.α.).

Στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές πρέπει να εκφραστεί η οργή που νιώθουμε όλοι μας σε αριστερή ανατρεπτική κατεύθυνση. Θέλοντας να εκφράσουμε μια τέτοια αναγκαιότητα η ΔΡΑΣΥ στα Γιάννενα, θα συμμετέχει στις δημοτικές εκλογές του Νοέμβρη του 2010. Είμαστε κομμάτι των αγώνων των εργαζομένων για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής τους. Δεν είμαστε ακόμη μία «υπερκομματική» παράταξη. Τα προβλήματα δεν έχουν χρώμα, αλλά εκείνοι που τα δημιούργησαν έχουν. Χρώμα έχουν και οι λύσεις. Για να επιτευχθούν όμως προς όφελος των εργαζομένων και των νέων απαιτούνται ρήξεις με τη λογική του κέρδους, την «ανταγωνιστικότητα», τη δικτατορία της αγοράς. Απαιτούνται πράξεις και αγώνες. Απαιτείται και μια άλλη αριστερά που θα μιλάει και κυρίως θα πράττει στο όνομα της κοινωνικής αναγκαιότητας. Την πρόταση για τους αγώνες και τη συμπόρευση στις δημοτικές εκλογές την απευθύνουμε και επιθυμούμε να βαδίσουμε μαζί με κάθε εργαζόμενο με μειωμένο μισθό, με κάθε κάτοικο που δεν του φτάνουν τα λεφτά στο τέλος του μήνα, με κάθε απολυμένο, με κάθε νέο της περιπλάνησης και των 500 ευρώ, με κάθε απεργό εργαζόμενο, με κάθε αλληλέγγυο αγωνιζόμενο, με κάθε οργισμένο πρώην ψηφοφόρο των καθεστωτικών κομμάτων.

Στον καιρό της επίθεσης στη ζωή μας, ας απαντήσουμε συγκρουσιακά και ανατρεπτικά. Γιαννιώτισσα/Γιαννιώτη συμπορεύσου με την ΔΡΑΣΥ στους δρόμους της Πόλης, στα χωριά του λεκανοπεδίου.

Καλούμε για μέτωπο αγωνιστικής απάντησης και συσπείρωσης τους εργαζόμενους και την κοινωνική πλειοψηφία

Οι εκλογές δεν είναι στενά αυτοδιοικητικές. Αποτελούν μέρος της επίθεσης που δέχονται οι εργαζόμενοι και ζητείται σε αυτές η συναίνεση του λαϊκού παράγοντα προκειμένου να συνεχιστεί αυτή η πολιτική. Ήρθε η ώρα για την να δοκιμάσουμε το δρόμο του αγώνα, να συνειδητοποιήσουμε τη συλλογική της δύναμη. Οι μαζικοί αγώνες και η νίκη τους είναι η λύση.

Για μια οικονομία στις ανάγκες του λαού και του τόπου.

Ø Ανατροπή του αντεργατικού προγράμματος σταθερότητας και του μνημονίου

Ø Άρνηση πληρωμής και διαγραφή του χρέους, εκτός αυτού προς τα ασφαλιστικά ταμεία

Ø Χάρισμα – διαγραφή των χρεών για την πρώτη κατοικία σε όλους τους εργαζόμενους

Για το δικαίωμα στην εργασία και την αξιοπρέπεια.

Ø Εθνικοποίηση των επιχειρήσεων που κλείνουν ή πτωχεύουν, δήμευση των περιουσιών των ιδιοκτητών τους, η συνέχιση της λειτουργίας τους με εργατικό έλεγχο

Ø Ικανοποίηση των ώριμων διεκδικήσεων του συνδικαλιστικού κινήματος για αύξηση στα μεροκάματα, στις συντάξεις, στους μισθούς, 7ωρο-35ωρο-5ήμερο, ασφαλιστικά δικαιώματα, παιδεία, υγεία, πρόνοια. Πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους τους εργάτες, ανεξάρτητα έθνους, θρησκείας και χρώματος.

Ø Απαγόρευση των απολύσεων.

Ø Ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα σε όλους τους μετανάστες χωρίς χαράτσια.

Ø Εγγυημένος βασικός μισθός για όλους τους εργάτες γης -κτηνοτροφικών μονάδων και ένταξή τους στο ΙΚΑ.

Ø Εγγραφή όλων των εργαζομένων στα σωματεία ανεξαρτήτως σχέσης εργασία ή ασφάλισης

Ø Οργάνωση της αγροτικής παραγωγής στη βάση ενός δημοκρατικού συνεταιριστικού πλαισίου.

Για το θεσμικό πλαίσιο

Ø Κατάργηση του συνολικού αντιδραστικού πλαισίου για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και προώθηση της απλής αναλογικής

Ø Θέσπιση συμβουλίων γειτονιάς και υποστήριξη για την πραγματική συμβολή τους στην Τ.Α

Ø Ανατροπή των μεταρρυθμίσεων «Καλλικράτη» και «Καποδίστρια».

Ø Διαγραφή του χρέους των δήμων προς τις τράπεζες.

Δημοτικός οικονομικός προγραμματισμός

Απέναντι στην πολιτική που προώθησαν όλα τα προηγούμενα χρόνια, κόντρα στην εκχώρηση στο ιδιωτικό κεφάλαιο δημοτικών υπηρεσιών, στις πολιτικές της εμπορευματοποίησης των κοινωνικών αγαθών, του δημόσιου χώρου διεκδικούμε:

Ø Επαρκή χρηματοδότηση από το τακτικό κρατικό προϋπολογισμό και άμεση επιστροφή στους ΟΤΑ των κονδυλιών που έχουν παρακρατήσει οι κυβερνήσεις.

Ø Η εκκλησιαστική περιούσια και τα κληροδοτήματα να μεταβιβαστούν στο δήμο και να ελέγχονται απευθείας από τους πολίτες. . Απαγόρευση πώλησης, ενοικίασης και μεταβίβασης των κληροδοτημάτων.

Ø Μείωση δημοτικών τελών και φόρων. Κατάργησή τους σε ανέργους, μετανάστες, άτομα με ειδικές ανάγκες, και εργαζόμενους στα όρια της φτώχειας

Ø Δημοτικές υπηρεσίες που να λειτουργούν δημοκρατικά, όπου βαρύτητα έχει η συνέλευση των εργαζομένων και το Ανοικτό Δημοτικό Συμβούλιο.

Κοινωνική πολιτική Παιδεία και υγειά στον δήμο μας

Σε ένα πλαίσιο όπου παιδεία και υγεία χαρακτηρίζονται σαν εμπορεύματα το πρόγραμμα σταθερότητας και η μεταρρύθμιση του Καλλικράτη έρχονται να ολοκληρώσουν τη διάλυση τους. Οι περικοπές στις προσλήψεις προσωπικού, η όλο και πιο διευρυμένη εφαρμογή των ελαστικών σχέσεων εργασίας στους τομείς αυτούς έρχονται να δέσουν με τις μεταρρυθμίσεις αυτές. Μέσω του «Καλλικράτη» παιδεία και υγεία θα περάσουν στη διοίκηση των δήμων μαζί με το κόστος λειτουργίας τους, χωρίς από κάπου να προβλέπεται ο τρόπος με τον οποίο θα γίνεται η χρηματοδότηση των τομέων αυτών. Πολλά σχολεία και κέντρα υγείας προβλέπεται να κλείσουν στα πλαίσια της μείωσης των εξόδων του κράτους.

Η παρέμβασή μας κρίνει αναγκαία τα εξής:

Ø Την υλική και οργανωτική ανάπτυξη δημόσιας αστικής πρωτοβάθμιας υγείας σε κάθε γειτονιά, Όλοι οι πολίτες να έχουν πρόσβαση στον οικογενειακό τους γιατρό

Ø Τον άμεσο και μαζικό διορισμό εκπαιδευτικών και γιατρών για τη στελέχωση σχολείων και νοσοκομείων.

Ø Τη δραστική αύξηση της χρηματοδότησης από τον κρατικό προϋπολογισμό για τους τομείς αυτούς.

Ø Την κατάργηση όλων των νόμων που αντιστρατεύτηκε το εκπαιδευτικό κίνημα όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Ø Δημόσια και δωρεάν παιδεία και περίθαλψη για όλους.

Πολιτισμός

Διεκδικούμε:

Ø Τη διαμόρφωση ενός άλλου πολιτιστικού περιβάλλοντος για την πόλη μας. Οι αξίες του, παραμένουν για μας η πιο πολύτιμη επένδυση:

Ø Ενίσχυση και ανάπτυξη πολιτιστικής δραστηριότητας που να σέβεται και να αναδεικνύει την πολιτιστική κληρονομιά και ιστορικότητα της πόλης μας

Ø Υποστήριξη των πολιτιστικών επιλογών των πολιτών με ουσιαστική πρόσβαση όλων των πολιτών.

Ø Οι μετανάστες αποτελούν κομμάτι της εργατικής τάξης στην Ελλάδα. Το ελληνικό κράτος στερεί από τη μεγάλη πλειοψηφία τους τη δυνατότητα να αποκτήσουν άδεια παραμονής. Θεωρούμε απαραίτητα τα παρακάτω:

Ø Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών.

Ø Πλήρη πολιτικά δικαιώματα για τους μετανάστες.

Ø Εφαρμογή προγραμμάτων διδασκαλίας ελληνικής γλώσσας.

Ø Κοινωνική ενσωμάτωση των μεταναστών (κατοχύρωση εργασιακών -κοινωνικών δικαιωμάτων) με στόχο την πλήρη διάχυσή τους στον κοινωνικό ιστό

Ø Θέσπιση πλαισίου για την δυνατότητα καύσης νεκρών.

Για το άλλο μισό του ουρανού.....

Αντιπαρατιθέμεθα στην κουλτούρα που προβάλει την γυναίκα ως καταναλωτή ή μέσο ηδονής , αντιπαλεύουμε την πολλαπλή εκμετάλλευση της γυναίκας (σαν εργαζόμενη, σαν άνεργη, σαν νοικοκυρά, σαν σύμβολο της ηδονής).

Ø Επεξεργασία κοινωνικών προγραμμάτων ενίσχυσης της απασχόλησης των γυναικών με μειωμένα ωράρια εργασίας (δίχως μείωση μισθού).

Ø Δημιουργία κέντρου κακοποιημένων γυναικών και παιδιών σε συνεργασία και με άλλες κρατικές δομές που υφίστανται σε τοπικό/κεντρικό επίπεδο

Ø Δημιουργία δημοτικών παιδικών σταθμών και σταθμών για παιδιά προσχολικής-σχολικής ηλικίας. Κατάργηση τροφείων σε αυτούς

Η κατάχρηση ουσιών είναι φαινόμενο σύμφυτο του καπιταλιστικού συστήματος. Με βάση τις σύγχρονες επιστημονικές αντιλήψεις, διεκδικούμε:

Ø Την πρόληψη.

Ø Την αποποινικοποίηση των χρηστών και την πλήρη απουσία καταστολής τους.

Ø Την υποστήριξη (ιατρική -ψυχολογική) τ�

Δ.Ρ.Α.ΣΥ- ΝΟ.Ρ.Α.ΣΥ: ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ –ΔΝΤ -ΜΝΗΜΟΝΙΟ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ

2010-09-09T07:21:00-04:00

Ο παλιός σύντροφος Φίλιππας Φίλιος, από το καλοκαίρι της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ- ΣΥΝ/ ΚΚΕ πάντα κατεβαίνει στις δημοτικές εκλογές προσελκύοντας τμήμα ή το σύνολο του ΠΑΣΟΚ υπερ του. Η εκλογή του δε ως δήμαρχος το 1990 έγινε με την στήριξη του ΠΑΣΟΚ και του ενιαίου ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, δηλαδή και με το ΚΚΕ μέσα.

Με τη χθεσινή του ομιλία υπέγραψε και την αποχώρησή του από την αριστερά, γιατί όπως ο ίδιος είπε ο αριστερός φαίνεται στην καθημερινότητα. Η καθημερινότητα όμως των Ελλήνων και των Ελληνίδων σήμερα καταπλακώνεται από το μνημόνιο που υπέγραψε το ΠΑΣΟΚ και συνυπέγραψαν ΝΔ και ΛΑΟΣ, από την χούντα της τρόικας- ΔΝΤ-ΕΕ, από την πολύμορφη βαρβαρότητα του ολοκληρωτικού καπιταλισμού. Οι πολίτες δεν περιμένουν μόνο διπλάσια δαπάνη στο πετρέλαιο, οι πολίτες ως εργαζόμενοι κινδυνεύουν να μείνουν άνεργοι, πεινασμένοι, δεν θα χουν να θρέψουν και να σπουδάσουν τα παιδία τους.

Ο κ. Φίλιος στην ομιλία του υπερασπίστηκε τη ληστρική πολιτική του ΠΑΣΟΚ και πολύ λογικά άλλωστε, γιατί δεν μπορεί αλλιώς να διατηρήσει τη στήριξη του κόμματος του μνημονίου, της χούντας των πολυεθνικών και του ΔΝΤ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη, τι ακριβώς ζητάει από τον κ. Φίλιο; Μήπως δεν ήταν ο ΣΥΝ/ ΣΥΡΙΖΑ που συμφώνησε στην ενοποίηση των παρατάξεων του Δήμου Ιωαννιτών; Μήπως δεν ήταν ο ΣΥΝ/ ΣΥΡΙΖΑ που έχριζαν τον κ. Φίλιο υποψήφιο στις βουλευτικές εκλογές πριν από ένα χρόνο; Μήπως ο ίδιος οκ. Φίλιος δεν ήταν το πιο προβεβλημένο του στέλεχος του ΣΥΝ/ΖΥΡΙΖΑ στα Γιάννινα. Μήπως στελέχη του ΣΥΝ δεν στηρίζουν στην ‘Ενότητα Πολιτών’;

Δογματισμός δεν είναι να είσαι κατά του μνημονίου. Δογματισμός είναι να βλέπεις τις θεωρίες που πάνω τους στηρίχτηκαν πολιτικά οικοδομήματα όπως του ΣΥΝ /ΣΥΡΙΖΑ να καταρρέουν και να χρησιμοποιούνται από τους εχθρούς των εργαζόμενων και εσύ να προσπαθείς να βρεις δικαιολογίες και προφάσεις για να μην μετακινηθείς από τη θέση σου. Όπως είναι η θέση του ΣΥΝ/ ΣΥΡΙΖΑ για μια «Ευρώπη των εργαζομένων» ή για μια «Ευρώπη των λαών» που σημαίνει στήριξη του αντιδημοκρατικού ολοκληρωτικού οικοδομήματος της ΕΕ.

Στις 7 Νοεμβρίου καταδικάζουμε το μνημόνιο, το ΔΝΤ, την τρόικα, το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ και τις πολιτικές που εφαρμόζουν και εκφράζουν, σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο.
Στις 7 Νοεμβρίου ψηφίζουμε Αντικαπιταλιστική Κομμουνιστική Αριστερά. Στις 7 ψηφίζουμε – στηρίζουμε ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ, ΔΡΑΣΥ στο Δήμο Ιωαννίνων, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στο δήμο Ζίτσας.

ΝΕΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΡΕΥΜΑ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Φωτογραφικὸ ὑλικὸ ἀπὸ τὴν πανήγυρη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παναγίας Στομίου 8 Σεπτεμβρίου 2010.

2010-09-08T21:48:00-04:00

Δεῖτε καὶ τὶς ὑπόλοιπες φωτογραφίες ἀπὸ τὴν Ἀγρυπνία στὸ Μοναστήρι τῆς Παναγίας Στομίου. Τὴν βοήθειά Της Παναγίας μας νὰ ἔχουμε...

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Ὁμιλία τοῦ Γέροντα Ἐφραὶμ στὴ Γέννηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

2010-09-08T19:37:00-04:00

Ἡ Παναγία ἀπὸ βημόθυρο τοῦ Εὐαγγελισμοῦ. Λεπτομέρεια, 12ος αἵ. Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου

τοῦ Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μεγίστης Μονῆς Βατοπαιδίου, Ἀρχιμ. Ἐφραὶμ*

Αἰτία πνευματικῆς χαρᾶς καὶ ἀγαλλιάσεως –ἀγαπητοί μου ἀδελφοὶ καὶ Πατέρες– ἡ σημερινὴ ἡμέρα, γιατί σήμερα ἑορτάζομε τὴν γέννηση τῆς ἀειπαρθένου καὶ Θεοτόκου Μαρίας, τοῦ εὐωδεστάτου ἄνθους ποὺ βλάστησε «ἐκ τῆς ρίζης Ἰεσσαί». Ἑορτάζομε «παγκοσμίου εὐφροσύνης γενέθλιον», ποὺ καθίσταται «ἡ εἴσοδος ὅλων τῶν ἑορτῶν καὶ τὸ προοίμιο τοῦ μυστηρίου τοῦ Χριστοῦ», κατὰ τὸν ἅγιο Ἀνδρέα Κρήτης. Γέννηση, ποὺ ἔγινε πρόξενος τῆς ἀναγεννήσεως, ἀναπλάσεως, ὡραιοποιήσεως καὶ ἀνακαινίσεως τῶν πάντων. Σήμερα γεννιέται Αὐτὴ ποὺ θὰ γεννήσει χρονικῶς, κατὰ ἀνερμήνευτο καὶ παράδοξο τρόπο, τὸν ἄχρονο καὶ προαιώνιο Θεὸ Λόγο, τὸν Δημιουργὸ καὶ Σωτήρα τοῦ κόσμου.
Ὅλες οἱ προεικονίσεις, προτυπώσεις καὶ προφητεῖες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης σὲ Αὐτὴν ἀναφέρονται. Ἀποτελεῖ τὴν ἀποκορύφωση, τὴν...ὁλοκλήρωση τῆς παλαιοδιαθηκικῆς παιδαγωγικῆς προετοιμασίας τῆς ἀνθρωπότητος γιὰ τὴν ὑποδοχὴ τοῦ σαρκωθέντος Σωτῆρος Θεοῦ. Τὴν Παναγία μᾶς προεικόνιζαν ἡ ἄφλεκτος βάτος στὸ ὅραμα τοῦ Μωυσῆ, οἱ θεογραφὲς πλάκες καὶ ἡ κιβωτὸς τοῦ Νόμου, τὸ οὐράνιο μάννα καὶ ἡ χρυσὴ στάμνα, ἡ λυχνία καὶ ἡ τράπεζα, ἡ ράβδος Ἀαρῶν ἡ βλαστήσασα, ἡ κλίμακα τοῦ Ἰακώβ, ὁ πόκος τοῦ Γεδεῶν, τὸ ἀλατόμητον ὅρος τοῦ Δανιήλ, ἡ κάμινος ποὺ μὲ τὸ πῦρ δρόσιζε τοὺς Τρεῖς Παῖδες, ἀλλὰ καὶ αὐτὰ τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων της σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου. Ἡ Θεοτόκος εἶναι τὸ μεταίχμιο μεταξὺ Παλαιᾶς καὶ Καινῆς Διαθήκης. Γιὰ τὴν Παλαιὰ ἀποτελοῦσε τὸ κήρυγμα τῶν προφητῶν, τὴν προσδοκία τῶν δικαίων• ἐνῶ γιὰ τὴν Καινὴ Διαθήκη γίνεται ὁ γλυκασμὸς τῶν ἀγγέλων, ἡ δόξα τῶν ἀποστόλων, τὸ θάρρος τῶν μαρτύρων, τὸ ἐντρύφημα τῶν ὁσίων, τὸ καύχημα τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, γι’ αὐτὸ καὶ μακαρίζεται ἀπὸ «πάσα γενεά».
Ὅλη ἡ δημιουργία περίμενε τὴν γέννησή Της. Ἡ Παναγία μᾶς εἶναι «ὁ καρπὸς τῶν κτισμάτων» κατὰ τὸν ἅγιο Νικόλαο Καβάσιλα, δηλαδὴ τὸ σημεῖο ἐκεῖνο στὸ ὁποῖο κατατείνει ὁλόκληρη ἡ κτίση. Ὅπως τὸ δένδρο ὑπάρχει γιὰ τὸν καρπό, ἔτσι ἡ κτίση ὑπάρχει γιὰ τὴν Παρθένο καὶ ἡ Παρθένος γιὰ τὸν Χριστό. Ὅπως τονίζουν οἱ Πατέρες ὄχι μόνον οἱ ἄνθρωποι, ἀλλὰ καὶ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ὅλη ἡ ὁρατὴ καὶ ἀόρατη κτίση δημιουργήθηκαν γιὰ τὴν ἄχραντο Παρθένο. Ὅταν ὁ Θεὸς στὴν ἀρχὴ τῶν αἰώνων ἀτενίζοντας πρὸς τὰ δημιουργήματά Του, εἴιπε ὅτι εἶναι «καλὰ λίαν», οὐσιαστικὰ ἔβλεπε μπροστά Του τὸν καρπὸ ὅλης της δημιουργίας, τὴν ὑπεραγία Θεοτόκο, καὶ ὁ ἔιπαιινός Του ἦταν στὴν πραγματικότητα «εὐφημία τῆς Παρθένου».

Διαχῶρο μὲ σύνθεση τὴν Γέννηση τῆς Θεοτόκου ἀπὸ τὴν ἐπένδυση τῆς Παναγίας Βηματάρισσας (Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου)
Κατὰ τὴν σημερινὴ ἡμέρα εὐεργετεῖται ὅλη ἡ κτίση ἀπὸ τὴν γέννηση τῆς πανάμωμης Δέσποινάς μας. «Τὸ καινότατον αὐτὸ δημιούργημα» δὲν ἦταν ἡ καλύτερη γυναίκα στὴν γῆ, οὔτε ἁπλὰ ἡ καλύτερη γυναίκα ὅλων τῶν ἐποχῶν, ἀλλὰ ἦταν Αὐτὴ ἡ μοναδικὴ ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ κατεβάσει τὸν οὐρανὸ στὴν γῆ, νὰ κάνει τὸν Θεὸ ἄνθρωπο. Ὁ δημιουργὸς Θεὸς Λόγος ἔπλασε τέτοια τὴν ἀνθρώπινη φύση, ὥστε ὅταν θὰ χρειαζόταν νὰ γεννηθεῖ, νὰ λάβει ἀπὸ αὐτὴν τὴν Μητέρα Του. Ὁ ἀόρατος καὶ ἀθέατος Θεὸς πρὸ Αὐτῆς, τώρα δὶ’ Αὐτῆς, ἔρχεται ἐπὶ γὴς καὶ γίνεται ὁρατός• ἑνώνεται καὶ κοινωνεῖ μὲ τὴν κτίση μὲ ἕναν οὐσιαστικότερο καὶ πιὸ ἐνοειδὴ τρόπο. Ἑνώνει διὰ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεώς Του ὅλη τὴν κτίση στὴν ὑπόστασή Του καὶ τὴν θεώνει. Ὁ ἀνείδεος, ἀπερίγραπτος καὶ ἀνέστιος Θεὸς λαμβάνει «δούλου μορφὴν» (Φιλιπ. 2,7), ἀνθρώπινη σάρκα καὶ λογικὴ ψυχή, συναναστρέφεται μὲ τοὺς ἀνθρώπους καὶ περπατᾶ πάνω στὴν γῆ. Ὁ «ἀχώρητος παντὶ» θὰ χωρέσει στὴν παρθενικὴ μήτρα τῆς Θεοτόκου, ὥστε ἡ Παναγία Μητέρα Του νὰ καταστεῖ ἡ «χώρα τοῦ Ἀχωρήτου».
Σήμερα λύνεται ἡ στειρότητα τῆς Ἄννας καὶ γεννᾶ «τὸ κειμήλιον τῆς Οἰκουμένης», κατὰ τὴν ἔκφραση τοῦ ἁγίου Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας. Παρόμοιο θαῦμα ἔκανε ὁ Θεὸς πολλὲς φορὲς στὴν Παλαιὰ Διαθήκη στὴν Σάρρα τὴν σύζυγο τοῦ πατριάρχου Ἀβραάμ, στὴν Ρεβέκκα τὴν σύζυγο τοῦ Ἰσαάκ, στὴν Ἄννα τὴν μητέρα τοῦ προφήτου Σαμουήλ, στὴν Ἐλισάβετ τὴν μητέρα τοῦ προφήτου Προδρόμου. Ὅμως διαφέρει κατὰ πολὺ τὸ σημερινὸ θαῦμα. Μπορεῖ τὰ τέκνα τῶν παραπάνω μητέρων, τῶν ὁποίων ἡ μακροχρόνια στειρότητα λύθηκε θαυματουργικά, νὰ ἦταν ἐνάρετα καὶ ἅγια, ἀλλὰ μόνον ἡ Μαρία –τὸ τέκνο τῆς Ἄννας καὶ τοῦ Ἰωακείμ– ἦταν «ἡ κεχαριτωμένη» καὶ κατέστη –τὸ ἀκατάληπτο γιὰ τοὺς ἀνθρώπους καὶ τοὺς ἀγγέλους– ἡ Μητέρα τοῦ Θεοῦ.
Ἡ?Παναγία μας δὲν γεννήθηκε ἀπὸ ἄσπιλη σύλληψη, ὅπως λανθασμένα πιστεύουν οἱ Ρωμαιοκαθολικοί, ἀλλὰ μετὰ ἀπὸ τὴν φυσικὴ συνάφεια τοῦ Ἰωακεὶμ καὶ τῆς Ἄννας. Λύθηκε δὲ ἡ φυσικὴ στειρότητα τῆς Ἄννας χάρις στὴν ἄμεση παρέμβαση τοῦ Θεοῦ ὡς ἀπάντηση στὶς προσευχὲς τῶν δικαίων Θεοπατόρων. Οἱ γέροντες Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννα συνῆλθαν χωρὶς καμμία σαρκικὴ ἕλξη, ἡδονή, μόνο ἀπὸ ὑπακοὴ στὸν Θεό. Ἐπεσφράγισαν καὶ μὲ αὐτὴν τὴν πράξη τοὺς τὴν σωφροσύνη τους. Κατὰ αὐτὸν τὸν τρόπο ἡ Παρθένος συνελήφθη «σωφρόνως ἐν τὴ νηδύι τῆς Ἄννας ἐξ Ἰωακείμ». Τὸ ὅτι συνελήφθη σωφρόνως σημαίνει ὅτι ὁ τρόπος τῆς συλλήψεως ἦταν ἁγνός. Γιὰ νὰ ἦταν ὅμως ἡ Παρθένος ἀπαλλαγμένη ἀπὸ τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα, δήλ. νὰ εἶχε ἄσπιλη σύλληψη, ἔπρεπε νὰ εἶχε γεννηθεῖ παρθενικῶς ὅπως καὶ ὁ Χριστός.
Οἱ δίκαιοι Θεοπάτορες γιὰ νὰ ἀποκτήσουν ὅμως τέτοιο τέκνο ἔδειξαν πίστη ἀδίστακτη, ὑπομονὴ ἀλύγιστη, ἔτρεφαν τὴν ἐλπίδα ποὺ δὲν καταισχύνει, εἶχαν μεγάλη καρτερία στὶς προσευχές τους• ὅτι ὁ Θεὸς θὰ ἐκπληρώσει τὸ αἴτημά τους. Καὶ δὲν ὑπόμειναν τὴν ἀτεκνία τους γιὰ λίγο μόνο διάστημα. Ἡ παράδοση λέγει ὅτι μετὰ ἀπὸ πενήντα χρόνια στειρότητας ἀποκτᾶ ἡ Ἄννα τὴν Θεοτόκο.
Αὐτὴ ἡ στάση τῶν Θεοπατόρων πρέπει νὰ παραδειγματίζει, ἀγαπητοί μου ἀδελφοὶ καὶ Πατέρες, ὅλους μας. Ὄχι μόνον ὅσους λαϊκοὺς ἀδελφούς μας δὲν μποροῦν νὰ ἀποκτήσουν παιδιά, οἱ ὁποῖοι δὲν πρέπει νὰ χάνουν τὴν ἐλπίδα τους στὸν Θεὸ γιὰ τὸν ὁποῖο «τὰ ἀδύνατα τοῖς ἀνθρώποις, δυνατὰ παρὰ Αὐτῶ ἐστιν» (βλ. Λούκ. 18,27), ἀλλὰ καὶ ἐμᾶς τοὺς μοναχοὺς καὶ ὅλους τους πιστοὺς ποὺ ἀγωνίζονται τὸν «καλὸν ἀγώνα».
Πολλὲς φορὲς ἀποδυσπετοῦμε, δυσφοροῦμε στὸν ἀγώνα μας καὶ λέμε ὅτι δὲν βρήκαμε ἀντικρυσμα, δὲν ἔχουμε αἴσθηση τῆς Χάριτος, ἀδημονοῦμε. Καὶ ἔτσι λυπημένοι ποὺ εἴμαστε, μαραίνεται ὁ ζῆλος μας, χαλαρώνουμε τὴν ἀγωνιστικότητά μας, τὴν ἄσκησή μας. Ὅμως δὲν πρέπει νὰ κάνομε ἔτσι ἀδελφοί μου. Μήπως οἱ Θεοπάτορες ἐπειδὴ ὁ Θεὸς δὲν ἀπάντησε ἀμέσως στὶς προσευχὲς τοὺς σταμάτησαν νὰ Τὸν ἐπικαλοῦνται, νὰ πιστεύουν ὅτι θὰ λάβουν, σταμάτησαν νὰ κρούουν, νὰ ζητοῦν, νὰ ἐλπίζουν; Καὶ τί ἀδαμάντινη ὑπομονὴ καὶ καρτερία ἔδειξαν γιὰ τόσα χρόνια!
Γιὰ νὰ βιωθοῦν τὰ πνευματικὰ «χρεία μεγάλης ὑπομονῆς». Ὁ ἅγιος Ἰσαὰκ ὁ Σύρος ἔζησε τὴν συστολή, τὴν στέρηση τῆς θείας Χάριτος, τὶς θλίψεις τοῦ νοητοῦ πολέμου γιὰ τριάντα χρόινια. Ἔλαβε μόνιμα τὴν θεία Χάρη μετὰ ἀπὸ αὐτὸ τὸ μακρὸ χρονικὸ διάστημα αἱματηροῦ ἀγώνα καὶ ὑπομονῆς. Αὐτὸ τὸ ἀναφέρουμε ἰδιαίτερα γιὰ ἐμᾶς τοὺς μοναχούς, ποὺ κληθήκαμε γιὰ νὰ λάβουμε τὸ πλήρωμα τῆς Χάριτος. Χρειάζεται ὑποίμοινη στὶς θλίψεις, πίστη στὶς ἐπαγγελίες τοῦ Θεοῦ, τέλεια ὑπακοὴ στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ ἐλπίδα ὥστε νὰ μὴν «ἐκκακοῦμε ἐν ταῖς προσευχαῖς» (βλ. Λούκ. 18,1). Ὁ?Θεὸς γνωρίζει πότε μᾶς συμφέρει νὰ μᾶς δώσει τὴν ἀνέκφραστη, τὴν ἀκατάληπτη καὶ ἀνεκτίμητη θεοποιὸ δωρεά Του, τὴν θεία Χάρη ὡς ἐνδημοῦσα κατάσταση. «Τὰ πνευματικὰ ἀφ’ ἑαυτῶν ἔρχονται», τονίζει ὁ ἀββὰς Ἠσαΐας, δὲν τὰ ρυθμίζομε ὅπως καὶ ὅποτε θέλομε ἐμεῖς.
Μάλιστα, πολλὲς φορές, πρὶν ὁ Θεὸς μᾶς δώσει κάποια εὐλογία, ἕνα χάρισμα, μᾶς δοκιμάζει μὲ ἕναν πειρασμό, τοῦ ὁποίου ἡ ἔκβαση καθορίζει καὶ τὸ ἂν ἀποδειχθοῦμε ἄξιοι νὰ δεχθοῦμε τὸ θεῖο αὐτὸ δῶρο. Αὐτὸ παρατηροῦμε καὶ στοὺς Θεοπάτορες, ποὺ ὅταν πλησίαζε ὁ καιρὸς γιὰ νὰ τοὺς δώσει ὁ Θεὸς τέκνο, παραχώρησε νὰ δοκιμασθοῦν ἀκόμη περισσότερο. Ἦταν ἡ ἑορτὴ τῆς Σκηνοπηγίας καὶ ὅταν πῆγαν στὸν ναὸ νὰ προσφέρουν δῶρα, ὁ ἱερεὺς Ρουβὶμ τοὺς ὀνείδισε λέγοντάς τους, ὅτι δὲν ἦταν ἄξιοι νὰ προσφέρουν δῶρα στὸν Θεό, ἀφοῦ δὲν ἔκαναν παιδιὰ γιὰ τὸν Ἰσραήλ. Οἱ Θεοπάτορες μετὰ ἀπὸ αὐτὸ τὸ συμβὰν λυπήθηκαν πάρα πολύ, ἀλλὰ δὲν ἀπελπίσθηκαν. Κατέφυγαν σὲ «ἐκ βαθέων προσευχὴ» –ὁ Ἰωακεὶμ στὸ ὅρος καὶ ἡ Ἄννα στὸν κῆπο– ἡ ὁποία τελικὰ εἰσακούστηκε ἄμεσα, ἀφοῦ ἄγγελος Κυρίου πληροφόρησε καθέναν ξεχωριστὰ ὅτι θὰ γίνει ἡ σύλληψη καὶ ἡ γέννηση τέκνου ποὺ θὰ διακηρυχθεῖ σὲ ὅλη τὴν οἰκουμένη.
Ἔτσι καὶ ἐμεῖς, ἀγαπητοί μου ἀδελφοὶ καὶ Πατέρες, νὰ ἐπιδεικνύουμε ἀγόγγυστη ὑπομονὴ στὶς θλίψεις καὶ στοὺς πειρασμούς, ποὺ παραχωρεῖ ὁ Θεὸς γιὰ τὴν δική μας ὠφέλεια καὶ πνευματικὴ προκοπή. Εὐχόμεθα ἡ Κυρία μᾶς Θεοτόκος καὶ ἡ Θεοπρομήτορα Ἄννα, ποὺ ἔχουν τὴν εὐλογία νὰ θεραπεύουν τὴν φυσικὴ στειρότητα, νὰ θεραπεύσουν τὶς στεῖρες καρδιές μας ἀπὸ πνευματικὰ ἔργα, ὥστε ὁ Θεὸς νὰ πέμψει στὶς ψυχές μας τὴν θεία καὶ γλυκυτάτη Χάρη Του, ἡ ὁποία ὀμορφαίνει, ἀνακαινίζει, ἀθανατίζει, ἀφθαρτίζει τὸν ἄνθρωπο.
*Ὁμιλία τοῦ Γέροντα Ἐφραίμ, ποὺ ἔγινε στὴν Τράπεζα τῆς Μονῆς Βατοπαιδίου κατὰ τὴν ἑορτὴ τοῦ Γενεσίου τῆς Θεοτόκου τὸ 2002
Πηγή:Ἀπόψεις γιὰ τὴν Μονὴ Βατοπαιδίου

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Σεπτεμβριανὰ

2010-09-08T19:22:00-04:00

Τοῦρκοι στρατιῶτες πανηγυρίζουν.

Ἡ πορεία τῆς ἑλληνικῆς μειονότητος τῆς Κωνσταντινούπολης κατὰ τὴν περίοδο 1923 – 1947
To 1927, τρία χρόνια μετὰ τὴν ὑπογραφὴ τῆς Συνθήκης τῆς Λωζάννης ἡ ἑλληνικὴ μειονότητα τῆς Κωνσταντινουπόλεως περιοριζόταν στὶς 100.000 περίπου ἄτομα, σὺν ἄλλες 26.000 Ἕλληνες πολίτες, ἐνῶ κατὰ τὸ 1924, μερικοὺς μῆνες μετὰ τὴν ὑπογραφὴ τῆς συνθήκης ὁ ἑλληνικὸς πληθυσμὸς τῆς εὐρύτερης Κωνσταντινουπόλεως ὑπολογιζόταν σὲ 298.000 ἄτομα. Ὅσοι Ἕλληνες παρέμειναν στὴν Κωνσταντινούπολη ὑποτίθεται ὅτι προστατεύονταν ἀπὸ διάφορες πρόνοιες τῆς συνθήκης.
Ἀπὸ τὴν ἑπομένη ὅμως τῆς ὑπογραφῆς τῆς Συνθήκης τῆς Λωζάννης ἡ Τουρκία ἄρχισε νὰ περιορίζει τὰ δικαιώματα ποὺ παρεῖχε στοὺς Ἕλληνες ἡ συνθήκη, καταπατώντας μὲ ἀπροκάλυπτο τρόπο διάφορα ἄρθρα της καὶ ἀσκώντας μὲ παντοιοτρόπως ποικίλες πιέσεις στοὺς μειονοτικοὺς καὶ στὸ ἴδιο τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον. Καὶ ὅλα αὐτὰ χωρὶς νὰ ὑπάρξει οὐδεμία ἀντίδραση ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ κράτος, πλὴν ἐλαχίστων περιπτώσεων. Ἐνδεικτικῶς καὶ πολὺ περιληπτικῶς ἀναφέρονται μερικὰ μόνον ἀπὸ τὰ μέτρα ποὺ ἔλαβε τὸ τουρκικὸ κράτος κατὰ τῶν Ἑλλήνων μειονοτικῶν: κατὰ καιροὺς αὐθαίρετες ἀπελάσεις ὁμογενῶν καὶ δὴ σημαινόντων προσώπων, ἀπαγόρευση ἐξασκήσεως πολλῶν ἐπαγγελμάτων σὲ Ἕλληνες, κατασχέσεις περιουσιῶν, ἐπεμβάσεις στὶς ἐκλογὲς τῶν ὁμογενειακῶν ἱδρυμάτων, παρεμβολὴ διαφόρων...προσκομμάτων στὴν ὁμαλὴ ὀργάνωση καὶ λειτουργία τῶν ἐκπαιδευτηρίων καὶ ἕνα σωρὸ ἄλλα.
Ἀποκορύφωμα τῆς τουρκικῆς ἐχθρικῆς πολιτικῆς κατὰ τῆς ἑλληνικῆς μειονότητος ἦταν ἡ στρατολόγηση εἴκοσι κλάσεων ὁμογενῶν, ἡλικίας 25 – 45 ἐτῶν, τὸ 1941 καὶ ἡ ἀποστολή τους σὲ νέα «τάγματα ἐργασίας» (amele taburlarι) πρὸς πραγματοποίηση ἐκχιονισμῶν, ἐκβραχισμῶν καὶ ἔργων ὁδοποιίας στὰ βάθη τῆς Τουρκίας, ὑπὸ ἄθλιες καιρικὲς συνθῆκες. Ὅλα αὐτὰ μετὰ τὴν πλήρη ἐπιβολὴ τῆς τριπλῆς γερμανὸ-ἰταλὸ-βουλγαρικῆς κατοχῆς στὴν Ἑλλάδα.
Τέλος, τὸ ἐξοντωτικότερο μέτρο κατὰ τῆς ὁμογενείας ὑπῆρξε ἡ περιβόητη «φορολογία περιουσίας» (varlιk vergisi) – ‘βαρλίκι’ γιὰ τοὺς ντόπιους Κωνσταντινουπολίτες. Σύμφωνα μ’ αὐτὸν τὸ νόμο, οἱ τουρκικὲς ἀρχές, μὲ αὐθαίρετο τρόπο, ὅρισαν γιὰ τοὺς μειονοτικοὺς φόρο ποὺ ἔφθανε νὰ εἶναι διπλάσιος ἢ καὶ τριπλάσιος της συνολικῆς ἀξίας τῆς περιουσίας τους. Σὲ περίπτωση ποὺ ὁ φορολογούμενος δὲν κατέβαλλε τὸν φόρο ἐντὸς δεκαπέντε ἡμερῶν, οἱ ἔφοροι εἶχαν δικαίωμα νὰ κατάσχουν κάθε κινητὴ καὶ ἀκίνητη περιουσία του. Ἀργοπορία τριάντα ἡμερῶν ἐσήμαινε τὸν ἐκτοπισμὸ τῶν ‘ὀφειλετῶν’ σὲ εἰδικὰ στρατόπεδα καὶ ἐκτέλεση καταναγκαστικῶν ἔργων. Ἀποτέλεσμα αὐτοῦ του νόμου ὑπῆρξε ἡ δήμευση πολλῶν περιουσιῶν (ἀφοῦ οἱ ὁμογενεῖς ἐκλήθησαν νὰ πληρώσουν μέχρι καὶ δεκαπλάσια ἀπὸ τὰ νομίμως ἀναλογοῦντα σ’ αὐτοὺς – σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς Τούρκους, ποὺ πλήρωναν συμβολικὰ ποσὰ) ἢ ἡ πώλησή τους σὲ Τούρκους ἔναντι ποσῶν εὐτελεστάτων. Ἐπίσης, πάρα πολλοὶ Ἕλληνες ὁδηγήθηκαν στὴν Ἀνατολία γιὰ καταναγκαστικὰ ἔργα. Πολλοὶ ἐξ αὐτῶν πέθαναν ἀπὸ τὶς κακουχίες, ἐνῶ ὅσοι σώθηκαν ἐπέστρεψαν σὲ ἄθλια κατάσταση στὶς ἀρχὲς τοῦ 1944, καὶ ὅταν πλέον ἄρχισε νὰ διαφαίνεται στὸν ὁρίζοντα ἡ ἥττα τῆς ναζιστικῆς Γερμανίας στὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Βάσει αὐτοῦ του νόμου ἡ ἑλληνικὴ ὁμογένεια, ἂν καὶ ἀποτελοῦσε λιγότερο ἀπὸ τὸ 0,5% τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ τῆς Τουρκίας, ἐκλήθη νὰ πληρώσει τὸ 20% τοῦ συνολικοῦ ποσοῦ τοῦ φόρου.
Γενικῶς, ἡ τουρκικὴ κυβέρνηση, μὲ τὰ μέτρα ποὺ ἔλαβε ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἔπληξε καιρίως τοὺς κοινωνικούς, πολιτικούς, πολιτιστικοὺς καὶ οἰκονομικοὺς θεσμοὺς τῆς ἑλληνικῆς μειονότητος.
Μετὰ τὸ πέρας τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, καὶ ἰδίως μετὰ τὸ 1947, ἡ Τουρκία ἀναγκάστηκε νὰ χαλαρώσει τὰ μέτρα κατὰ τῆς ἑλληνικῆς μειονότητος, καθ’ ὅτι ἡ Ἑλλάδα εὑρέθη μὲ τὸ μέρος τῶν νικητῶν τοῦ πολέμου, ἐνῶ ἡ Τουρκία εἶχε τηρήσει εὐμενῆ οὐδετερότητα πρὸς τὴν ναζιστικὴ Γερμανία καὶ εὐρίσκετο σὲ πολὺ δύσκολη θέση, ἰδίως ἔναντί της Σοβιετικῆς Ἑνώσεως. Ἐξάλλου, μετὰ τὴν δημιουργία τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. καὶ τὴν ἔνταξη τῆς Τουρκίας καὶ τῆς Ἑλλάδος στὸν ὀργανισμὸ αὐτὸ τὸ 1952, οἱ σχέσεις τῶν δύο χωρῶν ἔγιναν ἀρκετὰ πιὸ φιλικές.
Η ἀναγέννηση τῆς ἑλληνικῆς μειονότητας κατὰ τὰ ἔτη 1947 – 1955
Μετὰ τὸ 1947 βλέπουμε τὴν ἑλληνικὴ ὁμογένεια νὰ ἀναδιοργανώνεται καὶ νὰ ἀνακάμπτει, ἐκμεταλλευόμενη μία ἀναπάντεχη χαλάρωση τῶν ἀσφυκτικῶν ὅρων καὶ συνθηκῶν τῆς πολιτικῆς ζωῆς στὴν Τουρκία. Σ’ αὐτὸ συνέτεινε ἡ ἵδρυση καὶ λειτουργία κομμάτων ἐκτός του Ρεπουμπλικανικοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ποὺ εἶχε ἱδρύσει ὁ Μουσταφὰ Κεμὰλ Ἀτατούρκ. Μετὰ τὸ 1946, ὅταν κατ’ οὐσίαν διεξήχθησαν οἱ πρῶτες πολυκομματικὲς ἐκλογές, τὰ δύο μεγάλα κόμματα (Ρ.Λ.Κ. τοῦ Ἰσμὲτ Ἴνονου καὶ Δημοκρατικὸ Κόμμα τῶν Τζελὰλ Μπαγιὰρ καὶ Ἀντνᾶν Μεντερὲς) ἔπρεπε νὰ προσεταιρισθοῦν τὶς ψήφους τῶν ὁμογενῶν. Ὁ τρόπος δὲ μὲ τὸν ὁποῖο ἤσαν ἐγκατεστημένοι οἱ Ἕλληνες κατὰ περιοχὲς στὴν Κωνσταντινούπολη, ποὺ τότε δὲν ἀριθμοῦσε πάνω ἀπὸ ἑνάμισι ἑκατομμύριο κατοίκων, καὶ τὸ τότε ἐκλογικὸ σύστημα, ἐπέτρεπαν καὶ αὐτὴ τὴν ἐκλογὴ μειονοτικῶν βουλευτῶν στὴν Μεγάλη Τουρκικὴ Ἐθνοσυνέλευση.
Μέσα σὲ μία ὀκταετία περίπου, καὶ παρὰ τοὺς ὁποιουσδήποτε περιορισμούς, ἡ ἑλληνικὴ κοινότητα κατόρθωσε νὰ ἀναδιοργανώσει ἐπὶ νέας βάσεως τοὺς διάφορους πολιτιστικοὺς καὶ ἀθλητικοὺς συλλόγους, ἀνασυγκρότησε τὰ νοσοκομεῖα καὶ τὰ φιλανθρωπικά της ἱδρύματα καὶ ἀναβάθμισε τὴν λειτουργία τῶν σχολείων, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ διπλασιαστεῖ μέσα σὲ λίγα χρόνια ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν. Οἱ 106 ἑλληνικὲς κοινότητες καὶ τὰ διάφορα ἱδρύματα, ποὺ διέθεταν νόμιμο καταστατικό, ὑπήχθησαν (πρὸς καλύτερο συντονισμὸ καὶ μεγαλύτερη συνεργασία) στὶς κεντρικὲς ἐφορίες τῶν τριῶν περιοχῶν μὲ τὸν μεγαλύτερο ἑλληνικὸ πληθυσμό: τοῦ Σταυροδρομίου, τοῦ Γαλατὰ καὶ τῆς Χαλκηδόνος.
Ἕνας ἄλλος τομέας, στὸν ὁποῖο σημείωσε ἐντυπωσιακὴ πρόοδο ἡ ἑλληνικὴ κοινότητα, ἦταν ὁ οἰκονομικός. Ἐκμεταλλευόμενοι οἱ ὁμογενεῖς τὴν ἀπαλλαγὴ τῶν ὁμογενειακῶν ἱδρυμάτων ἀπὸ τὸν κρατικὸ ἔλεγχο, τὴν χαλάρωση τῶν μέτρων τῆς τουρκικῆς κυβερνήσεως, τὰ ὁποία ἐστρέφοντο εὐθέως κατὰ τῶν περιουσιῶν καὶ τῶν ἐπιχειρήσεών τους, ἀλλὰ καὶ τοὺς νέους νόμους ποὺ ἐπέτρεπαν καὶ σὲ Ἕλληνες ἐπιχειρηματίες νὰ συμμετέχουν στὶς διάφορες ἀμερικανικὲς ἐπενδύσεις, κατόρθωσαν σὲ σύντομο χρονικὸ διάστημα νὰ ἀνακτήσουν ἀκόμη καὶ περιουσίες ποὺ τοὺς εἶχαν ἀφαιρεθεῖ μὲ τὸ varlιk vergisi, νὰ προοδεύσουν οἰκονομικῶς καὶ νὰ ἀναδειχθοῦν σὲ σημαντικότατο οἰκονομικὸ παράγοντα τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τῆς Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅλα τὰ πιὸ πάνω, βεβαίως, καὶ κυρίως ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξη τῆς ὁμογενείας, ἐπέτειναν τὰ ἤδη ἔντονα ἐχθρικὰ αἰσθήματα τῆς κυβερνήσεως Μεντερὲς καὶ τῶν ἐξαθλιωμένων Τούρκων μουσουλμάνων τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐναντίον τῶν ὁμογενῶν.
Οι πρῶτες ἐνδείξεις τῆς ἐπερχομένης θύελλας
Ἐνῶ ἡ κυβέρνηση Μεντερὲς εἶχε ἤδη ἀρχίσει νὰ διαμορφώνει μία σαφῶς πιὸ ἐχθρικὴ στάση ἔναντί της μειονότητος, προβάλλοντας διάφορα προσκόμματα στὶς ἑλληνικὲς κοινότητες, ποὺ ἐπιζητοῦσαν νὰ ἀνακτήσουν τὶς χαμένες περιουσίες τους, ξεκίνησε νὰ ἐπεξεργάζεται ἕνα μέτρο, τὸ ὁποῖο ὀνομάστηκε «Γενικοὶ Κανονισμοί». Οἱ κανονισμοὶ αὐτοὶ εἶχαν στόχο νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰ μειονοτικὰ προβλήματα στὸ σύνολό τους καὶ κρατήθηκαν μυστικοὶ γιὰ καιρό.
Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ ἔδωσε τὴν εὐκαιρία ὄχι μόνο στὴν κυβέρνηση, ἀλλὰ καὶ στὸν τύπο καὶ στὸν τουρκικὸ ὄχλο νὰ στραφεῖ ἀπροκαλύπτως ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων ἦταν ἡ ἀνακίνηση τοῦ Κυπριακοῦ ζητήματος ἀπὸ τὸν Στρατάρχη Παπάγο τὸ 1954. Μὲ τὴν ὑποκίνηση τῆς Μεγάλης Βρετανίας ἡ Τουρκία ἐνεπλάκη ἐνεργῶς στὸ Κυπριακὸ ζήτημα, θέτοντας θέμα ἂν ὄχι ἐπιστροφῆς τῆς νήσου στὴν ἴδια, τουλάχιστον διχοτομήσεως, γιὰ τὴν προστασία, δῆθεν, τῆς μουσουλμανικῆς μειονότητος, ἡ ὁποία βαφτίστηκε ‘τουρκικὴ’ καὶ ἀναβαθμίστηκε σὲ ‘κοινότητα’.
Μὲ τὶς εὐλογίες τῆς τουρκικῆς κυβερνήσεως ἱδρύθηκαν καὶ ἐνισχύθηκαν οἰκονομικὰ διάφορες ‘ἐθνικὲς’ ὀργανώσεις, ποὺ εὐρίσκοντο ὑπὸ τὸν ἄμεσο ἔλεγχό της. Οἱ ὀργανώσεις αὐτὲς ἐπρόκειτο νὰ ἔχουν ἐνεργὸ συμμετοχὴ σὲ ‘λαϊκὲς’ καὶ ‘αὐθόρμητες’ διαδηλώσεις ὑπὲρ τῶν Τουρκοκυπρίων καὶ ἐναντίον τῶν Ρωμιῶν τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ἡ κυριότερη ὀργάνωση ἦταν ἡ «Κιbrιs Turktur Cemiyeti» (ΚΤC – Ὀργάνωση «Ἡ Κύπρος εἶναι Τουρκικὴ» μὲ ἱδρυτὴ τὸν ντονμὲ (=ἀπόγονο ἐξισλαμισμένων Ἑβραίων) Χικμὲτ Μπίλ.
Ἡ κατάσταση ἔγινε ἀκόμη πιὸ δύσκολη γιὰ τοὺς Ἕλληνες μὲ τὴν ἔναρξη τοῦ ἔνοπλου ἀπελευθερωτικοῦ ἀγῶνος τῆς Ε.Ο.Κ.Α. τὴν 1η Ἀπριλίου 1955. Ὁ τύπος δημοσίευε ἐμπρηστικὰ ἄρθρα, ἐστηλίτευε τὸν Πατριάρχη Ἀθηναγόρα, ἐπειδὴ δὲν κατεδίκαζε δημοσίως τὸν ἀγώνα τῆς Ε.Ο.Κ.Α., διέσπειρε ψευδεῖς εἰδήσεις περὶ δῆθεν ἐράνων ποὺ διεξῆγαν οἱ ὁμογενεῖς ὑπὲρ τῶν ἀγωνιζομένων Ἑλλήνων τῆς Κύπρου καὶ περὶ ἐπικειμένης γενικῆς σφαγῆς ποὺ περίμενε τοὺς Τουρκοκυπρίους στὶς 28 Αὐγούστου 1955. Στὶς 24 Αὐγούστου, ἐξάλλου, ὁ Α. Μεντερὲς προέβη σὲ ἐμπρηστικὲς δημόσιες δηλώσεις ἐνώπιον ὑπουργῶν, βουλευτῶν, ἐπιχειρηματιῶν καὶ δημοσιογράφων, υἱοθετώντας ὅλα τὰ μυθεύματα ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῆς Κύπρου. Ὅλα αὐτὰ ἦταν ἑπόμενο νὰ ἐξερεθίζουν ἔτι περαιτέρω τὸν τουρκικὸ ὄχλο.
Στὶς 28 Αὐγούστου συνέβη ἕνα γεγονός, τὸ ὁποῖο μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι ὑπῆρξε τὸ προανάκρουσμα τῶν ὅσων ἐπρόκειτο νὰ ἀκολουθήσουν. Τὴν ὥρα τῆς Θείας Λειτουργίας εἴκοσι Τοῦρκοι, ὑπὸ τὰ ἀπαθῆ ὄμματα τῆς ἀστυνομίας, ὅρμησαν καὶ λεηλάτησαν τὶς ἐκκλησίες Παναγίας Νεοχωρίου καὶ Ἁγίων Ταξιαρχῶν Στένης.
Ἐν τῷ μεταξὺ εἶχε συγκληθεῖ, στὶς 29 Αὐγούστου, στὸ Λάγκαστερ Χάουζ τοῦ Λονδίνου ἡ Τριμερὴς Διάσκεψη μεταξὺ Μεγάλης Βρετανίας, Ἑλλάδος καὶ Τουρκίας, στὴν ὁποία παρέστη τουρκικὴ ἀντιπροσωπία ὑπὸ τὸν Ὑπουργὸ Ἐξωτερικῶν Φ. Ρ. Ζορλού.
Τὰ προηγηθέντα τῶν γεγονότων τῆς 6ης – 7ης Σεπτεμβρίου 1955
Στὶς 3 Σεπτεμβρίου ἡ γυναίκα τοῦ Τούρκου Προξένου στὴν Θεσσαλονίκη κάλεσε Ἕλληνα φωτογράφο καὶ τοῦ ζήτησε νὰ φωτογραφήσει τὸν περίβολο τοῦ Προξενείου, τὸ ὁποῖο στεγάζεται δίπλα σὲ παλιὸ σπίτι, στὸ ὁποῖο ὑποτίθεται ὅτι γεννήθηκε ὁ Μουσταφὰ Κεμάλ. Τὶς φωτογραφίες τὶς ζήτησε ὡς ‘ἐνθύμιο’, διότι τὴν ἑπομένη ἐπρόκειτο νὰ ἀναχωρήσει γιὰ τὴν Τουρκία.
Τὰ μεσάνυκτα τῆς 5ης πρὸς 6η Σεπτεμβρίου ἐξερράγη βόμβα στὸν κῆπο τοῦ τουρκικοῦ Προξενεῖο, ἡ ὁποία προκάλεσε μικρὲς μόνον ζημιὲς σὲ ὑαλοπίνακες στὴν παρακείμενη ‘οἰκία τοῦ Κεμάλ’. Ἡ βόμβα, ὅπως ἐξακριβώθηκε ἀπὸ τὶς ἔρευνες ποὺ διεξήγαγαν οἱ ἑλληνικὲς ἀρχὲς καὶ ὅπως ἀπεδείχθη ἀργότερα στὴν δίκη τῶν πρωταιτίων τῶν γεγονότων τὸ 1961 στὴν νῆσο Yassιada (Πλάτη), μεταφέρθηκε ἀπὸ τὴν Τουρκία ἀπὸ Τοῦρκο πράκτορα (Ἕλληνα ὑπήκοο ἀπὸ τὴν Κομοτηνὴ) καὶ τοποθετήθηκε ἀπὸ τὸν Τοῦρκο κλητήρα τοῦ Προξενείου.
Στὶς 4:00 τὸ ἀπόγευμα ἡ τουρκικὴ ἐφημερίδα Istanbul Ekspres κυκλοφόρησε σὲ ἔκτακτη ἔκδοση καὶ δημοσίευσε τὶς φωτογραφίες τῆς συζύγου τοῦ Τούρκου Προξένου φρικτὰ παραποιημένες, εἰς τρόπον ὥστε νὰ δίδεται ἡ ἐντύπωση ὅτι στὸ σπίτι τοῦ πατέρα τῶν Τούρκων εἶχε σημειωθεῖ μία τεράστια ἔκρηξη ἀπὸ βόμβα ποὺ εἶχαν τοποθετήσει οἱ Ἕλληνες. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἔδωσε τὸ ἔναυσμα γιὰ τὴν ἔναρξη τῶν πρωτοφανοῦς ἀγριότητος ὀργανωμένων ἀνθελληνικῶν ταραχῶν στὴν Κωνσταντινούπολη, γνωστῶν μὲ τὸ ὄνομα «Σεπτεμβριανά του 1955».
Τὸ ἀνθελληνικὸ πογκρὸμ τῆς 6ης – 7ης Σεπτεμβρίου 1955
Μόλις δόθηκε τὸ σύνθημα, ὁ μαινόμενος τουρκικὸς ὄχλος ξεχύθηκε στοὺς δρόμους τῆς Πόλης καὶ ἄρχισε νὰ λεηλατεῖ κάθε τί τὸ ἑλληνικό. Ἀσφαλῶς, ὅμως, οἱ ‘ἀγανακτισμένοι’ Τοῦρκοι πολίτες δὲν ἔδρασαν αὐθόρμητα. Τὸ σχέδιο εἶχε σχεδιαστεῖ προσεκτικότατα καὶ μὲ ἀπόλυτη μυστικότητα. Εἶναι χαρακτηριστικὸ τὸ ὅτι, ἐνῶ πολλοὶ ἁπλοὶ Τοῦρκοι ἀσφαλῶς δὲν ἐνέκριναν τὰ ὅσα διεπράχθησαν ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων, ἐν τούτοις, οὐδεὶς Τοῦρκος πρόδωσε λεπτομέρειες τοῦ σχεδίου σὲ Ρωμιὸ φίλο του, πλὴν ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων, ὅπου γενικῶς καὶ ἀορίστως ἀνέφεραν γιὰ «κάτι ἄσχημο ποὺ ἐπρόκειτο νὰ συμβεῖ ἐκεῖνες τὶς ἡμέρες».
Τὸ σχέδιο εἶχε ἀρτιότατα ὀργανωθεῖ, ἀφοῦ μέρες ἢ καὶ ἑβδομάδες πρὶν στρατολογήθηκαν ἄτομα ἀπὸ τὴν Μικρὰ Ἀσία καὶ τὴν Ἀνατολικὴ Θράκη – ἐκτὸς τῶν Κωνσταντινουπολιτῶν Τούρκων, μεταφέρθηκαν μὲ σιδηροδρόμους, ταξί, λεωφορεῖα καὶ πλοῖα, ἐφοδιάστηκαν μὲ ρόπαλα, ἀξίνες, λοστούς, βενζίνη, δυναμίτιδα, ἐνῶ παρεσχέθη στοὺς ἐπίδοξους ταραχοποιοὺς τροφὴ καὶ κατάλυμα γιὰ μία ἢ δύο ἡμέρες. Ἀκόμη συντάχθηκαν οἱ κατάλογοι τῶν ἐπικείμενων στόχων σὲ κάθε συνοικία καὶ σημαδεύτηκαν τὴν κατάλληλη στιγμὴ τὰ ἑλληνικὰ κτήρια. Τέλος, ἐκπαιδεύτηκαν οἱ ἀστυνομικοὶ καὶ στρατιῶτες μὲ πολιτικὰ ποὺ θὰ ἐλάμβαναν μέρος στὴ λεηλασία καὶ θὰ κατηύθυναν τὸ πλῆθος, ἐνῶ ἀργότερα θὰ ἔπαιζαν τὸν ρόλο τῶν εἰρηνοποιῶν.
Σύμφωνα μὲ δημοσίευμα τῆς 12 Αὐγούστου 2008 τῆς ἐφημερίδας Ραντικάλ, τὰ γεγονότα ποὺ διαδραματίστηκαν στὶς 6-7 Σεπτεμβρίου 1995 ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων τῆς Κωνσταντινούπολης εἶχαν ὀργανωθεῖ ἀπὸ τὸ Γραφεῖο Εἰδικοῦ Πολέμου (Ozel Harp Dairesi), τὸ ὁποῖο ἀποτελοῦσε τὸν μηχανισμό, ποὺ εἶχε στηθεῖ ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ γιὰ τὴν ἀποτροπὴ τοῦ κομμουνιστικοῦ κινδύνου.
Οἱ πρῶτες συγκεντρώσεις καὶ ὁμιλίες ξεκίνησαν κατὰ τὶς 4:30 τὸ ἀπόγευμα, ἐνῶ οἱ πρῶτες ταραχὲς πρέπει νὰ ξεκίνησαν γύρω στὶς 5:30. Φυσικά, ἡ ὥρα ἐνάρξεως τῶν τουρκικῶν ἐπιθέσεων ἐποίκιλλε ἀπὸ συνοικία σὲ συνοικία. Ἐπιθέσεις ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων καὶ τῶν περιουσιῶν τοὺς ἔλαβαν χώρα καὶ στὴν εὐρωπαϊκὴ καὶ στὴν ἀσιατικὴ πλευρὰ τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἀλλὰ καὶ στὶς νήσους Χάλκη καὶ Πρίγκηπο, ἀπὸ Τούρκους ποὺ μεταφέρθηκαν ἐκεῖ μὲ πλοιάρια.
Μὲ στρατιωτικὴ πειθαρχία κινούμενος ὁ τουρκικὸς ὄχλος, ὁ ὁποῖος ἀνερχόταν σὲ δεκάδες χιλιάδες ἄτομα, κινήθηκε κατὰ παντός του ἑλληνικοῦ. Μέσα σὲ ἐννέα περίπου ὧρες (διότι σὲ πολλὰ σημεῖα οἱ βανδαλισμοὶ συνεχίστηκαν καὶ μετὰ τὴν κήρυξη τοῦ στρατιωτικοῦ νόμου μετὰ τὰ μεσάνυκτα) καταστράφηκαν ὁλοσχερῶς 1004 σπίτια, ἐνῶ ἄλλα περίπου 2500 ὑπέστησαν ἐκτεταμένες ζημιές. Καταστράφηκαν ἐπίσης 4348 καταστήματα, 27 φαρμακεία, 26 σχολεῖα, 5 πολιτιστικοὶ σύλλογοι, οἱ ἐγκαταστάσεις 3 ἐφημερίδων, 12 ξενοδοχεῖα, 11 κλινικές, 21 ἐργοστάσια, 110 ζαχαροπλαστεῖα καὶ ἑστιατόρια, 73 ἐκκλησίες, ἐνῶ συλήθηκαν πάρα πολλοὶ τάφοι σὲ 2 κοιμητήρια, καθὼς καὶ οἱ τάφοι τῶν πατριαρχῶν στὴν Μονὴ Βαλουκλή.
Ἀξίζει νὰ σημειωθεῖ ὅτι ἐπίθεση δέχτηκαν καὶ ἕνας μικρὸς ἀριθμὸς ἀρμενικῶν καὶ ἑβραϊκῶν περιουσιῶν, ὁρισμένες ἀρμενικὲς ἐκκλησίες καὶ μία ἑβραϊκὴ συναγωγή.
Τουλάχιστον 30 Ἕλληνες σκοτώθηκαν καὶ ἑκατοντάδες ἄλλοι κακοποιήθηκαν βάναυσα. Σὲ δύο περίπου χιλιάδες ὑπολογίζονται ἀπὸ τοὺς κύκλους τῆς ὁμογενείας οἱ βιασμοί, ἂν καὶ ἐπισήμως καταγγέλθηκαν μόνο 200, γιὰ εὐνόητους λόγους.
Ἰδιαίτερο μίσος ἐπεδείχθη κατὰ τῶν ἱερωμένων, ἀφοῦ πολλοὶ ἀπ’ αὐτοὺς ξυλοκοπήθηκαν ἀγριότατα, ἄλλοι γυμνώθηκαν καὶ διαπομπεύθηκαν, ἐξαναγκαζόμενοι νὰ φωνάζουν: «Ἡ Κύπρος εἶναι τουρκική», ἐνῶ ὑπάρχουν μαρτυρίες ὅτι σὲ κάποιο ἱεροδιάκονο ἔγινε ἀναγκαστικὴ περιτομή. Ὁ Ἐπίσκοπος Παμφίλου Γεράσιμος καὶ ὁ ἡλικιωμένος μοναχὸς Χρύσανθος Μαντᾶς ξυλοκοπήθηκαν μέχρι θανάτου, ἐνῶ ὁ Μητροπολίτης Ἡλιουπόλεως Γεννάδιος παρεφρόνησε ἀπὸ τοὺς ξυλοδαρμοὺς καὶ ὕστερα ἀπὸ λίγο χρόνο ἀπεβίωσε.
Ἡ οἰκονομικὴ πτυχὴ τῶν ταραχῶν
Μέσα σὲ λίγες ὧρες ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομικὴ δραστηριότητα καταστράφηκε σχεδὸν ὁλοσχερῶς, ἀφοῦ τὰ σπίτια καὶ οἱ περιουσίες τῶν περισσότερων Ἑλλήνων καὶ τὰ ἱδρύματα τῆς ὁμογένειας λεηλατήθηκαν. Χιλιάδες Ἕλληνες ἔμειναν κυριολεκτικῶς μόνο μὲ τὰ ροῦχα ποὺ φοροῦσαν, ἀφοῦ στὰ σπίτια τοὺς καταστράφηκαν μὲ πρωτοφανῆ μανία ἢ ἐκλάπησαν τὰ πάντα• ἀπὸ οἰκιακὰ σκεύη καὶ τρόφιμα μέχρι κρεβάτια, καναπέδες καὶ ἀκριβὰ κοσμήματα. 8.700 περίπου ἄτομα ἔμειναν ἄνεργα, ἀφοῦ οἱ ἐπιχειρήσεις στὶς ὁποῖες ἐργάζονταν εἶχαν καταστραφεῖ.
Ἂν καὶ οἱ πρῶτες ἐκτιμήσεις τουρκικῶν καὶ ξένων τραπεζῶν μιλοῦσαν γιὰ ζημιὲς τῆς τάξης τοῦ ἑνὸς ἢ δύο δισεκατομμυρίων τουρκικῶν λιρῶν, τὸν Φεβρουάριο τοῦ 1956 ἡ τουρκικὴ κυβέρνηση μείωσε κατὰ πολὺ τὸ ποσό, ὑπολογίζοντας τὶς συνολικὲς ζημιὲς σὲ 69.578.744 λίρες Τουρκίας, δήλ. περίπου 25 ἑκατομμύρια δολάρια.
Τὸ Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν ὑπολόγισε ὅτι μόνο οἱ ζημιὲς ποὺ ὑπέστησαν οἱ ἐκκλησίες ξεπερνοῦσαν τὰ 150 ἑκατομμύρια δολάρια τῆς ἐποχῆς. Βρετανοὶ διπλωμάτες ὑπολόγισαν τὶς ζημιὲς σὲ περίπου 200 ἑκατομμύρια δολλάρια, ἐνῶ σύμφωνα μὲ ἐκτίμηση τῆς ἑλληνικῆς κυβερνήσεως οἱ ζημιὲς ἀνήρχοντο σὲ 500 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ὁ Γάλλος συγγραφέας καὶ καθηγητὴς στὴν Σορβόννη Francois Crouzet στὸ βιβλίο τοῦ Le Conflit de Chypre (Ἡ διένεξη τῆς Κύπρου) ὑπολογίζει τὶς ζημιὲς σὲ 300 ἑκατομμύρια δολάρια τῆς ἐποχῆς, δηλαδὴ πολὺ περισσότερά του ἑνὸς δισεκατομμυρίου σημερινῶν (2008) δολαρίων.
Ἀπὸ τὸ ποσὸ ποὺ ὑπολόγισε καὶ ἐνέκρινε ἡ τουρκικὴ κυβέρνηση κατέβαλε τελικῶς ποσὸ μικρότερο τῶν 10 ἑκατομμυρίων Λ.Τ., καὶ μάλιστα ὕστερα ἀπὸ πολλοὺς μῆνες, ὅταν ἡ ἀξία τῆς τουρκικῆς λίρας εἶχε ὑποτιμηθεῖ δραματικά. Δηλαδή, δόθηκαν ἀποζημιώσεις μικρότερές του 1% τῆς ἀξίας τῶν καταστροφῶν. Πάρα πολλοὶ δικαιοῦχοι δὲν εἰσέπραξαν καμμία ἀπολύτως ἀποζημίωση, ἐνῶ ὑπῆρξαν καὶ περιπτώσεις ἐπιχειρηματιῶν πού, ἐνῶ ἔχασαν τὰ πάντα – καὶ ἄρα εἶχαν ζημιὰ τὴν χρονιὰ ἐκείνη – ὑποχρεώθηκαν νὰ πληρώσουν καὶ φόρο κερδῶν!
Ἡ ἀντίδραση τῆς ἑλληνικῆς Κυβέρνησης
Ἡ ἀντίδραση τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως στὰ γεγονότα τῆς 6ης – 7ης Σεπτεμβρίου 1955 ὑπῆρξε ἀπὸ χλιαρὴ ἕως ἀνύπαρκτη. Αὐτὸ ὀφείλεται ἐν μέρει στὸ γεγονὸς ὅτι ὁ τότε πρωθυπουργὸς Στρατάρχης Ἄλ. Παπάγος νοσοῦσε βαρύτατα καὶ οὐσιαστικῶς ἡ κυβέρνηση ἦταν ἀκέφαλη. Ἀπὸ τὴν ἄλλη, ὑπῆρξαν ἔντονες συμμαχικὲς πιέσεις, ἰδίως ἀπὸ τὸν Ἀμερικάνο Ὑπουργὸ Ἐξωτερικῶν Τζῶν Φόστερ Ντάλλες, ὁ ὁποῖος κάλεσε καὶ τὶς δύο πλευρὲς νὰ ἐπιδείξουν αὐτοσυγκράτηση (!) καὶ νὰ συμφιλιωθοῦν.
Μετὰ τὴν ἀνάδειξη τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλῆ στὴν πρωθυπουργία στὶς 6 Ὀκτωβρίου 1955 καὶ τὴν ἀποχὴ τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ γυμνάσια τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. στὴν Μεσόγειο, ἡ Ἄγκυρα ὑποχρεώθηκε νὰ ἀποδώσει μία στοιχειώδη ἠθικὴ ἱκανοποίηση στὴν Ἑλλάδα. Στὶς 24 Ὀκτωβρίου τίμησε σὲ εἰδικὴ τελετὴ στὸ στρατηγεῖο τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. στὴν Σμύρνη τὴν ἑλληνικὴ σημαία, τὴν ὁποία ὕψωσε ὁ Τοῦρκος Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν. Σημειώνεται δὲ ὅτι, ταυτόχρονα μὲ τὴν ἔναρξη τῶν ἀνθελληνικῶν γεγονότων στὴν Κωνσταντινούπολη, ὁ τουρκικὸς ὄχλος στὴν Σμύρνη ἐπετέθη καὶ κατέστρεψε τὸ ἐκκλησάκι τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς, ποὺ λειτουργοῦσε στὸ στρατηγεῖο τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. γιὰ τὶς ἀνάγκες τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν, λεηλάτησε τὰ σπίτια τους, ἐνῶ προπηλάκισε ἀρκετοὺς ἀπ’ αὐτούς.
Ἡ ἀντιμετώπιση τῶν χαμηλόβαθμων πρωταγωνιστῶν τῶν ἐπεισοδίων ἀπὸ τὴν τουρκικὴ δικαιοσύνη
Μετὰ τὶς ἀνθελληνικὲς ταραχὲς ἡ τουρκικὴ κυβέρνηση προσπάθησε νὰ ἐπιρρίψει τὴν εὐθύνη τῆς ὀργανώσεως τῶν ἐπεισοδίων σὲ ‘κομμουνιστὲς πράκτορες’, ἐνῶ ἡ ἀστυνομία συνέλαβε 3.151 ἄτομα. Τελικῶς, παρέμειναν ὑπὸ κράτηση τεσσάρων ἕως ἔξι μηνῶν 17 ἄτομα: ἐννέα μέλη τῆς Κιbrιs Turktur, ἔξι φοιτητὲς καὶ δύο συντάκτες τῆς Istanbul Ekspres. Στὴν δίκη ποὺ ἀκολούθησε δικάστηκαν καὶ ἔξι μέλη τοῦ παραρτήματος Σμύρνης τῆς Κιbrιs Turktur. Στὶς 24 Ἰανουαρίου 1957 τὸ ποινικὸ δικαστήριο Κωνσταντινουπόλεως ἀθώωσε καὶ τοὺς 23 κατηγορούμενους.
Ἡ τύχη τῶν πρωταιτίων τοῦ πογκρὸμ
Ἀπὸ τὰ μέλη τῆς κυβερνήσεως Μεντερές, συμμετοχὴ στὴν διοργάνωση τοῦ ἀνθελληνικοῦ πογκρὸμ φαίνεται νὰ εἶχαν, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν πρωθυπουργό, οἱ Μαχμοὺτ Τζελὰλ Μπαγιάρ, Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας, Μεχμὲτ Φουὰτ Κιοπρουλοῦ, πρώην Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν, Φατὶν Ρουστοῦ Ζορλοῦ, Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν, Ναμὶκ Γκεντίκ, Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν, Ἐτχὲμ Μεντερές, Ὑπουργὸς Ἀμύνης καὶ Φαχρεττὶν Κερὶμ Γκιοκάυ, βαλὴς (κυβερνήτης) τῆς Κωνσταντινουπόλεως.
Στὶς 27 Μαΐου 1960 ὁμάδα ἀξιωματικῶν ὑπὸ τὸν στρατηγὸ Τζεμὰλ Γκιουρσὲλ κατέλαβε τὴν ἐξουσία καὶ ὁδήγησε σὲ δίκη 592 μέλη καὶ συνεργάτες τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος. Πολλοὶ ἀπ’ αὐτοὺς δικάστηκαν σὲ περισσότερές της μίας δίκες. Μία ἀπὸ τὶς σημαντικότερες δίκες ἦταν αὐτὴ γιὰ τὸ Πογκρὸμ τῆς 6ης – 7ης Σεπτεμβρίου 1955. Ὁ Γκεντὶκ αὐτοκτόνησε λίγο μετὰ τὴν ἐπικράτηση τοῦ πραξικοπήματος. Οἱ Μπαγιὰρ καὶ Ἐτχὲμ Μεντερὲς δὲν δικάστηκαν καθόλου γιὰ τὴν συμμετοχή τους στὴν διοργάνωση τοῦ πογκρόμ, ἐνῶ ὁ Κιοπρουλοὺ ἀθωώθηκε. Ὁ Γκιοκάυ ἁπλῶς στερήθηκε τῶν πολιτικῶν τοῦ δικαιωμάτων. Ἔνοχοι εὑρέθησαν μόνον οἱ Μεντερὲς καὶ Ζορλού, γι’ αὐτὸ καὶ καταδικάστηκαν σὲ φυλάκιση 6 ἐτῶν. Ἐνδεικτικὰ ἀναφέρεται ὅτι γιὰ ἄλλη, πολὺ πιὸ ἀσήμαντη ὑπόθεση, αὐτὴ τῆς καταχρήσεως κεφαλαίων, ὁ Μεντερὲς καταδικάστηκε σὲ φυλάκιση 14 ἐτῶν καὶ 2 μηνῶν. Ἂν καὶ οἱ Μεντερὲς καὶ Ζορλοὺ καταδικάστηκαν στὴν ἐσχάτη τῶν ποινῶν καὶ ἀπαγχονίστηκαν στὴν νῆσο Ἰμραλί, τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1961, ἐκεῖνο ποὺ ἐβάρυνε στὴν θανατικὴ καταδίκη τους ἦταν οἱ κατηγορίες γιὰ παραβίαση τοῦ Τουρκικοῦ Συντάγματος.
Οἱ Τοῦρκοι πρόξενοι τῆς Θεσσαλονίκης, ὁ θυρωρὸς τοῦ Προξενείου ποὺ τοποθέτησε τὴν βόμβα καὶ ὁ φοιτητὴς Ὀκτάυ Ἐγκὶν ποὺ μετέφερε τὴν βόμβα στὴν Θεσσαλονίκη ἀθωώθηκαν. Ὁ Ἐγκὶν ἀργότερα διορίστηκε Γενικὸς Διευθυντὴς Κρατικῆς Ἀσφαλείας καὶ ἀργότερα Νομάρχης στὴν Νεάπολη (Nevsehir) τῆς Καππαδοκίας.
Ὁ πρόεδρος τοῦ Σωματείου «Ἡ Κύπρος εἶναι Τουρκικὴ» Χικμὲτ Μπὶλ κατέθεσε στὸ δικαστήριο ὡς … μάρτυρας κατηγορίας. Ἀργότερα ἀπεστάλη ἀπὸ τὴν τουρκικὴ κυβέρνηση ὡς ἀκόλουθος τύπου στὴν Τουρκικὴ Πρεσβεία στὴν Βηρυτό.
Πηγή [el.wikipedia.org]
Ἀπό:Ἀπόψεις γιὰ τὴν Μονὴ Βατοπαιδίου

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Ὁ σατανισμὸς εἶναι ἡ νέα θρησκεία, ποῦ ἐπιχειροῦν νὰ ἐπιβάλουν ὁρισμένοι στὸν κόσμο;

2010-09-08T17:09:00-04:00

Ἡ διαβολικὴ ἀντιτριάδα τῆς Ἀποκάλυψης: Ὁ Δράκοντας, τὸ Θηρίο καὶ ὁ Ψευδοπροφήτης, ἀναδύονται ἀπὸ τὴ λίμνη τοῦ πυρὸς κυκλωμένοι ἀπὸ λατρευτικὰ σύμβολα

Ὁ σατανισμὸς εἶναι ἡ νέα θρησκεία, ποῦ ἐπιχειροῦν νὰ ἐπιβάλουν ὁρισμένοι στὸν κόσμο;

Τὰ περίεγα σύμβολα στοὺς τοίχους διαφόρων πρωτευουσῶν τοῦ κόσμου, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τῶν Ἀθηνῶν, ἀλλὰ καὶ ὅλα ἐκεῖνα τὰ μηνύματα, ποὺ προωθοῦν ὁρισμένες δυνάμεις, μᾶς ἀναγκάζουν νὰ γινόμαστε καχύποπτοι γιὰ ποιὰ «θρησκεία» ἐπιθυμοῦν νὰ ἐπιβάλουν ὁρισμένοι στὶς σύγχρονες χριστιανικὲς κοινωνίες!..

Ὁ σατανισμός, γιὰ ὅσους δὲν ἔχει τύχει νὰ γνωρίζουν, εἶναι ἡ λεγόμενη λατρεία τοῦ Σατανᾶ, ποὺ παραδοσιακὰ συνδέεται μὲ τὸν ἀποκρυφισμό, τὴ μαγεία καὶ τὴ Μαύρη Λειτουργία (ἢ Μαγικὴ Λειτουργία).
Διάφοροι μελετητὲς πιστεύουν ὅτι πρὶν τὸ 19ο αἵ. ἡ Μαύρη Λειτουργία ἦταν μὲ τὴν εὐρεία ἔννοια μία λογοτεχνικὴ ἐπινόηση, ἡ ὁποία συνήθως ἀποτελοῦσε τὸ κύριο τυπικό του σατανισμοῦ. Οἱ σατανιστὲς ἱερουργοὶ φοροῦν ἄμφια ὅμοια μὲ αὐτὰ ποὺ φοροῦν οἱ χριστιανοὶ ἱερεῖς στὴ Θεία Λειτουργία, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ φελόνιο ποὺ πιθανὸν φέρει τὴ φιγούρα τοῦ τράγου, ἑνὸς ζώου ποὺ συχνὰ συνδέεται μὲ τὸ Σατανᾶ. Ἄλλα χαρακτηριστικά της Μαύρης Λειτουργίας εἶναι τὸ κρέμασμα τοῦ σταυροῦ ἀνάποδα, οἱ παρωδίες καὶ ἀντιστροφὲς τῶν χριστιανικῶν προσευχῶν καὶ...τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως, ἡ θυσία ζώων καὶ τὰ τελετουργικὰ ὄργια.
Νὰ μὴ λησμονήσουμε νὰ ποῦμε, ὅτι ὁ σατανισμὸς μοιάζει στὸ μεγαλύτερο μέρος του νὰ εἶναι μία ἐπιβίωση τῆς λατρείας τῶν δαιμόνων, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία ὁ Σατανᾶς δὲ θεωρεῖται ὡς ἀγαθοποιὸς ἢ ὡς κακοποιός, ἀλλὰ ὡς δαίμονας πιὸ δυνατὸς ἀπὸ ὅλες τὶς δυνάμεις τοῦ καλοῦ, οἱ ὁποῖες εἶναι ἀνίκανες νὰ κρατήσουν τὶς ὑποσχέσεις ποὺ ἔχουν δώσει στὸν κόσμο.
Παρὰ ταῦτα, ἡ ἱστορία τοῦ σατανισμοῦ εἶναι ἀσαφής. Εἶναι πιθανὸν πὼς ὁ Γάλλος τελετάρχης Ζὶλ ντὲ Ρέ, ποὺ εἶχε δικαστεῖ γιὰ τὴν αἵρεση τοῦ σατανισμοῦ καὶ γιὰ τὸ φόνο ἑνὸς παιδιοῦ, ἦταν ἕνας πρώιμος ὀπαδός του. Ὁ σατανισμὸς φαίνεται λοιπὸν νὰ εἶχε ξαναζωντανέψει κατὰ τὴν περίοδο τῆς βασιλείας τοῦ Λουδοβίκου ΙΔ’ τῆς Γαλλίας καὶ νὰ διατήρησε ἀπὸ τότε τὰ χαρακτηριστικά του, τὰ ὁποία συνήθως ἀποκρύπτονται μὲ μυστικότητα, ἀλλὰ περιστασιακὰ ἐμφανίζονται δημόσια.
Σατανισμός: ἡ νέα θρησκεία;
Πρὸς ἐπιβεβαίωση ὅλων αὐτῶν ποὺ λέμε, διαβάστε ἕνα ἐμπεριστατωμένο κείμενο, ποὺ μπορεῖτε νὰ τὸ βρεῖτε στὸ περιοδικὸ «Ἐπιστήμη καὶ Πίστη» (Ἀπρίλης-Σεπτέμβρης 1985, Τόμος 2, Ἀριθμὸς 4-5), τὸ ὁποῖο, μεταξὺ ἄλλων, ἀναφέρει τὰ ἑξῆς:
«Ὁ Θεὸς πέθανε! Ζήτω ὁ Σατανᾶς!» Αὐτὴ Β εἶναι ἡ κραυγὴ τῆς νέας θρησκείας πού, φέρει τὸ ὄνομα «Σατανισμός». Ἔμβλημά της μία ἀπαίσια μορφὴ τράγου μὲ τὸ σύμβολο τῆς πεντάλφας καὶ τὸ νούμερο 666 χαραγμένα στὸ μέτωπό του.
Σὲ περισσότερες ἀπὸ 50 πόλεις τῶν ΗΠΑ φαίνονται σήμερα τ' ἀχνάρια αὐτῆς τῆς νέας θρησκευτικῆς κίνησης. Ὄχι μονάχα οἱ λαθραῖες ἐπιγραφὲς στοὺς τοίχους τῶν σπιτιῶν καὶ τῶν ἐκκλησιῶν, ἀλλὰ καὶ τὰ ἔργα τῶν ὀπαδῶν τοῦ σατανισμοῦ φανερώνουν τὴν τρομερὴ εἰκόνα τῆς δράσης τους.
«Εἴμαστε κήρυκες τοῦ ὀνόματος τοῦ θηρίου 666, ποὺ θὰ κυριαρχήσει στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων». «Ὁ Σατανᾶς ζεῖ καὶ βασιλεύει». «Ζήτω ἡ καταστροφὴ»• «Ζήτω ὁ θάνατος»• «Ζήτω ἡ ἀνομία»• αὐτὰ εἶναι μερικὰ ἀπὸ τὰ δυναμικὰ συνθήματα αὐτῆς τῆς σατανικῆς ὀργάνωσης ποὺ μὲ τὰ ἐγκλήματα τῆς ἔχει συνταράξει ὁλόκληρες περιφέρειες σὲ κάθε σημεῖο τῶν ΗΠΑ.
Τρία εἶναι τὰ μέσα ποὺ χρησιμοποιεῖ ὁ «σατανισμὸς» γιὰ νὰ προπαγανδίσει τὸ κήρυγμά του καὶ τὴν ἀποκρυφιστικὴ λατρεία του.
Φιλολογία. Τὸ πρόσωπο καὶ τὰ ἔργα τοῦ Σατανᾶ περιγράφονται σὲ δεκάδες βιβλία μὲ ποικίλους τίτλους. Ἀνάμεσα σ' αὐτὰ τὸ πιὸ γνωστὸ εἶναι «Ἡ Σατανικὴ Βίβλος» μὲ τὸ συνοδευτικὸ ἐγχειρίδιο «Σατανικὴ τελετουργία», δύο βιβλία ποὺ τὰ συνέγραψε ὁ «ἀρχιερέας», κάποιος Anton Lavey. Οἱ ὀπαδοὶ τοῦ σατανισμοῦ δίνουν ἰδιαίτερη σημασία στὸ ἄνοιγμα βιβλιοπωλείων ποὺ νὰ διαθέτουν τὴ σατανικὴ φιλολογία τους.
Σατανικὴ μουσική. Ἡ μουσικὴ αὐτὴ ἀκούγεται στὸ ρυθμὸ τοῦ «σκληροῦ ρόκ». Στὰ κέντρα τοῦ σατανισμοῦ ποὺ παίζεται, συνοδεύεται ἀπὸ σεξουαλικὰ ἐκθέματα, ἀπὸ γυμνισμὸ κι ἀπὸ κάθε λογὴς ὀργιαστικὲς μυσταγωγίες τῶν ὀπαδῶν τῆς ὀργάνωσης, ποὺ φέρουν βαμμένα τὰ πρόσωπα καὶ στὰ σώματα τοὺς χαραγμένα τατουὰζ μὲ χτυπητὲς φράσεις, καθὼς λ.χ. «Χαῖρε Σατανᾶ» κ.α. Ὁ ρυθμὸς τῆς σατανικῆς μουσικῆς, καθὼς ἐπιταχύνεται μὲ δυνατοὺς ἤχους, ἀναπτύσσει βαθμηδὸν στννζ, χορευτὲς ἕνα παραλήρημα μὲ ἀπότομες σωματικὲς κινήσεις ποὺ καταλήγουν σὲ μία «θρησκευτικὴ ἔκσταση» καὶ σὲ λιποθυμίες αὐτῶν ποὺ μετέχουν. Τελευταία τὸ τραγούδι «Γλυκέ μου Σατανᾶ» (My sweet Satan), σημείωσε ρεκὸρ πωλήσεων.
Ἀποκρυφιστικὴ λατρεία: Στὸν τομέα τοῦτο οἱ ἀποκρυφιστικὲς ἐκδηλώσεις τῶν ὀπαδῶν τῆς «Ἐκκλησίας τοῦ Σατανᾶ» εἶναι ἀπάνθρωπες καὶ ἀνατριχιαστικές. Ἐπειδὴ τὸ κέντρο τοῦ «εὐαγγελίου» τοὺς εἶναι ὁ θάνατος, οἱ σατανιστὲς ἐπιδίδονται σὲ κάθε εἴδους μακάβριες τελετουργικὲς πράξεις. Κοιμητήρια, φέρετρα, κρεματόρια, ἀκόμα καὶ δολοφονίες βρίσκονται στὴν ἡμερήσια διάταξη αὐτῆς τῆς διαβολικῆς ἀπασχόλησης. Τὸ κοιμητήριο εἶναι τὸ φυσικὸ περιβάλλον τοῦ σατανιστῆ, ἐπειδὴ εἶναι ὁ τόπος ποὺ βασιλεύει ὁ θάνατος. Μάλιστα ὁ ὑποψήφιος μυημένος πρέπει «ν' «ἀγκαλιάσει τὸ θάνατο». Εἶναι αὐτὴ μία μυσταγωγικὴ διαδικασία ὅπου ὁ μυημένος πρέπει νὰ κλειστεῖ ἔστω καὶ γιὰ ἕνα ἐλάχιστο διάστημα στὸ ἴδιο φέρετρο ποὺ βρίσκεται ἕνα πτῶμα.
Γιὰ νὰ 'χει τὸ προνόμιο τῆς συμμετοχῆς στὸ «σατανικὸ δεῖπνο» (ἀπομίμηση τοῦ Χριστιανικοῦ «Κυριακοῦ Δείπνου»), ὁ μυημένος πρέπει νὰ πιεῖ ἕνα ὑγρὸ μίγμα ποὺ ὁ ἴδιος τὸ φτιάχνει μὲ τὸ ἴδιο του τὸ αἷμα, τὰ οὔρα του καὶ κρασί.
Πῶς ἕνας ὀπαδὸς τοῦ σατανισμοῦ μπορεῖ ν' ἀπαγκιστρωθεῖ ἀπ' αὐτὴ τὴ σατανικὴ ὀργάνωση;
Ὁ ἐπικεφαλῆς τῆς ἀστυνομικῆς δύναμής του Σὰν Φραντσίσκο τῆς Καλιφόρνια, ποὺ παρακολουθεῖ ἀπὸ κοντὰ τὴ δραστηριότητα τοῦ σατανισμοῦ, λέει: «Δύο τρόποι ἀπαγκίστρωσης ὑπάρχουν: Τὸ ψυχιατρεῖο καὶ ὁ θάνατος. Ἄλλος τρόπος δὲν ὑπάρχει».
Καὶ ὅμως ὑπάρχει! Ὁ Κύριος Ἰησοῦς ἀναγνώρισε καὶ κήρυξε την ὕπαρξη καὶ τὴ δράση τοῦ Σατανᾶ στὸν κόσμο τοῦτο. Τὸν ὀνόμασε «ἄρχοντα τοῦ κόσμου τούτου καὶ ἀνθρωποκτόνο» (Ἰωάν. 14/30)• «Ψεύτη» (Ἰωάν. 8/44). Εἶναι ὁ «πειραστὴς» (Ἰωάν. 8/ 44)• ποὺ τυφλώνει καὶ ποὺ διαφθείρει (Β' Κόρ. 4/4• Πράξ. 3• Β' Θέσ. 2/9,10, κ.α.). Δολοφονία, μίσος ἀπάτη, ἀνομία εἶναι τὰ «ἔργα του», εἶναι ὁ πατέρας κάθε μορφῆς τοῦ κακοῦ, εἶναι ἡ πηγὴ τοῦ θανάτου καὶ κυριαρχεῖ πάνω στὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου ποὺ θέλει νὰ μένει στὰ πνευματικὰ σκοτάδια (Β' Θέσ. 10). Ὁ Χριστὸς παρουσιάζεται σὰν ὁ μόνος ἐλευθερωτής, ποὺ ἀπαγκιστρώνει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὰ δίχτυα τοῦ Σατανᾶ καὶ τῆς ζωῆς του. Τὸ βεβαίωσε ὁ ἴδιος:

«Γνωρίστε τὴν ἀλήθεια καὶ ἡ ἀλήθεια θὰ σᾶς ἐλευθερώσει» (ἀπὸ κάθε εἴδους σατανικὴ ὑποδούλωση) (Ἰωάν. 8/32).

Πηγή:sakketosaggelos
Ἀπό:Πενταπόσταγμα

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Ἅγιος Νεομάρτυς Ἀθανάσιος

2010-09-08T12:25:00-04:00

Ἅγιος Νεομάρτυς Ἀθανάσιος

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Ἡμερίδα τῆς "Ἑνωμένης Ρωμηοσύνης": Τὸ Γένος σήμερα-Προβλήματα καὶ λύσεις

2010-09-08T11:31:00-04:00

Tό Γένος σήμερα
Ἀπό:Θρησκευτικὰ

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Τὸ γενέθλιό τῆς Θεοτόκου. Ὑπάρχουν γραπτὲς προφητεῖες, προτυπώσεις γιὰ τὴν Παναγία μας;

2010-09-08T10:50:00-04:00

Μὲ αὐτὴ τὴν ἐρώτηση μᾶς δίνεται ἡ ἀφορμὴ νὰ ποῦμε τὸ πόσο σημαντικὴ εἶναι ἡ Παλαιὰ Διαθήκη καὶ πόσο λάθος ἔχουν ὅσοι ὑποτιμοῦν τὴν ἀξία της καὶ προσπαθοῦν νὰ τὴν ὑποβαθμίσουν. Ἡ Καινὴ Διαθήκη προϋποθέτει τὴν Παλαιὰ Διαθήκη. Δὲν μπορεῖ νὰ κατανοηθεῖ ἡ Καινὴ χωρὶς τὴν Παλαιά.
Πόσες φορὲς ἀκοῦμε τὴν φράση, «Ἴνα πληρωθῆ τὸ ρηθέν»: Στὴν ἐκπλήρωση τῶν προφητειῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ἀναφέρεται αὐτὴ ἡ φράση καὶ στὴν Καινὴ Διαθήκη χρησιμοποιεῖται ἀρκετὲς φορές. Ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς μᾶς τόνισε πολλὲς φορὲς τὴν σημασία ποὺ ὁ Ἴδιος δίνει στὶς γραφές, ὅπως ἐδῶ:
εἶπε δὲ αὐτοῖς• οὗτοι οἱ λόγοι οὖς ἐλάλησα πρὸς ὑμᾶς ἔτι ὧν σὺν ὑμίν, ὅτι δεῖ πληρωθῆναι πάντα τὰ γεγραμμένα ἐν τῷ νόμω Μωϋσέως καὶ προφήταις καὶ ψαλμοῖς περὶ ἐμοῦ. (Λουκᾶ κὲφ 24, 44).
Ἄλλωστε καὶ ἐμεῖς, στὴν καθημερινή μας προσευχή, στὸ σύμβολο τῆς πίστεως, δὲν λέμε: ...καὶ παθόντα καὶ ταφέντα καὶ ἀναστάντα τὴ τρίτη ἡμέρα κατὰ τὰς γραφᾶς. Τὸ «κατὰ τὰς γραφᾶς» ἀναφέρεται στὴν Παλαιὰ Διαθήκη. Καὶ μόνο τὸ γεγονὸς αὐτό, τὸ ὅτι δηλαδὴ ἐμπεριέχεται στὸ σύμβολο τῆς πίστης μας ἡ Παλαιὰ Διαθήκη, φτάνει.
Ὁ ὁποιοσδήποτε ἐξοβελισμὸς τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ὁδηγεῖ αὐτόματα στὶς ἀρχαῖες αἱρέσεις τῶν Καϊνιτῶν καὶ τοῦ Μαρκιωνιτισμοῦ.(αἱρέσεις «γνωστικῶν» του 2ου αἵ. ποῦ οὐσιαστικὰ ἀπέρριπταν τὴν Π. Διαθήκη)
Δεῖτε καὶ ἐδῶ
---

Ἀπὸ ὁμιλία τοῦ Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μεγίστης Μονῆς Βατοπαιδίου, Ἀρχιμ. Ἐφραίμ,στὴν Τράπεζα τῆς Μονῆς μὲ ἀφορμὴ τὴν γέννηση τῆς Θεοτόκου (8 Σεπτεμβρίου):

Ὁλόκληρο πλῆθος ἀπὸ προεικονίσεις, προτυπώσεις καὶ προφητεῖες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης σὲ Αὐτὴν ἀναφέρονται. Ἀποτελεῖ τὴν ἀποκορύφωση, τὴν ὁλοκλήρωση τῆς παλαιοδιαθηκικῆς παιδαγωγικῆς προετοιμασίας τῆς ἀνθρωπότητος γιὰ τὴν ὑποδοχὴ τοῦ σαρκωθέντος Σωτῆρος Θεοῦ. Τὴν Παναγία μᾶς προεικόνιζαν ἡ ἄφλεκτος βάτος στὸ ὅραμα τοῦ Μωυσῆ, οἱ θεογραφὲς πλάκες καὶ ἡ κιβωτὸς τοῦ Νόμου, τὸ οὐράνιο μάννα καὶ ἡ χρυσὴ στάμνα, ἡ λυχνία καὶ ἡ τράπεζα, ἡ ράβδος Ἀαρῶν ἡ βλαστήσασα, ἡ κλίμακα τοῦ Ἰακώβ, ὁ πόκος τοῦ Γεδεῶν, τὸ ἀλατόμητον ὅρος τοῦ Δανιήλ, ἡ κάμινος ποὺ μὲ τὸ πῦρ δρόσιζε τοὺς Τρεῖς Παῖδες, ἀλλὰ καὶ αὐτὰ τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων της σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου. Ἡ Θεοτόκος εἶναι τὸ μεταίχμιο μεταξὺ Παλαιᾶς καὶ Καινῆς Διαθήκης. Γιὰ τὴν Παλαιὰ ἀποτελοῦσε τὸ κήρυγμα τῶν προφητῶν, τὴν προσδοκία τῶν δικαίων• ἐνῶ γιὰ τὴν Καινὴ Διαθήκη γίνεται ὁ γλυκασμὸς τῶν ἀγγέλων, ἡ δόξα τῶν ἀποστόλων, τὸ θάρρος τῶν μαρτύρων, τὸ ἐντρύφημα τῶν ὁσίων, τὸ καύχημα τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, γι' αὐτὸ καὶ μακαρίζεται ἀπὸ «πάσα γενεά».

Περιοδ. Πεμπτουσία τεῦχος 21

Ὅμως νὰ δοῦμε καὶ μία ὁμιλία τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ ὅπου πολὺ ὄμορφα ἀναφέρει τὶς προτυπώσεις τῆς Παναγίας μας στὴν Παλαιὰ Διαθήκη. (ἀπὸ τὸ www.enoriaka.gr)

Ἐσένα προεικόνισε ἡ κιβωτός, γιατί Σὺ γέννησες τὸν Χριστό, τὴ σωτηρία τοῦ κόσμου, ποὺ καταπόντισε τὴν ἁμαρτία καὶ κατασίγησε τὰ κύματά της.
Ἐσένα προεικόνισε ἡ βάτος, Ἐσένα εἶχαν ἐπιγράψει προφητικῶς οἱ θεοχάρακτες πλάκες, Ἐσένα προζωγράφισε ἡ κιβωτὸς τοῦ νόμου καὶ Σένα εἶχαν φανερὰ προτυπώσει ἡ στάμνα ἡ χρυσὴ καὶ ἡ λυχνία καὶ ἡ τράπεζα καὶ ἡ ράβδος τοῦ Ἀαρῶν ποὺ 'χε βλαστήσει.
Ἀπὸ Σένα προῆλθε ἡ φλόγα τῆς θεότητος, τὸ μέτρο καὶ ὁ Λόγος τοῦ Πατρός, τὸ γλυκύτατο καὶ οὐράνιο μάννα, τὸ ὄνομα τὸ ἀπερίγραπτο καὶ πάνω ἀπὸ ὅλα τὰ ὀνόματα, τὸ φῶς τὸ αἰώνιο καὶ ἀπρόσιτο, ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς ὁ οὐράνιος, ὁ καρπὸς ποὺ δὲν γεωργήθηκε, ἀλλὰ βλάτησε ἀπὸ Σένα μὲ σῶμα ἀνθώπινο.
Ἐσένα δὲν προμηνοῦσε τὸ καμίνι ποὺ ἔβγαζε φωτιὰ καὶ ταυτόχρονα δρόσιζε ἀλλὰ καὶ ἔκαιγε κι ἦταν ἀντίτυπο τῆς θείας φωτιᾶς ποῦ μέσα Σου κατοίκησε;
Παρὰ λίγο ὅμως θὰ ξεχνοῦσα τὴ σκάλα τοῦ Ἰακώβ. Τί δηλαδή; Δὲν εἶναι φανερὸ σὲ ὅλους ὅτι Ἐσένα προεικόνιζε κι ἦταν προτύπωσή Σου; Ὅπως ὁ Ἰακὼβ εἶχε δεῖ τὶς ἄκρες της σκάλας νὰ ἑνώνουν τὸν οὐρανὸ μὲ τὴ γῆ καὶ νὰ ἀνεβοκατεβαίνουν σ' αὐτὴν Ἄγγελοι, ἔτσι κι ἐσὺ ἕνωσες αὐτὰ ποὺ ἤσαν πρὶν χωρισμένα, ἀφοῦ μπῆκες στὴ μέση Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων κι ἔγινες σκάλα, γιὰ νὰ κατεβεῖ σὲ μᾶς ὁ Θεός, ποὺ πῆρε τὸ ἀδύναμο προζύμι μας καὶ τὸ ἔνωσε μὲ τὸν ἑαυτό Του κι ἔκανε τὸν ἀνθρώπινο νοῦ ποὺ βλέπει τὸν Θεό.
Ποῦ θὰ ἀποδώσουμε ἀκόμη τὰ κηρύγματα τῶν Προφητῶν; Σ' Ἐσένα, ἂν θέλουμε νὰ δείξουμε ὅτι εἶναι ἀληθινά! Γιατί, ποιὸ εἶναι τὸ Δαβιτικὸ μαλλὶ τοῦ προβάτου ποῦ πάνω του ἔπεσε σὰν βροχὴ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ποῦ εἶναι συνάναρχος μὲ τὸν Πατέρα; Δὲν εἶσαι Σὺ ὁλοφάνερα;
Ποιὰ εἶναι ἐπίσης ἡ Παρθένος, ποὺ ὁ Ἠσαΐας προορατικῶς προφήτευσε ὅτι θὰ συλλάβει καὶ θὰ γεννήσει Υἱὸν τὸν Θεό, ποῦ εἶναι μαζί μας;
Καὶ ποιὸ εἶναι τὸ βουνὸ τοῦ Δανιήλ, ἀπὸ τὸ ὁποῖο κόπηκε πέτρα, ἀγκωνάρι, ὁ Χριστός, χωρὶς νὰ ὑποκύψει σὲ ἀνθρώπινο ἐργαλεῖο;
Ἂς ἔρθει ὁ Ἰεζεκιὴλ ὁ θεϊκότατος κι ἂς δείξει πύλη ποὺ ἔχει κλειστεῖ καὶ ποὺ πέρασε ἀπὸ μέσα τῆς μόνο ὁ Κύριος καὶ παραμένει κλειστή.
Ἐσένα, λοιπόν, κηρύττουν οἱ Προφῆτες. Ἐσένα διακονοῦν οἱ Ἄγγελοι καὶ ὑπηρετοῦν οἱ Ἀπόστολοι.
Πηγή:Ὀρθόδοξες Ἀπαντήσεις

Νεολαία Συνασπισμού Ιωαννίνων: Στάση εργασίας στα μέσα μαζικής μεταφοράς σήμερα

2010-09-08T09:05:00-04:00

Στάση εργασίας πραγματοποιούν σήμερα οι εργαζόμενοι στα μέσα μαζικής μεταφοράς, διαμαρτυρόμενοι για τις προωθούμενες αλλαγές σε ΟΣΕ και ΟΑΣΑ.

Τα λεωφορεία, τα τρόλεϊ και ο προαστιακός σταματούν τα δρομολόγια από τις 11.00 μέχρι τις 16.00, ενώ το μετρό, ο ΗΣΑΠ και το τράμ τραβούν χειρόφρενο από τις 12.00 και έως τις 16.00 επίσης.

Προαστιακός και ΟΣΕ θα επαναλάβουν τη στάση εργασίας και την Πέμπτη.

Νεολαία Συνασπισμού Ιωαννίνων: Χρυσή Αυγή και νεοναζιστές τρομοκράτες δρουν ανενόχλητοι στην επαρχία

2010-09-08T09:00:00-04:00

Έντονη δραστηριότητα νεοναζιστικών ομάδων παρατηρείται τους τελευταίους μήνες στην ελληνική επαρχία. Χαρακτηριστικά παραδείγματα η Κεφαλλονιά και η Δράμα όπου το τελευταίο διάστημα υπάρχει έξαρση της δράσης των ομάδων αυτών με βεβηλώσεις μνημείων, τραμπουκισμούς και επιθέσεις σε στέκια αντιεξουσιαστικών ομάδων.

Πριν από λίγες ημέρες βεβηλώθηκε στην Κεφαλλονιά εβραϊκό μνημείο το οποίο βρίσκεται πίσω από τη Μητρόπολη Αργοστολίου. Πρόκειται για μια αναμνηστική πλάκα για την συνδρομή της εβραϊκής κοινότητας στην Κεφαλλονιά μετά από τους καταστροφικούς σεισμούς του 1953. Το εν λόγω μνημείο βεβηλώνεται για δεύτερη φορά. Η πρώτη ήταν το 2005 και μάλιστα υπήρξε σχετική καταγγελία του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι.

Η δεύτερη βεβήλωση του ίδιου μνημείου, πριν λίγες ημέρες, δεν αποδόθηκε σε συγκεκριμένη οργάνωση. Ωστόσο, μια ομάδα νεοναζιστών με το όνομα «Φράξια Μαρίνος Αντύπας» ανέλαβε την ευθύνη μέσα από site, όχι μόνο για την βεβήλωση του εβραϊκού μνημείου αλλά και για την επίθεση στο στέκι των αντιεξουσιαστών στο ΤΕΙ Αργοστολίου, την οποία χαρακτηρίζουν «μια καθαρά ψυχαγωγική ενέργεια» και «πρόγευση και προειδοποίηση για όσα θα ακολουθήσουν στο μέλλον».

Το κείμενο της ανάληψης συνοδεύεται από σχετικό βίντεο το οποίο δημοσιεύεται στο ίδιο site που παλαιότερα είχε «φιλοξενήσει» την ανάληψη ευθύνης για την απεχθή βεβήλωση του μνημείου του αγωνιστή Νίκου Τεμπονέρα στην Πάτρα. Την ταυτότητα των δραστών εκτός από την ανάληψη ευθύνης και το βίντεο πιστοποιεί και η «υπογραφή» τους... Μια σβάστικα δίπλα στο μνημείο.

Δυστυχώς από πλευράς Δήμου δεν υπήρξε ενδιαφέρον ώστε να αποκατασταθεί η πλάκα. Το σύμβολο του 2010 δημιουργήθηκε πάνω στο σύμβολο του 2005.

Σύμφωνα με καταγγελίες που δέχτηκε το tvxs, τα μέλη της εβραϊκής κοινότητας της Κεφαλλονιάς ζουν υπό διαρκές καθεστώς τρόμου. «Πολλοί έχουν φοβηθεί από την έντονη παρουσία των ομάδων αυτών ιδιαίτερα μετά το συμβάν με τη βεβήλωση» δηλώνει στο tvxs, ο Α.Μ. μέλος της εβραϊκής κοινότητας της Κεφαλλονιάς. Ο ίδιος τονίζει ότι έχει δεχθεί τηλεφωνικά ανώνυμες απειλές για την ίδια του τη ζωή. «Η πλακέτα ήταν ήδη βεβηλωμένη κι έμεινε έτσι χωρίς να την καθαρίσει ο Δήμος. Η βεβήλωση είναι σε πολύ κεντρικό σημείο της πόλης. Έγιναν αναφορές στο Δήμο και από πολίτες και από τοπικούς δημοσιογράφους αλλά δεν έγινε ποτέ τίποτα».

Άνοδος της Χρυσής Αυγής σε πόλεις της επαρχίας

Την ίδια ώρα, στην Κεφαλλονιά παρατηρείται και αύξηση της δράσης της Χρυσής Αυγής. «Δεν γνωρίζω αν η Χρυσή Αυγή σχετίζεται με την ομάδα που ανέλαβε την ευθύνη για τη βεβήλωση και την επίθεση στο στέκι, πάντως εδώ και δύο χρόνια που δημιουργήθηκε ο πυρήνας της υπάρχει έξαρση των φαινομένων» τονίζει ο Α.Μ.

«Τα δύο τελευταία χρόνια υπάρχει πλήθος συνθημάτων, όπως ‘θάνατος στους Εβραίους’, ξενοφοβικών συνθημάτων, συμβόλων, όπως η σβάστικα. Επιπλέον έχουν ακουστεί διάφορα πράγματα για τραμπουκισμούς. Αλλά δεν υπάρχει ουσιαστική αντίδραση. Δεν σβήνουν τα συνθήματα σε κεντρικότατα σημεία. Την ίδια ώρα η οργάνωση έχει παρουσία στις μεγαλύτερες σε κυκλοφορία εφημερίδες του τοπικού τύπου» επισημαίνει.

Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε στο tvxs πολίτης που θα ήθελε να διατηρήσει την ανωνυμία του, η ομάδα της Χρυσής Αυγής με επικεφαλής κάποιον φοιτητή από τα ΤΕΙ Αργοστολίου, «έχει λερώσει τοίχους και μνημεία σ’ όλη την Κεφαλλονιά τρομάζοντας την τοπική κοινωνία». «Δεν πρόκειται για συνθήματα, πολιτικά, που μπορεί να γίνουν σεβαστά έστω κι αν προέρχονται από τη Χρυσή Αυγή. Αυτά που γράφονται είναι ασχήμιες». Στην Κεφαλλονιά η Χρυσή Αυγή δεν είναι οργανωμένη ως πολιτικό κόμμα. Υπάρχει μόνο μια μικρή ομάδα. Στις εκλογές κατεβαίνουν με επικεφαλής κάποιον από την Αθήνα, τον οποίο η τοπική κοινωνία δεν γνωρίζει. «Έτσι δεν είναι γνωστοί ποιοι είναι αυτοί που προβαίνουν σε αυτές τις ενέργειες. Πάντως στις τελευταίες εκλογές η Χρυσή Αυγή πήρε περίπου 70 ψήφους, νούμερο μεγάλο για την τοπική κοινωνία της Κεφαλλονιάς».

Άνοδος της Χρυσής Αυγής αλλά και άλλων ακροδεξιών ομάδων παρατηρείται τα τελευταία χρόνια τρία χρόνια και σε διάφορες πόλεις της βορείου Ελλάδας, όπως για παράδειγμα στην πόλη της Δράμας, όπου η σβάστικα εμφανίζεται σε ολοένα και περισσότερους τοίχους. «Τα γνωστά συνθήματα περί καθαρότητας του αίματος εμφανίζονται όλο και πιο συχνά στους τοίχους της πόλης και οι εθνικιστικές κορώνες έχουν ολοένα και μεγαλύτερη απήχηση σε ολοένα και νεότερο ηλικιακό κοινό» δηλώνει το tvxs, ο Ιάκωβος Μαλαμίδης, κάτοικος της Δράμας. Όπως επισημαίνει ο κ. Μαλαμίδης παλαιότερα οι τοπικοί φορείς της Δράμας είχαν περιορίσει τη δράση της οργάνωσης, «αντίθετα τώρα η προβολή της οργάνωσης από τα ιδιωτικά και δημόσια κανάλια λόγω των εκλογών είναι ιδιαίτερα αυξημένη».

Νεολαία Συνασπισμού Ιωαννίνων: Κλείνουν η μία μετά την άλλη οι επιχειρήσεις και στην Ήπειρο

2010-09-08T08:36:00-04:00

Μπορεί η Κυβέρνηση να ψαλιδίζει μισθούς, επιδόματα και συντάξεις, μειώνοντας κατακόρυφα την αγοραστική δυνατότητα του Έλληνα πολίτη, όμως μέχρι σήμερα δεν έχει καταφέρει αντίστοιχα να ελέγξει με αποτελεσματικό τρόπο τις αυξήσεις σε προϊόντα ευρείας κατανάλωσης και υπηρεσίες, οι τιμές των οποίων τραβούν διαρκώς…. την ανηφόρα.Αποτέλεσμα των εξαιρετικά δυσμενών για το πορτοφόλι του καταναλωτή εξελίξεων, η εντυπωσιακή μείωση του τζίρου που καταγράφεται ήδη και στις επιχειρήσεις της Ηπείρου, την ώρα που στην γειτονική Αλβανία ο ρυθμός ίδρυσης νέων επιχειρήσεων αυξάνει εντυπωσιακά, λόγω των ευνοϊκότερων οικονομικών συγκυριών.Τα ντόπια εμπορικά καταστήματα, τα καταστήματα τροφίμων και ποτών, τα πρατήρια καυσίμων, τα κέντρα αναψυχής και διασκέδασης, καθώς και οι εταιρίες που δραστηριοποιούνται σε τομείς όπως αυτοί των μεταφορών βλέπουν τα έσοδά τους να συρρικνώνονται διαρκώς. Το γεγονός αυτό οδηγεί όλο και πιο πολλές επιχειρήσεις σε «λουκέτο», αφού, τουλάχιστον οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, με δυσκολία ανταποκρίνονται στις στοιχειώδεις υποχρεώσεις τους.Πτώση του τζίρου τους παρουσιάζουν σήμερα οκτώ στις δέκα επιχειρήσεις, όπως συμπέρανε πρόσφατη έρευνα του ΕΒΕΑ. Σύμφωνα μάλιστα με την ίδια μελέτη, οι μισοί περίπου επιχειρηματίες εξετάζουν σοβαρά το ενδεχόμενο του «λουκέτου», αν δεν βελτιωθούν οι οικονομικές τους επιδόσεις μέσα στον επόμενο χρόνο.

ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΕΛΚΕΚΑ
Η Ελλάδα παραμένει σταθερά «πρωταθλήτρια» στην Ευρώπη, όσον αφορά τις αυξήσεις σε βασικές υπηρεσίες και είδη πρώτης ανάγκης. Αυτό επισημαίνει το Ελληνικό Κέντρο Καταναλωτή (ΕΛΚΕΚΑ), που πρόσφατα πραγματοποίησε ανάλυση των τιμών προϊόντων ευρείας κατανάλωσης στις χώρες της Ευρωζώνης για τον φετινό Ιούλιο σε σχέση με τον Ιούλιο της περασμένης χρονιάς.Όπως διαπιστώθηκε από την έρευνα, η χώρα μας κατέχει σταθερά την πρώτη θέση στις αυξήσεις προϊόντων που αποτελούν βασικό κομμάτι της καθημερινής μας ζωής.

ΚΡΕΑΣ, ΚΑΥΣΙΜΑ, ΚΑΦΕΣ…
Αναλυτικά, παρά τα ολοένα λιγότερα χρήματα που μπαίνουν στο πορτοφόλι μας, είμαστε πρώτοι στην αύξηση της τιμής του κρέατος. Αυτό πωλείται φέτος πιο ακριβό σε ποσοστό 1,9% όταν στην Ε.Ε. δεν διαπιστώνεται καμία αύξηση τον τελευταίο χρόνο! Τα…σκήπτρα κρατάει η χώρα μας και στις αυξήσεις των καυσίμων, που από τον Ιούλιο του 2009 μέχρι τον Ιούλιο του 2010 ανέβηκαν κατά 39,6%. Στην Ε.Ε. ο μέσος όρος αύξησής τους έφτασε το 25,6%, διαφορά ιδιαίτερα σημαντική, με τις ανάλογες φυσικά συνέπειες για την τσέπη μας.Αντίστοιχα, μεγάλη αύξηση σημείωσαν το ίδιο διάστημα τα είδη στις καφετέριες, αλλά και τα ξενοδοχεία που ακρίβυναν σε ποσοστό 3,6%, Στην Ε.Ε. οι αντίστοιχες αυξήσεις δεν ξεπέρασαν κατά μέσο όρο το 1,4%, ποσοστό πολύ μικρότερο από αυτό της χώρας μας.

ΑΚΡΙΒΟΤΕΡΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ
Και στον τομέα των υπηρεσιών η Ελλάδα κρατάει την πρώτη θέση, όσον αφορά τις αυξήσεις, σύμφωνα πάντα με την μελέτη του ΕΛΚΕΚΑ. Έτσι, η αύξηση που καταγράφηκε στις οδικές μεταφορές ανέρχεται σε 17,2%, πολλαπλάσια του αντίστοιχου μέσου όρου της Ε.Ε. όπου οι αυξήσεις είναι μόλις 2,2%! Το ίδιο ισχύει και για τις σιδηροδρομικές μεταφορές, οι οποίες έγιναν ακριβότερες σε ποσοστό 36,6%, ενώ στην Ευρώπη καταγράφηκε αύξηση μόλις 3,5%.Τέλος η χώρα μας είναι πρώτη στις ασφαλίσεις και τις υπηρεσίες μεταφορών με αύξηση 11,3% και 10,2% αντίστοιχα, όταν ο μέσος όρος της Ε.Ε. είναι 5,4% και 2,6%, πρώτη στις επικοινωνίες με αύξηση 3,7% όταν ο μέσος όρος της Ε.Ε. είναι -0,8% και πρώτη στις ταχυδρομικές υπηρεσίες με ποσοστό αύξησης 6,4% (στην Ε.Ε. είναι 1,4%).Όλα αυτά οδηγούν φυσικά την Ελλάδα και σε μεγαλύτερη αύξηση του πληθωρισμού σε ποσοστό 5,5%. όταν ο μέσος όρος της Ε.Ε. είναι 1,7%.

ΠΙΟ ΦΤΗΝΗ ΖΑΧΑΡΗ!
Πιο κοντά στον Ευρωπαϊκό μέσο όρο κυμαίνονται οι αυξήσεις στη ζάχαρη το μέλι και άλλα ζαχαρώδη είδη (2,5%), καθώς επίσης και στο ψωμί και στα δημητριακά όπου η αύξηση είναι 0,4%, όσο δηλαδή και ο μέσος όρος της Ε.Ε..

«ΑΝΘΕΙ» Η ΑΛΒΑΝΙΑ…
Αντίθετη με την οικονομική δυσπραγία της χώρας μας και το αδιέξοδο στο οποίο οδηγούνται πολλές επιχειρήσεις είναι η κατάσταση στην γειτονική Αλβανία. Η επιχειρηματικότητα σ’ αυτήν ακολουθεί ανοδική πορεία. Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι τους πρώτους οκτώ μήνες του 2010 αυξήθηκαν κατά ποσοστό 42,55% σε σύγκριση με πέρυσι οι νέες επιχειρήσεις οι οποίες συμπεριελήφθησαν στο αντίστοιχο επιχειρηματικό μητρώο της χώρας! Οι νέες εταιρίες στην Αλβανία είναι σήμερα 12.800.

ΓΥΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
Η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας στην Αλβανία συσχετίζεται άμεσα και με το κύμα φυγής οικονομικών μεταναστών από την Ήπειρο και την Ελλάδα γενικότερα, οι οποίοι, λόγω της κρίσης επιστρέφουν στην πατρίδα τους και δραστηριοποιούνται επιχειρηματικά εκεί με χρήματα που έχουν συγκεντρώσει εργαζόμενοι επί μακρόν στην Ελλάδα. Ήδη ο αριθμός των Αλβανών μεταναστών που έχουν επαναπατριστεί μέχρι σήμερα ανέρχεται σε δεκάδες χιλιάδες άτομα!

Κομμουνιστική Επαναθεμελίωση: Η κομμουνιστικοποίηση ως έξοδος από την κρίση

2010-09-08T08:17:00-04:00

(Κείμενο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Echanges αριθ. 131, στις 3 Φεβρουαρίου 2010, σαν συνεισφορά σε έναν διάλογο σχετικά με την κρίση και την πιθανή έκβασή της.)
***
Το σημείωμα που ακολουθεί είναι επίτηδες πολύ περιληπτικό. Δεν αναπτύσσει διεξοδικά την κριτική στον προγραμματισμό[1] – η οποία έχει ήδη γίνει σε μεγάλο βαθμό– αλλά αρκείται στην υπενθύμιση των πρόσφατων πτυχών του κοινωνικού κινήματος οι οποίες ενισχύουν την αντίληψη που βάζει στο επίκεντρο την κομμουνιστικοποίηση.

1. Η αμεσότητα του κομμουνισμού
1.1 Ορισμός και προέλευση
Όταν μιλάμε για «αμεσότητα», δεν πρέπει να συγχέουμε το αδιαμεσολάβητο με το ακαριαίο. Ως αμεσότητα του κομμουνισμού αντιλαμβανόμαστε το γεγονός ότι η προλεταριακή επανάσταση δεν έχει πλέον ως στόχο τη δημιουργία μιας μεταβατικής κοινωνίας, αλλά απευθείας τον κομμουνισμό. Κατά συνέπεια: δεν τίθεται πλέον ζήτημα κατάληψης της πολιτικής εξουσίας, ούτε συμμαχίας με άλλα κοινωνικά στρώματα, ούτε μιας εξελικτικής πραγματοποίησης της μετάβασης (μαρασμός του κράτους κλπ).

Η έννοια της αμεσότητας του κομμουνισμού δεν προκύπτει από το πουθενά. Εμφανίστηκε μαζί με την κρίση στις δεκαετίες του ’60 και του ’70 στη βάση της πολιτικής ανικανότητας της αριστεράς και των αριστεριστών να κατανοήσουν το κίνημα της άρνησης της εργασίας. Σήμερα όλες οι προγραμματικές απόπειρες είναι αξιοθρήνητες. Όσον για το κίνημα άρνησης της εργασίας, αυτό επιστρέφει με ακόμα περισσότερη δύναμη από ό,τι στη δεκαετία του ’70 (Κίνα, Μπαγκλαντές, ακόμα και σε βιομηχανικές χώρες).

1.2 Η κομμουνιστικοποίηση ως διαδικασία
Κομμουνιστικοποίηση δε σημαίνει εγκαθίδρυση του κομμουνισμού με το κούνημα ενός μαγικού ραβδιού. Θα υπάρξουν αγώνες, πρόοδοι και οπισθοχωρήσεις της επανάστασης. Αλλά αυτό σημαίνει ότι οι δράσεις που θα αναλάβουν οι επαναστατημένοι θα καταργήσουν την εργασία και την αξία και όλα τα υπόλοιπα (οικογένεια, πατρίδα…) εδώ και τώρα. Όταν η επανάσταση θα επιτεθεί στην καπιταλιστική ιδιοκτησία, δε θα δώσει στο προλεταριάτο την ιδιοκτησία που μέχρι τώρα του διέφευγε, αλλά θα καταργήσει αμέσως κάθε μορφή ιδιοκτησίας. Είναι αδύνατον να περιγράψουμε αυτή την κατάσταση με λεπτομέρειες. Εντούτοις, πρέπει να προσπαθήσουμε να την προσδιορίσουμε για να αποκτήσουμε μια ακριβέστερη ιδέα για το προς τα πού πηγαίνουμε και για να μάθουμε πώς να διακρίνουμε, όταν έρθει η στιγμή, την επανάσταση από την αντεπανάσταση.

2. Δραστηριότητα κρίσης και κομμουνιστικοποίηση
Όταν ξεσπάει η κρίση, το προλεταριάτο εξεγείρεται γιατί η μη-αγορά της εργασιακής του δύναμης το αποκλείει από κάθε κοινωνική σχέση και από κάθε σχέση με τη φύση. Εξεγειρόμενο, αναπτύσσει μια δραστηριότητα κρίσης που αποτελεί τη μήτρα όλων όσων είναι δυνατόν να συμβούν. Η δυνατότητα του κομμουνισμού δε βρίσκεται παρά μόνο στη δραστηριότητα κρίσης του προλεταριάτου. Η θεωρία δεν όρισε πάντοτε τον κομμουνισμό με τον ίδιο τρόπο, αλλά όλοι οι ορισμοί και οι στρατηγικές στηρίχτηκαν πάντοτε σε ό,τι κάνει το προλεταριάτο κατά τη δραστηριότητα κρίσης του. Δεν μπορούμε να μιλάμε για δραστηριότητα κρίσης παρά μόνο στην περίπτωση μιας γενικευμένης εξέγερσης του προλεταριάτου και όχι στην περίπτωση μιας απομονωμένης σύγκρουσης σε μία ή περισσότερες επιχειρήσεις, όσο «παραδειγματική» κι να είναι.
Η δραστηριότητα κρίσης στηρίζεται σε δυο ουσιώδη στοιχεία: την ατομοποίηση/απομαζοποίηση του προλεταριάτου και την κυρίευση στοιχείων της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας για τις ανάγκες του αγώνα –όχι για τη συνέχιση της εργασίας χωρίς τους καπιταλιστές. Αν η κρίση, που εκείνη τη στιγμή αρχίζει να ξεδιπλώνεται, βαθύνει στο βαθμό που να προκαλέσει μια μεγάλη προλεταριακή εξέγερση, θα ξαναβρούμε αυτά τα δυο στοιχεία, με τα ιστορικά χαρακτηριστικά της εποχής μας. Αυτή η απομαζοποίηση του προλεταριάτου θα γίνει ακόμα περισσότερο εμφανής στον βαθμό που την έχει ήδη ξεκινήσει το μεταφορντιστικό κεφάλαιο. Το να θέλει κανείς να επιστρέψει στις όμορφες μέρες του εργάτη-μάζα αποτελεί αντεπαναστατικό όνειρο. Όσον αφορά την καπιταλιστική ιδιοκτησία, αυτή έχει δυο χαρακτηριστικά:
* Από τη μία, δεν της ξεφεύγει τίποτα. Το κεφάλαιο έχει σε τέτοιο βαθμό κυριεύσει ολόκληρη τη ζωή που, ό,τι και να κάνουμε, βρισκόμαστε πάντα εντός του πεδίου δράσης του. Όταν ξεσπάει η κρίση, το προλεταριάτο δεν μπορεί να κάνει τίποτα χωρίς να θίξει την καπιταλιστική ιδιοκτησία. Ακόμα και για μια απλή διαδήλωση υποχρεώνεται να καταλάβει το δημόσιο οδόστρωμα. Αυτό σήμερα είναι επιτρεπτό. Αύριο, θα είναι παράνομο. Το προλεταριάτο, σε κάθε πρακτική κατά τη δραστηριότητα κρίσης του, υποχρεώνεται να αντιμετωπίσει το κεφάλαιο για να θέσει υπό την κατοχή του ένα τμήμα της ιδιοκτησίας και με τον τρόπο αυτό να δώσει αντικειμενικότητα στην ύπαρξή του, η οποία στην αντίθετη περίπτωση δεν αποτελεί παρά ύπαρξη ενός καθαρού υποκειμένου (1). Και, στη σημερινή κρίση, το μονοπώλιο της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας είναι τόσο συνολικό που, περισσότερο παρά ποτέ, για το προλεταριάτο δεν υπάρχει δυνατότητα αναδίπλωσης. Βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο. Για παράδειγμα, το κεφάλαιο έχει ακυρώσει κάθε δυνατότητα αναδίπλωσης σε αυτοσυντηρούμενες αγροτικές κοινότητες·
* Από την άλλη, στην αξία χρήσης των προϊόντων της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας είναι βαθιά χαραγμένες οι αναγκαιότητες της αξιοποίησης. Γι’ αυτόν τον λόγο, η δραστηριότητα κρίσης θα οδηγηθεί να εκτρέψει και να καταστρέψει πολλά. Δεν αποκλείεται το προλεταριάτο να καταλάβει μια αλυσίδα παραγωγής, αλλά αποκλείεται να κατασκευάσει αυτοκίνητα.

2.1 «Παραγωγή» χωρίς παραγωγικότητα και κατάργηση της αξίας
Είναι στη βάση της δραστηριότητας κρίσης, και για την έξοδο από αυτή, που τίθεται σε κίνηση η κομμουνιστικοποίηση. Η κομμουνιστικοποίηση δεν εκπληρώνει κάποιο ιδανικό ή κάποιο πολιτικό σύνθημα. Αποτελεί την επίλυση των δυσκολιών της αναπαραγωγής, τις οποίες το προλεταριάτο συναντάει κατά τη δραστηριότητα κρίσης του. Η τελευταία αποτελεί έναν αγώνα ενάντια στο κεφάλαιο για τη διασφάλιση της επιβίωσης, τίποτα περισσότερο. Όταν οι αντεπαναστατικές προλεταριακές εναλλακτικές αποδειχτούν ανεπαρκείς για την οικονομική επιβίωση του προλεταριάτου, η κομμουνιστικοποίηση κάνει το άλμα στη μη οικονομία. Το παράδοξο είναι ότι, στο βαθύτερο σημείο της κρίσης, κι ενώ οι ανάγκες του προλεταριάτου είναι τεράστιες, η λύση είναι να γυρίσουμε την πλάτη στον παραγωγισμό. Η «παραγωγή» χωρίς παραγωγικότητα δεν είναι μια παραγωγική λειτουργία· αποτελεί μια μορφή κοινωνικοποίησης των ανθρώπων στον κομμουνισμό, όπου η παραγωγή παρεμβάλλεται χωρίς, όμως, να μετράται ο χρόνος ή οτιδήποτε άλλο (εισροές, αριθμός απασχολούμενων ανθρώπων, παραγωγικό αποτέλεσμα). Σύμφωνα με την εύστοχη διατύπωση της Théorie Communiste: «ριζική μη-λογιστικοδιαχειριστική καταγραφή οποιουδήποτε πράγματος».
Ας προσπαθήσουμε να δούμε τα πράγματα σε δύο χρονικές φάσεις:
* κατά τη φάση της καθόδου στην κόλαση της κρίσης, η αναπαραγωγή του προλεταριάτου θα διασφαλιστεί κυρίως από την άμεση απαλλοτρίωση εμπορευμάτων. Ακόμα και σε μια οικονομία που λειτουργεί με το just-in-time, υπάρχουν αποθέματα. Η δραστηριότητα κρίσης θα συνίσταται (μεταξύ άλλων) στην κυρίευση αυτών των αποθεμάτων. Ήδη σε αυτό το στάδιο, μπορούμε να φανταστούμε την απόκλιση μεταξύ της αντεπαναστατικής οδού, η οποία έχει στόχο να λογιστικοποιήσει, να συγκεντρώσει τα αγαθά, να συντονίσει τη διανομή τους, να καταστήσει σεβαστά τα κριτήρια των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων κλπ· και της οδού της κομμουνιστικοποίησης, η οποία αψηφά αυτή την οικονομία της λεηλασίας και τη διαμόρφωση ανώτερων οργάνων διανομής, ακόμα κι αν έχουν εκλεγεί με δημοκρατική ψηφοφορία κλπ. Αυτή η δεύτερη οδός θα επιμείνει στο γεγονός ότι η εμβάθυνση σε τοπικό επίπεδο, η απόλυτη χαριστικότητα, αξίζουν περισσότερο από την σταθεροποίηση της κατάστασης σε εθνικό επίπεδο·
* σε δεύτερη φάση, αυτή της καθαυτό εξόδου από την κρίση, η παραγωγή θα ξεκινήσει ξανά.
Το πρόβλημα είναι λοιπόν να κατανοήσουμε πώς η παραγωγή μπορεί να ξαναπάρει τον δρόμο της χωρίς εργασία, παραγωγικότητα και ανταλλαγή. Η αρχή της «παραγωγής» χωρίς παραγωγικότητα σημαίνει ότι η δραστηριότητα των ανθρώπων και οι σχέσεις τους προέχουν σε σχέση με το παραγωγικό αποτέλεσμα. Η παραγωγή θα ξεκινήσει ξανά σε αυτή τη βάση, γιατί δε θα υπάρχει πλέον άλλη. Ανάπτυξη της παραγωγής χωρίς παραγωγικότητα σημαίνει κατάργηση της αξίας στις δυο μορφές της:
* ανταλλακτική αξία: αν τίποτα δε λογιστικοποιείται, αν το κίνητρο της δραστηριότητας δεν είναι παρά αυτή η ίδια, το προϊόν που προκύπτει από τη δραστηριότητα δεν έχει κανένα αφηρημένο περιεχόμενο·
* αξία χρήσης: η αξία χρήσης διακρίνεται από την απλή χρησιμότητα εξαιτίας του γεγονότος ότι έχει, και αυτή, ένα αφηρημένο περιεχόμενο. Η χρησιμότητα του εμπορεύματος οφείλει να είναι γενική, ή μέση, για να ικανοποιηθεί ένας άγνωστος χρήστης, του οποίου η ιδιαίτερη ανάγκη δεν είναι γνωστή (έτοιμο-για-χρήση/κατά παραγγελία). Η παραγωγή χωρίς παραγωγικότητα είναι μια ιδιαίτερη δραστηριότητα ιδιαίτερων ατόμων, τα οποία ικανοποιούν ανάγκες που εκφράζονται σε προσωπικό επίπεδο. Η χρήση των αντικειμένων που κατασκευάζονται φέρουν το σημάδι αυτής της ιδιαιτερότητας. Πρόκειται για την αντι-τυποποίηση. Ο αναγκαστικά τοπικός χαρακτήρας της κομμουνιστικοποίησης θα συμβάλει σε αυτό.
Κατά την κομμουνιστική επανάσταση, η πράξη της παραγωγής δε θα έχει ποτέ μόνο παραγωγικό χαρακτήρα. Ο σκοπός των ατόμων που θα έχουν αποφασίσει να στήσουν ένα αρτοποιείο δε θα είναι να φτιάξουν έναν καθορισμένο αριθμό ψωμιών, αλλά να κοινωνικοποιηθούν, να καλλιεργήσουν τις σχέσεις τους παράγοντας ψωμί (2).
Επιπλέον, αυτοί οι προλετάριοι δε θα παράγουν ψωμί γενικά, αλλά το ιδιαίτερο ψωμί που θα έχουν διάθεση να φτιάξουν εκείνη την ημέρα. Τέλος, η προμήθεια των αρτοποιών μας σε αλεύρι κινδυνεύει να είναι αβέβαιη, τουλάχιστον σε ένα πρώτο χρόνο, αν οι προλετάριοι που βρίσκονται στον μύλο ακολουθούν τις ίδιες αρχές. Ορισμένες μέρες δε θα υπάρχει αλεύρι, γιατί αυτοί που βρίσκονταν στον μύλο προτίμησαν να μιλήσουν για τον έρωτα και το νόημα της ζωής. Είναι το χάος; Ας πούμε απλά ότι εκείνη την ημέρα δε θα υπάρχει ψωμί. Είναι κάτι που θα πρέπει να αποδεχτούμε. Η άλλη εναλλακτική είναι ότι κάποιος θα καταρτίζει ένα πλάνο, με ποσότητες και προθεσμίες, ενώ οι άλλοι θα δουλεύουν. Με αυτόν τον τρόπο όχι μόνο επαναφέρεται η αξία, αλλά, επιπλέον, αυτή η προλεταριακή εμπειρία δεν έχει μέλλον: ή θα προχωρήσει και πολύ γρήγορα οι προλετάριοι δε θα έχουν κανένα δικαίωμα (αποκατάσταση της μισθωτής εργασίας με τη μία ή την άλλη μορφή)· ή δε θα προχωρήσει και οι προλετάριοι θα ξαναβρεθούν στην προηγούμενη κατάσταση της ανεργίας και των απλήρωτων μισθών. Είναι εξάλλου πιθανόν ότι η λύση της κομμουνιστικοποίησης δε θα εφαρμοστεί παρά μόνο μετά από μία ή πολλές αποτυχίες τέτοιου είδους.
Σε γενικές γραμμές, χρειάζεται να κατανοήσουμε ότι η κομμουνιστικοποίηση αντικαθιστά την κυκλοφορία των αγαθών μεταξύ των «συνασπισμένων παραγωγών» με την κυκλοφορία των ανθρώπων από τη μια δραστηριότητα στην άλλη. Αυτό συνεπάγεται προπάντων ότι: στους «χώρους παραγωγής» δε θα υπάρχει μόνιμο προσωπικό, μπορεί να υπάρχει παραγωγή μπορεί και όχι, ανάλογα με το κίνητρο και τον αριθμό όσων είναι παρόντες, γιατί οι «χώροι παραγωγής» θα είναι πριν από όλα χώροι συνάντησης και ζωής·
* τουλάχιστον σε ένα πρώτο χρόνο, η κομμουνιστικοποίηση θα λάβει χώρα σε τοπικό επίπεδο, όχι ως αυτάρκεις κοινότητες, αλλά ως πρωτοβουλίες πλήρως ελεγχόμενες από τους συμμετέχοντες. Η κομμουνιστικοποίηση θα λάβει χώρα ως νεφέλωμα τοπικών πρωτοβουλιών. Δεν είναι, νομίζω, παρά μόνο σε τοπική κλίμακα που η κομμουνιστικοποίηση μπορεί να αποδείξει ότι βελτιώνει αμέσως τη ζωή των προλετάριων. Εν τέλει, αυτή η πτυχή είναι θεμελιώδης: οι προλετάριοι κάνουν την επανάσταση για να ζήσουν καλύτερα, όχι για ένα ιδανικό. Η προσπάθεια να μπει κανείς υπερβολικά στις λεπτομέρειες μιας τέτοιας κατάστασης θα κατέληγε στη σκιαγράφηση του περιγράμματος μιας μη-οικονομίας εξίσου περιοριστικής με την μεταβατική κοινωνία. Παράλληλα, δεν είναι δυνατόν να μην μπούμε σε λεπτομέρειες (δείχνοντας έτσι τη φτώχια της φαντασίας μας) και ταυτόχρονα να κάνουμε χειροπιαστό το γεγονός ότι όλες οι λύσεις που θα φέρει η κομμουνιστική επανάσταση έχουν ως αρχή το να τίθεται σε πρώτο πλάνο η δραστηριότητα και όχι το αποτέλεσμά της. Δηλαδή ότι το κύριο «αποτέλεσμα», το οποίο η δραστηριότητα έχει ως στόχο, είναι η ίδια η δραστηριότητα. Τα άτομα θα κυκλοφορούν μεταξύ των δραστηριοτήτων υπό την επίδραση των σχέσεών τους και κάθε φάση αυτής της κυκλοφορίας θα είναι μια στιγμή της αναπαραγωγής. Μαζί με αυτά τα άτομα θα κυκλοφορούν και προϊόντα, αλλά χωρίς ανταλλαγή. Αυτοί που φτιάχνουν λουκάνικα θα τα στέλνουν σε μια τοπική καντίνα χωρίς να νοιάζονται για την απόκτηση κάποιου ανταλλάγματος, μιας και τα λουκάνικα δε θα τους έχουν κοστίσει τίποτα, ούτε καν εργασία.

2.2 «Κατανάλωση» χωρίς αναγκαιότητα
Το βασίλειο της αναγκαιότητας δεν είναι αυτό όπου οι παραγωγικές δυνάμεις δεν επαρκούν για να εξασφαλίσουν μιαν αφθονία για την οποία δεν ξέρουμε πού ακριβώς αρχίζει. Το βασίλειο της αναγκαιότητας είναι εκείνο στο οποίο η ύπαρξη της ιδιοκτησίας αποτελεί συνεχή απειλή αποκοινωνικοποίησης και θανάτου για όσους δεν είναι ιδιοκτήτες. Να γιατί, σήμερα, το δωρεάν ή οι χαμηλές τιμές προκαλούν αντιδράσεις αποθήκευσης και υπερκατανάλωσης. Στον κομμουνισμό, αυτός ο φόβος της έλλειψης θα εξαφανιστεί ταυτόχρονα με την ιδιοκτησία. Όλοι θα είναι σίγουροι ότι θα μπορούν να τρώνε, δωρεάν, κάτι που θα έχουν φέρει άλλοι και θα έχουν ετοιμάσει άλλοι. Υπό αυτές τις συνθήκες, γιατί να πάω να υπερκαταναλώσω, να αποθηκεύσω τρόφιμα στο ψυγείο μου με το πρόσχημα ότι είναι δωρεάν; Όλα θα είναι δωρεάν και θα παραμείνουν έτσι. Γιατί όλα θα παράγονται από άτομα, για τα οποία, κατά κάποιο τρόπο, τα λουκάνικα δε θα είναι παρά ένα υποπροϊόν μερικών ημερών συζήτησης πάνω στο νόημα της ζωής.
Δεν είναι εύκολο να χρησιμοποιεί κανείς την έννοια της χαριστικότητας. Νομίζω ότι, μιλώντας για κομμουνισμό, είναι προτιμότερο να τη συλλάβουμε έχοντας κατά νου μια χειρονομία που γίνεται χωρίς λόγο και σκοπιμότητα παρά ένα προϊόν που δίνεται χωρίς αντίτιμο. Είναι προφανές, από τη μια πλευρά, ότι οι πρωτοβουλίες της κομμουνιστικοποίησης θα επιβάλουν τη χαριστικότητα στο πεδίο παρέμβασής τους. Κυρίως όμως, από την άλλη πλευρά, αυτή η χαριστικότητα είναι κάτι παραπάνω από το «τιμή = μηδέν». Δεν πρέπει να την αντιλαμβανόμαστε ως χαριστικότητα εμπορευμάτων, τα οποία θα μπορούμε να αποκτήσουμε χωρίς χρήματα. Το κρίσιμο περιεχόμενο είναι στην περίπτωση αυτή η ανυπαρξία αμοιβής για τη δραστηριότητα αυτών που παίρνουν πρωτοβουλίες κομμουνιστικοποίησης. Αυτό είναι και προφανές, δεδομένου ότι οι προλετάριοι που θα ξεκινήσουν την κομμουνιστικοποίηση δε θα το κάνουν παρά αφού θα έχουν προσπαθήσει, μάταια, να αποκτήσουν έναν μισθό ή ένα επίδομα. Χαριστικότητα στην περίπτωση αυτή σημαίνει να είσαι για τον εαυτό σου, εντός μιας διαδικασίας που τείνει να αγκαλιάσει τα πάντα και διαρρηγνύει τους διαχωρισμούς, όπως για παράδειγμα τον διαχωρισμό μεταξύ «παραγωγής» και «κατανάλωσης».
Η παραγωγή χωρίς παραγωγικότητα και η κατανάλωση χωρίς ανάγκη αποτελούν, μέσα στο περιορισμένο λεξιλογίου που έχουμε στη διάθεσή μας, δυο διατυπώσεις για την ίδια ενοποιημένη και ελεύθερη δραστηριότητα.

3. Επανάσταση, αντεπανάσταση, καταστολή
Η κομμουνιστικοποίηση θα προχωρήσει διευρύνοντας προοδευτικά τον κύκλο της κυρίευσης. Η ιδιοκτησία δε θα μείνει με σταυρωμένα τα χέρια. Έχει πολλά όπλα στη φαρέτρα της. Η αντεπανάσταση δε θα έχει αποκλειστικά στρατιωτικό χαρακτήρα.

3.1 Λεπτές αποχρώσεις της αντεπανάστασης
Ένα μέρος της αντίθεσης απέναντι στην κομμουνιστικοποίηση θα προέλθει από τις γραμμές του ίδιου του προλεταριάτου. Υπό μια δεδομένη κατάσταση, η επιλογή της αυτοδιαχείρισης και η επιλογή της κομμουνιστικοποίησης μπορεί να συγκρουστούν. Για παράδειγμα, εντός της δραστηριότητα κρίσης, το ζήτημα της φροντίδας των παιδιών θα οδηγήσει σίγουρα σε απόπειρες αυτοδιαχείρισης των σχολείων. Απέναντι στις οποίες, ένα ρεύμα κομμουνιστικοποίησης θα προτείνει την απλή και καθαρή κατάργηση των σχολείων –είναι εξάλλου πιθανό ότι οι μαθητές θα αναλάβουν άμεσα να πουν την άποψή τους με βίαιο τρόπο (Ελλάδα). Προφανώς, η κατάργηση των σχολείων θα θέσει πολύ γρήγορα ένα σωρό κατεπείγοντα ερωτήματα: ποιος θα ασχοληθεί με τα παιδιά, ποιος θα τους μάθει τι; Μήπως τους χρειάζεται κάποιος ιδιαίτερος χώρος; Είναι άραγε προτιμότερο να εκπαιδευτούν παίζοντας στους δρόμους της επανάστασης; Όπως όλα τα προβλήματα της επανάστασης, έτσι κι αυτό δε θα εμφανιστεί παρά τοπικά στους κατοίκους της συνοικίας (δε θα υπάρχει υπουργός παιδείας!). Η λύση που θα εφαρμοστεί σε τοπικό επίπεδο, περισσότερο ή λιγότερο αποτελεσματική, δε θα προϋποθέτει άθλους παραγωγικότητας (καμία κατασκευή σχολείου, καμία εκπαίδευση δασκάλων, καμία σύνταξη προγραμμάτων…) και θα προσαρμοστεί σύμφωνα με την εξέλιξη της κατάστασης. Η επιτυχία ή αποτυχία μιας τέτοιας πρωτοβουλίας δε θα οφείλεται στη θεωρητική της ορθότητα, αλλά στην ικανότητά της ή την αδυναμία της να βελτιώσει τη ζωή των προλετάριων (γονιών και παιδιών) που θα την ξεκινήσουν. Παρά τη δυσκολία μας να φανταστούμε μια ζωή χωρίς εργασία και αξία, η ανάλυση (και ορισμένες εμπειρίες της δραστηριότητας κρίσης) μας επιτρέπουν να υποστηρίξουμε ότι, σε ένα ορισμένο επίπεδο της κρίσης, η λύση της κομμουνιστικοποίησης θα είναι καταλληλότερη για τη βελτίωση της ζωής σε σύγκριση με όλες τις φόρμουλες της αυτοδιαχείρισης. Αυτό που λέγεται εδώ για το σχολείο ισχύει για όλους τους σημερινούς θεσμούς.

3.2 Άρνηση κάθε είδους στρατιωτικοποίησης
Αν ένα τέτοιο τοπικό κίνημα εξαπλωθεί, αν η αυτοδιαχείριση δεν αρκέσει για να το εμποδίσει, προφανώς θα παρέμβει η πιο βίαιη καταστολή. Η ιστορία μας δείχνει ότι η ιδιοκτησία δε θα κάνει πίσω μπροστά σε καμία σφαγή. Πιστεύω ότι θα συνιστούσε μεγάλη έλλειψη κατανόησης των ιδιαίτερων ατού του προλεταριάτου ο εκθειασμός της στρατιωτικοποίησης, ακόμα και «επαναστατικής», του κινήματος. Νομίζω ότι δεν υπάρχει κανένα παράδειγμα στην ιστορία, όπου η στρατιωτικοποίηση, ακόμα και η πιο ευέλικτη, η πιο δημοκρατική, δεν άνοιξε την πόρτα στην αντεπανάσταση. Είναι αδύνατον να μπούμε εδώ σε λεπτομέρειες. Αλλά μπορούμε ωστόσο να επισημάνουμε ότι, αν η κρίση αποκτήσει μια τέτοια ένταση ώστε η κομμουνιστικοποίηση να προχωρά με αυτόν τον τρόπο, η ίδια η αστική τάξη δε θα μείνει άθικτη και, όσο χαϊδεμένο κι αν είναι, το κατασταλτικό προσωπικό της δε θα αποφύγει την κρίση. Σίγουρα δεν πρέπει να επικαλεστούμε την ηθική κρίση της αστυνομίας απέναντι στο επαναστατικό ιδανικό, αλλά περισσότερο ανταρσίες που θα συμβαίνουν για πολύ υλικούς λόγους (Νότια Αφρική). Από την άλλη, η άρνηση ακόμα και της ελαφρύτερης στρατιωτικοποίησης δεν υπονοεί σε καμία περίπτωση την απόρριψη της βίας.

Συμπέρασμα
Η κατάργηση της αξίας, η καταστροφή του κεφαλαίου και η αυτοκατάργηση του προλεταριάτου δεν αποτελούν μυστηριώδεις ή μυστικιστικές στιγμές παρά μόνο αν τις οραματιστούμε μέσα σε μια εξεγερτική διαδικασία όπως του παλιού εργατικού κινήματος, η οποία να επιβεβαιώνει την εργασιακή ταυτότητα της εργατικής τάξης και να επιδιώκει να οδηγήσει το προλεταριάτο (στην πραγματικότητα τους αντιπροσώπους του) στην πολιτική εξουσία. Μέχρι τώρα οι κομμουνιστές σκόνταφταν με ανυπέρβλητο τρόπο στα ζητήματα αυτά και το μόνο που επινόησαν για να αποφύγουν το εμπόδιο ήταν η μεταβατική κοινωνία. Η μεταβατική κοινωνία είναι μια αυταπάτη, όπως και ο μαρασμός του Κράτους.
Από την κρίση των δεκαετιών του ’60 και του ’70 και μετά, η ίδια η διαδικασία της αντίφασης μεταξύ των τάξεων άρχισε να μας απαλλάσσει από το ζήτημα αυτό. Η πρόσφατη εξέλιξη της σχέσης μεταξύ των τάξεων επιτρέπει να κατανοήσουμε πολύ καλύτερα από τον ίδιο τον Μαρξ την βαθύτερη φύση της καπιταλιστικής κοινωνίας, την αξία, την εργασία, και επομένως την κατάργησή τους. Επιτρέπει έτσι να πλησιάσουμε πιο κοντά σε αυτό που θα είναι ο κομμουνισμός και η επαναστατική διαδικασία της κομμουνιστικοποίησης, η οποία θα τον δημιουργήσει. Όσο περισσότερο βαθαίνει η κρίση, τόσο περισσότερο θα προχωράμε σε αυτόν τον δρόμο.

Β.Α.
Αύγουστος 2009

Σημειώσεις:
1. Η κυρίευση αυτή θα λάβει χώρα ως αλληλεπίδραση μεταξύ ατόμων του προλεταριάτου. Δε θα υπάρχουν πλέον οι αυτοματισμοί της ταξικής σχέσης. Μολονότι το προλεταριάτο είναι αναγκασμένο να εξεγερθεί, δεν παύει να πρέπει να υπάρχουν κάποια άτομα για ρίξουν τις πρώτες πέτρες, να σπάσουν τις πρώτες βιτρίνες… Ειπωμένο αλλιώς, η δραστηριότητα κρίσης κερδίζει έναν βαθμό ελευθερίας σε σχέση με την ευημερία. Δεν πρόκειται ακόμα για το βασίλειο της ελευθερίας, αλλά είναι αυτός ο βαθμός που δίνει στους εξεγερμένους την αίσθηση ότι όλα είναι δυνατά.
2. Έχουμε επισημάνει ότι, κατά την κλιμάκωση της ανεργίας στην Αργεντινή, ορισμένοι piqueteros έτειναν κάπως προς αυτό το σκεπτικό. Δες το: Bruno Astarian, Το κίνημα των piqueteros, Αργεντινή 1994-2006, Echanges et Mouvement, Μάιος 2007, κυρίως τις σελίδες 37 και 52.

Κομμουνιστική Επαναθεμελίωση: FACTORY επιθεώρηση για τους μητροπολιτικούς ανταγωνισμούς

2010-09-08T07:31:00-04:00

FACTORY επιθεώρηση για τους μητροπολιτικούς ανταγωνισμούς, κατάληψη Φάμπρικα Υφανέτ, Θεσσαλονίκη

Το Μάρτιο του 2004, μπαίνοντας στο εγκαταλειμμένο εργοστάσιο της Υφανέτ δεν είχαμε παρά μια γενική εικόνα γι αυτό που θέλαμε να κάνουμε. “Η κατάληψη ως πράξη είναι μόνο μια στιγμή απελευθέρωσης, ένα ακόμη εργαλείο στο οπλοστάσιο της ανατροπής. Μέσα όμως στα πλαίσια της αυτοοργάνωσης και στραμμένη ενάντια σε κάθε εξουσία και ιεραρχία, μπορεί να αποτελέσει μια ρωγμή στο οικοδόμημα της αλλοτριωμένης καθημερινότητας του καπιταλιστικού κόσμου.“ γράφαμε στο διακηρυκτικό μας κείμενο.

Έτσι βρεθήκαμε με μια έκταση 20 στρεμμάτων στα χέρια μας και με ένα ταυτόχρονο αίτημα για άνοιγμα του παλιού εργοστασίου. Και αρχίσαμε να οργανώνουμε πολλές και διαφορετικές “εικόνες από το μέλλον”, στιγμές που αντανακλούσαν το πολιτικό μας όραμα: ανοιχτές πολιτικές συζητήσεις, γενικές συνελεύσεις, συντροφικές κουζίνες, βιβλιοπαρουσιάσεις, συναυλίες, θεατρικά δρώμενα. Καθώς όμως θεωρούσαμε πάντοτε την κίνηση έξω από τα τείχη μας σημαντική, η συνέλευση της Φάμπρικας Υφανέτ προσπάθησε στο μέτρο των δυνάμεών της, να είναι πάντοτε παρούσα στους κοινωνικούς αγώνες, βάζοντας τα δικά της χαρακτηριστικά και προσπαθώντας ταυτόχρονα να αναδείξει μέσα στην πολιτική συγκυρία κάποια ζητήματα ως κεντρικά (π.χ. μεταναστευτικό/ εθνικισμός). Με τη δυναμική παρουσία της στο δρόμο, με τη συμμετοχή της σε άμεσες δράσεις, αλλά και με τη διάδοση του πολιτικού της λόγου με αφίσες, προκηρύξεις, εκδόσεις βιβλίων.
Είναι βέβαια γεγονός πως η λειτουργία μιας πολυάριθμης συνέλευσης είναι συχνά απαγορευτική για τη συγκρότηση ενός συμπαγούς πολιτικού λόγου, ο οποίος θα αποτελεί προϊόν πραγματικής συνδιαμόρφωσης των απόψεων του κάθε μέλους της συνέλευσης. Κι αυτό για εμάς αποτελούσε πάντοτε και συνεχίζει να αποτελεί ένα ζητούμενο. Ως προσπάθεια απάντησης σε αυτό το ζητούμενο, προέκυψε η έντυπη απόπειρα του FACTORY.
Πρόκειται για “έντυπο” με την κυριολεξία του όρου, δηλαδή τυπωμένο σε χαρτί, όχι επειδή δυσπιστούμε στην αποτελεσματικότητα των ηλεκτρονικών μέσων (γι’ αυτό άλλωστε υπάρχει και το www.yfanet.net) αλλά επειδή αφενός πιστεύουμε πως η πρόσβαση στο Διαδίκτυο παραμένει και σήμερα ένα όριο με ταξικά χαρακτηριστικά και αφετέρου επειδή συνεχίζουμε να θεωρούμε σημαντική την άμεση απεύθυνση στο δημόσιο χώρο και τη διακίνηση του πολιτικού λόγου “χέρι με χέρι”.
Η συγγραφή του FACTORY στηρίχτηκε σε μεγάλο βαθμό στη λειτουργία θεματικών υποομάδων μέσα στη συνέλευση της Υφανέτ καθώς και ομάδων που συστεγάζονται και συνυπάρχουν με αυτήν.
Στόχος του FACTORY είναι να οπλίσει θεωρητικά την οργή μας, να εντείνει την αμφιβολία μας, να βαθύνει τη συνείδησή μας και να αποτελέσει ένα ακόμη ανάχωμα για την αντίσταση στη νέα πραγματικότητα που βιώνουμε.
Αυτή η νέα πραγματικότητα πατάει σε μια πραγματική δυσκολία από τη μεριά των αφεντικών. Σήμερα, όπως και άλλοτε στην ιστορία, ο καπιταλισμός δυσκολεύεται να αναπαράγει τον εαυτό του. Αυτό στη μυστικοποιημένη γλώσσα της κυριαρχίας ονομάζεται οικονομική κρίση. Η σημερινή οικονομική κρίση, που είναι σε ένταση μια από τις μεγαλύτερες στην ιστορία του καπιταλισμού όπως αυτή του ’29, δεν έχει ξεδιπλωθεί ακόμα μπροστά μας στην πληρότητά της. Είμαστε ακόμα στην αρχή. Όσο για το τέλος μπορούμε μόνο να προβλέψουμε ότι ο κόσμος μας θα καταλήξει διαφορετικός. Ποια κατεύθυνση θα πάρει εξαρτάται από μας -από την ένταση, την αποφασιστικότητα και τα χαρακτηριστικά των αγώνων που αναπόφευκτα θα γεννηθούν. Μέσα στην τωρινή συγκυρία μας προσφέρεται η ευκαιρία να αμφισβητήσουμε την καπιταλιστική σχέση στο σύνολό της. Με άλλα λόγια: οι καιροί είναι κρίσιμοι.
Η πράσινη ανάπτυξη που προβάλλεται ως η λύση στην οικονομική, ενεργειακή και οικολογική κρίση φαίνεται πως δεν επαρκεί –ούτε και ως απάντηση-στην κρίση νοήματος και κοινωνικής ενσωμάτωσης που αντιμετωπίζει ο καπιταλισμός. Σήμερα το κεφάλαιο και το κράτος του αδυνατούν να εφεύρουν τις νέες κοινωνικές σχέσεις που θα κινητοποιήσουν ξανά την καπιταλιστική μηχανή. Όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο, δεν χρωστάμε εμείς, αυτοί έχουν χρεοκοπήσει. Το μόνο που τους μένει, λοιπόν, είναι να επιτεθούν με σκοπό μια βίαιη μεταφορά πλούτου από την εργασία στο κεφάλαιο. Χρησιμοποιούν ό,τι μέσο έχουν: τις ιδεολογίες του εθνικού συμφέροντος, τους διαχωρισμούς μεταξύ των εργαζομένων και την ωμή καταστολή όποτε χρειάζεται.
Όσοι βλέπουμε τώρα τους όρους της ζωής μας να αλλάζουν βίαια προς το χειρότερο, πρέπει να αντιληφθούμε τη δύναμή μας· είναι η δική μας απειθαρχία στην περεταίρω υποτίμησή μας που φέρνει το σύστημα σε κρίση. Εμείς έχουμε τη δύναμη να δημιουργήσουμε νέες κοινωνικές σχέσεις: αυτές που αμφισβητούν την εξουσία του καπιταλισμού πάνω στις ζωές μας. Μέσα από τους αγώνες για τη μη αύξηση της εκμετάλλευσής μας πρέπει να αναδυθούν τα στοιχεία εκείνα που θα μας πάνε ένα βήμα παραπέρα. Η ικανοποίηση των αναγκών μας ως πρώτη προτεραιότητα και ανεξαρτήτως κόστους. Η οργάνωση της αντίστασής μας από τα κάτω. Οι συλλογικές αποφάσεις μέσα από διαδικασίες που δεν προάγουν την ιεραρχία. Η μη-διαμεσολάβηση των αγώνων μας από οποιουδήποτε είδους πεφωτισμένη ηγεσία. Το ξεπέρασμα των διαχωρισμών ανάμεσά μας. Η δημιουργία πραγματικών δομών κοινωνικής αλληλεγγύης. Μια γλώσσα για να μιλήσουμε και για τις άλλες σχέσεις που μας καταπιέζουν, όπως η πατριαρχική συνθήκη του φύλου. Η αμφισβήτηση της νομιμότητας αυτού του συστήματος.
Για την απελευθέρωση των περιοχών που έχει καταλάβει το κεφάλαιο στην ατέλειωτη προσπάθειά του για επέκταση, πρέπει τώρα και εμείς να πάρουμε θέσεις μάχης.

factoryfanet.wordpress.com/

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΜΑΡΙΑΣ-8 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

2010-09-07T21:38:00-04:00

«Δεῦτε ἅπαντες πιστοί, πρὸς τὴν Παρθένον δράμωμεν,

ἰδοὺ γὰρ γεννᾶται, ἡ πρὸ γαστρὸς προορισθεῖσα τοῦ Θεοῦ ἠμῶν Μήτηρ,

τὸ τῆς παρθενίας κειμήλιον, ἢ τοῦ Ἀαρῶν βλαστήσασα ράβδος,

ἐκ τῆς ρίζης τοῦ Ἰεσσαί, τῶν Προφητῶν τὸ κήρυγμα,

καὶ τῶν δικαίων, Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννης τὸ βλάστημα,

Γεννᾶται τοίνυν, καὶ ὁ κόσμος σὺν αὐτὴ ἀνακαινίζεται,

Τίκτεται, καὶ ἡ Ἐκκλησία τὴν ἑαυτῆς εὐπρέπειαν καταστολίζεται,

ὁ ναὸς ὁ ἅγιος, τὸ τῆς θεότητος δοχεῖον, τὸ παρθενικὸν ὄργανον, ὁ βασιλικὸς θάλαμος,

ἐν ὢ τὸ παράδοξόν της ἀπορρήτου ἑνώσεως, τῶν συνελθουσῶν ἐπὶ Χριστοῦ φύσεων,

ἐτελεσιουργήθη μυστήριον, ὂν προσκυνοῦντες ἀνυμνοῦμεν,

τὴν τῆς Παρθένου πανάμωμον γέννησιν.»

«Ἀποκάλυψον πρὸς Κύριον τὴν ὁδόν σου καὶ ἔλπισον ἐπ’αὐτόν, καὶ αὐτὸς ποιήσει» (Ψαλμὸς λστ΄στ.5). Φανέρωσε στὸν Κύριο μὲ ἐμπιστοσύνη τὸ δρόμο καὶ τὶς ἐπιδιώξεις καὶ τὶς ἀνάγκες τῆς ζωῆς σου καὶ ἔλπισε σ’ Αὐτὸν καὶ Αὐτὸς θὰ κάνει ἐκεῖνα ποὺ ζητᾶς καὶ χρειάζεσαι.
Μ’ αὐτὴν τὴν ἐμπιστοσύνη καὶ ἐλπίδα, ὁ Ἰωακεὶμ καὶ ἡ Ἄννα...ἱκέτευαν προσευχόμενοι τὸ Θεὸ νὰ τοὺς χαρίσει παιδί, νὰ τὸ ἔχουν γλυκιὰ παρηγοριὰ στὰ γεράματά τους. Καὶ τὴν ἐλπίδα τοὺς ὁ Θεὸς τὴν ἔκανε πραγματικότητα.
Τοὺς χάρισε τὴν Παρθένο Μαριάμ, ποὺ ἦταν ὁρισμένη νὰ γεννήσει τὸ Σωτήρα τοῦ κόσμου καὶ νὰ λάμψει σὰν ἡ πιὸ εὐλογημένη μεταξὺ τῶν γυναικών. Ἦταν ἐκείνη, ἀπὸ τὴν ὁποία ἔμελλε νὰ προέλθει Αὐτὸς ποὺ θὰ συνέτριβε τὴν κεφαλὴ τοῦ νοητοῦ ὄφεως.
Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη δόθηκαν πολλὲς προτυπώσεις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Μία εἶναι καὶ ἡ βάτος στὸ Σινά, τὴν ὁποία ἐνῶ εἶχαν περιζώσει φλόγες φωτιᾶς, αὐτὴ δὲν καιγόταν. Ἦταν ἀπεικόνιση τῆς Παρθένου, ποὺ θὰ γεννοῦσε τὸ Σωτήρα Χριστὸ καὶ συγχρόνως θὰ διατηροῦσε τὴν παρθενία της.
Ἔτσι, ἡ Ἄννα καὶ ὁ Ἰωακείμ, ποὺ ἦταν ἀπὸ τὸ γένος τοῦ Δαβίδ, μὲ τὴν κραταιὰ ἐλπίδα ποὺ εἶχαν στὸ Θεὸ ἀπέκτησαν ἀπ’ Αὐτὸν τὸ ἐπιθυμητὸ δῶρο, ποὺ θὰ συντροφεύει τὸν κόσμο μέχρι συντελείας τῶν αἰωνῶν.
Ἀπολυτίκιο
«Ἡ γέννησίς σου Θεοτόκε, χαρὰν ἐμήνυσε πάση τὴ οἰκουμένη, ἔκ σοὺ γὰρ ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἠμῶν, καὶ λύσας τὴν κατάραν, ἔδωκε τὴν εὐλογίαν, καὶ καταργήσας τὸν θάνατον, ἐδωρήσατο ἠμὶν ζωὴν τὴν αἰώνιον».
Ὁ Οἴκος
«Ἡ προσευχὴ ὁμοὺ καὶ στεναγμός, τῆς στειρώσεως καὶ ἀτεκνώσεως Ἰωακεὶμ τὲ καὶ Ἄννης, εὐπρόσδεκτος, καὶ εἰς τὰ ὦτα Κυρίου ἐλήλυθε, καὶ ἐβλάστησαν καρπὸν ζωηφόρον τῷ κόσμω, ὁ μὲν γὰρ προσευχὴν ἐν τῷ ὄρει ἐτέλει, ἡ δὲ ἐν παραδείσω ὄνειδος φέρει, ἀλλὰ μετὰ χαρᾶς, ἡ στείρα τίκτει τὴν Θεοτόκον, καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἠμῶν».
Κοντάκιον
«Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννα ὀνειδισμοῦ ἀτεκνίας, καὶ Ἀδὰμ καὶ Εὕα, ἐκ τῆς φθορᾶς τοῦ θανάτου, ἠλευθερώθησαν, Ἄχραντε, ἐν τὴ ἁγία γεννήσει σου, αὐτὴν ἑορτάζει καὶ ὁ λαός σου, ἐνοχῆς τῶν πταισμάτων, λυτρωθεῖς ἐν τῷ κράζειν σοί, Ἡ στείρα τίκτει τὴν Θεοτόκον, καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἠμῶν».

Ἀπό:Χ.Φ.Δ.

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Ἂν μᾶς δίκαζαν τὰ παιδιά μας

2010-09-07T19:37:00-04:00

(Μερόπη Ν. Σπυροπούλου, Ὁμοτ. Καθηγήτρια Ὀρθοδοντικῆς Πᾶν/μίου Ἀθηνῶν)

«Πόσο ἀκόμα θὰ συμπιέσουμε τὴν παιδικὴ ἡλικία γιὰ νὰ κατασκευάζουμε αὐτὰ τὰ καημένα τὰ μικρομέγαλα, ἀνερμάτιστα καὶ εὐάλωτα ἀνθρωπάκια;» ΑΝΩΝΥΜΗ ΔΑΣΚΑΛΑ

Ἔβλεπα, μὲ ἀνείπωτη ὁμολογῶ θλίψη, ἕνα βράδυ στὴν τηλεόραση, παιδάκια ἡλικίας ὀκτὼ ἕως δεκαπέντε ἐτῶν, νὰ ἀκκίζονται τραγουδώντας, μιμούμενα σὲ κινήσεις καὶ καμώματα κάποια ἐκμαυλιστικὰ εἴδωλα τοῦ σύγχρονου - ἑλληνικοῦ καὶ ξένου - καλλιτεχνικοῦ στερεώματος, συμμετέχοντας σ' ἕναν διαγωνισμὸ τῆς Γιουροβίζιον γιὰ ἀνηλίκους. Καὶ ἀναρωτήθηκα, μὲ ὀργὴ ἀλλὰ καὶ μὲ τρόμο, ὡς ποῦ μπορεῖ πιὰ νὰ φτάσει ἡ ζημιὰ ποῦ ἐμεῖς οἱ μεγάλοι προξενοῦμε στὰ παιδιά μας; Πότε, ἐπιτέλους, θὰ δώσουμε λόγο γιὰ τὸν ἀσύστολο βιασμὸ τῆς παιδικῆς τους ψυχῆς; Γιὰ τὴν παιδικὴ ἡλικία ποῦ μὲ ἐγκληματικὴ ἀσυνειδησία τοὺς κλέψαμε; Γιὰ τὴν ἀθωότητά τους ποῦ κατακρεουργήσαμε; Γιὰ τὰ πρότυπα μὲ τὰ ὁποῖα τροφοδοτοῦμε συνεχῶς τὰ ὄνειρα καὶ τὴν...δυστυχία τους;
Ἔβλεπα τὸ πὼς προσπαθοῦσαν αὐτὰ τὰ ὀκτάχρονα «μὴ παιδιὰ» - μεταμφιεσμένα σὲ μακιγιαρισμένα μικρομέγαλα καλοκουρδισμένα ἀνθρωπάκια- νὰ παραστήσουν αὐτὰ ποὺ ἔχουν δεῖ νὰ κάνουν κάποιοι μεγάλοι, σὲ ἀντίστοιχες συνθῆκες, αὐτὰ ποὺ κάποιοι ἀνεγκέφαλοι μεγάλοι τὰ ὤθησαν καὶ τὰ δίδαξαν νὰ κάνουν, καὶ τὰ λυπήθηκα. Ἀλλὰ συγχρόνως τρόμαξα. Σκέφτηκα τὶς ἄπειρες καὶ ἀπροσδιόριστες, σὲ ἀρνητικὲς ἐπιπτώσεις, προεκτάσεις ποὺ μπορεῖ νὰ ἔχει γιὰ τὸ μέλλον τους ἡ ἐκμετάλλευση ποὺ ὑφίστανται αὐτὰ τὰ παιδιά, ἀφοῦ γιὰ στυγνὴ ἐκμετάλλευση πρόκειται.

Ἐκμετάλλευση, μὲ πολλοὺς καὶ διάφορους τρόπους, ἀπὸ τοὺς ἑκάστοτε διοργανωτὲς τέτοιων διαγωνισμῶν, ἀλλὰ καὶ ἐκμετάλλευση ἀπὸ τοὺς ἴδιους τους γονεῖς πού, ἀναγνωρίζοντας ἐνδεχομένως κάποιο ταλέντο στὸ παιδί τους, γιὰ ἱκανοποίηση - τὶς πιὸ πολλὲς φορὲς - τοῦ δικοῦ τους ἐγωισμοῦ ἢ κάποιου δικοῦ τους ἀπωθημένου, δὲν διστάζουν νὰ ἐκθέσουν τὰ παιδιά τους σὲ τόσο ἐπισφαλεῖς γιὰ τὸ μέλλον τοὺς διαδικασίες καὶ ἐμπειρίες. Διότι οἱ πάντες γνωρίζουν ὅτι οἱ συνθῆκες, ἡ προβολή, ἡ λάμψη ἀλλὰ καὶ οἱ κίνδυνοι ποὺ ἐνυπάρχουν, ὅπως καὶ οἱ συμπεριφορὲς ποὺ διέπουν τὸν κόσμο τοῦ θεάματος, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ὅτι εἶναι ἐξουθενωτικὰ γιὰ τὴν παιδικὴ ψυχικὴ καὶ σωματικὴ ἀντοχή, δημιουργοῦν ψευδαισθήσεις, σαθρὰ πρότυπα καὶ ἀρρωστημένες φιλοδοξίες. Συγχρόνως, προκαλοῦν ζήλιες, κακίες, ἀνταγωνιστικὲς πονηρίες καὶ ἀβάσταχτες πικρίες καὶ ἀπογοητεύσεις.
Ἂν σκεφτοῦμε τὸ πόσο συχνά, ἐμεῖς οἱ μεγάλοι, ἀδυνατοῦμε νὰ ἀξιολογήσουμε σωστὰ τὶς ἱκανότητές μας καὶ νὰ ἀντιμετωπίσουμε ψύχραιμα καὶ λογικὰ μία ἀποτυχία, μποροῦμε νὰ φανταστοῦμε τὸ τί μπορεῖ νὰ συμβαίνει ἀντίστοιχα στὴν ψυχὴ ἑνὸς μικροῦ παιδιοῦ, ποὺ δὲν διαθέτει κρίση καὶ ὡριμότητα. Εἶναι, ἑπομένως, εὔκολο νὰ ἀναλογιστοῦμε τὸ μέγεθος τῆς τραυματικῆς ἐμπειρίας ποὺ μπορεῖ νὰ προκύψει, γιὰ ὅσα ἀπὸ τὰ παιδιὰ αὐτὰ δὲν θὰ προκριθοῦν.
Ἀλλὰ καὶ ὅσα θὰ προκριθοῦν, πῶς θὰ ἀντέξουν τὰ φῶτα τῆς δημοσιότητας, τὶς κολακεῖες, τὶς ξαφνικὲς ὑλικὲς ἀπολαβές, τοὺς ἄγριους ἀνταγωνισμοὺς καὶ τὶς ἐξουθενωτικὲς ἀπαιτήσεις γιὰ τὴ συνέχεια; Καὶ ποιὸς ἄραγε μπορεῖ νὰ προβλέψει ποιὰ θὰ εἶναι ἡ συνέχεια; Δὲν βλέπουμε πὼς τὰ νυμφίδια, τὰ «ψώνια» καὶ οἱ νάρκισσοι πολλαπλασιάζονται συνεχῶς γύρω μας; Κι ἀκόμη, πῶς μποροῦμε νὰ ἀδιαφοροῦμε γιὰ τὸ ποιὸ μήνυμα ἐκπέμπει καὶ ποιὰ ἐπίδραση θὰ ἔχει στὴ ζωή τους, ἀλλὰ καὶ στὴ ζωὴ τῶν συνομηλίκων τους, τὸ γεγονὸς ὅτι, ἀπὸ τόσο νωρίς, τὰ παιδιὰ μᾶς ἐμποτίζονται μὲ τὴν ἰδέα καὶ τὴ λαχτάρα του νὰ διακριθοῦν στὸν χῶρο τοῦ θεάματος καὶ συγκεκριμένα τοῦ τραγουδιοῦ, ἀφοῦ αὐτὸ ἀποτελεῖ πιὰ ὕψιστο στόχο καὶ ἰδανικό τους;
Τὸ θλιβερό της ὅλης ὑποθέσεως δὲν εἶναι ὅτι ὑπάρχουν διοργανωτὲς καὶ γονεῖς ποὺ - μὲ ἐπίγνωση ἢ καὶ χωρὶς αὐτὴν - ἐκμεταλλεύονται, εἴτε τὸ θέλουν εἴτε ὄχι, αὐτὰ τὰ ἀνυπεράσπιστα παιδιά. Εἶναι ἀναμφισβήτητο πιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι, δυστυχῶς, στὴν ἐποχή μας, τὰ ἀνυπεράσπιστα παιδιὰ γίνονται, μὲ πολλοὺς τρόπους, ἀντικείμενο ἐκμεταλλεύσεως. Διότι, ὅπως εἶναι γνωστό, τὰ δημοκρατικὰ δικαιώματα τῶν μεγάλων δὲν προϋποθέτουν τὴν ὕπαρξη ἤθους καὶ τὰ παιδιὰ δὲν ἔχουν τὴ δυνατότητα καὶ δὲν ξέρουν πὼς νὰ διεκδικήσουν καὶ νὰ ὑπερασπιστοῦν τὰ δικαιώματά τους.
Τὸ τραγικότερο, ἑπομένως, εἶναι τὸ ὅτι, μέσα στὴ ραθυμία τῆς σύγχρονης ἀνεκτικότητας ποὺ ζοῦμε, δὲν ἔχει ξεσηκωθεῖ, ὅπως θὰ ὄφειλε, σύσσωμη ἡ κοινωνία μας ἐναντίον αὐτῶν τῶν φαινομένων. Πότε καὶ τί δηλαδὴ πρέπει ἀκόμα νὰ συμβεῖ γιὰ νὰ φωνάξουμε σταματῆστε; Γιὰ νὰ συνειδητοποιήσουμε ὅτι ἡ ἀνοχὴ μᾶς ἀποτελεῖ συνενοχή; Πότε καὶ σὲ ποιόν, ἐπιτέλους, θὰ δώσουμε λόγο ἐμεῖς οἱ μεγάλοι γιὰ ὅλες αὐτὲς τὶς ἐγκληματικὲς ἐνέργειες καὶ ἀδιαφορίες εἰς βάρος τῶν παιδιῶν μας;
Σκέπτομαι πώς, ἂν μποροῦσαν τὰ παιδιὰ νὰ στήσουν ἕνα δικαστήριο ὅπου θὰ δίκαζαν ἐμᾶς τοὺς μεγάλους γιὰ ὅσα κλέψαμε ἀπὸ τὴ ζωή τους, μὲ τὸν τρόπο ζωῆς ποὺ ἐμεῖς ὀργανώσαμε, ἀλλὰ καὶ γιὰ ὅσα τὰ διδάξαμε νὰ κάνουν μὲ σκοπὸ νὰ καταστρέψουν τὴν παιδική τους ξεγνοιασιὰ καὶ ἀθωότητα, θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς καταδικάσουν στὰ πιὸ φρικτὰ ἰσόβια βασανιστήρια.
Μήπως ὅμως αὐτὸ ἔχει ἤδη συμβεῖ; Μήπως, δηλαδή, χωρὶς νὰ τὸ ἔχουμε συνειδητοποιήσει, τὰ βασανιστήρια αὐτά μας τὰ ἐπιβάλλουν ἤδη τὰ ἴδια τὰ παιδιά μας, μὲ τὸ νὰ μᾶς ἀναγκάζουν νὰ τὰ βλέπουμε γύρω μας νὰ αὐτοκαταστρέφονται ἀπὸ πρόωρη βουλιμία γιὰ τὶς ἀπολαύσεις τῶν μεγάλων; Μὲ τὸ νὰ νιώθουμε ὅτι μᾶς λένε, μὲ τὸ παραπονεμένο καί, συχνά, ἄδειο καὶ χαμένο σὲ τεχνητοὺς παραδείσους βλέμμα τους, ὅτι ἐμεῖς εἴμαστε οἱ ἔνοχοι; Ὅτι, ἐξ αἰτίας μας, δὲν ἔχουν βιώσει τὶς χαρὲς τῆς ἡλικίας τους καὶ ὅτι ἐμεῖς τὰ σπρώξαμε νὰ μεγαλώσουν ἀφύσικα, χωρὶς νὰ ἔχουν προλάβει νὰ ὡριμάσουν, σὲ μία ἀπάνθρωπη κοινωνία, χωρὶς ἀξίες καὶ ἀλλὰ ἰδανικὰ ἐκτὸς ἀπὸ τὸ χρῆμα, χωρὶς ἀγάπη καὶ χωρὶς Θεό, δηλαδὴ μὲ ἀπελπισία;
(Ἀπὸ τὸ βιβλίο τῆς Μερόπης Ν. Σπυροπούλου, "Οἰκογένεια ὥρα μηδέν;", Ἔκδ. Ἀρχονταρίκι, Ἀθήνα 2007, σ.119-123)
Πηγή:Ἀπόψεις γιὰ τὴν Μονὴ Βατοπαιδίου
Τὸ εἴδαμε στὸ:Ψηφίδες

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Δῶστε, σῶστε, σωθῆτε!

2010-09-07T17:12:00-04:00

Κάποτε παρῆγε πολλὰ αὐτὸ ὁ τόπος. Ἔβγαζε πρῶτα ἀπὸ ὅλα καλοὺς ἀνθρώπους, τίμιους οἰκογενειάρχες, σωστοὺς χριστιανούς, μάρτυρες καὶ ἁγίους. Κι ἀπὸ προϊόντα, ἔβγαζε ὅσα χρειάζονταν γιὰ νὰ ζήσουν εὐτυχισμένα καὶ ὑγιεινά.
Τώρα τί παράγει; Παράγει τὰ τέσσερα Κ, ποὺ μᾶς ἔκαναν πασίγνωστους σ’ὅλο τὸν κόσμο. Παράγει:
-Κερδοσκόπους.
-Κλέφτες.
-Καλοπερασάκηδες.
-Κομπιναδόρους.
Ἀφοῦ δὲν θέλουμε τὴν χειραγωγία τοῦ Εὐαγγελίου, βρεθήκαμε στὴν χειραγωγία τοῦ Μνημονίου.
Ἀφοῦ δὲν θέλουμε τὰ δικά μας ΔΝΤ, δηλαδή, νὰ εἴμαστε Δραστήριοι, Νομοταγεῖς, Τίμιοι, δεθήκαμε στὸ ἄλλο ΔΝΤ, στὸ Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο, ποὺ ὡς ψυχρὸς ἐργοδότης μᾶς ἐπιβάλλει τὰ δικά του μέτρα.
Μποροῦμε νὰ σωθοῦμε οἰκονομικὰ καὶ χωρὶς τὸ Μνημόνιο: Ἂν εἴχαμε ἕνα ἄλλο Μνημόνιο, σὰν ἐκεῖνο, ποὺ θυμίζει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «Μνημόνευε Ἰησοῦν...Χριστὸν» (Β΄ Τίμ. β΄ 8).
Μνήμη Χριστοῦ = Θυμᾶμαι τὸν Χριστό. Αὐτὸ σημαίνει:
-Θυμᾶμαι, ὅτι εἶμαι ἄνθρωπος κι ὄχι καταβόθρα.
-Θυμᾶμαι, ὅτι πάνω ἀπὸ ὅλα εἶναι ἡ συνείδησις καὶ ἡ τιμιότητα.
-Θυμᾶμαι, ὅτι δὲν κλέβω, ἀλλὰ δουλεύω.
-Θυμᾶμαι, ὅτι δὲν εἶμαι μόνος.
-Θυμᾶμαι, ὅτι ὅλες τὶς πράξεις μου τὶς βλέπει ὁ Θεός.
-Θυμᾶμαι, ὅτι τούτη ἡ ζωὴ ἀποτελεῖ τὸν διάδρομο ἀπογειώσεως γιὰ τὴν αἰώνια πραγματικότητα.
-Θυμᾶμαι τοὺς φτωχούς της γής, ποὺ ἀπαιτοῦν ἴση κατανομὴ τῶν ἀγαθῶν.
Φυσικὰ πολλοὶ θὰ γελάσουν μὲ τίς...ἀφέλειές μας. Μόνο ποὺ δὲν εἶναι ἀφέλειες. Εἶναι ὠφέλειες.
Στὴν Ἀμερικὴ ὑπάρχει μιὰ κίνησις δικεκατομμυριούχων, ποὺ ἔχει ὡς σύνθημα: «Δῶστε καὶ σῶστε». Ἡγεῖται ὁ βαθύπλουτος Μπὶλ Γκέϊτς. Ἀπευθύνεται καὶ σ’ἄλλους σὰν κι αὐτὸν καὶ τοὺς καλεῖ νὰ ἀφήσουν τὴν μισὴ περιουσία τους γιὰ ἀγαθοεργοὺς σκοπούς, ἀλλὰ μετὰ θάνατον! Ὑπάρχει καὶ Γουόρεν Μπάφετ, ποὺ δεσμεύει τὸ 99% τῆς περιουσίας του γιὰ φιλανθρωπίες, ὅσο ζῆ καὶ μετὰ θάνατον. «Δέσμευση δωρεᾶς’, καλεῖται ἡ κίνησις τῶν δισεκατομμυριούχων!
-Ὁ Χριστὸς μᾶς χαρίζει μία ἄλλη δέσμευσι. Δεσμεύεται ὁ Ἴδιος νὰ μᾶς χαρίση τὴν ἐπουράνια βασιλεία Του, ἂν ἀγαπήσουμε τοῦ ἄλλους καὶ προσφέρουμε τὰ ὑπάρχοντά μας γιὰ ἐλεημοσύνη.
Προσφορὰ καὶ δωρεὰ ὄχι βέβαια μετὰ θάνατον. Ἀφοῦ σὲ μία τέτοια περίπτωση δωρητὴς εἶναι ὁ θάνατος.
-Ἂν εἴχαμε μάθει νὰ δίνουμε, τότε θὰ δίναμε ὄχι γιὰ νὰ σώσουμε ἄλλους, ἀλλὰ γιὰ νὰ σωθοῦμε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι.
-Ἂν μᾶς συγκινοῦσε τὸ δράμα τόσων ἀστέγων καὶ λιμοκτινούντων στὸν πλανήτη μας, θὰ συναγωνιζόμασταν, ὄχι γιὰ οἰκονομικὰ προνόμια ἀλλὰ γιὰ δωρεές.
-Ἕνα κράτος φυσικὰ λύνει τὸ οἰκονομικό του πρόβλημα ὄχι μὲ τὴν ἐλεημοσύνη, ἀλλὰ μὲ τὴν δικαιοσύνη. Ἀλλὰ στὸ κράτος τοῦ Θεοῦ, στὴν Ἐκκλησία, τὰ οἰκονομικὰ λύνονται καὶ μὲ τὴν δικαιοσύνη καὶ μὲ τὴν ἐλεημοσύνη.
-Γίναμε πιὸ διεφθαρμένο κράτος. Κλέφτες, ἀπατεῶνες. Ἔχουν βίλλες καὶ δηλώνουν εἰσόδημα 10.000 εὐρὼ τὸν χρόνο!
-Τὸ «Δῶστε καὶ σῶστε» τῶν δισεκατομμυριούχων τῆς Ἀμερικῆς, γιὰ μᾶς γίνεται: «Δῶστε, σῶστε, σωθῆτε»/
Καὶ προχωρώντας γίνεται:
Δῶστε Χριστό!
Σῶστε λαό!
Σωθῆτε Χριστιανοί!

Ἀπὸ τὸ Ὀρθόδοξο Περιοδικὸ Ἰωάννης ὁ Βαπτιστὴς τοῦ ὁμωνύμου Συλλόγου.

Σκάκι στα Γιάννενα : Το ράπιντ της Φιλοξενίας

2010-09-07T15:12:00-04:00

Το ράπιντ της Φιλοξενίας στις 19 Σεπτεμβρίου στην παραλία Επανομής

Την Κυριακή στις 19 Σεπτεμβρίου θα γίνει το αναβληθέν 4ο τουρνουά ράπιντ "ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΡΟΚΕ" της Φιλοξενίας. Σε ένα υπέροχο χώρο σκιασμένο από τεράστια πεύκα, στην παραλία της Επανομής, ακριβώς δίπλα στη θάλασσα. Έτσι δίνεται η δυνατότητα να παίξουν οι σκακιστές σε ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον, μέσα στη φύση.

Η προκήρυξη του τουρνουά:

4o ΣΚΑΚΙΣΤΙΚΟ ΤΟΥΡΝΟΥΑ RAPID "ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΡΟΚΕ "

ΚΥΡΙΑΚΗ 19 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΕΠΑΝΟΜΗΣ (δίπλα στη θάλασσα)

Ο Σκακιστικός Όμιλος Θερμαϊκού Θεσσαλονίκης "Η ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ" σε συνεργασία με την ΕΣΣΝΘ-Χ και την υποστήριξη των ΔΗΜΩΝ ΕΠΑΝΟΜΗΣ & Ν. ΜΗΧΑΝΙΩΝΑΣ διοργανώνει τουρνουά RAPID την Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου στην Παραλία της Επανομής.

Έναρξη αγώνων: Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου και ώρα 10.30 π.μ.

Χώρος αγώνων: ΠΑΡΑΛΙΑ ΕΠΑΝΟΜΗΣ (μέσα στα πεύκα και δίπλα στο κύμα)

Internet: Πληροφορίες και παρουσίαση των αγώνων θα γίνει από τις σελίδες του blog της ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ:

www.filo3enia.blogspot.com

Χρόνος σκέψης: 15 λεπτά για κάθε σκακιστή για όλη την παρτίδα. Ισχύουν οι κανονισμοί για το γρήγορο σκάκι.

Δικαίωμα συμμετοχής: Όλοι όσοι γνωρίζουν σκάκι.

Παράβολο συμμετοχής: Γενικό παράβολο 10 Ευρώ.

Έπαθλα: Χρηματικά έπαθλα ύψους 500 €.

1^ος Γεν. Κατάταξης: Κύπελλο και 200 €

2^ος Γεν. Κατάταξης: Κύπελλο και 150 €

3^ος Γεν. Κατάταξης: Κύπελλο και 100 €

1^η Γυναίκα σκακίστρια: Κύπελλο και 50 €

2^η Γυναίκα σκακίστρια: μετάλλιο

3^η Γυναίκα σκακίστρια: μετάλλιο

1^οαγόρι<10 : Κύπελλο

2^οαγόρι<10 : μετάλλιο

3^οαγόρι<10 : μετάλλιο

1^οκορίτσι<10 : Κύπελλο

2^οκορίτσιι<10 : μετάλλιο

3^οκορίτσι<10 : μετάλλιο

1^οαγόρι<15 : Κύπελλο

2^οαγόρι<15 : μετάλλιο

3^οαγόρι<15 : μετάλλιο

1^οκορίτσι<15 : Κύπελλο

2^οκορίτσι<15 : μετάλλιο

1^οκορίτσι<15 : μετάλλιο

Σύστημα αγώνων: Ελβετικό τουρνουά εννέα ( 9 ) γύρων.

Πρόγραμμα αγώνων :

ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ: Μέχρι 30 λεπτά πριν την έναρξη.

1ος ΓΥΡΟΣ: 10.30 π.μ.

2ος ΓΥΡΟΣ: 11.15 π.μ.

3ος ΓΥΡΟΣ: 12.15 μ.μ.

4ος ΓΥΡΟΣ: 13.00 μ.μ

5ος ΓΥΡΟΣ: 13.45 μ.μ

6ος ΓΥΡΟΣ: 16.00 μ.μ.

7ος ΓΥΡΟΣ: 16.45 μ.μ

8ος ΓΥΡΟΣ: 17.30 μ.μ.

9ος ΓΥΡΟΣ: 18.15 μ.μ

Η τελετή λήξης με τις βραβεύσεις των πρωτευσάντων θα γίνει αμέσως μετά το τέλος του 9^ουγύρου.

Δηλώσεις συμμετοχής: Χρήστος Ιβάνοβιτς ( 6948482008 begin_of_the_skype_highlighting 6948482008 end_of_the_skype_highlighting) και στο e-mail:chrivanovits@yahoo.gr Οι δηλώσεις συμμετοχής ( για την καλύτερη προετοιμασία των αγώνων) καλό θα ήταν να γίνουν έως και την Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου.

Παρακαλούνται οι ενδιαφερόμενοι σκακιστές να δηλώσουν το συντομότερο δυνατόν την συμμετοχή τους για την όσο δυνατόν καλύτερη διοργάνωση των αγώνων.

Κριτήρια ισοβαθμίας: ισχύουν τα παρακάτω κριτήρια:

α)Αποτέλεσμα μεταξύ των ισοβάθμων (κριτήριο 11).

β)Αθροιστική βαθμολογική πρόοδος με όλες τις επεκτάσεις του.

γ)Το κριτήριο Μπούχολτζ ( 25 ).

δ)Το κριτήριο Σόννεμπορν-Μπέργκερ (βαθμοί αντιπάλων ανάλογα με το αποτέλεσμα).

ε)Αριθμός νικών (προηγείται ο σκακιστής-τρια με τις περισσότερες νίκες).

ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ: Για οποιαδήποτε διαφωνία οι ενδιαφερόμενοι έχουν δικαίωμα να υποβάλλουν ένσταση στην επιτροπή ενστάσεων έως και πριν την έναρξη του επόμενου γύρου καταθέτοντας παράβολο 30 ευρώ στην διεύθυνση των αγώνων.

ΑΡΜΟΔΙΟΙ ΑΓΩΝΩΝ:

Διαιτητής: Χρήστος Ιβάνοβιτς

Διεύθυνση αγώνων: ΣΟΘ Η ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ

Νεολαία Συνασπισμού Ιωαννίνων: Τραγική η κατάσταση που επικρατεί στο ΙΚΑ Ιωαννίνων!

2010-09-07T14:43:00-04:00

«Τραγική» χαρακτηρίζουν την κατάσταση που επικρατεί στο Ι.Κ.Α. Ιωαννίνων οι οργανώσεις συνταξιούχων ΙΚΑ- ΤΕΒΕ- ΤΣΑ του Νομού, σε υπόμνημα διαμαρτυρίας προς τον Διοικητή του Ιδρύματος Ροβέρτο Σπυρόπουλο.Όπως σημειώνουν, υπάρχουν σημαντικές ελλείψεις σε ιατρικό, νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό. «Συγκεκριμένα, λείπουν καρδιολόγοι, οφθαλμίατροι, ψυχίατροι, νευρολόγοι, ορθοπεδικοί, ακτινολόγοι κτλ»!Εμφανής όμως είναι και η έλλειψη των μηχανημάτων, όπως για παράδειγμα αξονικού τομογράφου. Επίσης «όσα υπάρχουν είτε δεν επαρκούν ή αν παρουσιάσουν βλάβες δεν υπάρχουν εφεδρείες. Αποτέλεσμα οι ασφαλισμένοι να τρέχουν στα ιδιωτικά κέντρα και να επιβαρύνονται οικονομικά».Παράλληλα, οι συνταξιούχοι τονίζουν, πως ο αριθμός των ασφαλισμένων στο ΙΚΑ με την κατάργηση άλλων ταμείων έχει αυξηθεί και οι «ουρές» είναι τεράστιες κάθε μέρα, είτε για εξετάσεις και πληρωμές, είτε για συνταγογράφηση. «Κόψατε από τους ασφαλισμένους μια σειρά εξετάσεις όπως υπέρηχους, μαστογραφίες κλπ» τονίζουν προς τον κ. Σπυρόπουλο χαρακτηριστικά.

ΤΑ Κ.Α.Π.Η. ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Ένα θέμα που «καίει» εδώ και μήνες τους συνταξιούχους και των Ιωαννίνων, είναι αυτό της συνταγογράφησης φαρμάκων στα ΚΑΠΗ. «Εδώ και τρεις μήνες έχει σταματήσει η συνταγογράφηση από τα 13 ΚΑΠΗ του Λεκανοπεδίου Ιωαννίνων με αποτέλεσμα οι συνταξιούχοι μεγάλων ηλικιών να αναγκάζονται να έρχονται στα κεντρικά ιατρεία του ΙΚΑ για να συνταγογραφήσουν. Έτσι ο μέσος όρος των εξεταζόμενων ασφαλισμένων αυξήθηκε σε 1500 άτομα ημερησίως!» αναφέρουν οι συνταξιούχοι.Να σημειωθεί, ότι πρόσφατα το Υπουργείο Εργασίας ανακοίνωσε, πως η συνταγογράφηση των φαρμάκων θα μπορεί να γίνεται στο εξής και πάλι στα ΚΑΠΗ, αλλά μόνο από γιατρούς του ΙΚΑ.Όμως, πολλοί Γιαννιώτες συνταξιούχοι,διαμαρτύρονται για το γεγονός αυτό, χαρακτηρίζοντάς το «ημίμετρο» και διερωτώνται πως «από τη στιγμή που υπάρχουν τόσες ελλείψεις γιατρών στο ΙΚΑ, πότε θα προλαβαίνουν οι ίδιοι να έρχονται στα ΚΑΠΗ για να συνταγογραφούν κιόλας;».

ΟΞΥΝΣΗ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ
Όπως υποστηρίζουν, τα προβλήματα και η ταλαιπωρία για τους συνταξιούχους αναμένεται να οξυνθούν με την εφαρμογή του «Καλλικράτη» από την 1η Ιανουαρίου του νέου έτους. Και αυτό γιατί «χιλιάδες ασφαλισμένοι θα συνωστίζονται στα κεντρικά ιατρεία του ΙΚΑ».Παράλληλα, επιτίθενται στον κ. Σπυρόπουλο, κατηγορώντας τον, πως η «κατάσταση είναι τέτοια που συνάνθρωποί μας πεθαίνουν ή αιμορραγούν οικονομικά και εσείς κάθε φορά στα κανάλια υπερηφανεύεστε, ότι δήθεν βάζετε τάξη. Το 1998 ως Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχατε εξαγγείλει τη δημιουργία αστικών κέντρων Υγείας και δυστυχώς δεν κάνατε απολύτως τίποτε».Τέλος, δηλώνουν πως θα προβούν σε κινητοποιήσεις για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, αν δεν γίνουν από την πλευρά του ΙΚΑ οι απαραίτητες κινήσεις για την επίλυση των παραπάνω θέματα.

Νεολαία Συνασπισμού Ιωαννίνων: Υποχρεωτική διάθεση εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στα «ΙΕΚ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ»!!

2010-09-07T14:42:00-04:00

Μια απαράδεκτη, από κάθε άποψη, εκπαιδευτική και εργασιακή ρύθμιση προωθεί η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας στο νομοσχέδιο για την «ανάπτυξη της διά βίου μάθησης και άλλες διατάξεις», που συζητείται αυτές τις μέρες στο Κοινοβούλιο.

Ανάμεσα στις λεγόμενες «λοιπές διατάξεις» (αλήθεια, τι... άκομψος τίτλος για να προωθούν οι εκάστοτε κυβερνώντες σχετικά ή άσχετα θέματα με το περιεχόμενο των νομοσχεδίων!) προωθείται και μια που τινάζει στον αέρα το εργασιακό στάτους των μόνιμων εκπαιδευτικών, κυρίως όσων εργάζονται στη δευτεροβάθμια τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση.

Συγκεκριμένα, με τη διάταξη αυτή το υπουργείο Παιδείας προωθεί την υποχρεωτική διάθεση των εκπαιδευτικών για πλήρες ωράριο (ή και για συμπλήρωση ωραρίου) από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στα ΙΕΚ (άρθρο 26 παρ. 10) και μάλιστα κατά προτεραιότητα!

Οι εκπαιδευτικοί, δηλαδή, που είναι διορισμένοι στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση θα διατίθενται και χωρίς τη δική τους θέληση σε ένα θεσμό, όπως τα ΙΕΚ, τα οποία όχι μόνο δεν ανήκουν στο τυπικό εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά με το νέο νομοσχέδιο μεταφέρονται άμεσα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, στις νεοσύστατες περιφέρειες ή και προοπτικά, όπως άλλωστε προβλέπεται και από το ίδιο νομοσχέδιο, και στους δήμους! Αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί παρά προάγγελος της πρόθεσης του υπουργείου να διατεθούν οι εκπαιδευτικοί στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Κάτι που σε όλους τους τόνους απέκλειε το προηγούμενο διάστημα, αλλά όλοι γνωρίζουμε πως αποτελεί τον «βαθύ» στόχο της πολιτικής του κυβερνώντος κόμματος.

Η ρύθμιση αυτή, που προωθείται χωρίς να έχει προηγηθεί καμία συζήτηση με τους εκπαιδευτικούς φορείς, αποτελεί μια ακόμα «αιτία πολέμου» με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας και πρέπει άμεσα να καταγγελθεί από την ΟΛΜΕ. Συνεχίζει η ηγεσία του υπουργείου τον ολισθηρό δρόμο της ρύθμισης εργασιακών θεμάτων χωρίς καμιά διαπραγμάτευση με τα συλλογικά όργανα των εκπαιδευτικών και ενάντια στα στοιχειώδη δικαιώματά τους. Καταπατούνται βάναυσα για ακόμη μια φορά ελληνικές και διεθνείς συμβάσεις και νόμοι. Κατά τα λοιπά, η υπουργός Παιδείας περηφανεύεται για την ανοικτή «διαβούλευση» που ακολουθεί. Μόνο που περιλαμβάνει ως εταίρους την ίδια και τους εκπροσώπους της τρόικας.

Από τη λογική που διέπει τη διάταξη αυτή γίνεται φανερό πως αντί να προχωρήσει το υπουργείο Παιδείας στη θεσμοθέτηση του μεταλυκειακού έτους ειδίκευσης στα ΕΠΑΛ, που θα χορηγεί με δημόσια και δωρεάν χαρακτηριστικά το επίπεδο 3 στους αποφοίτους των Επαγγελματικών Λυκείων, όπως έχει προτείνει τεκμηριωμένα και αναλυτικά και η ΟΛΜΕ, επιλέγει αυτό να δοθεί στα ΙΕΚ (όπως αυτά θα «μεταλλαχθούν» με τα νέα τους χαρακτηριστικά).

Είναι γνωστό πως το πτυχίο του επαγγελματικού επιπέδου 3, σύμφωνα με την περιβόητη οδηγία 36/2005 της Ε.Ε., που επικυρώθηκε και από τη χώρα μας, αποκτάται υποχρεωτικά με ένα χρόνο σπουδών επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης που προσφέρεται μετά το Λύκειο. Δηλαδή, πρακτικά, το πτυχίο που έδινε μέχρι τώρα το ΕΠΑΛ, ή το ΤΕΕ και το ΤΕΛ παλαιότερα, θα είναι κατώτερου επιπέδου, δηλ. επιπέδου 2. Έτσι, αν δεν παρθούν τα κατάλληλα μέτρα, βρισκόμαστε μπροστά σε μια ακόμη πολιτική υποβάθμισης της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης.

Γίνεται φανερό, λοιπόν, πώς το «φιλέτο» του επαγγελματικού επιπέδου 3, δηλ. της αρχικής επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, σχεδιάζεται να παραδοθεί στα ΙΕΚ της αυτοδιοίκησης και των ιδιωτών, αντί αυτό να ενσωματωθεί στο δημόσιο σχολείο. Με αυτή την επιλογή, εκτός των άλλων, τα χαρακτηριστικά της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης αμφισβητούνται ριζικά.

Μια και μόνη είναι η λύση: Η άμεση θεσμοθέτηση Μεταλυκειακού Έτους Ειδίκευσης οργανικά ενταγμένου στα Επαγγελματικά Λύκεια, που θα αξιοποιεί την υποδομή και το εκπαιδευτικό προσωπικό τους (άρα δεν υπάρχει καν λόγος για οποιαδήποτε διάθεσή τους στα ΙΕΚ ή σε άλλη δομή). Το έτος αυτό θα μπορεί να περιλαμβάνει το σύνολο των ειδικοτήτων που παρέχονται σήμερα, αλλά και όποια άλλη κριθεί αναγκαίο να δημιουργηθεί με βάση τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας, και θα καταργεί-ενσωματώνει σε αυτό κάθε άλλη μορφή αρχικής επαγγελματικής μεταλυκειακής εκπαίδευσης και κατάρτισης.

Από αυτή τη δομή πρέπει να χορηγείται και το επαγγελματικό επίπεδο 3.

Με τα χαρακτηριστικά του δημόσιου και δωρεάν σχολείου.

Άλλωστε σε αυτό δεν είχε δεσμευτεί και το ΠΑΣΟΚ προεκλογικά με το πρόγραμμά του για την ΤΕΕ;

Προ ΔΝΤ, βεβαίως...

Υ.Γ. Το άρθρο 26 παρ. 10 του νομοσχεδίου είναι το παρακάτω:

Με απόφαση του υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, ύστερα από σχετική αίτηση των δημόσιων ΙΕΚ, είναι δυνατή η ολική ή μερική διάθεση εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στα Ι.Ε.Κ. αυτά, για την κάλυψη του υποχρεωτικού διδακτικού ωραρίου τους. Η κάλυψη των εκπαιδευτικών αναγκών των δημόσιων Ι.Ε.Κ. γίνεται κατά προτεραιότητα από τους εκπαιδευτικούς που διατίθενται σύμφωνα με το προηγούμενο εδάφιο και, εφόσον αυτοί δεν επαρκούν, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις.

Σκάκι στα Γιάννενα : Shanghai Masters 2010

2010-09-07T11:47:00-04:00

Κεφάλι στην βαθμολογία έχει πάρει ο αγαπητός Σίροβ στο τουρνουά Shanghai Masters 2010, που γίνεται στην Κινά. Κερδίζοντας στον 3^ο γύρο τον Wang Hao και στον 4^ο τον Β. Κράμνικ έχει κάνει μια σημαντική πρόοδο για την κατάκτηση του τουρνουά, δύο γύρους πριν την ολοκλήρωση του.

Η χθεσινή παρτίδα του με τον Κράμνικ ήτανε αρκετά εντυπωσιακή και μας έδειξε πόσο επικίνδυνες είναι οι επελάσεις πιονιών!

Ο επίσημος δικτυακός χώρος βρίσκεται εδώ.(Στην φωτογραφία βλέπετε αριστερά τον Σίροβ και δεξιά τον Κράμνικ)

Play online chess

/* */if ((typeof ichess_create)!='undefined')/* */{o=new ichess_create(11,'ichess678776',3);if(o){/* */o.im('d2d4g8f6c2c4e7e6b1c3f8b4f2f3c7c5d4d5b7b5e2e4e8g8e4e5'+/* */'f6e8f3f4e6d5c4d5d7d6g1f3c5c4a2a4c8g4a4b5b8d7e5e6f7e6d5e6d7b6'+/* */'f1e2e8c7f3g5g4e2d1e2d6d5e1g1d8f6f4f5a8e8a1a7c7e6g5e6e8e6e2f2'+/* */'f6e5g2g4e6g6f2g2g6f6c1f4e5d4g2f2d4f2g1f2d5d4c3e4f6f7a7f7f8f7'+/* */'f1a1h7h6f4e5d4d3e5d4f7b7h2h4b4f8a1c1b6d5c1c4b7b5c4c8g8f7g4g5'+/* */'d5e7e4d6');/* */o.il(0,0,1);/* */o.ip([0], ['-']);/* */o.ih(1,'Shanghai%20Masters%2C%20Shanghai%20CHN','Shirov%2C'+/* */'A%20%282749%29%20vs.%20Kramnik%2CV%20%282780%29');/* */o.go(0,74);}}/* */

Νεολαία Συνασπισμού Ιωαννίνων: Σήμερα οι αποφάσεις του ΣΥΡΙΖΑ

2010-09-07T11:25:00-04:00

Σήμερα, στις 8 το βράδυ, συνέρχεται στο «ΠΟΛΥΘΕΑΜΑ» η Συνέλευση των μελών του ΣΥΡΙΖΑ Ιωαννίνων, στην οποία αναμένεται να εγκριθούν οι υποψηφιότητες για τους Δημάρχους και τα Δημοτικά Συμβούλια του Νομού και να οριστικοποιηθεί η πρόταση για τον υποψήφιο περιφερειάρχη στην Ήπειρο.

Νεολαία Συνασπισμού Ιωαννίνων: Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΝ σχετικά με τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης

2010-09-07T11:23:00-04:00

Το όλο παρασκήνιο της διαμόρφωσης και η δυστοκία ανακοίνωσης του ανασχηματισμού αναδύει ένα άρωμα κρίσης. Πρόκειται για έναν ανασχηματισμό άνευ ουσίας, που αφήνει αδιάφορους τους πολίτες, από τη στιγμή που αφήνει ανέγγιχτη την κυβερνητική πολιτική του μνημονίου. Έρχεται σε μία στιγμή κορύφωσης της αποτυχίας της κυβερνητικής πολιτικής, ενώ παράλληλα προωθείται μια νέα δομή της κυβέρνησης, που ενισχύει τον πρωθυπουργικό συγκεντρωτισμό, μετατρέποντας τους υπουργούς σε άβουλες μαριονέτες.

Η αγωνία του κόσμου σήμερα είναι να μπει ένα τέλος στην αποσύνθεση και να αλλάξει πορεία ο τόπος. Σε αυτή την κατεύθυνση ο ρόλος των κοινωνικών αγώνων καθώς και η διαμόρφωση ενός νέου μπλοκ κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, μέσα από την συνάντηση της ριζοσπαστικής Αριστεράς με τις δυνάμεις που προέρχονται από τον σοσιαλιστικό χώρο και εναντιώνονται στην πολιτική του μνημονίου, αποτελεί μια νέα ελπίδα.

To Γραφείο Τύπου

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Ὁ Τίμιος Σταυρὸς τῆς Μονῆς Ξηροποτάμου στὰ Πετροκέρασα

2010-09-07T11:07:00-04:00

Σάββατο, 11 Σεπτεμβρίου – Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2010

Ο ΤΙΜΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ

ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ

ΞΗΡΟΠΟΤΑΜΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

ΣΤΑ ΠΕΤΡΟΚΕΡΑΣΑ

τοῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης

Ἕνα ἀρχαῖο ἱερὸ ἔθιμο, ποὺ ἐπαναλαμβάνεται κάθε χρόνο ἀπὸ τὸ ἔτος 1768 καὶ δίνει τὴν εὐκαιρία σὲ ὅσους προσέλθουν στὸν Ἱερὸ Ναὸ Προφήτου Ἡλιοῦ Πετροκεράσων νὰ ἀσπασθοῦν τὸ Τίμιο Ξύλο, ποὺ ἐδῶ καὶ δέκα αἰῶνες εἶναι τὸ μεγαλύτερο κειμήλιο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ξηροποτάμου στὸ Ἅγιον Ὅρος.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΥΠΟΔΟΧΗΣ-ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗΣ

Σάββατο πρὸ τῆς Ὑψώσεως, 11-9-2010
18:00 Ἐπίσημη ὑποδοχὴ στὴ μικρὴ πλατεία τοῦ ἠρώου τοῦ χωριοῦ
18:15 Ἁγιασμὸς μὲ τὸν Τίμιο Σταυρὸ καὶ διάθεσή του στοὺς πιστοὺς
19:00 Μέγας Ἑσπερινὸς

Κυριακὴ πρὸ τῆς Ὑψώσεως, 12-9-2010
7:30-10:30 Ὄρθρος καὶ Ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία
10:30-14:00 Ἀσπασμὸς τοῦ Τιμίου Σταυροῦ στὸν Ι. Ναὸ
11:00-13:00 Παράλληλη ἐκδήλωση στὸ Πνευματικὸ Κέντρο γιὰ τὰ 200 χρόνια του Ναοῦ
16:30-21:00 Ἀσπασμὸς τοῦ Τιμίου Σταυροῦ στὸν... Ι. Ναὸ
18:30 Ἑσπερινὸς καὶ Μικρὸ Ἀπόδειπνο μὲ τοὺς Χαιρετισμοὺς τοῦ Τιμίου Σταυροῦ

Δευτέρα, 13-9-2010
7:30-10:30 Θεία Λειτουργία στὸ Παρεκκλήσιο τῆς Ἁγίας Σκέπης, στὸ Κονάκι τῆς Μονῆς
10:30-14:00 & 16:30-19:00 Ἀσπασμὸς τοῦ Τιμίου Σταυροῦ στὸ Κονάκι τῆς Μονῆς
19:30-23:00 Μικρὴ Ἀγρυπνία τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ στὸν Ι. Ναό, μὲ τὸν Ἑσπερινό, τὸν Ὄρθρο καὶ τὴν Σταυροπροσκύνηση στὸ τέλος τοῦ Ὄρθρου.
Τρίτη 14-9-2010, Ὕψωσις τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ

8:30-9:00 Ἱερὰ Παράκληση στὸν Τίμιο Σταυρὸ
9:00-10:30 Θεία Λειτουργία τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ
10:30-14:00 & 16:30-20:30 Ἀσπασμὸς τοῦ Τιμίου Σταυροῦ στὸν Ι. Ναὸ
18:30 Ἑσπερινὸς
20:30 Ἀποχαιρετισμὸς - Προπομπὴ τοῦ Τιμίου Ξύλου στὸ Κονάκι τῆς Ἱερᾶς Μονῆς

Τὰ Πετροκέρασα ἀπέχουν μόλις 45 χίλ. ἀπὸ Θὲσ/νίκη καὶ ἡ μετάβαση γίνεται εἴτε μέσω Γερακαροὺς-Ζαγκλιβερίου εἴτε μέσω Βασιλικῶν- Λιβαδίου. Τήλ. πληροφοριῶν: 23930-71441. Τήλ. ΚΤΕΛ Ν. Θεσσαλονίκης: 2310-536260.
Ι. Ναὸς Προφήτου Ἡλιοῦ Πετροκεράσων, Δ. Δ. Πετροκεράσων Δήμου Καλινδοίων

Πηγή:Ι.Μ.Παντοκράτορος

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Αὐτοὶ εἶναι οἱ Τοῦρκοι.

2010-09-07T09:01:00-04:00

Χρονολογικὸς κατάλογος τουρκικῶν θηριωδιῶν κατὰ τὸν 19ο αἰώνα

Ἀπρίλιος τοῦ 1821 - Ἐκτέλεση τοῦ Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Γρηγορίου, καὶ ἐξαπόλυση πλήθους ἐξαγριωμένων Τούρκων κατὰ Ἑλλήνων κατοίκων τῆς Τουρκίας, ὡς ἀντίποινα γιὰ τὴν ἐξέγερση τῶν Ἑλλήνων στὴν Πελοπόννησο.

1822 - Νεὰ ἀντίποινα ἀπὸ τὸν Σουλτάνο γιὰ νὰ τρομοκρατήσει τοὺς χριστιανοὺς στὸ νησὶ τῆς Χίου. Δολοφονοῦνται 50.000 Ἕλληνες.

1850 - 12.000 Ἀρμένιοι καὶ Νεστοριανοὶ σφαγιάζονται ἀπὸ Κούρδους ὑπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ Μπεντὲρ Χᾶν Μπέγκ, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὁπλισμένοι μὲ καραμπίνες, εἰδικὰ κατασκευασμένες γιὰ τὴν τουρκικὴ κυβέρνηση καὶ οἱ ὁποῖοι χρηματοδοτοῦνται καὶ ὑποστηρίζονται ἐπίσης ἀπὸ τὴν τουρκικὴ κυβέρνηση.

7 Ἀπριλίου τοῦ 1860 - Ὁ Σουλτάνος διατάζει τὴν σφαγὴ τῶν Μαρωνιτῶν χωρικῶν στὸν Λίβανο.

6 Ἰουλίου 1860 - Σύριοι σφαγιάζονται μετὰ ἀπὸ διαταγὴ τοῦ Ἀχμὲντ πασᾶ. Ὁ ἀριθμὸς τῶν σφαγιασθέντων συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν Μαρωνιτῶν τοῦ Λιβάνου στὶς 7 Ἀπριλίου, ἀνέρχεται στὶς 11.000.

1876 - Ἐξαπολύονται συμμορίες Τούρκων γιὰ νὰ καταπνίξουν ἐξέγερση στὴν Βουλγαρία. 15.000 σφαγιάζονται στὴν περιοχὴ τῆς Φιλλιπούπολης, μεταξὺ αὐτῶν καὶ Ἀρμένιοι τῆς τοπικῆς κοινότητας. Καταστρέφονται 58 χωριὰ καὶ 5 μοναστήρια.

28 Ἰουνίου 1877 - Κατὰ τὴν ἀποχώρηση τῶν ρωσικῶν δυνάμεων, πρὸς τὴν λήξη τοῦ Ρωσο-τουρκικοῦ πολέμου, πάνω ἀπὸ 6.000 Ἀρμένιοι δολοφονοῦνται, ὅταν ὁ τουρκικὸς στρατὸς καὶ κουρδικὲς ἄτακτες ὁμάδες καταστρέφουν τὰ χριστιανικὰ χωριὰ τῆς... περιοχῆς.

4 Ἰουνίου 1878 - Ἡ Τουρκία πουλᾶ τὴ Κύπρο στὴν Ἀγγλία.

Καλοκαίρι τοῦ 1892 - Σφαγιάζονται 8.000 Γιεζίδες κοντὰ στὸ Μοσούλ, καὶ καίγονται τὰ χωριὰ τοὺς διότι ἀρνοῦνται νὰ ἀσπαστοῦν τὸ Ἰσλάμ, μετὰ ἀπὸ ἐντολὲς τοῦ Φερὶκ πασᾶ.

Σεπτέμβριος τοῦ 1894 ἕως Αὔγουστο τοῦ 1896 - Ὁ Σουλτᾶν Χαμὶτ ἐφαρμόζει τὴν τακτική της γενοκτονίας στοὺς Ἀρμένιους.

Αὔγουστος καὶ Σεπτέμβριος τοῦ 1894 - 12.000 Ἀρμένιοι σκοτώνονται στὸ Σασοῦν.

Ὀκτώβριος τοῦ 1895 - Λαμβάνει χώρα ἡ πρώτη ὀργανωμένη γενοκτονία στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ στὴν Τραπεζούντα.

Νοέμβριος καὶ Δεκέμβριος τοῦ 1895 - Οἱ τουρκικὲς ἀρχὲς ὀργανώνουν μεγάλης ἔκτασης σφαγὲς σὲ ὅλη τὴ χώρα.

Ἰούνιος τοῦ 1896 - Σφαγὴ τῶν Ἀρμενίων τῆς πόλης Βᾶν.

1896 - Σφαγὴ 300.000 Ἀρμενίων στὴν Κωνσταντινούπολη.

12 Μαΐου 1896 - Δολοφονίες 55.000 Ἑλλήνων καὶ διαμάχες μεταξὺ Ἑλλήνων καὶ Τούρκων στὴν Κρήτη.

Μάρτιος τοῦ 1909 - Νέες σφαγὲς 30.000 Ἀρμενίων καὶ Ἀμερικανῶν ἱεραποστόλων, στὰ Ἄδανα καὶ ἄλλες πόλεις τῆς Κιλικίας, ὀργανωμένες ἀπὸ τοὺς Νεοτουκρους.

1909 - Οἱ Νεοτοῦρκοι ἀντιμετωπίζουν τὴν ἐπανάσταση τῶν Ἀράβων στὴν Ὑεμένη μὲ αἱματοχυσίες.

1 Ὀκτωβρίου 1911 - Δολοφονεῖται ὁ Ἐπίσκοπος Γρεβενῶν, Αἰμιλιανὸς ἀπὸ τοὺς Τούρκους.

1912 - Ὁ τουρκικὸς στρατὸς κατὰ τὴν ὑποχώρησή του ἀπὸ τὴν ἀνατολικὴ Θράκη, λεηλατεῖ τὰ χωριὰ τῆς περιοχῆς τοῦ Διδυμοτείχου καὶ τῆς Ἀνδριανούπολης. Τὰ χωριὰ τῆς περιοχῆς Μαλγάρα καίγονται. Τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ στὸ Κεσσάνι. Δολοφονίες καὶ σφαγὲς συνοδεύουν τὴν καταστροφὴ καὶ λεηλασία τῆς ἑλληνικῆς αὐτῆς περιοχῆς.

1913 - Ἡ ἀνακατάληψη τῆς ἀνατολικῆς Θράκης μὲ τὶς θηριωδίες ποὺ ἀκολουθοῦν ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τὴ σφαγὴ 15.690 Ἑλλήνων.

Φεβρουάριος 1913 - Οἱ Ἕλληνες κάτοικοι τῆς περιφέρειας Κριθέα τῆς Ἀνατολικῆς Θράκης τρέπονται σὲ φυγὴ ἀπὸ τὶς Τουρκικὲς ἀρχές. Ἀκολουθοῦν βάρβαρες λεηλασίες.

Ἰανουάριος ἕως Δεκέμβριος τοῦ 1914 - Πάνω ἀπὸ 250.000 Ἕλληνες ἐκτοπίζονται ἀπὸ τὶς περιοχὲς τῆς ἀνατολικῆς Θράκης καὶ Σμύρνης. Τὰ ὑπάρχοντά τους κατάσχονται.

27 Μαΐου 1914 - Οἱ Τουρκικὲς ἀρχὲς διατάζουν τὸ χριστιανικὸ πληθυσμὸ τῆς Περγάμου νὰ ἐγκαταλείψουν τὴ πόλη μέσα σὲ δύο ὧρες. Οἱ τρομοκρατημένοι κάτοικοι καταφεύγουν στὴ Μυτιλήνη.

Μάιος καὶ Ἰούνιος τοῦ 1914 - Οἱ Τοῦρκοι ἐπιδίδονται σὲ ὅλες τὶς μορφὲς διωγμῶν ποὺ σὰν στόχο ἔχουν τοὺς Ἕλληνες τῆς δυτικῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Τὰ παράλια της Μικρᾶς Ἀσίας ἔχουν καταστραφεῖ. Στὴν Ἐρυθραία καὶ στὴ Φωκαία οἱ Ἕλληνες σφαγιάζονται ἀνελέητα.

Ἰούλιος καὶ Αὔγουστος 1914 - Ἡ τουρκικὴ κυβέρνηση δημιουργεῖ "τάγματα καταναγκαστικῶν ἔργων". Πρόκειται γιὰ μία νέα μέθοδο ἐξόντωσης τῶν Ἑλλήνων - ὀθωμανῶν πολιτῶν ποὺ ἔχουν καταταγεῖ στὸν τουρκικὸ στρατό. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ 400.000 Ἕλληνες ἐξοντώθηκαν ἀπὸ τὴν πείνα καὶ τὴν κακοποίηση.

Αὔγουστος τοῦ 1914 - 12.000 Ἀσσύριοι δολοφονοῦνται ἀπὸ τὸν Τζεβτὲτ Χαλὶλ Μπέι. Ὁ ἀριθμὸς τῶν Ἀσσυρίων ὅλων τῶν θρησκειῶν ποὺ ἔχουν δολοφονηθεῖ ἀπὸ τοὺς Τούρκους ἀπὸ τὸ 1895 ἀνέρχεται στὶς 424.000.

Σεπτέμβριος 1914 - Μὲ διάταγμα τῆς Τουρκικῆς κυβέρνησης πολλὰ χωριὰ τῆς Ἀνατολικῆς Θράκης, ὅπου πλειοψηφεῖ τὸ Ἑλληνικὸ στοιχεῖο, ἐκκενώνονται διὰ τῆς βίας (Νεοχώριο, Γαλατάς, Καλλίπολη, κτλ.). Ἀκολουθοῦν λεηλασίες σὲ σπίτια καὶ καταστήματα. Χιλιάδες ἀφήνουν τὰ πατρογονικά τους ἐδάφη καὶ καταφεύγουν στὴν Ἑλλάδα.

Νοέμβριος - Δεκέμβριος 1914 - Μὲ διάταγμα τῆς Τουρκικῆς κυβέρνησης ἡ περιοχὴ Βιζύη καὶ μέρος τῆς περιοχῆς Σαράντα Ἐκκλησιὲς ἐκκενώνονται. 19.000 Ἕλληνες ἐξορίζονται στὴν Ἀνατολία καὶ οἱ περιουσίες τοὺς λεηλατοῦνται. Σύμφωνα μὲ τὰ ἀρχεῖα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου 119.940 Ἕλληνες ἀπελάθηκαν ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴ Θράκη.

Ἀπρίλιος τοῦ 1915 - Τὸ τουρκικὸ καθεστὼς προχωρεῖ σὲ ὀργανωμένες συλλήψεις ἑνὸς μεγάλου ἀριθμοῦ Ἀρμενίων διανοουμένων καὶ ἐθνικῶν ἡγετῶν στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ στὶς ἐπαρχίες. Στὴ συνέχεια ἐκτοπίζονται στὴν Ἀνατόλια καὶ καθοδὸν σφαγιάζονται. Οἱ Ἀρμένιοι στρατιῶτες ποὺ ὑπηρετοῦν στὸν τουρκικὸ στρατὸ ἀφοπλίζονται καὶ σφαγιάζονται κατὰ χιλιάδες. Ὁ ἀνυπεράσπιστος ἀρμενικὸς πληθυσμὸς ὁδηγεῖται στὴν ἔρημό της Συρίας καὶ σφαγιάζεται κατὰ δεκάδες χιλιάδες ἀπὸ τὸν τουρκικὸ στρατό, ἀπὸ ἄτακτα στρατεύματα καὶ πολίτες ἢ ἀφήνεται στὴν ἔρημο γιὰ νὰ πεθάνει ἀπὸ τὴν ἀσιτία καὶ τὴν κακοποίηση. 1.500.000 Ἀρμένιοι ἐξαλείφθηκαν ἀπὸ τὶς τουρκιὲς θηριωδίες.

1915 - Οἱ Τοῦρκοι θέτουν σὲ ἐφαρμογὴ μία ἄγρια καταδίωξη κατὰ τῶν Σύριων Ὀρθοδόξων καὶ Νεστοριανῶν κατοίκων τῶν περιοχῶν Χακάρι, Μαρντὶν καὶ Μιντιάτ. Ἀπὸ τὰ πρῶτα θύματα τῆς καταδίωξης εἶναι ὁ Ἀντάι Σέρ, Ἀρχιεπίσκοπος τοῦ Σέρτ. Ἡ καμπάνια αὐτή, γεμάτη σφαγὲς καὶ καταστροφές, συνεχίστηκε ἕως τὸ τέλος τοῦ Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, φτάνοντας σχεδὸν στὸν στόχο της.

20 Αὐγούστου 1915 ἕως 6 Μαΐου 1916 - Οἱ Ὀθωμανοὶ ἀπαγχονίζουν 35 Λιβανέζους καὶ Σύριους ἐθνικοὺς ἡγέτες στὶς πλατεῖες Ἂλ Μποὺρτζ τοῦ Λιβάνου καὶ Ἂλ Μαρτζὰ τῆς Συρίας, μὲ τὴν κατηγορία ὅτι "ἀγωνίζονται γιὰ τὴν ἐλευθερία". 130.000 Λιβανέζοι καὶ Σύριοι δολοφονοῦνται κάτω ἀπὸ τὸν Ὀθωμανικὸ ζυγό.

1916 - Οἱ Τοῦρκοι ἀναγκάζουν τοὺς κατοίκους διαφόρων περιοχῶν τοῦ Πόντου νὰ μεταναστεύσουν στὸ Σίβας. Κατὰ τὴν παραπάνω μετακίνηση, ἀπὸ τοὺς 16.750 κατοίκους τῶν περιοχῶν Ἐλέβι καὶ Τρίπολης, ἐπέζησαν μόνον οἱ 550. Καὶ ἀπὸ τοὺς 49.520 κατοίκους τῆς Τραπεζούντας, παρέμειναν ζωντανοὶ μόνο οἱ 20.300.

1916 - Καταστροφὴ τῆς περιοχῆς Ρισέου-Πλατάνου τοῦ Πόντου. Λεηλασίες τῶν πόλεων Ὀφίς, Σούρμενα καὶ Γέμουρα. Οἱ λεηλασίες ὀργανώθηκαν ἀπὸ τοὺς ἀξιωματούχους τοῦ Ὀθωμανικοῦ κράτους καὶ ἐκτελέστηκαν ὑπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ Ἀχμὲτ Μπέη καὶ τοῦ στρατάρχη τῆς περιοχῆς Βελὶπ Πασά.

27 Δεκεμβρίου 1916 - Σύλληψη τῶν διακεκριμένων πολιτῶν τῆς Ἀμισοῦ καθὼς καὶ 4.000 Ἑλλήνων πολιτῶν καὶ ἐκτόπισή τους στὴν Ἀνατολία.

Ἄνοιξη τοῦ 1917 - Οἱ Τοῦρκοι διατάσσουν τὸν διωγμὸ 23.000 Ἑλλήνων, κατοίκων τῆς Κυδωνίας.

Νοέμβριος τοῦ 1917 - 400 ἑλληνικὲς οἰκογένειες ἐκτοπίζονται ἀπὸ τοὺς Τούρκους ἀπὸ τὴ Ν.Δ. Μικρὰ Ἀσία, ἐνῶ λεηλατοῦνται οἱ περιουσίες τους.

Ἀπρίλιος τοῦ 1918 - Ἄλλες 8000 ἑλληνικὲς οἰκογένειες ἐκτοπίζονται ἀπὸ τὴ Ν.Δ. Μικρὰ Ἀσία.

1920 - Ὁ Ἐπίσκοπός της Τραπεζούντας Χρύσανθος, καταδικάζεται ἐρήμην σὲ θάνατο ἀπὸ τὸ Στρατοδικεῖο τῆς Ἄγκυρας. Καταδικάζεται ἐπίσης καὶ ὁ Ἐπίσκοπός του Ζήλων ὁ ὁποῖος ἀποδημεῖ στὴ φυλακή.

1920 - 30.000 Ἀρμένιοι σφαγιάζονται στὴν περιοχὴ τοῦ Κὰρς ἀπὸ Κεμαλικούς.

Σεπτέμβριος 1920 - Ἡ Κεμαλικὴ Τουρκία ἐπιτίθεται στὴν Δημοκρατία τῆς Ἀρμενίας. Οἱ Ἀρμένιοι μάχονται ἐνάντια στὰ ἰσχυρὰ τουρκικὰ στρατεύματα. Οἱ Τοῦρκοι ἐπικρατοῦν τὴ 2-12-1920. Τὴ νίκη αὐτὴ τῶν Τούρκων ἐπακολουθεῖ ἡ προσάρτηση τοῦ 50% τῆς ἐπικράτειας τῆς Δημοκρατίας τῆς Ἀρμενίας, ποὺ εἶχε συσταθεῖ στὶς 28 Μαΐου 1918, στὴ Τουρκία.

1920 ἕως 1921 - Ἄλλοι 50.000 Ἀρμένιοι ἐκτελοῦνται ἀπὸ Κεμαλικοὺς

3 Ἰουνίου 1921 - Κεμαλικοὶ συλλαμβάνουν 1.320 ἐπιφανεῖς Ἕλληνες κάτοικους τῆς Σαμσούντας. Τὴν ἑπομένη δολοφονοῦν 701 ἀπὸ τοὺς κρατούμενους. Τὰ θύματα θάβονται σὲ ὁμαδικὸ τάφο πίσω ἀπὸ τὴν οἰκία τοῦ Μπεκὶρ πασᾶ. Οἱ ὑπόλοιποι τῶν κρατουμένων ἐξορίζονται στὸ ἐσωτερικό της Ἀνατόλιας.

24 Αὐγούστου 1922 - Ὁ Τουρκικὸς στρατὸς καταλαμβάνει τὴ Περγάμο. Οἱ Ἕλληνες τρέπονται σὲ φυγὴ γιὰ νὰ σωθοῦν.

9 Σεπτεμβρίου τοῦ 1922 - Οἱ Τοῦρκοι εἰσβάλλουν στὴ Σμύρνη καὶ πυρπολοῦν τὴν πόλη. Ὀργανώνονται μεγάλης ἔκτασης σφαγὲς κατὰ τῶν Ἑλλήνων καὶ τῶν Ἀρμενίων. Δολοφονοῦνται περίπου 150.000 ἄτομα.

10 Ἰουλίου 1924 - Ὁ 7ος τουρκικὸς στρατὸς καταπνίγει τὴν κουρδικὴ ἐξέγερση στὸ Χακάρι. Σὲ διάστημα 79 ἡμερῶν, 36 χωριὰ ἔχουν καταστραφεῖ καὶ 12 ἔχουν ὁλοσχερῶς χαθεῖ ἀπὸ τὸ χάρτη.

Φεβρουάριος τοῦ 1925 - 30.000 Κοῦρδοι σφαγιάζονται κατὰ τὴ διάρκεια ἐξέγερσης κατὰ τῶν τουρκικῶν ἀρχῶν. Ὑπολογίζεται ὅτι γύρω στοὺς 500.000 Κούρδους ἔχουν θανατωθεῖ ἀπὸ σφαγὲς καὶ ἐκτοπισμούς.

7 Ὀκτωβρίου 1927 - Κατάπνιξη κουρδικὴς ἐπανάστασης, ἡ ὁποία εἶχε ξεσπάσει τὸ Μάρτιο τοῦ 1925 στὸ Ἐλαζίκ. Καταστρέφονται παντελῶς 48 χωριὰ καὶ τὸ χῶμα βάφεται κόκκινο ἀπὸ κουρδικὸ αἷμα.

7 Ὀκτωβρίου 1927 - Κατάπνιξη κουρδικὴς ἐπανάστασης, ἡ ὁποία εἶχε ξεσπάσει στὶς 30 Μαΐου 1927, στὸ Ντιαρμπακὶρ καὶ στὸ Ἀγρί. Τὸ αἷμα 2.000 Κούρδων πολεμιστῶν κυλᾶ ἄφθονο στὸν ποταμὸ Μουράτ.

23 Μαΐου 1937 - Ἡ Τουρκικὴ κυβέρνηση ἀπαγορεύει τὴν ἔκδοση τῆς Κωνσταντινουπολίτικης ἐφημερίδας, "SON TELEGRAPH", ἐπειδὴ ἡ ἐφημερίδα εἶχε θετικὴ στάση ἀπέναντι στὰ προβλήματα τῶν Κούρδων.

1938 - Ἡ Τουρκία προσαρτίζει τὴ πόλη Σανγιὰκ τῆς περιοχῆς Ἀντιοχεία-Χατάι. Οἱ Ἀρμένιοι καὶ Ἄραβες κάτοικοι τῆς περιοχῆς ἐξορίζονται.

Μάιος τοῦ 1941 - Ἐπιστράτευση 20 ἑλληνικῶν καὶ ἀρμενικῶν κοινοτήτων ποὺ ζοῦν μὲ τουρκικὴ ὑπηκοότητα στὴν Τουρκία. Σκοπός, ἡ ἐξόντωσή τους, μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ εἶχε ἐφαρμοστεῖ καὶ κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, τὸ γνωστὸ πλέον "τάγμα καταναγκαστικῶν ἔργων".

11 Νοεμβρίου 1942 - Ψηφίζεται νόμος γιὰ τὴ φορολογία τῶν περιουσιῶν τῶν μὴ Μουσουλμάνων Τούρκων ὑπηκόων (Varlik Vergisi). Πρόκειται γιὰ μία βάναυση προσπάθεια οἰκονομικῆς ἐξόντωσης τῶν Ἑλληνικῶν, Ἀρμενικῶν καὶ Ἑβραϊκῶν κοινοτήτων, οἱ ὁποῖες βρίσκονται ἐκτεθειμένες καὶ ἀνυπεράσπιστες στὶς ὑπερβάσεις καὶ στὶς καταχρήσεις ἐξουσίας τῶν Τουρκικῶν ἀρχῶν.

6 Σεπτεμβρίου 1955 - Οἱ τουρκικὲς ἀρχὲς ὀργανώνουν μεγάλης ἔκτασης διωγμοὺς κατὰ τῶν Ἑλλήνων τῆς Κωνσταντινούπολης. 29 ἐκκλησίες καίγονται ἐνῶ 46 λεηλατοῦνται. Βεβηλόνονται οἱ τάφοι τῶν Οἰκουμενικῶν Πατριαρχῶν ὅπως ἐπίσης καὶ τὰ χριστιανικὰ νεκροταφεῖα. Ἑκατοντάδες γυναῖκες βιάζονται καὶ καταστρέφονται χιλιάδες ἑλληνικὰ καταστήματα.

1963 - 1967 - Ἡ Τουρκία ὑπονομεύει τὴν σταθερότητα στὴ νεοσύστατη Κυπριακὴ Δημοκρατία μὲ πράκτορες.

1964 - Ἡ Τουρκία ἀποκηρύσσει μονομερῶς τὴν συνθήκη γιὰ Ἐμπορικὴ καὶ Ναυτιλιακὴ συνεργασία τοῦ 1930 (μεταξὺ Βενιζέλου - Ἀτατούρκ). Οἱ Ἕλληνες πολίτες ἀναγκάζονται νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν Τουρκία διὰ τῆς βίας. Οἱ συγγενεῖς αὐτῶν, ἂν καὶ Τοῦρκοι ὑπήκοοι, ὑποχρεώνονται νὰ ἐπισπεύσουν τὴν ἀναχώρησή τους ἀπὸ τὴ χώρα. Μὲ νόμο ποὺ δὲν δημοσιοποιεῖται οἱ Ἕλληνες στεροῦνται τοῦ δικαιώματός τους ἐπὶ τῶν περιουσιακῶν τους στοιχείων.

1964 - Κλείνουν τὰ ἑλληνικὰ μειονοτικὰ σχολεῖα στὴν Ἴμβρο καὶ στὴ Τένεδο. Παράλληλα ἀνεγείρονται τουρκικὲς φυλακὲς γιὰ βαρυποινίτες καὶ ἀπαγορεύεται ἡ δυνατότητα μεταβίβασης τῶν περιουσιῶν τῶν Ἑλλήνων, ἔχοντας ὡς συνέπεια τὴν φυγὴ τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τὰ νησιά. Ἀξιοσημείωτο εἶναι ὅτι καὶ τὰ δύο Ἑλληνικὰ νησιὰ Ἴμβρος καὶ Τένεδος, παραχωροῦνται στὴ Τουρκία, σύμφωνα μὲ τοὺς ὅρους τῆς Συνθήκης τῆς Λωζάνης, γιὰ τὴν ἀσφάλεια τῶν Στενῶν ἐπειδὴ βρίσκονται στὸ στόμιο τοῦ Ἑλλησπόντου. Σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρο 14 τῆς ἴδιας συνθήκης, ἐγγυᾶται ἡ προστασία τῶν προσώπων καὶ περιουσιῶν του μὴ μουσουλμανικοῦ ἰθαγενοῦς πληθυσμοῦ. Παρόλα αὐτὰ ἐφαρμόζεται, γιὰ μία ἀκόμη φορᾶ, ἡ πάγια τουρκικὴ πολιτικὴ ξεριζωμοῦ καὶ ἀφανισμοῦ τῶν μὴ τουρκικῶν ἐθνοτήτων καὶ ἔπειτα ἀπὸ τὴ συστηματικὴ προσπάθεια ἐκτουρκισμοῦ τῶν νησιῶν μὲ τὴν ὁμαδικὴ ἐγκατάσταση Τούρκων, ἀπὸ τοὺς 12.000 Ἕλληνες κατοίκους, σήμερα μένουν ἐκεῖ μόνο 300 ὑπερήλικες γιὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἔχει πιὰ νόημα ὁ ἐκπατρισμός.

1967 - Βανδαλισμοὶ στὴν ἐκκλησία τῆς Ἁγίας Ἄννας στὸ χωριὸ Ἀγρίδια τῆς Ἴμβρου. Ἄλλο ἕνα παράδειγμα τῆς μόνιμης τουρκικῆς πολιτικῆς "ἐθνικῆς κάθαρσης".

1973 - 1974 - De facto ἀμφισβήτηση τῶν ἑλληνικῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων στὴν ὑφαλοκρηπίδα τοῦ Αἰγαίου, μὲ τὴ χορήγηση ἄδειας ἐρευνῶν στὴν Τουρκικὴ κρατικὴ πετρελαϊκὴ ἑταιρεία (TRAO) καὶ τὴν ἀποστολὴ τοῦ ἐρευνητικοῦ πλοίου ΚΑΡΝΤΑΛΙ γιὰ τὴν διεξαγωγὴ ἐρευνῶν στὴν περιοχή.

1974 - De facto ἀμφισβήτηση τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐναερίου χώρου τῶν 10 ν.μ. γιὰ πρώτη φορὰ ἀπὸ τὸ 1931. Συνεχόμενες καὶ μαζικὲς παραβιάσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐναερίου χώρου (περισσότερες ἀπὸ 500 παραβιάσεις ἔγιναν μόνο τὸ 1995). Περισσότερες ἀπὸ τὸ 80% αὐτῶν ἔχει γίνει σὲ ἀπόσταση μικρότερη τῶν 6 ν.μ. ἀπὸ τὶς ἑλληνικὲς ἀκτὲς ἀλλὰ καὶ πάνω ἀπὸ ἑλληνικὰ νησιά. Ἡ ἀμφισβήτηση αὐτὴ τοῦ FIR Ἀθηνῶν συνεχίζεται μέχρι τὸ 1980.

20 Ἰουλίου 1974 - Ὁ τουρκικὸς στρατὸς εἰσβάλλει στὸ ἀνεξάρτητο ἀλλὰ καὶ ἄοπλο νησὶ τῆς Κύπρου, μέλος τοῦ Ο.Η.Ε., καὶ καταλαμβάνει τὸ 40% τῶν ἐδαφῶν της, μὲ τὸ πρόσχημα ὅτι ἡ ἐπιχείρηση αὐτὴ εἶναι ἀναγκαία γιὰ τὴν ἀσφάλεια τῆς τουρκοκυπριακῆς μειονότητας ποὺ ἀποτελοῦσε τὸ 18% τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ τοῦ νησιοῦ. Κατὰ τὴ διάρκεια εἰσβολῆς, ἡ ὁποία ὀνομάστηκε ἀπὸ τὴν Ἄγκυρα, "ἐπιχείρηση εἰρήνη", 5.000 Κύπριοι σκοτώθηκαν, 1619 ἀγνοοῦνται ἕως τὶς μέρες μας, ἑκατοντάδες βασανίστηκαν, βιάστηκαν, καὶ ἐξορίστηκαν στὴν Τουρκία.

25 Δεκεμβρίου 1978 - Τοῦρκοι φασίστες σφάζουν ἑκατοντάδες Κούρδων στὸ Μαρᾶς.

28 Δεκεμβρίου 1978 - Ἀνακήρυξη στρατιωτικοῦ νόμου σὲ 15 ἐπαρχίες τοῦ τουρκικοῦ Κουρδιστᾶν μὲ σκοπὸ τὴν ἐμπόδιση ἐξωτερίκευσης στοιχείων καὶ πληροφοριῶν τῶν δεινῶν του κουρδικοῦ λαοῦ.

Δεκέμβριος τοῦ 1978 - 110 Κοῦρδοι σφαγιάζονται στὴν πόλη Καχραμανμαρᾶς.

Δεκέμβριος τοῦ 1979 ἕως Σεπτέμβριο τοῦ 1980 - Διαμάχες μεταξὺ Κούρδων καὶ τοῦ τουρκικοῦ κράτους ἦταν ἡ ἀφορμὴ γιὰ τὸ ξέσπασμα βίας μὲ ἀποτέλεσμα τὸ θάνατο 2.812 Κούρδων πολιτῶν κατὰ πλειοψηφία, σὲ διαφορετικὰ γεγονότα.

Ἰούλιος τοῦ 1980 - Ξαφνικὸ ξέσπασμα βίας στὸ Κορούμ, κεντρικὴ Ἀνατόλια, μὲ ἀποτέλεσμα τὸ θάνατο 30 ἀτόμων καὶ τὴ μαζικὴ ἔξοδο τοῦ πληθυσμοῦ τῆς περιοχῆς.

Καλοκαίρι τοῦ 1983 - Σύμφωνα μὲ ἕνα νέο νόμο, ἀπαγορεύεται ἡ χρήση γλώσσας, κατὰ τὶς καθημερινὲς συνομιλίες ἢ τὶς συγκεντρώσεις, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἀναγνωρισμένη ὡς ἡ ἐπίσημη γλώσσα ἀπὸ ἄλλη χώρα (τὸ ὅλο θέμα ἀναφερόταν στὴν κουρδικὴ γλώσσα).

1984 - Ἡ Τουρκία φράζει τὴν τροφοδότηση νεροῦ ἀπὸ τὸν ποταμὸ Ἀλκουίκ, ὁ ὁποῖος πηγάζει ἀπὸ τὴν Τουρκία καὶ φτάνει ἕως τὸ νότιο Ἀλλέπο, στὴ Συρία, μὲ σκοπὸ τὴν ἐρήμωση τῆς περιοχῆς ἐφόσον ἡ πεδιάδα καταστραφεῖ ἀπὸ τὴν ξηρασία.

Φεβρουάριος 1988 - Ὀργανωμένη σφαγὴ κατὰ τὴ διάρκεια τῆς νύχτας ἐνάντια του Ἀρμενικοῦ πληθυσμοῦ τῶν πόλεων Μπακοῦ καὶ Σουμγκάιτ. Πρόκειται γιὰ μία πανομοιότυπη νύχτα σφαγῆς μὲ αὐτὴ τῆς Κωνσταντινούπολης τὸ 1955.

1989 - Ἡ Τουρκία νομοθετεῖ παράνομα δικαίωμα γιὰ τὴν Ἔρευνα καὶ Διάσωση στὴ θαλάσσια ἔκταση πάνω ἀπὸ τὸ μισὸ Αἰγαῖο, παραβιάζοντας σαφῶς τοὺς κανόνες τῆς Διεθνὴς Ὀργάνωσης Πολιτικῆς Ἀεροπορίας (ICAO).

Αὔγουστος ἕως Δεκέμβριο τοῦ 1991 - Ἡ Τουρκικὴ Ἀεροπορία καὶ ὁ στρατὸς ἐπιτίθενται σὲ ὁμάδες τοῦ PKK στὸ βόρειο Ἰρὰκ καὶ βομβαρδίζουν ἀσταμάτητα κουρδικὰ χωριά. Πάνω ἀπὸ 100 Κοῦρδοι, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἦταν καὶ γυναικόπαιδα, σκοτώθηκαν καὶ 150 τραυματίστηκαν.

1992 - Ἡ Ἄγκυρα χτίζει τὸ φράγμα "Ἀτατοὺρκ" στὸν Εὐφράτη ποταμό, μειώνοντας ἔτσι δραματικὰ τὴ ροή του πρὸς τὸ Ἰρὰκ καὶ τὴν Συρία, μὲ σκοπὸ νὰ ἀπειλήσει τὴ γεωργία καὶ τὴν οἰκονομικὴ ἐπιβίωση τῶν δύο παραπάνω χωρῶν.

Ἰανουάριος τοῦ 1992 ἕως τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1993 - Οἱ Τοῦρκοι βομβαρδίζουν κουρδικὰ χωριά. 4.800 τραυματίζονται ἀπὸ τοὺς ὁποίους οἱ 2.000 ὑποκύπτουν στὰ τραύματά τους.

Μάιος ἕως Αὔγουστο τοῦ 1994 - Πραγματοποιοῦνται τουρκικὲς ἐπιδρομὲς τῶν ὁποίων ὁ ἀπολογισμὸς εἶναι 400 Κοῦρδοι χωρικοὶ νεκροὶ καὶ πάνω ἀπὸ 200 τραυματίες.

1995 - Ἡ Τουρκικὴ κυβέρνηση ὀργανώνει σφαγὴ κατὰ τὴ διάρκεια τῆς νύχτας ἐνάντια τῶν Ἀλεβιτῶν στὴ περιοχὴ Γκαρὶ Ὀσμᾶν Πασὰ τῆς Κωνσταντινούπολης.

20 Μαρτίου 1995 - 35.000 Τοῦρκοι στρατιῶτες εἰσέρχονται στὸ βόρειο Ἰρὰκ γιὰ νὰ πολεμήσουν ὁμάδες τοῦ PKK, οἱ ὁποῖες εἶχαν βρεῖ ἐκεῖ καταφύγιο, σύμφωνα μὲ τὴν Ἄγκυρα. 200 Κοῦρδοι, ἡ πλειοψηφία τῶν ὁποίων ἦταν ἄμαχοι, σκοτώθηκαν μετὰ ἀπὸ βομβαρδισμούς, βασανισμοὺς καὶ ἀναγκαστικὲς πεζοπορίες μέσα ἀπὸ ναρκοπέδια.

31 Ἰανουαρίου 1996 - Ὁ τουρκικὸς στρατὸς ἀποβιβάζει μερικοὺς στρατιῶτες του στὴ βραχονησίδα Ἴμια, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἀναπόσπαστο μέρος τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικράτειας σύμφωνα μὲ Διεθνεῖς Συνθῆκες καὶ Συμφωνίες ποὺ ἔχουν ὑπογραφεῖ ἀπὸ τὸ 1923. Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ἡ Τουρκία διεκδικεῖ ἀνοιχτὰ ἑλληνικὸ ἔδαφος.

6 Μαΐου 1996 - Μετὰ ἀπὸ στρατιωτικὴ ἐπιχείρηση ἔξι ἑβδομάδων στὸ βόρειο Ἰράκ, ἡ Τουρκία ἀποσύρει τοὺς τελευταίους στρατιῶτες της. Οἱ κουρδικὲς ἀπώλειες σὲ ἀνθρώπινες ζωὲς ἀνέρχονται σὲ 400. Οἱ τραυματισμένοι εἶναι ἀκόμη περισσότεροι.

Αὔγουστος τοῦ 1996 - Κατὰ τὴ διάρκεια εἰρηνικῶν διαδηλώσεων γιὰ τὴν ἐπανένωση τῆς Κύπρου, ποὺ διάρκεσαν μία ἑβδομάδα στὴν πράσινη γραμμή, οἱ τουρκικὲς δυνάμεις κατοχῆς καὶ παραστρατιωτικὲς ὀργανώσεις δολοφονοῦν ἄνανδρα δύο διαδηλωτὲς καὶ τραυματίζουν σαράντα.

Φεβρουάριος τοῦ 1997 - Ἡ Ἄγκυρα ἀπειλῆ τὴν Κύπρο μὲ εἰσβολὴ καὶ κατάκτηση τῶν ἐλεύθερων περιοχῶν τοῦ νησιοῦ ἐφόσον ἡ δεύτερη, ἀγοράσει τοὺς ἀμυντικοὺς πυραύλους S-300. Τέτοιου εἴδους ἀπειλὲς εἶναι γνώριμες στὴν Κύπρο μετὰ τὸ 1974.

Ὁλόκληρη ἡ ἱστορία τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας καὶ τῆς σημερινῆς Τουρκίας, εἶναι μία συνέχεια ἰμπεριαλισμοῦ, σφαγῶν, λεηλασιῶν, καὶ μίας ἀτελείωτης αἱματοχυσίας ἀνθρώπων ποὺ εἶχαν τὴν ἀτυχία νὰ ἔχουν κατακτηθεῖ ἀπὸ τοὺς Τούρκους εἰσβολεῖς.
Εἶναι σημεῖο τῶν καιρῶν μας καὶ τῆς ἠθικῆς παρακμῆς ποὺ μᾶς διακατέχει, ἡ Διεθνὴς Κοινὴ Γνώμη νὰ ἀνέχεται αὐτὲς τὶς πράξεις τῆς Τουρκίας ποὺ ὑποβαθμίζουν τὴν ἀνθρωπότητα καὶ τὸν πολιτισμό της, καὶ νὰ μὴν τῆς ἐπιβάλλει μία δίκαια τιμωρία.
Ἕως πότε θὰ ἀνεχόμαστε τὴν τουρκικὴ ἐπεκτατικὴ πολιτικὴ ;
Εἶναι πιὰ ἀνώφελο νὰ ἐλπίζουμε στὴ συμμόρφωση τῆς Τουρκίας πρὸς τοὺς Κανόνες Διεθνοῦς Δικαίου καὶ πρὸς τῆς θεμελιώδεις ἀρχὲς τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ἡ ἀναζωπύρωση τῆς ἀδιάλλακτης τουρκικῆς ἰμπεριαλιστικῆς πολιτικῆς, εἶναι ἁπλῶς θέμα χρόνου.
Ποιὸς θὰ εἶναι ὁ ἑπόμενος στόχος ;
Ποιὸς λαὸς ἔχει σειρὰ γιὰ νὰ ὑποστεῖ τὶς τουρκικὲς θηριωδίες ;
Πηγή:aioniaellinikipisti
Ἀπό:Πενταπόσταγμα

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Πλουσιότερη στὸν κόσμο ἡ ἑλληνικὴ μὲ 5.000.000 λέξεις

2010-09-07T08:46:00-04:00

Τὸ Κέντρο Μακεδονικῶν Σπουδῶν στὸ πλαίσιο τῶν ἑορτασμῶν τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν διοργάνωσε πρὶν ἀπὸ λίγες ἡμέρες διάλεξη μὲ θέμα τὴ σημασία τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας καὶ τοῦ ἀλφαβήτου γιὰ τὴ διατήρηση τῆς πολιτισμικῆς κληρονομιᾶς. Οἱ κίνδυνοι, ποὺ ἐγκυμονοῦν ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκή Ενωση, καθὼς πολλοὶ ἀκαδημαϊκοὶ παρατηροῦν πὼς ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα ἀλλοιώνεται σημαντικὰ μέσα ἀπὸ διάφορες διαδικασίες, ὅπως ἡ χρησιμοποίηση λατινικῶν χαρακτήρων στὶς ἠλεκτρονικὲς ἀλληλογραφίες, ἡ κατάργηση τῶν τόνων, ἡ περίπτωση κατάργησης τῶν φωνηέντων καὶ ἡ γενικότερη χρήση τοῦ "ἰ" γιὰ τὴν ἁπλούστευση τῆς γραφῆς, ἦταν τὸ κύριο σημεῖο ἀναφορᾶς στὴ διάλεξη.
Σύμφωνα μὲ τὴν ὁμογενειακὴ ἐφημερίδα "Πρωινή" της Νέας Ὑόρκης στὴν ὁμιλία της ἡ κ.Βάγια Καραντινίδη, κλινικὴ ψυχολόγος, παιδοψυχολόγος καὶ διεθνὴς ἐπιστήμων τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς φιλοσοφίας, ἔκρουσε τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου λέγοντας χαρακτηριστικὰ πὼς «ἂν ὁ Ἕλληνας...θέλει νὰ ἀναδείξει ξανὰ τὶς φυλετικές του ἀρετές, πρέπει νὰ μάθει τὸ παρελθόν του καὶ τὴ δική του προϊστορία. Ὁ λαὸς τῆς ἔρευνας καὶ τοῦ στοχασμοῦ ἔχει ὑποχρέωση νὰ γνωρίσει καὶ νὰ περισώσει τὸν πολιτισμικὸ γίγαντα τῶν προγόνων του καὶ πάνω ἀπ` ὅλα τὴ γλώσσα του». Ἡ ὁμιλήτρια παρουσίασε ἰδέες καὶ ἐρευνητικὰ στοιχεῖα σχετικὰ μὲ τὴ σημασία τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας καὶ κάνοντας ἀναλυτικὴ ἀναφορὰ στὴ δημιουργία τοῦ ἀλφάβητου καὶ τὴ συγκεκριμένη σημασία τοῦ κάθε συμβόλου/γράμματος, τονίζοντας ὅτι εἶναι ἡ πλουσιότερή του κόσμου μὲ 5.000.000 λέξεις καὶ 70.000.000 λεξικοὺς τύπους, ὅπως καταγράφτηκε στὸ βιβλίο Guinness τὸ 1990, ἐνῶ ἡ ἀγγλικὴ ἔχει μόνο 490.000 λέξεις. Τόνισε δὲ πὼς ὅταν ἀγνοεῖται ἡ σχέση τῆς ἀλφαβήτου μέσα στὴ γλώσσα, χάνεται τὸ πραγματικὸ νόημα καὶ ἡ βασικὴ ἐνέργεια τὶς λέξης, ἐφόσον τὰ γράμματα συμβολίζουν συγκεκριμένες ἰδιότητες.
«Ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα εἶναι ἡ τροφὸς καὶ ἡ βάση ὅλων τῶν εὐρωπαϊκῶν γλωσσῶν μὲ λέξεις ποὺ κατέχουν ἀπερίγραπτο ὀπτικὸ-ἠχητικὸ ἐννοιολογικὸ κάλος. Ἡ γλώσσα ἑνὸς λαοῦ ἐκφράζει τὴν ἐπικοινωνία του καὶ τὴ διαλογική του. Εἶναι ἀδιανόητο μία γλώσσα, ποὺ ὁμιλεῖται πάνω ἀπὸ 5.000 χρόνια, νὰ ξεχνιέται, νὰ παραγκωνίζεται καὶ νὰ ὑφίσταται πόλεμο» τόνισε μεταξὺ ἄλλων ἡ κ. Καραντινίδη.
Στὸ πλαίσιο τῆς προσπάθειας νὰ ἐπουλωθεῖ τὸ καίριο πλῆγμα κατὰ τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ ποὺ ἐκφράζεται μὲ γραπτὰ κείμενα, τὸ Κέντρο Μακεδονικῶν Σπουδῶν θὰ διευρύνεις τὶς προσπάθειές του μὲ μία σειρὰ διαλέξεων σὲ πανεπιστημιακὰ κέντρα τῆς Νέας Ὑόρκης, μὲ σκοπὸ τὴν ἐνημέρωση αὐτῶν ποὺ διδάσκουν μαθήματα συνυφασμένα μὲ τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμό, ἐλπίζοντας νὰ περιορίσουν τὴν παραπληροφόρηση καὶ τὴν ἡμιμάθεια.
Πηγή: Μακεδονικὸ Πρακτορεῖο Εἰδήσεων
douridasliterature.com
ἀπό:Πενταπόσταγμα

Δ.Ρ.Α.ΣΥ- ΝΟ.Ρ.Α.ΣΥ: Η ΔΡΑΣΥ ΣΥΖΗΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

2010-09-07T08:03:00-04:00

Την Τετάρτη 8 Σεπτέμβρη στις 7, 30 το βράδυ στη αίθουσα της Νομαρχιακής αυτοδιοίκησης στην στοά Σάρκα,

όλοι εμείς, που παραδέρνουμε στην δύνη της λυσσαλέας επίθεσης που εξαπέλυσαν τα διεθνή και ντόπια κέντρα της ολιγαρχίας του πλούτου, καλούμαστε να συναντηθούμε να συζητήσουμε και να αποφασίσουμε ένα πολιτικό πλαίσιο ιδεών, αρχών και αξιών που θα καθοδηγεί τον αγώνα μας ενάντια στην τρόικα - του διεθνούς νομισματικού ταμείου - της Ευρωπαϊκής ένωσης - και της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, που βάλθηκαν να γυρίσουν την ανθρωπότητα πίσω στα δύστυχα χρόνια της μεσαιωνικής βαρβαρότητας.

Οι αχρείοι έχουν χάσει ακόμη και αυτό το μέτρο της κεφαλαιοκρατικής ιδεολογίας και συμπεριφέρονται ως άφρονες οπαδοί της δουλοκτητικής εποχής.

Όλοι εμείς που αγωνιζόμαστε για το δικαίωμα στην δουλειά, στην μόρφωση, την υγεία, τον πολιτισμό, την δικαιοσύνη και οραματιζόμαστε μια κοινωνία στην υπηρεσία του άνθρωπου και των αναγκών του καλούμαστε να πυκνώσουμε και να αναπτύξουμε τους αγώνες μας ενάντια στην αντιλαϊκή πλημμυρίδα των γκεμπελίσκων του καπιταλιστικού συστήματος που λεηλατούν την ζωή μας και που πάνω στην τρέλα της αισχροκερδικής των υστερίας βάζουν σε κίνδυνο ακόμη και το μέλλον του πλανήτη.

Συναγωνιστές/στριες στις 8 Σεπτέμβρη χαράζουμε πολιτική ενάντια σε όσους ευθύνονται για την κατάντια αυτού του τόπου. Την Τρόικα, τις κυβερνήσεις Π.Α.Σ.Ο.Κ. Ν.Δ. το συνοδοιπόρο Λ.Α.Ο.Σ, τις τοπικές εξουσίες των Δήμων και της Νομαρχίας που λειτούργησαν ως το βαρύ, μακρύ χέρι της κεντρικής εξουσίας. Αποκαλύπτουμε και αντιπαλεύουμε τον Καλλικράτη γνήσιο τέκνο του Καποδίστρια που ερήμωσε την ύπαιθρο, διέσπασε τον κοινωνικό ιστό της παραγωγικής υπαίθρου και εξέθρεψε το απάνθρωπο αστικό υδροκεφαλισμό.

Η συνέλευση θα αναδείξει επικεφαλής και ψηφοδέλτιο που θα συντονίζει την εκλογική μάχη που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του γενικότερου αγώνα των ανθρώπων του μόχθου και της δημιουργίας για μια κοινωνία απαλλαγμένη από τον βραχνά της εκμετάλλευσης, το άγχος, την αβεβαιότητα, την ανεργία, την στέρηση, την πείνα.

Η ΔΡΑΣΥ θεωρεί πως η ενεργή συμμετοχή στις εργασίες της προεκλογικής μας συνάντησης, όλων όσων δοκιμάζονται, ανησυχούν, και αντιστέκονται στην βάναυση επιδρομή της παγκόσμιας κεφαλαιοκρατικής αντίδρασης, με προσωπείο την τρόικα και πολιτικό φιρμάνι το επαχθές μνημόνιο, θα συμβάλει καθοριστικά στην επιτυχία της αγωνιστικής παρέμβασης της δημοτικής μας παράταξης στην κρίσιμη μάχη των εκλογών.

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Δὲν χαρίζουμε σὲ κανέναν τὸ ὄνομα Μακεδονία ! Ὅλος ὅλος ὁ Ἑλληνισμὸς σὲ ἐπιφυλακὴ

2010-09-06T19:35:00-04:00

Μία ἀνάσα ἀπὸ (τὴν λύση νὰ κατοχυρωθεῖ) τὸ “Δημοκρατία τῆς Μακεδονίας του Βαρδάρη”

Ραγδαῖες ἐξελίξεις ἀναμένονται στὸ Σκοπιανὸ ἀμέσως μετὰ τὶς αὐτοδιοικητικὲς ἐκλογὲς τοῦ Νοεμβρίου καὶ σχεδὸν ταυτόχρονα μὲ τὴ σύνοδο κορυφῆς τοῦ ΝΑΤΟ στὴ Λισαβόνα. Σύμφωνα μὲ ἔγκυρες πληροφορίες τῆς “Μακεδονίας της Κυριακής”, Ἀθήνα καὶ Σκόπια ἔχουν συμφωνήσει στὸ παρασκήνιο στὸ ὄνομα “Δημοκρατία τῆς Μακεδονίας του Βαρδάρη”.
Κατὰ τὶς ἴδιες πληροφορίες, ἡ σιωπηρὴ διπλωματία τοῦ καλοκαιριοῦ ἀπέδωσε θεαματικὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα εἶναι γνωστὰ σὲ ἕναν πολὺ στενὸ κύκλο προσώπων. Θέμα ἡμερῶν θεωρεῖται ἡ ἐπανεμφάνιση τοῦ εἰδικοῦ μεσολαβητῆ τοῦ ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς στὸ προσκήνιο, προκειμένου νὰ λάβουν ἐπίσημο καὶ θεσμικὸ χαρακτήρα οἱ διεργασίες, ἐνῶ τὸ τρίτο δεκαήμερό του Σεπτεμβρίου οἱ πρωθυπουργοὶ τῆς Ἑλλάδας καὶ τῆς ΠΓΔΜ, Γ. Παπανδρέου καὶ Ν. Γκρούεφσκι, θὰ βρίσκονται ταυτόχρονα στὴ Νέα Ὑόρκη γιὰ τὴ γενικὴ συνέλευση τοῦ ΟΗΕ.

Προεκλογικὴ σιωπὴ

Ἐνημερωμένες πηγὲς ὑποστηρίζουν ὅτι ἡ κυβέρνηση θὰ ἤθελε νὰ...ἀποφύγει τὴν εἰσαγωγὴ αὐτοῦ του θέματος στὴν προεκλογικὴ ἀτζέντα. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ δὲν βιάζεται -μᾶλλον τὸ ἀντίθετο- νὰ ἀνοίξει ἡ σχετικὴ συζήτηση πρὶν ἀπὸ τὶς αὐτοδιοικητικὲς ἐκλογές, γνωρίζοντας πόσο εὔκολο εἶναι νὰ ἐξαφθοῦν τὰ πάθη, εἰδικὰ στὴ Μακεδονία.
Οἱ ἴδιες πηγὲς βεβαιώνουν ὅτι ἡ ἡγεσία τῆς ἑλληνικῆς διπλωματίας ἐργάζεται συστηματικά, προκειμένου νὰ ἐξασφαλίσει ὅτι τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου Ἀσφαλείας τοῦ ΟΗΕ μὲ δημόσια δήλωσή τους θὰ ἀνακοινώσουν ὅτι υἱοθετοῦν τὸ σύνθετο ὄνομα ποὺ θὰ συμφωνηθεῖ στὶς διμερεῖς τους σχέσεις μὲ τὴν ΠΓΔΜ.
“Αν ὁ Ὀμπάμα, ὁ Πούτιν καὶ ὁ Σαρκοζὶ ἀρχίσουν ὁ ἕνας μετὰ τὸν ἄλλον νὰ υἱοθετοῦν μὲ δημόσια διακήρυξη τὸ νέο ὄνομα, τὸ παιχνίδι θὰ ἔχει τελειώσει”, λέγεται χαρακτηριστικὰ ἀπὸ κάποιους κύκλους.
Περίπου “ἔναντι ὄλων”
Τὸ ψήφισμα τοῦ Συμβουλίου Ἀσφαλείας τοῦ ΟΗΕ μὲ τὸ ὁποῖο, πιθανότατα, θὰ καλοῦνται οἱ τρίτες χῶρες νὰ υἱοθετήσουν τὸ νέο ὄνομα δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει δεσμευτικὸ χαρακτήρα. Γίνεται ὡστόσο προσπάθεια νὰ συμπεριληφθεῖ σὲ αὐτὸ τὸ ψήφισμα συγκεκριμένη ἀναφορὰ γιὰ ἀποκήρυξη, ἀπὸ τὴν ΠΓΔΜ, ἀλυτρωτικῶν ἀναφορῶν, γεγονὸς ποὺ θὰ ἀπορροφήσει σὲ μεγάλο βαθμὸ τὴν ἑλληνικὴ ἀνησυχία.
Ὅλα τὰ σχέδια Νίμιτς ποὺ ἔχουν δημοσιοποιηθεῖ προβλέπουν ἀκόμη ὅτι καμιὰ ἀπὸ τὶς δύο χῶρες δὲν θὰ μπορεῖ νὰ χρησιμοποιεῖ ἀποκλειστικὰ τὸν ὄρο “Μακεδονία” ἢ “Μακεδονικός” σὲ πολιτικὸ ἢ ἐμπορικὸ πλαίσιο, καὶ αὐτὸ δὲν φαίνεται νὰ ἀλλάζει.
Γιὰ τὰ διαβατήρια, στὸ τραπέζι παραμένει ἡ παλιὰ ἰδέα Νίμιτς, νὰ ἀναγράφεται ἡ νέα ὀνομασία στὰ ἀγγλικὰ καὶ στὰ γαλλικὰ (Republique de Μacedoine du Νord) καὶ ἡ συνταγματικὴ ὀνομασία στὴν κυριλλικὴ γραφὴ (Republika Μakedonija). Στὸ ζήτημα τῆς ὑπηκοότητας καὶ τῆς γλώσσας ἀναζητοῦνται συμβιβαστικὲς λύσεις, καθὼς μπορεῖ νὰ προταθεῖ καὶ γιὰ τὶς δύο τὸ “Μακεδονικὴ” καί, ἐναλλακτικά, τὸ “Πολίτης τῆς Δημοκρατίας τῆς Μακεδονίας του Βαρδάρη” καὶ “Ἐπίσημη γλώσσα τῆς Δημοκρατίας τῆς Μακεδονίας του Βαρδάρη”.
Ἀναμένεται ἔνταση στὴν Ἀθήνα
Γιὰ τὴν ἀμερικανικὴ καὶ τὴν εὐρωπαϊκὴ διπλωματία, ἡ λύση τοῦ Σκοπιανοῦ ἀποτελεῖ ἁπλῶς θέμα πολιτικῆς βούλησης. Οἱ ξένοι μεσολαβητὲς δὲν κατανοοῦν πλήρως τὶς ἑλληνικὲς εὐαισθησίες καὶ ἀποδίδουν σὲ λαϊκιστικὲς ἀντιλήψεις τὶς κόκκινες γραμμὲς ποὺ θέτει ἡ Ἀθήνα. Ὡστόσο, ἀντιλαμβάνονται ὅτι ὁ πρωθυπουργὸς τῆς ΠΓΔΜ εἶναι ἀφερέγγυος, καὶ γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ κανεὶς δὲν στοιχηματίζει ὅτι ὁ Ν. Γκρούεφσκι δὲν θὰ κλοτσήσει τὴν καρδάρα μὲ τὸ γάλα τὴν τελευταία στιγμή.
Ὁ πρωθυπουργὸς Γιῶργος Παπανδρέου φαίνεται πὼς ἔχει πείσει τοὺς ξένους ἐμπλεκομένους γιὰ τὴν ἀποφασιστικότητά του νὰ κόψει τὸν γόρδιο δεσμὸ ἂν ἡ ἄλλη πλευρὰ διανύσει τὴν ἀπόσταση ποὺ τῆς ἀναλογεῖ.
Ἐδικὰ γιὰ τὴν Οὐάσιγκτον, ἡ διευθέτηση τῆς ἐκκρεμότητας ἀντιμετωπίζεται ὡς ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη, προκειμένου νὰ ἐνταχθεῖ ἡ ΠΓΔΜ στὸ ΝΑΤΟ τὸν Νοέμβριο καὶ νὰ ἐνισχυθεῖ ἡ διείσδυση τῆς συμμαχίας στὰ Βαλκάνια.
Οἱ κυοφορούμενες ἐξελίξεις ἀναμένεται νὰ προκαλέσουν στὴν Ἑλλάδα πολιτικὴ ἔνταση, μὲ δεδομένη τὴν εὐαισθησία τοῦ Ἀντώνη Σαμαρὰ γιὰ τὴ συγκεκριμένη ὑπόθεση, ἡ ὁποία καθόρισε καὶ τὴν πολιτικὴ τοῦ μοίρα.
Κριτικὴ ἀναμένεται νὰ ἀσκηθεῖ ὡς πρὸς τὸ εὖρος τῆς χρήσης ποὺ θὰ συμφωνηθεῖ, καθώς, σύμφωνα μὲ τὶς πληροφορίες ποὺ ὑπάρχουν, ἡ φόρμουλα δὲν προβλέπει συνταγματικὴ ἀναθεώρηση στὰ Σκόπια καὶ κατάργηση τοῦ ὀνόματος “Δημοκρατία τῆς Μακεδονίας” γιὰ χρήση στὸ ἐσωτερικό.
Ἡ μετάλλαξη Γκρούεφσκι
Ἡ πρόσφατη δήλωση τοῦ πρωθυπουργοῦ τῆς ΠΓΔΜ Ν. Γκρούεφσκι, “Εἶναι καιρὸς νὰ λυθεῖ τὸ Σκοπιανό, ἂν καὶ οἱ ἑλληνικὲς θέσεις εἶναι μαξιμαλιστικές”, ἔχει ξεχωριστὸ ἐνδιαφέρον. Γιὰ πρώτη φορὰ ὁ ἐθνικιστὴς ἡγέτης τῶν Σκοπίων προαναγγέλλει ἐξελίξεις μὲ τόση σαφήνεια. Ἀκούγεται ὅτι δημοσκοπήσεις ποὺ ἔχουν γίνει στὴ γειτονικὴ χώρα δείχνουν ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη ἔχει προετοιμαστεῖ, σὲ κάποιο βαθμό, γιὰ ὑποχωρήσεις. Ὁ ἀλβανικὸς παράγοντας, ἄλλωστε, ἀσκεῖ ἰσχυρὲς πιέσεις πρὸς τὴν κατεύθυνση τῆς ἐπίτευξης συμβιβασμοῦ ἄμεσα.
«Μακεδονία» /29/08/2010/ - Τῆς Ἀγγελικῆς Σπανοῦ
Ἀπό:Τράπεζα Ἰδεῶν

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Πατέρες...

2010-09-06T18:25:00-04:00

ΠΡΩΤΟΠΡ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ Μ. ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ

ΠΑΤΕΡΕΣ...

«ἐὰν γὰρ μυρίους παιδαγωγοὺς ἔχητε

ἐν Χριστῷ, ἀλλ’ οὐ πολλοὺς πατέρας...»

Ὅταν ὁ «ἄρχων τῶν Ἰουδαίων» Νικόδημος ἐπισκέφθηκε νύκτα τὸν Χριστό, Ἐκεῖνος τοῦ μίλησε γιὰ μία γέννηση πέρα ἀπὸ τὴν σωματικὴ - βιολογική. Τοῦ ἀπεκάλυψε τὴν πνευματικὴ ἀναγέννηση τοῦ πιστοῦ «ἐξ ὕδατος καὶ Πνεύματος», μὲ τὴν ὁποία εἰσέρχεται κανεὶς στὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτὴν τὴν γέννηση μιλεῖ σήμερα καὶ ὁ Ἄπ. Παῦλος, ὑπογραμμίζοντας τὴν παρουσία ὠρισμένων προσώπων στὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, ποὺ μὲ τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ ἀξιώνονται νὰ γίνουν οἱ κατ’ ἄνθρωπον συντελεστές της. Καὶ τὰ πρόσωπα αὐτὰ εἶναι οἱ Πατέρες, ἕνα μέγεθος οὐσιαστικότατο στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας.

Πατέρες – Παιδαγωγοὶ
Ὁ Παῦλος κάνει διάκριση ἀνάμεσα σὲ Πατέρες καὶ Παιδαγωγοὺς - Διδασκάλους τῶν πιστῶν. Οἱ πρῶτοι εἶναι λίγοι σὲ σύγκριση μὲ τοὺς δευτέρους. Οἱ Πατέρες εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ γεννοῦν τέκνα πνευματικά. οἱ Παιδαγωγοὶ συντελοῦν στὴν περαιτέρω ἀνάπτυξη καὶ καλλιέργειά τους. Οἱ Πατέρες φέρνουν στὴν πνευματικὴ ὕπαρξη. οἱ Παιδαγωγοὶ συμπληρώνουν τὸ ἔργο ἐκείνων μὲ τὴν «ἐποικοδομῆ» τους. Ὅταν λέγει...αὐτὰ ὁ Παῦλος, ἔχει ὑπόψη τοῦ τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό του. Τὸ λέγει, ἄλλωστε, καθαρὰ στοὺς Κορινθίους, ὅτι εἶναι ὁ πνευματικός τους πατέρας. Γι’ αὐτὸ μπορεῖ ἁπτὰ καὶ συγκεκριμένα νὰ περιγράψει τὸ ἔργο τοῦ σ’ αὐτούς, σ’ ἀντιδιαστολὴ μὲ τὸ ἔργο τῶν πολλῶν διδασκάλων ποὺ εἶχαν. Αὐτὸς «ἐφύτευσε», ἐνῶ ὁ Ἀπολλῶς -μετὰ ἀπ’ αὐτὸν- μόνο «ἐπότισε». Αὐτὸς «ἔθηκε θεμέλιον». ὅσοι ἦλθαν μετὰ ἀπ’ αὐτὸν ἁπλῶς «ἐποικοδόμησαν». (Ἃ’ Κόρ. γ’ 6, 10). Ὑπάρχει μία ἀναλογία ἀνάμεσα στοὺς πνευματικοὺς καὶ τοὺς σαρκικοὺς πατέρες. Εἶναι καὶ οἱ δύο μοναδικοὶ καὶ ἀναντικατάστατοι. Γιατί καὶ οἱ δύο ὁδηγοῦν στὴν ὕπαρξη, βιολογικὴ ἢ πνευματική. Καὶ αὐτὸ γίνεται μία φορὰ στὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου. Ὑπαρξιακὸ καὶ ἀνεπανάληπτο γεγονὸς δὲν εἶναι μόνο ἡ γέννηση, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀναγέννηση. Ὑπάρχει βέβαια καὶ μία οὐσιαστικὴ διαφορά: οἱ σαρκικοὶ πατέρες γεννοῦν γιὰ τὸν κόσμο. οἱ πνευματικοὶ πατέρες γεννοῦν γιὰ τὸν Χριστό. Προσδιορίζοντας τὴν δεύτερη αὐτὴ «γέννηση» ὁ Ἀπόστολος τὴν ὀνομάζει

«Ἐν Χριστῷ» καὶ «διὰ τοῦ Εὐαγγελίου»,
Χαράζοντας ἔτσι καὶ τὶς συντεταγμένες τῆς πνευματικῆς πατρότητος στὴν Ἐκκλησία. Οἱ Πατέρες τῶν πιστῶν εἶναι «ἐν Χριστῷ» πατέρες καὶ τὰ πνευματικά τους τέκνα γίνονται μέσω αὐτῶν, ὄχι δικά τους, ἀλλὰ -οὐσιαστικὰ καὶ κύρια- «του Χριστοῦ» τέκνα. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι γιὰ νὰ ἀξιωθεῖ ἀπὸ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ νὰ γίνει κανεὶς στὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ πατέρας, πρέπει νὰ εἶναι ὁ ἴδιος πρῶτα «ἐν Χριστῷ», δηλαδὴ ἀναγεννημένος, ἀληθινὸ τέκνο τοῦ Θεοῦ, τοῦ ΜΟΝΟΥ κατ’ οὐσίαν ΠΑΤΡΟΣ (Ἐφεσ. γ’ 15). Ἂν δὲν ὑπάρχει αὐτὴ ἡ προϋπόθεση, δὲν μπορεῖ νὰ ὁδηγήσει κανεὶς στὴν ἐν Χριστῷ ἀναγέννηση. Δὲν γεννᾶ πνευματικά. Δὲν ὁδηγεῖ στὴν σωτηρία. Ὅπως ὑπῆρχαν ψευδοπροφῆτες στὴν Π. Διαθήκη, ποὺ σφετερίζονταν τὸ ἔργο τῶν γνησίων προφητῶν, ἔτσι μπορεῖ νὰ ὑπάρξουν καὶ ψευδοπατέρες, ποὺ δὲν μποροῦν νὰ ὁδηγήσουν στὴν ἀναγέννηση τὸν ἄνθρωπο, ἀφοῦ δὲν εἶναι οἱ ἴδιοι ἐν Χριστῷ ἀναγεννημένοι. Ὄχι σπάνια δέ, καταντοῦν «πατρυιοί», γιατί ἀντὶ νὰ ὁδηγοῦν στὴν ἐν Χριστῷ ἐλευθερία, ὑποτάσσουν τὰ «πνευματικά τους τέκνα» στὸν ἑαυτό τους, δημιουργώντας θύματα καὶ ὄργανα ὑπηρετικὰ στοὺς ὁποιουσδήποτε σκοπούς τους. Μὴ μπορώντας νὰ ἀναγεννήσουν «διὰ τοῦ Εὐαγγελίου», δὲν γεννοῦν «ἐν Χριστῷ», ἀλλὰ «ἐν πλάνη καὶ ἁμαρτία». Προσφέρουν δηλαδὴ μία γέννηση, ποὺ ἰσοδυναμεῖ μὲ θάνατο. Καὶ αὐτὸ συμβαίνει μὲ τοὺς αἱρετικούς, ἀλλὰ καὶ μὲ ὅσους ἀναλαμβάνουν τὸ ἔργο τοῦ «πατρὸς» χωρὶς νὰ εἶναι ἀναγεννημένοι ἐν Χριστῷ οἱ ἴδιοι!

Πατερικὴ ἡ Ὀρθοδοξία
Ἡ Ὀρθοδοξία, ὡς ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, εἶναι ἀδιανόητη χωρὶς Παύλους, χωρὶς Πατέρες καὶ Μητέρες ἐν Χριστῷ, ποὺ ὁδηγοῦν στὴν ἐν Χριστῷ ἀναγέννηση τὰ πνευματικά τους τέκνα. Οἱ ἅγιοι Πατέρες καὶ Μητέρες ὅλων τῶν αἰώνων συνιστοῦν τὴν εὐθεία καὶ ἀδιάσπαστη γραμμὴ τῆς ἐκκλησιαστικῆς παραδόσεως. Δηλαδὴ τὴν συνέχεια τῆς εἰσαχθείσης στὸν κόσμο διὰ τῆς σαρκώσεως τοῦ Θεοῦ - Λόγου νέας ζωῆς, τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς. Οἱ Πατέρες εἶναι οἱ διάδοχοί του Παύλου καὶ τῶν λοιπῶν Ἀποστόλων, ὄχι ἁπλῶς στὴν ἀνάληψη διοικητικῶν καὶ πρακτικῶν καθηκόντων, ἀλλὰ κυρίως στὴν συνέχιση τῆς «καινῆς κτίσεως», τοῦ ἀπεκεκαλυμένου νέου τρόπου ζωῆς - ὑπάρξεως, ποὺ ἐκφράζεται καὶ πραγματώνεται ὡς ὀρθόδοξη πίστη καὶ φρόνημα, ὡς δοξολογία τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ ἐν ἀληθεία καὶ ὡς τριαδοκεντρικὴ ζωὴ καὶ πολιτεία - κοινωνία. Οἱ Πατέρες ὅλων τῶν αἰώνων, ἐνεργοῦν στὸ ποιμαντικό τους ἔργο ὅπως οἱ γιατροὶ -καθηγηταὶ σὲ μία Ἰατρικὴ Σχολή. Δὲν περιορίζονται στὴν διάγνωση καὶ θεραπεία τῶν ἀσθενῶν, ἀλλὰ δημιουργοῦν καὶ συνεχιστὲς τοῦ ἔργου τῶν. Τὰ πνευματικά τους τέκνα πρῶτα τὰ ὁδηγοῦν στὴν θεραπεία ἀπὸ τὰ πάθη καὶ τὸν φωτισμὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, γιὰ νὰ γίνουν καὶ ἐκεῖνα μὲ τὴ σειρὰ τοὺς πατέρες ἄλλων τέκνων, συνεχίζοντας τὴν ἐν Χριστῷ ἀναγέννηση. Στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας αὐτὴ ἡ σχέση Πνευματικοῦ Πατρὸς - Πνευματικοῦ Τέκνου μένει ἀκατάλυτη. Κοντὰ στοὺς ἁγίους Πατέρες γεννῶνται οἱ ἅγιοι Πατέρες! Ὁ Μέγας Ἀθανάσιος κοντὰ στὸν μέγα Ἀντώνιο, ὁ μέγας Βασίλειος κοντὰ στοὺς Γέροντες τῆς ἐρήμου κ.ο.κ. Ἔτσι κατανοοῦμε τὴν φαινομενικὴ ἀπολυτότητα, ἀλλὰ καὶ τὶς ἀληθινὲς διαστάσεις, τῆς ἀκόλουθης φράσεως τῶν Ἀποστολικῶν Διαταγῶν, βιβλίου τοῦ δ’ αἰώνα: «Οὗτος διδάσκαλος εὐσεβείας, οὗτος μετὰ Θεὸν πατὴρ ἠμῶν, δὶ’ ὕδατος καὶ Πνεύματος ἀναγεννήσας ἠμᾶς» (Ἡ’ 26). Τὸ ἔργο τῆς Ἐκκλησίας στὸν κόσμο εἶναι μία συνεχὴς (ἀνὰ)γέννηση, ἡ ὁποία εἶναι ἀδύνατη, ἂν δὲν ὑπάρχουν πραγματικοὶ Πατέρες. Μέσα ἀπὸ τὸ πρίσμα αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ δοῦμε, πιστεύω, καὶ τὴν σημερινὴ -συνεχῶς αὐξανομένη- καταφυγὴ τόσων ἀνθρώπων, καὶ μάλιστα νέων, στοὺς χώρους τῆς πνευματικῆς ἀναγεννήσεως, τὰ μοναστήρια μας, καὶ μάλιστα τὰ ἀθωνικά, γιὰ ἀναζήτηση Πατέρων. Τότε μόνο θὰ καταλάβουμε, πὼς καὶ στοὺς κρίσιμους καιρούς μας τὸ Πατρικὸ Χέρι τοῦ Θεοῦ δὲν ἔπαυσε νὰ βοηθεῖ καὶ νὰ κατευθύνει τὸ Λαό μας!
ΠΗΓΗ: “ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ”
(Ἀπάνθισμα κηρυγμάτων ἀπὸ τὴν
«ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ» τῶν ἐτῶν 1980 καὶ 1983)
ΠΡΩΤΟΠΡ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ Μ. ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»
Πηγή:Ι.Μ.Παντοκράτορος

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: ΑΠΟ ΤΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΑ ΤΟΥ 1955 ΣΤΟΝ ΝΕΟ ΟΘΩΜΑΝΙΣΜΟ ΤΟΥ 2010

2010-09-06T17:35:00-04:00

Τά τραγικά γεγονότα τῆς 6ης καί 7ης Σεπτεμβρίου 1955, ἀπό τά ὁποῖα ξεκίνησε ὁ ξεριζωμός καί ἡ συρρίκνωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Κωνσταντινουπόλεως, δέν ἦσαν ἕνα τυχαῖο καί μεμονωμένο γεγονός. Ἦταν αποτέλεσμα μακροχρονίου σχεδιασμοῦ, τόν ὁποῖο τηρεῖ ἀπαρέγκλιτα τό τουρκικό κράτος στά ἐθνικά του θέματα, παρά τή συνεχῆ ἐναλλαγή κυβερνήσεων. Ἀπό τό 1914, ὅταν ἄρχισε ἡ γενοκτονία τῶν Μικρασιατῶν, καί μέ ἀποκορύφωμα τό 1919, ὅταν ἄρχισε ἡ γενοκτονία 350.000 Ἑλλήνων Ποντίων, μέχρι καί σήμερα ἡ πολιτική τοῦ τουρκικοῦ ἐθνικισμοῦ ἔχει δύο σταθερούς ἄξονες: α) Τή δημιουργία ὁμοιογενοῦς ἐθνικοῦ κράτους μέ τήν ἐξόντωση ἤ ἐκδίωξη τῶν Χριστιανικῶν μειονοτήτων (Ἑλλήνων, Ἀρμενίων, Ἀσσυρίων κἄ.). β) Τήν ἐπέκταση τῆς στρατιωτικῆς, οίκονομικῆς καί πολιτικῆς ἐπιρροῆς τῆς Τουρκίας πρός ὅλες τίς κατευθύνσεις καί κυρίως πρός τόν ἐδαφικό χῶρο τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ἡ εἰσβολή τοῦ Ἀττίλα στήν Κϋπρο τό 1974.

Στήν ἐπίτευξη τῶν τουρκικῶν στόχων δυστυχῶς ἔχει βοηθήσει κατά καιρούς ἡ ἀφέλεια, ἡ ἱστορική ἀμνησία καί ἡ ἐσφαλμένη κρίση τῆς ἑλληνικῆς πλευρᾶς. Κάθε ὑποχώρησή μας δέν ἐκλαμβάνεται ἀπό τήν Ἄγκυρα ὡς φιλική σχέση μεταξύ γειτόνων, ἀλλά ὡς ἔνδειξη...ἀδυναμίας. Ἡ Τουρκία εἴτε ὡς Ὀθωμανική εἴτε ὡς Νεοτουρκική εἴτε
ὡς Κεμαλική εἴτε ὡς Νεο-οθωμανική τῆς σημερινῆς περιόδου ἀποθρασύνεται κάθε φορά πού οἱ ἁρμόδιοι γιά τίς τύχες τοῦ Ἑλληνισμοῦ δείχνουν ἀδυναμία καί ὑποχωρητικότητα. Αὐτό μᾶς δείχνει καί ἡ προϊστορία τῶν Σεπτεμβριανῶν τοῦ 1955. Θυμίζω τά ἱστορικά γεγονότα:

Κατά τήν περίοδο 1928-1932 ὁ Ἐλ. Βενιζέλος καλλιέργησε τήν ἑλληνοτουρκική φιλία μέ τόν Κεμάλ Ἀτατούρκ. Ἡ ἀνταμοιβή μας ἦταν τό «βαρλίκ βεργκισί». Δηλαδή κατά τή διάρκεια τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οἱ πολυάριθμοι Ἕλληνες τῆς Πόλης φορολογήθηκαν ὑπέρογκα καί ἄδικα.Ὅποιος δέν μποροῦσε νά πληρώσει ἀπεστέλλετο σέ κάτεργα γιά καταναγκαστικά ἔργα καί πολλοί πέθαναν ἀπό τίς κακουχίες. Τό 1952 ἡ Ἑλλάς σέ ἔνδειξη φιλίας πρός τούς γείτονες ἐπέτρεψε τή λειτουργία τουρκόφωνου Γυμνασίου στή Θράκη μέ τό ὄνομα τοῦ Τούρκου Προέδρου τῆς Δημοκρατίας Τζελάλ Μπαγιάρ καί –κακῶς ὡς ἀπεδείχθη- ἀνάγκασε ὅλους τούς Μουσουλμάνους τῆς Δυτικῆς Θράκης νά μαθαίνουν τήν τουρκική γλῶσσα. Ἡ ἀνταμοιβή μας ἦταν τά Σεπτεμβριανά τοῦ 1955. Ἡ ἱστορία ἔχει καί συνέχεια. Τό 1999, μετά τόν φονικό σεισμό στήν Κωνσταντινούπολη, ὁ λαός μας ἐπέδειξε τή χριστιανική ἀλληλεγγύη του καί κάποιοι ὑπεριασιόδοξοι καλλιέργησαν τήν λεγόμενη «διπλωματία τῶν σεισμῶν» μέ τήν ἐλπίδα νά ἐπιτύχουν βελτίωση τῶν σχέσεων. Ἡ ἀνταμοιβή μας ἦλθε στά ἀμέσως ἑπόμενα χρόνια μέ τίς συνεχεῖς ἀμφισβητήσεις τῶν ἐδαφικῶν, θαλασσίων καί ἐναερίων δικαίων μας, μέ προκλήσεις στή Δ. Θράκη, μέ τήν προβολή τῆς θεωρίας τῶν δύο κρατῶν στήν Κύπρο καί μέ τόν Νέο Ὀθωμανισμό τῶν κ.κ.Ἐρντογάν καί Νταβούτογλου.

Κάτι πού πρέπει πάντα νά προσέχουμε εἶναι ἡ συνήθης τουρκική τακτική τῆς «προβοκάτσιας», δηλαδή τῶν σκηνοθετημένων ἐπεισοδίων. Τόν Σεπτέμβριο τοῦ 1955 ὅλα ἄρχισαν ὅταν ἐξερράγη μία βόμβα στόν αὐλόγυρο τοῦ Τουρκικοῦ Προξενείου στή Θεσσαλονίκη, τό ὁποῖο θεωρεῖται ὡς ἡ οἰκία πού γεννήθηκε ὁ Κεμάλ Ἀτατούρκ. Σέ ἐλάχιστες ὧρες οἱ ἐφημερίδες στήν Κωνσταντινούπολη κυκλοφόρησαν μέ πηχυαίους τίτλους, ἄρα κάποιος τούς εἶχε προειδοποιήσει. Ὁ ὄχλος ἐφοδιάσθηκε μέ ὁμοιόμορφους ξύλινους λοστούς, ἄρα κάποιο συντονιστικό κέντρο ὐπῆρχε πίσω ἀπό τό σπάσιμο τῶν ἑλληνικῶν καταστημάτων, τους βιασμούς και τή θανάτωση τοῦ μοναχοῦ Χρυσάνθου. Ὅπως ἀπεδείχθη τή βόμβα τήν εἶχε βάλει σκοπίμως ἕνας ὑπάλληλος τοῦ Τουρκικοῦ Προξενείου, ὁ ὁποῖος μετά ἀπό λίγες δεκαετίες ἀνταμείφθηκε μέ τή θέση τοῦ Νομάρχη στήν Τουρκία! Ἡ μέθοδος τῆς σκηνοθεσίας ἐπανελήφθη καί τόν Ἰανουάριο τοῦ 1996, ὅταν ἡ δῆθεν τυχαία προσάραξη ἑνός τουρκικοῦ φορτηγοῦ πλοίου ὁδήγησε στήν κρίση τῶν Ἰμίων.

Ἡ τουρκική ἐξωτερική πολιτική χρησιμοποιεῖ ὁρισμένες σταθερές μεθόδους, γι’αὐτό καλό εἶναι νά μελετοῦμε τήν ἄλλη πλευρά καί νά προλαμβάνουμε ὅσα μποροῦμε. Ὡς Χριστιανοί Ὀρθόδοξοι καί δημοκρατικοί πολίτες δέν ἔχουμε μίσος ἤ ἐχθρότητα πρός τόν απλό Τοῦρκο πολίτη. Ἔχουμε ὅμως σοβαρές ἐνστάσεις καί ἀνησυχίες ὅταν διαβάζουμε τίς σαφεῖς καί δημοσιευμένες δηλώσεις τῶν ὀπαδῶν τοῦ Νέου Ὀθωμανισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τήν ἐπίσημη πολιτική τῆς Ἄγκυρας σήμερα. Ὅπως παρατηρεῖ εὔστοχα ὁ Τουρκολόγος Καθηγητής Νεοκλῆς Σαρρῆς οἱ Τοῦρκοι προαναγγέλλουν δημοσίως τά σχέδια καί τίς ἀπειλές τους. Διαβάζουμε, λοιπόν, τά σχέδια τοῦ Ὀθωμανισμοῦ στό βιβλίο τοῦ Τούρκου Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν Ἀχμέτ Ντααβούτογλου, τό ὁποῖο μεταφράσθηκε καί στά ἑλληνικά. Λέγεται «Τό Στραηγικό Βάθος-Ἡ Διεθνής θέση τῆς Τουρκίας» καί ἐξεδόθη στήν Ἀθήνα τό 2010 ἀπό τίς ἐκδόσεις ΠΟΙΟΤΗΤΑ. Ἡ ἀρχική ἔκδοση ἔγινε στά τουρκικά τό 2001. ὁ Νταβούτογλου, Πανεπιστημιακός καί Διεθνολόγος πέραν τῆς σημερινῆς του ἰδιότητας, πιστεύει ὅτι ἡ Τουρκία πρέπει νά ἔχει ἔντονη καί πολύμορφη παρουσία στά Βαλκάνια, στόν Καύκασο καί στή Μέση Ἀνατολή, νά ἐνταχθεῖ στήν Εὐρώπη παραμένοντας μία ἡγετική δύναμη στόν Ἰσλαμικό κόσμο, νά διατηρήσει τόν στρατό της στήν Κύπρο ἔστω κι ἄν δέν μείνει οὔτε ἕνας τουρκοκύπριος, νά διδάξει πόσο καλή ἦταν ἡ Ὀθωμανική περίοδος γιά τούς ὑποδούλους λαούς καί νά ἀξιοποιήσει τίς μουσουμανικές κοινότητες καί μειονότητες τῆς περιοχῆς ὥστε νά παρεμβαίνει δυναμικά. Εἶναι χαρακτηριστικό τό ἀπόσπασμα τοῦ Νταβούτογλου, μέ τό ὁποῖο ὁμολογεῖ ὅτι αὐτά πού ἔκαναν στήν Κύπρο θέλουν νά τά ἐπαναλάβουν καί στήν ἑλληνική Θράκη. Γράφει στή σελίδα 200 τά ἑξῆς:

«Οἱ δύο σημαντικοί βραχυπρόθεσμοι καί μεσοπρόθεσμοι στόχοι τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς Τουρκίας στά Βαλκάνια εἶναι ἡ ἰσχυροποίηση τῆς Βοσνίας καί τῆς Ἀλβανίας μέσα σ’ἕνα πλαίσιο σταθερότητας καί ἡ δημιουργία ἑνός διεθνοῦς νομικοῦ πλαισίου πού θά θέσει ὑπό τήν προστασία του τίς ἐθνικές μειονότητες τῆς περιοχῆς. Στό νομικό αὐτό πλαίσιο ἡ Τουρκία πρέπει νά ἐπιδιώκει συνεχῶς τήν ἐξασφάλιση ἐγγυήσεων πού θά τῆς παρέχουν τό δικαίωμα παρέμβασης στά ζητήματα πού ἀφοροῦν τίς μουσουλμανικές μειονότητες τῶν Βαλκανίων. Ἡ νομιμότητα τῆς ἐπέμβασης τῆς Κύπρου (σ.σ. ἐννοεῖ τόν Ἀττίλα τοῦ 1974), πού ἀποτελεῖ ἕνα ἐντυπωσιακό παράδειγμα στή σύγχρονη ἐποχή, κατέστη δυνατή ἐντός ἑνός τέτοιου εἴδους νομικοῦ πλαισίου»!

Αὐτή εἶναι ἡ σκληρή πραγματικότητα καί ἄν θέλουμε νά μήν ἐπαναληφθοῦν τά Σεπτεμβριανά τοῦ 1955 καί ὁ Ἀττίλας τοῦ 1974 ὀφείλουμε νά σταματήσουμε τίς μονομερεῖς ὑποχωρήσεις μας (π.χ. ἀφελληνισμένα σχολικά βιβλία) καί τίς γλυκανάλατες «ἑλληνοτουρκικές προσεγγίσεις» πού ἐνθαρρύνουν τόν Νέο Ὀθωμανισμό.
ΠΗΓΗ:ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Ἀγρυπνία Γενεθλίου Θεοτόκου

2010-09-06T17:31:00-04:00

Ἀγρυπνία Γενεθλίου Θεοτόκου

Φέρουμε σέ γνώση τῶν εὐλαβῶν Χριστιανῶν ὅτι τήν Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2010 θά τελεσθεῖ στήν Μονή μας ὁλονύκτια πανηγυρική ἀγρυπνία, κατά τό ἁγιορείτικο τυπικό, ἐπί τῇ θεομητορικῇ ἑορτῇ τοῦ Γενεθλίου τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου (8η Σεπτεμβρίου 2010). Ἀπό τίς 10:00 μ.μ. ἕως τίς 4:30 π.μ. Ἡ πύλη θά ἀνοίξει στίς 9:45 μ.μ. καί θά παραμείνει ἀνοικτή καθ' ὅλην τήν διάρκεια τῶν ἀκολουθιῶν.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παντοκράτορος

Σκάκι στα Γιάννενα : 107ο Όπεν Αμπελοκήπων

2010-09-06T16:23:00-04:00

Το Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου 2010 αρχίζει το 107ο Όπεν Αμπελοκήπων με διεθνή αξιολόγηση έλο. Το τουρνουά είναι ελβετικό 7 γύρων, με χρόνο σκέψης 2 ώρες + 30’’ και διεξάγεται κάθε Σάββατο και Τετάρτη, από 11/9 - 2/10/2010, στις 5.30 μ.μ., στο εντευκτήριο του ΣΟΑ, Μακρυνίτσας 12-14, πλησίον του σταθμού μετρό "Αμπελόκηποι".
Χρηματικά έπαθλα 750€ θα δοθούν στους 3 πρώτους νικητές, στον 1ο βετεράνο άνω των 60, στην 1η γυναίκα και στον 1ο άνευ διεθνούς έλο, ενώ στον 1ο έφηβο και στην 1η νεανίδα κάτω των 18, θα δοθούν σκακιστικά βιβλία.
Το παράβολο συμμετοχής είναι 30€, ενώ για νέους και νέες έως 18 ετών και τα οικονομικώς εντάξει μέλη των διοργανωτών συλλόγων 20€.
Δηλώσεις συμμετοχής στον κ. Αχιλλέα Μητσάκο, τηλ. 6942463100 begin_of_the_skype_highlighting 6942463100 end_of_the_skype_highlighting,
στον ΣΟ Αμπελοκήπων, τηλ. 210-6433584 begin_of_the_skype_highlighting 210-6433584 end_of_the_skype_highlighting, στο email soa@otenet.gr
ή δηλώστε συμμετοχή online στην ιστοσελίδα του ΣΟΑ:
http://www.skaki.net/ambelokipi.html

Ανώτατο όριο συμμετοχής: 80 άτομα. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

* Για όσους δεν μπορούν να παίξουν τον 1ο γύρο το Σάββατο, έχει προβλεφθεί συμπληρωματικός γύρος, που θα γίνει την Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου, στις 5.30 μ.μ.

Φωνής Βουνώντων: Φωτογραφίες του φίλου της Φωνής Βουνώντων Δημήτρη Καραμπίκα από τις συναυλίες 2010

2010-09-06T14:34:00-04:00

Φωτογραφίες του φίλου της Φωνής Βουνώντων Δημήτρη Καραμπίκα από τις συναυλίες 2010

Φωνής Βουνώντων: Φωτογραφίες του φίλου της Φωνής Βουνώντων Δημήτρη Καραμπίκα από τις συναυλίες 2010

2010-09-06T13:57:00-04:00

Φωτογραφίες του φίλου της Φωνής Βουνώντων Δημήτρη Καραμπίκα από τις συναυλίες 2010

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Γιατί κάψαμε τὴν Σμύρνη;

2010-09-06T12:14:00-04:00

Τὸ πιὸ κάτω ἀποκαλυπτικὸ ἀπόσπασμα τῶν τουρκικῶν σοβινιστικῶν προθέσεων εἶναι ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Τούρκου συγγραφέα Φαλὶχ Ριφκι Ἀτάι καὶ τὸ βιβλίο τοῦ "Τσάνκαγια" τὸ ὁποῖο ἀναφέρεται στὴν ζωὴ καὶ τὰ ἔργα τοῦ Κεμὰλ Ἀτατούρκ.

"… Ἦταν ἡ μέρα τῆς Μεγάλης Φωτιᾶς. Καθὼς οἱ φλόγες ἔσωζαν τὶς γειτωνιὲς ὁ κόσμος ἔτρεχε πρὸς τὴν παραλία…Κάποιοι ἔπεφταν στὴν θάλασσα γιὰ νὰ κρατηθοῦν ἀπὸ τὶς βάρκες… Παρακολουθοῦσα αὐτὴ τὴν μοναδικὴ τραγωδία μὲ τὴν καρδιά μου νὰ πονᾶ…
Ἡ Σμύρνη καιγόνταν καὶ μαζί της ἡ Ἑλληνικότητά της (Ρουμλούκ), οἱ ἄνθρωποι τῶν πρώτων πολιτισμῶν, ἐκεῖνοι ποὺ πέρασαν τὸν μεσσαίωνα μὲ τοὺς Μουσουλμάνους, ἐκεῖνοι ποὺ ζοῦσαν στὶς πατρίδες τους καὶ στὰ σπίτια τους σὲ ἄνεση, ἐκεῖνοι ποὺ κρατοῦσαν τὸ ἐμπόριο καὶ γεωργία τῆς Σμύρνης καὶ ὅλης της Δυτικῆς Ἀνατολίας, καὶ ὁλόκληρη τὴν οἰκονομία της, ἐκεῖνοι ποὺ ζοῦσαν σὲ παλάτια, κονάκια, καὶ τσιφλίκια, τώρα, τὸν εἰκοστὸ δεύτερο χρόνο τοῦ εἰκοστοῦ αἰώνα πεθαίνουν γιὰ ἕνα κομμάτι βάρκας νὰ τοὺς μεταφέρει μακριὰ γιὰ πάντα…

Ἡ Γκιαβοὺρ (ἄπιστη) Σμύρνη κάηκε καὶ τελείωσε μὲ τὶς φλόγες στὸ... σκοτάδι καὶ τὸ καπνὸ τὸ ξημέρωμα. ΄Ἠσαν πράγματι ὑπεύθυνοι γιὰ τὴ φωτιὰ οἱ Ἀρμένιοι ἐμπρηστὲς ὅπως μᾶς λέχθηκε τὶς μέρες ἐκεῖνες;… Καθὼς ἀποφάσισα νὰ γράψω τὴν ἀλήθεια ὅπως τὴν γνωρίζω θέλω νὰ ἀντιγράψω μία σελίδα ἀπὸ τὶς σημειώσεις ποὺ ἐπερνα τὶς μέρες ἐκεῖνες.
Οἱ λαφυραγωγοὶ βοήθησαν στὴν ἐξάπλωση τῆς φωτιᾶς… Γιατί καίγαμε τὴν Σμύρνη; Φοβόμασταν ἂν τὰ κονάκια στὴν προκυμαία, τὰ ξενοδοχεῖα καὶ οἱ ταβέρνες ἔμεναν στὸ τόπο τους, δὲν θὰ μπορούσαμε ποτὲ νὰ ξεφορτωθοῦμε τὶς μειονότητες;

Ὅταν ἀπελαύνονταν οἱ Ἀρμένιοι τὸν πρῶτο παγκόσμιο πόλεμο, εἴχαμε κάψει ὅλες τὶς κατοικημένες περιοχὲς καὶ γειτονιὲς στὶς πόλεις τῆς Ἀνατολίας μὲ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν φόβο. Αὐτὸ δὲν σχετίζεται μόνο μὲ τὴν διάθεση γιὰ καταστροφή. Ὑπάρχει καὶ κάποιο αἴσθημα κατωτερότητας μέσα του. Σὰν τὸ κάθε τί ποὺ ἐμοίαζε μὲ Εὐρώπη ἦταν πεπρωμένο νὰ παραμείνει Χριστιανικὸ καὶ ξένο γὶ΄αὐτὸ καὶ ἐμεῖς ἔπρεπε ἐμεῖς νὰ τὸ στερηθοῦμε."

Ὁ Τοῦρκος συγγραφέας Αtay Falih Rifki Atay, ἕνας διακεκριμένος δημοσιογράφος καὶ συγγραφέας ἔζησε τὸ κάψιμο τῆς ἑλληνικῆς Σμύρνης, ἕνας Τοῦρκος αὐτόπτης μάρτυρας τῆς κεμαλικῆς κτηνωδίας ἐπιβεβαίωσε πρὶν πεθάνει τὶς τουρκικὲς εὐθύνες γιὰ τὴν πρωτοφανῆ ἐκείνη βαρβαρότητα. Στὸ προαναφερθὲν βιβλίο τοῦ ὁ συγγραφέας ἀναφέρεται σὲ λεπτομέρεια καὶ στὶς κτηνωδίες τοῦ Νουρεττὶν Πασιᾶ. Βλέπε ἐξώφυλλο τοῦ σχετικοῦ βιβλίου – πρώτης ἔκδοσης. Ὁ ἐν λόγω δημοσιογράφος γεννήθηκε τὸ 1894 στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ πέθανε στὶς 20 Μαρτίου 1971.

Δία στόματος Κεμὰλ Ἀτατοὺρκ

Τὸν Ἰούλιο τοῦ 1926 ὁ σφαγέας Ἀτατοὺρκ ἔδωσε συνέντευξη στὴν Ἐλβετίδα ἀνταποκρίτρια κὰ Emile Hilderbrand καὶ ἡ ὁποία (συνέντευξη) δημοσιεύθηκε τὴν 1η Αὐγούστου 1926 στὴν ἀμερικανικὴ ἐφημερίδα ‘ The Los Angeles Examiner‘. Στὸ πρωτοσέλιδο δημοσίευμα (πρῶτο μέρος) τῆς ἀμερικανικῆς ἐφημερίδας τοῦ Λὸς Ἀντζελὲς ποὺ πλαισιωνόταν μὲ φωτογραφία τοῦ Κεμὰλ Ἀτατούρκ, ὁ Ἀτατοὺρκ παραδέχεται τὴν καταστροφὴ καὶ γενοκτονία τῶν ἑκατομμυρίων Χριστιανῶν στὴν σημερινὴ Τουρκία (Ἑλλήνων, Ἀρμενίων καὶ Ἀσσυρίων) καὶ δήλωνε:
“Δεν θὰ σταματήσω μέχρι ποὺ κάθε ἔνοχο ἄτομο ἀνεξαρτήτως θέσεως ἢ βαθμοῦ ἔχει κρεμμασθεῖ ὡς μία φρικαλέα προειδοποίηση πρὸς ὅλους τους ὑποκινητὲς συνωμότες ἐναντίον τῆς ἀσφάλειας τῆς Τουρκικῆς Δημοκρατίας…”.
Καὶ βέβαια, ἡ ἴδια βάναυση καὶ ἀμετανόητη τουρκικὴ ἐξοντωτικὴ πολιτικὴ ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων συνεχίζεται. Παραδείγματα, ἡ ἐξόντωση τῶν Ἑλλήνων τῆς Κωνσταντινούπολης, τῆς ΄Ἰμβρου καὶ Τενέδου, τῆς ἡμικατεχόμενης Κύπρου…

hellas.wordpress.com
ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸ Ἰστολόγιο

ΣΧΟΛΙΟ
Δὲν ξεχνᾶμε.......
Θὰ ξαναγυρίσουμε.

(εὐχαριστῶ τὸν Ποσειδώνα)
Τὸ εἴδαμε στὸ Θάνος Εὔη

Νεολαία Συνασπισμού Ιωαννίνων: ΣΥΡΙΖΑ Στις 13 Σεπτεμβρίου οι αποφάσεις

2010-09-06T11:45:00-04:00

Στις γενικές συνελεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ ανά νομό θα αποφασιστούν οι υποψηφιότητες του κόμματος για την περιφέρεια Ηπείρου και τους δήμους. Στη συνέχεια τη Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου σε πανηπειρωτική σύσκεψη θα οριστικοποιηθεί η υποψηφιότητα για την περιφέρεια Ηπείρου.Αυτό αποφασίστηκε στην πανηπειρωτική σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ στη Φιλιππιάδα την περασμένη Πέμπτη το βράδυ στην οποία μετείχαν εκπρόσωποι των συντονιστικών.Στη σύσκεψη προτάθηκε από τον Συνασπισμό να ηγηθεί του ψηφοδελτίου στην περιφέρεια ο δικηγόρος Γιάννης Παπαδημητρίου από τα Γιάννενα, ενώ για τον δήμο Ιωαννιτών ισχύει η πρόταση να ηγηθεί της παράταξης ο Χρήστος Μαντάς, νομαρχιακός σύμβουλος σήμερα στα Γιάννενα επίσης. Η πρόταση αυτή όπως είναι γνωστό, προήλθε από την συνέλευση του Συνασπισμού Ιωαννίνων.Αποφασίστηκε όμως ότι τον τελικό λόγο θα έχουν οι νομαρχιακές συνελεύσεις, ενώ συνελεύσεις θα κάνουν και οι συνιστώσεις ανά περιοχή. Έτσι στα Γιάννενα η συνέλευση του ΣΥΡΙΖΑ Ιωαννίνων θα γίνει την Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου στις 8 το βράδυ στο Πολυθέαμα «για να εγκριθούν οι υποψηφιότητες για τους Δημάρχους και τα Δημοτικά Συμβούλια των Δήμων του Νομού και να οριστικοποιηθεί η πρόταση για τον περιφερειάρχη Ηπείρου», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά. Μέχρι την Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου πρέπει να γίνουν όλες οι συνελεύσεις και εξυπακούεται ότι στις συνελεύσεις αυτές μπορούν να προταθούν κι άλλοι υποψήφιοι, αν και δεν αναμένεται να μπουν νέα πρόσωπα τουλάχιστον στα Γιάννενα.Στην απόφαση της η πανηπειρωτική του ΣΥΡΙΖΑ δίνει βάρος για μία ακόμα φορά στον αγώνα κατά του μνημονίου, ενώ αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο συμπορεύσεων με δυνάμεις που έχουν αντίστοιχο σκεπτικό. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε μεταξύ άλλων στη σύσκεψη της Πέμπτης:«Να ενταθεί η προσπάθεια συσπείρωσης όλων των δυνάμεων, που αγωνίζονται ενάντια τόσο στον αυταρχικής έμπνευσης "Καλλικράτη" όσο και στην επιδρομή κατά των δικαιωμάτων των εργαζόμενων και του κοινωνικού κράτους, με στόχο την συμμετοχή τους στις εκλογές με κοινούς αγωνιστικούς συνδυασμούς στους Δήμους και την Περιφέρεια Ηπείρου και κοινό πρόγραμμα ενάντια στην νεοφιλελεύθερη πολιτική και τις συνέπειές της τοπικά.Να ενταθεί η εκστρατεία ενημέρωσης σε όλη την Ήπειρο για τον αγώνα ενάντια στην υπαγορευμένη από την κυρίαρχη πολιτική της ΕΕ, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ -αλλά και αυτόβουλη...- κυβερνητική λαίλαπα, αγώνα μαζί με τους εργαζόμενους και τα πολύμορφα κινήματα αντίστασης της Ευρώπης ώστε να ανατραπεί η πολιτική αυτή προς όφελος των εργαζομένων και των πολιτών της».

Τα ονόματα
Στα Γιάννενα, πέραν των δύο προσώπων που προτείνονται όπως είπαμε, έχει ακουστεί και το όνομα του Ντίνου Σιάκαρη για το περιφερειακό σχήμα, καμία συνιστώσα όμως ως σήμερα δεν έχει προτείνει επίσημα το όνομά του, οπότε μάλλον απομακρύνεται η περίπτωση. Όπως απομακρύνεται και η περίπτωση κάποιου συμμαχικού σχήματος με τους Οικολόγους Πράσινους και τη Δημοκρατική Αριστερά, παρά το γεγονός ότι έχει ανοίξει μια πρώτη συζήτηση μεταξύ προσώπων.Στους άλλους νομούς τώρα, στο δήμο Αρταίων ο ΣΥΡΙΖΑ θα υποστηρίξει την Όλγα Γεροβασίλη, με ισχυρή παρουσία στο δημοτικό συμβούλιο τα τελευταία χρόνια και με υψηλά ποσοστά στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές.Στην Πρέβεζα τα πράγματα περιπλέχτηκαν με την άρνηση του ΠΑΣΟΚ να στηρίξει τον Μιλτιάδη Κλάπα, μέλος του Συνασπισμού και επί 8ετία δήμαρχο. Ο Μιλτιάδης Κλάπας εξετάζει την πιθανότητα αυτόνομης καθόδου, ενώ έχει αναπτυχθεί και μία νέα πρωτοβουλία στην οποία μετέχουν πολλά μέλη του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και πολλοί ανένταχτοι αριστεροί και η οποία απευθύνει ευρύ κάλεσμα και προς άλλους χώρους πολιτών για αυτόνομη, επίσης κάθοδο. Διακρίνεται δηλαδή στην περίπτωση της Πρέβεζας μία διάσταση αντιλήψεων μεταξύ δύο πλευρών του ΣΥΡΙΖΑ και την επόμενη εβδομάδα θα κριθεί αν θα κατέβει ενωμένος ο χώρος ή θα προκύψουν δύο σχήματα, ένα υπό τον Μ. Κλάπα και ένα από ευρύτερες δυνάμεις της αριστεράς μέσα και έξω από τον ΣΥΡΙΖΑ.Τέλος στην Ηγουμενίτσα, οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, που πρέπει να σημειωθεί ότι καταγράφουν μικρότερα ποσοστά σε σχέση με τους άλλους νομούς, θα διερευνήσουν την πιθανότητα αυτόνομης ή συμμαχικής καθόδου, χωρίς όμως κάτι χειροπιαστό αυτή τη στιγμή.

Νεολαία Συνασπισμού Ιωαννίνων: Νέοι, τα μεγάλα θύματα της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα

2010-09-06T11:33:00-04:00

Μείωση στο χαρτζιλίκι και το μισθό τους, περικοπές στις εξόδους και λιγότερα χρήματα για τις προσωπικές τους αγορές είναι ο αντίκτυπος που έχει η οικονομική κρίση στους νέους. Σύμφωνα με έρευνα της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης “ΝΕΟΙ”, το 33,1% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι έχει επηρεαστεί από την οικονομική κρίση στην Ελλάδα και έχει αλλάξει αρκετά τον τρόπο διάθεσης των χρημάτων του.

Επιμέλεια: Βαγγέλης Στολάκης, ομάδα tvxs Θεσσαλονίκης

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε υπό την επίβλεψη της επίκουρης Καθηγήτριας, Εφαρμοσμένης Στατιστικής & Εκπαιδευτικής Έρευνας του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, κ. Ελένης Τσακιρίδου. Διεξήχθη σε δείγμα 1570 νέων, ηλικίας 22 έως 30 ετών από το πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης. Οι περισσότεροι εκ των συμμετεχόντων εργάζονται κυρίως στον ιδιωτικό τομέα και έχουν μηνιαίο από 600 έως 1200 ευρώ.

No money….no honey

Από τα συμπεράσματα της έρευνας προκύπτει ότι το 30% των συμμετεχόντων έχει υποστεί μείωση στο χαρτζιλίκι του ή το μισθό του, με αποτέλεσμα να μειώνει και σε μεγάλο βαθμό τις εξόδους του. Τα χρήματα που ξοδεύουν σήμερα, ελέω οικονομικής κρίσης, οι νέοι είναι μετρημένα, ενώ όπως προκύπτει το 26% έχει ελαττώσει τον προϋπολογισμό κάθε εξόδου.

Οι προσωπικές αγορές δεν έχουν μείνει αλώβητες καθώς το 62% των νέων δηλώνει πως διαθέτει πολύ λιγότερα χρήματα από πριν για τις προσωπικές του αγορές. “Μαχαίρι” όμως έβαλαν οι νέοι και στα χρήματα που ξόδεψαν για τις καλοκαιρινές τους διακοπές ενώ η κρίση επηρέασε τη διάρκεια και τον τόπο των διακοπών τους. Σχεδόν οι μισοί μάλιστα έχουν αρχίσει τις παλιές, καλές συνήθειες της... αποταμίευσης.

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας η κρίση έχει επηρεάσει την αύξηση στο χαρτζιλίκι κατά 16% , την αύξηση στο μισθό σε ποσοστό 22% , την εύρεση εργασίας κατά 54%, τη διατήρηση της υπάρχουσας εργασίας κατά 28% και κατά 17% τις ευκαιρίες επαγγελματικής ανέλιξης και τους υπάρχοντες οικονομικούς πόρους.

Η οικονομική κρίση αποτελεί το κύριο θέμα συζήτησης στα νεανικά πηγαδάκια, ενώ τα ηνία στην ενημέρωση των νέων για το πρόβλημα κατέχει το διαδίκτυο σε ποσοστό 25%.

Η κ. Ελένη Τσακιρίδου, Επίκ. Καθηγήτρια, Εφαρμοσμένης Στατιστικής & Εκπαιδευτικής Έρευνας στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευση, Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας επισημαίνει: «Οι νέοι δηλώνουν ότι έχουν επηρεαστεί αρκετά από την οικονομική κρίση και έχουν αλλάξει τον τρόπο διάθεσης και διαχείρισης των χρημάτων τους. Ο μόνος τομέας που ακόμη δεν έχει επηρεάσει η οικονομική κρίση είναι οι εβδομαδιαίες τους έξοδοι. Ωστόσο, έχουν μειώσει το ποσό που διαθέτουν για τις προσωπικές τους αγορές και για τις διακοπές τους και έχουν αρχίσει να μπαίνουν στη διαδικασία ιεράρχησης των αναγκών τους, προκειμένου να εξοικονομούν χρήματα. Οι νέοι θεωρούν ότι βρίσκονται σε μειονεκτική θέση σε σχέση με τους νέους άλλων χωρών και φαίνονται ιδιαίτερα προβληματισμένοι για τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης στη χώρα μας.»

Η ανεργία πλήττει τους νέους

Από την πλευρά της η πρόεδρος της ΜΚΟ “ΝΕΟΙ”, Άννα Ευθυμίου υπογραμμίζει πως «Οι νέοι είναι τα θύματα της ανεργίας αλλά και της κρίσης γενικότερα. Αυτό αποτυπώνεται και στη χώρα μας, όπου η κρίση στην ελληνική οικονομία πλήττει ιδιαίτερα τη νεολαία. Αυτοί που υποφέρουν περισσότερο από την οικονομική κρίση είναι οι νέοι άνθρωποι, ηλικίας 15- 29 ετών. Η ανεργία στους νέους αγγίζει το 25% για το 2010, κάτι που σημαίνει ότι το μέλλον είναι παντελώς αβέβαιο και απαισιόδοξο. Το ίδιο απογοητευτικό φαινόμενο επικρατεί και στους μισθούς.

Η εργασιακή, λοιπόν, ανασφάλεια σε συνδυασμό με την ακρίβεια έχουν ως συνέπεια να κρατούν όλο και περισσότερους νέους στο πατρικό τους σπίτι. Κι ενώ για κάποιους το επόμενο βήμα της ανεξαρτησίας φαντάζει μακρινό όνειρο, κάποιοι άλλοι το τόλμησαν αλλά τα ακριβά ενοίκια, οι λογαριασμοί και οι χαμηλοί μισθοί τους ανάγκασαν να το ξανασκεφτούν και να γυρίσουν στη σιγουριά της οικογενειακής εστίας. Επίσης, βλέπουμε την πατρίδα μας να χάνει το πιο πολύτιμο και παραγωγικό της κομμάτι· τους νέους της, οι οποίοι ως άριστα εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό θα προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε άλλες χώρες και θα διαπρέπουν εκεί».

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Τὸ ἦθος τῶν Ῥωμηῶν

2010-09-06T11:24:00-04:00

τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου καὶ ἄγ. Βλασίου, κ.κ. Ἰεροθέου

Ἡ ἐπιστήμη τῆς Ἐθνολογίας μελετᾶ τὰ ἰδιαίτερα χαρακτηριστικὰ πολιτισμικὰ γνωρίσματα ποῦ παρατηροῦνται σ' ἕνα συγκεκριμένο χῶρο. Αὐτὸ εἶναι ἀπαραίτητο, γιατί ἔχει παρατηρηθεῖ ὅτι παίζει σπουδαῖο ρόλο ἀκόμη καὶ στὴν ὑγεία τοῦ λαοῦ. Ἀπὸ ἔρευνες ποῦ ἔχουν γίνει διαπιστώθηκε ὅτι λαοὶ ποῦ ἔχουν ἕναν ἰδιαίτερο πολιτισμό, ποῦ κέντρο ἔχει τὸν Θεό, διακρίνονται γιὰ μικρότερο ποσοστὸ διαφόρων ἀγχοτικῶν ἀσθενειῶν, ὅπως εἶναι καρδιοπάθειες κλπ. Ὅποτε εἶναι ἀνάγκη νὰ δοῦμε τὰ ἰδιαίτερα γνωρίσματα τῆς Παραδόσεώς μας...
Πρέπει νὰ ἔχουμε ὑπ' ὄψη μας ὅτι ἡ Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία εἶναι ὁ ἑλληνισμὸς μὲ οἰκουμενικὴ διάσταση. Γιατί οἱ Ρωμαῖοι πρὶν ἀκόμη καταλάβουν τὴν Ἑλλάδα, τὸ 146 π.Χ., ἤδη εἶχαν ἐκπολιτισθεῖ ἀπὸ τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμό. Πολλοὶ δὲ ἀπὸ αὐτοὺς ἦταν Ἕλληνες. Δὲν πρέπει νὰ ξεχνοῦμε ὅτι διάφοροι ἀρχαῖοι φιλόσοφοι, πήγαιναν στὴν Κάτω Ἰταλία καὶ τὴν Σικελία καὶ παρέδιδαν μαθήματα, ὥστε ἡ Κάτω Ἰταλία νὰ ὀνομασθεῖ Μεγάλη Ἑλλάδα. Εἶναι ἀκόμη γνωστὸ ὅτι ἡ περίφημη Ἐλεατικὴ Σχολή, τῆς ὁποίας σοβαρὸς ἡγέτης ἦταν ὁ... Παρμενίδης, πῆρε τὸ ὄνομα ἀπὸ τὴν Ἐλαία τῆς Κάτω Ἰταλίας. Εἶναι ἀκόμη γνωστὸ ὅτι ἡ νεοπλατωνικὴ Σχολή, κυρίως ὁ ἡγέτης τῆς Πλωτίνος (3ος αἰώνας μ.Χ.) ἔδρασε στὴν Ρώμη. Ὅταν δὲ ἀργότερα ἡ Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία διαποτίσθηκε ἀπὸ τὸν Χριστιανισμὸ στὴν αὐθεντική του ἔκφραση, δηλαδὴ τὴν Ὀρθοδοξία, τότε δημιουργήθηκε ἕνα ἰδιαίτερο πολιτιστικὸ καὶ πνευματικὸ μόρφωμα ποῦ λέγεται Χριστιανικὴ Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία (Ρωμανία, Ρωμηοσύνη). Αὐτὸ ἦταν τὸ ὄνομα τῆς Αὐτοκρατορίας αὐτῆς, ἐνῶ ὁ ὅρος Βυζαντινὴ Αὐτοκρατορία δόθηκε ἀργότερα ἀπὸ τοὺς Φράγκους ἱστορικούς. Πρῶτος δὲ ποὺ χρησιμοποίησε αὐτὸν τὸν ὄρο ἦταν ὁ Ἱερώνυμος Βόλφ, τὸ 1562 μ.Χ., μὲ σαφῶς πολιτικὸ καὶ αἱρετικὸ χαρακτήρα.
Ἔτσι, στὴν Χριστιανικὴ Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία ὑπῆρχαν τρία βασικὰ γνωρίσματα, ἤτοι ἡ ἑλληνιστικὴ καὶ ἑλληνικὴ Παράδοση, ἡ ρωμαϊκὴ νομοθεσία καὶ ἡ ὀρθόδοξη πίστη. Οἱ Ρωμηοὶ εἶναι Ὀρθόδοξοι στοὺς ὁποίους ἡ Ὀρθοδοξία ἐκφράζεται μέσα ἀπὸ τὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ ὁρολογία. Στὴν Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία οἱ κάτοικοι προέρχονταν ἀπὸ διάφορες ἐθνότητες καὶ φυλές, ἀλλὰ εἶχαν κοινὰ γνωρίσματα, ὅπως τὴν ἑλληνικὴ ἢ ἑλληνιστικὴ παράδοση καὶ τὴν Ὀρθοδοξία. Οἱ βασικὲς γλῶσσες ἦταν δύο, ἤτοι ἡ ἑλληνικὴ καὶ ἡ λατινική. Ὁπωσδήποτε ὑπῆρχε καὶ μία πολιτιστικὴ καὶ γλωσσικὴ ὤσμωση καὶ διάφορες ἐπιρροές. Ἀλλὰ τὰ πολιτιστικὰ καὶ θρησκευτικὰ γνωρίσματα ἦταν ὁπωσδήποτε κοινά.
Οἱ κάτοικοι τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας αἰσθάνονταν περίπου ὅ,τι αἰσθάνονται σήμερα οἱ κάτοικοι τῆς Ἀμερικῆς, οἱ ὁποῖοι ξέρουν πολὺ καλὰ ὅτι κατάγονται ἀπὸ διαφορετικὲς ἐθνότητες, ἀλλὰ ἔχουν τὴν ἴδια πολιτιστικὴ καὶ γλωσσικὴ παράδοση, καὶ φυσικὰ αἰσθάνονται ὅτι εἶναι ἀμερικάνοι, ὅποτε δὲν ὑπάρχει ἐθνοφυλετισμός. Βέβαια, στὸ λεγόμενο Βυζάντιο τὰ πράγματα ἦταν διαφορετικά, ἀφοῦ οἱ ἄνθρωποι εἶχαν κοινὴ θρησκευτικὴ ζωή, ὅπως διαμορφώθηκε ἀπὸ τὴν ὀρθόδοξη πίστη καὶ λατρεία. Ἐκεῖνο ποῦ παρατηρεῖ κανεὶς στοὺς κατοίκους τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας εἶναι οἱ δύο βασικὲς ἀρετές, δηλαδὴ ἡ φιλοθεΐα καὶ ἡ φιλανθρωπία.
1. Ἡ Ρωμαίικη φιλοθεΐα καὶ φιλανθρωπία
Φιλοθεΐα εἶναι ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν Θεό. Καὶ αὐτὸς ὁ Θεὸς δὲν εἶναι ἀφηρημένος, δὲν εἶναι ἀντικείμενο τῆς λογικῆς καὶ ὑπόθεση τοῦ στοχασμοῦ, ἀλλὰ ὁ Θεὸς τῆς Ἀποκαλύψεως, ὅπως τὸν παρέδωσε ἡ Ἐκκλησία διὰ τῶν ἁγίων Πατέρων της. Ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν ἀποκαλυφθέντα Θεὸ ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὴν ὀρθὴ πίστη καὶ τὴν πραγματικὴ λατρεία τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ. Μέσα στὸ κλίμα αὐτὸ πρέπει νὰ δοῦμε καὶ τὴν προσπάθεια τῶν Βυζαντινῶν, τῶν Ρωμαίων, νὰ διαφυλάξουν τὸ δόγμα περὶ τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ καὶ νὰ διατηρήσουν ἀνόθευτη τὴν λατρεία τοῦ Θεοῦ. Οἱ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι, ἡ ἀνάπτυξη τῶν λειτουργικῶν τεχνῶν ἀπέβλεπαν στὸ νὰ διατηρηθεῖ ἡ πίστη ἀνόθευτη.
Εἶναι σημαντικὸ νὰ ποῦμε ὅτι στὴν Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία ὅλοι θεολογοῦσαν, ἀπὸ τὸν ἐλάχιστο μοναχὸ μέχρι τὸν Αὐτοκράτορα. Τὰ «Ἑωθινά», ποῦ εἶναι τὰ δοξαστικὰ τῶν Κυριακῶν καὶ ἀναφέρονται στὰ Ἑωθινὰ Εὐαγγέλια, εἶναι ἔργο τοῦ Λέοντος τοῦ Σοφοῦ, καὶ τὰ «ἐξαποστειλάρια» τῆς ἀκολουθίας τοῦ ὄρθρου τῶν Κυριακῶν εἶναι τοῦ υἱοῦ του, Κωνσταντίνου Βασιλέως. Ἐπίσης ὁ περίφημος ὕμνος «Ὁ μονογενὴς Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ...», ποῦ ψάλλουμε κατὰ τὴν διάρκεια τῆς θείας Λειτουργίας, εἶναι ποίημα τοῦ Αὐτοκράτορος Ἰουστινιανοῦ. Ἀκόμη ἡ Μεγάλη Παράκληση στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο εἶναι ποίημα τοῦ Βασιλέως Θεοδώρου Δούκα τοῦ Λασκάρεως.
Μέσα ἀτὰ πλαίσια αὐτὰ πρέπει νὰ δοῦμε καὶ τὸ ὅτι οἱ Αὐτοκράτορες στὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους θεολογοῦσαν καὶ ὑπερασπίζονταν τὸ ὀρθόδοξο δόγμα. Αὐτὸ γινόταν γιατί εἶχαν θέσει ὡς κέντρο τῆς Αὐτοκρατορίας τὴν ὀρθόδοξη θεολογία καὶ λατρεία. Ἐπίσης, οἱ Αὐτοκράτορες ἀλλὰ καὶ ὅλος ὁ λαὸς εἶχαν σὰν πρότυπο ζωῆς τοὺς μοναχοὺς καὶ σὰν πρότυπο διοργανώσεως τῆς κοινωνίας τὰ Μοναστήρια. Ἐπισκέπτονταν τὰ Μοναστήρια καὶ γενικά τους χώρους τῆς ἀσκήσεως καὶ λάμβαναν καθοδήγηση γιὰ τὴν ζωή τους καὶ τὴν διακυβέρνηση τοῦ Κράτους. Τὸ Παλάτι σὲ πολλὲς περιπτώσεις ἀποδεικνυόταν ἕνα Μοναστήρι, ἀφοῦ οἱ Αὐτοκράτορες καὶ αὐλικοὶ συναγωνίζονταν τοὺς μοναχοὺς στὴν ἄθληση, τὴν ἄσκηση, τὴν νηστεία καὶ τὴν προσευχή. Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, βρισκόμενος κατὰ τὴν νεανική του ἡλικία στὰ ἀνάκτορα, ἔκανε τέτοια ἄσκηση καὶ προσευχὴ ὥστε ὅλοι τὸν θεωροῦσαν ὑπεράνθρωπο. Πολλοὶ Αὐτοκράτορες, ὅταν ἔφυγαν κατὰ ποικίλους τρόπους ἀπὸ τὴν ἐξουσία, ἐνεδύονταν τὸ ράσο καὶ ἀπέθνησκαν ὡς μοναχοί, ὅπως ὁ Ἰωάννης Καντακουζηνός, ποῦ ἔγινε μοναχὸς καὶ ὀνομάστηκε Ἰωάσαφ. Ἔτσι, ὁλόκληρη ἡ Αὐτοκρατορία ἦταν ἕνα Μοναστήρι, μία Ἐκκλησία. Ἄλλωστε, εἶναι γνωστὸ ὅτι ὅλη ἡ λατρευτικὴ παράδοση, ἀκόμη καὶ ἡ θεία Λειτουργία ἐπηρεάσθηκαν ἀπὸ τὴν λατρεία στὸ Παλάτι καὶ ἀπὸ τὴν συμμετοχὴ τοῦ Αὐτοκράτορος σὲ αὐτήν.
Μαζὶ μὲ τὴν φιλοθεΐα οἱ Ρωμαῖοι ἀσκοῦσαν ἔντονα καὶ τὴν φιλανθρωπία. Καὶ αὐτὸ εἶναι φυσικό. Γιατί, ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἀγαπᾶ πραγματικὰ τὸν Θεό, τότε δὲν μπορεῖ νὰ μὴν ἀγαπᾶ καὶ ὅ,τι ἀγαπᾶ ὁ Θεός. Ὁλόκληρη ἡ Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία ἦταν Αὐτοκρατορία φιλανθρωπίας. Διασώζονται πληροφορίες ποῦ τὴν χαρακτηρίζουν κατ' αὐτὸν τὸν τρόπο.
Ἕνας πρεσβευτής, ποῦ πῆγε νὰ συζητήσει μὲ τοὺς Ἀβάρους, μεταξὺ τῶν ἄλλων τοὺς εἶπε καὶ τὰ ἑξῆς: «Οἱ Βυζαντινοὶ (Ρωμαῖοι) ἐν ὀνόματι τῆς εἰρήνης ρίχνουν στὴν λήθη τὶς προηγούμενες συμφορὲς καὶ ἔχουν ἤδη ξεχάσει τὶς ἀδικίες ποῦ τοὺς κάνατε. Καὶ ἐπειδὴ αὐτοὶ εἶναι ἀνώτεροι στὴν φιλανθρωπία ἀπ’ ὅλα τὰ ἄλλα κράτη, δὲν εἶναι πρόθυμοι νὰ καταφεύγουν στὰ ὄπλα». Ὁ αὐτοκράτορας Τιβέριος ὁ Β' (578-582) συμβούλευσε τὸν γαμπρὸ τοῦ αὐτοκράτορα Μαυρίκιο: «ἂς προηγεῖται ἡ φιλανθρωπία ἀπ’ τὴν ὀργή».
Ἡ Χριστιανικὴ Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία ἦταν δοξασμένο Κράτος λόγω τῆς φιλανθρωπίας του. Πρώτη φορὰ ὁ κόσμος ἔβλεπε γηροκομεῖα, ὀρφανοτροφεῖα, νοσοκομεῖα κλπ. τὰ ὁποία ἦταν ἄριστα διοργανωμένα. Καὶ τὰ περισσότερα κτίζονταν γύρω ἀπὸ τὰ Μοναστήρια.
Ο Μ. Φώτιος, γράφοντας στὸν Αὐτοκράτορα Βασίλειο τὸν Ἅ', τοῦ λέγει ὅτι πρέπει νὰ φερθεῖ ὅπως ἁρμόζει στὸν ἀρχηγὸ «τοῦ πιὸ φιλανθρωπικοῦ κράτους τῶν Ρωμαίων». Ὁ Νικόλαος ὁ Μυστικὸς τὸν δέκατο αἰώνα, γράφοντας στὸν ἀρχηγὸ τῶν Ἀράβων, ποῦ ἑτοίμαζε ἐπίθεση ἐναντίον τῆς Κωνσταντινουπόλεως, γιατί εἶχε διαδοθεῖ ὅτι καταστράφηκε τὸ τζαμί τους στὴν Κωνσταντινούπολη, τοῦ ἔγραφε ὅτι δὲν πρέπει νὰ πιστεύει σὲ τέτοιες ἀβάσιμες πληροφορίες. Μεταξὺ τῶν ἄλλων ἔγραφε: «Ὑπάρχουν πολλὰ πράγματα γιὰ τὰ ὁποία τὸ κράτος τῶν Ρωμαίων διακρίνεται. Ὡστόσο αὐτὸ ποῦ τοὺς ξεχωρίζει πάνω ἀπ’ ὅλα εἶναι ἡ φιλανθρωπία καὶ ἡ ἐπιείκειά τους. Δὲν εἶναι γνώμη δική μου αὐτή, ἀλλὰ παντοῦ οἱ ἄνθρωποι καὶ ὁλόκληρη ἡ ἱστορία ἐπιβεβαιώνουν αὐτὴν τὴν μαρτυρία. Ὁ Ἰωάννης ὁ Καντακουζηνὸς περιγράφει
τὴν Αὐτοκρατορία ὁλόκληρη σὰν ἐν κράτος ἀφοσιωμένο στὴν φιλανθρωπία».
Ἀλλὰ τόσο ἡ φιλοθεΐα ὅσο καὶ ἡ φιλανθρωπία ἦταν συνάρτηση τῆς μεταμορφώσεως τῆς ἀγάπης ἀπὸ ἰδιοτελῆ σὲ ἀνιδιοτελῆ. Οἱ Ρωμαῖοι δὲν διακρίνονταν τόσο γιὰ τὴν φιλαυτία τους, γι' αὐτὸ καὶ εἶχαν φιλοθεΐα καὶ φιλανθρωπία. Σὲ αὐτὸ συνέτεινε ἡ ὀρθόδοξη θεραπευτικὴ ἀγωγή, ποῦ εἶναι ἡ καρδιὰ τῆς παραδόσεώς μας. Ἄλλωστε, τὸ ὅτι οἱ μοναχοὶ καὶ οἱ ἅγιοι ἦταν τὰ πρότυπά της πολιτικῆς καὶ κοινωνικῆς ζωῆς εἶναι ἀπόδειξη ὅτι ἡ ἄσκηση, ἡ στέρηση, ἡ ἐγκράτεια, γενικὰ ὁ ἀσκητικὸς τρόπος ζωῆς εἶναι ἐκεῖνος ποῦ κυριαρχοῦσε καὶ φυσικὰ αὐτὴ ἡ μέθοδος θεράπευε τοὺς ἀνθρώπους. Γι' αὐτὸ καὶ οἱ Ρωμαῖοι Αὐτοκράτορες ἐπεδίωκαν τὴν ἐπικράτηση τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως. Ἄλλωστε, ἡ Ὀρθοδοξία δὲν εἶναι μία ἰδεολογία, ἀλλὰ ἕνας συγκεκριμένος τρόπος ζωῆς.
2. Ἰδεαλιστικὴ ἢ ρεαλιστικὴ θεώρηση;
Ἀντιλαμβάνομαι κάποια ἀντίρρηση ποῦ ἐνδεχομένως θὰ πλανᾶται ἐδῶ. Μήπως ὅλα αὐτὰ ποῦ ἀναπτύσσονται ἐδῶ εἶναι λίγο μονοφυσιτικά, δηλαδὴ μήπως βλέπουμε τὰ πράγματα ἰδεαλιστικὰ καὶ ὄχι ρεαλιστικά; Μήπως σφάλλουμε ὅταν παρουσιάζουμε τὴν Χριστιανικὴ Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία περίπου σὰν τέλεια Αὐτοκρατορία; Δὲν ὑπῆρχαν ἐκεῖ προβλήματα, δὲν γίνονταν διάφορα λάθη καὶ ἐγκλήματα ἀκόμη;
Κάθε πολιτεία εἶναι μία μεταπτωτικὴ κοινωνία μέσα στὴν ὁποία ἐπικρατεῖ ὁ ἄρρωστος ἄνθρωπος μὲ τὰ πάθη καὶ τὶς ἰδιοτροπίες του. Καί, βέβαια, αὐτὸ μποροῦμε νὰ τὸ δοῦμε καὶ σὲ ὅλες τὶς ἀνθρώπινες κοινωνίες. Προβλήματα μποροῦμε νὰ συναντήσουμε μέσα στὴν Ἐκκλησία ποῦ εἶναι τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, καὶ μέσα ἀκόμη στὰ Μοναστήρια. Κάθε κοινωνία εἶναι ἕνας ζωντανὸς ὀργανισμὸς ποῦ συμβαίνει κάποτε νὰ ἀρρωστήσει καὶ μάλιστα νὰ ἀνεβάσει ὑψηλὸ πυρετό. Καὶ ξέρουμε καλὰ ὅτι πολλὲς φορὲς ὅσο δυνατὸς εἶναι ὁ ὀργανισμὸς τόσο ὑψηλὸ πυρετὸ ἀνεβάζει.
Ἔτσι, λοιπόν, δὲν ὑπάρχει καμμία κοινωνία τέλεια. Ἡ τελειότητα εἶναι κατάσταση μελλοντική. Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι περιμένουμε τὴν τέλεια κοινωνία στὴν μέλλουσα ζωή, τότε ποῦ θὰ δοῦμε καινοὺς οὐρανοὺς καὶ καινὴ γῆ, τότε ποῦ δὲν θὰ ὕπαρχοι οὔτε Ναός, γιατί θὰ εἶναι παρὼν ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, ποῦ θὰ κάνει Ναὸ Τοῦ ὅλο τὸν μεταμορφωμένο κόσμο. Γι' αὐτὸ καὶ δὲν αἰχμαλωτιζόμαστε ἀπὸ κοινωνιολογικὲς ἰδέες καὶ ἀνθρωπιστικὰ συστήματα. Χρησιμοποιοῦμε διάφορες κοινωνιολογικὲς θεωρίες γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὶς κοινωνικὲς συνθῆκες, ἀλλὰ ὅμως γνωρίζουμε ὅτι ποτὲ στὴν ζωὴ αὔτη δὲν μποροῦμε νὰ βροῦμε τὸ τέλειο.
Ἀνέφερα ὅμως τὰ προηγούμενα γιὰ δύο βασικοὺς λόγους.
Ὁ πρῶτος εἶναι ὅτι τὸ χαρακτηριστικότερο γνώρισμα τῶν Ρωμαίων ἐκφραζόταν στὴν προσευχή: «Σοὶ μόνω ἁμαρτάνομεν, ἀλλὰ καὶ σοὶ μόνω λατρεύομεν». Ὑπῆρχαν καὶ τότε ἁμαρτήματα, οἱ ἄνθρωποι ζοῦσαν τὴν προσωπική τους ἱστορία καὶ τραγωδία, ἀλλὰ εἶχαν ἕνα ἦθος, ποῦ τοὺς εἶχε διαποτίσει. Αἰσθάνονταν τί εἶναι ἁμαρτία. Ἴσως οἱ σημερινοὶ ἄνθρωποι δὲν ἔχουν ἐπίγνωση τῆς ἁμαρτίας. Οἱ Ρωμαῖοι, σχεδὸν στὸ σύνολό τους εἶχαν ἐπίγνωση τῆς ἁμαρτίας τους ποῦ δὲν ἦταν μία ἁπλὴ παράβαση μερικῶν ἐντολῶν, ἀλλὰ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὸν ζωντανὸ Θεό, ἀπὸ Πρόσωπο. «Σοὶ μόνω ἁμαρτάνομεν». Στὸ κέντρο τῆς ζωῆς τοὺς εἶχαν τὸν Θεὸ τῆς Ἀποκαλύψεως καὶ καταλάβαιναν ὅτι ἁμαρτία εἶναι ἡ ἀπώλεια τῆς ζωῆς καὶ κοινωνίας μαζί Του. Ἡ αἴσθηση τῆς ἁμαρτίας συνδεόταν μὲ τὴν λατρεία τοῦ Θεοῦ. Ἁμάρταναν σὲ προσωπικὸ Θεό, στὸν ὁποῖο, ὅμως, ἐξακολουθοῦσαν νὰ πιστεύουν καὶ νὰ Τὸν λατρεύουν. Ὅταν ὁ Δαυΐδ προσευχόταν στὸν Θεὸ «Σοὶ μόνω ἥμαρτον καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν Σου ἐποίησα» (Ψάλμ. ν', 6) ἔδειχνε ὅτι γνώριζε τί εἶναι αὐτὸς ὁ Θεός. Εἶχε γνώση τοῦ προσωπικοῦ Θεοῦ. Τὸν γνώριζε, καὶ ἔκλαιγε καὶ θρηνοῦσε, γιατί ἁμάρτησε σ' ἕναν τέτοιο Θεὸ γεμάτο ἀγάπη καὶ στοργή. Καὶ ὅταν πάλι ὁ Δαυΐδ προσευχόταν: «μὴ ἀπορρίψης μὲ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου καὶ τὸ πνεῦμα σου τὸ ἅγιον μὴ ἀντανέλης ἀπ’ ἐμοῦ» (Ψάλμ. ν', 13), ζητοῦσε νὰ μὴ τὸν ἀπορρίψει ὁ Θεὸς καὶ νὰ μὴν πάρει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο ἀπὸ μέσα του. Καὶ μὲ τὸ θάρρος ὅτι ὑπάρχει αὐτὸς ὁ Θεὸς καὶ εἶναι γεμάτος ἀγάπη ἔλεγε: «Ἀποστρεψαν τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καὶ πάσας τὰς ἀνομίας μου ἑξάλειψον» (Ψάλμ. ν', 11). Δηλαδή, εἶχε ἐπίγνωση τί εἶναι ἁμαρτία, καί, ἐμπνεόμενος ἀπὸ τὴν ἀγάπη καὶ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ ὁδηγεῖται στὴν μετάνοια καὶ τὴν ἐπιστροφή.
Αὐτὸ τὸ ἦθος ἐκφράζεται καὶ μὲ τὸν λόγο τοῦ πατρὸς τοῦ δαιμονιζομένου νέου: «πιστεύω, Κύριε• βοήθει μου τὴ ἀπιστία» (Μάρκ. θ', 24). Ἡ ἀμφιβολία ποῦ ἐκφράζουμε πολλὲς φορὲς στὴν ζωὴ μᾶς στερεώνεται καὶ καθοδηγεῖται ἀπὸ τὴν πίστη στὸν Θεό. Ἔτσι, λοιπόν, καὶ οἱ Ρωμαῖοι ἔκαναν λάθη, ἀλλὰ ἤξεραν τὸν τρόπο νὰ τὰ διορθώνουν. Ἀφοῦ ἡ Ἐκκλησία μαζὶ μὲ τὴν θεολογία καὶ τὴν λατρεία ἦταν στὸ κέντρο τῆς ζωῆς τῆς Αὐτοκρατορίας ὑπῆρχε ἡ δυνατότητα τῆς θεραπείας τοῦ ἀνθρώπου. Καί, πραγματικά, εἶναι μεγάλο πράγμα ἀφ' ἑνὸς μὲν νὰ διασώζεται ἡ θεραπευτικὴ μέθοδος, νὰ ὑπάρχουν τὰ φάρμακα ποῦ θεραπεύουν, γιατροὶ ποῦ θὰ καθορίζουν τὴν θεραπευτικὴ ἀγωγὴ καὶ νοσοκομεῖα ποῦ θὰ παρακολουθοῦν τὰ θεραπευτικὰ ἀποτελέσματα, ἀφ' ἑτέρου δὲ νὰ ὑπάρχουν ἄνθρωποι, ποῦ θὰ συνειδητοποιοῦν ὅτι εἶναι ἄρρωστοι καὶ ἀναζητοῦν τὴν θεραπεία.
Στὶς δυτικὲς κοινωνίες γίνεται ἐντελῶς τὸ ἀντίθετο. Οὔτε διασώζεται ἡ θεραπευτικὴ ἀγωγή, ἀφοῦ ἡ πίστη ἔγινε πολιτικὸ-οἰκονομικὸ κατεστημένο καὶ ἰδεολόγημα, οὔτε οἱ ἄνθρωποι καταλαβαίνουν ὅτι εἶναι ἄρρωστοι, ἁμαρτωλοί. Στὸ σημεῖο αὐτὸ βρίσκεται τὸ μεγάλο πρόβλημα.
Ὁ δεύτερος λόγος γιὰ τὸν ὁποῖο ἀνέφερα τὸν τρόπο ζωῆς τῶν Ρωμαίων εἶναι ὅτι περισσότερο στὸ παρελθὸν καὶ λιγότερο στὸ παρὸν γινόταν μία παραπληροφόρηση σχετικὰ μὲ ὅ,τι εἶχε σχέση μὲ τοὺς Ρωμαίους - Βυζαντινούς. Σήμερα ἀκόμη καὶ δυτικοὶ ἱστορικοί, ὅπως ὁ Jacques Le Golf, διαπιστώνουν στὰ ἔργα τους ὅτι μετὰ τὴν μεταφορὰ τῆς Πρωτεύουσας τοῦ Ρωμαϊκοῦ Κράτους ἀπὸ τὴν Ρώμη στὴν Κωνσταντινούπολη, ποῦ ὀνομάστηκε Νέα Ρώμη, στὸ δυτικὸ τμῆμα τῆς Αὐτοκρατορίας ἄρχισαν νὰ εἰσρέουν διάφορα φυλᾶ καὶ βαρβαρικὰ ἔθνη καὶ ἔτσι, ὅπως χαρακτηριστικὰ λέγεται, ἡ δύση ἐκβαρβαρίστηκε. Προσπάθησαν ὅλα αὐτὰ τὰ βαρβαρικὰ φυλᾶ νὰ καθυποτάξουν καὶ νὰ ἀφανίσουν τοὺς Ρωμαίους. Αὐτὸ ἄρχισε σιγὰ-σιγὰ νὰ ἐπιτυγχάνεται. Τελικά, ὅλα τὰ φύλα καθὼς ἐπίσης καὶ οἱ γηγενεῖς κάτοικοι τοῦ δυτικοῦ τμήματος τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας ὑπετάγησαν σὲ ἕναν βάρβαρο καὶ ἀπολίτιστο λαό, δηλαδὴ τοὺς Φράγκους. Κυρίως ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τοῦ Καρλομάγνου ἡ Εὐρώπη ὑποδουλώθηκε στοὺς Φράγκους. Ἀκριβῶς ἐκείνη τὴν περίοδο προσπάθησαν νὰ συκοφαντήσουν ὅ,τι εἶχε σχέση μὲ τὸ ἀνατολικὸ τμῆμα τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, τοὺς λεγόμενους Ρωμαίους. Οἱ Φράγκοι οἰκειοποιήθηκαν τὸν ὄρο Ρωμαῖος καὶ Ὀρθόδοξος-Καθολικὸς καὶ σὲ μᾶς ἀπέδωσαν τὸν ὄρο Βυζαντινός, Γραικός, ποῦ ταυτίστηκε μὲ τὸν αἱρετικό. Εἶναι γνωστὰ τὰ συγγράμματα «Contra Errores Graecorum», ποῦ ἐγράφησαν ἐναντίον τῶν πλανῶν τῶν Γραικῶν, ἐναντίον, δηλαδή, τῶν αἱρετικῶν.
Μέσα στὰ πλαίσια αὐτὰ κατασυκοφάντησαν καὶ διαστρέβλωσαν ὅ,τι εἶχε σχέση μὲ τὸ γνήσιο ἐναπομεῖναν κομμάτι τῆς παλιᾶς μεγάλης Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας. Ἔτσι τὴν ἐποχὴ ποῦ ἀτὸ λεγόμενο Βυζάντιο ὑπῆρχε μεγάλη πολιτιστικὴ καὶ θεολογικὴ παραγωγή, ἡ Εὐρώπη εἶχε βυθισθεῖ στὸ σκοτάδι, εἶχε ἐκβαρβαρισθεῖ. Καὶ ὅμως οἱ δυτικοὶ Ἱστορικοὶ προκατειλημμένοι ἢ τουλάχιστον ἐντεταγμένοι μέσα σὲ ἄλλες προοπτικὲς ἔβλεπαν τὰ ἀνθρώπινα λάθη τῶν Ρωμαίων καὶ ἀμνήστευαν τὰ μεγάλα δικά τους ἐγκλήματα.
Γι' αὐτοὺς τοὺς λόγους, λοιπόν, πρέπει νὰ γίνεται ἀναφορὰ στὸν πολιτισμὸ ποῦ ἀναπτύχθηκε στὸν χῶρο αὐτό, παρὰ τὰ λάθη καὶ τὶς ἰδιαιτερότητές του. Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι καλλιεργήθηκε ἕνας ὑψηλὸς πολιτισμός, ποῦ κέντρο εἶχε τὴν Ἐκκλησία, τὴν ὀρθόδοξη θεολογία. Ὁ ἄνθρωπος, παρὰ τὰ λάθη καὶ τὰ ἁμαρτήματά του, ἦταν προσανατολισμένος στὸν Θεὸ καὶ τὴν Ἐκκλησία. Μέσα στὴν Χριστιανικὴ Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία ζοῦσαν ἁρμονικὰ διάφορες ἐθνότητες, μὲ τὴν γλώσσα τους καὶ τὴν δική τους παράδοση. Ἐπειδὴ ἡ πολιτιστικὴ παράδοση τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας ἦταν πολὺ δυνατή, ἐμβολίαζε κάθε ἀγριέλαιο καὶ τὴν μετέτρεπε σὲ καλλιέλαιο. Προσλάμβανε ὅλα τὰ στοιχεῖα καὶ χωρὶς νὰ τὰ καταργεῖ τὰ μεταμόρφωνε, τὰ ἐμπλούτιζε μὲ νέα ἀνώτερα στοιχεῖα. Στὸ σημεῖο αὐτὸ βλέπω τὸ ὑψηλὸ πνευματικὸ καὶ πολιτιστικὸ ἐπίπεδο ἑνὸς λαοῦ.
(Ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Γέννημα καὶ θρέμμα Ρωμηοὶ» τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου καὶ ἄγ. Βλασίου, κ.κ. Ἰεροθέου)
Πηγή:Ἑλληνισμὸς-Ὀροδοξία

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Δελτίο Τύπου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δ.Π.κ.Κονίτσης ἀπὸ τὸ Ἱερατικὸ Συνέδριο.

2010-09-06T10:49:00-04:00

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΔΡΥΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ & ΚΟΝΙΤΣΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 40 Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 3ῃ Σεπτεμβρίου 2010

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Μέσα στὸ κατανυκτικὸ περιβάλλον τῆς Ἱ. Μονῆς Ταξιαρχῶν («Γκούρας»), κοντὰ στὸ Ἀηδονοχώρι Κονίτσης, πραγματοποιήθηκε κι’ ἐφέτος τὸ καθιερωμένο ἐτήσιο (16ο) Ἱερατικὸ Συνέδριο τῆς Μητροπόλεώς μας, 2 καὶ 3 Σεπτεμβρίου 2010.

Οἱ αἰδεσιμώτατοι Ἐφημέριοι ἔζησαν τὸ διήμερο αὐτὸ μέσα σὲ ἀτμόσφαιρα χριστιανικῆς ἁπλότητος καὶ ἀγάπης. Εἶχαν δὲ τὴν εὐκαιρία νὰ ἀκούσουν ἀξιόλογες εἰσηγήσεις, μὲ θέματα παρμένα ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφή, γιὰ μιὰ βαθύτερη γνωριμία μὲ τὸ Ἱερὸ Βιβλίο, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀνταλλάξουν σκέψεις καὶ ἀπόψεις πάνω στὰ σύγχρονα θέματα. Μετὰ τὸ πέρας τῶν ἐργασιῶν τοῦ Συνεδρίου, οἱ Ἱερεῖς μας ἐνέκριναν ὁμόφωνα τὸ ἀκόλουθο....

δεῖτε καὶ φωτογραφίες...

ΨΗΦΙΣΜΑ

« 1) Ὁμολογοῦμεν μαζὶ μὲ τὸν θεόπνευστο Προφητάνακτα Δαβίδ, ὅτι καὶ σήμερα ὁ αἰώνιος λόγος τοῦ Θεοῦ, ἡ Ἁγία Γραφή, εἶναι λυχνάρι καὶ φῶς δυνατὸ στὴν πορεία τῆς ζωῆς μας.

2) Αἰσθανόμαστε βαθειὰ τὴν ἀγωνία τοῦ λαοῦ μας γιὰ τὴν οἰκονομικὴ δυσπραγία, ποὺ μαστίζει ὅλες τὶς κοινωνικὲς τάξεις.

3) Ἡ πεῖρα μᾶς ἔχει διδάξει, ὅτι αὐτὸ ποὺ κυρίως χρειαζόμαστε ὅλοι μας εἶναι ἡ μετάνοια καὶ ἡ ἐπιστροφὴ στὴν εὐαγγελικὴ ἁπλότητα.

4) Ἀγωνιοῦμε γιὰ τὴν ἐπιχειρούμενη ὑποβάθμιση τῶν ἐθνικῶν μας θεμάτων. Τὸ Βορειοηπειρωτικό, τὸ Κυπριακό, τὸ λεγόμενο «Μακεδονικό», ἡ Θράκη καὶ τὸ Αἰγαῖο μας δὲν πρέπει μὲ κανένα τρόπο νὰ ἀφεθοῦν στὴν τύχη τους. Διαφορετικά, ἡ εὐθύνη μας θὰ εἶναι τεράστια ἀπέναντι στὴν Ἱστορία.

5) Παρακαλοῦμε εὐλαβῶς τὴν Ἱερὰ Σύνοδο νὰ διαφωτίσῃ τὸν Κλῆρο καὶ τὸν Λαό, σχετικὰ μὲ τὰ ὅσα θρυλοῦνται γιὰ τὸ ΑΜΚΑ καὶ τὴν «Κάρτα τοῦ Πολίτη». Κι’ ἀκόμη, νὰ μᾶς ἐνημερώσῃ γύρω ἀπὸ τὰ θέματα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῶν διαλόγων μὲ τοὺς παπικοὺς καὶ τοὺς λοιποὺς αἱρετικοὺς τῆς δυτικῆς, κυρίως, χριστιανοσύνης. Ἀκούγονται καὶ γράφονται πολλά, γύρω ἀπὸ τὰ ζητήματα αὐτά, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ δημιουργῆται σύγχυση στὰ μέλη τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας. Ἡ ὑπεύθυνη καὶ ξεκαθαρισμένη θέση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου θὰ καθησυχάζῃ καὶ θὰ ἠρεμῇ τὶς συνειδήσεις τῶν χριστιανῶν μας. Τὸ ἴδιο ἰσχύει καὶ γιὰ τὴν ἐπιχειρούμενη ἀπόδοση τῶν λειτουργικῶν κειμένων στὴν καθομιλουμένη, γεγονὸς ποὺ ἔχει προκαλέσει μεγάλο σκανδαλισμὸ στὸν λαό μας. Τέλος,

6) Ὑποβάλλουμε τὰ βαθύτατα σεβάσματά μας πρὸς τὸ σεπτὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, τὸν Μακ. Ἀρχιεπίσκοπο καὶ τὴν Ἱεραρχία τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, καθὼς ἐπίσης καὶ πρὸς τὸ Ἅγιον Ὄρος, ἐκζητῶντας τὶς θεοπειθεῖς προσευχές τους γιὰ τὸ πολύμοχθο ἔργο μας στὴν προσφιλῆ μας ἀκριτικὴ Ἐπαρχία ».

( Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως)

Δ.Ρ.Α.ΣΥ- ΝΟ.Ρ.Α.ΣΥ: ΚΑΛΕΣΜΑ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

2010-09-06T08:49:00-04:00

Οι δυνάμεις που απαρτίζουν την Αριστερή Παρέμβαση στην Ήπειρο στις 8/9/10 μέρα Τετάρτη και ώρα 19.30 στη στοά Σάρκα (αιθ. τέως ΕΛΚΕΠΑ) πραγματοποιούν ανοικτή σύσκεψη- συνέλευση με κύριο θέμα την αυτόνομη κάθοδο στο Δήμο Ιωαννίνων, την έγκριση της διακήρυξης, την ανάδειξη του ψηφοδελτίου και του επικεφαλής του συνδυασμού.

Ενός ψηφοδελτίου αριστερού, ριζοσπαστικού κόντρα και ενάντια στην κυβέρνηση, την ΝΔ, την ΕΕ-ΔΝΤ-μνημόνιο. Ένα ψηφοδέλτιο, μια παράταξη, μια κίνηση αντιδιαχειριστική, πολύπλευρα ανατρεπτική. Ένα ψηφοδέλτιο μάχης, σύγκρουσης και αγώνα ενάντια στα ντόπια και ξένα αφεντικά που ξεπουλάνε για ένα πιάτο φαί την λαϊκή περιουσία και καρπώνονται τον κοινωνικό πλούτο. Ένα ψηφοδέλτιο μια κίνηση , μια παράταξη που στηρίζει και ενισχύει το λαϊκό και εργατικό κίνημα

Σε αυτό το κάλεσμα χωράει κάθε αριστερός άνθρωπος και εργαζόμενος που θέλει να συγκρουστεί με αυτή την μίζερη και θλιβερή πραγματικότητα που διαμορφώνεται γύρω μας. Που δεν του φτάνει η αντίσταση άλλα αγωνίζεται από τώρα για μια κοινωνία πέρα από το κεφάλαιο.

ΔΡΑΣΥ- ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ

Πολιτική Επικαιρότητα: το ΠΑΣΟΚ και οι αντιφάσεις του...

2010-09-06T08:11:00-04:00

Του Νίκου Κοτζιά

Με την πτώση της χούντας στελέχη του ΠΑΚ (τα περισσότερα), της Δημοκρατικής Άμυνας καθώς και της παλιάς Ένωσης Κέντρου (τα λιγότερα) συγκρότησαν το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ) που με το που εμφανίστηκε μπέρδεψε πολλούς πολιτικούς αναλυτές. Οι περισσότεροι το έβλεπαν ως προσωρινό φαινόμενο (ανάμεσά τους και η αριστερά), Πίστευαν ότι θα συνθλιβόταν από τις δυνάμεις του τότε δικομματισμού και τις κινήσεις της αριστεράς. Τελικά το ΠΑΣΟΚ επεβίωσε και αναπτύχθηκε αντικαθιστώντας στο πολιτικό σύστημα του δικομματισμού την Ένωση Κέντρου. Η τελευταία δεν άντεξε στις νέες πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες της μεταχουντικής Ελλάδας. Ο δικομματισμός επεβίωσε, όχι, όμως, και η Ένωση Κέντρου.

1. Κόμμα σοσιαλδημοκρατικό ή σοσιαλιστικό;
Η πρώτη περίοδο συζήτησης για το ΠΑΣΟΚ κάλυψε κάτι λιγότερο από την πρώτη δεκαετία ύπαρξής του. Η ηγεσία του το εμφάνιζε ως ένα ριζοσπαστικό κίνημα που θα κινηθεί πέρα από τα όρια του καπιταλιστικού συστήματος. Στηριζόταν στο τρίπτυχο «Συμμετοχή – Αυτοδιαχείριση – Δημοκρατικός Προγραμματισμός». Το τρίπτυχο συνοδευόταν από την καταγγελία της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας ως δύναμης ενταγμένης στις στρατηγικές επιλογές του ιμπεριαλισμού. Το ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του εβδομήντα επέμενε, λοιπόν, ότι είναι ένα κόμμα σοσιαλιστικό και όχι σοσιαλδημοκρατικό.Στην ίδια περίοδο η αριστερά προσπάθησε να προσδιορίσει το ΠΑΣΟΚ, με βάση τα δικά της εργαλεία, ως ένα κόμμα εκφραστή των ριζοσπαστικών νέων κινημάτων και του μικροαστικού πνεύματος της ελληνικής κοινωνίας. Ως ένα κόμμα του «μικροαστικού σοσιαλισμού», όπως οριζόταν ο τελευταίος στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο. Με αυτό τον προσδιορισμό, όχι σοσιαλδημοκρατία, αλλά σοσιαλισμός, έστω και μικροαστικός, υπήρχαν ανάμεσα στην παραδοσιακή αριστερά και το ΠΑΣΟΚ τριβές, ανταγωνισμοί, αλλά και κοινά μέτωπα, ακόμα και συνεργασίες στην τοπική αυτοδιοίκηση, στα κινήματα και στις μαζικές οργανώσεις.Εν τέλει, το ΠΑΣΟΚ αποδείχτηκε ότι ήταν ένα κίνημα που έκφραζε τα νέα στρώματα στην Ελληνική κοινωνία, ιδιαίτερα τα μισθωτά μεσαία στρώματα καθώς και το μικροαστικό στοιχείο σε πόλη και ύπαιθρο. Στηριγμένο σε αυτά τα στρώματα μπόρεσε να εκδημοκρατίσει τη χώρα, ενώ ταυτόχρονα μπόρεσε να τα βάλει στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής του τόπου.

2. Λαϊκισμός και ρεφορμισμός ή σοσιαλρεφορισμός;
Η δεύτερη περίοδο συζήτησης αφορούσε το κατά πόσο το ΠΑΣΟΚ είναι ένα κόμμα δυτικοευρωπαϊκού τύπου ή λατινοαμερικάνικου. Η ήττα της Ένωσης Κέντρου και ο ιστορικός ενταφιασμός της, έθεσε το ΠΑΣΟΚ στο επίκεντρο των αναλύσεων της συντηρητικής παράταξης, αλλά και της διαπλοκής που επεδίωκε είτε να αποτρέψει την άνοδό του στην κυβερνητική εξουσία, ή, έστω, να αποκτήσει προσβάσεις στο εσωτερικό του (τελικά έγινε το δεύτερο). Πολλοί τομείς της συντήρησης, αλλά και της αριστεράς, χαρακτήριζαν το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα συνωμοσίας και χαρακτήριζαν τον Α.Παπανδρέου με τρόπο προκλητικό ως «Αμερικανάκι».Στις παρυφές και στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ εμφανίστηκαν αναλύσεις που το χαρακτήριζαν ως ένα λαϊκίστικο κόμμα, αντίστοιχο των Περονιστών στην Αργεντινή. Πολλά στελέχη που εντάχθηκαν αργότερα στο περιβάλλον του Κ.Σημίτη, μετέφεραν στις αναλύσεις τους για το ΠΑΣΟΚ με τρόπο μηχανιστικό σχήματα από χώρες του τρίτου κόσμου, ιδιαίτερα της Λατινικής Αμερικής.Στα αριστερά την απασχολούσε το ερώτημα αν το ΠΑΣΟΚ ήταν κόμμα ρεφορμιστικό ή σοσιαλρεφορμιστικό. Εάν, δηλαδή, ήταν ένα κόμμα επιμέρους αλλαγών με μία ή δύο συνισταμένες στο εσωτερικό του. Η πρώτη ερμηνεία χαρακτήριζε το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα σοσιαλρεφορμιστικό. Η δεύτερη ως ρεφορμιστικό. Ως ένα κόμμα, δηλαδή, που είχε μεν μια σοσιαλρεφορμιστική τάση, αλλά, ταυτοχρόνως υπήρχε στο εσωτερικό του και μια αστική ρεφορμιστική τάση. Η τελευταία ήθελε, σύμφωνα πάντα με αυτές τις αναλύσεις αλλαγές εντός του συστήματος και μόνο, ενώ αντιμετώπιζε το κράτος ως λάφυρο προς κατάληψη. Σύμφωνα με την πρώτη ανάλυση, όλο το ΠΑΣΟΚ ήταν μια ριζοσπαστική δύναμη ακόμα και σύμμαχος για την «αντιιμπεριαλιστική επανάσταση». Αντίθετα, σύμφωνα με την δεύτερη ανάλυση, το ΠΑΣΟΚ δεν θεωρείτο συνολικά ως μια δύναμη κοινωνικής ριζοσπαστικής αλλαγής, αλλά «μόνο» ένα σημαντικό τμήμα του. Είναι φανερό, ότι η ζωή δικαίωσε την δεύτερη άποψη και τις αναλύσεις της.Σε κάθε περίπτωση, το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση πραγματοποίησε σειρά μεταρρυθμίσεων, από την αναγνώριση της εθνικής αντίστασης μέχρι την καθιέρωση των ΚΑΠΗ και των ΚΕΠ, που σφράγισαν την πολιτική και κοινωνική ζωή της Ελλάδας στη δεκαετία του ογδόντα και εν μέρει του ενενήντα. Ταυτόχρονα επέδειξε ισχυρή ευαισθησία στα εθνικά ζητήματα. Όμως, την ίδια περίοδο, το ΠΑΣΟΚ εξαιτίας της πολύχρονης παρουσίας στην κυβερνητική εξουσία μετεξελίχθηκε από κόμμα που έκφραζε τις κοινωνικές ανάγκες προς το κράτος, σε ένα κόμμα που έτεινε να καταλάβει το κράτος ως λάφυρο. Να διασφαλίσει ατομικές καριέρες σε στελέχη του και την «γέννηση» μιας γενιάς νέων επιχειρηματιών, ενώ μερικά μέλη του ξέπεσαν σε μη νόμιμες μεθόδους πλουτισμού.

3. Παράδοση ή εκσυγχρονισμός;
Στην Τρίτη περίοδο, 1996-2004, στο ΠΑΣΟΚ κυριάρχησε η αντίθεση ανάμεσα στην παράδοση και στον εκσυγχρονισμό. Ένας εκσυγχρονισμός αδιευκρίνιστος, χωρίς επίθετα, όπως «δημοκρατικός» ή «προοδευτικός». Ο λόγος γινόταν περισσότερο για έναν εκσυγχρονισμό με διαχειριστικά - τεχνοκρατικά χαρακτηριστικά. Το ΠΑΣΟΚ έπαψε να είναι ένα κόμμα εθνικής κυριαρχίας και δημοκρατικών αλλαγών. Ίσως δεν το απαιτούσε και η εποχή μετά τις παγκόσμιες αλλαγές και την κυριαρχία των νεοφιλελεύθερων στρατηγημάτων. Μετατράπηκε περισσότερο σε έναν διαχειριστή που μπορούσε να διεκπεραιώσει τις κρατικές υποθέσεις με μεγαλύτερη ικανότητα, υπευθυνότητα και αποτελεσματικότητα από το έτερο κόμμα της ΝΔ.Σε κάθε περίπτωση το ΠΑΣΟΚ αυτής της δεκαετίας δεν μπόρεσε να εγγράψει στην ιστορική μνήμη των λαϊκών στρωμάτων μια ανάλογη θετική εικόνα για τη διακυβέρνησή του όπως εκείνη που είχε διαμορφωθεί για την δεκαετία του ογδόντα. Απέκτησε, όμως, στηρίγματα και εκτιμήσεις στα άνω μεσαία στρώματα και στον επιχειρηματικό κόσμο της χώρας. Από την άλλη, το εκσυγχρονιστικό του έργο συνοδεύτηκε από σκάνδαλα και διαφθορά. Επί Κ.Σημίτη, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες να ξεκόψει το ΠΑΣΟΚ από το παπανδρεϊκό του παρελθόν.Αλλά αποδείχτηκε ότι κάτι τέτοιο μπορούσε να το κάνει μόνο ένας άλλος Παπανδρέου.Η αριστερά συνέχισε τον παραδοσιακό κύκλο της μη ουσιαστικής ανάλυσης του πολιτικού συστήματος και των κοινωνικών δυνάμεων που εκφράζει η κάθε συνισταμένη του δικομματισμού και κατέταξε το ΠΑΣΟΚ, στο οποίο υποχωρούσαν άτακτα τα παλιά κοινωνικά του χαρακτηριστικά, και την δεξιά του νεοκαραμανλισμού, στον ίδιο τύπο κόμματος. Θεώρησε ότι είναι δύο ίδιες σταγόνες κατά εικόνα και ομοίωση. Συχνά δε, συμπεριφέρθηκε ως να προτιμούσε την διακυβέρνηση του τόπου από τη ΝΔ.

4. Κόμμα εθνικής ευθύνης ή κόμμα του μνημονίου;
Οι αλλεπάλληλες στροφές του ΠΑΣΟΚ, γέννησαν στις δυνάμεις του συστήματος την επιθυμία να το αλώσουν και να πάρουν μια ιστορική ρεβάνς σε βάρος των κοινωνικών δυνάμεων που το στήριξαν. Να αφήσουν τις τελευταίες χωρίς αποκούμπι. Δεν τα κατάφεραν άμεσα, υπέστησαν το 2007 δεινή ήττα. Αλλά δεν τα παράτησαν. Όπως πάντα αναζήτησαν στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ στηρίγματα και τα βρήκαν. Αυτά προβάλλουν. Αυτά κανακεύουν. Μέσα από αυτά πέρασαν και περνάνε την πολιτική τους.36 χρόνια μετά την ίδρυσή του το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε πορεία μεγάλων εσωτερικών αντιπαραθέσεων. Από την διεξαγωγή και κατάληξή τους θα σηματοδοτηθεί σε μεγάλο βαθμό και η τύχη του κινήματος αντίστασης στο μνημόνιο. Θα αποδειχτεί εάν το ΠΑΣΟΚ θα ταυτιστεί με την ηγετική του ομάδα που κυβερνά και κινδυνεύει να μετεξελιχτεί σε ένα μονοθεματικό κόμμα, διεκπεραιωτή του μνημονίου, ή θα αρθρώσει έναν κριτικό λόγο αντίστασης απέναντι στους σημερινούς κυβερνητικούς μηχανισμούς.Πολλοί στη κυβέρνηση πιστεύουν ότι το να κυβερνάνε είναι κάτι σαν μια αιώνια άσκηση επί της εξουσίας. Έχει τόση γοητεία η διακυβέρνηση ώστε ξεχνούν ότι ο λογαριασμός γίνεται όταν πέσει η αυλαία. Ότι ιστορικά, στην πολιτική μετράνε τρία στοιχεία: τι έφτιαξες και όχι τι διεκπεραίωσες ως κυβέρνηση, πώς αποχωρείς και όχι μόνο πώς έρχεσαι, πώς σε βλέπουν οι άλλοι όταν δεν είσαι πιο κυβέρνηση και όχι πώς σε γλείφουν υπονομευτικά όταν είσαι.Εάν δει κανείς τους σημερινούς φίλους της κυβέρνησης μπορεί να είναι σίγουρος ότι θα την εγκαταλείψουν σαν τα ποντίκια. Πρόκειται για εκείνους που έκαναν το παν προκειμένου να μην προσεγγίσει το ΠΑΣΟΚ του Γ.Παπανδρέου την κυβερνητική εξουσία, το αγκάλιασαν μόλις νίκησε ενάντιά τους, βρήκαν τους ανθρώπους τους στη κυβέρνηση και τώρα συμμετέχουν στο κυβερνητικό συσσίτιο, ετοιμαζόμενοι να εγκαταλείψουν όταν χρειαστεί το ΠΑΣΟΚ ώστε να παραμείνουν στο συσσίτιο.
Το ΠΑΣΟΚ του μνημονίου αποξενώθηκε από τις δυνάμεις που το έφεραν στη νίκη, υποτάχτηκε σε εκείνους που το καταπολέμησαν, ενώ η ηγεσία του θα μείνει μόνη, αν δεν ανακρούσει πρίμα.

Πολιτική Επικαιρότητα: Στον καπιταλισμό, ο εργάτης είναι και αυτός ένας ιδιότυπος...ΕΜΠΟΡΟΣ

2010-09-06T07:59:00-04:00

Ας πούμε ότι είστε εργοδότης, και ψάχνετε να αγοράσετε την εργατική δύναμη μερικών εργατών για να παράγουν σε ένα εργοστάσιο το οποίο διευθύνετε. Στον καπιταλισμό, ο εργάτης είναι και αυτός ένας ιδιότυπος...έμπορος, που έχει ως μοναδικό του εμπόρευμα την εργατική του δύναμη, την οποία είναι υποχρεωμένος να πουλήσει στον εργοδότη, αλλιώς δε θα έχει τα απαραίτητα για να ζήσει.

Πηγαίνετε λοιπόν μια "βόλτα στα μαγαζιά", και διαπιστώνετε ότι στο μαγαζί Α (ας το ονομάσουμε Αγγλία) έχουν εργατική δύναμη στην «τιμή» των (πχ)

• 1000 ευρώ/μήνα
• ασφάλιση
• σύνταξη στα 67
• κάποια συνδικαλιστικά δικαιώματα
• σχετική ελευθερία [αντι]λόγου, κτλ.

Τόσα ζητούν οι εργάτες για να πουλήσουν την εργατική τους δύναμη εκεί.
Αν πάτε μετά στο μαγαζί Β (ας το πούμε Ισπανία), οι εργάτες εκεί κοστίζουν

• 900 ευρώ/μήνα
• ασφάλιση
• σύνταξη στα 67
• κάποια συνδικαλιστικά δικαιώματα
• σχετικά περισσότερη ελευθερία [αντί]λόγου, κτλ.

Έπειτα, στο μαγαζί Γ (ας το πούμε Βουλγαρία), οι εργάτες θα σας ζητήσουν

• 500 ευρώ/μήνα
• ασφάλιση
• σύνταξη στα 67
• ελάχιστα συνδικαλιστικά δικαιώματα
• μικρή ελευθερία [αντί]λόγου, κτλ.

Στο μαγαζί Δ τώρα (ας το πούμε Κίνα), μπορείτε να αγοράσετε εργάτες για

• 200 ευρώ/μήνα
• ανύπαρκτη ασφάλιση
• σύνταξη ούτε και εγώ ξέρω πότε
• σχεδόν ανύπαρκτα συνδικαλιστικά δικαιώματα
• σχεδόν ανύπαρκτη ελευθερία [αντί]λόγου, εγγύηση από το κράτος ότι αν κουνηθούν οι εργάτες θα τους καταστείλει, κτλ.

Από που θα "ψωνίζατε" εργατική δύναμη?
Ίσως να δυσανασχετείτε που παρουσιάζω τους εργάτες ως εμπόρους [της εργατικής τους δύναμης]. Και όμως, το μόνο πράγμα που έχει ο εργάτης σε ένα κόσμο «όπου όλα πουλιούνται και όλα αγοράζονται» είναι η εργατική του δύναμη.

Και όσο η παραγωγή ελέγχεται από λίγους ανθρώπους (τους κεφαλαιοκράτες), αυτό θα συμβαίνει, οι εργάτες θα τους πουλούν την εργατική τους δύναμη, και αν ζητήσουν «πολλά λεφτά», οι αγοραστές θα φεύγουν αν δε σταματηθούν, και θα πηγαίνουν αλλού, όπου τους κάνουν καλύτερη τιμή.

Παρατηρήστε πχ στην Ελλάδα την κουβέντα για τη «γενιά των 700 ευρώ»...
Είναι απογοητευτικό να βλέπει κανείς ότι όσο δίκιο και αν έχουν όσοι μιλούν πχ για ζητήματα όπως η «γενιά των 700 ευρώ», και το πόσο λίγα είναι αυτά τα χρήματα, δυστυχώς βλέπουν το δέντρο και όχι το δάσος:
Ποιο είναι το δάσος;

Το δάσος είναι ότι σε σχέση με τις τιμές του μαγαζιού Δ (Κίνα, Ινδία, κτλ), η τιμή των 700 ευρώ/μήνα είναι πολύ ακριβή...
Θυμηθείτε αυτά που είπαμε παραπάνω - ότι δηλαδή στα μάτια ενός αγοραστή που μπορεί να πάει στο μαγαζί Δ, οι τιμές του μαγαζιού Α, Β, Γ είναι πολύ ακριβές.
Ακόμα και τα 700 ευρώ/μήνα είναι «πολλά», όταν μπορείς να βρεις εργάτες για 1 με 2 δολλάρια την ημέρα.

Στα μάτια ενός τέτοιου αγοραστή (εργοδότη), ο εργάτης των 700 ευρώ είναι «προνομιούχος», ο εργάτης που διαμαρτύρεται για το χαμηλό μισθό του είναι «αυθάδης» (ειδικά από τη στιγμή που αν ο εργάτης στην Κίνα καταστέλλεται βιαίως αν τυχόν κινητοποιηθεί από το κράτος, λογοκρίνεται αν θέλει να πει κάτι «ύποπτο» για τους εκμεταλλευτές του, κτλ), ο εργάτης που θέλει κοινωνική ασφάλιση-ένσημα για να έχει περίθαλψη είναι «καλομαθημένος» (πολλοί Κινέζοι εργάτες ζουν στις τρώγλες, και εσείς διαμαρτύρεστε για το ότι πολλαπλασιάζονται τα ράντζα στα νοσοκομεία? Δε φτάνει που έχετε νοσοκομεία, θέλετε και κρεβάτια – σα δε ντρέπεστε ρε «αχάριστοι»...)

Επιπρόσθετα, ακόμα και αν ένας εργοδότης δε μεταναστεύσει για προορισμούς όπως η Κίνα, με χαμηλό εργατικό κόστος, θα πρέπει μετά να αντιμετωπίσει τον ανταγωνισμό από τους υπόλοιπους εργοδότες που έχουν πάει εκεί, και τώρα εισάγουν τα ίδια εμπορεύματα με αυτόν, σε χαμηλότερες (ανταγωνιστικότερες) τιμές, με αποτέλεσμα όσοι μένουν στη δύση (κυρίως οι μικροί κεφαλαιοκράτες, αυτοί δηλαδή που δεν έχουν τη δυνατότητα να μεταναστεύσουν) να κλείνουν, ή να συρρικνώνονται, κτλ, και η "ελεύθερη αγορά" να γίνεται στην πραγματικότητα ολοένα και πιο ολιγοπωλιακή (καθώς μένουν μόνο λίγοι σε κάθε κλάδο).

Φτάνουμε λοιπόν σε μια κατάσταση όπου ξεκάθαρα πλέον η επιβίωση του καπιταλισμού εξαρτάται από την ικανότητα του να κλέψει ακόμα περισσότερο τους εργάτες ("κινεζοποίηση"). Ας δούμε πχ μερικά νέα "κρούσματα" (παραδείγματα):

H Fiat ζητά αναθεώρηση των εργασιακών σχέσεων

Ο διευθύνων σύμβουλος της Fiat, Σέρτζιο Μαρκιόνε, σε συνάντηση με τα συνδικάτα και τον υπουργό Εργασίας της Ιταλίας, Μαουρίτσιο Σακόνι, κατέστησε σαφές ότι η αυτοκινητοβιομηχανία του Τορίνου, στοχεύει στη μερική αναθεώρηση των εργασιακών σχέσεων.

"Η Fiat περιμένει ένα ξεκάθαρο ``ναι`` ή ένα ``όχι`` από τα συνδικάτα. Δεν πρόκειται για απειλές σίγουρα?, αλλά δεν είμαστε διατεθειμένοι να θέσουμε σε κίνδυνο την επιβίωση της επιχείρησής μας", τόνισε ο Μαρκιόνε.

Σύμφωνα με τους παρατηρητές, το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: ή οι βιομηχανίες θα μπορέσουν να βασισθούν σε ένα νέο οργανωτικό και λειτουργικό μοντέλο, ή ο όμιλος "θα μεταναστεύσει" στο εξωτερικό.

Ο ιταλικός Τύπος υπογραμμίζει ότι το σημείο αναφοράς, για τον διευθύνοντα σύμβουλο της Fiat, είναι η παραγωγική μονάδα του Πομιλιάνο, κοντά στη Νάπολη. Σύμφωνα με την νέα στρατηγική που ανακοινώθηκε από την εργοδοσία, η συγκεκριμένη βιομηχανία θα παραμένει, στο εξής, ανοικτή όλο το εικοσιτετράωρο, με μόνη προβλεπόμενη διακοπή, τις Κυριακές. Οι ετήσιες υπερωρίες αυξάνονται από τις σημερινές 40 ώρες, στις 120. Οι παύσεις, στο ωράριο εργασίας, μειώνονται: έως τώρα, ήταν δύο, είκοσι λεπτών έκαστη. Θα γίνουν τρεις, δέκα λεπτών η κάθε μία. Προβλέπονται, τέλος, περικοπές στους μισθούς όσων εργαζομένων κάνουν χρήση αναρρωτικής άδειας, για να μπορούν να παίρνουν μέρος σε διαδηλώσεις και απεργίες.

Τα συνδικάτα Cisl και Uil άφησαν να εννοηθεί ότι είναι διατεθειμένα να δεχθούν κάποιες αλλαγές στο μέχρι τώρα καθεστώς, αλλά το κεντροαριστερό Cgil, μέσω του γραμματέα του Γκουλιέλμο Επιφάνι, κάνει σαφές ότι "πρέπει να ξαναρχίσει ένας εκτεταμένος και αναλυτικός διάλογος, για να βρεθεί λύση κοινής αποδοχής".

Σύμφωνα με την εφημερίδα "Ιλ Μεσατζέρο", τελικός στόχος της Fiat, είναι η γενική αναθεώρηση της συλλογικής σύμβασης εργασίας των εργαζομένων, η οποία λήγει το 2012.

"Είμαστε η μόνη επιχείρηση έτοιμη να επενδύσει 20 δισεκατομμύρια ευρώ στην Ιταλία, ποσό που αντιστοιχεί στα έκτακτα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης που μόλις εγκρίθηκαν. Τα συνδικάτα πρέπει να αποφασίσουν γρήγορα αν θέλουν να στηρίξουν το σχέδιό μας", συμπληρώνει ο Μαρκιόνε.

Στο μεταξύ, η αυτοκινητοβιομηχανία του Τορίνου, έκανε γνωστό ότι το νέο της μοντέλο αυτοκινήτου, το "LO", πρόκειται να παραχθεί στη Σερβία, στην αυτοκινητοβιομηχανία του Κραγκούγεβατς, πρώην έδρα της "Ζάσταβα". Η ιταλική περιφέρεια του Πεδεμοντίου, με πρωτεύουσα το Τορίνο, ζήτησε από τη Fiat να μην υποβαθμιστούν, με τον τρόπο αυτό, οι παραγωγικές μονάδες που βρίσκονται στον ιταλικό βορρά. Στη χθεσινή συνάντηση με την κυβέρνηση, τα συνδικάτα και την τοπική αυτοδιοίκηση, ο Μαρκιόνε δεν έδειξε, όμως, διατεθειμένος να αναθεωρήσει τη στρατηγική του αυτή απόφαση.

Την ίδια ώρα βέβαια, σε κάποιο άλλο "μαγαζί", το οποίο έχει καλύτερες "τιμές" (φτηνότερα εργατικά χέρια), οι επενδύσεις συρρέουν βροχή:

GM: Νέο εργοστάσιο στην Ινδία

Σε 200 εκατ. δολ. ανέρχεται η επένδυση της General Motors σε νέο εργοστάσιο στην περιοχή Μαχαράστρα στη δυτική Ινδία. Το εργοστάσιο θα μπορεί να κατασκευάσει έως 160.000 κινητήρες τον χρόνο, ενώ η αυτοκινητοβιομηχανία έχει στο ίδιο συγκρότημα έτερο εργοστάσιο συναρμολόγησης.

Με απλά λόγια, το "μήνυμα" των αυτοκινητοβιομηχανιών (και όχι μόνο βέβαια) είναι "να γίνετε περίπου τόσο φτωχοί όσο οι Ινδοί εργάτες, αλλιώς φεύγουμε". Τι άλλο θα μπορούσαν να κάνουν άλλωστε? Αφού "αν δε το κάνουν αυτοί, θα το κάνουν οι ανταγωνιστές τους" και θα τους βγάλουν "εκτός ανταγωνισμού".

Παρόμοια κατάσταση και στις τράπεζες, που ακούγοντας μερικούς "ψιθύρους" για σχέδια διάσπασης τους σε μικρότερες, ώστε να περιοριστεί λίγο η εξουσία τους, απειλούν ότι..."θα τα μαζέψουν και θα φύγουν" για αλλού:

HSBC threatens to move headquarters away from London

HSBC may move from London if the UK government decides to break up big banks, a senior executive has said.

Stuart Gulliver, head of the Canary Wharf-based bank's investment banking division, made the warning at a banking conference.

He said he was "genuinely concerned" that the UK's banking commission would recommend splitting up banks.

"[That] has significant implications clearly for where we may choose to headquarter our institution."

Και τα ίδια βέβαια και στην Ελλάδα - πχ:

Η Coca Cola λέει θα φύγει από την Ελλάδα

Ετοιμάζεται να τα “μαζέψει” από την Ελλάδα ο κολοσσός της COCA COLA 3E καθώς η διοίκηση εκφράζει μεγάλη δυσαρέσκεια για τα φορολογικά μέτρα που έχει επιβάλλει η κυβέρνηση εν μέσω κρίσης.

Σύμφωνα με το “Πρώτο Θέμα”, αν η σκέψη του ιδιοκτήτη Γ. Δαυίδ πραγματοποιηθεί και οι δραστηριότητες μεταφερθούν σε άλλες αγορές, θα μείνουν άνεργοι 2.500 εργαζόμενοι που αυτή τη στιγμή δουλεύουν σε επτά εργοστάσια της εταιρείας ανά την Ελλάδα.

Κύκλοι της εταιρειάς δηλώνουν στην εφημερίδα, ότι “δεν είναι στα σχέδια να πούμε πως φεύγουμε σε μερικούς μήνες, όμως δεν μπορούμε να παραβλέπουμε τη διαρκή πίεση των μετόχων μας – μία πίεση που έχει να κάνει με τις απώλειες που προκύπτουν από τη διπλή φορολόγησή μας”. Παράγοντες της εταιρείας αναφέρουν μάλιστα χαρακτηριστικά, ότι “δεν θα πληρώνουμε εμείς το μάρμαρο της πολιτικής Παπακωνσταντίνου”. όχι βέβαια - ας πληρώσουν τα "κορόιδα" οι εργάτες...Εμείς θα πάμε σε όποιο "μαγαζί" οι εργάτες πουλάνε την εργατική τους δύναμη πιο φτηνά -και άσε τους άλλους να ψάχνονται

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Ιωαννίνων: Ανοιχτή πρόταση-κάλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

2010-09-06T07:55:00-04:00

Ανοιχτή πρόταση-κάλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Ιωαννίνων: Αφετηρία νέων αγώνων

2010-09-06T07:52:00-04:00

Αφετηρία νέων αγώνων

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Ιωαννίνων: Νίκη στον αγώνα των εργαζομένων

2010-09-06T07:48:00-04:00

Νίκη στον αγώνα των εργαζομένων

Δ.Ρ.Α.ΣΥ- ΝΟ.Ρ.Α.ΣΥ: Μετά την ΜΕΒΓΑΛ η ΔΩΔΩΝΗ;;;

2010-09-06T07:31:00-04:00

Στους καιρούς της κρίσης, της δικτατορίας του Μνημονίου και του ΔΝΤ το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό και στο τέλος το μεγαλύτερο τα τρώει όλα και γίνεται τεράστιο. Αυτό συμβαίνει και με την εξαγορά της ΜΕΒΓΑΛ από την VIVARTIA-ΔΕΛΤΑ που δημιουργεί ένα κολοσσό που θα καθορίσει μονοπωλιακά τους όρους του παιχνιδιού.

Άμεσα χαμένοι βγαίνουν οι εργαζόμενοι και των δυο εταιριών, ιδιαίτερα οι 1200 εργαζόμενοι της ΜΕΒΓΑΛ που θα πέσει πάνω τους ο πέλεκυς των περικοπών και των αναπροσαρμογών. Χαμένοι θα βγουν και οι κτηνοτρόφοι καθώς σε μονοπωλιακές συνθήκες δεν θα έχουν περιθώρια ελιγμών και παζαρέματος των τιμών. Χαμένοι και οι καταναλωτές για τους ίδιους λόγους: Η ελευθερία της επιλογής των εμπορευμάτων δεν είναι τόσο ελευθέρια καθώς καθορίζεται μονοπωλιακά από τον κυρίαρχο του παιχνιδιού και κάπως έτσι θα τρώμε σκονόγαλο για φρέσκο…

Τώρα όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν πως έχει σειρά η ΔΩΔΩΝΗ. Η οποία αποτελεί ένα εμπόδιο

για τα μονοπώλια, τις πολυεθνικές και τα καρτέλ. Καθώς αποτελεί ένα ανοικτό πεδίο διεκδίκησης τιμών- σχετικά αξιοπρεπών για τους κτηνοτρόφους και συνθηκών εργασίας σχετικά ανθρώπινων για τους εργαζόμενους - με προϊόντα ποιοτικά για τους καταναλωτές. Ένα πεδίο που το κοινωνικό επικαθορίζει εν πολλοίς τις εξελίξεις, δίχως να χάνει σε παραγωγικότητα, απεναντίας μάλιστα.

Αυτό το εμπόδιο που μπορούσε κάτω από μια άλλη συνεταιριστική βάση- με βάση τον πρωτοβάθμιο παραγωγικό συνεταιρισμό- και με στήριξη από το κράτος, να εξελιχθεί σε πραγματικό αντίπαλο δέος για τα μονοπώλια, τις πολυεθνικές και τα καρτέλ.

Ο οδοστρωτήρας του μεγάλου κεφαλαίου, ο οδοστρωτήρας της ΕΕ-ΔΝΤ-μνημονίου που θα σμπαραλιάσει τα πάντα στο διάβα μπορεί, πρέπει και θα σταματήσει. Με ένα λαϊκό, εργατικό και κτηνοτροφικό κίνημα που θα βάζει μπροστά τα εργατικά και κοινωνικά δικαιώματα, την παραγωγικότητα που μας προσφέρει ένα περιβάλλον, εργασιακές συνθήκες και ένα αστεακό τοπίο που οι εργαζόμενοι θα χαίρονται το κόπο τους και όχι μια παραγωγικότητα, μια οικονομία, ένα σύστημα, πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό που θα ικανοποιεί τις ανάγκες του κεφαλαίου.

Η Αριστερή παρέμβαση στην ΗΠΕΙΡΟ αγωνίζεται και θα αγωνίζεται και την επόμενη των εκλογών για την ύπαρξη ενός τέτοιου λαϊκού, εργατικού και κτηνοτροφικού κινήματος. Για να παραμείνει ο κόπος στα χέρια των άμεσων παραγωγών. Για να δοθεί η ΔΩΔΩΝΗ στον πρωτοβάθμιο παραγωγικό συνεταιρισμό, έχοντας την στήριξη του κράτους.

Ιωάννινα 6 Σεπτέμβρη 2010

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ

Δ.Ρ.Α.ΣΥ- ΝΟ.Ρ.Α.ΣΥ: Των οικιών ημών επιμπραμένων…

2010-09-05T23:08:00-04:00

Τα γεγονότα δείχνουν πως η συστημική και «ανανεωτική» αριστερά των Γιαννίνων βρίσκεται τρικυμία εν κρανίω. Ενώ η Ευρωπαϊκή ένωση και τα όργανά της, ανάμεσά τους και η δοτή κυβέρνηση Παπανδρέου επιτάσσουν την οριστική και αμετάκλητη υποδούλωση των εργαζόμενων με δήθεν «θυσίες» και «αλλαγές» στο όνομα της κάλπικης οικονομικής τους ανάτασης και του εθνικού συμφερόντων τα μέλη της πελαγοδρομούν και γίνονται «κατοικίδια» της εξουσίας.

Το τοπικό ΠΑΣΟΚ, σπαρασσόμενο από τις εσωτερικές διαμάχες περιφέρει τον κ. Φίλιο στις εκδηλώσεις του μήπως και γλυτώσει το εκλογικό μαύρισμα, λόγω μνημονίου και ΔΝΤ. Με την σειρά του ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ έχει «διλήμματα». Αναζητά την «Ευρώπη των λαών» τη στιγμή που η τρόικα έχει υποκαταστήσει πλήρως κάθε έννοια κυβέρνησης στην Ελλάδα και με εντολοδόχους τον πρωθυπουργό, το ΠΑΣΟΚ και φανερή και κρυφή στήριξη από ΝΔ και ΛΑΟΣ, έχει ταράξει στις εισφορές τους εργαζόμενους και ετοιμάζει κι άλλες.

Υπεκφεύγουν οι αγαπημένοι σύντροφοι, γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι η αγκύλωση τους στα προ 30ετίας ιδεολογήματα της ακροαριστεράς και του «αντινεοφιλελεύθερου» μετώπου, τα κάνουν κουρελόχαρτα οι ίδιοι οι άνθρωποι που τα «ανακάλυψαν» και τα στήριξαν.

Από τον κ. Φίλιο που εξυπηρετεί του δασοκομικούς σκοπούς για φιλολαϊκό προφίλ σε τοπικό επίπεδο ενώ η κυβέρνηση έχει σμπαραλιάστηκε κάθε έννοια λαϊκού δικαιώματος, μέχρι τον κ. Κωνσταντοπούλου που φυτοζωεί στον τριφυλλώνα των Βαρδινογιάννηδων, οι αριστερές δικαιολογίες είναι παντού. Η αριστερά ως άλλοθι και επιλογή συστημική προσαρμογής συνεχίζει να πουλάει ακόμη και στις μέρες του Μνημονίου.

Το ίδιο κάνουν και οι τοπικοί Οικολόγοι-Πράσινοι. Στο Δήμο με ένα κούφιο αντιδεξιό επιχείρημα συμμετέχουν στην πιο αντιδραστική δημοτική παράταξη μετά από εκείνη του δημάρχου και στην περιφέρεια προσπαθούν να συμμετάσχουν στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ. Η οικολογία που πρεσβεύουν, είναι «πράσινη δικαιολογία» σε μια δεξιά πολιτική πρόταση, γι αυτό χωράει και παντού σαν διακοσμητικό χώρου.

Τώρα, πρέπει να δοθεί συνολική και σκληρή απάντηση στην ΕΕ, το ΔΝΤ και τους συνοδοιπόρους τους, ηθελημένους και αθέλητους. Απάντηση ανατρεπτική και από τα αριστερά. Απάντηση που θα λέει εδώ και τώρα έξω από την ΕΕ που ποτέ δεν θα γίνει των λαών, γιατί φτιάχτηκε για να τους καταπιέζει. Στην προοπτική της ανατροπής της αστικής εξουσίας, στην προοπτική μιας άλλης εξουσίας, της εργατικής εξουσίας, στην προπτική της κοινωνίας των συνεταιρισμένων παραγωγων. Σε αυτή την συνάντηση κάθε αριστερός που θέλει να συγκρουστεί με το κεφάλαιο και το σύστημα του είναι ευπρόσδεκτος.

Ιωάννινα 3 Σεπτέμβρη

ΔΡΑΣΥ- ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ

Δ.Ρ.Α.ΣΥ- ΝΟ.Ρ.Α.ΣΥ: ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΑΝΤΟΥ....

2010-09-05T23:04:00-04:00

Συνεχίζονται οι εξορμήσεις της ΑΡιστερής ΠΑρέμβασης στην Ήπειρο

Συνεχίζονται οι εξορμήσεις κλιμακίων της Αριστερής Παρέμβασης στην Ήπειρο. Το προηγούμενο διάστημα έγιναν επισκέψεις, συσκέψεις και συγκεντρώσεις στο Μέτσοβο και τα χωριά της Κόνιτσας. Ο επικεφαλής του ψηφοδελτίου της ΑΡΠΑ μίλησε σε πετυχημένη συγκέντρωση στην Άρτα, στην οποία πήραν μέρος πολίτες και από τις γύρω περιοχές. Ταυτόχρονα συνεχίζονται με αμείωτους ρυθμούς οι περιοδείες σε Πρέβεζα και Θεσπρωτία.

• Στις 8/9, ημέρα Τετάρτη και ώρα 19.30 θα γίνει η ανοιχτή σύσκεψη των δυνάμεων της επαναστατικής, ριζοσπαστικής αριστεράς στην αίθουσα της Νομαρχιακης Αυτοδιοίκησης στη στοά Σάρκα (αιθ. τέως ΕΛΚΕΠΑ) με θέμα την αυτόνομη κάθοδο στο Δήμο Ιωαννιτών και τον επικεφαλής του συνδυασμού.
• Συνεχίζονται οι επαφές και οι συζητήσεις για τη συγκρότηση ψηφοδελτίου, αριστερού-ριζοσπαστικού, κόντρα στις επιλογές κυβέρνησης-ΝΔ-ΛΑΟΣ-Ε.Ε.-ΔΝΤ στο Δήμο Ζίτσας.

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΗΠΕΙΡΟΥ

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: H ΣΦΕΒΑ γιὰ τὴν κοίμηση τοῦ ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη

2010-09-05T19:30:00-04:00

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ(Σ.Φ.Ε.Β.Α.)

Ζωοδόχου Πηγῆς 7 - Τ.Θ. 4185 - Τ.Κ. 102 10 – ΑΘΗΝΑ
ΑΘΗΝΑ 29-8-2010
Μία μεγάλη μορφὴ τῆς ἑλληνικῆς ὀρθοδόξου ἐκλησίας μετέστη χθὲς ἀπὸ τὴν στρατευομένη στὴν θριαμβεύουσα ἐκκλησία. Ὁ γέρων Μητροπολίτης πρ.Φλωρίνης Αὐγουστίνος ἔφυγε ἀπὸ τὴ ζωὴ αὐτή, «πλήρης ἡμερῶν καὶ ἔργων ἀγαθῶν». Ἡ δράση του στὸν ἱεραποστολικό, κηρυκτικό, συγγραφικό, ἀντιαιρετικό, κοινωνικὸ ἀλλὰ καὶ φιλανθρωπικὸ τομέα ὑπῆρξε μοναδική, ἀνυπέρβλητη καὶ μαρτυρημένη ἀπὸ χιλιάδες πνευματικά του παιδιά, τὰ ὁποία σαγήνευσε ἡ ἁγία του μορφὴ ἀπὸ τὰ νεανικά του χρόνια, καὶ τό κηρυκτικὸ του ἔργο στὴν Ἀθήνα ὡς τὸ ἔπος τῆς ἐθνικῆς του δράσης στὰ χρόνια τῆς κατοχῆς στὴ Μακεδονία, καὶ τὴν ἀρχιερατεία του στὴ Φλώρινα. Ἐκεῖ ὅπου ἡ θεία Πρόνοια τὸν τοποθέτησε γιὰ 30 καὶ πλέον χρόνια, ἐπὶ-σκοπο, σκοπὸ τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς πατρίδας σὲ καιροὺς καὶ χρόνους χαλεπούς.....
Γιὰ τὴν πολύπλευρη ἐν γένει προσφορά του στὴν ἐκκλησία καὶ τὴν πατρίδα μας ἔχουν γραφεῖ καὶ θὰ γραφοῦν πολλὰ ἀπὸ τοὺς συνεργάτες καὶ τὰ πνευματικά του τέκνα, ποὺ ἀναδεικνύουν ὅλες τὶς ἀρετές, τὰ χαρίσματα καὶ τοὺς ἀγῶνες τοῦ ἁγίου ἀνδρός.
Ἀπὸ τὴν πλευρά μας, ὅμως, ὡς μέλη τῆς ΣΦΕΒΑ καὶ τοῦ ΠΑΣΥΒΑ, ἔχουμε ἰδιαίτερο χρέος νὰ κλίνουμε εὐλαβικὰ τὸ γόνυ στὸν γέροντα ἐπίσκοπο. Δὲν ξεχνοῦμε ὅτι ἡ γεμάτη Χριστὸ καὶ Ἑλλάδα καρδιὰ του, ἦταν ἀπὸ τὶς πρῶτες ποὺ σκίρτησε ἀπὸ πόνο καὶ ὀδύνη γιὰ τὸ κλάμα καὶ τὸ δράμα τῶν ἀδελφῶν μας τῆς Βορείου Ἠπείρου, τῶν σκληρὰ χειμαζομένων ἀπὸ τὸ καθεστὼς τοῦ Ἐνβὲρ Χότζα. Δὲν ξεχνοῦμε ὅτι πρῶτος μαζὶ μὲ τὸν ἀοίδιμο ἱδρυτὴ τῶν συλλόγων μας, Μητροπολίτη Κονίτσης κυρὸ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟ, μετουσίωσε τὸν πόνο αὐτὸ σὲ δράση, δράση γιὰ τὴν ἐνημέρωση τοῦ λαοῦ μας, δράση γιὰ τὸ ξύπνημα τῆς ἀδιαφορούσης ἑλληνικῆς πολιτείας, μὲ τὰ μνημειώδη συλλαλητήρια στὴ Φλώρινα στὶς ἀρχὲς τῆς δεκαετίας τοῦ 1980. Δὲν ξεχνοῦμε ὅτι μὲ τὸ ἄνοιγμα τῶν συνόρων ἡ ἱερά του Μητρόπολη πρωτοστάτησε στὴν ἀνθρωπιστικὴ βοήθεια στὴν γειτονικὴ περιοχὴ τῆς Κορυτσᾶς καὶ περιέθαλψε μὲ πολλὴ ἀγάπη τοὺς ἐξαθλιωμένους φυγάδες ποὺ περνοῦσαν κατὰ χιλιάδες τὰ σύνορα. Δὲν ξεχνοῦμε ὅτι μέχρι σήμερα ἀκόμη, στελέχη τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Φλωρίνης περνοῦν τὰ σύνορα καὶ μεταδίδουν τὸ λόγο τοῦ Εὐαγγελίου στηρίζοντας πνευματικὰ τὰ ἀδέλφια μας ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά.
Ἡ στρατευομένη ἐκκλησία χάνει σήμερα ἕναν θαρραλέο, ἀγωνιστή, ἀσυμβίβαστο γίγαντα τῆς πίστης, ἐφάμιλλο μὲ τοὺς μεγάλους πατέρες τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας ἱστορίας, ποὺ ἐξακολουθοῦσε νὰ ἐμπνέει παρὰ τὴν περιπέτεια τῆς ὑγείας του. Ἡ θριαμβεύουσα ἐκκλησία δέχεται ὅμως στοὺς κόλπους τῆς ἕναν ΑΓΙΟ, ποὺ μὲ μεγαλύτερη παρρησία θὰ δέεται τώρα στὸν Ἰησοῦ Χριστὸ, τον ὁποῖο μὲ τόση αὐταπάρνηση ὑπηρέτησε σὲ ὅλη τὴ ζωή του. Θὰ δέεται γιὰ τὴν πνευματικὴ πρόοδο τοῦ ποιμνίου του, γιὰ τὴν προστασία τῆς ἐκκλησίας μας ἀπὸ τὴ λύμη τῶν αἱρέσεων, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν σκέπη τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς Παναγίας Μητέρας του, στὴν πολύπαθη πατρίδα μας ποὺ τόσο ὑπεραγαποῦσε, μὴ ξεχωρίζοντας κανένα ἀπὸ τὰ παιδιά της ἀπὸ τὴ Θράκη ὡς το Αἰγαῖο καί τὴν Κύπρο μας καὶ ἀπὸ τὴ Μακεδονία ὡς τὴν πολυβασανισμένη Βόρειο Ἤπειρο.
Αὐγουστίνου τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φλωρίνης, ἡ μνήμη ΑΓΗΡΩΣ. Ἂς ἔχουμε τὴν εὐχή του!
Τὸ Κεντρικὸ Διοικητικὸ Συμβούλιο τῆς ΣΦΕΒΑ
Τὸ εἴδαμε στὸ Θρησκευτικὰ

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Νὰ προσεύχεσαι νά μήν…

2010-09-05T18:20:00-04:00

« Νὰ προσεύχεσαι, λέγει, νὰ μὴν εἰσέλθεις σὲ πειρασμοὺς τῆς πίστης σου. Νὰ προσεύχεσαι νὰ μὴν εἰσέλθεις στὸν πειρασμὸ τοῦ δαίμονα τῆς βλασφημίας καὶ τῆς ὑπερηφάνειας μὲ τὴν οἴηση τοῦ νοῦ σου. Νὰ προσεύχεσαι νὰ μὴν εἰσέλθεις, κατὰ παραχώρηση τοῦ Θεοῦ, στοὺς φανεροὺς πειρασμοὺς τῶν … αἰσθήσεων, ποὺ ὁ διάβολος ξέρει πὼς νὰ σοὺ δημιουργεῖ ὅταν τὸ ἐπιτρέπει ὁ Θεὸς λόγω τῶν ἀνόητων λογισμῶν ποὺ καλλιεργεῖς…
Νὰ προσεύχεσαι νὰ μὴν εἰσέλθεις στοὺς πειρασμοὺς τῆς ψυχῆς μέσα ἀπὸ ἀμφιβολίες καὶ προκλήσεις, μὲ τὶς ὁποῖες ἡ ψυχὴ σύρεται βίαια σὲ μεγάλη σύγκρουση. Ἀκόμα καὶ ἔτσι, ἑτοιμάσου νὰ δεχτεῖς ὁλόψυχα σωματικοὺς πειρασμούς. Νὰ τοὺς διαπλεύσεις μὲ ὅλα σου τὰ μέλη καὶ νὰ γεμίσεις τὰ μάτια σου μὲ δάκρυα, ἔτσι ὥστε ὁ ἄγγελος ποὺ σὲ φυλάει νὰ μὴ σὲ ἐγκαταλείψει. Ἐπειδὴ χωρὶς δοκιμασίες δὲν φαίνεται ἡ Πρόνοια τοῦ Θεοῦ καὶ δὲν μπορεῖς νὰ ἀποκτήσεις παρρησία μπροστὰ στὸν Θεό, οὔτε νὰ μάθεις τὴ σοφία τοῦ Πνεύματος, οὔτε μπορεῖ νὰ ἑδραιωθεῖ μέσα σου ὁ θεῖος πόθος. Πρὶν ἀπὸ τοὺς πειρασμοὺς ὁ ἄνθρωπος προσεύχεται στὸν Θεὸ σὰν νὰ εἶναι ξένος, ἀλλὰ ὅταν εἰσέρχεται στοὺς πειρασμοὺς γιὰ χάρη... τῆς ἀγάπης του καὶ δὲν ἀφήνεται νὰ ἐκτραπεῖ, τότε ἄμεσα ἔχει, οὕτως εἰπεῖν, τὸν Θεὸ ὡς χρεώστη του καὶ ὁ Θεὸς τὸν ὑπολογίζει ὡς ἀληθινὸ φίλο, διότι γιὰ χάρη τοῦ θελήματός Του πολέμησε ἐναντίον τοῦ ἐχθροῦ του καὶ τὸν νίκησε. Αὐτὸ σημαίνει «προσεύχεσθε ἴνα μὴ εἰσέλθετε εἰς πειρασμόν».
Καὶ πάλι, νὰ προσεύχεσαι νὰ μὴν εἰσέλθεις στὸ φοβερὸ πειρασμὸ τοῦ διαβόλου γιὰ τὴν ἀλαζονεία σου, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἀγαπᾶς τὸν Θεό, ὥστε ἡ δύναμή Του νὰ σοὺ εἶναι ἀρωγός, καὶ διὰ μέσου σου νὰ συντρίψει τοὺς ἐχθρούς Του. Νὰ προσεύχεσαι νὰ μὴν εἰσέλθεις σὲ τέτοιες δοκιμασίες ἐξαιτίας τῆς ἀφροσύνης τῶν λογισμῶν καὶ τῶν ἔργων σου, ἀλλὰ ἀντίθετα γιὰ νὰ δοκιμαστεῖ ἡ ἀγάπη σου πρὸς τὸν Θεὸ καὶ γιὰ νὰ δοξαστεῖ ἡ δύναμή Του στὴν ὑπομονή σου».
( Ἀπὸ τὸ βιβλίο: Ἰλαρίων Ἀλφέγιεφ, Ἅγιος Ἰσαὰκ ὁ Σύρος, Ἔκδ. Ἀκρίτας, Ἀθήνα 2005, σ. 119- 125).
Ἀπό:Ἀπόψεις γιὰ τὴν Μονὴ Βατοπαιδίου

Νεολαία Συνασπισμού Ιωαννίνων: Γαλλία- Σχεδόν 100.000 άνθρωποι διαδήλωσαν εναντίον της κυβερνητικής πολιτικής των απελάσεων των Ρομά στο Παρίσι.

2010-09-05T13:15:00-04:00

Περισσότεροι από 77.000 άνθρωποι, σύμφωνα με τα στοιχεία της αστυνομίας, και πάνω από 100.000, σύμφωνα με τα στοιχεία των διοργανωτών, διαδήλωσαν σήμερα στη Γαλλία εναντίον της πολιτικής της κυβέρνησης του Νικολά Σαρκοζί και ειδικότερα για την πολιτική των απελάσεων των Ρομά, ανακοίνωσαν οι τοπικές αρχές και μέλη της οργανωτικής επιτροπής της εκδήλωσης.

Επίσης και στη Ρώμη εκατοντάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους, πολλοί μέλη της κοινότητας των Ρομά, για να διαδηλώσουν επίσης εναντίον της γαλλικής πολιτικής των απελάσεων μπροστά στην πρεσβεία της Γαλλίας, αλλά και εναντίον της ιταλικής πολιτικής σε βάρος τους.

Πολλοί κρατούσαν ταμπλό με το σύνθημα " Όχι στο ρατσισμό" "Μην καταδικάζετε ένα λαό". Οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν μπροστά από το Κάμπο ντέι Φιόρι, πολύ κοντά στο Παλέ Φαρνέζε, περικυκλώνοντας τη γαλλική πρεσβεία η οποία φρουρείτο από δυνάμεις της αστυνομίας.

Οι διαδηλώσεις στην Ιταλία διοργανώθηκαν από μια συντονιστική επιτροπή εναντίον των διακρίσεων ταυτόχρονα με τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας στη Γαλλία.

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Παιδεία; Ποιὸς παιδεύεται;

2010-09-05T12:59:00-04:00

Διὰ βίου μάθησι! Ἔτσι ὠνόμασαν τὸ ἄλλοτε ὑπουργεῖο Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. Καὶ τί θὰ μάθουν «διὰ βίου» τὰ παιδιά; Θὰ μάθουν πῶς ξερριζώνεται ἡ πίστις, πῶς φυτεύεται ἡ ἀθεΐα, πῶς καταπατοῦνται τὰ ἰδανικά, γιὰ νὰ θριαμβεύση ἡ ἀγριότητα;
-Ξαναρχίζουν τὰ σχολεῖα. Σχολεῖα ὅμως χωρὶς σωστὴ παιδεία, εἶναι ἐπικίνδυνη παιδιά. Σχολεῖα χωρὶς Χριστὸ δὲν εἶναι σχολεῖα, εἶναι σκολιὰ ὁδός.
-Ξαναρχίζουν τὰ σχολεῖα. Γιὰ δασκάλους, ποὺ ἔχουν φόβο Θεοῦ, παιδαγωγικὲς γνώσεις καὶ μεράκι γιὰ δουλειά, εἶναι μία ἀκόμη εὐκαιρία νὰ παλέψουν γιὰ νὰ διασώσουν τὴν ἀνθρωπιὰ στὰ παιδιά, τὴν ἐξυπνάδα τους, τὴν καθαρότητά τους, τὴν ἰσόρροπη ἀνάπτυξί τους.
-Ἡ ψυχὴ τοῦ παιδιοῦ εἶναι ὄμορφη, ἀλλὰ καὶ εὔπλαστη. Σὰν τὸ κερί. Τὸ θέμα εἶναι, ποιὸς θὰ προλάβη νὰ τὴν διαπλάση; Ὁ ἀπατεώνας (στρατευμένος τῆς ἀθεΐας) ἢ ὁ εὐσυνείδητος δάσκαλος; Τί θὰ ἀποτυπωθοῦν στὴν ψυχή; Ἡ τιμιότηταω ἢ ἀγριότητα;
Λέει σχετικὰ ὁ μεγάλος παιδαγωγός, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: «Ἂν εἰς ἁπαλὴν ἔτι οὖσαν τὴν ψυχὴν ἐντυπωθῆ τὰ καλὰ διδάγματα, οὐδεὶς αὐτὰ ἐξελεῖν δυνήσεται, ὥσπερ καὶ ὁ ἠορὸς» (Ε.Π.Ε. 30,662). Μετάφρασις: Ἂν στὴν ἁπαλὴ ψυχὴ τοῦ παιδιοῦ ἐντυπωθοῦν καλὰ τὰ διδάγματα τοῦ Θεοῦ, κανένας δὲν θὰ μπορέση νὰ τὰ ἀφαιρέση, ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει μὲ τὸ... κερί.
-Ἡ εὐθύνη τῶν γονιῶν εἶναι μεγάλη. Κυρίως, διότι δὲν νοιάζονται, ποιοὶ εἶναι οἱ δάσκαλοι τῶν παιδιῶν τους, ποιὸς πλησιάζει καί...παίζει μὲ τὸ παιδί τους, οὔτε γιὰ τὰ ἠλεκτρονικὰ ἐργαλεῖα τους.
-Τοῦ πῆρα ὑπολογιστῆ !
Μία ἁπλὴ κουβεντούλα! Μοιάζει σὰν νὰ ἀνοίγης διάπλατα τὴν πόρτα τοῦ παραδείσου, τῆς παιδικῆς ψυχῆς καὶ νὰ ἀφήνης τὸν διάβολο (διὰ μέσου του διαδικτύου) νά...κουβεντιάση μὲ τὸ παιδί σου!
Κάποτε λέγαμε, πὼς θὰ προφυλάξουμε τὰ παιδιὰ ἀπὸ τὰ αἰσχρὰ θεάματα καὶ τὰ προπαγανδιστικὰ ἀκούσματα. Ἔτσι τονίζει καὶ ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος: «Πρῶτον μὲν αὐτὸν θεαμάτων αἰσχρῶν καὶ ἀκουσμάτων ἀπάγωμεν καὶ μηδέποτε εἰς θέατρον ἀναβαινέτω παῖς ἐλεύθερος. Ἐὰν δὲ ἐπιζητῆ τὴν ἐκεῖ τέρψιν, εἰ τίνας εὔροιμεν ὀμήλικας τούτου κατέχοντας, ἐπιδεινύωμεν, ὥστε τῷ ζήλω κατέχεσθαι». (Ε.Π.Ε. 30,690). Μετάφρασις: Πρῶτα νὰ ἀπομακρύνης τὸ παιδί σου ἀπὸ αἰσχρὰ θεάματα καὶ ἀκούσμτα. Παιδὶ ἐλεύθερο (ἀνεξάρτητο) δὲν πρέπει νὰ πηγαίνη στ θέατρο. Ἂν πάλι τὸ παιδὶ ἐπιθυμῆ τὴν διασκέδαση αὐτήν, ἂς βροῦμε μερικοὺς συνομηλίκους του,ποὺ ἀποφεύγουν τὸ κακὸ θέατρο, ἂς τοὺς παρουσιάζουμε ὡς παράδειγμα, γιὰ νὰ ζηλέψη καὶ νὰ τοὺς ἀκολουθήση.
Τώρα; Οἱ γονεῖς προσφέρουν ὑλικὰ πράγματα. Καὶ τὴν ψυχὴ τῶν παιδιῶν τὴν παραδίδουν στὴν ἀγωγὴ τοῦ ἠλεκτονικοῦ ἐγκληματία ἢ τοῦ διεστραμένου φροντιστῆ ἢ τοῦ ἀθέου δασκάλου.
-Ἐλπίδα; Καὶ βέβαι ὑπάρχει. Στὸν Χριστὸ ἀνήκει τὸ παιδί σου. Στὴν ἐκκλησία νὰ τὸ ὁδηγῆς ἀπὸ μικρό. Θὰ τὸ δὴς νὰ χαίρεται καὶ νὰ γαάλεται. Συμβουλεύει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος: «Ἐν ἐκκλησία χειραγωγῶν ἄγε. Ὄψει αὐτόν, γανύμενον καὶ πηδώντα καὶ χαίροντα, ὅτι ἅπαντες ἁγνοούσιν οἶδεν οὗτος, καὶ προλαμβάνοντα καὶ ἐπιγινόσκοντα καὶ μεγάλα κερδαίνοντα» (Ε.Π.Ε. 30,662). Μετάφρασις: Νὰ ὁδηγῆς τὸ παιδὶ ἀπὸ μικρὸ στὴν ἐκκλησία. Θὰ τὸ δὴς νὰ χοροπηδᾶ ἀπὸ τὴν χαρά του, ἀφοῦ τόσα ποὺ ἄλλοι τὰ ἀγνοοῦν, αὐτὸ τὰ ξέρει. Προτοῦ ἀκόμα λεχθοῦν τὰ λόγια στὴν ἐκκλησία, τὰ ξέρει καὶ τὰ κατανοεῖ καὶ κερδίζει ἔτσι πολλά.
Ἀπὸ τὸ Μηνιαῖο Ὀρθόδοξο περιόδκο Ἰωάννης ὁ Βαπτιστὴς (Ὄργανο ὁμωνύμου συλλόγου)

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Γέρων Παΐσιος Ἁγιορείτης-Ὁ βίος του:Ὁ Ἀσυρματιστὴς τοῦ στρατοῦ καὶ Τοῦ Θεοῦ.

2010-09-05T10:49:00-04:00

Δεῖτε ὅλα τὰ βίντεο...

8mo8di8or8
Ἔκδοση τοῦ κέντρου ἑνότητος καὶ μελέτης-προβολῆς τῶν ἀξιῶν μᾶς «Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη»

Νεολαία Συνασπισμού Ιωαννίνων: "Τα ήθελε..."

2010-09-04T22:10:00-04:00

Για τις ακραία σεξιστικές απόψεις που διατύπωσε ο εικαστικός Κώστας Τσόκλης, σε εκπομπή που μεταδόθηκε από τη ΝΕΤ, η δημόσια τηλεόραση ζητάει συγγνώμη από τους τηλεθεατές με ανακοίνωσή της, μετά από πλήθος καταγγελιών που δημοσιεύθηκαν στον Τύπο και το διαδίκτυο. H έγκαιρη "συγγνώμη" της ΕΡΤ μπορεί μετριάσει την ποινή της εάν ληφθεί υπόψη από το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, στο οποίο προσέφυγαν χθες με αναφορά τους οι Οικολόγοι- Πράσινοι και η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων, ενώ παρέμβαση του Συμβουλίου ζητούν το Δίκτυο Γυναικών του ΣΥΡΙΖΑ, και η Νεολαία Συνασπισμού.

Σεξιστικά στερεότυπα από τον εικαστικό Κ. Τσόκλη

Αν και η εκπομπή / ντοκιμαντέρ «Ο Τσόκλης στην Ιταλία» μεταδόθηκε πριν από 15 μέρες, ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο και σε επανάληψη -με πρώτη προβολή τον Ιούνιο του 2000- οι απόψεις του καλλιτέχνη ήταν τόσο σεξιστικές, κάτι ανάμεσα σε φονταμενταλιστική ηθική, αυθαιρεσία "καλλιτεχνική αδεία" και το παραλήρημα ενός παππού που δεν πολυκαταλαβαίνει τη σημασία όσων λέει, που η ΕΡΤ αναγκάζεται να εκδώσει ανακοίνωση: «Στη διάρκεια του ντοκιμαντέρ, ο κ. Τσόκλης προβαίνει σε δηλώσεις, οι οποίες απηχούν προσωπικές του απόψεις και δεν συνάδουν με τον χαρακτήρα και την αποστολή της δημόσιας τηλεόρασης. Για τον λόγο αυτό η ΕΡΤ αισθάνεται την υποχρέωση να ζητήσει συγγνώμη από το κοινό της.

Τι είπε ο Τσόκλης στην εκπομπή; «Πολλές φορές μιλάμε για βιασμούς. Δεν καταλαβαίνω γιατί ο βιαστής είναι πιο κακός άνθρωπος από τη γυναίκα που βγάζει τα βυζιά της απέξω, που φοράει τη φούστα και φαίνεται η κιλότα της. Εγώ νομίζω πως τη βία τη ζητάει η ίδια, θέλει να τη βιάσουν.

Δεν καταλαβαίνω γιατί η αστυνομία πιάνει τον άνθρωπο που τη βίασε και τον βάζει μέσα και δεν βάζει αυτή την ίδια που τον προκαλεί. Αφού η φύση τον σπρώχνει να το κάνει αυτό. Ποιος είναι αλήθεια ο πιο ζωντανός άνθρωπος; Ο γεροηλίθιος που κάθεται στο σπίτι του και δεν έχει κανέναν ερωτισμό μέσα του ή εκείνος που, ρισκάροντας τη ζωή του -την ίδια την ελευθερία του- επιτίθεται σ' ένα πλάσμα σεξουαλικό και θέλει να το φιλήσει, να το αγκαλιάσει, να το σφίξει; Μα γιατί, ποιος είναι ο πιο καλός;

Και πώς η ζωή θα γινότανε πιο ενδιαφέρουσα; Με κείνους τους ανέραστους που δεν συγκινούνται μπροστά στο φαινόμενο ή με κείνους που το πάθος ξεχειλίζοντας, τους κάνει να επιτεθούν; Και δεν είναι ωραίο πράγμα στο κάτω-κάτω, η επίθεση, βρε παιδί μου; Να καταλάβεις αυτό το πράγμα που η φύση έπλασε προκλητικό, να το γευτείς, να το χαρείς;».

Η άποψη είναι τόσο εξωφρενική που φτάνει να προκαλεί και ειρωνικά σχόλια. Το Δίκτυο Γυναικών του ΣΥΡΙΖΑ, αφού καταγγέλλει τον βιασμό κακούργημα και όχι "πάθος", μια βαθύτατα αντικοινωνική και ποινικά κολάσιμη πράξη που "μόνο αρρωστημένοι νόες μπορούν να ανεχτούν ως απλό φυσικό φαινόμενο και ως ανταποδοτικό ισοστάθμισμα κάποιου τύπου συμπεριφοράς των θυμάτων" καλεί τον Κ. Τσόκλη "εφόσον το επιθυμεί να μεταναστεύσει στο Αφγανιστάν για να κάνει παρέα με την εκεί αστυνομία των ενδυμάτων και της μπούρκας".

Σε ειρωνικό ύφος και η Νεολαία Συνασπισμού... προειδοποιεί όσους εκφράζουν δημόσια φαλλοκρατικές απόψεις να το ξανασκεφτούν... "γιατί θα προκληθούμε και δεν θα φταίμε για ό,τι κι αν γίνει"! Η Νεολαία ΣΥΝ μιλάει για απόψεις που προσβάλλουν θεμελιώδη και κατοχυρωμένα ατομικά δικαιώματα, που εκφράζονται από εικαστικό "διανοούμενο" καλλιτέχνη που "εμφανίζεται ως καλλιτεχνική αυθεντία και επιχειρεί να υποβαθμίσει το αδίκημα του βιασμού και να το αποδώσει στην παθιασμένη ανδρική φύση του βιαστή".

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Ἑλληνοαμερικανικὲς “ἀλχημείες” μὲ φόντο τὴν Ἁγία Σοφiα

2010-09-04T18:44:00-04:00

Ποιὸς Ὀρθόδοξος δὲν θὰ ἤθελε νὰ λειτουργηθεῖ στὸ Ναὸ τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας στὴν Κωνσταντινούπολη; Ποιὸς Ἕλληνας δὲν θὰ ἤθελε νὰ διαβεῖ καὶ πάλι τὶς γιγαντιαῖες ξύλινες πόρτες τοῦ Ἰουστινιανοῦ καὶ νὰ εἰσέλθει στὴ Μεγάλη Ἐκκλησιὰ τοῦ Γένους καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας, στὸ σύμβολο τῆς ἐξελληνισμένης Ἀνατολικῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας; Σίγουρα ὅλοι. Εἶναι ὁ μύχιος πόθος μας, ἡ κρυφή μας ἐλπίδα, ἡ σιωπηλή μας προσευχή.Καὶ αὐτὴ τὴν ἐλπίδα θέλει νὰ τὴν κάνει πραγματικότητα ἕνας ἑλληνοαμερικανὸς πολιτικός. “Κρατώντας” σφιχτὰ στὰ χέρια τοῦ τὸ ἀμερικανικὸ διαβατήριό του, περιφέρεται ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ διακηρύσσει τὴν πρόθεσή του νὰ μεταβεῖ στὴν Κωνσταντινούπολη γιὰ νὰ τελέσει τὴν πρώτη θεία λειτουργία ἀπὸ τὸ 1453.
Ἀγνοώντας ἐπιδεικτικὰ τὶς κρατικὲς Ἀρχὲς τῆς γειτονικῆς χώρας ποὺ –εἴτε μᾶς ἀρέσει εἴτε ὄχι – ἔχουν τὴν εὐθύνη προστασίας τοῦ Ναοῦ ποὺ σήμερα λειτουργεῖ ὡς μουσεῖο, ἀδιαφορώντας προκλητικὰ γιὰ τὴν Κανονικὴ ἐκκλησιαστικὴ Ἀρχὴ ποὺ εἶναι τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο – γιατί ὅπως ἰσχυρίζεται ὁ Πατριάρχης εἶναι «ὅμηρος» (sic!)- ἀλλὰ καὶ τὴν δισχιλιετὴ παράδοση καὶ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες τῆς Ὀρθοδοξίας – ἡ “Παγκόσμια Ἐνορία” ποὺ δημιούργησε δὲν ὑπάγεται σὲ...ἐκκλησιαστικὴ Ἀρχὴ- ἑτοιμάζει τὶς βαλίτσες του, μαζὶ μὲ ἄλλους 250 περισσότερο «πατριῶτες καὶ Ὀρθοδόξους» ἀπὸ ὅλους ἐμᾶς γιὰ νὰ μεταβοῦν στὴν Πόλη, ὥστε στὶς 17 Σεπτεμβρίου, ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς τῆς Ἁγίας Σοφίας, νὰ τελέσει τὴ λειτουργία, μὲ παπὰ ἀγνώστου ταυτότητας καὶ προελεύσεως, στὸν περίλαμπρο Ναό.
Καταρχὴν ἂς τὸν ἐνημερώσει κάποιος ὅτι ὁ Ναὸς τῆς Ἁγίας Σοφίας δὲν εἶναι ἀφιερωμένος στὴν Ἁγία Σοφία ποὺ ἑορτάζει στὶς 17 Σεπτεμβρίου ἀλλὰ στὴν τοῦ Θεοῦ Σοφία. Μάλιστα κατὰ τὰ βυζαντινὰ χρόνια ὁ Ναὸς πανηγύριζε τὴν ἡμέρα τῶν ἐγκαινίων του, δηλαδὴ στὶς 23 Δεκεμβρίου καὶ τὴν Τετάρτη τῆς Μεσοπεντηκοστῆς.
Δεύτερον ἂς μᾶς ἐξηγήσει γιατί ἐνῶ δηλώνει ὅτι προτίθεται νὰ ξεκινήσει μία δικαστικὴ διαδικασία ὑπὲρ τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς Ἁγίας Σοφίας ὡς χριστιανικοῦ Ναοῦ καὶ τῆς ἀποδόσεως τῆς λατρευτικῆς χρήσης του στοὺς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, τὴν ἴδια ὥρα σπεύδει γιὰ τὴν τέλεση – ἂν γίνει – θείας λειτουργίας στὸ Ναὸ δημιουργώντας ἐνδεχομένως τὶς προϋποθέσεις ὄξυνσης τοῦ κλίματος στὶς σχέσεις μεταξὺ τῶν δύο λαῶν, πέραν τῶν ὅποιων ἐπιπτώσεων σὲ πολιτικὸ ἐπίπεδο.
Καλὸ θὰ ἦταν ὁ ὁμογενὴς ἀδελφὸς νὰ ἐνημερωθεῖ ὅτι στὴν Ἑλλάδα, τὴν Τουρκία – καὶ σὲ ἄλλες χῶρες τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς- θρησκευτικὰ μνημεῖα ὑπάγονται στὴν εὐθύνη προστασίας καὶ συντήρησης τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τῶν ὑπουργείων Πολιτισμοῦ. Ἀξίζει νὰ σημειωθεῖ ὅτι ὁ Ναὸς τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων στὴν Ἀρχαία Ἀγορὰ ὑπάγεται στὴν εὐθύνη τοῦ ὑπουργείου Πολιτισμοῦ, οἱ ὑπηρεσίες τοῦ ὁποίου ἐκδίδουν εἰδικὴ ἄδεια ὥστε ὁ ἑκάστοτε Ἀρχιεπίσκοπος, ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς, νὰ τελεῖ τὴν πανηγυρικὴ θεία λειτουργία. Ὅμως ἔτσι ὅπως θέτει τὸ ζήτημα τότε αὔριο θὰ πρέπει νὰ ἀποδοθεῖ ἡ λατρευτικὴ χρήση τοῦ Παρθενώνα στοὺς Ἕλληνες Ἀρχαιοθρήσκους, γιὰ νὰ μὴν ἀναφέρουμε ἄλλες περιπτώσεις μὲ ἐπικίνδυνες προεκτάσεις γιὰ τὰ ἐθνικά μας θέματα.
Αὐτὰ ὅμως ὁ Ἑλληνικῆς καταγωγῆς ἀμερικανὸς ὑπήκοος, δὲν φαίνεται νὰ τὰ λαμβάνει ὑπόψη του. Αὐτὸ φάνηκε καὶ ἀπὸ τὴν ἀπάντηση ποὺ ἔδωσε στὸ ἐρώτημα ἐὰν θὰ ὑποστήριζε μία ἐνδεχόμενη πρωτοβουλία ἑνὸς τουρκικῆς καταγωγῆς ἀμερικανοῦ πολιτευτῆ ἢ ἁπλοῦ πολίτη νὰ δημιουργήσει μία κίνηση μὲ σκοπὸ τὴν τέλεση ἱεροπραξίας στὸ Τζαμὶ τοῦ Μοναστηρακίου στὴν Ἀθήνα ποὺ σήμερα λειτουργεῖ ὡς μουσεῖο.
«Θὰ εἶμαι μαζί του» εἶπε ἀφοπλιστικὰ ὁ ἑλληνοαμερικανὸς γιὰ νὰ προσθέσει: «Ἐὰν ἕνας μουσουλμάνος πιστὸς ἀσχέτου ἐθνικῆς ταυτότητας διεκδικοῦσε ἕναν θρησκευτικό του χῶρο ἐγὼ θὰ ἤμουν μαζί του γιατί ἡ δική μου θρησκεία μου ἐπιτρέπει νὰ συμπροσευχηθῶ μαζί του καὶ θὰ ἤμουν ἐκεῖ».
Πρώτη φορὰ ἀκούω ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη θεολογία ἐπιτρέπει τὴν συμπροσευχὴ μὲ τοὺς μουσουλμάνους. Ἴσως ἀπὸ τότε ποὺ σταμάτησα τὸ Κατηχητικὸ – στὸ ὁποῖο πῆγα μέχρι ποὺ τελείωσα τὸ Λύκειο – νὰ ἔγινε ἡ ἕνωση τῆς Ὀρθοδοξίας μὲ τὸ Ἰσλὰμ καὶ νὰ μὴν τὸ πῆρα εἴδηση.
Ὡστόσο ὅμως ἡ ἄποψη τοῦ εἶναι σίγουρα βούτυρο στὸ ψωμὶ τῶν γειτόνων καὶ κάθε μουσουλμάνου. Γιατί τώρα ἕνας τοῦρκο-ἀμερικανὸς μπορεῖ νὰ ξεκινήσει καὶ ἐκεῖνος μία ἐκστρατεία γιὰ τὴν ἐπαναλειτουργία τοῦ Τζαμιοῦ τοῦ Διδυμοτείχου – τοῦ πρώτου τεμένους ποὺ κτίστηκε ἐπὶ Εὐρωπαϊκοῦ ἐδάφους καὶ σήμερα εἶναι κλειστό, τοῦ Τζαμιοῦ τοῦ Μοναστηρακίου καὶ ὅποιου ἄλλου παλαιοῦ μουσουλμανικοῦ λατρευτικοῦ χώρου ὑπάρχει στὴν Ἑλλάδα καὶ δὲν λειτουργεῖ, ἔχοντας στὸ πλευρὸ τοῦ τὸν ἑλληνο-ἀμερικανὸ πολιτικό.
Ἄραγε ἀντιλαμβάνεται τὶς λεπτὲς ἐθνικὲς καὶ θρησκευτικὲς ἰσορροπίες τῆς ὑπόθεσης;
Γιατί εἶναι διαφορετικὸ νὰ διεκδικήσει κάτι μὲ τὴν προσφυγή του στὴ Δικαιοσύνη, εἴτε τῆς Τουρκίας εἴτε στὸ Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου καὶ ἄλλο νὰ προσπαθεῖ ἐτσιθελικά, μὲ «παλικαρισμοὺς» καὶ τὴν ἀσφάλεια τῆς ἀμερικανικῆς ὑπηκοότητας, νὰ δημιουργήσει de facto καταστάσεις καὶ τετελεσμένα.
Δηλαδὴ ἔτσι ὅπως θέτει τὸ θέμα, γιατί ὄχι, αὔριο μία ὁμάδα γυναικών, ποὺ ἀνήκουν στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, νὰ μὴν πᾶνε καὶ νὰ παραβιάσουν τὸ ἄβατό του Ἁγίου Ὅρους ὑποστηρίζοντας ὅτι τὸ μοναστικὸ καθεστὼς «καταπατᾶ» τὶς θρησκευτικὲς ἐλευθερίες τους.
Ἄραγε αὐτὸς ὁ κύριος θὰ τολμοῦσε νὰ διανοηθεῖ νὰ ἀγνοήσει τὸν τοπικὸ Κυβερνήτη ἢ τὸ Σερίφη τῆς Πολιτείας στὴν ὁποία ζεῖ στὶς ΗΠΑ; Καὶ ἂν τὸ ἔκανε ποιὰ θὰ ἦταν ἡ τύχη του;
Τί εἴδους συμπεριφορὰ τσαμπουκὰ εἶναι αὐτή; Τί θὰ συμβεῖ ἐὰν 200 φανατικοὶ Τοῦρκοι τοὺς ἐπιτεθοῦν ὅταν θὰ πᾶνε νὰ κάνουν τὴν λειτουργία, χωρὶς προηγούμενη συνεννόηση μὲ τὶς Ἀρχές, χωρὶς νὰ ἔχουν ἄδεια; Τί θὰ συμβεῖ ἂν σκοτωθεῖ ἕνας ἄνθρωπος; Ποιὲς θὰ εἶναι οἱ ἐπιπτώσεις στὶς σχέσεις τῶν δύο χωρῶν; Ποιὸς θὰ ἔχει προκαλέσει τὴν κρίση;
Ἔχει λάβει κανεὶς ὑπόψη τοῦ τὶς πιθανὲς παρενέργειες μίας τέτοιας μονομεροῦς πρωτοβουλίας στὴ ζωὴ τῆς ὁμογένειας τῆς Πόλης; Στοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους ποῦ ἦταν μόνοι στὰ Σεπτεμβριανά του ’55; Στὶς ἀπελάσεις τοῦ ’64 – ὅταν μαζὶ μὲ χιλιάδες ἀκόμα ἐκδιώχθηκε καὶ ἡ θεία μου, σὲ μία νύχτα, κρατώντας δύο μωρὰ καὶ μία βαλίτσα στὰ χεριά; Στοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους ποὺ βίωσαν τὶς ἐπιπτώσεις τοῦ Κυπριακοῦ, ποὺ εἶδαν συγγενεῖς καὶ φίλους νὰ ἐγκαταλείπουν τὴν Πόλη μετὰ τὴν τουρκικὴ εἰσβολὴ στὴν Κύπρο, ποὺ κάθε φορᾶ πρῶτοι εἰσπράττουν ὁποιαδήποτε ἀναταραχὴ στὶς σχέσεις τῶν δύο χωρῶν, Ἑλλάδος καὶ Τουρκίας;
Τὰ ἔλαβε λοιπὸν ὅλα αὐτὰ ὑπόψη τοῦ ὁ μαχητικὸς ἑλληνοαμερικανός;
Μᾶλλον ὄχι. Γιατί; Δὲν γνωρίζω. Ἴσως ἀναζητᾶ ἕναν ρόλο, μία θέση στὸ κάδρο τῆς δημοσιότητας, μετὰ τὴν «ἀποστρατεία» του ἀπὸ τὴν τοπικὴ πολιτικὴ τῆς περιφέρειας ὅπου ζεῖ στὶς ΗΠΑ. Καὶ φαίνεται νὰ βρῆκε πρόσφορο ἔδαφος στὴν εὐαισθησία καὶ τὸν συναισθηματισμό, τὴν ἐλπίδα καὶ τὸ ὄνειρο τῶν Ἑλλαδιτῶν. Καὶ τὴν πρωτοβουλία τοῦ ὑποστηρίζουν καὶ κάποιοι ποὺ ἀναζητοῦν ἐναγωνίως νὰ ἐντοπίσουν τὸν «μαρμαρωμένο» βασιλιά. Κάποιοι ποὺ μέχρι σήμερα δὲν πάτησαν τὸ πόδι τους στὴν Πόλη, ποὺ ὑπονόμευσαν καὶ ὑπονομεύουν τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ποὺ δὲν βρῆκαν λίγο χρόνο νὰ ἐπισκεφθοῦν τὰ ἱδρύματα, τὰ σχολεῖα, τὰ νοσοκομεῖα καὶ τὰ γηροκομεῖα τῆς Ὁμογένειας. Ποῦ δὲν βρῆκαν λίγο χρόνο νὰ μάθουν πὼς ζοῦν οἱ ἀδελφοί μας ἐκεῖ, ποιὲς οἱ ἀνάγκες τους, οἱ ἀνησυχίες τους, τὰ προβλήματά τους. Καὶ βρῆκαν τώρα τὴν εὐκαιρία νὰ κρυφτοῦν πίσω ἀπὸ τὴν πρωτοβουλία τοῦ διακεκριμένου ἑλληνοαμερικανοῦ γιὰ νὰ ἱκανοποιήσουν τὶς ἐθνικιστικές τους ἀναζητήσεις.
Περιμένουμε λοιπὸν νὰ δοῦμε τί θὰ γίνει στὶς 17 Σεπτεμβρίου.
Καὶ εὐχόμαστε νὰ μὴν ἀνοίξει ὁ ἀσκὸς τοῦ Αἰόλου.
Πηγή: [www.amen.gr]

Πηγή:Ἀπόψεις γιὰ τὴν Μονὴ Βατοπαιδίου

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: «Γοργοϋπηκόου τήν θαυμαστήν καὶ σεπτήν Εἰκόνα προσκυνήσωμεν, ἀδελφοί…».

2010-09-04T17:38:00-04:00

Πανηγυρίζει στὶς 8 Σεπτεμβρίου τὸ Μετόχι τῆς Ι. Μ. Δοχειαρίου, Ἁγίου Ὅρους, ἡ «Ἱερὰ Μονὴ Παναγίας Θεοσκεπάστου», Σοχοῦ, ποὺ εἶναι ἀφιερωμένη στὴ Γέννηση τῆς Θεοτόκου.

Τὴν Τρίτη, 7 Σεπτεμβρίου, στὶς 5.30 τὸ ἀπόγευμα, στὴν κεντρικὴ πλατεία τοῦ Σοχοὺ θὰ γίνει ἐπίσημη ὑποδοχὴ της Θαυματουργὴς Εἰκόνας τῆς Παναγίας τῆς Γοργοϋπηκόου, της Ι. Μ. Δοχειαρίου, Ἁγίου Ὅρους, ἀπὸ τὸ Δῆμο Σοχού.

Θὰ ἀκολουθήσει λιτάνευση τῆς Θαυματουργῆς Εἰκόνας ἀπὸ τὸ Σοχὸ πρὸς τὴν Ἱερὰ Μονὴ Παναγίας Θεοσκεπάστου.

Στὴ συνέχεια, στὸ Καθολικό της Μονῆς, θὰ τελεσθοῦν οἱ Ἱερὲς Ἀκολουθίες τοὺ Μικροῦ Ἁγιασμοῦ καὶ τοῦ Μικροῦ Ἑσπερινοῦ.

Στὶς 8.00 τὸ βράδυ, θὰ τελεσθεῖ ἡ Ἱερὴ Ἀγρυπνία τῆς Ἑορτῆς τῆς Γεννήσεως τῆς... Θεοτόκου, κατὰ τὸ Ἁγιορείτικο Τυπικό, καὶ τὴν Τετάρτη, 8 Σεπτεμβρίου, κυριώνυμο ἡμέρα τῆς Ἑορτῆς, στὶς 7.00 τὸ πρωί, Πανηγυρικὴ Ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαγκαδᾶ, κ. κ. Ἰωάννου.

Μετὰ τὸ πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας θὰ ἀκολουθήσει λιτάνευση τῆς Θαυματουργῆς Εἰκόνας στὰ πέριξ της Μονῆς.

Τὸ Σάββατο, 11 Σεπτεμβρίου καὶ τὴ Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου στὶς 8.00 μ. μ. θὰ τελεσθεῖ Ἱερὴ Ἀγρυπνία κατὰ τὸ Ἁγιορείτικο τυπικό.

Ἡ Θαυματουργὴ Εἰκόνα θὰ παραμείνει γιὰ προσκύνηση στὸ Μετόχι τοῦ Σοχοῦ μέχρι καὶ τὴν ἑορτὴ τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. (14 Σεπτεμβρίου, καὶ ὥρα 2.00, τὸ μεσημέρι). Κάθε μέρα, στὶς 7.00 τὸ πρωί, θὰ τελεῖται ἡ Θεία Λειτουργία, καὶ στὶς 5.00 τὸ ἀπόγευμα ὁ Ἑσπερινός. Μετὰ τὴ Θεία Λειτουργία, τὸ πρωί, καὶ μετὰ τὸν Ἑσπερινό, τὸ ἀπόγευμα, θὰ ψάλλεται ἡ Παράκληση της Θαυματουργὴς Εἰκόνας τῆς Παναγίας τῆς Γοργοϋπηκόου.

Ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μονὴ

Παναγίας Θεοσκεπάστου Σοχοῦ,

Μετόχι Ι. Μ. Δοχειαρίου, Ἁγίου Ὅρους.

Τήλ. 23950-23288

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΙΕ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

2010-09-04T12:38:00-04:00

Γράφει ὁ Ἀρχ. Ἰωήλ Κωνστάνταρος Ἱεροκήρυκας - Γενικός Ἀρχιερατικός Ἐπίτροπος Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης

(Β΄ Κόρ. Δ΄ 6-15)

Ἔχει λεχθεῖ, καὶ εἶναι φυσικὰ ἀλήθεια μεγάλη, ὅτι ὅσο περισσότερο κανεὶς ἀγωνίζεται γιὰ τὴν ἀγάπη καὶ τὴν δόξα τοῦ Χριστοῦ, τόσο καὶ περισσότερο θὰ δέχεται τὰ πεπυρωμένα βέλη τοῦ πονηροῦ καὶ τοὺς ποικίλους πειρασμοὺς τῶν ἀθέων καὶ πλανεμένων ἀνθρώπων.
Αὐτὴ ἀκριβῶς τὴν κατάσταση μᾶς περιγράφει ὁ μεγάλος ἀπόστολος τῶν ἐθνῶν ὁ Παῦλος, ἀναφερόμενος σὲ συγκλονιστικὰ προσωπικὰ στοιχεῖα τοῦ ἀγώνα καὶ τῆς δράσεώς του. Ὁλόκληρη ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ εἶναι μία συγκλονιστικὴ μαρτυρία ποὺ τὴν παρακολουθεῖ κανεὶς μὲ κομμένη τὴν ἀνάσα... «ἐν παντὶ θλιβόμενοι ἀλλ’ οὐ στενοχωρούμενοι, ἀπορούμενοι ἀλλ’ οὐκ ἑξαπορούμενοι...» (Β΄ Κόρ. Δ΄ 8) δήλ. Συμβαίνει νὰ θλιβόμαστε σὲ κάθε τόπο καὶ σὲ κάθε περίσταση καὶ ὅμως οἱ ἐξωτερικὲς αὐτὲς δυσκολίες, δὲν μᾶς δημιουργοῦν ἀδιέξοδο καὶ ἀγωνιώδη στενοχώρια. Φθάνουμε σὲ ἀπορία, χωρὶς ὅμως καὶ νὰ ἀπελπιζόμαστε ἢ νὰ ἀποστερηθοῦμε ποτὲ μέσον καὶ πόρο σωτηρίας.
Φυσικὰ τὰ ὅσα ἀναφέρει στὴν περικοπὴ αὐτὴ ὁ θεόπνευστος Ἀπόστολος, δὲν ἰσχύουν μόνο γιὰ τοὺς Ἀποστόλους (κυρίως βέβαια γι’ αὐτοὺς ἰσχύουν), ἰσχύουν, θὰ πρέπει νὰ ἰσχύουν καὶ εἰδικῶς γιὰ τοὺς...ἐργάτες τοῦ Εὐαγγελίου, ἀλλὰ καὶ γενικῶς γιὰ τοὺς αὐθεντικοὺς πιστοὺς χριστιανούς, διαχρονικῶς. Ἔχουν ἐφαρμογὴ καὶ μάλιστα ἀπόλυτη οἱ λόγοι αὐτοί, στοὺς πιστοὺς ποὺ ἀγωνίζονται συνειδητὰ ἐναντίον τοῦ διαβόλου, τοῦ μακράν του Θεοῦ κόσμου, καὶ κυρίως ἐναντίον τῆς προσωπικῆς τους ἁμαρτητικὴς ροπῆς, στηριζόμενοι στὴν ἀκράδαντη Ὀρθόδοξη Χριστιανική μας πίστη.
Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότητα ἀδελφοί μου. Βεβαίως τοῦτο σὲ καμμία τῶν περιπτώσεων δὲν θὰ πρέπει νὰ μᾶς καταβάλει. Ὅλως ἀντιθέτως, θὰ πρέπει νὰ μᾶς ἀναπτερώνει τὸν θεῖο ζῆλο γιὰ ἀγῶνες ἱερούς. Ἀγῶνες ποὺ ἔχουν ἄμεση σχέση τόσο μὲ τὰ ἅγια Δόγματα, ὅσο καὶ μὲ αὐτὸ τὸ ἦθος τῆς μητέρας μᾶς Ἐκκλησίας.
Τονίζουμε τὴν διάσταση τοῦ πνευματικοῦ ἀγώνα ποὺ εἶναι ἀνάγκη νὰ φέρουμε ὅλα τὰ τέκνα τῆς Ὀρθοδοξίας, διότι σὲ κάθε ἐποχή, κυρίως ὅμως στὴ δική μας ἐποχὴ τῆς ἀποστασίας, ἀκούγονται, ἀκόμα καὶ ἀπὸ στόματα ποὺ ἄλλα θὰ ἀνέμενε νὰ ἀκούσει κανείς, ἀκούγονται τὸ ὀλιγοτερον παράδοξα κηρύγματα, περὶ δῆθεν ἑνὸς «ἤρεμου» καὶ «ἀθόρυβου» Χριστιανισμοῦ!
Ἔφθασε μάλιστα κάποιος νὰ ἐκφράσει τὴν ἄποψη ὅτι, τὸ πνεῦμα τῆς συγκεκριμένης ἀποστολικῆς περικοπῆς, δὲν μπορεῖ νὰ ἰσχύει σήμερα. Καὶ τοῦτο διότι οἱ καιροὶ εἶναι διαφορετικοὶ καὶ σήμερα δὲν διώκονται οἱ ἐργάτες τοῦ Εὐαγγελίου, ἀφοῦ ἐπισήμως ἡ πολιτεία δέχεται ἢ ἔστω ἀνέχεται τὴν Ἐκκλησία, μέσα στὰ πλαίσια τῆς δημοκρατίας καὶ γενικῶς τῆς διαφορετικότητας καὶ τοῦ οἰκουμενισμοῦ!
Ἀλλ’ ὢ ἀφελέστατε ἄνθρωπε, ποὺ ἔριξες τὸν ὑψηλὸ πήχη τοῦ Εὐαγγελίου στὰ πολιτικὰ καὶ μικροκομματικὰ συμφέροντα καὶ στὰ ἀπαίσια βάραθρα τοῦ ἐπάρατου οἰκουμενισμοῦ...
Τοῦτο μόνο τονίζουμε. Ἂς δοκιμάσει κανεὶς νὰ ἐλέγξει τὸν Καίσαρα καὶ τὴν αὐλή του... Ἂς δοκιμάσει ἡ Ἐκκλησιαστικὴ διοίκηση νὰ ἐλέγξει ἐπισήμως τὶς ἀρχὲς καὶ τὶς ἐξουσίες στὸ θέμα τῶν φοβερῶν ἐκτρώσεων. Ἂς τολμήσουν οἱ ταγοί μας νὰ ρίξουν τὸν δίκαιο ἀφορισμὸ σὲ ὅσους ἐγκληματίες ψήφισαν μέσα στὴν κόλαση ποὺ λέγεται Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, τὴν γενοκτονία τοῦ Ἔθνους μας. Ἂς δοκιμάσουν νὰ ἐλέγξουν ἐπισήμως, καὶ βάσει τοῦ Νόμου τοῦ Θεοῦ, τοὺς διεστραμμένους στὴν ψυχὴ καὶ στὸ σῶμα τύπους, ποὺ μὲ τὶς θεωρίες τους καὶ τὶς πράξεις τοὺς ὑποβιβάζουν τὴν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ στὸ ἐπίπεδο ὄχι ἁπλῶς τῶν ζώων, ἀλλὰ στὸν πυθμένα τοῦ ὑποκτήνους. Ἂς τολμήσουν, ὅσοι ὑμνοῦν τὴν ἀνοχὴ καὶ τὴ δημοκρατικότητα τοῦ Καίσαρος, νὰ ἔρθουν σὲ ἀνοιχτὴ ρήξη μὲ τοὺς ἀντιχριστιανικοὺς νόμους... Νὰ συνεχίσουμε; Ἂς ἀποφασίσουν κάποιοι κληρικοὶ καὶ μάλιστα μοναστικὲς ἀδελφότητες νὰ ἐλέγξουν τοὺς φορεῖς τῆς παναιρέσεως τοῦ οἰκουμενισμοῦ, καὶ τότε θὰ διαπιστώσουν γιὰ τὰ καλὰ τὸ μίσος τοῦ διαβόλου καὶ τῶν ὀργάνων του ἀπὸ τὴν κορυφὴ ἕως καὶ τὴν βάση τοῦ Πολιτικοῦ, Πολιτιακοῦ καὶ ὁποιουδήποτε ἄλλου φορέως καὶ συστήματος, ποὺ ἀπεργάζεται τὸν ἀφανισμὸ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ.
Τὸ ὅτι λοιπὸν ὅλα φαίνονται ὅτι «βαίνουν καλῶς», τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι τὸ κράτος ἔγινε χριστιανικὸ (ἂν εἶναι ποτὲ δυνατόν), τοῦτο δηλώνει, δυστυχῶς, ὅτι χάσαμε τὸν ἀποστολικὸ ζῆλο καὶ τὴν πατερικὴ ἁπλότητα. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότητα φίλοι μου. Ἀλλὰ πῶς νὰ μὴν ἔχουν ἔτσι τὰ πράγματα, ἀφοῦ ἐμεῖς σήμερα ἔχουμε τὴν «διάκριση» καὶ δὲν ὀλισθαίνουμε σὲ «ἀκραίους» καὶ «ἄκριτους» ἀγῶνες, τοὺς ὁποίους ξεκινοῦσαν καὶ τελείωναν οἱ γνήσιοι διάδοχοι τῶν ἀποστόλων, οἱ Στουδίτες, οἱ Μάρκοι Εὐγενικοί, καὶ γενικῶς ὅλοι ὅσοι ζοῦσαν καὶ ἀνέπνεαν μέσα στὴν εὐλογημένη ἀτμόσφαιρα τῆς ἀμωμήτου πίστεώς μας, προσφέροντας τελικῶς καὶ αὐτὸ τὸ αἷμα τους!
Ἀλλ’ ἀδελφοί μου, «στῶμεν καλῶς», ὁ καιρὸς τοῦ «βολέματος» καὶ τοῦ «ἐφησυχασμοῦ» πρέπει νὰ περάσει ἀνεπιστρεπτί, διότι «οἱ καιροὶ οὐ μενετοί».
Εἴθε νὰ αἰσθανθοῦμε ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουμε στὴ συνείδησή μας τὸν παπικὸ ἢ προτεσταντικό, γλυκανάλατο τρόπο «χριστιανικῆς ζωῆς». Εἶναι ἀνάγκη καὶ μάλιστα ἀπόλυτη, ὡς ἀπόγονοι τῶν ἁγίων Ἀποστόλων καὶ πάντων τῶν ἁγίων, νὰ γνωρίσουμε καὶ νὰ ζήσουμε τὴν αὐθεντική, ἀσυμβίβαστη, ἀγωνιστικὴ καὶ κυρίως ὁμολογιακὴ Ὀρθοδοξία μας.
Αὐτὸ τελικὰ εἶναι καὶ τὸ μεγάλο μήνυμα τοῦ Ἀποστόλου ποὺ πρέπει νὰ συλλάβουμε καὶ νὰ ἐφαρμόσουμε.
Ἀμήν.

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Ἑνότης - διαίρεση

2010-09-04T10:25:00-04:00

Τοῦ μακαριστοῦ Ἐπισκόπου π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

«Πάτερ ἅγιε, τήρησον αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου ὢ δέδωκας μοί, ἴνα ὦσιν ἐν καθὼς ἠμεῖς» (Ἰωάν. 17,11)

Η ΓΗ, ἀγαπητοί μου, δὲν εἶνε ἡ μόνιμη κατοικία μας, ὠρίσθηκε ἀπὸ τὸ Θεὸ ὡς προσωρινὴ κατοικία μας. Ἡ αἰώνια πατρίδα καὶ ἡ μόνιμη κατοικία μᾶς εἶνε οἱ οὐρανοί. Ἡ γῆ αὐτή, ποὺ τόσο μᾶς κρατάει προσκολλημένους μὲ τὶς ἡδονὲς καὶ διασκεδάσεις της, μὲ τοὺς θησαυροὺς καὶ τὶς ἀπολαύσεις της, θὰ ἔρθη μέρα ποὺ θὰ καταστραφῆ. Διότι εἶνε ὕλη, καὶ ἡ ὕλη εἶνε φθαρτή. Ἔγινε ἐν χρόνω, καὶ κάθε τί ποὺ ἔγινε ἐν χρόνω ἔχει καὶ τέλος.
Θὰ σημάνη λοιπὸν καὶ γιὰ τὴ γῆ ἡ τελευταία ὥρα. Αὐτὸ τὸ βεβαιώνει καὶ ἡ ἐπιστήμη. Ἀλλὰ περισσότερο ἀπὸ τὴν ἐπιστήμη τὸ βεβαιώνει ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, ἡ ἁγία Γραφή, ἡ ὁποία τὸ τέλος τοῦ κόσμου τὸ ὀνομάζει «συντέλεια τοῦ αἰῶνος» (Μάτθ. 13,39, 24,3, 28,20. Ἔβρ. 9,26). Γιὰ τὸ τέλος τοῦ κόσμου ὁμιλοῦν οἱ προφῆται καὶ μάλιστα ὁ Δανιὴλ καὶ ὁ Ἠσαΐας, ὁμιλοῦν σαφέστερα ὁ Κύριος, οἱ ἀπόστολοι, ἡ Ἀποκάλυψις.
Εἶνε γεγονὸς ὅτι ἡ γῆ θὰ... καταστραφῆ. Ἀλλὰ πρὸ τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος θὰ συμβοῦν τὰ λεγόμενα «σημεῖα τῶν καιρῶν» (Μάτθ. 16,3). Ποιὰ εἶνε τὰ σημεῖα αὐτά; Τὰ ἐξήγησε ὁ Κύριος, θὰ εἶνε «λιμοὶ» (πείνα), «λοιμοὶ» (ἀσθένειες ποὺ οἱ ἄνθρωποι θὰ πεθαίνουν σὰν τὶς μύγες), «σεισμοὶ κατὰ τόπους», μία «θλίψις μεγάλη, οἴα οὐ γέγονεν ἀπ' ἀρχῆς κόσμου», καὶ τέλος θὰ σκοτισθῆ ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη, τὰ ἄστρα θὰ πέσουν καὶ οἱ «δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται» (Μάτθ. 24,7,21,29. Λούκ. 21,11). Ποιὸς θὰ τὰ πίστευε αὐτά, ἂν δὲν τὰ ἔλεγε τὸ στόμα τοῦ Κυρίου ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ;
Σημεῖα τῶν καιρῶν θὰ εἶνε ἡ ἀναστάτωσι τοῦ φυσικοῦ κόσμου. Καὶ στὶς μέρες μᾶς παρουσιάστηκαν τέτοια φαινόμενα ἀναταραχῆς τοῦ φυσικοῦ κόσμου. Στὴ Νότιο Ἀμερική, στὶς ἀκτὲς τῆς Χιλῆς, ἐνῶ ἦταν ξαπλωμένοι γυμνοὶ στὶς ὡραῖες ἀμμουδιὲς καὶ διασκέδαζαν —ὅπως συμβαίνει καὶ στὶς δικές μας παραλίες—, ξαφνικὰ σείστηκε ἡ γῆ, ἄνοιξαν ἡφαίστεια, χύθηκε λάβα, χάθηκαν ὁλόκληρα νησιὰ ἐνῶ ἐμφανίστηκαν ἄλλα νέα νησιά, ἡ θάλασσα ἀγρίεψε, τὰ κύματα ὑψώθηκαν 15 μέτρα καὶ σάρωσαν ἐκτάσεις, χιλιάδες ἦταν οἱ νεκροὶ καὶ οἱ ἄστεγοι. Τέτοιο γεγονὸς δὲν ξαναέγινε.
* * *

Ἀλλ' ἂν μὲ ρωτήσετε, ἀγαπητοί μου, ποιὸ εἶνε τὸ φοβερώτερο σημεῖο τῶν καιρῶν, θὰ σᾶς πῶ ὅτι δὲν εἶνε τὰ φαινόμενα αὐτά. Δὲν εἶνε ὁ τυφώνας, δὲν εἶνε ὁ σεισμός, δὲν εἶνε ἡ πυρκαϊά, δὲν εἶνε τὰ κύματα τῆς θαλάσσης. Τὸ φοβερώτερο σημεῖο τῶν καιρῶν εἶνε ἡ διαίρεσις, ποὺ ἐπικρατεῖ τώρα μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων. Οὐδέποτε ἄλλοτε ὁ κόσμος ἦταν τόσο διηρημένος. Ποῦ νὰ ρίξουμε τὸ βλέμμα καὶ νὰ μὴ δοῦμε διαίρεσι; Διαίρεσις στὰ ἔθνη. Ἡνωμένα Ἔθνη λέγεται ὁ γνωστὸς διεθνὴς ὀργανισμός, ἀλλὰ κατ' εὐφημισμόν. Πρέπει νὰ κατεβάσουμε τὴν πινακίδα «Ἡνωμένα Ἔθνη» καὶ νὰ γράψουμε «Διηρημένα Ἔθνη». Κάτω ἀπὸ τὰ μειδιάματα καὶ τὶς φιλοφρονήσεις τῆς διπλωματίας κρύβεται μεγάλη ἐχθρότης. Ὄχι τόσο μεταξὺ τῶν μικρῶν ἐθνῶν - αὐτὰ εἶνε τὰ θύματα, ὅσο μεταξὺ τῶν μεγάλων, ποὺ σὰν θηρία τῆς Ἀποκαλύψεως εἶνε ἕτοιμα νὰ πέσουν τὸ ἕνα πάνω στὸ ἄλλο. Ἀλλὰ διηρημένο εἶνε καὶ κάθε ἔθνος ἐσωτερικῶς, ὑπάρχει τὸ μικρόβιο τῆς διαιρέσεως σὲ κόμματα, παρατάξεις, φατρίες, ἀρχηγούς, συμφέροντα, ἑταιρεῖες. Πρὸ παντὸς δὲ σ' ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνες. Ἀνοῖξτε τὴν ἱστορία. Τρεῖς χιλιάδες χρόνια ζωὴ ἔχουμε, καὶ στὸ διάστημα αὐτὸ λίγες φορὲς τὸ ἔθνος μᾶς ἦταν ἑνωμένο. Κι ὅταν ἦταν ἑνωμένο τότε ἦταν ἔνδοξο καὶ ἀήττητο, ἔπαιρνε τὶς κορυφὲς τῆς Πίνδου καὶ τὴν ὕψωνε μέχρι τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ. Ὅπως εἶπε κάποιος, ἂν οἱ Ἕλληνες ἦταν ἑνωμένοι, θὰ εἶχαν κυριαρχήσει στὴν ὑφήλιο. Ἡ διαίρεσις εἶνε ἡ μεγαλυτέρα συμφορὰ τοῦ ἔθνους μας. Ἡ διχόνοια βασίλευε συχνά, καὶ τότε συνέβαιναν πολλὰ κακά, παράδειγμα ἡ καταστροφὴ τῆς Μ. Ἀσίας.
• Παντοῦ διαίρεσις, σὲ χωριὰ καὶ κοινότητες. Διηρημένο ὅμως καὶ τὸ μικρότερο βασίλειο τοῦ κόσμου. Ποιὸ εἶνε τὸ μικρότερο βασίλειο, μὲ βασιλιὰ μὲ βασίλισσα καὶ λαό; Ἡ οἰκογένεια, ὁ πατέρας βασιλιάς, ἡ μάνα βασίλισσα καὶ λαὸς τὰ παιδιά. Διαίρεσις βασιλεύει στὸ σπίτι. Ἀναρχία σκέψεως καὶ ἐνεργείας. Ἡ γυναίκα δὲν ὑπακούει στὸν ἄντρα, ὁ ἄντρας δὲν σέβεται τὴ γυναίκα, τὰ παιδιὰ δὲν ὑπολογίζουν κανένα. Σύζυγοι διίστανται μεταξύ τους καὶ παιδιὰ πρὸς τοὺς γονεῖς. Τὸ σπίτι, ποὺ ἄλλοτε ἦταν παράδεισος, ἐκκλησία, μοναστήρι, τώρα δὲν «τραβάει», δὲν εἶνε μαγνήτης. Πρῶτα οἱ μικρὲς καλύβες τῶν χωριῶν ἦταν παλάτια τοῦ οὐρανοῦ, ἄγγελοι κατοικοῦσαν ἐκεῖ, τώρα στὶς μεγάλες πολυκατοικίες κατοικοῦν δαίμονες φτερωτοί. Εὐλογημένη ἡ ἐποχή, ποὺ οἱ ἄνθρωποι δὲν ἦταν μὲν νοητικῶς ἀνεπτυγμένοι ἀλλ' εἶχαν καλλιεργημένη τὴν καρδιά. Τώρα τὸ σπίτι κατήντησε ξενοδοχεῖο ὕπνου καὶ φαγητοῦ. Σπάνιο τὸ φαινόμενο νὰ βρὴς ἀντρόγυνο ἀγαπημένο, παιδιὰ μὲ σεβασμό. Δεῖξτε μου ἕνα σπίτι ποὺ νὰ ὑπάρχη ὁμόνοια καὶ ἑνότης μὲ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ!
Μὰ ὑπερβολικὰ τὰ λές, θὰ μοῦ πῆτε. Ἂν τὰ λέω ὑπερβολικά, τότε πηγαίνετε στὴν ἀρχιεπισκοπὴ καὶ ρωτῆστε, κι ἂν εἶστε Χριστιανοὶ θὰ κλάψετε γιὰ τὸ κατάντημά μας. Πρῶτα, μὲ ἀγράμματους παπάδες, σὲ 1.000 γάμους δὲν εἴχαμε οὔτε 1 διαζύγιο. Τώρα, μὲ παπάδες καὶ δεσποτάδες πτυχιούχους, στοὺς 3 γάμους ὁ 1 διαλύεται! Ἔχουμε μεγάλη εὐθύνη οἱ κληρικοί, δὲν ἐκπληρώνουμε τὸν προορισμό μας. Κάθε μέρα ἐκδίδονται πλῆθος διαζύγια. Φθάσαμε νὰ γίνη ἡ Ἑλλὰς Χόλλυγουντ.
• Ζητάει ὁ ἄνθρωπος τὴν ἑνότητα στοὺς λαούς, στὰ ἔθνη, στὶς οἰκογένειες, καὶ δὲν τὴ βρίσκει. Μπαίνει τέλος στὴν Ἐκκλησία, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι ἐδῶ θὰ βρῆ τὴν ἑνότητα, ἀφοῦ ἡ Ἐκκλησία προσεύχεται «ὑπὲρ ...τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως» (θ. Λείτ.) καὶ ὁ Χριστός μας σήμερα ὑψώνει τὰ χέρια στὸ εὐαγγέλιο καὶ προσεύχεται νὰ εἶνε ἑνωμένοι οἱ Χριστιανοὶ (βλ. Ἴωαν. 17,11). Καὶ τί βλέπει; Ἐδῶ ὀρθόδοξοι, ἐκεῖ φράγκοι, πιὸ 'κει διαμαρτυρόμενοι σὲ τρακόσα κομμάτια.
Ἡ διαίρεσις τῶν Χριστιανῶν εἶνε ἕνα ἐμπόδιό της διαδόσεως τοῦ χριστιανισμοῦ - τὰ δύο τρίτα του κόσμου εἶνε εἰδωλολάτρες. Πᾶνε οἱ ἱεραπόστολοι στοὺς ἀγρίους, τοὺς κηρύττουν τὸ Εὐαγγέλιο, κ' ἐκεῖνοι δακρύζουν. Καὶ θὰ περίμενε κανεὶς νὰ βαπτίζωνται καὶ νὰ γίνωνται Χριστιανοί. Ἐν τούτοις δὲν βαπτίζονται. Ὡραία, λένε, εἶνε τὰ λόγια σας, τὰ ἄμφιά σας, οἱ ψαλμωδίες σας, εἶστε ὅμως κομματιασμένοι, δὲν ἔχετε ἀγάπη μεταξύ σας, οἱ Ἄγγλοι κυνηγοῦν τοὺς Ἀμερικανούς, οἱ Ἀμερικανοὶ τοὺς Ἄγγλους καὶ οὕτω καθ' ἑξῆς. Ἐμεῖς, ποὺ δὲν εἴμαστε Χριστιανοί, ἔχουμε περισσότερη ἑνότητα μεταξύ μας, ἐσεῖς δὲν εἶστε ἑνωμένοι, ἔχετε μίσος μεταξύ σας. Νὰ πάτε λοιπὸν πρῶτα ν' ἀγαπηθῆτε μεταξύ σας καὶ μετὰ νὰ ἔλθετε νὰ κηρύξετε σ' ἐμᾶς τὸ Εὐαγγέλιο.
* * *

Σήμερα εἶνε ἑορτὴ τῶν 318 πατέρων ποὺ συνεκρότησαν τὴν Πρώτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο καὶ συνέθεσαν τὸ Πιστεύω. Εἶνε ὅλοι ἀστέρες τῆς Ἐκκλησίας μας. Δὲν θ' ἀναφερθῶ σὲ κάποιον ἀπὸ αὐτούς, ἡ σκέψι μου πηγαίνει σ' ἕναν ἄλλο πατέρα, ποὺ δὲν ἀνήκει σ' αὐτοὺς ποὺ συνέθεσαν τὸ Πιστεύω, συνέθεσε ὅμως τὴν θεία Λειτουργία, ποὺ τελεῖται καὶ τὴν ἀκοῦμε συνεχῶς. Εἶνε ὁ μεγάλος διδάσκαλος τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, τὸν ὅποιο πάντοτε μνημονεύουμε. Τὸν ρώτησαν λοιπόν, πότε θὰ γίνη ἡ συντέλεια τῶν αἰώνων, καὶ ὁ Χρυσόστομος ἀπήντησε ἀπὸ τὸν ἄμβωνα.
Ἀδελφοί μου, ἡ συντέλεια θὰ ἔλθη ὅταν δῆτε νὰ εἶνε οἱ ἄνθρωποι διηρημένοι, οἱ γυναῖκες νὰ μὴν ὑπακούουν στοὺς ἄντρες τους, οἱ ἄντρες νὰ μὴν ἀγαποῦν τὶς γυναῖκες τους, τὰ παιδιὰ νὰ σηκώνουν χέρι καὶ νὰ χτυποῦν τοὺς γονεῖς, οἱ λαϊκοὶ νὰ μὴν ὑποτάσσωνται, νὰ γίνωνται ἐμφύλιοι σπαραγμοί. Ἀλλὰ τὸ τέλος θὰ ἔλθη πρὸ παντὸς ὅταν ἡ διαίρεσις εἰσχώρηση στὴν ἐκκλησία, φθάση μέσα στὸ θυσιαστήριο, ὅταν δῆτε νὰ συμπλέκωνται καλόγεροι μὲ καλογήρους, διάκοι μὲ διακους, ἱερεῖς μὲ ἱερεῖς καὶ ἐπίσκοποι μὲ ἐπισκόπους.
Τί βλέπουμε, ἀγαπητοί μου; Ζοῦμε σὲ τέτοιες ἡμέρες, καὶ μόνο ὁ Θεὸς νὰ μᾶς σώση. Ἂν μᾶς σώση, ἡ σωτηρία δὲν θὰ ὀφείλεται σ' ἐμᾶς. Ἂν μᾶς σώση, θὰ μᾶς σώση χάρις στὰ μικρὰ ἀθῶα παιδάκια ποὺ εἶνε στὶς κούνιες.
Νὰ μετανοήσουμε. Ἂν ἐξακολουθήσουμε τὴν τακτική του μίσους, θὰ τιμωρηθοῦμε, θὰ σειστοῦμε καὶ δὲ θὰ μείνη λίθος ἐπὶ λίθον. Ἂς μετανοήσουμε, ἂς γονατίσουμε, ἂς παρακαλέσουμε ὅλοι, μικροὶ - μεγάλοι, λαϊκοὶ καὶ κληρικοί, παπάδες καὶ δεσποτάδες, ἄρχοντες καὶ λαός, ὁ Θεὸς νὰ γίνη ἴλεως, νὰ πνεύση μεταξὺ μας ἡ ἀγάπη, ἡ ὁμόνοια καὶ ἡ δικαιοσύνη, ὥστε μὲ ἕνα στόμα νὰ δοξάζουμε Πατέρα Υἱὸν καὶ ἅγιον Πνεῦμα εἰς αἰώνας αἰώνων. ἀμήν.
† ἐπίσκοπος Αὐγουστίνος

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία, ἡ ὁποία ἔγινε στὸν ἴ. ναὸ Ἄγ. Κωνσταντίνου Κολωνοῦ - Ἀθηνῶν τὴν 29-5-1960. Καταγραφὴ καὶ σύντμησις 31-5-2009.
πηγή: [www.augoustinos-kantiotis.gr]
ἀπό:Ι.Μ.Παντοκράτορος

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Ὁμιλία-μαρτυρία τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου γιὰ τὴν προσκύνηση τῶν εἰκόνων

2010-09-04T08:13:00-04:00

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ἡ ὁμιλία αὐτὴ τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου ἐκφωνήθηκε μὲ σκοπὸ τὴν ἐνημέρωση τῆς Ἐκκλησίας γιὰ τὰ θαυμάσια ἔργα ποὺ ἐπιτελέσθηκαν στὴν Ἐκκλησία τῆς Βηρυτοῦ, μέσω τῆς τιμίας εἰκόνας τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ. Ἡ ἱστορική του ἀξία εἶναι ἰδιαίτερα σημαντική. Ἀπὸ τὴν μία πλευρὰ μαρτυρεῖ γιὰ τὴν προσκύνηση τῶν εἰκόνων σὲ μία ἐποχὴ ποὺ αὐτὴ ἀμφισβητεῖται ἀπὸ διάφορες αἱρετικὲς ὁμάδες. Δείχνει ὅτι τόσο ἡ ἁγιογραφικὴ ἀπεικόνιση τοῦ Κυρίου, ὅσο καὶ ἡ τιμητικὴ προσκύνηση τῶν εἰκόνων ἦταν εὐρέως διαδεδομένη κατὰ τὴν διάρκεια τῆς πρώτης μεταποστολικῆς ἐποχῆς. Αὐτὸ τὸ γεγονὸς μᾶς ἐπιτρέπει ν’ ἀναγάγουμε τὴν ἀνάπτυξη τῆς εἰκονογραφίας στὴν ἀποστολικὴ ἐποχή.

Στὴν παρακάτω ἀφήγηση, οἱ Ἰουδαῖοι καταλαβαίνουν ξεκάθαρα, ὅτι ὅπως ἡ τιμὴ πρὸς τὴν εἰκόνα ἀνάγεται στὸ εἰκονιζόμενο πρόσωπο, ἔτσι καὶ ἡ ἀτιμία πρὸς τὴν εἰκόνα ἀνάγεται ἐπίσης πρὸς τὸ εἰκονιζόμενο πρόσωπο.

Ἀπὸ τὴν ἄλλη μποροῦμε νὰ παρατηρήσουμε τὴν διάδοση τῆς ὀρθόδοξης πίστης σὲ ὁμάδες πληθυσμῶν ποὺ διέκειντο ἐχθρικὰ πρὸς αὐτήν. Ὅπως καὶ μὲ τὴν περίπτωση τῶν μαρτύρων, ἡ πίστη τοῦ Χριστοῦ ἡ ἁγία μεταδίδεται μέσω τῆς ἐμπειρικῆς ἐπιβεβαίωσης τῆς ὀρθότητος...αὐτῆς.
Δὲν ἐπιβάλλεται μὲ αὐτοκρατορικὰ διατάγματα ἢ ἄλλες μεθόδους ἐπιβολῆς, κρατικῆς ἢ ἐκκλησιαστικῆς προέλευσης. Ἀλλὰ ἀκολουθώντας τὸ θυσιαστικὸ παράδειγμα τοῦ Κυρίου, οἱ μάρτυρες μὲ τὴν ὁμολογία τους, τὴν ὁποία ὑπέγραφαν μὲ τὸ ἴδιο τους τὸ αἷμα, ματαλαμπάδευαν τὸ χριστιανικό τους φρόνημα.
Ὁ θαυμαστὸς αὐτὸς τρόπος τῆς ταπείνωσης καὶ τῆς θυσίας ἔπεισε τὸν ἀρχαῖο κόσμο, ὅτι ὁ Θεὸς τῶν Χριστιανῶν εἶναι ὁ μόνος ἀληθινὸς Θεός, καὶ τὸν ὁδήγησε στὸ βάπτισμα. Ἂς δοῦν τὴν ἀρχαία αὐτὴ μαρτυρία οἱ σύγχρονοι ἀμφισβητίες τῆς ἐκκλησιαστικῆς Ἱερᾶς Παραδόσεως, καὶ οἱ σύγχρονοι νοσταλγοὶ τῆς ἀπορριπτέας εἰδωλομανίας καὶ ἂς συνετιστοῦν. Διότι ἡ ἱστορικὴ ἀλήθεια διαψεύδει τοὺς ἰσχυρισμούς τους.

ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Λόγος εἰς τὸ θαῦμα τὸ γεγονῶς ἐν Βηρυτῶ, περὶ τῆς τιμίας καὶ σεβασμίας εἰκόνος τοῦ Κυρίου
Καὶ Θεοῦ ἠμῶν.

1. Ὑψῶστε τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς διανοίας σας, καὶ κοιτάξτε τὸ νέο καὶ παράδοξο θαῦμα, τὸ ὁποῖο ἔγινε στὶς μέρες μας. Ἐμβλέψατε στὴν ἄπειρη ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ, δῶστε δόξα σ’ αὐτόν, κατανοῆστε τὴν ἄφατη φιλανθρωπία καὶ τὸ μέγεθος τῆς οἰκονομίας, καὶ θρηνῆστε μὲ εὐφροσύνη. Διότι γιὰ τὸν Θεὸ τίποτα δὲν εἶναι παράξενο. Διότι σὲ αὐτὸ τὸ παράδοξο θαῦμα, τὸ ὁποῖο ἔγινε στὶς ἡμέρες ἐκεῖνες, ξεσηκώθηκαν ὅλες οἱ καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων. Πράγματι, ξεσηκώθηκε ὁ οὐρανὸς ἀπὸ τὸ τόλμημα, ταράχθηκαν οἱ καρδιὲς ὅλων τῶν ἀνθρώπων. Πράγματι, ξεσηκώθηκαν οἱ ἄβυσσοι, ὁ ἥλιος σκοτίσθηκε καὶ ἡ σελήνη καὶ οἱ ἀστέρες ταράχθηκαν, ἀπὸ αὐτὸ ποὺ οἰκονομήθηκε ἀπὸ τὸν Κύριο. Ὅλες οἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν ἀκούσατε καὶ μείνετε ἐκστατικές, γενεὲς τῶν γενεῶν, γιὰ τὸ παράδοξο θαῦμα ποὺ ἔγινε στὶς μέρες αὐτές.

2. Ὑπάρχει πόλις ποὺ λέγεται Βηρυτός, στὴν περιφέρεια τῆς Ἀντιόχειας. Σ’ αὐτὴ τὴν πόλη ὑπῆρχαν πλήθη Ἰουδαίων. Κοντὰ στὴν συναγωγὴ τοὺς κάποιος Χριστιανὸς ἀφοῦ ἔλαβε κελὶ διέμενε. Ἐφτίαξε ὁλόσωμη εἰκόνα τοῦ Κυρίου ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ζωγραφισμένη μὲ πολλὴ ὡραιότητα. Ἀφοῦ πέρασε πολὺς καιρός, ὁ Χριστιανὸς θέλησε ν’ ἀναχωρήσει ἀπὸ τὸ κελὶ αὐτό. Ἀναζήτησε, λοιπόν, ἄλλο κελὶ μεγαλύτερο, ἐπειδὴ τοῦ χρειάζονταν, κι ἐπειδὴ τὸν πλησίαζαν οἱ Ἰουδαῖοι. Ὄταν βρῆκε ἄλλο οἴκημα, μετακόμισε ἐκεῖ, παίρνοντας μαζὶ ὅλα τὰ ὑπάρχοντά του. Κατ’ οἰκονομία Θεοῦ, ποὺ θέλει νὰ σωθοῦν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι καὶ νὰ ἔρθουν σὲ ἐπίγνωση τῆς ἀλήθειας, καὶ ποὺ δείχνει ὅλα τὰ θαυμάσιά του σὲ ὅλους ὅσους πιστεύουν σὲ αὐτὸν ἀληθινά, ἔχοντας λάβει ὁ Χριστιανὸς ὅλη τὴν περιουσία του, ὅπως εἰπώθηκε προηγουμένως, κατελήφθη ἡ εἰκόνα τοῦ Κυρίου ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μόνη, διότι τὴν ξέχασε στὸ κελί.

3. Κάποιος Ἰουδαῖος ἔλαβε τὸ κελὶ γιὰ νὰ μείνει, ἐκεῖ ποὺ ἦταν ἡ εἰκόνα τοῦ παμβασιλέως Χριστοῦ, καὶ ἀφοῦ μετέφερε τὰ ὑπάρχοντά του στὸ κελί, διέμενε, χωρὶς νὰ ἔχει δεῖ τὴν εἰκόνα τοῦ Κυρίου, ὅτι βρίσκεται ἐκεῖ, οὔτε ἀντιλήφθηκε τὸν τόπο ἐκεῖνο. Μία τῶν ἡμερῶν κάλεσε Ἑβραῖο γιὰ νὰ φᾶνε μαζί. Τὴν ὥρα ποὺ ἔτρωγαν, σήκωσε τὰ μάτια ὁ προσκεκλημένος, εἶδε τὴν εἰκόνα τοῦ Κυρίου ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ λέει στὸν Ἰουδαῖο ποῦ τὸν κάλεσε, «Σὺ ποῦ εἶσαι Ἰουδαῖος πῶς κι ἔχεις τὴν εἰκόνα τούτου;» καὶ ξεστόμισε πολλὲς ὕβρεις καὶ ἀθέμιτες ἀπὸ τὸ μιαρό του στόμα ἐναντίον τῆς τιμίας εἰκόνας τοῦ Δεσπότου, τὶς ὁποῖες δὲν πρέπει ὁ ἄνθρωπος νὰ βάζει στὴν διάνοιά του. Ἔδειξε ὁ προσκεκλημένος τὴν εἰκόνα σ’ αὐτὸν ποὺ τὸν κάλεσε, καὶ ἄρχισε ὁ Ἑβραῖος νὰ ὁρκίζεται στὴν ἰουδαϊκὴ πίστη, ὅτι «Μέχρι τώρα δὲν εἶχα δεῖ τὴν εἰκόνα αὐτή». Ὁ προσκεκλημένος Ἑβραῖος σιώπησε. Σηκώθηκε καὶ πῆγε στοὺς Ἰουδαίους, τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ νομοδιδασκάλους καὶ τοὺς λέει, ὅτι «ὁ τάδε Ἑβραῖος ἔχει εἰκόνα τοῦ Ναζωραίου στὸ σπίτι του, καὶ τὴν εἶδα μὲ τὰ ἴδιά μου τὰ μάτια». Αὐτοὶ ἀφοῦ ἄκουσαν εἶπαν, «Πῶς μπορεῖς νὰ τὸ ἀποδείξεις αὐτό;» Τοὺς λέει, «Ἀκολουθῆστε μέ, κι ἐγὼ θὰ σᾶς τὴν δείξω». Ἔκαναν λοιπόν, συμβούλιο, ὥστε νὰ μαζευτοῦν τὸ πρωὶ καὶ νὰ εἰσβάλλουν στὸ κελί, στὸ ὁποῖο ἦταν ἡ εἰκόνα τοῦ Κυρίου.

4. Ὅταν ἔγινε πρωί, μαζεύτηκαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι αὐτῶν, καὶ παίρνοντας μαζί τους τὸν Ἰουδαῖο, πηγαίνουν στὸν οἶκο τοῦ Ἑβραίου, ὅπου ἦταν ἡ εἰκόνα τοῦ Κυρίου. Φθάνοντας στὴν οἰκία μπῆκαν μέσα οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι καὶ ὅλος ὁ ὄχλος, καὶ βλέπουν τὴν εἰκόνα τοῦ Κυρίου. Τότε, γεμάτοι θυμό, τὸν μὲν Ἰουδαῖο ποὺ ἔμενε ἐκεῖ τὸν πέταξαν ἔξω κάνοντας τὸν ἀποσυνάγωγο, τὴν δὲ εἰκόνα τοῦ Κυρίου ἠμῶν, ἀφοῦ τὴν κατέβασαν, εἶπαν μεταξύ τους ὅτι «Ὅπως οἱ πατέρες μας τὸν ἐνέπαιξαν, ἔτσι κι ἐμεῖς τὸν ἐμπαίζουμε». Τότε ἄρχισαν νὰ φτύνουν στὸ πρόσωπο τῆς εἰκόνας τοῦ Κυρίου, καὶ τὴν ράπισαν στὸ πρόσωπο, ὁ καθένας ξεχωριστά, καὶ ὅλοι τους ραπίζοντας τὴν εἰκόνα τοῦ Κυρίου ἔλεγαν, «Ὅσα ἔκαναν οἱ πατέρες μας, ὅλα θὰ τὰ κάνουμε στὴν εἰκόνα του». Εἶπαν ὅτι, «Ἀκούσαμε, ὅτι πολλοὺς ἐμπαιγμοὺς ἔκαναν σ’ αὐτόν, κι ἐμεῖς ὅλα θὰ τὰ κάνουμε». Μὲ ἄπειρους ἐμπαιγμοὺς ἐνέπαιξαν τὴν εἰκόνα τοῦ Κυρίου, τὰ ὁποία δὲν τολμοῦμε νὰ ποῦμε. Μετὰ εἶπαν, «Ἀκούσαμε ὅτι κάρφωσαν τὰ χέρια του, αὐτὸ θὰ κάνουμε κι ἐμεῖς». Τότε ἐφτίαξαν καρφιὰ καὶ κάρφωσαν τὰ χέρια καὶ τὰ πόδια τοῦ Κυρίου. Εἶπαν πάλι, «Ἀκούσαμε ὅτι πότισαν αὐτὸν ξύδι καὶ χολὴ μὲ σφουγγάρι, τὸ ἴδιο θὰ κάνουμε κι ἐμεῖς». Κι ἔκαναν τὸ ἴδιο, βάζοντας στὸ στόμα τοῦ Κυρίου στὴν εἰκόνα σφουγγάρι γεμάτο ξύδι. Εἶπαν πάλι, «Μάθαμε ὅτι χτύπησαν τὸ κεφάλι του μὲ καλάμι, τὸ ἴδιο θὰ κάνουμε κι ἐμεῖς». Κι ἀφοῦ πῆραν καλάμι τὸν χτυποῦσαν στὸ κεφάλι. Εἶπαν πάλι, «Γνωρίζουμε μὲ ἀκρίβεια, ὅτι τρύπησαν τὴν πλευρά του μὲ λόγχη, νὰ μὴν παραλείψουμε ἀλλὰ νὰ τὸ πράξουμε κι αὐτό». Καὶ γιὰ νὰ τὸ κάνουν ἔστειλαν νὰ φέρουν λόγχη. Ὅταν μεταφέρθηκε ἡ λόγχη, τὴν σήκωσαν καὶ κέντησαν τὴν πλευρὰ τῆς εἰκόνας τοῦ Σωτῆρος. Ἀμέσως ἀνέβλυσε αἷμα καὶ ὕδωρ πολύ. Καὶ ὅταν ἔγινε αὐτὸ τὸ παράδοξο θαῦμα, ἔκπληξη κατέλαβε ὅλους ὅσους ἔβλεπαν τὶς δυναστεῖες τοῦ Θεοῦ καὶ τὰ θαυμάσιά του.

5. Πόσο ἀνεξερεύνητα εἶναι τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου, καὶ ἀπέραντη ἡ ἀγαθότητα καὶ τὸ πολὺ ἔλεός σου Δέσποτα! Ποιὸς θὰ μιλήσει γιὰ τὶς δυναστεῖες σου Κύριε; Θὰ κάνει ν’ ἀκουστοῦν οἱ ἔπαινοί σου φιλάνθρωπε; Ποῦ δὲν θέλεις τὸν θάνατο τοῦ ἁμαρτωλοῦ, ἀλλὰ νὰ μετανοήσει καὶ νὰ ζήσει; Χριστὲ δόξα σοί. Ποιὸς εἶναι σὰν κι ἐσένα Δέσποτα; Ποιὸς ἐκτὸς ἀπὸ σένα πράττει φοβερὰ καὶ ἐξαίσια; Ὢ τοῦ θαύματος! Ὢ τῆς τοῦ Σωτῆρος μεγαλειότητος! Ἔφριξαν καὶ τώρα οἱ ἄνω δυνάμεις γὶ αὐτό. Ὢ πόση μακροθυμία! Ὢ πόσο ἔλεος! Διότι πρωτύτερα ἀφοῦ ἔλαβε σάρκα ὁ ἄσαρκος ἐκ τῆς Παρθένου Μαρίας γιά μας καὶ τὴν σωτηρία μας, σταυρώθηκε μὲ ἐκείνη τὴν σάρκα, ἐνῶ ἦταν ἀπαθὴς κατὰ τὴν θεότητα? τώρα πάλι ὡς εἰκόνα σταυρώθηκες, ὢ Δέσποτα, σὲ ἔλεγχο τῶν ἀσεβῶν καὶ πάντων τῶν ἀπίστων, σὲ στήριγμα τῶν ὅσων πιστεύουν εἰς σέ. Ἀλλὰ δόξα σοὶ Δέσποτα, ὁ μόνος παντοδύναμος, μαζὶ μὲ τὸν εὐλογητὸ Θεὸ ἠμῶν, σὺν τῷ παναχράντω Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῶ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστῷ, καὶ τῷ ἀγαθῶ καὶ ζωοποιῶ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

6. Ἀκοῦστε κι ἐσεῖς, ἀδελφοί, μὲ φόβο Θεοῦ καὶ χαρὰ τὰ ὑπόλοιπα τὰ ὁποία οἰκονόμησε ὁ Κύριος. Διότι μετὰ τὸ χτύπημα τῆς λόγχης στὴν πλευρὰ τῆς ἁγίας καὶ τιμίας εἰκόνας, καὶ τὴν ἀνάβλυση τοῦ αἵματος καὶ τοῦ ὕδατος, συγκεντρώθηκε ὅλο τὸ πλῆθος τῶν Ἰουδαίων, κι ἔλεγαν μεταξύ τους, «Ἐπειδὴ διαδίδουν αὐτοὶ ποὺ τὸν σέβονται, ὅτι ἰατρεῖες πολλὲς κάνει, ἂς παραλάβουμε τὸ αἷμα του καὶ τὸ ὕδωρ καὶ ἂς μαζέψουμε ὅλους τους ἀρρώστους του λαοῦ, καὶ ἂς χρίσουμε αὐτοὺς μὲ αὐτό, γιὰ νὰ δοῦμε ἂν εἶναι ἀληθινὰ τὰ ὅσα λένε. Καὶ φέρνοντας ἕνα ποτήρι στὴν πλευρὰ τοῦ Κυρίου, ἐμπαίζοντας τὸ γέμισαν, ἀπὸ κεῖ ποὺ ἔβγαινε τὸ ὕδωρ. Καὶ συγκέντρωσαν ὅλους τους ἀρρώστους, καὶ πρῶτο ἕναν παράλυτο, γιὰ τὸν ὁποίον γνώριζαν ὅτι ἦταν ἐκ γενετῆς. Φέρνοντας, λοιπόν, τὸν παράλυτο τὸν ἔχρισαν κι ἀμέσως ἔγινε ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος. Ταυτόχρονα ἔγινε μεγάλη ταραχὴ στὴν πόλη, κι ὅλοι ἔρχονταν ἐξαιτίας τῶν ἀπείρων θεραπειῶν καὶ θαυματουργιῶν. Ξεσηκώθηκε καὶ ὅλο τὸ πλῆθος τῶν Ἰουδαίων κι ἔφερναν τοὺς ἀσθενεῖς τους, παράλυτους, κουλούς, χωλοὺς καὶ τυφλοὺς καὶ δαιμονισμένους, καὶ ἄλλους ποὺ εἶχαν κάθε εἶδος ἀσθένειας. Καὶ ὅλων τὰ σώματα γίνονταν ὑγιῆ μετὰ τὴν χρίση τοῦ αἵματος καὶ τοὺς ὕδατος ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς τιμίας εἰκόνας τοῦ Κυρίου. Ὅλοι οἱ ἀρχιερεῖς καὶ πρεσβύτεροι καὶ ὁ λαὸς τῶν Ἰουδαίων πίστευσαν στὸν Κύριο ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστό, τὸν ἀληθινὸ Θεό μας, κράζοντας καὶ λέγοντας, «Μέγας ὁ Θεὸς τῶν Χριστιανῶν, μεγάλη ἡ πίστη τῶν Χριστιανῶν. Δόξα σοὶ Χριστέ, ἐσὺ τον ὁποῖο οἱ πατέρες μᾶς σταύρωσαν, ἐσὺ ποὺ καὶ ἀπὸ ἐμᾶς σταυρώθηκες διὰ τῆς τιμίας εἰκόνας σου. Δόξα σοί, Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ, ποὺ πράττεις μεγάλα καὶ θαυμάσια. Σὲ σένα πιστεύουμε, τὸν Πατέρα, τὸν Υἱὸ καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, Τριάδα ὁμοούσια καὶ ἀχώριστη. Γίνε εὐμενὴς σέ μας, καὶ δέξου μας, ὅπως δέχθηκες τὴν μετάνοια τοῦ ληστῆ πάνω στὸν ἅγιο Σταυρό. Συγκαταρίθμησε καὶ μᾶς τοὺς ἀνάξιους, ποὺ προσήλθαμε σὲ σένα μαζὶ μὲ αὐτοὺς τῆς ἑνδεκάτης ὥρας, καὶ φώτισε τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς καρδιᾶς μας, τοὺς ἐσκοτισμένους, ποὺ τοὺς ἐσκότισε ὁ διάβολος, ὥστε φωτισθέντες μὲ τὸ ἅγιό σου βάπτισμα, νὰ καταξιωθοῦμε τῆς ἐπουρανίου σου στρατιᾶς. Αὐτὰ ἔκραζαν λέγοντας, καὶ κηρύττοντας μεγαλόφωνα τὰ θαυμάσια του Θεοῦ. Ἐξῆλθε ἡ φήμη αὐτὴ σὲ ὅλη τὴν οἰκουμένη γιὰ τὴν τίμια εἰκόνα τοῦ παμβασιλέως ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καὶ ὅλοι ἔφερναν τοὺς ἀσθενεῖς τους ἀπὸ Ἀνατολὴ καὶ Δύση. Καὶ γιατρεύονταν ὅλοι διὰ τῆς ἀγαθότητος τοῦ Θεοῦ.

7. Μετὰ ἀπὸ αὐτὰ προσῆλθαν στὸν ἁγιότατο ἐπίσκοπό της ἁγιότατης Ἐκκλησίας ὅλα τὰ πλήθη τῶν Ἰουδαίων, προστρέχοντας καὶ λέγοντας, «Συγκαταρίθμησε καὶ μᾶς στὴν Ἁγία, Καθολική, καὶ ἀποστολικὴ Ἐκκλησία, βάπτισέ μας καὶ κᾶνε μᾶς Χριστιανούς. Ἔκραζαν ὅλοι μαζὶ ἀπὸ μικρὸ ἕως μεγάλο, μαζὶ μὲ τὶς γυναῖκες καὶ τὰ παιδιὰ λέγοντας, «Ἕνας ὁ Πατήρ, ἕνας ὁ Υἱὸς ὁ μονογενής, ἕνας Κύριος, αὐτὸν ὁμολογοῦμε ὡς Θεό, καὶ μάθαμε καὶ γνωρίσαμε. Αὐτὸν Θεὸ ἀναγνωρίσαμε, σ’ αὐτὸν πιστεύουμε, τὸν σταυρωθέντα ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου, καὶ ἀναστάντα τὴ τρίτη ἡμέρα, καὶ ἀναληφθέντα ἐν δόξη ἐνώπιον τῶν ἁγίων μαθητῶν αὐτοῦ, καὶ καθεζόμενον ἐν δεξιὰ του Θεοῦ καὶ Πατρός». Δόξασαν λοιπόν, τὸν Θεὸ μὲ πολλὲς ἐπευφημίες, κι ἔδειξαν τὴν ἁγία εἰκόνα στὸν ἐπίσκοπο ἐκείνης τῆς πόλεως, καὶ τοῦ ἀνάγγειλαν ὅσα ἔπραξαν στὴν ἁγία εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ. Τοῦ ἔδειξαν καὶ τὸ αἷμα καὶ τὸ ὕδωρ καὶ πὼς ἀνάβλυσε ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ Σωτῆρος. Ἔλαβε τότε ὁ ἐπίσκοπος ἀπὸ τὸ ἅγιο αἷμα καὶ τὸ ὕδωρ, καὶ πρὸς ἐπιβεβαίωση ὅλων ἔφεραν τοὺς ἀσθενεῖς καὶ ἀφοῦ τοὺς ἄλειψε, τοὺς ἀπέστειλε ὑγιεῖς. Μετὰ ποὺ ἔγιναν αὐτὰ τὰ ἄπειρα θαύματα, μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο ἱκέτευαν ὅλοι τὸν ἐπίσκοπο γιὰ νὰ λάβουν τὸ ἅγιο βάπτισμα, καὶ νὰ μεταλάβουν τῶν ἀχράντων καὶ ἀθανάτων μυστηρίων τοῦ τιμίου σώματος καὶ αἵματος. Τότε τοὺς παρέλαβε ὁ ἐπίσκοπος καὶ συγκάλεσε ὅλο τὸν κλῆρο τῆς ἁγιοτάτης τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίας. Καὶ ἀφοῦ τοὺς κατήχησε πολλὲς ἡμέρες στὴν συνέχεια τοὺς βάπτισε στὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καὶ τὴν συναγωγὴ τῶν Ἰουδαίων τὴν ἔκανε ἐκκλησία τοῦ Σωτῆρος ἠμῶν. Παρακάλεσαν αὐτοὶ καὶ τὶς ὑπόλοιπες συναγωγὲς νὰ τὶς κάνει ναοὺς τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ τὶς ἀφιερώσει στοὺς ἅγιους μάρτυρες, πρὸς δόξα Θεοῦ καὶ καύχημα τῆς ὀρθοδόξου πίστεως. Χειροτόνησε καὶ ἀπὸ αὐτοὺς πρεσβύτερους καὶ διακόνους, καὶ ὑποδιακόνους καὶ ἀναγνῶστες. Κι ἔτσι ἔγινε μεγάλη χαρὰ στὸν οὐρανὸ καὶ στὴ γῆ ἐξαιτίας τοῦ παράδοξου θαύματος τῆς τιμίας καὶ ἁγίας εἰκόνας τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ποὺ ἔγινε στὴν πόλη αὐτή. Ὄχι μόνο γιὰ τὰ σώματα ποὺ θεραπεύθηκαν, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὶς ψυχὲς ποὺ ἐπέστρεψαν στὴν αἰώνια ζωή.

8. Αὐτὰ φρόντισα νὰ φανερώσω στὴν θεοφιλία σας, ὢ προσφιλέστατοι καὶ ἀγαπημένοι ἀδελφοί, ὥστε νὰ ὠφεληθεῖτε μὲ τὴν ἀκοὴ τῶν ὅσων συνέβησαν, νὰ στηριχθοῦν οἱ ψυχές σας στὸν ἀγώνα ἐναντίον τοῦ πονηροῦ, αὐτοῦ ποὺ χαίρεται μὲ τὴν πτώση μας, καὶ νὰ στερεωθοῦμε στὴν στερεὰ πίστη τῆς ὁμολογίας τοῦ Χριστοῦ. Ἂς προσφέρουμε δοξολογία μὲ εὐφροσύνη καὶ κατάνυξη καρδιᾶς, καὶ εὐχαριστία, εὐχαριστώντας αὐτὸν μὲ καθαρὰ πίστη, φυλάσσοντας τὶς ἐντολὲς καὶ τὰ δικαιώματά του καὶ κρατώντας αὐτὸν στὴν σκέψη μας. Ὅτι αὐτῶ πρέπει ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίω ἠμῶν, μὲθ οὐ τῷ Πατρί, ἅμα τῷ ἁγίω Πνεύματι, δόξα καὶ ἡ προσκύνησις, νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
PG. 28, 797-805

Πηγὴ-Μετάφραση: Ἱερὰ Μονὴ Παντοκράτορος

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Σιφουνάκης...Κατάργηση σταυροῦ ἀπὸ τὴν σημαία;-Δείτε το βίντεο....

2010-09-03T19:51:00-04:00

Δὲν τὸ λέμε ἐμεῖς τὸ ὁμολογεῖ ἐμπρὸς στὶς κάμερες εἷς ἐκ τῶν "ἀρίστων " του παλαιοῦ καὶ τοῦ "μετανεωτερικοῦ" ΠΑΣΟΚ.
Ὁ κ. Σηφουνάκης πρώην καὶ νῦν ἐκλεκτός της πασοκικῆς νομενκλατούρας καὶ σημερινὸς ὑπουργὸς , ἔχει πολλὲς φορὲς καταφερθεῖ μὲ "σοσιαλιστικὴ" εὐγένεια ἐναντίον τῆς πίστης μας καὶ τῶν παραδόσεών μας.Γνήσιος μαχητὴς τῆς ἐλιτίστικης σοσιαλδημοκρατίας καὶ ὑπέρμαχος ὅλων ἐκείνων τῶν νεοφανῶν "διαννοητῶν" τῆς λέσχης Μπίλντερμπεργκ ,τοῦ ἱδρύματος Σόρος τοῦ CDRSEE καὶ τῶν ὑπολοίπων "δημοκρατικῶν δυνάμεων",δήλωσε πρόσφατα ὅτι τὸ ΠΑΣΟΚ εἶναι ἐναντίον τῆς ὕπαρξης τοῦ σταυροῦ στὴν Ἑλληνικὴ σημαία.Μάλιστα ἀπαντώντας στὴν ἐρώτηση τοῦ δημοσιογράφου ἂν εἶναι ὑπὲρ τῆς κατάργησης τοῦ Σταυροῦ ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ σημαία,καὶ ἐπιδεικνύοντας τὴν θλιβερὴ μεταμοντέρνα του "σοσιαλιστικὴ πραμάτεια" τόνισε ὅτι τὸ ΠΑΣΟΚ ἀπὸ τὸ 1981 ἦταν ὑπὲρ τοῦ χωρισμοῦ τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὸ κράτος καὶ ὅταν ὁ δημοσιογράφος ἐπέμεινε στὴν ἀρχική του ἐρώτηση, ὁμολόγησε πὼς ναὶ εἶναι ὑπὲρ τῆς κατάργησης τοῦ Σταυροῦ ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ σημαία.
Μίλησε δηλαδὴ γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ σημαία σὰν νὰ εἶναι μία κρατικὴ ἰδιοκτησία τὴν ὁποία τὸ χωρισμένο ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία κράτος μπορεῖ νὰ τὴ διαχειριστεῖ ὅπως θέλει.
Ἂς σταματήσει ἐπιτέλους αὐτὴ ἡ ἀντεθνικὴ καὶ βλακώδης σπέκουλα γύρω ἀπὸ τὸν δῆθεν χωρισμὸ τοῦ κράτους ἀπὸ τὴν...
Ἐκκλησία.

Ὅλοι ἐκεῖνοι τῆς μεταλλαγμένης ἀριστερᾶς καὶ τῆς βασιλοκομμουνιστικῆς νεοταξικῆς σοσιαλδημοκρατίας ,ὅταν μιλοῦν γιὰ "χωρισμὸ κράτους - Ἐκκλησίας" ἐννοοῦν οὐσιαστικὰ τὸν ἐξοστρακισμὸ τῆς ἐπίσημης θρησκείας τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ παντοῦ.
Ἀνέκαθεν οἱ ξένοι καὶ οἱ ντόπιοι ὑπηρέτες τοῦ σιωνισμοῦ προσπάθησαν νὰ ξεριζώσουν ἀπὸ τὴν καρδιὰ αὐτὴ τὴν σωτήρια καὶ ζωογόνο πίστη μας στὸν Χριστὸ .Στὴν ἀρχὴ ὁ Ὄθωνας καὶ οἱ Αὐστριακοὶ μισέλληνες ἀντιβασιλεῖς ἀποπειράθηκαν νὰ ἀποκόψουν τὸν ματωμένο ἀπὸ τὴν ἐπανάσταση Ἕλληνα Ὀρθόδοξο ἀγωνιστὴ ἀπὸ αὐτὸ ποὺ τὸν κράτησε ζωντανὸ 400 χρόνια καὶ τὸν ὁδήγησε στὴν ἐλευθερία.Μετά, πάλι οἱ ξένοι μας ἔφεραν τὶς μασωνογεννεῖς χοῦντες τῶν ντόπιων γιὰ νὰ μαγαρίσουν καὶ τὴν πατρίδα καὶ τὴν θρησκεία καὶ τὴν οἰκογένεια ἀνακατεύοντας τὲς στὶς βρωμοδουλειές τους.Ὕστερα ἀπὸ αὐτὴ τὴ βαρβαρότητα τῶν μασσώνων τοῦ "ΙΔΕΑ" καὶ τῆς CIA,ἔστειλαν μὲ γαλλικὰ ἀρώματα καὶ ἀέρα Εὐρωπαϊκό τους εἰδικὰ ἐκπαιδευμένους πολιτικοὺς νὰ "ἀνοικοδομήσουν" τὸν τόπο.Δυστυχῶς ὅλοι τους ἀκολούθησαν τὶς "ἄνωθεν ἐντολὲς" καὶ ἀντὶ νὰ κτίσουν πάνω στὰ ἀληθινὰ θεμέλια του ἔθνους μας μὲ καθαρὰ καὶ ἀνθεκτικὰ ὑλικὰ , ἔκαναν καὶ κάνουν ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετο.Προσπαθοῦσαν καὶ προσπαθοῦν νὰ καταστρέψουν κάθε θεμέλιο λίθο καὶ πάντα "σκοντάφτουν" σὲ αὐτὸν τῆς Ὀρθόδοξης πίστης.
Ἀφοῦ δὲν κατάφεραν νὰ ἀλλάξουν τὴν συνείδηση τοῦ Ἕλληνα προσπάθησαν μέσα ἀπὸ τὴν ἐπίσημη παιδεία τῶν σχολείων καὶ τὴν ἀνεπίσημή της τηλεόρασης καὶ τῶν ἐφημερίδων νὰ τὴ ναρκώσουν ὥστε νὰ μὴν εἶναι ἱκανὴ νὰ τὸν ξεσηκώσει τὴ στιγμὴ ποὺ πραξικοπηματικὰ θὰ ἐπιχειρήσουν νὰ μαγαρίσουν ἅπαξ καὶ διὰ παντὸς κάθε Ἱερὸ καὶ Ὅσιο.
Δὲν εἶναι οὔτε πολιτικὸ , οὔτε κομματικὸ ,οὔτε ἀκόμα καὶ ἰδεολογικὸ ( ὑπὸ τὴν στενὴ ἔννοια) τὸ κενὸ ποὺ μᾶς χωρίζει ἀπὸ αὐτὴ τὴ δαιμονοειδὴ καὶ μισάνθρωπη κοσμοαντίληψη τῶν σφετεριστῶν τῆς ἐξουσίας καὶ τῶν ἐντολοδόχων τῆς "Νέας Τάξης Πραγμάτων".Αὐτὸ ποὺ μᾶς χωρίζει μὲ αὐτοὺς εἶναι μία τεράστια ἄβυσσος σὰν καὶ αὐτὴ αὐτὴ ποὺ χωρίζει τὴν ὕπαρξη ἀπὸ τὴν ἀνυπαρξία.
Ἐμεῖς ὑπάρχουμε ὡς πρόσωπα πλασμένα κὰτ΄εἰκόνα τοῦ Θεοῦ καὶ ἐκεῖνοι ἐθελουσίως ἐξόριστοι ἀπὸ τὸ φῶς τῆς ὕπαρξης ,πλανιῶνται στὰ σκοτάδια τρομάζοντας ὅσους παραπαίουν ἀνάμεσα στὸ φῶς καὶ στὸ σκοτάδι.
Αὐτὸ τὸ σιχαμερὸ σκοτάδι τοῦ τρόμου καὶ τῆς ἀνυπαρξίας μίσησαν ὁ Μακρυγιάννης , ὁ Κολοκοκοτρώνης , ὁ Παππουλάκος. ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς .ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, καὶ τόσοι ἄλλοι ἀγωνιστὲς ,Ἐθνομάρτυρες,Ὁσιομάρτυρες καὶ Ὁμολογητὲς τοῦ χθὲς καὶ τοῦ σήμερα.Ὅλοι μας ἔδειξαν μὲ τὴ ζωὴ καὶ τοὺς λόγους τους, ὅτι ἂν θέλουμε νὰ ἀποφύγουμε τὴ ζωὴ στὸν ἅδη πρέπει νὰ ἔχουμε τὴ ματιά μας συνεχῶς στραμένη σὲ Ἐκεῖνον ποὺ μὲ τὴν Σταυρική Του θυσία καὶ τὴν Ἁγία Του Ἀνάσταση τὸν ἐξευτέλισε καὶ μᾶς χάρισε τὴν ἀληθινὴ ζωή.
Ὁ ἀγώνας σήμερα λοιπὸν δὲν γίνεται γιὰ νὰ πέσει ἡ μία κυβέρνηση καὶ νάρθει μία ἄλλη ποὺ θὰ εἶναι ὁ μεταμφιεσμένος κλῶνος τῆς προηγούμενης ,ἀλλὰ γιὰ νὰ μὴν χάσουμε τὸ πρόσωπό μας ,τὴν ἐλευθερία καὶ τὸ αὐτεξούσιο ποὺ εἶναι καὶ τὰ σημαντικώτερα δῶρα τοῦ Θεοῦ στὸν ἄνθρωπο.Ὁ ἀγώνας γίνεται γιὰ νὰ μὴν βρεθοῦμε εἴτε ἀπὸ ἐπιπολαιότητα, εἴτε ἀπὸ ἀδιαφορία, εἴτε ἀπὸ δειλία, στὸ σκοτάδι καὶ στὴν ἀνυπαρξία.
Πηγή: ΚΛΑΣΣΙΚΟΠΕΡΙΠΤΩΣΗ

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Ἀφιέρωμα στὸν μακαριστὸ Μητροπολίτη Αὐγουστίνο Καντιώτη (βίντεο)

2010-09-03T17:25:00-04:00

Πηγή:Ἀπόψεις γιὰ τὴν Μονὴ Βατοπαιδίου

Μαθαίνοντας Μπουζούκι: Καπετάν Αντρέα Ζέππο - Ταμπλατούρα

2010-09-03T12:26:00-04:00

Τραγούδι:Καπετάν Αντρέα Ζέπο
Μουσική/Στίχοι: Παπαϊωάννου Γιάννης
Ρυθμός: 2/4 - Συρτό (Ντο μινόρε)- Ράστ
-
Κατεβάστε την Ταμπλατούρα για μπουζούκι από ΕΔΩ
-
Στίχοι - Συγχορδίες


G         C D       C    D G
Μια ψαροπούλα είναι αραγμένη   ] 2x
Am                       D         G
μπρος στ’ ακρογιάλι τον Ζέππο περιμένει   ] 2x
-

C               D                        G
Καπετάν Αντρέα Ζέππο, χαίρομαι όταν σε βλέπω
Χαίρομαι όταν σε βλέπω, Καπετάν Αντρέα Ζέππο
 -
Όλοι καλάρουνε μα δεν βγάζουν ψάρια   ] 2x
καλάρει ο Ζέππος και βγάζει καλαμάρια   ] 2x
 -
Καλαμάρια και γαρίδες βγάζουν μόνο οι μερακλήδες...
 -
Μέσα απ’ το τσούρμο του είναι όλοι ιππότες   ] 2x
έξι απ’ την Κούλουρη και έξι αϊβαλιώτες   ] 2x
 -
Έγια μόλα, έγια λέσα, έχει ο σάκος ψάρια μέσα...

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Κι ἐγὼ μένω στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ, τώρα γιὰ πάντα !

2010-09-03T12:21:00-04:00

Εὐγένιος Lufika. Ἄνδρας 33 ἐτῶν. Χρόνια τώρα ἀνάπηρος σὲ καροτσάκι. Ὅμως πιστός, εἰρηνικός, εὐγενής, καρτερικός.
Ἡ ἱεραποστολὴ φρόντισε καὶ τοῦ ἐξασφάλισε καινούργιο ἁμαξάκι.Μοῦ εἶπαν ὅτι εἶναι στὴν αὐλή μας. Τὸν πλησίασα. Κάθισα στὸ καινούργιο μεταφορικὸ μέσο του. Πιάσαμε τὴν κουβέντα καὶ μοῦ διηγήθηκε.
«Γεννήθηκα στὶς 31.5.1975. Εἶχα πατέρα, μητέρα καὶ τέσσερα ἀδέλφια. Ἐγὼ δεύτερος ἀπὸ πάνω. Ὅλοι μας Ρωμαιοκαθολικοί. Ζούσαμε στὸ Κολουέζι. Στὰ ἔξι μου γράφτηκα στὸ Δημοτικὸ Σχολεῖο, ποῦ, μὲ πολλὰ ἐμπόδια, τὸ τελείωσα στὰ δεκαέξι μου, τὸ 1991. Πῆγα σὲ Κολλέγιο γιὰ γυμνασιακὲς σπουδές.
Ὅταν ἀκόμη ἤμουν στὸ Δημοτικὸ Σχολεῖο, μᾶς ἐπισκεπτόταν συχνὰ μιὰ θεία μου, ποῦ ἦταν Ὀρθόδοξη καὶ μᾶς μιλοῦσε γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία. Τὴν ἄκουγα μὲ προσοχὴ καὶ μέσα μου κάτι ἰδιαίτερο αἰσθανόμουν.
- Θεία, θέλω νὰ γίνω κι ἐγὼ Ὀρθόδοξος, τῆς εἶπα.
- Νὰ τὸ δοῦμε, μοῦ ἀπάντησε.
Τὸ 1988, 13άρης, βαπτίστηκα. Φόρεσα τὸν Χριστὸ μέσα στὴν ἐκκλησία τοῦ ἁγίου Γεωργίου, στὸ Κολουέζι.
Τώρα «ὁμολογῶ ἓν βάπτισμα εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν» κι αὐτὸ τὸ βάπτισμα θὰ μένει μέσα στὸ πνεῦμα μου• δὲν θὰ τὸ ξεχάσω ποτέ!
Ἕνα λυπηρὸ γεγονὸς στὴ ζωή μου τὰ ἀνέτρεψε ὅλα. Ἡ πολιτικὴ κατάσταση τῆς πατρίδας μου τὸ 1992 ἦταν τραγική. Ἕνας ἐμφύλιος πόλεμος ξέσπασε στὴν ἐπαρχία Κατανγκα. Ἔπρεπε νὰ φύγουμε γιὰ νὰ σωθοῦμε. Εἴμασταν ἂπ’ τὸ Κασᾶι. Ὑποβληθήκαμε σὲ ἔκτακτη, ὑποχρεωτικὴ προσφυγιά.
Μιὰ μιζέρια μᾶς ἀκολούθησε πλέον. Τὸ μέλλον μᾶς σκοτεινό.
Ἔμεινα ὀρφανός. Ὁ πατέρας μου δὲν ἄντεξε τὶς κακουχίες αὐτῆς τῆς....προσφυγιᾶς• πέθανε!
Ἔμεινε ἡ μάνα μου χήρα μὲ πέντε παιδιὰ μικρὰ κι ὅλα τους τὰ προβλήματα: δρόμος, πείνα, ἀρρώστιες, ἀβεβαιότητα…
Ἤρθαμε (πῶς ἤρθαμε) στὸ Κασᾶι, ἐδῶ στὴν Κανάνγκα. Δυστυχία ἀπερίγραπτη. Χιλιάδες οἱ πρόσφυγες, ὅπως ἐμεῖς.
Ἐγὼ ἀποφάσισα νὰ πάω στὸ Μπουζιμάι. Ἀφέθηκα νὰ μ’ ὁδηγεῖ ὁ ἄνεμος ὅπου φυσοῦσε. Μιὰ ἐλπίδα μὲ κράταγε στὴ ζωή. Πουλοῦσα πόσιμο νερὸ στοὺς διψασμένους μ’ ἕνα μπιτόνι στὸ κεφάλι. Ἄλλοτε ἔκανα τὸ χαμάλη κ.λπ. Δύσκολο νὰ νοικιάσω κανένα δωμάτιο. Ἦταν ἀκριβά. Μέρα-νύχτα ἔμενα στὸ ὕπαιθρο. Ἄχ! ἐκεῖνα τὰ βράδια• μόνος, κάτω ἂπ’ τὸν οὐρανὸ μὲ τ’ ἄπειρα ἄστρα ἢ τὴ συννεφιὰ μὲ τὴ βροχὴ καὶ τὶς ἀστραπές, ποῦ μ’ ἀγρίευαν…
Κάποτέ μου ‘ρθὲ ξαφνικὰ μιὰ ἰδέα• νὰ πουλῶ αὐγὰ βρασμένα ἢ ὠμά. Αὐτὴ ἡ δουλειὰ ἦταν ἀποδοτική. Κατάφερνα νὰ ζῶ καὶ νὰ στέλνω κάθε ἑβδομάδα κάτι στὴν φτωχιὰ τὴ μάνα μου, ποὺ πάλευε κι αὐτὴ στὴν Κανάνγκα νὰ βολεύει τὰ μικρότερα ἀδέλφια μου.
Δούλευα νύχτα-μέρα. Σύχναζα καὶ στοὺς τόπους ὅπου ἔσκαβαν οἱ ἐργάτες ψάχνοντας νὰ βροῦν διαμάντια. Ἐλπίδα καὶ μόχθος!
Ἦταν Ἰούλιος μήνας τοῦ 1999. Ἤμουν στὰ 24 χρόνιά μου. Στὴν ἀκμὴ τῆς δουλειᾶς μου. Ὅταν ἄρχιζα νὰ βλέπω φῶς στὴν ἄκρη τοῦ τοῦνελ. Βράδυ• σκοτάδι• 11 κοντὰ στὰ μεσάνυχτα• δὲν ἔβλεπα μπροστά μου καὶ …ἔπεσα σ’ ἕνα λάκκο, Θεέ μου! Εἴκοσι δύο μέτρα βάθος. Ἦταν ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἀνοίγουν οἱ ἐξερευνητὲς ἀδαμάντων καὶ ὅταν τελειώσουν δὲν φροντίζουν κάπως νὰ τοὺς σκεπάσουν. Σκοτοδίνη, σόκ, δὲν πολυκατάλαβα τί συνέβη, ἤμουν ἀκόμη ζεστός, ἔπειτα ἄρχισαν οἳ φοβεροὶ πόνοι στὴ μέση μου.
Ἄρχισα νὰ φωνάζω γοερά• “Βοήθειαααα”.
Κάποιοι μ’ ἄκουσαν. Μὲ σχοινιὰ προσπάθησαν καὶ μ’ ἔβγαλαν. Ὁ Θεὸς νὰ τοὺς ἔχει καλά, ὅποιοι κι ἂν ἤσαν. Δὲν τοὺς γνωρίζω.
Ὅμως ἡ σπονδυλική μου στήλη μὲ …πρόδωσε! Τὸ κατάλαβα μετὰ ὅταν δὲν μποροῦσα νὰ περπατήσω οὔτε καὶ νὰ σταθῶ ὄρθιος. Μὲ πῆγαν σηκωτὸ στὸ νοσοκομεῖο (στὸ Μπουζιμάι). Μακρὰ θεραπεία.
Ἐπέζησα, ἀλλὰ ἀτροφικός, πάνω σὲ μιὰ καρέκλα μὲ ρόδες. Μοῦ τὸ εἶπαν οἱ γιατροί, τὸ καταλάβαινα καὶ ὁ ἴδιος• θὰ ἔμενα γιὰ πάντα ἀνάπηρος!
Δὲν ἀπελπίστηκα, δὲν ἀπογοητεύθηκα γιὰ τὸ ἀνάπηρο κορμί μου. Ἡ σκέψη ὅτι εἶχα μία Ὀρθόδοξη πίστη μου ἔδινε κουράγιο, ἀντοχή, δύναμη.
Ἡ οἰκογένειά μου συνέχιζε νὰ ἀνήκει στὴ ρωμαιοκαθολικὴ ( παπικὴ ) ὁμολογία . Αὐτὸ μ’ ἀπασχολοῦσε.
Προσευχόμουν, ἔψαλλα, δοξολογοῦσα τὸν Θεό, ζοῦσα μὲ Ὀρθόδοξο τρόπο. Ἐδῶ στὴν Κανάνγκα βρέθηκα μὲ τὴ μητέρα καὶ τὰ ἀδέλφια μου.
Ἀρχίσαμε ν’ ἀκοῦμε ἀνελλιπῶς τὶς ἐκπομπὲς τοῦ Ὀρθοδόξου ραδιοφωνικοῦ σταθμοῦ «Ἡ φωνὴ τῆς Ὀρθοδοξίας». Ἄλλαξαν ὅλα στὸ σπίτι μας, στὴν οἰκογένειά μου.
Τὸ 2007 ὅλοι βαπτίστηκαν στὸ βαφτιστήρι τοῦ ἁγίου Ἀνδρέα. Τώρα ὅλοι εἴμαστε ὁμόδοξοι, Ὀρθόδοξοι.
Καὶ ἐγὼ «μένω στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ τώρα καὶ γιὰ πάντα καὶ στοὺς αἰῶνες!».
Τελείωσε τὴ διήγηση τοῦ ὁ εὐγενὴς Εὐγένιος μ’ ἕνα χαμόγελο, ποὺ τοῦ φώτιζε τὸ πρόσωπο καὶ ἀντικατόπτριζε τὸ ἤρεμο ἐσωτερικό του καὶ τὸν ἔκανε ἐξαιρετικὰ συμπαθῆ καὶ ἀξιοθαύμαστο.
«Μεγάλα τὰ τῆς πίστεως κατορθώματα».
Ὁ Κεντρώας Ἀφρικῆς Ἰγνάτιος
Διαβάζω καὶ ξαναδιαβάζω αὐτὴ τὴν ἱστορία καὶ κάθε φορᾶ βρίσκω ἕνα λόγο ποὺ μὲ κάνει νὰ συγκινηθῶ.Ἴσως γιατί δὲν ἔχω τὴν πίστη καὶ τὴν δοξολογία ποὺ ἔχει αὐτὸς ὁ νέος Ὀρθόδοξος Χριστιανὸς μὲ εἰδικὲς ἀνάγκες. Ἴσως γιατί ἐγὼ ( καὶ σχεδὸν οἱ περισσότεροι Νεοέλληνες ) δὲν ζήσαμε σὲ τέτοιες στερήσεις καὶ δὲν μοχθήσαμε μέσα σὲ τόσο ἀντίξοες συνθῆκες. Ἴσως γιατί ἐμεῖς θεωροῦμε αὐτονόητο νὰ εἴμαστε Ὀρθόδοξοι ἀπὸ παράδοση καὶ ὄχι ἀπὸ ἀληθινὴ πίστη.Ἴσως γιατί σκέφτομαι τί λόγο θὰ δώσουμε μπροστὰ στὸ Θεό, ὅταν ἐμεῖς ἔχουμε δίπλα μας ναούς, μοναστήρια, τόσες πνευματικὲς εὐκαιρίες, ἀλλὰ πηγαίνουμε σπάνια γιὰ ἐκκλησιασμό, ἐξομολόγηση, Θεία Κοινωνία ! Ἴσως γιατί σκέφτομαι ὅτι ἐλάχιστοι ἀπὸ ἐμᾶς θὰ μπορούσαμε, μέσα σὲ τόσες δυσκολίες ( πόλεμος, προσφυγιά, ὀρφάνια, σκληρὴ δουλειά, ἀναπηρία ) νὰ δοξολογήσουμε τὸ Θεὸ ! Καὶ ὄχι μόνο αὐτό, ἀλλὰ καὶ νὰ κάνουμε ἱεραποστολὴ στὴν οἰκογένειά μας, ἂν ζοῦσε μέσα στὴν ἀδιαφορία ἢ στὴν ἀθεΐα ! Καὶ ὄχι μόνο αὐτό, ἀλλὰ καὶ νὰ ζοῦμε ἀπὸ τώρα τὴν μακαριότητα τῆς αἰωνιότητας !
Ἡ Θεία του Εὐγένιου, ὁ ἴδιος ὁ Εὐγένιος, εἶναι μορφὲς ἀνώνυμες, μικροὶ ἱεραπόστολοι, ἐκεῖ ποὺ ἡ Ὀρθοδοξία, χωρὶς πολλὰ μέσα, ἐπιτελεῖ ἕνα μεγάλο ἱεραποστολικό, ἐκπαιδευτικὸ καὶ φιλανθρωπικὸ ἔργο. Ἴσως ἡ ἱστορία αὐτὴ νὰ συγκινοῦσε κάποιον Ἄνθρωπο ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα ἢ τὴν Κύπρο γιὰ νὰ βοηθήσει τὴν Μητρόπολη Κεντρώας Ἀφρικῆς νὰ ἀποκαταστήσει ( ἂν γίνεται ) τὴ σπονδυλικὴ στήλη τοῦ Εὐγένιου. Μία σκέψη κάνουμε, χωρὶς νὰ ξέρουμε τὴ πραγματικὴ κατάστασή του.
Ἡ ἱστορία, ὅμως, αὐτὴ ἔχει καὶ ἕνα ἄλλο νόημα. Δείχνει τὸ πόσο πολὺ πιάνουν τόπο τὰ χρήματα ποὺ προσφέρουμε στοὺς συνανθρώπους μας, μέσω τῆς Ὀρθόδοξης Ἱεραποστολῆς. Καὶ πόσο εἶναι ἀνάγκη οἱ τοπικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες νὰ προετοιμάζουν Ὀρθόδοξους ἱεραποστόλους ( ἱερεῖς καὶ λαϊκοὺς ) γιὰ νὰ διακονήσουν τὸν ἄγνωστο ἄνθρωπο σὲ κάθε γωνιὰ τοῦ πλανήτη. Εἶναι ἠθική μας ὑποχρέωση νὰ προβάλλουμε τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας σὲ κάθε ἄνθρωπο, σὲ κάθε γωνιὰ τοῦ πλανήτη. Γιατί ὑπάρχουν διαμάντια στὸ Κογκό. Ὄχι σὰν αὐτὰ ποὺ ψάχνουν οἱ ἀδαμαντοθῆρες, ποὺ γίνονται αἰτία πολέμων, ἀλλὰ σὰν τὸν Εὐγένιο καὶ πολλοὺς ἄλλους ἀνθρώπους μὲ καθαρὴ καρδιά, μὲ ἀγάπη Χριστοῦ, μὲ δοξολογία Θεοῦ.
Ἀπὸ τὸ τεῦχος 106 , τοῦ Ὀρθόδοξου Ἱεραποστολικοῦ περιοδικοῦ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΕΘΝΗ , Ἀπρίλιος -Μάιος 2008, Ἰω. Γενναδίου 14, 11521, Ἀθήνα, τηλέφωνο 210 7272314-317, φὰξ 210 7272310 ( ἐτήσια συνδρομὴ 5 εὐρώ, γιὰ φοιτητὲς καὶ μαθητὲς 2,5 εὐρὼ )
Ὅσοι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ ἐπιθυμοῦν νὰ προσφέρουν στὴ Ἱερὰ Μητρόπολη Κεντρώας Ἀφρικῆς, ἂς στείλουν τὴν ἀγάπη τοὺς μέσω τοῦ Γραφείου Ἐξωτερικῆς Ἱεραποστολῆς τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Πληροφορίες στὴν Ἀποστολικὴ Διακονία.
Πηγή: [ierapostoli.wordpress.com]
Ἀπό:Ἀπόψεις ἠια τὴν Μονὴ Βατοπαιδίου

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Φιλορθόδοξος Ἕνωσις «Κοσμᾶς Φλαμιάτος», Μὲ ἕνα μεγάλο ὀλίσθημα ξεκίνησε ἡ νέα Διαρκῆς Ἱερὰ Σύνοδος

2010-09-03T10:30:00-04:00

ΜΕ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΟΛΙΣΘΗΜΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕ Η ΝΕΑ Δ. Ι. ΣΥΝΟΔΟΣ-1 Πηγή:Ἀκτίνες

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Ὁ «ψυχοπαθὴς» κατὰ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας

2010-09-03T08:35:00-04:00

Ὁ «ψυχοπαθὴς» κατὰ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας

Ρωμανίδης Ἰωάννης (Πρεσβύτερος(+).

Ποιὸς εἶναι ὁ ψυχοπαθὴς κατὰ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας; Ὁ κάθε ἄνθρωπος εἶναι ψυχοπαθὴς κατὰ τὴν Πατερικὴ ἔννοια. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ εἶναι κάποιος σχιζοφρενὴς γιὰ νὰ εἶναι ψυχοπαθής. Ὁ ὁρισμὸς τῆς ψυχοπάθειας ἀπὸ Πατερικῆς ἀπόψεως εἶναι ὅτι ψυχοπάθεια ὑπάρχει στὸν ἄνθρωπο ἐκεῖνον ποὺ δὲν λειτουργεῖ σωστὰ ἡ νοερὰ ἐνέργεια μέσα του. Ὅταν δηλαδὴ ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου εἶναι γεμάτος ἀπὸ λογισμούς, ὄχι μόνο κακοὺς λογισμούς, ἀλλὰ καὶ καλοὺς λογισμούς.

Ὅποιος ἔχει λογισμούς, καλοὺς ἡ κακοὺς μέσα στὴν καρδιά του, αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ Πατερικῆς ἀπόψεως εἶναι ψυχοπαθής. Ἂς εἶναι οἱ λογισμοὶ αὐτοὶ ἠθικοί, ἀκόμη καὶ ἠθικώτατοι, ἀνήθικοι ἡ ὀ,τιδήποτε ἄλλο. Δηλαδὴ κατὰ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ὅποιος δὲν ἔχει περάσει ἀπὸ κάθαρσι τῆς ψυχῆς ἀπὸ τὰ πάθη καὶ δὲν ἔχει φθάσει σὲ κατάστασι φωτισμοῦ μὲ τὴν Χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἶναι ψυχοπαθής. Ὄχι ὅμως μὲ τὴν ἔννοια τῆς Ψυχιατρικῆς. Ὁ ψυχοπαθὴς γιὰ τὸν ψυχίατρο εἶναι κάτι ἄλλο. Εἶναι ἐκεῖνος ποὺ πάσχει ἀπὸ ψύχωσι, εἶναι ὁ σχιζοφρενής. Γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία ὅμως ἕνας ποὺ δὲν ἔχει περάσει ἀπὸ κάθαρσι τῆς ψυχῆς ἀπὸ τὰ πάθη καὶ δὲν ἔχει φθάσει σὲ φωτισμό, εἶναι νορμὰλ ἡ δὲν εἶναι νορμάλ; Αὐτὸ εἶναι τὸ...θέμα.

Ποιὸς εἶναι ὁ νορμὰλ Ὀρθόδοξος Χριστιανὸς στὴν Πατερικὴ παράδοσι; Ἂν θέλετε νὰ τὸ δῆτε αὐτὸ ξεκάθαρα, διαβάστε τὴν ἀκολουθία τοῦ Ἁγίου Βαπτίσματος, διαβάστε τὴν ἀκολουθία τοῦ Ἁγίου Μύρου, ἡ ὁποία τελεῖται στὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως τὴν Μεγάλη Πέμπτη, διαβάστε τὴν ἀκολουθία τῶν Ἐγκαινίων τῶν ἱερῶν ναῶν. Ἐκεῖ θὰ δῆτε τί σημαίνει ναὸς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἐκεῖ θὰ δῆτε ποιὸς εἶναι ὁ φωτισμένος.

Ὅλες οἱ ἀκολουθίες καθὼς καὶ ἡ ἀσκητικὴ παράδοσις τῆς Ἐκκλησίας ἀναφέρονται κυρίως σὲ τρεῖς πνευματικὲς καταστάσεις: Στὴν κάθαρσι ἀπὸ τὰ πάθη τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος, στὸν φωτισμὸ τοῦ νοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὴν Χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καὶ στὴν θέωσι τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος τοῦ ἀνθρώπου. Κυρίως ὅμως μιλοῦν γιὰ τὴν κάθαρσι καὶ τὸν φωτισμό, ἐπειδὴ οἱ ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἐκφράσεις τῆς λογικῆς λατρείας. Ὅποτε ὁ νορμὰλ Ὀρθόδοξος ποιὸς εἶναι; Ὁ βαπτισμένος, ἀλλὰ μὴ κεκαθαρμένος; Ὁ μὴ φωτισμένος; Ἡ ὁ κεκαθαρμένος καὶ φωτισμένος; Ὁ τελευταῖος φυσικά. Αὐτὸς εἶναι ὁ νορμὰλ Ὀρθόδοξος.

Ἄρα σὲ τί διαφέρουν οἱ νορμὰλ Ὀρθόδοξοι ἀπὸ τοὺς ἄλλους Ὀρθοδόξους; Στὸ δόγμα; Ὄχι, βέβαια. Πάρτε τοὺς Ὀρθοδόξους, γενικά. Μεταξύ τους ὅλοι ἔχουν τὸ ἴδιο δόγμα, τὴν ἴδια παράδοσι καὶ τὴν ἴδια κοινὴ λατρεία. Μέσα σὲ ἕναν ἱερὸ ναὸ μπορεῖ νὰ ὑπάρχουν π.χ. τριακόσιοι Ὀρθόδοξοι. Ἀπὸ αὐτοὺς ὅμως μόνο οἱ πέντε νὰ εἶναι σὲ κατάστασι φωτισμοῦ, ἐνῶ οἱ ἄλλοι νὰ μὴν εἶναι. Καὶ μάλιστα οἱ ἄλλοι νὰ μὴν ἔχουν ἰδέα τοῦ τί εἶναι κάθαρσις. Ὅποτε τίθεται τὸ ἐρώτημα: Οἱ νορμὰλ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ μεταξὺ αὐτῶν πόσοι εἶναι; Δυστυχῶς μόνο οἱ πέντε.

πηγή: [www.agiazoni.gr]

πηγή: Πατερικὴ Θεολογία
Ἐκδόσεις Παρακαταθήκη
ἀπό:Ι.Μ.Παντοκράτορος

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Τί εἶναι ἡ ἐκκλησία;

2010-09-03T08:17:00-04:00

Τοῦ Μοναχοῦ Μωυσέως Ἁγιορείτου

Γιὰ τοὺς πολλοὺς ἡ ἐκκλησία ταυτίζεται μὲ τὸ ναό, τὴν ἐνορία, νομίζουν ὅτι πρόκειται γιὰ ἑταιρεία, σύλλογο, ὀργάνωση, φιλανθρωπικὸ κατάστημα, ὡραία ἰδεολογία, ποὺ ἔχει καλὴ οἰκονομικὴ κατάσταση καὶ ἀμύθητη περιουσία. Δὲν εἶναι λίγοι αὐτοὶ ποὺ θεωροῦν τὴν ἐκκλησία δυνατὸ οἰκονομικὸ ὀργανισμό, καλὴ ἐπιχείρηση, ποὺ ξεγελᾶ ἀνίδεους καὶ ἀνήμπορους. Ἄλλοι πάλι νομίζουν ὅτι στὴν ἐκκλησία θὰ κάνουν γνωριμίες, θὰ βροῦν παρέα, θὰ βροῦν δουλειά, θὰ ἱκανοποιηθοῦν πρόχειρα καὶ γρήγορα μεταφυσικές τους ἀναζητήσεις καὶ θὰ τακτοποιήσουν τὰ θρησκευτικά τους καθήκοντα γιὰ νὰ μὴν ἔχουν κανένα συνειδησιακὸ πρόβλημα.

Ἡ ἐκκλησία εἶναι μία μητρικὴ ἀγκάλη, εἶναι τὸ σῶμα τοῦ ζῶντος Χριστοῦ, ἡ σύναξη τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, σὲ ἕνα ὑπερῶο. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δὲν εἶναι μία δύσκολη καὶ γιὰ λίγους θεολογία, μία ὡραία φιλοσοφία, μία στείρα ἠθική, μία σκληρὴ καὶ ἀπάνθρωπη ἠθικολογία ὅλο δεσμεύσεις καὶ ἀπαγορεύσεις. Ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἀλήθεια, ἐλευθερία, ἀγάπη, λύτρωση, γλυκασμός, σωτηρία καὶ χαρά. Συνήθως μιλᾶμε γιὰ τὸ τί κάνει ἡ ἐκκλησία καὶ ὄχι γιὰ τὸ τί πράγματι εἶναι ἡ... οὐσία της.

Ἡ ἐκκλησία εἶναι θεοΐδρυτη, θεμελιωμένη στὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν μαρτύρων. Εἶναι ἰσχυρὸ τὸ θεμέλιό της καὶ δὲν φοβᾶται κανένα δυνατὸ σεισμό, ἐνάντιο ἄνεμο, “ἐχθρό”, “πολέμιο” καὶ “διώκτη”. Νοικοκύρης τῆς ἐκκλησίας, ὅπως ἔλεγε ὁ Ἁγιορείτης πάπα-Τύχων, εἶναι τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, αὐτὸ ποὺ συγκροτεῖ ὅλο τὸν θεσμὸ τῆς ἐκκλησίας. Τὸ Ἅγιον Πνεῦμα συνεχῶς ἀγρυπνεῖ, ὀρθοστατεῖ, ὀρθοτομεῖ, ἐμπνέει, ἀσφαλίζει, φυλάγει, χαριτώνει καὶ ἐνισχύει τοὺς πιστούς, κλῆρο καὶ λαό. Ἡ ταπεινὴ καὶ θερμὴ προσευχὴ τῶν πιστῶν ἑνώνει τὴ γῆ μὲ τὸν οὐρανὸ καὶ δὲν ἀφήνει τὸν ἄνθρωπο νὰ ἀπογοητευθεῖ, νὰ μελαγχολήσει, νὰ φοβηθεῖ καὶ ἀποκάμει.

Ἡ προσευχὴ δὲν εἶναι μία ἰδιωτικὴ πράξη, μία ἀτομιστικὴ ἐνέργεια. Ποτέ. Προσευχόμενος ὁ ἄνθρωπος ἑνώνεται μὲ τὸν Χριστὸ καὶ μὲ ὅλα τὰ μέλη τῆς ἐκκλησίας. Τοῦτο δὲν τὸν ἀφήνει νὰ ἔχει τὴν ἀνιαρὴ καὶ κουραστικὴ μοναξιά. Τοῦτο καλύτερα φαίνεται καὶ ὑπάρχει στὸν ἐκκλησιασμὸ καὶ στὴ συνειδητὴ καὶ ἐμπροϋπόθετη συμμετοχὴ στὴ μυστηριακὴ ζωὴ τῆς ἐκκλησίας. Τὸ κήρυγμα τῆς ἐκκλησίας δὲν εἶναι μία ἔκθεση ἰδεῶν, μία ὡραιολογία, ἕνας βερμπαλισμός, ἕνα κυνήγι φαντασμάτων καὶ σφυροκόπημα τῶν ἀσεβῶν καὶ ἀπίστων. Τὸ κήρυγμα τῆς ἐκκλησίας προέρχεται ἀπὸ σιωπή, προσευχή, κατάρτιση, ἑτοιμασία, μελέτη, πόνο καὶ ἀγάπη περισσὴ γιὰ τοὺς ἀστοχήσαντες καὶ πάσχοντες.

Στὴν ἐκκλησία κανεὶς δὲν αὐθαιρετεῖ, αὐτοσχεδιάζει, ἀπομονώνει, κάνει τὸν διορθωτὴ καὶ τὸν δικηγόρο τῆς ἐκκλησίας. Ἡ ἑνότητα, ἡ ὁμόνοια, ἡ ἀφροσύνη, ἡ καλὴ ὁμολογία καὶ ἀπολογία εἶναι κεντρικῆς σημασίας. Ἡ ἐκκλησία ἀγωνιᾶ γιὰ τὴ σωτηρία ὅλων. Ἡ ἱεραποστολή της δὲν εἶναι ἡ συλλογὴ φανατικῶν ὀπαδῶν, ἀλλὰ τέκνων ἀγαπημένων, συνδεδεμένων μὲ τὴν ἁγία ἀγάπη καὶ τὴν ἁγία ταπείνωση.

Ὑποστηρίζοντας τὴν Ὀρθοδοξία, δὲν μποροῦμε νὰ μισοῦμε κανένα. Ἡ χριστιανικὴ ἀγάπη εἶναι πάντοτε ἀνιδιοτελὴς καὶ θυσιαστική, δὲν ἔχει σχέση μὲ ὑποκριτικὰ χαμόγελα, διπλωματικὲς φιλοφρονήσεις, ἀνεπίτρεπτες ὑποχωρήσεις, ἐπιφανειακοὺς ἐναγκαλισμούς, προσποιητὲς κολακεῖες καὶ ἀνούσιες ψευτοευγένειες. Ἡ χριστιανικὴ ἀγάπη συμπορεύεται μὲ τὴν ἀλήθεια.

Γνήσιο ἐκκλησιαστικὸ φρόνημα ἔχει ὅποιος ἀγαπᾶ ἀπεριόριστα τὸν Θεὸ καὶ τὸν πλησίον. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι εὐσεβεῖς φλυαρίες. Εἶναι καιρὸς νὰ δοῦμε τὴν οὐσία τῆς ἐκκλησίας, νὰ γνωρίσουμε τὴν ἐλευθερώτρια χάρη της, νὰ ἐμβαθύνουμε στὸ ἀπύθμενο μυστήριό της, νὰ συναντηθοῦμε μὲ τὸν ἴδιο τὸν Χριστό…
http://www.alopsis.gr
ahdoni.blogspot.com
Ἀπό:Πενταπόσταγμα

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Καμαρῶστε τὸν Ψεύτη Πρωθυπουργὸ μᾶς - Δεῖτε τὸ βίντεο

2010-09-02T19:24:00-04:00

Μὲ μία λέξη θὰ μποροῦσαν ὅλα τὰ ἔθνη τοῦ πλανήτη νὰ ἀναφωνήσουν μὲ μία λέξη... ΑΞΙΟΙ... οἱ ΕΛΛΗΝΕΣ

γιὰ τὴν μοίρα τους,

γιὰ τὴν κατάντια τους,

γιὰ τὴν...
καταστροφή τους!!!!

πηγή:Πενταπόσταγμα

Σχόλιό μας: Ψηφοφόροι αὐτῶν τῶν κομμάτων εἶστε ἄξιοί της μοίρας σας....

Πάντως ἐμεῖς ἔχουμε μία λύση:ΚΟΙΝΩΝΙΑ πολιτικὴ παράταη συνεχιστῶν τοῦ Καποδίστρια!!!

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Ὀρθοδοξία καὶ Ἑλληνισμὸς στὸν σύγχρονο κόσμο

2010-09-02T17:50:00-04:00

π. Γεώργιος Μεταλληνός,

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΣΜΟ

Ὁμιλία τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ εἰς τὴν ἐκδήλωση πρὸς τιμὴν τῶν εἰσαχθέντων εἰς τὴν Τριτοβάθμια Ἐκπαίδευση, κατὰ τὸ ἀκαδημαϊκὸ ἔτος 2001 - 2002 (Ὀργάνωση ἀπὸ τὴν Ἱστορικὴ καὶ Λαογραφικὴ Ἑταιρεία Χαλκιδικὴς καὶ τὸν οἰκεῖο Δῆμο, τὴν 10.02. 2002 εἰς τὸ Δημοτικὸ Θέατρο Πολυγύρου).

1) Μιλώντας κανεὶς γιὰ τὸν Ἑλληνισμὸ καὶ τὴν Ὀρθοδοξία, τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὸν Ἑλληνισμό, ἀγγίζει ἕνα μυστήριο, ἕνα θαῦμα κυριολεκτικά, ποῦ συντελέσθηκε μέσα στὴν Ἱστορία. Διότι ἡ ἱστορικὴ ἕνωση τῶν δύο αὐτῶν οἰκουμενικῶν μεγεθῶν προκάλεσε ἀληθινὴ κοσμογονία. Δημιούργησε ἕνα νέο κόσμο, μία ἀληθινὴ «Νέα Ἐποχή». Γιὰ νὰ μιλήσω θεολογικά, ξαναδημιούργησε, ἀνάπλασε τὸν κόσμο ὁλόκληρο. Καὶ ἡ ἕνωση τῶν δύο αὐτῶν μεγεθῶν ὡς πηγὴ ζωῆς ἀνεξάντλητη ἀρδεύει συνεχῶς τὴν παγκόσμια κοινωνία. Στὴν ἐποχή μας, ὅμως, τίθεται μὲ τρόπο ὀξὺ καὶ καθοριστικὸ τὸ πρόβλημα τῆς συνέχειας τοῦ συνδέσμου αὐτοῦ, ποῦ τόσο ὠφέλησε τὸν κόσμο.

Θὰ προσπαθήσω νὰ σκιαγραφήσω τὰ δύο αὐτὰ μεγέθη, προσδιορίζοντας Ἱστορικὰ τὴ στιγμὴ τῆς συναντήσεως καὶ ἑνώσεώς τους καὶ τὸν τρόπο τῆς διασύνδεσής τους, ὑπογραμμίζοντας συνάμα τὶς κύριες ἀπειλὲς γιὰ τὴ συνέχεια τῆς ἕνωσης αὐτῆς στοὺς δύσκολους καιρούς μας.

Τί εἶναι ὃ Ἑλληνισμός;...

Ὅτι ὑψηλότερο καὶ ἱερότερο παρήγαγε ὁ κόσμος μέσα στὴν Ἱστορική του πορεία καὶ στὰ ὅρια τῆς λυτρωτικῆς ἀναζήτησής του, τῆς ἀνάστασης καὶ ἀνάτασής του στὶς ὀντολογικὲς ἀρχές του, εἶναι ὁ Ἑλληνισμός. Ἡ μεγαλύτερη δημιουργία στὸν κόσμο, τὸ φῶς πραγματικά της Οἰκουμένης. Δὲν εἶναι ἐθνικισμὸς οὔτε ρατσισμὸς νὰ μιλεῖ κανεὶς ἔτσι γιὰ τὸν Ἑλληνισμό, διότι ὅσα ψέλλισα προηγουμένως εἶναι πορίσματα τῆς διεθνοῦς Ἐπιστήμης, συμπεράσματα τῆς ἐπιστήμης τῆς Ἱστορίας. Ποιὰ εἶναι ἡ οὐσία τοῦ Ἑλληνισμοῦ, τῆς Ἑλληνικότητας ἃ) Ἕνα πρῶτο γνώρισμα οὐσιαστικό της Ἑλληνικότητας εἶναι ἢ Θεοκεντρικότητα. Στὴν Ἱστορία μας δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ἀθεΐα. Ἡ ἀθεΐα μὲ τὴ σημερινὴ γνωστὴ μορφὴ τῆς εἶναι δημιούργημα τῶν τελευταίων εὐρωπαϊκῶν αἰώνων. Γιὰ νὰ προσδιοριστεῖ ἢ ἀξία ἡ ἀπαξία τοῦ Ἕλληνος ἀνθρώπου ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα, γίνεται ἀναφορὰ στὴ σχέση του μὲ τὸ Θεῖον, ὅπως καὶ ἂν αὐτὸ νοεῖται, μὲ τὸν Θεό. Ἔνθους, δηλαδὴ ἔνθεος, εἶναι ὃ ἀληθινὸς ἄνθρωπος στὴν ἑλληνικὴ παράδοση. Ἐνθουσιασμὸς εἶναι ἢ παρουσία τοῦ Θείου - Θεοῦ μέσα στὸν ἄνθρωπο καὶ αὐτὸ συνεχίζεται ὡς τὴν ἐποχή μας.
Θέωση ὀρθόδοξα εἶναι ἢ ἐνοίκηση τοῦ Θεοῦ μέσα στὸ ἄνθρωπο, τὸν Ἅγιο. Καὶ σήμερα γιὰ νὰ χαρακτηριστεῖ ἀρνητικὰ κάποιος, προσδιορίζεται ὡς «ἀθεόφοβος», ποὺ «δὲν ἔχει Θεὸ μέσα του». Ὅταν ὃ Ἀπόστολος Παῦλος (Πράξ. ΙΖ, 22) χαρακτήριζε τοὺς Ἀθηναίους Ἕλληνες τῆς ἐποχῆς τοῦ «δεισιδαιμονεστάτους» (εὐσεβέστατους), ἔλεγε τὴν ἀλήθεια.

β) Μία ἄλλη συστατικὴ Ἰδιότητα τῆς ἑλληνικῆς συνειδήσεως εἶναι ὃ ἀνθρωπισμός. Ἢ καταξίωση δηλαδὴ τοῦ ἀνθρώπου καὶ τῶν ἀνθρωπίνων. Ὁ ἑλληνικὸς ἀνθρωπισμός, ἀναφερόμενος στὴν τελικὴ διαμόρφωση τοῦ ἀληθινοῦ ἄνθρωπου, ξεκινᾶ μὲ τὸ γνωστὸ «καλὸς καγαθὸς ἄνθρωπος», γιὰ νὰ φθάσει στὸν λόγο τοῦ Μενάνδρου (4ος αἵ. Π.Χ.) Ἡ χαρίεν ἄνθρωπος ὅταν ἄνθρωπος ἡ» (τί ὡραῖο πράγμα εἶναι ὃ ἄνθρωπος, ὅταν εἶναι ὄντως ἄνθρωπος). Ἢ κατάφαση τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἢ καταξίωσή του στὰ ὅρια τῆς Ἑλληνικότητας συνυφαίνεται μὲ τὴν ἑνότητα τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων, χωρὶς κανέναν τεμαχισμὸ τῶν περιοχῶν τῆς ζωῆς καὶ δράσης τοῦ ἀνθρώπου. Κλασικὸ παράδειγμα αὐτῆς τῆς κατάφασης καὶ ἐνιαιοποίησης εἶναι ὁ ἱερὸς χῶρος τῶν Δελφῶν. Τὸ μνημεῖο ὅλων τῶν αἰώνων εἶναι δομημένο σὲ τρία ἐπίπεδα. Τὸ πρῶτο τὸ συγκροτοῦν τὰ ἱερά, «ἀπὸ Θεοῦ ἄρχεσθαι»! Τὸ δεύτερο ἐπίπεδο εἶναι τὸ θέατρο, τὸ σχολεῖο τῆς ψυχῆς, τὸ λαϊκὸ Πανεπιστήμιο τῆς ἑλληνικῆς Ἀρχαιότητας. Τὸ τρίτο ἐπίπεδο εἶναι τὸ Στάδιο, τὸ γυμναστήριο, ὃ χῶρος καλλιέργειας τοῦ σώματος. Ὁλόκληρος ὃ ἄνθρωπος γίνεται δεκτὸς ὡς ψυχὴ καὶ σῶμα, ὅπως ἀκριβῶς καὶ στὴν Ὀρθοδοξία, διότι ὁλόκληρος ὃ ἄνθρωπος εἶναι πλασμένος «κατ' εἰκόνα Θεοῦ», μὲ Βάση τὸ ἀρχέτυπό του Θεανθρώπου -Χριστοῦ καὶ ὁλόκληρος ὁ ἄνθρωπος ἔχει προορισμὸ τὸ «καθ' ὁμοίωσιν», δηλαδὴ τὴν ἕνωση μὲ τὸ Θεῖο, τὴ Θέωση.

Ἀκριβῶς στὰ θέματα αὐτὰ Θεὸς - ἄνθρωπος παρατηρεῖται ἡ μεγαλύτερη σύγκλιση Ἑλληνισμοῦ -Ὀρθοδοξίας. Ὁ Χριστὸς εἶναι Ἐκεῖνος ποῦ εἶπε (Μάρκ. β' 27) ὅτι «Τὸ Σάββατον διὰ τὸν ἄνθρωπον ἐγένετο καὶ οὒχ ὁ ἄνθρωπος διὰ τὸ Σάββατον». Αὐτὸς ὁ λόγος θὰ ἔπρεπε νὰ βρίσκεται ὡς προμετωπίδα ὅλων τῶν ἀνθρωπιστικῶν καὶ κοινωνικῶν Ἱδρυμάτων τοῦ κόσμου. Διότι σημαίνει ὅτι ὅλοι οἱ θεσμοὶ εἶναι ὑπηρετικοί του ἀνθρώπου, διακονοῦν τὸν ἄνθρωπο. Κάθε ἄνθρωπο. Διότι κάθε ἄνθρωπος εἶναι, ὡς πλάσμα Θεοῦ, ἀνώτερος ἀπὸ ὅλο τὸν κόσμο. «Τί δώσει Ὁ ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;» (Μάτθ. ἰστ' 26). Ὁ Ἑλληνικὸς ἀνθρωπισμὸς καταξιώνεται καὶ κορυφώνεται στὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ.

γ) Ἕνα ἄλλο στοιχεῖο τῆς ἑλληνικότητας εἶναι ἡ ἀγάπη πρὸς τὴν ἀλήθεια, ποῦ διατυπώθηκε ἀπὸ τὸν Ἀθηναῖο Κλήμεντα τὸν Ἀλεξανδρέα β 215) ὡς «ζήτησις ἀληθείας». Εἶναι ἡ ἑλληνικὴ φιλοσοφία. Οἱ Ἕλληνες δὲν μιλοῦμε γιὰ σοφία, ἀλλὰ γιὰ φιλοσοφία, ἀγάπη πρὸς τὴ σοφία, κίνηση δυναμικὴ πρὸς τὴν εὕρεση τῆς Σοφίας, ποὺ τελικὰ εἶναι ὁ Θεός. Σοφία τοῦ Θεοῦ ἦταν γιὰ τοὺς προγονούς μας ἡ «θεὰ» Ἀθηνᾶ. Γιὰ τοὺς Ὀρθοδόξους Ἕλληνες σοφία τοῦ Θεοῦ εἶναι ὁ Χριστός. Αὐτὴ ἡ κίνηση τοῦ Ἑλληνισμοῦ πρὸς τὴν ὄντως Σοφία καταξιώνεται σὲ ἕνα λόγο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου πρὸς τοὺς Κορινθίους (Ἃ' Κόρ. ἃ' 22): «Ἕλληνες σοφίαν ζητούσιν, Ἰουδαῖοι σημεῖον αἰτούσι». Ὁ Ἰουδαῖος αἰτεῖ, ἐπαιτεῖ. Περιμένει παθητικὰ ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ ἔλθει τὸ ἀναμενόμενο, ὅπως οἱ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβὰ περιμένουν τὸν Ἀρμαγγεδώνα, τὸν μεγάλο πόλεμο τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ πάρουν καὶ αὐτοὶ (μόνο τότε...) τὰ ὄπλα καὶ νὰ ὑποτάξουν ὅλα τὰ ἔθνη τῆς γὴς καὶ νὰ ζοῦν πριγκιπικὰ ἐπὶ χίλια χρόνια στὸν χιλιαστικὸ «παράδεισο». Οἱ Ἕλληνες δὲν ἐπαιτοῦμε, ἀναζητοῦμε νὰ εὕρουμε. Καὶ «Ὁ ζητῶν εὑρίσκει», ὅπως λέγει Ὁ Χριστὸς (Μάτθ. ζ' 8).

Ὁ Κλήμης ὁ Ἀλεξανδρεὺς μὲ τὸ νὰ λέγει ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Φιλοσοφία «ζήτησις ἐστὶν ἀληθείας», ὑπονοεῖ καὶ τὸ ποιὰ εἶναι αὐτὴ ἡ ἀλήθεια. Καὶ αὐτὸ προσδιορίζει ἑρμηνευτικὰ ὁ ἅγιος Κυπριανὸς Καρχηδόνος († 258). Ἀλήθεια, λέγει, εἶναι Ἐκεῖνος (Πρόσωπο, δηλαδή), ποὺ μόνος τόλμησε στὴν Ἱστορία νὰ πεῖ: «Ἐγὼ εἰμὶ ἡ Ἀλήθεια» (Ἴωαν. Ἰδ' β), δηλαδὴ ὁ Ἰησοῦς Χριστός. Αὐτὸν τελικὰ ζητοῦσαν στὶς πνευματικὲς ἀνατάσεις τοὺς οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες σ' ὅλους τους χώρους: τὴν ἐπιστήμη, τὴν τέχνη, τὸ δίκαιο, ὡς ἀλήθεια, ὡραῖο, δικαιοσύνη! Οἱ διάφορες ὄψεις τῆς μίας ἀδιατίμητης καὶ ἀκέραιης ἀλήθειας ἐπικεντρώνονται στὸν Ἑλληνισμὸ σὲ ἕνα Πρόσωπο, ὄχι σὲ ἀφηρημένα ἰδεολογικὰ σχήματα. Ἦταν ὁ «ἄγνωστος Θεός», ποῦ ἀναζητοῦσαν οἱ Ἀθηναῖοι. Γι' αὐτὸ συνηθίζω νὰ λέγω ὅτι ὃ Ἀπόστολος Παῦλος στὸν ἀθηναϊκὸ Ἄρειο Πάγο δὲν κατέστρεψε, δὲν διέστρεψε, οὔτε μετέστρεψε τὴν ἑλληνικὴ ἀναζήτηση. Ἅπλα τὴν ἔστρεψε πρὸς τὸν Χριστὸ λέγοντας: «Ὂν ἀγνοοῦντες εὐσεβεῖτε, τοῦτον ἐγὼ καταγγέλλω ὑμὶν» (Πράξ. Ἰζ' 23). Δηλαδή: Αὐτόν, ποῦ μέσα στὴν ἄγνοια σᾶς τὸν ἀναζητεῖτε, αὐτὸν σας κηρύσσω, σᾶς φανερώνω. Δηλαδὴ τὸν ἀναζητούμενο καὶ ἀπὸ τὸν Ἑλληνισμὸ Ἰησοῦ Χριστό.

δ) Ἑλληνικὴ ἀρετὴ εἶναι καὶ ἢ ἐπίγνωση τῶν ὁρίων τοῦ λόγου. Ποτὲ ὃ Ἑλληνισμὸς δὲν γνώρισε νοησιαρχία δυτικοευρωπαϊκοῦ τύπου, ὅπως προδιαγράφεται ἀπὸ τὸν Αὐγουστίνο μὲ τὸ περιβόητο ἐκεῖνο «credo ut intelligam» (πιστεύω, γιὰ νὰ κατανοήσω). Ἢ διάνοια εἶναι, ἔτσι, ὃ τελικὸς ἀποδέκτης καὶ τὸ ἔσχατο μυστήριο. Ἢ κρίση αὐτὴ προεκτεινόμενη φθάνει στὸν Καρτέσιο, ποῦ ἔλεγε: «cogito ergo sum» (διανοοῦμαι, ἄρα ὑπάρχω). Ἢ διανοητικὴ διεργασία θεμέλιό της ὑπάρξεως. Στὸν Ἑλληνισμό, ὡς ἀρχαῖο καὶ ὡς χριστιανορθόδοξο, εἶναι ἄγνωστη ἢ ἀπολυτοποίηοη τοῦ «ὀρθοῦ λόγου», κάτι ποῦ ἔλαβε σάρκα καὶ ὀστᾶ στὴ Γαλλικὴ Ἐπανάσταση, ἐπὶ Ροβεσπέρρου, ὅταν ἢ «θεὰ λογικὴ» λατρεύτηκε στὸ πρόσωπο μίας γυμνῆς Πόρνης μέσα στὴν «Παναγία τῶν Παρισίων». Ἢ ὑπέρβαση τῶν ὁρίων τοῦ λόγου στοὺς Ἕλληνες θεωρεῖται «ὕβρις» (ἀρχαία τραγωδία).

ε) Σημαντικὴ εἶναι στὸν Ἑλληνισμὸ καὶ ἢ κοινωνικὴ ἀντίληψη τῆς ἀλήθειας. «Τὸ ἀληθεύειν ἐστὶ κοινωνεῖν». Ἤδη ὁ Ἠράκλειτος σὲ ἕνα ἀπόσπασμα τοῦ λέγει, ὅταν μοιραζόμαστε (κοινωνοῦμε) κάτι, τότε ἀληθεύουμε, ὅταν δὲ σφετεριζόμαστε κάτι, τότε ζοῦμε στὸ ψέμα. Κοινωνία σημαίνει μοίρασμα τῶν ἀγαθῶν, ὄχι σφετερισμό τους. Γιὰ αὐτὸ καὶ ἢ Θεία Μετάληψη λέγεται (Θεία) Κοινωνία. Ὃ Χριστὸς «μεμέριαται ἀμέριστος ἐν μεριστοῖς». Μοιράζεται χωρὶς νὰ διαιρεῖται σέ μας, ποῦ εἴμαστε χωριστὰ πρόσωπα. Ἢ κοινωνία, ἢ ἀδελφικὴ σχέση, εἶναι ἢ ἀλήθεια. Μία ἐμπειρία, δηλαδὴ γιὰ μᾶς τοὺς Ἕλληνες εἶναι ἢ ἀλήθεια καὶ ὄχι μία ξερὴ διανοητικὴ ὑπόθεση καὶ διεργασία. Γι' αὐτὸ τὸ Συμπόσιο βρίσκεται στὸ ἐπίκεντρο διαχρονικά της ἑλληνικῆς ὕπαρξης. Ἀλλὰ ἀδελφικὸ συμπόσιο -γεῦμα- δεῖπνο προϋποθέτει «καλὴ καρδιὰ» καὶ αὐτὸ εὐχόμαστε πάντοτε ὑψώνοντας τὰ ποτήρια οἱ Ἕλληνες. Εἶναι ἢ «καθαρὴ καρδία» τῆς Πίστεώς μας («ἐν καθαρὰ καρδία Σὲ δοξάσειν», ποῦ ψάλλουμε τὸ Πάσχα).

στ) Ὃ Ἕλληνας, ὅταν εἶναι αὐθεντικὸς καὶ γνήσιος, καταφάσκει —σέβεται καὶ ἀναγνωρίζει— τὴν ἑτερότητα. Δέχεται τὸν ἄλλον καὶ τὸ ἄλλο. Ἢ τόσο προβαλλόμενη ἀπὸ κάποιους φράση «Πᾶς μὴ Ἕλλην βάρβαρος» δὲν ἔχει ρατσιστικὴ ἀπόχρωση. Σημαίνει διαφορὰ πολιτισμῶν. Ξέρετε, ἀπὸ τὴ ἐποχὴ τοῦ Θουκυδίδη ἀκόμη καὶ οἱ Ἕλληνες τῶν δυτικῶν περιοχῶν ὀνομάζονταν «βάρβαροι», διότι ἦταν σὲ χαμηλότερο ἐπίπεδα, πολιτισμοῦ ἢ μιλοῦσαν κατὰ τρόπο δυσνόητο. Γι' αὐτὸ ὃ Σωκράτης στὸν «Φαίδρα» παρατηρεῖ ὅτι, γιὰ νὰ ἀποφανθοῦμε σὲ σπουδαία ὑπαρξιακὰ προβλήματα, πρέπει νὰ ἐξετάσουμε Τί λέγουν οἱ Ἕλληνες σοφοί, ἀλλὰ καὶ «οἱ σοφοὶ τῶν βαρβάρων». Ἔχουν κι αὐτοὶ τοὺς σοφούς τους.

Ἢ ἑλληνικὴ κατάφαση τῆς ἑτερότητας φαίνεται ἀπὸ τὴν ἀπώτατη ἀρχαιότητα στὶς ἀποικίες μας. Δὲν ἔπαιρναν ποτὲ τὴ μορφὴ γκέτο, ἄλλα φώτιζαν ὅλους τους γειτονικοὺς λαοὺς καὶ τοὺς μυοῦσαν στὸν πολιτισμό μας. Οἱ δυτικοευρωπαϊκὲς ἀποικίες, ποῦ ὁδήγησαν στὶς χῶρες «μπανανιὲς» ἀπὸ τὸν 15ο αἰώνα καὶ μετά, εἶναι ἄγνωστες στὴν ἑλληνορθόδοξη ἀνατολή.

2) Εἶναι ἀρκετὰ αὐτά, γιὰ νὰ προσδιορίσουν ἐνδεικτικὰ τὴν Ἑλληνικότητα. Ποιὰ εἶναι ἢ Ὀρθοδοξία; Τὸ ἄλλο πολυδιάστατο μέγεθος τῆς Ταυτότητάς μας. Λέγοντας Ὀρθοδοξία ἐννοοῦμε τὸν Χριστιανισμὸ στὴν αὐθεντική του ἔκφραση, στὰ πρόσωπα καὶ τὴν ἐμπειρία τῶν Ἁγίων μας. Ἕνα θεανθρώπινο μέγεθος, ὅπως εἶναι ἢ Ὀρθοδοξία, δὲν ὁρίζεται, δὲν κλείνεται δηλαδὴ σὲ κάποιο ὁρισμό. Μόνο συμβατικά, λοιπόν, θὰ τολμοῦσα νὰ πῶ ὅτι ἢ Ὀρθοδοξία εἶναι ἢ συνείδηση τῆς παρουσίας τοῦ Ἄκτιστου Θεοῦ μέσα στὴν Ἱστορία καὶ ἢ δυνατότητα τοῦ κτιστοῦ (δημιουργημένου) ἀνθρώπου νὰ γίνει Θεὸς «κατὰ χάριν». «Θεὸς ἐφανερώθη ἐν σαρκὶ» (Ἃ' Τίμ. γ'16), ἐ γίνε ἱστορικὰ Θεάνθρωπος, γιὰ νὰ θεώσει τὸν ἄνθρωπο καὶ νὰ ἁγιάσει τὸν κόσμο. Αὐτὴ εἶναι ἢ Πίστη μας.

Ὃ Θεὸς Λόγος, ὃ Ἰησοῦς Χριστός, εἶναι στὸν κόσμο καὶ πρὶν ἀπὸ τὴν ἐνανθρώπησή του, ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς δημιουργίας. Ὃ Χριστὸς δημιουργεῖ τὸν κόσμο ὡς δεύτερο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ὃ Θεὸς - Πατέρας δὲν φανερώνεται ποτὲ στὸν κόσμο. Ὃ Γιαχβὲ Γιεχωβὰ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης εἶναι ὃ Χριστός, ποῦ ἐνεργεῖ «ἀσάρκως» (χωρὶς τὴν ἀνθρώπινη φύση Του) στὴν Παλαιὰ Διαθήκη καὶ «ἐνσάρκως» στὴν Καινὴ Διαθήκη. Ὀρθοδοξία εἶναι ὃ Χριστός, ὃ λόγος Του, ἢ ἐνέργειά Του, ἢ ζωή Του. Χωρὶς Χριστὸ δὲν ὑπάρχει θεογνωσία. Γὶ αὐτὸ ἢ Ὀρθοδοξία δὲν ταυτίζεται μὲ καμία θρησκεία, προσπάθεια, δηλαδή, γεφυρώσεως τῆς ἀπόστασής μας ἀπὸ τὸν Θεὸ . Πρὶν ἐμεῖς ἀγαπήσουμε τὸν Θεό, μᾶς ἀγαπᾶ Ἐκείνος• «αὐτὸς πρῶτος ἠγάπησεν ἠμᾶς» (Ἃ' Ἴωαν. δ', 10). Τί νὰ προσφέρουμε ἐμεῖς στὸν Θεό, ἀφοῦ αὐτὸς εἶναι «ὃ προσφέρων καὶ προσφερόμενος καὶ διαδιδόμενος» (Θεία Λειτουργία); Ἢ Πρὸς Ἑβραίους Ἐπιστολή, τὸ πρῶτο λειτουργικὸ βιβλίο τῆς Ἐκκλησίας, διακηρύσσει ὅτι μὲ τὴν Πίστη μᾶς καταργοῦνται καὶ ὑπερβαίνονται οἱ ἑλληνικὲς καὶ ἰουδαϊκὲς θυσίες. Ὃ Θεὸς δημιουργεῖ, συντηρεῖ τὸν κόσμο καὶ τὸν σώζει ἀπὸ ἀγάπη. «Οὕτως ἤγαπησεν ὃ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν Υἷον αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν (θυσίασε)» (Ἴωαν. γ'16).

Τὸν Θεὸ - Πατέρα τὸν γνωρίζουμε «ἐν Χριστῷ», στὸ πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Δὲν ὑπάρχει ἄλλη. δυνατότητα θεογνωσίας ἀπὸ τὴν ἐμπειρική, γνώση τοῦ Θεοῦ ἐν Χριστῷ; Γιὰ νὰ θυμηθοῦμε τὸν Ἠράκλειτο, ἀπὸ τὴ μετοχὴ στὸν Θεάνθρωπο Χριστό. Μὲ τὴ Θεία Κοινωνία Μετάληψη μετέχουμε στὸν Χριστό, στὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα Του. Μετέχουμε ἔτσι στὴν κοινὴ ἄκτιστη ἐνέργεια ὅλης της Ἅγιας Τριάδος, καὶ ἂν ὑπάρχει καθαρότητα καρδιᾶς, φθάνουμε στὸν φωτισμὸ καὶ τὴ Θέωση. Γιὰ αὐτὸ μόνο στὸν Χριστὸ ὑπάρχει σωτηρία. «Οὐκ ἐστὶν ἐν ἀλλω οὔδενι ἢ σωτηρία» (Πράξ. δ, 12). Δὲν ὑπάρχει κάποιος ἄλλος, ποῦ μπορεῖ νὰ μᾶς σώσει παρὰ μόνο ὃ Ἰησοῦς Χριστός. Ὃ Χριστὸς εἶναι ἢ ΜΟΝΗ δυνατότητα σωτηρίας, δηλαδὴ Θέωσις Γιὰ αὐτὸ ὃ Χριστιανισμὸς δὲν εἶναι μία ἁπλὴ θρησκεία (θρήσκευμα, καλύτερα). Χωρὶς Χριστὸ δὲν ὑπάρχει Χριστιανισμός, δὲν ὑπάρχει σωτηρία. Ἂν χάσουμε ἢ ἀπορρίψουμε τὸν Χριστὸ καὶ κρατήσουμε ἕναν ἀφηρημένο τρόπο θρησκείας, θρησκεύουμε μέν, ἀλλὰ δὲν εἴμαστε χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι. Ὀρθοδοξία σημαίνει δυνατότητα Θέωσις - σωτηρίας. Στὸ σημεῖο αὐτὸ βρίσκουμε τὸ κριτήριο ὅλων τῶν διαθρησκειακῶν διαλόγων τῆς ἐποχῆς μας.

Γιὰ νὰ μὴ θεωρητικολογῶ περισσότερο καὶ σᾶς κουράσω μὲ θεωρητικὲς διδασκαλίες, ὅταν θέλει κανεὶς νὰ ζήσει ἀπὸ κοντὰ τὴν Ὀρθοδοξία, ἂς ἐπισκεφθεῖ στὰ Ἑπτάνησα τοὺς Ἁγίους μας Σπυρίδωνα, Θεοδώρα, Γεράσιμο καὶ Διονύσιο, ποῦ σώζονται τὰ ἀκέραια καὶ θαυματουργὰ λείψανά τους καὶ ἐκεῖ θὰ καταλάβει Τί εἶναι Ὀρθοδοξία. Ὃ Χριστὸς σαρκώθηκε, γιὰ νὰ μᾶς κάμει μὲ τὴ Χάρη τοῦ (αὐτὸ σημαίνει τὸ «κατὰ χάριν») Θεούς, ὅ,τι δηλαδὴ εἶναι Αὐτὸς ἀπὸ τὴ φύση Του. Καὶ αὐτὸ τὸ ἀποκτᾶ κανεὶς μέσα στὴν Ἐκκλησία, στὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, στὴν ἐν Χριστῷ κοινωνία. Ὅταν ζεῖ ὁλόκληρος μέσα στὴν Ἐκκλησία. Γὶ αὐτὸ ψάλλουμε: «Ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους καὶ πάσαν τὴν ζωὴν ἠμῶν Χριστῷ τῷ Θεῶ παραθώμεθα». Ἂς δώσουμε ὅλη τὴν ζωή μας στὸν Χριστό, τὸν Θεό μας.

3) Καὶ στὴ συνέχεια αὐτὴ ἀναδύεται ἢ ἰδιαίτερη σχέση Ἑλληνισμοῦ καὶ Ὀρθοδοξίας, ἀλλὰ καὶ ἢ ὑπέρβαση τοῦ Ἑλληνισμοῦ μέσα στὴν Ὀρθοδοξία. Ὃ μεγαλύτερος θεσμὸς τῆς ἑλληνικότητας, καὶ στὴν Ἀθήνα καὶ στὴ Σπάρτη, ἦταν ἢ Ἐκκλησία, δηλαδὴ ἢ σύναξη τοῦ Δήμου, τοῦ Λαοῦ. Ἢ συνέλευση τοῦ Λαοῦ εἶχε τὴν ὑπέρτατη ἐξουσία. οὔτε οἱ ἄρχοντες, οὔτε τὰ ἀξιώματα. Οἱ ἄρχοντες - ἀξιωματοῦχοι ἤσαν καὶ εἶναι διάκονοι -ὑπηρέτες τοῦ σώματος ὅλου του λαοῦ. Γὶ αὐτὸ πολιτειακὰ μιλοῦμε γιὰ «ὑπουργούς», δηλαδὴ ὑπηρέτες, καὶ ἐκκλησιαστικὰ γιὰ διακόνους (πάλι ὑπηρέτες). Ἂν θέλετε νὰ ξέρετε, ἑλληνικῆς προέλευσης εἶναι καὶ ἢ ἑβραϊκὴ λέξη καχὰλ (Γιαχβέ), ποῦ σημαίνει σύναξη, συναγωγή. Ἐκκλησία εἶναι ἢ σύναξη, συνέλευση τοῦ σώματος, τοῦ Λαοῦ. Ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Δήμου περάσαμε στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Ὁ ὅρος ἔγινε ἀπόλυτα δεκτός, γιατί στὸ ἑλληνιστικὸ κλίμα γεννήθηκε καὶ ὀργανώθηκε ἢ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Στὸ ἴδιο πνεῦμα κινοῦνται κοινωνικὰ καὶ τὰ δύο μεγέθη. Ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Δήμου, ποῦ κυρίαρχο λόγο εἶχε ἢ νομικὴ ἀπαρτία στὴ λήψη ἀποφάσεων, περάσαμε φυσικὰ καὶ ἀβίαστα στὴν Ἐκκλησία (σύναξη) τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, ποῦ ἔχει ἐγκυρότητα μόνο μὲ τὴν (πνευματικὴ) παρουσία τοῦ Χριστοῦ (πνευματικά, δηλαδή, καὶ ὄχι νομικά). Ὅπου εἶναι Ὅταν Χριστός, ἐκεῖ καὶ ἢ Ἐκκλησία (Μάτθ. ἰη', 20). Ἢ Θεία Εὐχαριστία εἶναι ἢ κορύφωση τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ στὴν Ἐκκλησία Του, καὶ γι' αὐτὸ ἢ Θεία Λειτουργία εἶναι τὸ ἀπόλυτο κέντρο τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας.

4) Ἢ συνάντηση Ἑλληνισμοῦ -Χριστιανισμοῦ ἀρχίζει στὴν Παλαιστίνη τὸν 1ο μ.Χ. αἰώνα. Ἢ Παλαιστίνη εἶχε πλήρως ἐξελληνισθεῖ καὶ κυρίως τὸ βόρειο τμῆμα της, ἢ «Γαλιλαῖο τῶν Ἐθνῶν», ἦταν καθαρὰ ἑλληνική, μὲ πολλὲς ἑλληνικὲς πόλεις. Τὸ 33 μ.Χ., μετὰ τὴν Πεντηκοστή, εἶναι αἰσθητὴ ἢ παρουσία τοῦ ἑλληνικοῦ στοιχείου στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας. Τὰ ὀνόματα τῶν «Ἑπτά», ποῦ μετὰ ὀνομάσθηκαν «διάκονοι» (Πράξ. κέφ. στ'), εἶναι ἑλληνικὰ (Στέφανος, Τιμῶν, Παρμενᾶς, Νικόλαος κ.λ.π), διότι ἄνηκαν στοὺς «ἑλληνιστὲς» Ἰουδαίους. Ὃ Ἀπόστολος Παῦλος ἦταν ὃ μεγαλύτερος ἑλληνιστὴς τοῦ 1ου αἰώνα. Ὃ Χριστός, ἄλλωστε, ὅπως καὶ οἱ μαθητές Του, μιλοῦσαν καὶ ἑλληνικά. Καὶ αὐτὸ φαίνεται στὸ 12ο κέφ. τοῦ Κατὰ Ἰωάννη Εὐαγγελίου, στὴ συνάντηση τοῦ Χριστοῦ μὲ τοὺς «Ἕλληνες», ποῦ θέλησαν νὰ Τὸν δοῦν. Τότε εἶπε ὃ Χριστὸς τὸ περίφημο ἐκεῖνο: «ἔληλυθεν ἢ ὥρα, ἴνα δοξασθῆ ὃ Υἱὸς τοῦ Ἄνθρωπου» (Ἴωαν. Ἰβ', 23). Δηλαδὴ ἦλθε ἢ στιγμὴ νὰ ἀποκαλυφθεῖ καὶ φανερωθεῖ ὃ Θεάνθρωπος (υἱὸς ἀνθρώπου, δηλαδὴ ἄνθρωπος, χαρακτηρίζεται ὃ Μεσσίας ἀπὸ τὸν προφήτη Δανιήλ). Διότι φανέρωση - ἀποκάλυψη τῆς Θεότητας τοῦ Χριστοῦ δὲν εἶναι ἢ Ἀνάσταση (φυσικὸ γεγονὸς γιὰ τὸν Θεάνθρωπο), ἀλλὰ ὃ σταυρὸς - τὸ πάθος - ὃ θάνατος. Πῶς πεθαίνει Ὅταν Θεός; Πῶς νεκρώνεται ἢ αὐτοζωία καὶ πηγὴ τῆς ζωῆς; «Ἢ ζωὴ πῶς θνήσκει, πῶς καὶ τάφον οἰκεῖ;». Αὐτὰ τὰ «πῶς» περικλείουν τὸ Μυστήριο τοῦ Θεανθρώπου.

Οἱ «Ἑπτὰ» τῶν Πράξεων ἐνσαρκώνουν καὶ μίαν ἄλλη σύμπτωση Ἑλληνισμοῦ - Χριστιανισμοῦ. Τὴν ἔννοια τῆς διακονίας (γιὰ «λειτουργίες» στὸν δημόσιο βίο μιλοῦσαν καὶ οἱ ἀρχαῖοι Ἀθηναῖοι ὡς τὴν ὕψιστη μορφὴ ὑπουργίας καὶ διακονίας πρὸς τὸ κοινωνικὸ σύνολο). Στὴν ἐκκλησιαστικὴ γλώσσα κάθε ἔργο ποὺ ἀναφέρεται στὸ σύνολο, τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ, ὀνομάζεται διακονία. Πρῶτος διάκονος τῆς πίστεως μᾶς εἶναι ὁ Κύριος ἠμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Ἀλλὰ καὶ στὴν πολιτικὴ -πολιτειακὴ ζωὴ μᾶς αὐτὸς ποῦ διακονεῖ τὸν λαὸ λέγεται ὑπουργὸς ( ὑπὸ-ἔργον), δηλαδὴ ὑπηρέτης τοῦ λαοῦ;. Δὲν ἔχουμε ἐμεῖς οἱ 'Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες ἄρχοντες καὶ φεουδάρχες, οὔτε στὴν πολιτική, οὔτε στὴν ἐκκλησιαστικὴ ζωή μας, ἀλλὰ ὑπουργοὺς καὶ διακόνους, δηλαδὴ ὑπηρέτες τοῦ Λαοῦ. Ἔλεγα κάποτε σὲ ἕνα ὑπεροχικὸ πρόσωπο τοῦ κράτους μας, πού μου εἶχε κάνει τὴν τιμὴ νὰ μὲ καλέσει γιὰ μία συζήτηση: Τὴν Κυριακὴ λ.χ. πρὶν ἀπὸ τὴ Θεία Λειτουργία ὁ Πρόεδρος τοῦ Κράτους καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος νὰ εὐπρεπίσουν τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη καὶ νὰ τὴ σκουπίσουν, γιὰ νὰ λειτουργήσει ὃ Κλῆρος καὶ ὁ Λαός! Ὁ καθ' ὑπερβολὴ αὐτὸς λόγος δείχνει τὴν οὐσία τοῦ πράγματος. Γιὰ νὰ μιλήσω, ὅμως, μὲ τὴν γλώσσα τοῦ Μακρυγιάννη, ἐμεῖς ἐκλέγουμε διακόνους- ὑπηρέτες συχνά, γιὰ νὰ γίνουν ἄρχοντες καὶ τύραννοί μας. Εἶναι ὅμως χαρακτηριστικὸ ὅτι στὴν ἐγκατάσταση τῶν τοπικῶν ἀρχῶν (δημάρχων, κοινοταρχῶν) ἡ εὐχὴ τοῦ Ἁγιασμοῦ λέγει γι' αὐτούς: «διακονησάτωσαν καὶ οὐ διακονηθήτωσαν»... Νὰ διακονοῦν ἐκλέχθηκαν καὶ ὄχι νὰ διακονοῦνται. Αὐτὴ εἶναι ἡ Ἑλληνορθοδοξία. Τὰ ἄλλα ποὺ ζοῦμε, εἶναι παπικὰ καὶ φράγκικα...

Κυριολεκτικά, ὅμως, ἐπικρατεῖ τὸ ἑλληνικὸ στοιχεῖο στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μετὰ τὸ 70 μ.Χ., μετὰ τὴν καταστροφὴ τῶν Ἱεροσολύμων ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Τίτο τῆς Ρώμης καὶ τὴν ἐξάπλωση τοῦ πληθυσμοῦ τῶν Ἱεροσολύμων. Ὁ Ἑλληνισμὸς κατισχύει ἀστασίαστα μὲ τὴ γλώσσα, τὴν παιδεία, τὸν ζῆλο του. Ἀναγνωρίζεται ὡς ἡ ἱστορικὴ σάρκα, ἡ ἀνθρώπινη φύση τῆς Θεανθρώπινης Ἕνωσης τῆς Ἐκκλησίας. Τὸ θεῖο στοιχεῖο εἶναι ὁ Χριστός, ἡ ἔνσαρκη καὶ προσωπικὴ Ὀρθοδοξία. Τὸ ἀνθρώπινο στοιχεῖο εἶναι ἡ ἑλληνικότητα, ἀπελευθερωμένη ἀπὸ τὰ ταπεινὰ καὶ καιρικὰ στοιχεῖα της. Ὅλα τὰ διαχρονικὰ στοιχεῖα τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ὅπως εἴδαμε ἤδη, ἐνσωματώνονται στὴν Ἐκκλησία μέσω τῶν Ἅγιων Πατέρων της. Ὁ Ἑλληνισμὸς ὁδηγήθηκε στὸν «καινὸν ἄνθρωπον» καὶ τὴν «καινὴν κτίσιν», τὴν ἐν Χριστῷ κοινωνία. Καμία ἀτομοκρατία, καμία ὀλιγαρχία, καμία ἀπολυταρχία ὁποιουδήποτε τύπου δὲν μπορεῖ νὰ ὀνομασθεῖ ποτὲ ἑλληνορθόδοξη. Ἀπὸ τὴ δημοκρατία τῶν Ἑλλήνων ὁδηγηθήκαμε στὴν ἰσοτιμία καὶ ὁμοτιμία ὅλων στὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Οἱ λαοσυνάξεις τῆς Ἐκκλησίας (ἑορτές, πανηγύρεις) μαρτυροῦν αὐτὴν τὴν ἀλήθεια, καὶ κυρίως ἡ γνήσια ὀρθοδοξία τοῦ κοινοβιακοῦ μοναχισμοῦ μας, ποὺ σώζει τὸ γνήσιο μοντέλο τῆς «ἐν Χριστῷ δημοκρατίας», ποὺ γίνεται στὴν πράξη Χριστοκρατία. Διότι ὅπου Βασιλεύει ὃ Χριστός, ἐκεῖ συμβασιλεύουν καὶ οἱ ἐν Χριστῷ ἀναγεννημένοι ἄνθρωποι, καθιστάμενοι, καὶ μέσα στὸν κόσμο αὐτό, πολίτες τῆς οὐράνιας βασιλείας Του.

5) Ἢ ἑνότητα τῶν πιστῶν στὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ ἔχει μία παραδοξότητα. Εἶναι ὑπερφυλετικὴ καὶ ὑπερεθνική, χωρὶς ὅμως νὰ καταστρέφει ἡ ἀναιρεῖ τὴν ἀγάπη πρὸς τὴν πατρίδα. Οἱ Δυνάμεις τοῦ κόσμου αὐτοῦ μας ὁδηγοῦν συνεχῶς ἀπὸ τὸν ἐθνικισμὸ στὴν ἀνεθνικότητα ἢ τὸ ἀντίστροφο. Ἡ σύζευξη ἐθνικότητας καὶ ὑπερεθνικότητας εἶναι τὸ μυστήριο τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὅταν λειτουργοῦμε γύρω ἀπὸ τὴν ἁγία Τράπεζα Ὀρθόδοξοι διαφόρων ἐθνικοτήτων, ζοῦμε τὴν ἐν Χριστῷ ὑπερφυλετικὴ ἑνότητά μας. Κάθε ἕνας ἀπὸ μᾶς σώζει τὴ φιλοπατρία του, ἄλλα ὅλοι ζοῦμε ἐν Χριστῷ στὴν οὐράνια πατρίδα.

Ὁ Ὀρθόδοξος ἱεραρχεῖ τὴν ἐθνικότητα στὴν ὑπερεθνικότητας καὶ τὴ γήινη πατρίδα στὴν οὐράνια, τὴν αἰώνια πατρίδα.

Ὁ μεγάλος Σωκράτης λέγει στὸν διάλογο Κρίτων: «Μητρὸς καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τμιωτερον ἐστὶν ἡ πατρίς, καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιότερων παρὰ θεοῖς καὶ ἀνθρώποις, τοῖς νοῦν ἔχουσιν». Ὁ Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, ὁ ἑλληνικότερος τῶν Πατέρων μας καὶ νέος Σωκράτης στὴ σοφία, θὰ πεῖ τὸν 4ο μ.Χ. αἰώνα (37η ἐπιστολή): «Μητέρα τιμᾶν τῶν ὁσίων. Μήτηρ δὲ ἄλλη μὲν ἄλλου. Κοινὴ δὲ πάντων μήτηρ πατρίς». (Ἱερὸ πράγμα νὰ τιμᾶ κανεὶς τὴ μητέρα του. Ὃ καθένας ἔχει τὴ δική του μητέρα. Κοινὴ ὅμως μητέρα ὅλων ἢ πατρίδα). Ἡ φιλοπατρία, συνεπῶς, εἶναι ἑλληνικὰ καὶ χριστιανικὰ καταξιωμένη. Ἡ πατρίδα, ἄλλωστε, γιὰ μᾶς τοὺς Ἑλληνορθόδοξους εἶναι ἔννοια θρησκευτικὴ - θεολογική. Διότι ὁ Θεὸς ἔθεσε τὰ ὅρια τῶν ἐθνῶν, μέσα στὰ ὅποια μποροῦμε νὰ πραγματωθοῦμε ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, ὃ καθένας στὸ ἔθνος καὶ τὴν πατρίδα τοῦ (Πράξ. Ἰζ', 26).

Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ὁ νέος Παῦλος τοῦ Ἑλληνισμοῦ, κωδικοποιεῖ ὅλη τὴ σχετικὴ διδασκαλία καὶ καταλήγει: «Ἡ πατρίδα μου ἡ γήινη, ἡ ψεύτικη καὶ ματαῖα (ὡς πρόσκαιρη, δηλαδὴ) εἶναι ἀπὸ τὰ μέρη τοῦ Ἁγίου Ἄρτης, ἀπὸ τὸ Ἀποκοῦρον τῆς Εὐρυτανίας... Ἡ αἰωνία πατρίδα μου ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει». Αὐτὸ δὲν εἶναι λόγος ἀντεθνικὸς καὶ ἄπατρις, ἀλλὰ ἱεραρχεῖται ἡ γήινη πατρίδα καὶ πρόσκαιρη, ἀφοῦ «προσδοκῶμεν ἀνάστασιν νεκρῶν καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος» στὴν οὐράνια καὶ αἰώνια πατρίδα. Ἔτσι στὴν ἐπίγεια πατρίδα μαθαίνουμε νὰ ζοῦμε σὲ μία συνεχῆ ἀνάταση καὶ κίνηση πρὸς τὰ ἄνω. «Ἄνω σχωμεν τὰς καρδιᾶς» Πρὸς τὴν αἰώνια πατρίδα!

6) Ὅλα αὐτὰ τὰ ζοῦμε μὲ τὴ συνέχεια τῆς παιδείας τῆς ἑλληνικῆς μέσα στὴν Ἐκκλησία μας. Παιδεία γιὰ τὸν Ἑλληνισμό, ἀρχαῖο καὶ χριστιανικό, εἶναι ἡ ἀγωγὴ τοῦ ἀνθρώπου, ἡ διάπλαση καὶ διαμόρφωση τοῦ ὅλου ἄνθρωπου σὲ ἀληθινὸ ἄνθρωπο, δηλαδὴ ἔνθεο ἄνθρωπο, τὸν Ἅγιο. Δὲν εἶναι ἁπλὴ ἐκπαίδευση καὶ ἀναπαραγωγὴ γνώσεων, ἀλλὰ ἡ ἐσωτερικὴ καλλιέργεια τοῦ ἀνθρώπου, γιὰ νὰ μπορέσει νὰ ἐνταχθεῖ στὴν ἐν Χριστῷ κοινωνία, ζώντας ἀδελφικὰ μὲ ὅλους τους ἄλλους συνανθρώπους του. Καὶ αὐτὸ γίνεται μὲ τὴ νίκη τῆς κοινωνικότητας πάνω στὴν ἀτομοκρατία. «Δὲν ζοῦμε τώρα στὸ ΕΓΩ, ἀλλὰ στὸ ΕΜΕΙΣ», συνήθιζε νὰ λέγει ὃ Μακρυγιάννης. «Ηis problem», μαθαίνει νὰ λέγει ὁ Ἀμερικανός. Ὁ Ὀρθόδοξος Ἕλληνας, ὅμως, μαθαίνει νὰ λέγει: «Τὸ πρόβλημα Τοῦ εἶναι καὶ δικό μου πρόβλημα». Αὐτὴ εἶναι κατάληξη τῆς ἀληθινῆς ἑλληνορθόδοξης παιδείας, ποῦ δὲν εἶναι ὑπόθεση μόνο τοῦ σχολείου, ἀλλὰ καὶ τῆς οἰκογενείας καὶ τῆς κοινωνίας. Ἑλληνορθόδοξος εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ φάει, ὅταν πεινάει ὁ διπλανός. Αὐτὸς εἶναι ὁ ὀρθόδοξος Ἕλληνας, ὁ Ρωμιός. Τὸ Ρωμιὸς (Ρωμαῖος) δὲν εἶναι τὸ ἐθνικό μας ὄνομα, ἀλλὰ τὸ Ἕλλην. Ρωμιὸς σημαίνει ὀρθόδοξος πολίτης τῆς Νέας Ρώμης, τῆς Κωνσταντινούπολης. Ἐγὼ ὑπογράφομαι συνήθως Ρωμιὸς - Ἕλλην, δηλαδὴ ὀρθόδοξος Ἕλληνας. Κανένας δυτικὸς χριστιανὸς δὲν μπορεῖ νὰ ὀνομασθεῖ Ρωμιός. Καὶ γι' αὐτὸ πολεμεῖται αὐτὸ τὸ ὄνομα.

Ἡ παιδεία τοῦ Ἑλληνορθόδοξου, ὅπως λέγει ὃ Μ. Βασίλειος στὸ κλασικὸ ἔργο του «Πρὸς τοὺς νέους», ὁδηγεῖ στὴν «παρασκευὴν» ἑνὸς «ἕτερου (ἄλλου) βίου», ποὺ εἶναι ἡ ἐν Χριστῷ ζωή. Ὅλες οἱ ἄλλες ὄψεις τῆς ζωῆς μᾶς (γάμος, καριέρα) ὑποτάσσονται καὶ συνεργοῦν σ' αὐτὸν τὸν στόχο. Ἡ αἰωνιότητα ἀρχίζει ἀπὸ τὸν κόσμον αὐτὸ καὶ σ' αὐτὴν ὁδηγεῖ ἢ ἀγωγὴ τῶν νέων μας, ὅταν εἶναι σύμφωνη μὲ τὴν ἑλληνορθόδοξη παράδοσή μας. Οἱ ἅγιοί μας εἶναι ὑπερήφανοι γιὰ τὴν ἑλληνικὴ καταγωγή τους καὶ τὴν ἑλληνικὴ παιδεία τους. Ὃ Μέγας Βασίλειος καυχιόταν ἀπέναντι στοὺς «ἀρχαιολάτρες» ὅτι ἢ μητέρα του, ἢ ἁγία Ἐμμέλεια, καταγόταν ἀπὸ τοὺς Ἡρακλεῖδες, τοὺς Δωριεῖς. Ποιὸς ἀπὸ μᾶς μπορεῖ νὰ καυχηθεῖ κάτι τέτοιο; Οἱ μεγάλοι Πατέρες μᾶς εἶναι συνεχιστὲς τῶν ἀρχαίων μεγάλων Ἑλλήνων. Ὃ ἅγιος Γρηγόριος ὃ Θεολόγος, ὃ ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης, οἱ ἑλληνικότεροι —καὶ στὴν παιδεία—των Πατέρων μας. Ὁ Μέγας Φώτιος, ὁ μεγάλος Ἕλλην Πατριάρχης. Ὁ ἅγιος Εὐστάθιος Θεσσαλονίκης, ὁ μεγάλος ὁμηριστής. Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὃ Παλαμᾶς καὶ τόσοι ἄλλοι. Μπορεῖ κάποιοι γιὰ λόγους ὑπερασκητικοὺς νὰ ὑποτιμοῦν τὴν ἑλληνικὴ παιδεία, ἀλλὰ ἐλέγχονται ἀπὸ τοὺς ἄλλους Πατέρες. Ὁ Γρηγόριος ὁ Θεολόγος (4ος αἰώνας) ἐλέγχοντας τέτοιες τάσεις, παρατηρεῖ: «Οὐκοῦν ἀτιμαστέον τὴν παίδευσιν, ἐπειδὴ οὕτω δοκεῖ τισι». (Δὲν θὰ περιφρονήσουμε τὴν παιδεία, ἐπειδὴ ἔτσι πιστεύουν κάποιοι). Καὶ ποιοὶ εἶναι αὐτοί; Οἱ ὑπεράγαν Ὀρθόδοξοι! Οἱ φανατικοὶ Ὀρθόδοξοι, ποὺ παύουν νὰ εἶναι Ὀρθόδοξοι, ὅταν εἶναι φανατικοί.

Ἔτσι καταξιώθηκε ἡ ἑλληνικὴ παιδεία —τὰ ἑλληνικὰ γράμματα— στὴν ἁγιοπατερικὴ μᾶς παράδοση. Ὅταν ὁ αὐτοκράτορας Ἰουλιανὸς (361-363) ἀπαγόρευσε στοὺς χριστιανοὺς νὰ φοιτοῦν σὲ ἑλληνικὰ σχολεῖα, ἱεράρχες, ὅπως ὁ Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, ὁ Νόννος Πανοπόλεως κ.α, ἄρχισαν νὰ γράφουν σὲ ἀρχαία μέτρα ποιήματα, γιὰ νὰ μελετοῦν τὰ παιδιὰ τῶν χριστιανῶν Ἑλλήνων. Ἔδιναν, ἔτσι, τὴ δυνατότητα στὰ παιδιὰ τῶν χριστιανῶν νὰ μαθαίνουν τὴ γλώσσα τῶν προγόνων τους. Ὁ ἴδιος ὁ Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, ὅταν προκλήθηκε ἀπὸ κάποιον ἀρχαιολάτρη Σταγείριο, ποῦ ὑπερηφανευόταν γιὰ τὴν κλασικὴ παιδεία του, τοῦ ἀπάντησε: «Ἀττικὸς εἰ σὺ τὴν παίδευσιν; Ἀττικοὶ καὶ ἠμεῖς». Καὶ ἐμεῖς ἔχουμε ἑλληνικὴ παιδεία, τοῦ εἶπε.

Ἡ ἑλληνορθόδοξη παιδεία γίνεται, ἐλεύθερα, κήρυγμα στοὺς ναούς μας. Ἡ λατρεία μᾶς εἶναι ὁλόκληρη σ' αὐτὴ τὴ γλώσσα. Καὶ γι' αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ ἀλλάξει ἢ γλώσσα τῆς λατρείας μᾶς (μεταφράσεις νὰ γίνονται, ἀλλὰ γιὰ τὴν ὑποβοήθησή μας). Ὅσοι ἐπιμένουν στὴν ἀλλαγὴ τῆς γλώσσας τῆς λατρείας μᾶς ἐνεργοῦν ἀντεθνικά. Διότι ὁδηγοῦν στὸ νὰ χαθεῖ Ἡ μόνιμη δυνατότητα νὰ σωθοῦν τὰ ἑλληνικά μας, ἡ διαχρονικὴ γλώσσα τοῦ Γένους μας. Ἡ λατρεία μᾶς εἶναι ἡ μόνιμη κιβωτὸς τῆς γλώσσας μας. Αὐτὸ γίνεται αἰσθητὸ ἰδιαίτερα σήμερα. Καὶ αὐτὸ πραγματοποιήθηκε μὲ μίαν ἱστορικὴ ἀπόφαση τῆς Ἐθναρχίας μας, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τὸν 16ο αἰώνα. Τότε ποῦ οἱ δυτικὲς θρησκευτικὲς προπαγάνδες χρησιμοποιοῦσαν τὴ «δημοτικὴ» γιὰ τὴν ἄσκηση τῆς προπαγάνδας τους, ἡ Ἐθναρχία ἀπεφάσισε: Ἡ γλώσσα τῆς λατρείας νὰ μείνει ἀπείραχτη, ἀλλὰ τὸ κήρυγμα νὰ γίνεται στὴ γλώσσα τοῦ λαοῦ. Ἔτσι σώθηκε ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα σὲ ὅλες τὶς διαχρονικὲς μορφές της.

Ἡ Ἑλληνικότητα συμπορεύεται μὲ τὴν Ὀρθοδοξία καὶ σώζεται μέσα στὴν Ὀρθοδοξία. Αὐτὸ ὁμολογεῖται ἀπὸ τοὺς μεγάλους του Γένους μας. «Ὅταν πήραμε τὰ ὄπλα, —ἔλεγε ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης—, εἴπαμε πρῶτα ὑπὲρ πίστεως καὶ μετὰ ὑπὲρ πατρίδος». «Πατρίδα καὶ Θρησκεία» ἤθελε νὰ σώσει καὶ ὃ Μακρυγιάννης. Καὶ ὃ Γάλλος λόγιος Λακαριὲρ σὲ μία συνέντευξη τοῦ τὸ 1998 ἔλεγε: «Ὃ Ἕλληνας στὴν Ὀρθοδοξία νιώθει στὸ σπίτι του». Αὐτό, ποῦ γιὰ ἄλλους εἶναι αὐτονόητο, δὲν εἶναι γιὰ κάποιους δικούς μας...

7) Ὁ σημερινὸς κόσμος μας, ὅμως, δημιουργεῖ δύο μεγάλους κινδύνους, ἀπειλές, γιὰ τὴ συνέχιση τῆς ἑνότητας Ἑλληνισμοῦ καὶ Ὀρθοδοξίας. Ἡ πρώτη ἀπειλὴ προέρχεται ἀπὸ τὸ παρελθόν. Εἶναι ὁ νεοπαγανισμὸς ἢ νεοειδωλολατρία. Ὅπως διαπιστώνουμε —καὶ τὸ λέγω ὡς εἰδικὸς ἐρευνητής— οἱ περισσότερες ἀπὸ τὶς κινήσεις -ὁμάδες αὐτὲς κινοῦνται ἀπὸ κέντρα, ποὺ βρίσκονται ἐκτὸς Ἑλλάδος. Οἱ νεοπαγανιστικὲς ὁμάδες, ποὺ καταβάλλουν κάθε προσπάθεια, γιὰ νὰ ἐπαναφέρουν ὡς ἐπίσημη θρησκεία τῆς χώρας μας τὸ Δωδεκάθεο, διαποτισμένο, ὅμως, ἀπὸ τὸν δυτικὸ ἀποκρυφισμό, δὲν προέρχονται ἀπὸ μία νοσταλγικὴ κίνηση τῶν Νεοελλήνων στὴν ἀρχαία θρησκεία τῶν προγόνων μας, ἀλλὰ ἀπὸ ὀργανωμένες προσπάθειες στὴ Σουηδία, τὴ Γαλλία, τὴν Ἰταλία κ.ἃ . γιὰ τὴν ἀποσύνθεσή μας καὶ τὴ διάλυση τῆς συνοχῆς τοῦ Ἔθνους μας.

Παράλληλα κινοῦνται στὸν τόπο μᾶς 450 περίπου παραθρησκευτικὲς ὀργανώσεις ἤ, ὀρθότερα, καταστροφικὲς λατρεῖες, ὅπως ὀνομάζονται στὴν Εὐρώπη. Εἶναι σέκτες ἰνδουιστικὲς καὶ βουδιστικές, ἀλλὰ στὴν οὐσία ἀποκρυφιστικὲς ὁμάδες, ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὶς Η.Π.Α. καὶ ἁλωνίζουν τὴν Εὐρώπη καὶ τὴν Ἑλλάδα. Ἔτσι ἡ χώρα μᾶς κατήντησε ξέφραγο ἀμπέλι, δυστυχῶς. Κινοῦνται τελείως ἀνεξέλεγκτα, ἀφοῦ ἡ σχετικὴ ὑπηρεσία τῆς Ε.Υ.Π. ἔχει διαλυθεῖ πρὶν μερικὰ χρόνια καὶ κανεὶς δὲν τὶς παρακολουθεῖ, γιὰ νὰ γίνει ἀντιληπτὴ ἡ ἀνθελληνικὴ δραστηριότητά τους.

Οἱ νεοπαγανιστικὲς κινήσεις θέλουν νὰ μᾶς ἐπαναφέρουν πρὸ τοῦ 146 π.Χ. σὰν νὰ μὴ συνεχίσαμε τὴν Ἱστορική μας παρουσία. Καὶ ὅμως τὸ 1821 ἀποδείξαμε ὅτι ζήσαμε ὅλους αὐτοὺς τοὺς αἰῶνες καὶ μεγαλουργήσαμε στὸ Ἑλληνικὸ Βυζάντιο (Ρωμανία) καὶ τὸ Μεταβυζάντιο, στὴν ἀγκαλιὰ - τῆς ἐθναρχούσας Ἐκκλησίας. Ὅ,τι ἐκλεκτὸ διέθετε ὃ Ἑλληνισμὸς σώθηκε μέσα στὴν Ἐκκλησία. Ὁ ζωντανότερος ἑλληνικὸς λόγος, καὶ σήμερα, Βρίσκεται στὴ γλώσσα τῆς λατρείας μας, στοὺς ὕμνους τῆς Ἐκκλησίας, ὅπου σώζεται ἀτόφιος ὃ διαχρονικὸς ἑλληνικὸς λόγος, ἀπὸ τὸν Ὅμηρο μέχρι σήμερα. Ὅσο ὑπάρχει Ὀρθοδοξία, θὰ σώζεται ὃ γλωσσικὸς θησαυρός μας καὶ ὃ πολιτισμός μας. Ἔξω ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία τὰ μεγέθη αὐτὰ χάνονται.

Ὁ δεύτερος κίνδυνος συνδέεται μὲ τὸ μέλλον. Εἶναι Ἡ Νέα Ἐποχὴ (New Age), ποὺ ἐμφανίστηκε στρατιωτικοπολιτικὰ ὡς Νέα Τάξη μὲ τὴν πτώση τοῦ λεγομένου Ὑπαρκτοῦ Σοσιαλισμοῦ καὶ τὸν Πόλεμο τοῦ Κόλπου ἢ «κόλπον τοῦ Κόλπου», ὅπως τὸν χαρακτηρίζω. Ἡ Νέα Ἐποχὴ ἐπιβάλλει τὴν παγκοσμιοποίηση. Δὲν πρόκειται γιὰ παγκοσμιότητα, ἄλλο: γιὰ παγκοσμιοποίηση, ἐπιβολὴ δηλαδὴ ἑνὸς παγκόσμιου σχήματος (τῆς πλανητικῆς κοινωνίας καὶ τοῦ πλανητικοῦ ἀνθρώπου), ποῦ δὲν κινεῖται μόνο στὸν χῶρο τῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ καὶ τοῦ πολιτισμοῦ, διότι αὐτὰ πηγαίνουν μαζί. Ὡς Ρωμιοὶ - Ἕλληνες (ὀρθόδοξοι, δηλαδή, Ἕλληνες) συνηθίσαμε νὰ ζοῦμε σὲ πολυπολιτισμικὲς κοινωνικὲς συνθέσεις (διάφορες θρησκεῖες, διάφορες γλῶσσες, διάφοροι πολιτισμοί). Ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ ἤσαν μία φυσικὴ καὶ ἀβίαστη ροὴ τῆς Ἱστορίας καὶ πορείας τῆς κοινωνίας, ἐνῶ τώρα ἐντασσόμεθα σὲ πλαίσια, ποῦ κατασκευάζονται καὶ ἐπιβάλλονται ἀπὸ ἕνα παγκόσμιο κέντρο, τὴν «καθολική μας μητρόπολη», ποῦ θὰ ἔλεγε ὁ ἀείμνηστος ἱστορικὸς Κωστὴς Μοσκώφ. Δὲν πρόκειται γιὰ τὴν οἰκουμενικότητα καὶ παγκοσμιότητα τοῦ Ἀλέξανδρου καὶ τοῦ Παύλου, ἀλλὰ γιὰ κατασκευάσματα τῶν Ἱστορικῶν ἀρχιτεκτόνων τῆς Νέας Ἐποχῆς. Καὶ ὃ Χριστὸς διακήρυξε «γενισεται μία ποίμνη, εἰς ποιμὴν» (Ἴωαν. ι', 16), ἐννοώντας τὴν Ἐκκλησία ὡς τὸ Σῶμα του. Τὸ ἐρώτημα, ὅμως, σήμερα εἶναι: «Μία ποίμνη, ναί, ἀλλὰ ὑπὸ ποῖον Ποιμένα»;

Ἡ πολιτισμικὴ παγκοσμιοποίηση καὶ πολυπολιτισμικὴ κοινωνία εἶναι στὴν οὐσία πολτοποίηση τῶν ἐθνῶν καὶ τῶν πολιτισμῶν, γιὰ τὴ διάλυση ὅλων μας στὴν παμφάγο χοάνη τῆς Παγκόσμιας Ὑπερδύναμης, ποὺ ὅλοι γνωρίζουμε ἀπὸ ποιοὺς κατευθύνεται. Αὐτὸ γίνεται μὲ τὴν ὀλιστικότητα τῆς Νέας Ἐποχῆς. Ὁλισμὸς καὶ ὀλιστικότητα σημαίνουν: κατάργηση κάθε ἰδιαιτερότητας (ἐθνικῆς, θρησκευτικῆς κ.λπ.) καὶ ἰσοπέδωση τῶν πάντων, γιὰ τὴν ἀναγωγὴ ὅλων σὲ κάποιες ἀρχές, καθαρὰ νεοεποχικές, ποῦ θὰ δημιουργοῦν τὴν πλανητικὴ συνείδηση καὶ ἀνθρώπους, ποὺ αὐτοπροαίρετα θὰ ὑποδουλώνονται στὴν ἐξευτελιστικὴ κυριαρχία τοῦ Μεγάλου Ἀδελφοῦ. Ἡ ἐξάπλωση τῶν τηλεοπτικῶν προγραμμάτων Big Brother καὶ ΒAR σὲ πολλὲς χῶρες αὐτὸν τὸν στόχο ἐξυπηρετεῖ. Ὅπως ἀθώα δὲν μπορεῖ νὰ θεωρηθεῖ καὶ ἡ κίνηση γιὰ τὴν νομικὴ ἐπιβολὴ τῆς Ἀγγλικῆς ὡς ἐπίσημης ἐθνικῆς μας γλώσσας. Γιὰ νὰ μείνει μόνη στὸ τέλος, μὲ τὴ συγκατάθεσή μας. Ἄλλο τὸ νὰ γνωρίζει κανεὶς καλὰ πολλὲς γλῶσσες —καὶ ἀγγλικὰ— καὶ ἄλλο τὸ νὰ ὑποτιμᾶ καὶ ὑποβιβάζει κανεὶς μία γλώσσα, ποῦ εἶναι ἢ ρίζα τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ καὶ τὸ θεμέλιό του παγκόσμιου πολιτισμοῦ. Αὐτὸ ἔλεγα στὴν Ἀμερική, σὲ Ἕλληνες ἐπιστήμονες, ἀλλὰ καὶ στὸν λαό. Γιατί νὰ περιφρονήσουμε καὶ νὰ θυσιάσουμε τὸν πολιτισμό μας, ποὺ χιλιάδες χρόνια φωτίζει τὸν κόσμο καὶ γίνεται δεκτὸς ἀπὸ τοὺς μὴ Ἕλληνες ὡς σωτηρία; Μὲ τὸν πολιτισμὸ μᾶς —ἀρχαῖο καὶ ἑλληνορθόδοξο— ἀναδεικνυόμεθα σὲ εὐεργέτες τῆς ἀνθρωπότητας. Καὶ αὐτὸ εἶναι ὁ ἱστορικός μας ρόλος. Διότι εἶναι ὁ πολιτισμός, ποῦ σώζει τὶς ἀξίες τοῦ προσώπου καὶ τῆς κοινωνίας μὲ τὴν ἁρμονικὴ ἔνταξη τοῦ ἀνθρώπου στὴν κοινωνία. Εἶναι τὸ πρόβλημα τοῦ «Παρμενίδου» τοῦ Πλάτωνος: ἢ σχέση τοῦ ἑνὸς μὲ τὰ πολλά, ποῦ βρῆκε τὴν ἱστορική του λύση στὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τὴν Ἐκκλησία.

Ὁ καθηγητὴς τοῦ Χάρβαρντ καὶ σύμβουλος τῶν Προέδρων τῶν Η.Π.Α. Α. Εzioni ἔγραψε πρὶν ἀπὸ χρόνια ὅτι, γιὰ νὰ ὑπερβοῦμε τὰ διάφορα χρεοκοπημένα πολιτικοκοινωνικὰ σχήματα, χρειαζόμεθα τὸν κοινοτικὸ τρόπο ὑπάρξεως, τὴν κοινότητα. Καὶ ἀναρωτιέμαι: Ὅταν Πρόεδροι καὶ Πρωθυπουργοὶ μᾶς ἐπισκέπτονται τὸν ἀμερικανὸ Πρόεδρο, σκέφθηκαν ποτὲ νὰ τοῦ ποῦν ὅτι αὐτὸ ποῦ ζητοῦν οἱ σύμβουλοι τοῦ εἶναι ἡ ἑλληνικὴ ἐμπειρία χιλιάδων ἐτῶν; Ἡ δὲν ἀσχολοῦνται μὲ τέτοια πράγματα, ἀλλὰ αἰσθάνονται ὡς πτωχοὶ συγγενεῖς μπροστὰ στὸν ἑκάστοτε Πλανητάρχη; Τὰ «κοινὰ» τῶν Ἑλλήνων, ἔλεγε ὃ Μ. Βασίλειος, ὁ ὀργανωτὴς τοῦ μοναστικοῦ κοινοβίου, συνεχίζονται στὴν Ὀρθοδοξία. Οἱ κοινότητές μας, ποῦ στηρίζονται στὸν ὀρθόδοξο μοναχισμὸ (πρβλ. τὰ «Ἀσκητικά» του Μ. Βασιλείου), εἶναι τὸ αἰώνιο ἑλληνορθόδοξο κοινωνικὸ μοντέλο, στὸ ὁποῖο στηρίχθηκε ἢ Αὐτοκρατορία μας καὶ ὀφείλουμε τὴν ἱστορικὴ συνέχειά μας. Ἀπολογητὴς τῶν κοινοτήτων ὑπῆρξε ὃ μεγάλος Ἕλληνας, ἔστω καὶ ὄχι ἀκραιφνὴς ὀρθόδοξος, ὃ Ἴων Δραγούμης.

Ἡ Νέα Ἐποχὴ χαρακτηρίζεται ἀπὸ τοὺς «πνευματικοὺς ὁραματιστές» της ὡς ἐποχὴ τοῦ Ὑδροχόου. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὃ Ὑδροχόος (ὁ Διάβολος) ἐξοβελίζει τὸν Ἰχθὺν (τὸν Χριστό). Βλέπουμε, συνεπῶς, πόσο βαθιὰ καὶ μακριὰ πηγαίνει τὸ πράγμα. Ἡ χριστιανικὴ ἐποχὴ πρέπει νὰ παραδώσει τὰ ὄπλα στὸν Ὑδροχόο, τὸν Ἀντίχριστο, ποῦ διεκδικεῖ τὴν ἡγεσία ὅλου του κόσμου.

8) Θὰ μὲ ρωτήσετε: Ποιὰ εἶναι ἡ ἄμυνά μας, ποιὰ εἶναι ἡ θωράκισή μας; Θὰ ἀπαντήσω, ὄχι ὡς κληρικός, ἀλλὰ ὡς ἱστορικὸς ἐρευνητὴς ἐπὶ σαράντα χρόνια. Ἡ μόνιμη κιβωτὸς τοῦ πολιτισμοῦ μας καὶ ὅλων τῶν συστατικῶν του εἶναι τὸ ἐκκλησιαστικό μας σῶμα. Τὸ διαπιστώνουμε στὸν χῶρο τοῦ οἰκουμενικοῦ Ἑλληνισμοῦ (Η.Π.Α., Αὐστραλία κ.λπ.), ὅπου οἱ ρυθμοὶ τῆς ἀλλοτρίωσης εἶναι ταχύτεροι. Ὁ Ἑλληνισμὸς σώζεται ἐκεῖ κυριολεκτικὰ μέσα στὴν Ἐκκλησία. Ἐκεῖ σώζεται ἡ γλώσσα καὶ ἐθνική μας συνείδηση. Γι' αὐτὸ πολεμεῖται ἡ Ἐκκλησία. Ἐδῶ ριζώνει καὶ τὸ πρόβλημά της μὴ ἀναγραφῆς τοῦ ὀρθοδόξου θρησκεύματός μας. Γιὰ νὰ ἀποσυνδεθεῖ τελείως ὃ Ἑλληνισμὸς ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία σὲ ὅλες τὶς δομὲς τοῦ ἐθνικοῦ μας βίου. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος καὶ γιὰ αὐτὸ θὰ ἀντιστεκόμαστε μέχρι θανάτου. Τὸ «Κρυφὸ Σχολειὸ» ἦταν ἡ ἀνεπίσημη φροντίδα τῆς Ἐκκλησίας νὰ διδάσκει τὴ γλώσσα καὶ τὴν ἱστορία μας στὰ σκλαβόπουλα. Καὶ ἔτσι σωθήκαμε μὲ ὅλη τὴν ἱστορική μας ὕπαρξη. Αὐτὸ δὲν μποροῦσε ἢ δὲν ἤθελε νὰ καταλάβει ὃ σοφὸς κατὰ τὰ ἄλλα, μακαρίτης καθηγητὴς Ἄλκης Ἀγγέλου καὶ τὸν ἀντέκρουσε ἐθνικότατα καὶ ἐπιστημονικότατα ὁ καθηγητὴς κ. Φάνης Κακριδής. Ἂν στὴν πολυώνυμη δουλεία μας δὲν εἴχαμε τὴν κιβωτὸ τῆς Ἐκκλησίας, θ

ΠΑΚΕ Ιωαννίνων: Διαδραστικοί ΠΑΚΕστανοί,

2010-09-02T12:50:00-04:00

χαθήκατε. Τι μάθατε, τι ξέρετε για το νέο Πρόγραμμα Επιμορφωτών, που θα επιμορφώσουν άλλους Επιμορφωτές, τους λεγόμενους "πολλαπλασιαστές", που θα πολλαπλασιάσουν κλπ. κατά τα λεγόμενα του Κόμβου: "ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΕΣ Β’ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΘΕΜΑ: ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΩΝ στην Ταχύρρυθμη Εκπαίδευση σχετικά με την εκπαιδευτική αξιοποίηση των διαδραστικών συστημάτων Σε συνέχεια των

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΑΓΩΝΟΣ καὶ ΕΛΠΙΔΟΣ ἔστειλε πρὸς πάσαν κατεύθυνσιν ὁ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΟΝΙΤΣΗΣ κ. ΑΝΔΡΕΑΣ κατὰ τὴν ὁμιλία του στὴν Ἀγρυπνία τ

2010-09-02T12:04:00-04:00

ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΑΓΩΝΟΣ καὶ ΕΛΠΙΔΟΣ ἔστειλε πρὸς πάσαν κατεύθυνσιν ὁ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΟΝΙΤΣΗΣ κ. ΑΝΔΡΕΑΣ κατὰ τὴν ὁμιλία του στὴν Ἀγρυπνία τ

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Τέθεικά σὲ εἰς Φῶς Ἐθνῶν τοῦ εἶναι σὲ εἰς σωτηρίαν ἕως ἐσχάτου της Γής. (πράξ. ΙΓ 47)

2010-09-02T11:00:00-04:00

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κεντρώας Ἀφρικῆς κ.Ἰγνάτιος εὐλογεῖ τὴν λειτουργία ἑνὸς ἀκόμη πηγαδιοῦ ποὺ θὰ κάνη προσιτὸ τὸ καθαρὸ νερὸ σ’ὁλόκληρο τὸ χωριό. Στὴν Ἀφρικὴ ἡ Ἐκκλησία μας ποὺ κύριο μέλημα ἔχει νὰ προσφέρει «τὸ Ὕδωρ τὸ Ζῶν» παράλληλα φροντίζει νὰ μὴν στεροῦνται οἱ ἄνθρωποι τὸ φυσικὸ νερὸ καὶ νὰ ἀποφεύγονται πολλὲς δυσάρεστες καταστάσεις ἂπ΄τὴν ἔλλειψή του.

Δεῖτε πλούσιο φωτογραφικὸ ὑλικὸ ἀπὸ τὸ ἔργο τῆς Ἱεραποστολῆς. Οἱ φωτογραφίες ἔχουν παρθεῖ ἀπὸ τὸ Τριμηνιαῖο Περιοδικὸ Ὀρθοδόξου Ἱεραποστολῆς «Ο ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΣ»..

Τὰ παιδιὰ τοῦ Ὀρφανοτροφείου «Ἅγιος Εὐστάθιος» στὸ Ντολιζί, ζοῦνε σ’ἕνα χαρούμενο, στοργικὸ καὶ ὄμορφο περιβάλλον.

Ἐπιταγὲς καὶ ἐμβάσματα νὰ ἀποστέλλωνται στὴν διεύθυνση οὐ συλλόγου Μιαούλη 68 Πάτρα, Τ.Κ. 262 22

Τηλέφωνο: 2610 329737 ἢ νὰ κατατίθενται στὸν ὑπ’ἀριθμὸν 32338682 λογαριασμὸ τῆς Ἐμπορικῆς Τραπέζης. Στὴν περίπτωση αὐτὴν οἱ δωρητὲς νὰ ἀποστέλλουν ἀντίγραφο τοῦ γραμματείου καταθέσεως, πρὸ ἔκδοσιν τῆς σχετικῆς ἀποδείξεως.

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Μία ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ τοῦ Γέροντος ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ

2010-09-02T08:26:00-04:00

Στοὺς δύσκολους καιροὺς θὰ βοηθήσουν τὰ Μοναστήρια

(ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ)

«Τὴν ἄνοιξη τοῦ 1985, εὑρισκόμενη (ἀφηγεῖται ἡ Γερόντισσα Θεοδοσία) εἰς τὴν Μονὴν τῶν ἁγίων Θεοδώρων Καλαβρύτων, μία νύχτα περίπου 2.30? πρωϊνή, ἄκουσα λίγο πιὸ πέρα ἀπὸ τὸ παράθυρο τοῦ κελλιοῦ μου, στὴν αὐλὴ τῆς Μονῆς, κάποιον νὰ σκάβει. Γιὰ νὰ βεβαιωθῶ, ἔσβησα τὸ φῶς τοῦ κελλιοῦ μου καὶ κοίταξα ἀπὸ τὸ παράθυρο. Εἶδα ὅτι ἀναβόσβηνε ἕνας φακός. Τότε ἔκανα μία προσευχὴ στοὺς θαυματουργοὺς Ἁγίους μας νὰ μᾶς προστατεύσουν. Ἤλεγξα τὰ παράθυρα καὶ τὶς σαθρὲς πόρτες πρὸς τὴν αὐλὴ τῆς ἐρειπωμένης Μονῆς, μήπως εἰσχωρήσουν στὸ ἐσωτερικό της, καὶ ἀφοῦ διεπίστωσα ὅτι ἐπικρατοῦσε ἡσυχία στὸ χῶρο αὐτό, ἐπέστρεψα στὸ κελλί μου.

Τὸ πρωΐ εἴχαμε μία ἰδιωτικὴ λειτουργία. Τὴν ὥρα ποῦ ἑτοιμαζόμουν νὰ πάω στὴν Ἐκκλησία, ὥρα 5.55? πρωϊνή, χτύπησε τὸ τηλέφωνο. Σκέφτηκα μήπως κάποια πονεμένη ψυχὴ ἔχει κάποιο πρόβλημα – κάτι ἄλλωστε ποῦ συνέβαινε συχνὰ – καὶ σήκωσα τὸ τηλέφωνο. Πρὸς μεγάλη μου ἔκπληξη ἄκουσα:

- «Ἄκου παιδάκι μου, εἶμαι ὁ Γέροντας Πορφύριος. Μὴ βγεῖς ἔξω ποὺ ἀκοῦς καὶ σκάβουν, θὰ σὲ χτυπήσουν. Διαβολεμένοι ἄνθρωποι γυρίζουν στὸ Μοναστήρι σου».

- Τὸν ἐρωτῶ: «Γέροντα, γιατί σκάβουν; Βρῆκαν τίποτα;»...

- Ἀπαντᾶ: «Ὄχι παιδάκι μου, τὰ ἔχουν πάρει ἄλλοι νωρίτερα».

- Τὸν ἐρωτῶ πάλι: «Γέροντα ἔχετε ἔλθει στὸ Μοναστήρι μας;»

- Μοῦ ἀπαντᾶ: «Ὄχι παιδάκι μου, ἀλλὰ τώρα εἶμαι ἐκεῖ. Ρώτα μὲ ὅτι θές». Παίρνοντας λοιπὸν ἀφορμὴ ἀπὸ τὸ λόγο τοῦ αὐτό, τὸν ρώτησα γιὰ τὴν ἱστορικής σημασιας σπηλιὰ τοῦ Μοναστηριοῦ μας…

… – Μὲ ἐρωτᾶ: «Ποιὰ σπηλιά; Γιατί εἶναι δύο σπηλιὲς κοντά σας. Αὐτὴ ποῦ κάθισαν οἱ πρῶτοι μοναχοί;»

- Τοῦ ἀπαντῶ: «Ναὶ Γέροντα». Μοῦ λέει: «Καλὸ εἶναι, παιδάκι μου, νὰ τὸ κάνης αὐτό, γιατί ἡ σπηλιὰ εἶναι ἁγιασμένη. Ἀλλὰ θὰ σὲ ἀφήσουν οἱ χωρικοί; Θὰ ἀντιδράσουν».

Ἔμεινα μὲ τὸ ἀκουστικὸ στὸ χέρι, χωρὶς νὰ μιλάω ἀπὸ τὴν ἔκπληξή μου, γιατί μου μιλοῦσε γιὰ γεγονότα.

Ἂς σημειωθεῖ ὅτι ὄντως ὑπάρχουν δύο σπηλιές, ἀλλὰ ἐμεῖς δὲν τὴν εἴχαμε δεῖ τὴ δεύτερη σπηλιά, καίτοι εἴχαμε ἐγκατασταθεῖ στὴ Μονὴ περισσότερο ἀπὸ ἕνα χρόνο. Μᾶς τὸ εἶχαν πεῖ ὅμως οἱ βοσκοὶ τῆς περιοχῆς, ὅτι ὑπάρχει καὶ δεύτερη σπηλιά.

Τὴν ὥρα λοιπὸν ποὺ εἶχα μείνει ἀμίλητη μὲ τὸ ἀκουστικὸ στὸ χέρι, ἀκούω τὸ Γέροντα νὰ μοῦ λέει: «Ψάρια, Γερόντισσα, Ψάρια!».

- Τὸν ἐρωτῶ: «Τί ψάρια, Γέροντα;»

- «Παιδάκι μου», μοῦ λέει, «τὸ νερὸ ἀπὸ τοὺς κούτουλες δὲν εἶναι κατάλληλο γιὰ ψάρια; Βάλε λοιπὸν ψάρια νὰ φάει ὁ κόσμος. Θὰ ‘ρθοῦν δύσκολοι καιροί!».

Καὶ ὄντως, ὅταν εἴχαμε ἐγκατασταθεῖ στὸ Μοναστήρι, ἐξήτασα στὸ Χημεῖο τῶν Πατρὼν τὸ νερό, ποὺ τρέχει ἄφθονο ἀπὸ τοὺς δύο κούτουλες (πηγὴ) στὴν αὐλὴ τῆς Μονῆς, ἂν εἶναι πόσιμο καὶ παράλληλα ἂν εἶναι κατάλληλο γιὰ ψάρια, ὥστε νὰ καλύπτει τὶς ἀνάγκες τῆς Μονῆς καὶ τῶν φιλοξενουμένων προσκυνητῶν της. Ὄντως τὸ νερὸ ἀπεδείχθη καθαρὸ καὶ κατάλληλο γιὰ ἰχθυοτροφεῖο… (ἀπὸ τὶς σέλ. 60, 62).

Τὴν παρουσία τοῦ Γέροντα (Πορφύριου) τὴν αἰσθανόμεθα1 ἔντονα, γιατί σὲ κάθε δίλημμα μᾶς ἐκεῖνος ἐπικοινωνοῦσε μαζί μας καὶ μᾶς ἔδινε λύση. Μία φορά, μοῦ εἶχε πεῖ τηλεφωνικῶς:

- «Παιδάκι μου, ἔχεις μεγάλο ἀγώνα, ἀλλὰ μὴ φοβᾶσαι, ἐγὼ κάθε βράδυ κάνω μαζί σας προσευχή».

Ἂς σημειωθεῖ ὅτι μὲ τὸν Γέροντα δὲν εἴχαμε συναντηθεῖ ποτέ, οὔτε τὸν εἶχα δεῖ ποτέ, μόνον εἶχα ἀκούσει γιὰ τὸ προορατικό του χάρισμα ἀπὸ ἄλλους, οὔτε ποτὲ εἶχα τηλεφωνικῶς ἐπικοινωνήσει μαζί του. Ἀπόρησα λοιπόν. Πῶς ἤξερε ἐμᾶς καὶ τὰ προβλήματά μας; Ποῦ βρῆκε τὸ τηλέφωνό μας;

Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ πῆρα τηλέφωνο μία ἡγουμένη ἄλλου Μοναστηριοῦ, ποῦ γνώριζε τὸν Γέροντα, καὶ τὴ

Σκάκι στα Γιάννενα : 6ο ΑΤΟΜΙΚΟ ΝΕΑΝΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΣΚΑΚΙ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

2010-09-02T02:52:00-04:00

Ευχαριστουμε τον κ. Γιάννη Τσουκαράκη που εστειλε την προκυριξη από το 6^ο ατομικο νεανικο πρωταθλημα σκακι δυτικης αττικης

1. ΣΥΝΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ:

· Σκακιστική Πολιτιστική Κίνηση Φυλής

2. ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Το Ατομικό Νεανικό Πρωτάθλημα Σκάκι Δυτικής Αττικής θα διεξαχθεί σε πέντε κατηγορίες ηλικιών. Οι κατηγορίες σύμφωνα με τα όρια ηλικίας (ημερομηνίες γέννησης) έχουν ως εξής:

· Κατηγορία κάτω των 16 ετών (γεννημένοι από 1/1/1994 και μετά),

· Κατηγορία κάτω των 14 ετών (γεννημένοι από 1/1/1996 και μετά),

· Κατηγορία κάτω των 12 ετών (γεννημένοι από 1/1/1998 και μετά),

· Κατηγορία κάτω των 10 ετών (γεννημένοι από 1/1/2000 και μετά),

· Κατηγορία κάτω των 8 ετών (γεννημένοι από 1/1/2002 και μετά).

3. ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

Δικαίωμα συμμετοχής έχουν σκακιστές και σκακίστριες με έγκυρο αθλητικό δελτίο της ΕΣΟ.

4. ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΓΩΝΩΝ

Το σύστημα των αγώνων θα είναι ελβετικό εννέα (9) γύρων. Σε περίπτωση που σε κάποια κατηγορία οι σκακιστές είναι λιγότεροι από δεκαεπτά (17) το σύστημα των αγώνων διαμορφώνεται ως εξής:

Συμμετοχές	Σύστημα
1	Δεν θα διεξαχθεί πρωτάθλημα
2 3-4	Τουρνουά 4 παρτίδων Κυκλικό σύστημα (πουλ) διπλών συναντήσεων
5-10 11-16	Κυκλικό σύστημα (πουλ) απλών συναντήσεων Ελβετικό επτά (7) γύρων

Δεν θα υπάρξει συγχώνευση κατηγοριών πρωταθλημάτων.

5. ΧΡΟΝΟΣ ΣΚΕΨΗΣ

Ο χρόνος σκέψης θα είναι 60 λεπτά και 30 δευτερόλεπτα για κάθε κίνηση μέχρι την ολοκλήρωση της. Η καταγραφή όλων των κινήσεων είναι υποχρεωτική.

6. ΤΟΠΟΣ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ

Το πρωτάθλημα θα διεξαχθεί στο Γυμνάσιο Φυλής (Σοφοκλή Βενιζέλου 13).

7. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΓΩΝΩΝ

1^ος γύρος : Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2010 17:00

2^ος γύρος : Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2010 19:30

3^ος γύρος : Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου 2010 17:00

4^ος γύρος : Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου 2010 19:30

5^ος γύρος : Πέμπτη 9 Σεπτεμβρίου 2010 17:00

6^ος γύρος : Πέμπτη 9 Σεπτεμβρίου 2010 19:30

7^ος γύρος : Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2010 17:00

8^ος γύρος : Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2010 19:30

9^ος γύρος : Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου 2010 17:00

Η επιβεβαίωση των συμμετοχών θα γίνει με φυσική παρουσία την πρώτη ημέρα των αγώνων μέχρι τις 16:45. Η τελετή λήξης και οι απονομές θα γίνουν στον χώρο των αγώνων μετά το τέλος του 9^ου γύρου.

8. ΙΣΟΒΑΘΜΙΕΣ

Σε περιπτώσεις ισοβαθμίας η κατάταξη καθορίζεται με τα ακόλουθα κριτήρια:

Για ελβετικό σύστημα:

· Το κριτήριο Μπούχολτζ και τα κριτήρια άρσης του,

· Άθροισμα προοδευτικής βαθμολογίας και τα κριτήρια άρσης της,

· Τουρνουά ισόβαθμων,

· Αριθμός νικών,

Για κυκλικό σύστημα:

· Το κριτήριο Σόννεμπορν-Μπέργκερ,

· Τουρνουά ισόβαθμων,

· Αριθμός νικών,

Αν μετά την εφαρμογή των παραπάνω κριτηρίων η ισοβαθμία δεν λύνεται, οι παίκτες ανακηρύσσονται ισόβαθμοι ΣΤΗΝ ΑΝΩΤΕΡΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΙΣΟΒΑΘΜΙΑΣ!

9. ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ

Το πρώτο αγόρι και το πρώτο κορίτσι από κάθε κατηγορία, μέλος σωματείου Δυτικής Αττικής, ανακηρύσσονται πρωταθλητές Δυτικής Αττικής για το 2010.

Στο πρώτο αγόρι και το πρώτο κορίτσι από κάθε κατηγορία θα απονεμηθούν κύπελλα.

Στο 2^ο και 3^ο αγόρι και κορίτσι από κάθε κατηγορά θα απονεμηθούν μετάλλια.

Σε όλους τους συμμετέχοντες θα δοθούν αναμνηστικά διπλώματα.

10. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

Η δήλωση συμμετοχής των αθλητών θα γίνει μέσω των σωματείων τους μέχρι την Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 2010 στον Διευθυντή Αγώνων ή στον Επικεφαλή Διαιτητή ή στο spkfylis@gmail.com.

11. ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ

Ενάντια σε απόφαση του Διαιτητή, ασκείται ένσταση σύμφωνα με τον κανονισμό της Ε.Σ.Σ.Ν.Α. που κατατίθεται στον Διευθυντή Αγώνων. Η ένσταση εκδικάζεται τελεσίδικα από την επιτροπή ενστάσεων του πρωταθλήματος (η οποία θα οριστεί πριν την έναρξη του 1^ου γύρου).

12. ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ ΑΓΩΝΩΝ

Οι αγώνες γίνονται σύμφωνα με την Αθλητική νομοθεσία, τους κανόνες της F.I.D.E., τους σχετικούς κανονισμούς της Ε.Σ.Ο. και της Ε.Σ.Σ.Ν.Α. και την προκήρυξη των αγώνων μαζί με τα παραρτήματά της. Ερμηνείες και διευκρινήσεις εκδίδει ο Επικεφαλής Διαιτητής, είναι άμεσα εκτελεστές και θεωρούνται παραρτήματα της προκήρυξης.

Όποιος ηττηθεί μία φορά χωρίς αγώνα θεωρείται ότι αποχώρησε, εκτός αν η απουσία του θεωρηθεί αιτιολογημένη. Επιτρέπεται σε κάθε σκακιστή μία εξαίρεση απόλυτα αιτιολογημένη.

13. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Διευθυντής Αγώνων: Μαρίνα Μπέλλου (6936248801 begin_of_the_skype_highlighting 6936248801 end_of_the_skype_highlighting begin_of_the_skype_highlighting 6936248801 end_of_the_skype_highlighting begin_of_the_skype_highlighting 6936248801 end_of_the_skype_highlighting begin_of_the_skype_highlighting 6936248801 end_of_the_skype_highlighting)

Επικεφαλής Διαιτητής: Γιάννης Τσουκαράκης (6972230047, 5-8μμ)

Web: spk-fylis.blogspot.com

Email: spkfylis@gmail.com

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ...ΑΝ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΕΝΩΜΕΝΟΙ;

2010-09-01T20:34:00-04:00

… μιλᾶμε γιὰ ἕνα νομοσχέδιο ἢ γιὰ ἕνα μνημόνιο; Γιατί ἐδῶ θὰ πρέπει νὰ ἀποφασίσουμε ἀγαπητοὶ συνάδελφοι ἂν μιλᾶμε εἰλικρινά. Εἰλικρινὰ δὲν μιλᾶμε. Δὲν κάνουμε εἰλικρινὰ ὑπολογισμούς. Δὲν λέμε τὴν ἀλήθεια ἢ ἂν θέλετε κάποιοι δὲν λένε τὴν ἀλήθεια. Πρῶτα ἀπ’ ὅλα, σας ἀφαιρεῖται, φυσικῶς, μαθηματικῶς, μεταφυσικῶς καὶ λογικῶς τὸ δικαίωμα νὰ λέτε
καὶ νὰ ὑποχρεώνετε ἐδῶ μέσα (στρουγκιδὸν ) βουλευτὲς νὰ ψηφίζουν νομοσχέδιο στὸ ὁποῖο ἔχετε κάνει ψευδεῖς, ἄθλιους ὑπολογισμούς, μὲ δικηγορικὰ γραφεῖα, ὁμάδες συμφερόντων καὶ ὑπόπτων προθέσεων ἐπιστήμονες, ὅτι θὰ καθορίσετε σήμερα ἐσεῖς, ἐκλεγμένοι πρὶν ἀπὸ ἕνα χρόνο παρὰ κάτι, τὴ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων μετὰ ἀπὸ 50 χρόνια, μέχρι τὸ 2050 καὶ μέχρι τὸ 2060.
Πρέπει νὰ ἔχετε καβαλήκει ἀπίστευτο καλάμι, ἕνα καλάμι ἀπίθανο! Νὰ νομίζετε ὅτι θὰ λέτε ἁβρόχοις ποσὶ ὅτι εἶναι ταφόπλακα, ὁ πρωθυπουργὸς σᾶς τὸ εἶπε δὲν τὸ λέμε ἐμεῖς, ταφόπλακα, ποιὸς σᾶς εἶπε ὅτι θάβετε ζωντανούς, θάβετε ἀνθρώπους; Θάβετε ζωντανοὺς ἀνθρώπους; Πιστεύετε στ’ ἀλήθεια ὅτι στὰ 3 στὰ 4 στὰ 5 χρόνια, στοὺς 4 στοὺς 5 μῆνες δὲν θὰ ὑπάρξει γενιά, δὲν θὰ ὑπάρξουν ἄνθρωποι, ποῦ συνειδητοποιοῦνε ὅτι ἐσεῖς ὑπογράφετε μία θανατικὴ καταδίκη; σὲ ἕνα... περίεργο χρηματοπιστωτικὸ κολοσσέο μὲ τὴν ( λίμαν μπράδερ ) τους μοὺρσ σοὺρσ φοὺρσ καὶ 5 οἴκους οἱ ὁποῖοι κάθονται καὶ κάνουν ὑπολογισμοὺς γιὰ νὰ καταλήξουμε στὴν Ἰσλανδία; Μὴν πάτε ἀλλοῦ ! ἄστε τὰ μοντέλα ποὺ μᾶς πουλήσατε ἐδῶ μέσα, τὸ σουηδικὸ τὸ ἕνα τὸ ἄλλο τὸ ἰρλανδικὸ -καὶ τὰ μοντέλα χρεωκοπήσανε, πουλήσατε μία εὐρωζώνη καὶ σφίχτηκε τόσο πολὺ ποὺ οἱ ἄνθρωποι δὲν μπορούν νὰ ἀναπνεύσουν. Τὰ χρέη, τὰ χρέη, πῶς δημιουργήθηκαν τὰ χρέη; στὰ ἀλήθεια ἔρχεστε ἐδῶ μέσα ἐγὼ ἀναρωτιέμαι, εἰλικρινὰ μὲ συναδέλφους καὶ εἰδικὰ γυναῖκες, πιστεύετε στ’ ἀλήθεια ὅτι μὲ αὐτὸ τὸ Νομοσχέδιο καὶ μὲ αὐτὸ τὸ μνημόνιο μὲ αὐτὴ τὴ συμφωνία ποὺ δὲν εἶναι καν συμφωνία, ἂν εἶναι συνταγματικὴ δὲν εἶναι συνταγματική, ἀδιάφορο. Στ’ ἀλήθεια πιστεύετε ὅτι μπορεῖτε νὰ πεῖτε σὲ μία γυναίκα ξαφνικὰ στὰ 65, καθαρίστρια μερικῆς ἀπασχόλησης ὅτι μπορεῖ νὰ εἶναι στὰ γόνατα καὶ νὰ καθαρίζει σκάλες; σκάλες στὴν Γκράβα; 65 χρονῶν; Φανταστεῖτε τὸν πατέρα σᾶς τὸν θειὸ σᾶς τὸν ξαδελφό σας στὰ 72 γιὰ νὰ συμπληρώσει κάτι ποὺ ἐσεῖς ἔχετε βαπτίσει ἀξιοπρέπεια 360, ὅποιος λέει ὅτι οἱ Ἕλληνες θὰ ἔχουνε τάχαμ δῆθεν δημοκρατικὰ μία ἑνιαῖα σύνταξη βασικὴ 360 τὴν ἔχει καταργήσει μὲ 150 μεροκάματα τὸ χρόνο,150 οἴτη 6 μῆνες καὶ αὐτοὺς λειψούς, λαχεῖο εἶναι αὐτὸ ποὺ σᾶς λέω γιὰ πάνω ἀπὸ 500 χίλ. ἀνθρώπους 600 χίλ. ἀνθρώπους. Θέλετε 80 χρόνια νὰ συμπληρώσετε, σεῖς ἀναφέρεστε σὲ αὐτοὺς τοὺς κωδικοὺς καὶ σὲ αὐτὲς τὶς ἐκτιμήσεις, 80 χρόνια δουλειά. Φωνάζουμε ὑποχρεωτικὴ 12χρονη ἐκπαίδευση, νὰ ὁλοκληρωθεῖ ὁ ἄνθρωπος βιολογικά, ψυχολογικά, πνευματικὰ νὰ μὴ ζεῖ μὲ κουμπάκια καὶ ἔρχεστε καὶ τοῦ λέτε ὅτι στὰ 15 θὰ πάει στὸ γκαραζάδικο, ἢ θὰ πάει σερβιτοράκι μὲ κάτι λιγότερο ἀπὸ 500; καὶ 70 ἡ κάρτα τοῦ εἰσιτηρίου γιὰ νὰ πηγαινοέρχεται στὸν ἐργοδότη; θὰ μένει στὸ Πέραμα; θὰ σερβίρει στὴν Κηφισιά; τετράωρο, θέλει 3 ὧρες νὰ πάει 3 ὧρες νὰ γυρίσει, νὰ πληρώσει τὸ εἰσιτήριο ἀπὸ τὴν τσέπη του; καὶ εἶναι καὶ ἐλλειμματικὸ καὶ αὔριο τὸ πρωὶ στὸν ἰδιώτη 590 μεῖον 70, 520 μείον οἱ κρατήσεις; ἀπὸ τὰ 15; καὶ θὰ πρέπει νὰ βγάλει 50 χρόνια γιὰ νὰ πάει 65; Ἀντέχεται ὀρθοστασία σερβιτόρου; Θὰ βάλει τὴ γυναίκα 65 καὶ 67 χρόνων νὰ σᾶς φυλάει τὰ παιδιὰ στὸ νηπιαγωγεῖο; στὰ βαρέα καὶ ἀνθυγιεινά; θὰ τὰ κόψετε 90% καὶ τὰ καινούργια ἀνθυγιεινά; ἔχετε δεῖ τὸν ἀριθμὸ τῶν θανάτων ἀπὸ τοὺς ἐργαζόμενους στὶς πράσινες ἐταιρίες; καὶ εἰδικά της ἀνακύκλωσης; τὸν ἔχετε δεῖ; ἔχετε δεῖ πόσοι πεθαίνουν; καὶ τί βαρὺ καὶ ἀνθυγιεινὸ εἶναι τὸ ἐπάγγελμα νὰ δουλεύεις στὰ βιοκαύσιμα; σὰν τὰ κοτόπουλα πεθαίνουν οἱ ἄνθρωποι, σοβαρολογεῖτε; θὰ στέλνετε σὰν σκυλοπνίχτες τοὺς ἀνθρώπους μὲ 30 κ 40 χρόνια; καὶ θὰ ζουν οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ τὰ 15 κ 18 καὶ θὰ κυνηγᾶνε τρίωρα, τετράωρα, 5 ὧρες 7 ὧρες; τώρα μάθατε καὶ μιλᾶτε ἐδῶ μέσα για ἀναλογίες 1 πρὸς 1,5, γιατί λέτε ψέματα; κάντε τὴν ἀναλογία μὲ βάση αὐτοὺς ποὺ δουλεύουνε, αὐτοὺς ποὺ ἐν δυνάμει θὰ μπορούσανε καὶ ὄφειλαν νὰ δουλεύουνε, καὶ νὰ ἔχουν ὅλοι μία δουλειά, τὴν κάνατε ποτὲ τὴν ἀναλογία; μιλᾶτε γιὰ δημογραφικό; μὰ δὲν ντρεπόμαστε μεταξὺ μας μεγάλοι ἄνθρωποι; γραμματιζούμενοι; μιλᾶτε γιὰ δημογραφικό;
Δὲν ὑπάρχει ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος πηγαίνει σπουδάζει πάει στὸ στρατὸ κάνει ὁτιδήποτε, μία κοπέλα δουλεύει σὲ ἐταιρία κινητῆς τηλεφωνίας, τενοντίτιδα, μυοσκελετικὰ προβλήματα, ἐγκεφαλικὰ προβλήματα 12ωρα 14ωρα! καὶ αὐτὴ στὰ 30 της καὶ ὁ ἄλλος στὰ 30του, 500 ὁ ἕνας καὶ 500 ὁ ἄλλος θὰ ξεκινήσουνε φαμίλια; ποιὸς θὰ τὴν ξεκινήσει τὴν φαμίλια; ἡ φοιτητικὴ γκαρσονιέρα τῶν 12 τετραγωνικῶν κάνει 350. Τώρα πάει καὶ ἡ σύνταξη τῆς γιαγιᾶς πάει καὶ ἡ ‘τσόντα’ ἀπὸ τὸν παπποὺ πρέπει νὰ δουλεύει μέχρι νὰ πεθάνει.
Κύριοι βουλευτὲς καὶ κυρίες βουλευτίνες ἐγὼ ἀνέβηκα ἐπάνω εἶχα καὶ τὴν πολυτέλεια νὰ βλέπω ἀπὸ τὴν τηλεόραση μερικοὺς συναδέλφους, ἤπια καὶ ἕνα καφὲ πληρωμένο 25 φορὲς κάτω ἀπὸ τὸν καφὲ ποὺ εἶναι ἔξω, ἔχω καὶ ἕνα αὐτοκίνητο γιὰ νὰ πηγαινοέρθω, ἀνήκω σὲ ἕνα εὐγενὲς ταμεῖο μπορεῖ καὶ νὰ κάθομαι καὶ μέχρι τὰ 65 μοῦ καὶ νὰ μιλάω ἐδῶ καὶ μέχρι τὰ 70, χρόνια ἀκοῦμε γιὰ δεινοσαύρους, εἶναι βαρὺ καὶ ἀνθυγιεινὸ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ πολιτικοῦ; ἐδῶ δὲν εἶναι βαρὺ καὶ ἀνθυγιεινὸ νὰ σὲ φτύνουνε πιά, τοὺς κόβεις τὰ πάντα καὶ δὲν εἶναι καν αὐτὸ βαρὺ καὶ ἀνθυγιεινό.. καὶ θὰ ‘ρθεῖτε νὰ τὸ συγκρίνετε μὲ ποιόν; μὲ τὸν οἰκοδόμο; μὲ αὐτὸν ποὺ δουλεύει στὰ ὑπόγεια τοῦ Εὐαγγελισμοῦ μὲ 48 καὶ 50 καὶ 60 βαθμοὺς στὸν κλίβανο γιὰ νὰ καθαρίσει τὰ ἐργαλεῖα γιὰ τὴν ἐγχείρηση καὶ τὸ μπότοξ τῆς ἑπομένης; σοβαρολογεῖτε;
Θὰ χωρίσετε τοὺς ἀνθρώπους σὲ προνομιούχους ἄνω τῶν 55 καὶ 60 τῶν εὐγενῶν ταμείων σὰν τὴν ἀφεντιά μου καὶ μερικῶν ἀλλονῶν; καὶ θὰ κόψετε τὴν κοινωνία στὰ δύο; Γενιὰ καὶ κοινωνία καὶ νομοσχέδιο καὶ πολιτικὴ ποὺ τὴν πέφτει σὲ ἄμαχο πληθυσμὸ δὲν στέκεται, γιατί περὶ πολέμου πρόκειται, οὐσιαστικοῦ παγκοσμιοποιημένου πολέμου. Σὲ ὅλα τὰ καθεστῶτα σὲ δικτατορίες σὲ σφαγὲς ὅταν ὁ βομβαρδισμὸς καὶ ἡ σφαγὴ παίρνει νέους γυναῖκες καὶ γέρους λέγεται γενοκτονία, σὲ ὅλες τὶς κουλτοῦρες. Δεῖτε τὸ νομοσχέδιο τί τσακίζει, γυναῖκες, παιδιά, πιτσιρίκια, νέους, ΑΜΕΑ καὶ γέρους, καὶ ἐρχόμαστε ἐδῶ καὶ συζητᾶμε ὅτι θὰ σώσουμε τὴ χώρα βομβαρδίζοντας μὲ αὐτὰ τὰ μέτρα τὸν ἄμαχο πληθυσμό; τὰ 15ρικα; γιατί πατριωτισμὸς εἶναι νὰ πηγαίνεις στὸ ἀφεντικό; Γενιὰ ποὺ πουλάει τὰ παιδιά της καὶ τὶς ἑπόμενες γενιὲς γιὰ νὰ καλύψει τὶς πομπὲς τῆς τὰ λάθη της καὶ τὶς ἐπιλογές της δὲν ἀξίζει τὸν κόπο νὰ ὑπάρχει. Ὅλες οἱ γενιὲς ἔμειναν στὴν ἱστορία γιατί ἔδωσαν ἀκόμα καὶ τὴ ζωή τους γιὰ τὰ νιάτα ἀκόμα καὶ ὅταν δὲν μποροῦσαν. Καὶ ἐρχόμαστε ἐμείς 2010 ἐδῶ 21ος αἰώνας μετὰ τὰ μιλένιουμ μετὰ τὶς ὀλυμπιάδες μετὰ τοὺς ἀνθρωπιστικοὺς πολέμους μετὰ τοὺς βομβαρδισμοὺς μετὰ τὴν μεγάλη ἀνάπτυξη μετὰ τὴν κοινωνικοποίηση καὶ τὴ μετακίνηση καὶ τοὺς πυλῶνες καὶ τὴν ἐλευθερία μετακίνησης κεφαλαίων, νὰ ἀποφασίσουμε ἐμεῖς σήμερα ὅτι γιὰ 50 χρόνια θὰ πουλήσουμε γενιὲς νέες καὶ γέρους στὸν καιάδα τοῦ κέρδους. Ἂν τὸ βαστάει ἡ καρδιὰ σᾶς ρίξτε τὸ τὸ κουκί, ὅσο γρηγορότερα τὸ ρίξετε τόσο γρηγορότερα θὰ σᾶς ρίξει καὶ θὰ σᾶς ἀνατρέψει ἡ κοινωνία. Καὶ θὰ κάνει ἄλλες ἐπιλογές. Ἀλληλέγγυες, οὐσιαστικὲς καὶ ὄχι κατ’ ἀνάγκη αἱματηρές...
Πηγή:Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΥΤΟΝΟΜΙΕΣ ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΛΥΣΕΙΣ

2010-09-01T18:45:00-04:00

Ἡ γνωμοδότηση τοῦ Δικαστηρίου Διεθνοῦς Δικαίου τῆς Χάγης γιὰ τὴν ἀνεξαρτησία τοῦ Κοσσόβου ( Ἰούλιος 2010) καὶ ἡ δολοφονία τοῦ Βορειοηπειρώτη Ἀριστοτέλη Γκούμα στὴ Χειμάρρα ἀπὸ φανατικοὺς Ἀλβανοὺς (Αὔγουστος 2010) ἀποτελοῦν δύο σημαντικὰ γεγονότα μὲ ἔντονο ἑλληνικὸ ἐνδιαφέρον. Στὴ Χάγη τὸ Δικαστήριο ἔκρινε ὅτι ἡ ἀπόσχιση τῆς περιοχῆς Κοσσυφοπεδίου καὶ Μετοχίων ἀπὸ τὴ Σερβία καὶ ἡ δημιουργία ἀνεξαρτήτου κράτους ὑπὸ ἀλβανικὴ διοίκηση δὲν συγκρούεται μὲ τὴ διεθνῆ νομιμότητα. Ἔτσι ἀνοίγει ὁ ἀσκὸς τοῦ Αἰόλου γιὰ διάφορα ἀποσχιστικὰ κινήματα καὶ δημιουργοῦνται ἐρωτηματικὰ γιὰ τὴν ἀξία τῆς ἐδαφικῆς ἀκεραιότητος τῶν κρατῶν, τὴν ὁποία ὑποτίθεται ὅτι προστατεύουν οἱ κανόνες τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου, ὁ Καταστατικὸς Χάρτης τοῦ ΟΗΕ καὶ οἱ ἀποφάσεις τῶν Διεθνῶν Δικαστηρίων. Ἡ δὲ δολοφονία τοῦ ὁμοεθνοῦς μας ἔφερε καὶ πάλι στὸ προσκήνιο τὴν ξεχασμένη Βόρειο Ἤπειρο καὶ τὰ δεινά του ἐκεῖ Ἑλληνισμοῦ, τὰ ὁποία συνεχίζονται καὶ ὑπὸ «δημοκρατικὸ» καθεστώς, μετὰ ἀπὸ τὴν ἐξοντωτικὴ τυραννία τῶν κομμουνιστικῶν καθεστώτων.
Ὑπὸ τὸ φῶς αὐτῶν τῶν ἐξελίξεων καὶ λαμβάνοντας ὑπ’ ὄψιν καὶ ἄλλες ρευστὲς καταστάσεις στὴ Βαλκανική μας Χερσόνησο κρίνω σκόπιμο νὰ ἐπισημάνω τρεῖς περιφερειακὲς μορφὲς Αὐτονομίας, οἱ ὁποῖες μποροῦν νὰ δώσουν λύση στὰ σημερινὰ προβλήματα καὶ νὰ ἐκτονώσουν εἰρηνικὰ τὶς δυναμικὲς διεκδικήσεις συγκεκριμένων ἐθνικῶν κοινοτήτων. Ξεκαθαρίζω ὅτι ὅταν μιλῶ γιὰ Αὐτονομία ἐννοῶ...Εὐρεία Τοπική, Ἐκπαιδευτική, Ἀστυνομικὴ καὶ Οἰκονομικὴ Αὐτοδιοίκηση χωρὶς νὰ ἀλλάζουν ἢ νὰ κινδυνεύουν τὰ ὑφιστάμενα σύνορα. Πιστεύω ὅτι ἡ γνωμοδότηση τῆς Χάγης εἶναι λανθασμένη νομικὰ καὶ ἐπικίνδυνη πολιτικά, γι’ αὐτὸ ἀξίζει νὰ ἀναζητήσουμε ἐξισορροπητικὲς λύσεις, ὅπως οἱ τρεῖς Αὐτονομίες τὶς ὁποῖες προτείνω.
Πρῶτον. Αὐτονομία τῶν Σέρβων τοῦ Κοσσόβου. Ἡ Ἑλλάς, ἡ Κύπρος, ἡ Ρωσία, ἡ Ἱσπανία καὶ πολλὲς ἄλλες χῶρες (ἀκόμη καὶ μουσουλμανικὲς ὅπως τὸ Ἀζερμπαϊτζᾶν) καλὰ κάνουν καὶ δὲν ἀναγνωρίζουν τὸ Κόσσοβο ὡς ξεχωριστὸ κράτος, διότι ἡ κάθε χώρα ὀφείλει νὰ σκέπτεται τὶς πρακτικὲς συνέπειες στὰ δικά της ἐθνικὰ θέματα ( κατεχόμενη Κύπρος, Καταλωνία, Μουσουλμάνοι τοῦ Καυκάσου κ.λπ). Ἀπὸ τὴ στιγμή, ὅμως, ποὺ ἄλλες καὶ μάλιστα ἰσχυρὲς χῶρες , ὅπως οἱ ΗΠΑ, ἀναγνωρίζουν τὸ Κόσσοβο, πρέπει ὅλοι νὰ συμβάλλουμε στὴ ἀναζήτηση λύσεων γιὰ τὴν ἐπιβίωση τῆς Σερβικῆς Ὀρθόδοξης μειονότητας στὴν περιοχή. Οἱ βομβαρδισμοὶ τοῦ 1999 ἔγιναν μὲ στόχο δῆθεν τὸ πολυεθνικὸ Κοσσυφοπέδιο καὶ κατέληξαν σὲ ἕνα μονοεθνικὸ ἀλβανικὸ προτεκτοράτο, ὅπου οἱ περισσότεροι Σέρβοι ἔχουν φύγει καὶ οἱ λίγοι ἐναπομείναντες ἔχουν περιορισθεῖ στὸν βόρειο κυρίως θύλακα (Μητρόβιτσα). Ἡ μόνη λύση γιὰ νὰ ἐπιβιώσουν καὶ νὰ μὴν αἰσθάνονται διωκόμενοι εἶναι νὰ ἀποκτήσουν μία μορφὴ Αὐτονομίας μὲ δικό τους τοπικὸ Κοινοβούλιο, ἄνεση ἐπικοινωνίας μὲ τὴν μητέρα Σερβία, ἐκκλησιαστικοὺς καὶ ἐκπαιδευτικοὺς θεσμοὺς στὸ πλαίσιο τῆς ἐθνικῆς τους παράδοσης, χωρὶς παράλληλα νὰ ἐμποδίζεται ἡ συμμετοχή τους στοὺς εὐρύτερους θεσμοὺς τοῦ Κοσσόβου, ἐὰν θέλουν καὶ στὸν βαθμὸ ποὺ αὐτὴ εἶναι ἐφικτή. Ἡ Αὐτόνομη αὐτὴ περιοχὴ θὰ προστατεύεται ἀπὸ τὸν ΟΗΕ καὶ τὴν Εὔρ. Ἕνωση ἐνῶ ταυτόχρονα ἡ ΟΥΝΕΣΚΟ θὰ πρέπει νὰ προστατεύσει πιὸ ἀποτελεσματικά τους Ὀρθοδόξους Ναοὺς καὶ τὰ σερβικὰ μοναστήρια ποὺ μένουν ἐκτός της Αὐτόνομης περιοχῆς καὶ ἔχουν ἤδη δεχθεῖ ἐπιθέσεις ἀπὸ Ἀλβανοὺς κατὰ τὰ τελευταία 11 χρόνια.
Δεύτερον. Αὐτονομία τῶν Ἀλβανῶν ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς ΦΥΡΟΜ. Ἀπὸ τὸ 2001, ποὺ οἱ Ἀλβανοὶ τῶν Σκοπίων πῆραν τὰ ὄπλα, μέχρι σήμερα ἡ περίφημη Συμφωνία τῆς Ἀχρίδος ἀποτελεῖ πεδίο ἀντεγκλήσεων καὶ ἀμφισβητήσεων μεταξὺ τῶν Σλάβων (ψευδομακεδόνων) καὶ τῶν Ἀλβανῶν ποὺ ἀνέρχονται στὸ 30% τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ. ΟΙ Ἀλβανοὶ ἔχουν ἀναθαρρήσει μετὰ τὴν ἀμερικανικὴ ὑποστήριξη στὴ ἀπόσχιση τοῦ Κοσσόβου καὶ ὁραματίζονται τὴ ἀπόσχισή τους ἀπὸ τὴ ΦΥΡΟΜ καὶ τὴν ἕνωσή τους μὲ τοὺς ὁμοεθνεῖς τους, οἱ ὁποῖοι ἐλέγχουν τὸ Κόσσοβο. Ἡ Μεγάλη Ἀλβανία ἔχει μετονομασθεῖ πιὸ διπλωματικὰ σὲ Φυσικὴ Ἀλβανία, ἐνῶ τὰ ὄπλα τῆς ἐξεγέρσεως τοῦ 2001 παραμένουν σὲ κρύπτες γιὰ τὸ ... ἑπόμενο βῆμα. Ἡ μόνη λύση τουλάχιστον γιὰ τὸ προσεχὲς μέλλον εἶναι ἡ σαφὴς Αὐτονομία τῶν περιοχῶν μὲ ἀλβανικὴ πλειοψηφία ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ κράτους τῆς ΦΥΡΟΜ. Ἔτσι τὸ κράτος αὐτὸ θὰ χάσει τὸν χαρακτήρα τοῦ μονοεθνικοῦ «μακεδονικοῦ», ὅπως προβάλλεται σήμερα. Ἑπομένως θὰ εἶναι εὐκολότερο νὰ προβάλλει ἡ Ἑλλὰς τὰ ἐπιχειρήματά της γιὰ τὸ ζήτημα τοῦ ὀνόματος. Ἕνα δὶ-ἐθνικὸ ἢ ὀρθότερα πολὺ-ἐθνικὸ κράτος δὲν μπορεῖ νὰ λάβει τὸ ὄνομα ποὺ ἐκφράζει μία μόνον ἐθνότητα. «Μακεδόνες» αὐτοαποκαλοῦνται οἱ Σλάβοι τῆς ΦΥΡΟΜ. Οἱ Ἀλβανοὶ ἤδη ἔχουν προτείνει τὸ ὄνομα Δαρδανία ποὺ ἐξυπηρετεῖ καὶ τὴν Ἑλλάδα.
Τρίτον. Αὐτονομία τῶν Ἑλλήνων Βορειοηπειρωτῶν ἐντὸς ἀλβανικῶν συνόρων. Ὅλα τὰ κόμματα ποὺ κυβέρνησαν τὴν Ἀλβανία ἀπὸ τὸ 1990 μέχρι σήμερα ἀπαιτοῦν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα νὰ συντηρεῖ πολυάριθμους Ἀλβανοὺς μετανάστες, ἀλλὰ ἀσκοῦν πολιτικὴ γενοκτονίας «χαμηλῶν τόνων» κατὰ τοῦ αὐτόχθονος Ἑλληνισμοῦ. Ἂν δὲν ἀποκτήσει μία μορφὴ Αὐτονομίας ἡ Β. Ἤπειρος ὁ ἐκεῖ Ἑλληνισμὸς θὰ σβήσει τελείως. Μόνο μὲ τὴ λύση τῆς Αὐτονομίας θὰ ἐξασφαλίσει ἐκπαιδευτικά, περιουσιακὰ καὶ ἐκκλησιαστικὰ δικαιώματα καὶ δίκαιη ἀστυνόμευση. Ἐπιπλέον θὰ δημιουργηθεῖ μία ζώνη ἐπενδύσεων μὲ βοήθεια ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα γιὰ νὰ ἐπιστρέψουν πολλοὶ Βορειοηπειρῶτες ποὺ ἐργάζονται σήμερα στὸν Ἑλλαδικὸ χῶρο. Δυστυχῶς οἱ ἀλβανικὲς ἡγεσίες ἐνισχύουν τὸν ἀνθελληνισμὸ καὶ πυροδοτοῦν τὴν προπαγάνδα τῶν Τσάμηδων (ἀπογόνων τῶν ἐγκληματιῶν πολέμου). Ἂς τοὺς θυμίσουμε τὴν Αὐτονομία , τὴν ὁποία προβλέπει τὸ Πρωτόκολλο τῆς Κερκύρας τοῦ 1914 μὲ τὴν ὑπογραφὴ καὶ τῆς Ἀλβανίας!
Κ.Χ. 25-8-2010
Πηγή:Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: 15 Αὐγούστου 1974: Ἡ προδοσία τῆς Ἀμμοχώστου

2010-09-01T17:36:00-04:00

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
15 Αὐγούστου 1974: Ἡ προδοσία τῆς Ἀμμοχώστου

Μπορεῖ νὰ μὴ θέλουμε νὰ θυμόμαστε τὶς λεπτομέρειες τῆς 15ης Αὐγούστου 1974. Ὅμως, ἡ ὑπενθύμιση δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἐμᾶς. Γιατί, κάθε ποὺ γίνεται 15 Αὐγούστου, ὁλόκληρη ἡ Κύπρος ἀποκτᾶ τὴ μυρωδιὰ τῶν περιβολιῶν τοῦ Ἁγίου Μέμνονα, ἀποκτᾶ χρυσὴ ἀμμουδιὰ καὶ γίνεται Ἀμμόχωστος…

Ὁ νομικὸς Πάνος Ἰωαννίδης, πρόσφυγας ἀπὸ τὴν Ἀμμόχωστο καὶ πρόεδρος τῆς Κίνησης γιὰ Ἐλευθερία καὶ Δικαιοσύνη στὴν Κύπρο, κάνει μίαν ἀπὸ καρδιᾶς ἀφήγηση γιὰ τὰ γεγονότα τῆς κατάληψης τῆς Ἀμμοχώστου. Ἡ κατάθεσή του ἀποτελεῖ μαρτυρία μίας προδοσίας, ἀποτελεῖ τροφὴ γιὰ προβληματισμὸ καὶ ὑπενθύμιση γιὰ ὅσους τείνουν νὰ ξεχνοῦν. «Αὐτὰ ποὺ ἀκολουθοῦν δὲν εἶναι θύμησες», ἀναφέρει. «Εἶναι γεγονότα, ἀνεξίτηλα χαραγμένα στὴν καρδιὰ καὶ στὸ μυαλὸ ὅσων ἀτύχησαν νὰ τὰ ζήσουν. Γεγονότα, ποὺ ἄλλαξαν τὸν τρόπο σκέψης καὶ ὁδήγησαν τὸν καθένα ἀπὸ ἐμᾶς στὸ δικό του ‘Τάμα Ζωῆς’....», ἐξηγεῖ. 15η Ἰουλίου 1974 Οἱ κατ’ ὄνομα μόνο Ἕλληνες μαχαιρώνουν τὴν Κύπρο μὲ χίλιες μαχαιριές, τὴ σφάζουν καὶ τὴν προσφέρουν στὸ πιάτο μὲ τὸ αἷμα της, γιὰ νὰ τὴν ἀπολαύσουν οἱ ἐχθροί του Ἑλληνισμοῦ μὲ τὴν ἡσυχία τους καὶ γιὰ ὅσο χρόνο ἐκεῖνοι θὰ ἀποφάσιζαν ὅτι θὰ διαρκέσει τὸ φαγοπότι. Καὶ τὸ φαγοπότι συνεχίζεται γιὰ 10ετίες ὁλόκληρες.....

|Τοῦ Πάνου Ἰωαννίδη - νομικοῦ
Πηγὴ : ΣΗΜΕΡΙΝΗ
http://www.sigmalive.com/simerini/politics/reportaz/296147

Ἡ 1η φάση τῆς Εἰσβολῆς

Τὴν 20ή Ἰουλίου 1974 οἱ Τοῦρκοι ἀρχίζουν τὸν «σικὲ ἀγώνα τῆς Εἰσβολῆς». Παρωδία ἡ ἐπιστράτευση στὴν Ἀμμόχωστο, σχεδὸν ἀνύπαρκτα τὰ μέσα, σαστισμένοι καὶ γελοῖοι οἱ ἐπιτελεῖς τῆς Στρατιωτικῆς Διοίκησης, μὲ ἕναν ἐκτρωματικὸ Διοικητὴ -τὸ Συνταγματάρχη Κ.Ζ.- νὰ περιφέρεται μονολογώντας «ὅ,τι εἶναι νὰ γίνει θὰ γίνει, δὲν χρειάζεται νὰ εἴμαστε προκλητικοί…»! Ἐξαίρεση, μέσα στὸ χάος, τὸ ἀνήσυχο βλέμμα τῶν Κυπρίων μονίμων καὶ ἐφέδρων ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν, ποὺ ἀντελήφθησαν τὴν προδοσία καὶ ἄρχισαν νὰ ὀργανώνουν μεταξύ τους Ὁμάδες Μάχης. Θλιβερὴ ἐξαίρεση ἀπὸ τοὺς Ἑλλαδίτες Ἀξιωματικοὺς ὁ Ἀντισυνταγματάρχης Ἀνδρέας Μουζάκης, ποὺ ἡγήθηκε τῆς μοναδικῆς δικῆς μας ἐπίθεσης γιὰ τὴν κατάληψη τοῦ πολυβολείου στὸ τουρκικὸ Λύκειο. Ἐκεῖ, ἔξω ἀπὸ τὰ Τείχη τῆς Ἀμμοχώστου, σκοτώθηκε ὁ Ἂν/χὴς Μουζάκης.

Μεσημέρι τῆς 20ής Ἰουλίου 1974

Καταλήφθηκε τὸ τουρκικὸ πολυβολεῖο, αἰφνιδιάστηκαν οἱ Τοῦρκοι ἀπὸ τὴν ἐπίθεση καί, ὑποχωρώντας μέσα στὰ Τείχη, μετέδωσαν τὸν πανικὸ σὲ ὁλόκληρη τὴν -γιὰ χρόνια- τουρκοκρατούμενη παλαιὰ πόλη τῆς Ἀμμοχώστου. Οἱ ἔφεδροι ζήτησαν ἐνισχύσεις, ἐξηγώντας στὸ Διοικητὴ Ζαρκάδα ὅτι «οἱ πύλες εἶναι ἀνοικτές, ὁ πανικὸς μεταξὺ τῶν Τούρκων διάχυτος καὶ -μὲ λίγους ἀκόμα μαχητὲς- ἡ ἐπιχείρηση γιὰ κατάληψη τῆς ἐντὸς τῶν Τειχῶν Ἀμμοχώστου θὰ εἶναι νικηφόρα». Ἐξήγησαν, ἐπίσης, οἱ ἔφεδροι στὸ Διοικητὴ ὅτι, «ἐὰν ἡ παλαιὰ πόλη καταληφθεῖ καὶ οἱ Τοῦρκοι εἶναι πλέον ἀνάμεσά μας, ὁ κίνδυνος γιὰ βομβαρδισμὸ τῆς Ἀμμοχώστου ἀπομακρύνεται, χωρὶς νὰ ἀποκλείεται καὶ τὸ ἐνδεχόμενο οἱ εἰσβολεῖς νὰ μὴ θεωρήσουν πλέον τὴν Ἀμμόχωστο σὰν στόχο προτεραιότητας». Τὰ ἐξήγησαν αὐτὰ οἱ ἔφεδροι στὸ Σὺν/χὴ Κ.Ζ., γιὰ νὰ πάρουν τὴν πιὸ προδοτικὴ διαταγὴ ποὺ ἀκούστηκε ποτὲ ἀπὸ Ἕλληνα Ἀξιωματικό: «Ἄμεση ὑποχώρηση, ἡ κατάληψη τῆς παλαιᾶς Ἀμμοχώστου δὲν εἶναι δική σας δουλειά…»! Τόλμησαν οἱ ἔφεδροι νὰ ρωτήσουν «τίνος δουλειὰ εἶναι, ἄραγε, ἡ ἀπελευθέρωση τῆς Ἀμμοχώστου, ἐὰν ὄχι τῶν Ἀμμοχωστιανῶν ὑπερασπιστῶν της…», γιὰ νὰ πάρουν τὴν ἴδια παγερὴ ἀπάντηση: «Σᾶς διατάζω νὰ ὑποχωρήσετε ἀμέσως». Μὲ αὐτὴν τὴ διαταγή, ἡ εὐκαιρία γιὰ κατάληψη τῆς ἐντὸς τῶν Τειχῶν Ἀμμοχώστου χάθηκε ὁριστικά... Ἀνήμποροι νὰ ἐνεργήσουν ὅπως θὰ ἔπρεπε, οἱ ἔφεδροι ὑποχώρησαν στὸ Δασάκι τῶν Δικαστηρίων καὶ στὰ γύρω κτίρια, ὅπου ἄρχισαν νὰ δέχονται -ἀμυνόμενοι πλέον- τὰ πυρὰ τῶν Τούρκων ἀπὸ τὰ Τείχη. Σὲ λίγο ἄρχισε καὶ ἡ τουρκικὴ ἀεροπορία νὰ βομβαρδίζει τὸ κέντρο τῆς πόλης, τὴν παραλία τῆς Ἀμμοχώστου καὶ τὶς θέσεις μας. Ὁ Διοικητὴς Ἀμμοχώστου Σὺν/χὴς Κ.Ζ. φρόντισε ἔγκαιρα νὰ ὁλοκληρώσει τὸ δικό του μέρος τῆς προδοσίας: Πρόδωσε τὴν Ἀμμόχωστο ἀπὸ τὶς πρῶτες ὧρες, τῆς πρώτης ἡμέρας, τῆς πρώτης φάσης τῆς Εἰσβολῆς, ἐκτελώντας μὲ ἀπόλυτη ἀκρίβεια τὶς ἐντολὲς ποὺ εἶχε πάρει καὶ ποὺ μόνο ἐκεῖνος γνώριζε...

Ἡ 2η φάση τῆς Εἰσβολῆς

Τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ρόλος τοῦ Σὺν/χὴ Κ.Ζ. καὶ τῶν ἀνθρώπων τοῦ εἶχε τελειώσει ἀπὸ τὴν πρώτη μέρα, ἀποδείχθηκε μόλις ἀνακοινώθηκε ἡ προσωρινὴ κατάπαυση πυρός, χάριν τῶν δῆθεν «συνομιλιῶν τῆς Γενεύης». Μὲ τὸ πρόσχημα ὅτι «ὄφειλαν νὰ ἐπισκεφθοῦν τὸ ΓΕΕΦ», ὁ Διοικητὴς Κ.Ζ. καὶ τὸ ἐπιτελεῖο τοῦ ἐξαφανίστηκαν ὁριστικά, ἐγκαταλείποντας ὅλα τὰ Τμήματα καὶ τὴν Ἀμμόχωστο χωρὶς Στρατιωτικὴ Διοίκηση... Γιὰ τὴν πόλη τῆς Ἀμμοχώστου, ἡ δεύτερη φάση τῆς Εἰσβολῆς ἄρχισε νωρὶς τὸ ἀπόγευμα τῆς 13ης Αὐγούστου 1974 μὲ βομβαρδισμό, καὶ μὲ δύο Τμήματα νὰ προσπαθοῦν νὰ τὴν ὑπερασπιστοῦν: Ἕνα Τμῆμα ἀπὸ 32 ἐφέδρους στὸ Δασάκι τῶν Δικαστηρίων καὶ ἕνα δεύτερο Τμῆμα στὸ Νοσοκομεῖο τῆς πόλης, μὲ ἐπικεφαλῆς τὸ Λοχαγὸ Στέλιο Κάτσιο. Οἱ ἔφεδροι στὸ Δασάκι χωρὶς Διοίκηση. Ὁ ἀρχαιότερος ἀπὸ τοὺς Ἀξιωματικοὺς ἔπρεπε νὰ ἀναλάβει τὴ Διοίκηση. Ἔτυχε νὰ εἶναι ὁ ἔφεδρος Ἀνθυπολοχαγὸς Πάνος Ἰωαννίδης. Οἱ ἐχθροπραξίες συνεχίστηκαν μέχρι καὶ τὸ μεσημέρι τῆς Πέμπτης 15ης Αὐγούστου 1974.
Τὸ ἀπόγευμα τῆς ἡμέρας ἐκείνης:
• Ὁ βομβαρδισμὸς ἐντάθηκε,
• Οἱ Τοῦρκοι πύκνωσαν τὰ πυρὰ ἀπὸ τὰ Τείχη,
• Κάποιο φορητὸ ραδιόφωνο μετέδιδε ὅτι «τὰ τουρκικὰ ἅρματα κατευθύνονται πρὸς τὴν Ἀμμόχωστο, κινούμενα χωρὶς ἀντίσταση, χωρὶς τὴ συνοδεία πεζικοῦ καὶ μὲ μέγιστη ταχύτητα στὸν αὐτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Ἀμμοχώστου».

Οἱ διαταγές… Ἡ πόλη ἔρημη.

Μοναδικὴ ἔνδειξη ἀντίστασης, οἱ πυροβολισμοὶ ἀπὸ τοὺς ἄνδρες στὸ Νοσοκομεῖο καὶ τοὺς ἐφέδρους στὸ Δασάκι. Πυροβολισμοὶ ποὺ ἄρχισαν νὰ ἀραιώνουν, γιατί τὰ πυρομαχικὰ τῶν ἐφέδρων ἤσαν πλέον μετρημένα... Μὲ τὸ βλέμμα περισσότερο παρὰ μὲ λόγια, ἀντάλλαξα κάποιες γρήγορες σκέψεις μὲ τὸν ἀμέσως ἑπόμενο ἔφεδρο Ἀνθυπολοχαγὸ Γιαννάκη Ἀρέστη (σήμερα Ταξίαρχος ἐ.α.). Γνωρίζαμε ὅτι ἔπρεπε νὰ δοθοῦν διαταγές...
Διαταγὴ πρώτη: «Παραμένουμε στὶς θέσεις μᾶς ἀμυνόμενοι. Οἰκονομία στὰ πυρομαχικά».
Διαταγὴ δεύτερη: «Νὰ βγοῦν παρατηρητὲς πρὸς τὴ Λίμνη τοῦ Ἁγίου Λουκᾶ καὶ νὰ ἀναφέρουν τὶς κινήσεις τῶν ἁρμάτων - Νὰ χρησιμοποιηθεῖ ἡ βενζίνη ἀπὸ τὶς ἀποθῆκες τοῦ Διοικητηρίου γιὰ νὰ γίνουν βόμβες Μολότοφ - Ἐὰν τὰ ἅρματα κινηθοῦν μέσα στὴν πόλη, θὰ ἀντιμετωπιστοῦν».
Διαταγὴ τρίτη: «Νὰ γίνει προσπάθεια ἐπικοινωνίας μὲ τὸ ΓΕΕΦ καὶ τὴν Κυβέρνηση, γιὰ νὰ ζητηθοῦν ἐνισχύσεις - Τὰ ἅρματα ἀπὸ μόνα τους, χωρὶς πεζοπόρα τμήματα, μόνο γραμμὴ ἀντιπαράταξης μποροῦν νὰ ἐπιδιώξουν, προφανῶς κατὰ μῆκος τοῦ δρόμου πρὸς τὸ Λιμάνι - Ἡ πόλη τῆς Ἀμμοχώστου μπορεῖ νὰ κρατηθεῖ».
Ήσαν οἱ πρῶτες οὐσιαστικὲς διαταγές, μετὰ ἀπὸ τὶς προδοτικὲς ἐκεῖνες τοῦ Σὺν/χὴ Κ.Ζ. Ἡ πειθαρχία τῶν ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν καὶ Ὁπλιτῶν πρὸς τὸν 29χρονο Ἂνθ/γὸ Διοικητὴ ἦταν ἐκπληκτική. Μέσα σὲ συνθῆκες κόλασης, ὅλοι καὶ ἀπὸ μόνοι τους ἐξύψωσαν τὸ ἠθικό τους καὶ κινήθηκαν ὅπως διατάχθηκαν. Ἀρχίσαμε νὰ νιώθουμε πὼς «ἴσως δὲν εἶχαν χαθεῖ τὰ πάντα»... Ὅμως, ἡ προδοσία τῆς Ἀμμοχώστου δὲν ἦταν γραμμένο νὰ ἀνατραπεῖ. Ἀφηγεῖται, γι’ αὐτὲς τὶς τελευταῖες ὧρες, ὁ τότε Λοχαγὸς Στέλιος Κατσιος: «…Γύρω στὶς 4:30 τὸ ἀπόγευμα ξεκίνησα (ἀπὸ τὸ Νοσοκομεῖο) σὲ μία προσπάθεια νὰ ἐπανακτήσω ἐπαφὴ μὲ τὸ Τάγμα μου… Στὴ διαδρομὴ βρῆκα τὸ Τμῆμα τοῦ ἔφεδρου Ἂνθ/γοῦ Πάνου Ἰωαννίδη, ποὺ ὑπερασπιζόταν τὴν περιοχὴ κοντὰ στὴν κλινικὴ ΛΟΥΚΙΑ καὶ τὸ τουρκοκυπριακὸ Λύκειο. Συνάντησα, ἐπίσης, τὸ συνάδελφό μου Γιῶργο Χατζηκωνσταντίνου, μὲ τὸν ὁποῖο ἀντάλλαξα κάποιες ἀπόψεις, ποὺ μὲ ὁδήγησαν στὸ συμπέρασμα ὅτι τὸ Τάγμα μου εἶχε μετακινηθεῖ. Μὴ ἔχοντας τρόπο ἐπικοινωνίας, ἐπέστρεψα στὸ Νοσοκομεῖο, ὅπου ἄρχισε ἡ τελευταία μεγάλη μάχη. Τὰ ἀεροπλάνα βομβάρδιζαν συνεχῶς καὶ τὰ πυρὰ τῶν ἁρμάτων ἤσαν καταιγιστικά. Καὶ ἐνῶ τὰ πάντα ἐμοίαζαν μὲ κόλαση, ἦρθε μὲ ἀγγελιαφόρο ἐντολὴ ἀπὸ τὸ Τάγμα νὰ συμπτύξω τὸ Τμῆμα μου στὴν περιοχὴ Δερύνειας, πράγμα ποὺ ἔγινε». Τὸ Τμῆμα τοῦ Νοσοκομείου πράγματι ἀνασυντάχθηκε στὴ Δερύνεια καὶ κράτησε τὴ γνωστή, μέχρι καὶ σήμερα, ἀκραία γραμμὴ πρὸς τὴν Ἀμμόχωστο. Καθ’ ὁδὸν πρὸς τὴ Δερύνεια, ὁ Λοχαγὸς Κατσιος πέρασε ἀπὸ τὸ δικό μας Τμῆμα καὶ μᾶς ἐνημέρωσε γιὰ τὶς κινήσεις του. Τοῦ εὐχηθήκαμε «καλὴ τύχη» καὶ τὸν παρακαλέσαμε νὰ μᾶς ἀφήσει ὅσα πυρομαχικὰ τοῦ περίσσευαν. Δὲν τοῦ εἶχε ἀπομείνει τίποτε...

15 Αὐγούστου 1974, ὥρα 6:20 τὸ ἀπόγευμα:

Οἱ μόνοι Ἕλληνες ποὺ ἐμεῖς γνωρίζαμε ὅτι εἶχαν ἀπομείνει στὴν Ἀμμόχωστο ἤσαν οἱ 32 ἔφεδροι στὸ Δασάκι τῶν Δικαστηρίων. Πολὺ ἀργότερα πληροφορηθήκαμε γιὰ μίαν ἀκόμα Ὁμάδα Ἐφέδρων, ποὺ εἶχαν ἐπίσης ἐγκαταλειφθεῖ, προδομένοι ἀπὸ τὴ δική τους ἡγεσία, στὸ Λιμάνι τῆς Ἀμμοχώστου. Ἤσαν οἱ ἔφεδροι, ποὺ τελικὰ ἀναγκάστηκαν νὰ πέσουν στὴ θάλασσα γιὰ νὰ σωθοῦν κολυμπώντας. Στὸ μεταξύ:
• Τὰ ἅρματα εἶχαν φθάσει στὴ Λίμνη τοῦ Ἁγίου Λουκᾶ καὶ κτυποῦσαν διαρκῶς.
• Τὴ βενζίνη ποὺ ψάχναμε, γιὰ τὴν κατασκευὴ τῶν -ἴσως σωτήριων- βομβῶν Μολότοφ, τὴν εἶχε πάρει μαζί του ὁ Σὺν/χὴς Κ.Ζ.
• Ἐλπίδα γιὰ ἐξασφάλιση ἐνισχύσεων, μέσω τοῦ ΓΕΕΦ ἢ τῆς Κυβέρνησης, καμία. Τὸ μὲν Γενικὸ Ἐπιτελεῖο δὲν ἀπαντοῦσε στὶς κλήσεις, ὁ δὲ Προεδρεύων τῆς Δημοκρατίας καὶ τὸ Ὑπουργικὸ Συμβούλιο εἶχαν ἐγκαταλείψει τὴ Λευκωσία.
• Καί, τὸ κρισιμότερο, τὰ πυρομαχικὰ τῶν ἐφέδρων στὴν Ἀμμόχωστο εἶχαν ἐξαντληθεῖ. Ἡ «σιγῆ πυρὸς» ἀπὸ τὴ δική μας πλευρὰ ἔδωσε τὸ τελικὸ σύνθημα στοὺς Τούρκους. Ἡ μοναδικὴ ἐπιλογὴ ἦταν: Ἢ νὰ χαθοῦμε ἀμαχητὶ ἢ νὰ ὑποχωρήσουμε. Πεσμένοι ὅπως ἤμασταν στὸ χῶμα, γύρισα καὶ κοίταξα τὸν Ἂνθ/γὸ Ἀρέστη, θέλοντας νὰ μοιραστῶ μαζί του τὴν ἀγωνία μου. Γνώριζα, βέβαια, πὼς «ἡ εὐθύνη γιὰ τὴν ὅποια ἀπόφαση ἀνῆκε στὸν ἀρχαιότερο ποὺ διοικοῦσε». Δὲν θυμοῦμαι ἂν ἤμασταν δακρυσμένοι, οὔτε καὶ ἔχει σημασία. Σημασία ἔχουν μόνο οἱ τρεῖς λέξεις πού μου εἶπε ὁ Γιαννάκης: «Πάνο, τὴ Σημαία»... Χωρὶς νὰ περιμένει ἀπάντηση, σηκώθηκε μέσα στὴ κόλαση καὶ προχώρησε πρὸς τὸν ἱστὸ μὲ τὴ Σημαία τοῦ Διοικητηρίου Ἀμμοχώστου. Σηκώθηκα πίσω του.
Διαταγὴ τέταρτη: «Ὑποστολὴ τῆς Σημαίας». Ὅσοι μπόρεσαν νὰ ἀκούσουν -σχεδὸν ὅλοι- βρέθηκαν «σὲ στάση Προσοχῆς νὰ χαιρετοῦν τὴ Γαλανόλευκη». Ἡ Σημαία τῆς Ἀμμοχώστου κατέβηκε, διπλώθηκε καὶ παραδόθηκε στὸν ἀρχαιότερο Ἀξιωματικό. Ὅλοι πλέον γνώριζαν τὴ Διαταγὴ ποὺ θὰ ἀκολουθοῦσε.
Διαταγὴ πέμπτη, ἡ τελευταία: «Νὰ μαζευτεῖ ὁ ὁπλισμὸς - Ἄμεση ὑποχώρηση - Ἐγκαταλείπουμε τὶς θέσεις μας, ἡ Ἀμμόχωστος χάνεται....»
Ὁ ἐπίλογος τῆς 15ης Αὐγούστου 1974 γράφτηκε στὴ Δερύνεια, ὅπου δεχθήκαμε τὴν ἀνακούφιση τοῦ Λοχαγοῦ Κατσιου, ποὺ μᾶς εἶδε ζωντανούς, ἀλλὰ καὶ στὸ Φρέναρος, ὅπου εἴχαμε κακὸ συναπάντημα μὲ τὸν ἀτιμώρητο προδότη Σὺν/χὴ Κ.Ζ., γιὰ νὰ ἀκούσουμε τὴ σαρκαστικὴ ἀπορία του: «Μπά, κύριε Ἀνθυπολοχαγέ, σωθήκατε ὅλοι!». Εἰλικρινά, θὰ ἤθελα νὰ μοῦ εἶχε περισσέψει μία τελευταία σφαίρα...

Ἡ 3η φάση τῆς Εἰσβολῆς: Ὁ ἀγώνας ποὺ συνεχίζεται

Εἶναι ὁ ἄγνωστης διάρκειας μακροχρόνιος ἀγώνας, ποὺ ἡ σφαγμένη Κύπρος ὀφείλει νὰ διεξάγει.
Όμως, τὸ ἐὰν μπορεῖ ποτέ:
• μέσα ἀπὸ τὰ εἰρωνικὰ χειροκροτήματα τοῦ ἐχθροῦ, ὅταν ἀφελεῖς Ἕλληνες χορεύουν μπροστά του,
• ἢ μέσα ἀπὸ τὶς φιλοσοφίες καὶ τὰ χαμόγελα ρηχῶν Ἑλλήνων πολιτικάντηδων, ὅταν ξένοι βουλευτὲς καὶ ἄλλοι βάρβαροι ἀποκτοῦν σὲ τιμὲς εὐκαιρίας τὶς κλεμμένες περιουσίες τῶν Ἑλλήνων τῆς Κύπρου,
• ἢ μέσα ἀπὸ ἐπιχειρηματικὲς δραστηριότητες μὲ τὸν κατακτητὴ ποὺ εἰσέβαλε, ἔσφαξε, βίασε καὶ ξερίζωσε τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσιά μας,
• ἢ ἐξορίζοντας τὴν ἐνίσχυση τῆς ἄμυνάς μας,
• ἢ προσκαλώντας μὲ τὴ συμπεριφορὰ μᾶς ἄθλια «Σχέδια Λύσης»,
• ἢ μεθοδεύοντας -ἐμεῖς οἱ ἴδιοι- τὴν οἰκονομικὴ ἐξαθλίωση τοῦ τόπου,
• ἢ ἀκόμα, ἀναγνωρίζοντας μὲ τὴ συμπεριφορά μας τὸ ἔγκλημα τῆς Εἰσβολῆς καὶ τῆς Κατοχῆς, ἐξουδετερώνοντας τὴν εὐρωπαϊκή μας κατάκτηση καὶ ἐξευτελίζοντας τὴν ἀξιοπρέπεια τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, ὅταν δηλαδὴ ἡ κύρια ἐπιδίωξη τῶν δῆθεν ἡγετῶν τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἶναι «πῶς θὰ γίνουν ἀρεστοὶ στὸν ἐχθρό, γιὰ ν' ἀποκτήσουν ἐξουσία», ὅταν δηλαδὴ τὸ μέλημα καὶ κατάντημα εἶναι «πόσα θὰ πάρουμε χωρὶς τίποτε νὰ δώσουμε στὸν Τόπο μας», ὅταν δηλαδὴ μερικοὶ εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ ζητιανέψουμε ἀπὸ τὸν ἐχθρὸ «τὴν ἄδειά του γιὰ νὰ περπατήσουμε στὰ δικά μας χώματα, νὰ ἐπιτρέψει τὴν ἐπίσκεψη στὰ δικά μας σπίτια καὶ νὰ ἐπιτρέψει τὴν ὑπὸ κατοχὴν ἐγκατάστασή μας στὴν ἔγκλειστη περιοχὴ τῆς προδομένης Ἀμμοχώστου, ἀδιαφορώντας γιὰ τὴν τύχη τῶν ἄλλων ξεριζωμένων» καὶ ὅταν ἔχουμε ἐντελῶς λησμονήσει πὼς «οὗ περὶ χρημάτων, ἀλλὰ περὶ Ἀρετῆς, Τιμῆς καὶ Ἀξιοπρέπειας τὸν Ἀγώνα ὀφείλομεν ποιούμενοι».
Ἐάν, λοιπόν, μὲ αὐτὰ τὰ δεδομένα, ὁ ὁποιοσδήποτε ἀγώνας γιὰ ἐλευθερία -ὅσο μακροχρόνιος καὶ ἐὰν εἶναι- μπορεῖ νὰ ἐπιτύχει, θὰ χρειαστεῖ νὰ τὸ ἐξηγήσει ὁ κάθε σημερινὸς Ἕλληνας, ὅταν ἐρωτηθεῖ ἀπὸ τὰ παιδιὰ καὶ τὰ ἐγγόνια του:
«Γιατί ξεχάσατε τόσο εὔκολα τὰ ὅσα ζήσατε καὶ γιατί δὲν ἀντιστέκεστε τώρα ποῦ μπορεῖτε; Ἐάν, μετὰ ἀπὸ τόσα χρόνια "δῆθεν Ἀγώνα", ΕΔΩ θὰ καταλήγατε, Εὐρωπαῖοι Ἕλληνες τῆς Κύπρου καὶ τῆς Ἑλλάδας, ΓΙΑΤΙ δὲν ὁλοκληρώσατε τὴν προδοσία τότε, τὸ 1974; Ή, μήπως, ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια χρειαζόντουσαν γιὰ νὰ μεθοδευτεῖ τὸ ΑΛΛΟΘΙ γιὰ τοὺς Ξένους Βάρβαρους καὶ γιὰ τοὺς Ντόπιους Ἐφιάλτες, οὕτως ὥστε ἡ ΤΕΛΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ νὰ θεωρεῖται πλέον ὡς πράξη ἐθνικῆς σοφίας;» Κάποιου, ὅμως, τὰ ἐγγόνια θὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ρωτήσουν καὶ κάτι ἀκόμα:
«Γιατί τὴ φύλαξες τὴ Σημαία, παππού; Ἁπλῶς καὶ μόνο... γιὰ νὰ δακρύζεις στὶς 15 τοῦ κάθε Αὐγούστου; Καὶ δὲν εἶναι αὐτὸ ὑποκρισία;».
Αὐτὸς ὁ παπποὺς ἐπιθυμεῖ νὰ μπορεῖ ἐκείνη τὴν ὥρα νὰ ἀπαντήσει μὲ ἀξιοπρέπεια: Ἐγώ, ἀντιστάθηκα μέχρι τὸ τέλος...

Ἀπὸ τὸν ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Πηγή:Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη

Νεολαία Συνασπισμού Ιωαννίνων: Οι μετανάστες στη Βρετανία είναι σύγχρονοι σκλάβοι

2010-09-01T13:29:00-04:00

Χιλιάδες εργαζόμενοι υφίστανται σεξουαλική, σωματική και ψυχολογική βία από τους εργοδότες τους, σύμφωνα με τα στοιχεία που έρχονται στο φως με την έρευνα των Ελεγκτών Εργασίας στη Μ. Βρετανία.
Περισσότεροι από 15.000 εργάτες μετανάστες φθάνουν κάθε χρόνο στη Μ. Βρετανία, αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον για τους ίδιους και προσπαθώντας να εξασφαλίσουν τα προς το ζην για τις οικογένειές τους στις πατρίδες τους.

Αλλά, σύμφωνα με παράλληλη έρευνα του Channel 4, οι περισσότεροι εργάζονται υπό συνθήκες σύγχρονης δουλείας.

"Το 20% των μεταναστών πέφτουν θύματα κακοποίησης, σωματικής και ψυχολογικής, τούς καίνε με σίδερα, τούς απειλούν με μαχαίρια και τούς πετούν βραστό νερό πάνω στο σώμα τους, τούς εξευτελίζουν και τούς απειλούν και τούς αποκαλούν σκυλιά, γαϊδούρια, ηλίθιους και αγράμματους", επισημαίνεται στην αναφορά της ΜΗ Κυβερνητικής Οργάνωσης Kalayaan.

Οι μετανάστες, σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, δεν δικαιούνται άδειες ή ρεπό, ενώ ως μισθό παίρνουν λιγότερα από 50 λίρες την εβδομάδα για 20 ώρες δουλειάς καθημερινά.

Επίσης, οι "αρμόδιοι" τούς κατάσχουν τα διαβατήρια, τους εκβιάζουν με την απειλή ότι θα τους καταγγείλουν.

"Το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει σαφές είναι δεν χρησιμοποιούμε τη λέξη 'δουλεία' τυχαία", δήλωσε ο επικεφαλής της οργάνωσης Anti-Slavery International, Άινταν ΜακΚουέντ.

Στο πλαίσιο της έρευνας διερευνάται εάν εμπλέκονται και ξένοι διπλωμάτες στα κυκλώματα αυτά, αν και θεωρείται σχεδόν αδύνατο να ασκηθούν διώξεις εναντίον τους.

"Δεν έχεις και πολλές επιλογές. Είτε θα μείνεις στον τόπο σου και θα κοιτάζεις τα παιδιά σου να πεθαίνουν από την πείνα, είτε θα πάρεις την απόφαση να έρθεις να δουλέψεις εδώ, στη Μ. Βρετανία, γνωρίζοντας τι σε περιμένει", δήλωσε μια κοπέλα από τις Φιλιππίνες.

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: ΠΡΩΤΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

2010-09-01T13:26:00-04:00

Γράφει ὁ Ἀρχ. Ἰωήλ Κωνστάνταρος Ἱεροκήρυκας - Γενικός Ἀρχιερατικός Ἐπίτροπος Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης

(Γένεσις Γ΄ 15)

Μέχρι τώρα εἴδαμε πώς, τόσο ἡ συναίσθηση τῆς ἐνοχῆς, ὅσο καὶ ἡ προσδοκία τοῦ Λυτρωτοῦ, ὑφίσταται σὲ ὅλους του λαοὺς τῆς ὑφηλίου! Τοὺς λόγους δὲ γιὰ τοὺς ὁποίους συμβαίνει αὐτό, τοὺς ἀναπτύξαμε στὰ προηγούμενα ἄρθρα. Ὄντως, δὲν ὑπῆρχε λαὸς καὶ ἔθνος ἄνευ τέτοιας προσδοκίας Λυτρωτοῦ, γι’ αὐτὸ καὶ πολὺ εὔστοχα ἡ προσδοκία αὐτή, χαρακτηρίζεται ὡς «ἡ μὴ συνειδητὴ πρὸς Χριστὸν νοσταλγία τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς».
Τὸ κορύφωμα ὅμως τῆς προσδοκίας, ὑπάρχει στὸ λαὸ τῆς θείας Ἀποκαλύψεως, ἡ ὁποία προανήγγειλε καὶ προεβεβαίωσε μὲ πλῆθος προφητειῶν τὴν μέλλουσα ἐπιφάνεια (φανέρωση) τοῦ Θεανθρώπου Λυτρωτοῦ καὶ προδιέγραψε ἐπακριβῶς τὸ Βίο καὶ τὸ ὅλο ἔργο Του. (Ἀναγκαία προϋπόθεση γιὰ νὰ συνεχίσουμε τὴν ἔρευνα εἶναι ἡ μελέτη τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καὶ μάλιστα τὰ χωρία ποὺ θὰ ἀναλύσουμε).
Ἡ μελέτη τῶν Χριστολογικῶν, λεγομένων, ἐδαφίων τοῦ πρώτου μέρους τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, δήλ. τῆς Π.Δ., ὁδηγεῖ σαφέστατα στὸ συμπέρασμα, ὅτι στὸν χῶρο αὐτὸ (γεωγραφικὸ καὶ κυρίως... θεολογικό), προφητεύεται ὁλόκληρο τὸ λυτρωτικὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ, στὴν παγκόσμια ἱστορία, τὸ ὁποῖο τελεσιουργήθηκε καὶ πραγματοποιήθηκε στὸν χῶρο τῆς Καινῆς Διαθήκης, διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ἀλλ’ ἂς ξεκινήσουμε ἀπὸ τὴν ἀρχή.
Ἤδη στὸ πρῶτο βιβλίο τῆς Π.Δ., τὴν Γένεση, ὑπάρχει τὸ «Πρωτευαγγέλιον» (Γέν. Γ΄ 15), κατὰ τὸ ὁποῖο ὁ μὲν Σωτήρας θὰ τρωθεῖ στὴν πτέρνα ὑπὸ τοῦ διαβόλου (ὑπαινιγμὸς σταυρώσεως), ὁ δὲ ὄφις ποὺ ἐκπροσωπεῖ τὸν διάβολο, θὰ πληγεῖ στὴν κεφαλὴ καὶ μάλιστα θὰ συντριβεῖ.
Στὴν καταδίκη αὐτὴ τοῦ διαβόλου, βλέπουμε ἤδη τὶς πρῶτες φωτεινὲς ἀκτίνες τῆς ἐλπίδας τῶν πρωτοπλάστων καὶ τῶν ἀπογόνων τους γιὰ λύτρωση. Εἶναι πολὺ χαρακτηριστικὸς ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ στὸ «Πρωτευαγγέλιο»: «Καὶ ἔχθραν θήσω ἀνὰ μέσον σου καὶ ἀνὰ μέσον της γυναικὸς καὶ ἀνὰ μέσον του σπέρματός σου καὶ ἀνὰ μέσον του σπέρματος αὐτῆς. Αὐτός σου συντρίψει κεφαλήν, καὶ σὺ τηρήσεις αὐτοῦ πτέρναν». Δήλ. Καὶ θὰ θέσω ἔχθρα καὶ μίσος, πόλεμο ἀδιάλλακτο καὶ συνεχῆ μεταξύ σου, τοῦ διαβόλου, καὶ μεταξύ της γυναικὸς καὶ τῶν εὐσεβῶν ἀπογόνων της, ὅσοι θὰ γεννῶνται φυσικῶς ἀπὸ ἄνδρα καὶ γυναίκα. Καὶ μεταξὺ τῶν ἀπογόνων καὶ τῶν δαιμονοκινήτων ὀργάνων σου, καὶ μεταξὺ Ἐκείνου, τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ γεννηθεῖ κατὰ τρόπο ὑπερφυσικὸ ἀπὸ γυναίκα Παρθένο, τὴν Μαρία, ὁ ὁποῖος μόνος Αὐτὸς ἀπ’ ὅλους τους ἀνθρώπους δικαιοῦται νὰ ὀνομάζεται σπέρμα γυναικός, ἡ δὲ μητέρα Τοῦ Θεοτόκος. Αὐτός, ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Υἱὸς τῆς Παρθένου, θὰ σοὺ καταπατήσει καὶ συντρίψει τὴν κεφαλήν, θὰ ἀνατρέψει ὅλα τὰ δόλια σχέδιά σου, θὰ καταργήσει τὴν βασιλεία σου καὶ τὰ ὄργανά σου, θὰ σὲ ἀφανίσει ὁλοσχερῶς. Καὶ σύ, ὁ διάβολος, θὰ τοῦ δαγκάσεις μόνο τὴν πτέρνα, θὰ τὸν μωλωπίσεις ἁπλῶς. Θὰ προσβάλλεις μόνο τὴν ἀνθρωπίνη φύση Του καὶ θὰ Τοῦ προξενήσει πόνο προσωρινὸ μὲ τὰ ὄργανά σου, τοὺς Γραμματεῖς καὶ Φαρισαίους.
Τὸ σπέρμα, λοιπόν, τῆς γυναικὸς καὶ ὄχι τοῦ ἀνδρός, δήλ. ὁ Θεάνθρωπος Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, ὁ ὁποῖος θὰ ἐγεννάτο ὑπερφυσικῶς «ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου», διὰ τοῦ Σταυροῦ Του καὶ τῆς ἐνδόξου Ἀναστάσεως, θὰ νικοῦσε κατὰ κράτος τὸν φοβερὸ ἐχθρό του Θεοῦ καὶ τῶν ἀνθρώπων. Θὰ νικήσει τὴν ἁμαρτία καὶ τέλος θὰ καταργήσει καὶ αὐτὸν τὸν ἔσχατο ἐχθρό του ἀνθρωπίνου γένους, δήλ. τὸν θάνατο. Φυσικὰ ὅλα αὐτὰ πραγματοποιήθηκαν.
Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς θὰ ἀνοίξει καὶ πάλι τὸν Παράδεισο στὸν ἄνθρωπο, τὸν ὁποῖον θὰ συμφιλιώσει μὲ τὸν Θεὸ – Πατέρα.
Φυσικά, ὑπάρχουν πλεῖστες ὅσες προφητεῖες οἱ ὁποῖες ἀναφέρονται ἀκριβῶς σ’ αὐτὸ τὸ θέμα. Στὸ ὅτι δηλαδὴ «οὐκ ἄνθρωπος, οὐδὲ ἄγγελος, ἀλλ’ αὐτὸς ὁ Κύριος Ἰησοῦς ἔσωσεν ἠμᾶς».
Ἀλήθεια, ποιὰ θρησκεία διαθέτει προφητεῖες; Σὲ ποιὸ ἄλλο χῶρο βρίσκονται τέτοιου εἴδους ἀποκαλυπτικὰ διαμάντια, παρὰ μόνο μέσα στὴν Ἁγία Γραφή; Στὸν χῶρο δηλαδὴ τῆς Ἐκκλησίας, καὶ ποὺ τελικῶς ὁλοκληρώνονται καὶ πραγματοποιοῦνται στὸ λατρευτὸ πρόσωπο τοῦ Λυτρωτοῦ μᾶς Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ!

Πολιτική Επικαιρότητα: Ο Mαρκ Tουέιν και η ακραία αντικαπνιστική ηθικολογία

2010-09-01T12:52:00-04:00

Πέραν των επιστημονικών δεδομένων, στην άνευ όρων καταδίωξη των καπνιστών έχουν υπεισέλθει και ψυχοκοινωνικά στοιχεία

Tου Θαναση Δριτσα

Η αντικαπνιστική εκστρατεία δεν είναι καθόλου πρόσφατη και φαίνεται ότι η επίθεση εναντίον του καπνίσματος έχει ξεκινήσει εδώ και πολλούς αιώνες. Στο εξαιρετικά ενδιαφέρον πρόσφατο βιβλίο του συγγραφέα Christopher Snowdon, με τίτλο Velvet Glove-Iron Fist (μτφρ. Βελούδινο γάντι - Σιδερένια γροθιά) (εκδ. Little Dice 2009) παρουσιάζεται το ταξίδι της συνήθειας του καπνίσματος από την Κούβα του 15ου αιώνα μέχρι την Καλιφόρνια τού σήμερα με ενδιάμεσους σταθμούς όπως η Γαλλία της Eπανάστασης, η βικτωριανή Αγγλία, η ναζιστική Γερμανία. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Ισπανία του 1493 καταδικάστηκε από την Ιερά Εξέταση ο πρώτος Ευρωπαίος καπνιστής, στην Αγγλία το 1604 υπήρξε πολύ μεγάλη αύξηση στον φόρο του καπνού –όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα–, το 1676 στον Καναδά απαγορεύτηκε το κάπνισμα στους δρόμους, στις ΗΠΑ το 1899 ο αντικαπνιστικός ακτιβισμός κορυφώνεται και ζητεί την απαγόρευση του καπνίσματος, στη ναζιστική Γερμανία το κάπνισμα θεωρείται αισχρή εβραϊκή συνήθεια και το 1944 απαγορεύθηκε στα μέσα μαζικής μετακίνησης. Αντίθετα, το κάπνισμα...
υπήρξε αγαπημένη συνήθεια του συμμαχικού στρατού κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και μάλιστα αμέσως μετά τον πόλεμο οι μη καπνιστές θεωρήθηκαν περίεργοι. Ακόμη και η διάσημη Αγκαθα Κρίστι έπρεπε να απολογηθεί δημόσια γιατί δεν μπορούσε να καπνίσει.

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, η κορύφωση της αντικαπνιστικής εκστρατείας βασίζεται και σε αντικειμενικά επιστημονικά δεδομένα που αποδεικνύουν π.χ. τη θετική σχέση μεταξύ ενεργητικού καπνίσματος και καρκίνου του πνεύμονα ή ενεργητικού καπνίσματος και στεφανιαίας νόσου. Ομως εξακολουθούν να υπάρχουν αντίθετες απόψεις σχετικά με τους κινδύνους από το παθητικό κάπνισμα και μάλιστα ο Βρετανός γιατρός Michael Fitzpatrick στο βιβλίο του με τίτλο «Η Τυραννία της Υγείας» ισχυρίζεται ότι σε πολλές κλινικές μελέτες που αφορούν το παθητικό κάπνισμα υπάρχει ένα πρόβλημα στατιστικής μεθοδολογίας, που ενώ μεν ο σχετικός κίνδυνος (ως ποσοστό αύξησης) για καρκίνο του πνεύμονα εμφανίζεται σημαντικός, όμως οι απόλυτοι αριθμοί όσων παθητικών καπνιστών έπαθαν καρκίνο εξακολουθούν να μη διαφέρουν αξιοσημείωτα από τους μη καπνιστές. Ακόμη ίσως δεν έχουν προβληθεί και συζητηθεί επαρκώς κάποιες κλινικές μελέτες που δεν έχουν δείξει σημαντική σχέση μεταξύ καρκίνου και παθητικού καπνίσματος.

Είναι βέβαιο ότι –πέραν των επιστημονικών δεδομένων– στην άνευ όρων καταδίωξη των καπνιστών έχουν υπεισέλθει και ψυχοκοινωνικά στοιχεία, όπως π.χ. η απαγόρευση των απολαύσεων από την προτεσταντική ηθική και μια προσπάθεια ελέγχου των μαζικών συμπεριφορών από τη σύγχρονη εξουσία. Ο Christopher Snowdon καταλήγει στο συμπέρασμα ότι στο μέλλον αναμένεται η ανάπτυξη ενός ακτιβισμού γενικά εναντίον απολαύσεων, ο οποίος πιθανά θα διώκει τους καταναλωτές fast food, σοκολάτας, αλκοόλ και αρωμάτων.

Οι ακρότητες της αντικαπνιστικής εκστρατείας, στο πλαίσιο ελέγχου της συμπεριφοράς των ασθενών από τους σύγχρονους γιατρούς, τους οδηγούν π.χ. στο να σταματούν συχνά το τσιγάρο σε ασθενείς άνω των 75 ετών που εξετάζονται προληπτικά ενώ είναι κλινικά υγιείς, κι εκεί η κατάθλιψη που αναπτύσσεται μετά τη διακοπή του καπνίσματος είναι πιο θανατηφόρα από το τσιγάρο. Εδώ θα παραθέσω αποσπάσματα από άρθρο του γνωστού Αμερικανού συγγραφέα Mαρκ Tουέιν, που δημοσιεύθηκε στις 17 Ιουνίου 1865 σε εφημερίδα με τίτλο The Moral Statistician (μτφρ. Ο ηθικός στατιστικολόγος). Το άρθρο απαντά σε όσους φανατικά κυνηγούν τους καπνιστές (μτφρ. από το πρωτότυπο, Γρηγόρη Λάσκαρη):

«Δεν θέλω καμία από τις στατιστικές σας. Τις χρησιμοποίησα όλες για να ανάψω την πίπα μου. Μισώ το σινάφι σας. Συνέχεια προσπαθείτε να αποδείξετε πόσο βλάπτεται η υγεία του ανθρώπου, πόσο πολύ παρεμποδίζεται η διανοητική του λειτουργία και πόσα δολάρια ξοδεύει κατά τη διάρκεια των 92 χρόνων της ζωής του στην απόλαυση της μοιραίας συνήθειας του καπνίσματος, αλλά και στην εξίσου μοιραία απόλαυση του καφέ και του μπιλιάρδου και κανενός ποτηριού κρασί μαζί με ένα ωραίο δείπνο Kαι ποτέ δεν προσπαθήσατε να ανακαλύψετε πόση παρηγοριά, χαλάρωση και απόλαυση αντλεί κατά τη διάρκεια της ζωής του ένας άνθρωπος από το τσιγάρο (όλα αυτά αξίζουν δέκα φορές τα λεφτά που θα εξοικονομούσε αν δεν κάπνιζε), ποτέ δεν μπήκατε στον κόπο να υπολογίσετε το φρικτό κόστος της απώλειας της ευτυχίας μιας ζωής χωρίς κάπνισμα. Φυσικά και μπορείτε να εξοικονομήσετε κάποια χρήματα αρνούμενοι για πενήντα χρόνια να υποκύψετε σε όλες αυτές τις μικρές ακόλαστες απολαύσεις. Αλλά τι θα τα κάνετε; Πού θα τα ξοδέψετε;

Τα χρήματα δεν μπορούν να σώσουν την απειροελάχιστη ψυχούλα σας.

Τώρα που σας τα είπα, τα μάθατε πια όλα αυτά. Ετσι δεν είναι; Για ποιο λόγο τότε θέλετε να ζήσετε ισχνοί και μαραμένοι μέχρι τα βαθιά σας γεράματα; Για ποιο λόγο μαζεύετε χρήματα, αφού σας είναι τελείως άχρηστα; Εν ολίγοις, γιατί δεν πάτε να πεθάνετε κάπου αλλού, αντί να προσπαθείτε με τις μοχθηρές σας “ηθικές στατιστικές” να πείσετε τους ανθρώπους να γίνουν το ίδιο στεγνοί και αγέλαστοι με εσάς;»

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Τῶν Ὁσιομαρτύρων Πατέρων τῶν ὑπὸ τῶν Λατίνων ἀναιρεθέντων

2010-09-01T11:44:00-04:00

Τῶν Ὁσιομαρτύρων Πατέρων

τῶν ὑπὸ τῶν Λατίνων ἀναιρεθέντων

διὰ τὴν ἁγίαν καὶ Ὀρθόδοξον Πίστιν

ἐν Ἄθωνος τῷ Ὄρει καὶ ἀλλαχοῦ

(ὧν ἡ Σύναξις ἐπιτελείτει τὴν Πέμπτην του Ἁγίου Πνεύματος)

Τὸ ὅτι ὁ παπισμὸς εἶναι αἵρεσις καὶ ὁ οἰκουμενισμὸς παναίρεσις δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία, σύμφωνα μὲ τὰς θείας διδασκαλίας τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ Ὁμολογητῶν τῆς ὀρθοδόξου ἁγίας ἠμῶν Ἐκκλησίας.

Τὰ εἰς τὴν σεπτήν, Ἱερὰν καὶ Ἁγίαν εἰκόνα ἱστορούμενα μαρτύρια τῶν Ὁσιομαρτύρων Πατέρων, τῶν ὑπὸ τῶν Λατινοφρόνων καὶ Λατίνων ἀναιρεθέντων, εἶναι ἕνα φωτεινὸν παράδειγμα καὶ ἕνα φρένο δὶ’ ὅλους ἠμᾶς πρὸς ἀποφυγὴν παντὸς νεωτερισμοῦ καὶ καινοτομίας ἐν τὴ Ὀρθοδόξω Ἐκκλησία.

Ὁ μαρτυρικὸς τῶν θάνατος εἰς ὅλους ἠμᾶς διασαλπίζει τὴν μεγίστην διαφορὰν τῆς ὀρθοδοξίας ἀπὸ τὸν παπισμόν, δὲν τυγχάνει παρανυχίς, ὅπως θέλουν νὰ μᾶς παρουσιάσουν οἱ οἰκουμενισταὶ...σήμερον.

Ἀπὸ ἀπόψεως θεολογικῆς καὶ σωτηριολογικὴς αἳ διαφοράι εἶναι τόσο μεγαλαι, ὅση ἡ ἀπόστασις ἢ χωρίζουσα τὸν Παράδεισον ἀπὸ τὴν κόλασιν. Δὶ αὐτὸ οἱ ὁσιομάρτυρες Ἅγιοι Πατέρες οὗτοι, προτίμησαν τὰ φρικτὰ μαρτύρια καὶ τὸν θάνατον ἀπὸ τὸν ἐκλατινισμὸν ἔστω καὶ εἲσ τὸ ἐλάχιστον, λέγοντες «ἠμεῖς βουλόμεθα ἀποθανεῖν ἢ Λατινίσαι ποτέ».

Ἡ ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας, διὰ τοὺς λόγους τούτους τιμᾶ καὶ γεραίρει τὴν μνήμην τῶν ἐντός του ἔτους, εἰς διαφόρους ἡμερομηνίας συμφώνως μὲ τὸ συναξάριόν της , δοξάσουσα τὸν Τριαδικὸν μόνον ἀληθινὸν Θεόν, τὸν «θαυμστὸν ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ».

α) Τὴν 22αν Σεπτεμβρίου τοὺς ὁσιομάρτυρας Ζωγραφίτας.
β) Τὴν 4ην Ἰανουαρίου τοὺς ὁσιομάρτυρας Βατοπαιδινούς.
γ) Τὴν 13ην Μαΐου τους ὁσιομάρτυρας Ἰβηρίτας.
δ)Τὴν 19ην Μαΐου τοὺς ὁσιομάρτυρας Καντάρας τῆς Κύπρου
ε) Τὴν 5ην Δεκεμβρίου τοὺς ὁσιομάρτυρας Καρεώτας.
στ) Τὴν Κυριακὴν τῶν Ἁγιορειτῶν τοὺς 12 ὁσιομάρτυρας Κουτλουμουσιανούς.
ζ) Τὴν Κυριακὴν τῶν Ἁγιορειτῶν τοὺς ὁσιομάρτυρας Ξενοφωντινούς.

Ἀπολυτίκιον Κοινὸν
Ἦχος ἅ’. Τῆς ἐρήμου πολίτης

Τὴν Ὀρθόδοξον πίστιν, ἀσινὴ ἐφυλάξατε, τῶν αἱρετιζόντων Λατίνων, τὰς ποινᾶς μὴ πτοούμενοι, ἐν Κύπρω τῆς Καντάρας Μονασταί, ἐν Ἄθω τὲ Ζωγράφου Καρυῶν, Ξενοφῶντος Κουτλουμούσιον σὺν αὐτοῖς, Ἰβήρων Βατοπαίδιον. Χαίρετε τῶν πατέρων ὁ χορός, χαίρετε λύχνοι Ἄθωνος, χαίρετε ἀληθείας οἱ φρουροί, ἐν ἔργων ἀποδείξεσιν.

Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον …

Ὅρος θεῖον Ἄθωνος, φαιδρῶς ἀγάλλου, καὶ λαμπρῶς ἐόρτασον, τῶν σῶν Πατέρων τὸν χορόν, οὖς οἱ Λατίνοι ἀβίσασαν, διὰ τὴν πίστιν, Χριστοῦ τὴν Ὀρθόδοξον.

Μεγαλυνάριον

Χαίρετε τῆς πίστεως οἱ Φρουροί, καὶ τῆς ἀληθείας οἱ θεμέλιοι οἱ στερροί, Ἄθωνος καὶ Κύπρου Μονάζοντες Πατέρες, τὴν πλάνην τῶν Λατίνων, οἱ διελέγξαντες.

Ἡ σεπτὴ αὔτη ἱερὰ εἰκὼν ἱστορήθη ἐν ἔτει 2010 μόχθοις καὶ ἀναλώμασι †Ἀρχιμ. Δωροθέου Θεμελῆ, Καθηγουμένου. Δία ἀναξίων χειρῶν Ἡλιοῦ Δημητρέλου

Ἡ εἰκόνα δίδεται εὐλογίας χάριν ὑπὸ τοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Δωροθέου Θεμελῆ Καθηγουμένου
Πηγή:Ι.Μ.Παντοκράτορος

Σκάκι στα Γιάννενα : Διεθνή ΕΛΟ

2010-09-01T07:23:00-04:00

Ανακοινώθηκαν οι νέες λίστες των ΕΛΟ.

Στην πρώτη θέση, με μεγάλη διάφορα, παραμένει ο Μαγκνους Κάρλσεν, 2826.

2. Τοπάλοβ 2803.

3. Άναντ 2800.

4.Αρόνιαν 2783.

5.Κράμνικ 2780.

Για την Ελλάδα.

1. Παπαϊωάνου Γ. 2622.

2. Κοτρωνιάς Β. 2592

3. Μπανίκας Χ. 2590

4. Χαλκιάς Σ. 2577

5. Μαστροβασίλης Δ. 2569

6. Μαστροβασίλης Θ. 2556

7.Νικολαίδης Ι. 2541

8. Καπνίσης Σ. 2511

9. Γρίβας Ε. 2492

10. Καλέσης Ν. 2467

Ο επίσημος δικτυακός τόπος που μπορείτε να βρείτε όλες τις λίστες των ΕΛΟ, βρίσκεται εδώ. Και εδώ μπορείτε να βρείτε την λίστα με τα ΕΛΟ του Συλλόγου Ιωαννιτων Σκακιστών.

Σκάκι στα Γιάννενα : ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ - ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

2010-09-01T06:52:00-04:00

Το Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου 2010 αρχίζει το 107ο Όπεν Αμπελοκήπων με διεθνή αξιολόγηση έλο. Το τουρνουά είναι ελβετικό 7 γύρων, με χρόνο σκέψης 2 ώρες + 30’’ και διεξάγεται κάθε Σάββατο και Τετάρτη, από 11/9 - 2/10/2010, στις 5.30 μ.μ., στο εντευκτήριο του ΣΟΑ, Μακρυνίτσας 12-14, πλησίον του σταθμού μετρό "Αμπελόκηποι".
Χρηματικά έπαθλα 750€ θα δοθούν στους 3 πρώτους νικητές, στον 1ο βετεράνο άνω των 60, στην 1η γυναίκα και στον 1ο άνευ διεθνούς έλο, ενώ στον 1ο έφηβο και στην 1η νεανίδα κάτω των 18, θα δοθούν σκακιστικά βιβλία.
Το παράβολο συμμετοχής είναι 30€, ενώ για νέους και νέες έως 18 ετών και τα οικονομικώς εντάξει μέλη των διοργανωτών συλλόγων 20€.
Δηλώσεις συμμετοχής στον κ. Αχιλλέα Μητσάκο, τηλ. 6942463100 begin_of_the_skype_highlighting 6942463100 end_of_the_skype_highlighting,
στον ΣΟ Αμπελοκήπων, τηλ. 210-6433584 begin_of_the_skype_highlighting 210-6433584 end_of_the_skype_highlighting, στο email soa@otenet.gr
ή δηλώστε συμμετοχή online στην ιστοσελίδα του ΣΟΑ:
http://www.skaki.net/ambelokipi.html

Ανώτατο όριο συμμετοχής: 80 άτομα. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

* Για όσους δεν μπορούν να παίξουν τον 1ο γύρο το Σάββατο, έχει προβλεφθεί συμπληρωματικός γύρος, που θα γίνει την Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου, στις 5.30 μ.μ.

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Η ΕΛΛΑΣ ΕΑΛΩ;

2010-08-31T18:14:00-04:00

Εἴμαστε πολύ προβληματισμένοι αὐτόν τόν καιρό. Δέν μποροῦμε νά διανοηθοῦμε, πώς φθάσαμε σ’ αὐτό τό ἔσχατο ὅριο τῆς φτώχειας. Ἀπό τή μία μέρα στήν ἄλλη ἀντιμετωπίζουμε κοσμογονικές ἀλλαγές. Ἡ κατάσταση ἔφθασε στό ἀπροχώρητο. Πῶς θά βγοῦμε ἀπό αὐτήν τή δοκιμασία; Τί θά πρέπει νά κάνουμε;

Ἄς καταθέσουμε μερικές σκέψεις γιά προβληματισμό ἤ σωφρονισμό ὅλων μας, κληρικῶν, πολιτικῶν, λαϊκῶν.

1. Ἡ διαφθορά στόν δημόσιο βίο:

Τά τελευταία τριάντα χρόνια ἔχουμε μία ἄνευ ὅρων διαφθορά στόν τόπο μας. Εἴμαστε ἀπό τούς πρώτους, σχεδόν σέ παγκόσμια κλίμακα. Καθημερινά ἀπό τά Μ.Μ.Ε. ἀκοῦμε τίς φράσεις «οἰκονομικό ἔγκλημα», «βρώμικο χρῆμα», «συναλλαγή στίς δημόσιες ὑπηρεσίες», «φοροδιαφυγή», «ρουσφέτι», «φακελάκι», κ.ο.κ.

Γιά τό ρεζίλι αὐτό ὅλοι μας φταῖμε, λίγο ἤ πολύ. Τό πρόβλημα εἶναι ἡ ἔκπτωση τῶν ἀξιῶν, ἡ κατασπατάληση τοῦ δημοσίου χρήματος, ἡ νοοτροπία νά...θεωρεῖται «ἔξυπνος» ἐκεῖνος πού ἐξαπατᾶ τούς ἄλλους, γιά νά πλουτίσει ὁ ἴδιος σέ βάρος τῶν ἄλλων. Βεβαίως τό μεγαλύτερο μέρος τῆς εὐθύνης πέφτει στούς πολιτικούς. Οἱ τρόποι πού χρησιμοποιήθηκαν γιά ν’ ἁρπάξουν τήν ἐξουσία εἶναι ἀθέμιτοι, πονηροί, εὐκαιριακοί καί ἀπατηλοί. Συμπεριφέρθηκαν μέ ἀνευθυνότητα. Ὅλοι ἔχουν μερίδιο εὐθύνης γιά τό κατάντημα τῆς Ἑλλάδος καί γιά τήν προδοτική τους συμπεριφορά στήν χρεοκοπία τῆς πατρίδος μας. Ὁ Θεός νά μᾶς φυλάξει ἀπό δῶ καί πέρα…. Ἀλλά καί οἱ πολίτες δέν εἶναι ἀθῶοι. Ὁ δημοσιογράφος Σταῦρος Λυγερός ἐπισημαίνει ὀρθά: «Ἀνάμεσα στό πολιτικό σύστημα καί στούς πολίτες ὑπάρχει καθεστώς συναλλαγῆς. Οἱ παραδοσιακές πελατειακές σχέσεις μέ σκοπό τήν ψηφοθηρία ἔχουν μεταλλαχθεῖ σέ μία εὐρύτερη συναλλαγή, πού ἔχει διαμορφώσει κλίμα ἑκατέρωθεν ἀνοχῆς – συνενοχῆς».

2. Ἐμεῖς οἱ κληρικοί ὀφείλουμε νά σταθοῦμε στό ὕψος τῶν περιστάσεων:

Ἡ ἀποστολή μας, περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλη ἐποχή, εἶναι δύσκολη καί μαρτυρική. Ἔχουμε χρέος, Ἐπίσκοποι καί κληρικοί, νά ἀφήσουμε τήν καλοπέραση, νά στηρίξουμε τούς νέους πού μαστίζονται ἀπό τήν ἀνεργία, νά ἐνισχύσουμε τό φιλανθρωπικό ἔργο, νά μιμηθοῦμε τήν πτωχεία τοῦ Ἰησοῦ.

Νά πάψουμε νά προκαλοῦμε μέ τήν πολυτέλεια, τήν σπατάλη, μέ τήν ἀντιεκκλησιαστική μας συμπεριφορά.

Ὁ Ἀπόστολος Πέτρος προτρέπει «Ποιμάνατε τό ἐν ὑμῖν τοῦ Θεοῦ, ἐπισκοποῦντες μή ἀναγκαστῶς, ἀλλ’ ἑκουσίως, μηδέ αἰσχροκερδῶς ἀλλά προθύμως, μηδ’ ὡς κατακυριεύοντες τῶν κλήρων, ἀλλά τύποι (παραδείγματα ἀρετῆς) γινόμενοι τοῦ ποιμνίου» (Α΄ Πετρ. 5.2.) Πολύ δέ περισσότερο νά θωρακίσουμε τούς χριστιανούς μας ἀπό τίς σκοτεινές δυνάμεις, τίς αἱρέσεις καί πλάνες, τόν παπισμό καί προτεσταντισμό, τίς παραθρησκευτικές ὀργανώσεις, πού θέλουν νά πλήξουν τό ὀρθόδοξο φρόνημα.

Μακάρι ἡ πολιτική καί ἡ ἐκκλησιαστική ἡγεσία νά συνεργασθοῦν γιά τήν ἐξυγίανση τή δική τους καί τῆς κοινωνίας μας, ὥστε νά βγοῦμε ἀπό τό λαβύρινθο στόν ὁποῖο ἔχουμε μπεῖ.

3. Τά ἐθνικά θέματα:

Σέ ὅλους τους τόνους αὐτές τίς ἡμέρες ἀκοῦμε ὅτι μέ τήν προσφυγή μας στό Δ.Ν.Τ. καί τήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση χάσαμε τήν Ἐθνική μας κυριαρχία.

Τί σημαίνουν τά λόγια αὐτά; Μήπως πρέπει νά κάνουμε ὑποχωρήσεις στά μεγάλα ἐθνικά θέματα; Στό Κυπριακό, στή Θράκη, στό Αἰγαῖο, στό ὄνομα Μακεδονία καί σέ ἕνα σωρό ἀξιώσεις, πού ἐγείρουν κάθε φορά οἱ γείτονές μας καί οἱ ἄλλες μεγάλες Δυνάμεις, πού ἀπεργάζονται ἀνέκαθεν τήν καταστροφή τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους; Γιατί εἴμαστε τόσο δέσμιοι καί δέν ἐκμεταλλευόμαστε τόν ὀρυκτό πλοῦτο π.χ. ὑδρογονάνθρακες, οὐράνιο, πετρέλαιο κ.ο.κ. Ποιοί δέν μᾶς ἀφήνουν;

Μήπως αὐτές τίς ἡμέρες πρέπει νά θυμηθοῦμε τά λόγια τοῦ μισέλληνα τέως ὑπουργοῦ τῶν ἐξωτερικῶν τῶν Η.Π.Α. Χένρι Κίσινγκερ ὅτι ὁ Ἑλληνικός λαός εἶναι σκληροτράχηλος καί πρέπει νά τόν πλήξουμε στήν ἱστορία του, τήν γλώσσα του καί τή θρησκεία του;

Ἐκεῖνο τό ὁποῖο θά πρέπει ἰδιαίτερα νά μᾶς προβληματίζει εἶναι ἡ ἀξίωση τῆς Γερμανίας νά τούς δώσουμε κάποιο ἀπό τά νησιά μας π.χ. τήν Κέρκυρα γιά νά πληρώσουμε τό χρέος μας. Ἐδῶ φαίνεται κατά πόσο ἀλληλέγγυα εἶναι τά κράτα μέλη τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως.

Θά μείνουν στήν Ἱστορία ὡς στυγνοί καί σκληρόκαρδοι.

Ἀλλά τό πρόβλημα τῶν μεταναστῶν δέν εἶναι ἄνευ σημασίας. Ἡ πατρίδα μας ἔγινε ξέφραγο ἀμπέλι. Οἱ ταγοί τῆς πολιτείας δέν γνωρίζουν πόσοι εἶναι ἀκριβῶς οἱ μετανάστες μέ ἀποτέλεσμα νά ὑπάρχει πλήρη ἀσυδοσία ἀπό μέρους τῶν μεταναστῶν.

4. Μετάνοια – Τιμιότητα – Ἄσκηση:

Ἄν θέλουμε νά ὀρθοποδήσουμε ὡς ἔθνος, ὀφείλουμε νά μετανοήσουμε γιά ὅλα τά σφάλματα τοῦ παρελθόντος. Κυρίως γιατί δώσαμε τό δικαίωμα στούς ξένους νά μᾶς χλευάζουν καί βέβαια, γιατί δέν τιμήσαμε τούς προγόνους μας, οἱ ὁποῖοι μᾶς παρέδωσαν μία Ἑλλάδα ὑπερήφανη καί σεβαστή ἀπ’ ὅλους τούς λαούς τῆς γῆς.

Νά ζητήσουμε συγγνώμη ἀπό τόν Θεό, διότι δέν σταθήκαμε στό ὕψος τῶν περιστάσεων. Νά ποῦμε ἱκετευτικά στόν Θεό: «Ἡμάρτομεν, ἠνομήσαμεν, ἠδικήσαμεν ἐνώπιόν Σου».

Νά ἀναδείξουμε στίς δύσκολες αὐτές ἡμέρες τό προτέρημά μας, πού εἶναι τό φιλότιμο. Νά ἐργασθοῦμε συλλογικά γιά νά ἀνταποκριθοῦμε στό μεγάλο χρέος μας. Οἱ πολιτικοί ἄς κάνουν πρῶτοι τίς θυσίες πού ἀπαιτοῦνται γιά νά δώσουν τό καλό παράδειγμα. Κυρίως ἄς μάθουμε νά ἀσκούμαστε στή ζωή μας. Νά ἀγαπήσουμε τήν ἐγκράτεια, τή λιτοδίαιτη ζωή, τήν κακοπάθεια.

Νά πολεμήσουμε τή φιλαργυρία, ἡ ὁποία εἶναι εἰδωλολατρία.

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι στήν ἐποχή μας, ἀφοῦ ἐγκαταλείψουμε τόν Θεό, τό Εὐαγγέλιο, τίς ἠθικές ἀξίες καί ἀρχές, θεοποιήσαμε τό χρῆμα. Δώσαμε ἔμφαση στήν ὕλη καί ὄχι στό πνεῦμα. Τά ἀποτελέσματα εἶναι ζοφερά. Γι’ αὐτό ὅλες οἱ συζητήσεις γιά τή διαφθορά δέν θά μᾶς ὠφελήσουν, ἄν δέν ἀγωνισθοῦμε.

Ἡ ἐκκλησία, πού εἶναι τό πνευματικό θεραπευτήριο, ἐγγυᾶται τήν κάθαρσή μας ἀπό τά πάθη.

Κυρίως, ἄς ἐνδιαφερθοῦμε γιά τόν συνάνθρωπό μας. Ἄς ἀποκτήσουμε τήν βασίλισσα τῶν ἀρετῶν, τήν ἀγάπη, καί ἄς προσευχηθοῦμε νά φυλάξει ὁ Θεός τή νεολαία μας ἀπό κάθε δοκιμασία. Ἄς μή χάσουμε τήν πίστη μας στόν Θεό καί τήν αἰσιοδοξία. «Ἡ Ἑλλάδα ποτέ δέν πεθαίνει» ἀρκεῖ νά βροῦμε τόν σωστό προσανατολισμό μας.

Ἔχουν μεγάλη ἀξία οἱ συμβουλές καί οἱ προτροπές τοῦ γέροντος Παϊσίου. «Στά θέματα τῆς πατρίδος μας δέν ἤθελε οἱ Χριστιανοί νά εἶναι ἀδιάφοροι. Πολύ λυπόταν, πού ἔβλεπε κομματικούς ἀνθρώπους νά ἐπιζητοῦν νά βολευτοῦν οἱ ἴδιοι καί νά μήν ἐνδιαφέρονται γιά τήν πολιτεία. Ὁ καημός καί ἡ ἀπορία του ἦταν πώς οἱ ὑπεύθυνοι δέν ἀντιλαμβάνονται πού ὁδηγούμαστε. Ὁ ἴδιος ἀπό παλαιά διέβλεπε τή σημερινή κατάσταση καί ἀνησυχοῦσε, ἀλλά δέν διέσπειρε τίς ἀνησυχίες του στόν κόσμο. Ἔλεγε: «Ἀπό τό κακό πού ἐπικρατεῖ σήμερα θά βγεῖ μεγάλο κακό». Γενικῶς συμβούλευε ὅλους νά ἔχουν σεβασμό καί ἀγάπη πρός τήν πατρίδα, νά ἐνεργοῦν γιά τό κοινό καλό εὐσυνείδητα καί νά μήν παρασύρονται ἀπό τό γενικό πνεῦμα τῆς ἀδιαφορίας, τῆς ἰσοπεδώσεως, τοῦ βολέματος, τῆς καταχρήσεως» (Ἱερομονάχου Ἰσαάκ. Βίος Γέροντος Παϊσίου σέλ. 703).
Πηγή:Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Ἡ Ἀλήθεια

2010-08-31T15:13:00-04:00

ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ Π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

Ἡ ἀνθρώπινη ψυχὴ διψᾶ τὴν ἀλήθεια. Εἶνε ἔμφυτος ἡ δίψα αὐτή, εἶνε βαθειὰ ριζωμένη μέσα μας. Εἶνε τόσο βαθειά, ὥστε ὁ ἄνθρωπος ζητᾶ καὶ ἔρευνα γιὰ νὰ βρῆ τὴν ἀλήθεια, παραμερίζει ὅλες τὶς φυσικὲς καὶ ἐπιτακτικὲς ἀνάγκες, ποὺ ἔχει τὸ σῶμα, λησμονεῖ τὴν τροφή, τὸν ὕπνο, τὴν ξεκούρασι, καὶ ἄυπνος πιέζει τὸν ἑαυτό του, ἐντείνει τὶς διανοητικές του δυνάμεις, ἀγωνίζεται νὰ πλησίαση, νὰ κατάκτηση τὴν ἀλήθεια. Καὶ ὅταν τὴν βρὴ ἢ νομίση ὅτι τὴν βρῆκε, ὢ τότε ποῖος μπορεῖ νὰ περιγράψη τὴν χαρά του! Σὰν ἄλλος Ἀρχιμήδης, γεμάτος χαρά, εἶνε ἕτοιμος καὶ αὐτὸς νὰ φωνάξη, «Εὕρηκα, εὕρηκα!».
Ἀλλὰ ἡ ἀλήθεια, ὅπως λέγει ἕνα ἀρχαῖο ρητό, εἶνε «δυσθήρατος», δηλαδὴ δύσκολα ἀνακαλύπτεται καὶ συλλαμβάνεται.
Ἡ φωλεὰ τῆς εἶνε κτισμένη εἰς τὸ πανύψηλον Ὅρος τῆς ἀρετῆς. Ποιὸς μπορεῖ νὰ τ' ἀνεβῆ; Ἐμπόδια φράσσουν τὴν ἄνοδόν του, πυκνὴ ὁμίχλη σκεπάζει πολλὲς φορὲς τοὺς πρόποδας τοῦ Ὅρους. Αὐτοχειροτόνητοι ὁδηγοὶ παραπλανοῦν τοὺς ἐρευνητᾶς. Τὰ μονοπάτια εἶνε πολλὰ καὶ ἡ μυστικὴ ὁδός, ποὺ ὁδηγεῖ εἰς τὴν κορυφὴν τῆς ἀλήθειας εἶνε κρυμμένη ἀπὸ πολλούς. Γι' αὐτὸ ὅταν ὁ ἄνθρωπος μόνος του ἔρευνα νὰ λύση τὰ... ὕψιστα προβλήματα περὶ Θεοῦ, περὶ ἀνθρώπου, περὶ ἄλλης ζωῆς πέραν τοῦ τάφου, ἔπεσε καὶ πέφτει σὲ λαβύρινθο ἀπὸ ἀλληλοσυγκρουόμενες γνῶμες, θεωρίες καὶ ὑποθέσεις, ὥστε, ἐκεῖνος ποὺ μελέτα τὴν ἱστορία τῆς φιλοσοφίας ἀναγκάζεται πολλὲς φορὲς νὰ συμφωνήση μὲ τὴν γνώμην ἐκείνου τοῦ σοφοῦ ὁ ὁποῖος εἶπε, ὅτι ἡ ἱστορία τῆς φιλοσοφίας δὲν εἶνε τίποτε ἄλλο παρὰ ἱστορία τῶν πλανῶν τοῦ ἀνθρωπίνου πνεύματος. Καὶ ἐὰν ἀκόμη παραδεχθοῦμε ὅτι ἀπὸ τὴν κοπιαστικὴ αὔτη ἔρευνα βρίσκει ὁ ἄνθρωπος κάτι, αὐτὸ τὸ κάτι τὸ μεγαλοποιεῖ τόσο πολύ, ὥστε ἐνῶ ὅπως λέγει ὁ Νεύτων, αὐτὸ ποὺ βρῆκε εἶνε ἕνα κοχύλι ἁλιευμένο ἀπὸ τὸν ἀχανῆ της ἀληθείας ὠκεανό, ὁ ὑπερήφανος ἄνθρωπος τὸ θεωρεῖ, ὅτι εἶνε ὁλόκληρη ἡ ἀλήθεια ποὺ θὰ σαρώση ὅλα τὰ ψεύδη. Ἀλλὰ δὲν περνᾶ πολὺς χρόνος καὶ νέα θεωρία, ὑποστηριζόμενη ἀπὸ ἄλλους, ἔρχεται νὰ ἐνταφίαση τὴν προηγουμένη. Ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ νέα θεωρία μετὰ ἀπὸ λίγο θὰ γίνη παλαιά. Ἀφοῦ λάμψη ὡς προσωρινὸ μετέωρο εἰς τὸν ὁρίζοντα τῶν ἰδεῶν, θὰ ἐνταφιασθῆ ἀδόξως κάτω ἀπὸ τὰ ἐρείπια τῶν ἀνθρωπίνων θεωριῶν, οἱ δὲ ὀπαδοὶ τῆς Ὕλης καὶ τῆς Πυρρωνικῆς φιλοσοφίας, ποὺ ἀμφιβάλλουν ἐὰν ὑπάρχη ἀλήθεια καὶ ἐὰν εἶνε δυνατὸν νὰ εὑρεθῆ ἀλήθεια, θὰ εἶνε ἕτοιμοι μὲ τὸ στόμα ἑνὸς Ποντίου Πιλάτου νὰ κινήσουν χλευαστικὰ τὸ κεφάλι τους καὶ νὰ ἐπαναλάβουν τὴν ἐρώτησι «Τί ἐστὶν ἀλήθεια; (Ἰωάν. 18,38).
«Τί ἐστὶν ἀλήθεια;». Εἰς τὸ ἐρώτημα αὐτὸ τῆς ἀνθρωπότητος ἦλθε ν' ἀπαντήση ὁ Ἰησοῦς Χριστός. Κατὰ τὴν ὥρα τῆς δίκης Του δὲν ἀπήντησε στὸν Πιλάτο, διὰ τὸν λόγον ποὺ Ἐκεῖνος γνωρίζει, ἀπήντησε ὅμως πολλὲς φορὲς στὴν ζωή Του.
Ἀπήντησε ὁ Ἰησοῦς μὲ τὰ θαύματά του, διὰ τὰ ὁποία ζωηρᾶν εἰκόνα μᾶς δίδουν οἱ εὐαγγελισταί. Ἀπήντησε μὲ τὴν διδασκαλίαν Του, ἡ ὁποία παρ' ὅλα τὰ πλήγματα τῶν ψευδοφιλοσόφων καὶ τῶν ψευδοεπιστημόνων ἐξακολουθεῖ νὰ λάμπη ὡς ὁ ἥλιος καὶ νὰ ἑλκύη ὁλονὲν καὶ ζωηρότερον ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεὰν τὸ ἐνδιαφέρον τῶν εὐγενῶν ψυχῶν.
Ἀπήντησε μὲ τὴν ἁγίαν Του ζωήν, ζωὴν ἄφθαστου ἁγιότητος, ἐμπρὸς εἰς τὴν ὁποίαν ἀποκαλύπτονται καὶ οἱ ἐχθροί Του, οἱ σταυρωτοί Του. Καὶ δὶ' αὐτὸ ὁ Ἰησοῦς, ποὺ ἔχει συνείδησιν τῆς μοναδικῆς Του ἀποστολῆς εἰς τὸν κόσμον, γνωρίζει ἀπὸ ποῦ ἔρχεται καὶ ποῦ πηγαίνει. Εἶνε Θεὸς ἅμα καὶ ἄνθρωπος, Θεάνθρωπος, ἀπευθύνεται εἰς ὅλους ὅσους διψοῦν τὴν ἀλήθειαν καὶ λέγει, χωρὶς νὰ ὑπάρχη κίνδυνος νὰ τὸν διάψευση κανεὶς- «ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ» (Ἰωάν. 14,6).
Νέοι! Ὅσοι, ἀναζητοῦντες τὴν πηγήν, ἀντὶ αὐτῆς εὐρήκατε ρεύματα θεωριῶν, ρυάκια ἰδεολογικῶς ἀκάθαρτα, ὅπου ὑπάρχουν τὰ νοσογόνα του ψεύδους μικρόβια• ὅσοι, ἀντὶ νὰ πίνετε τὸ κρυστάλλινο νερὸ τῆς ἀλήθειας, πίνετε τὸ δηλητήριον ποὺ σᾶς προσφέρει ἡ σημερινὴ ἔκφυλος κοινωνία καὶ τὸ ὁποῖον εἰς τὴν ἀρχὴν σᾶς φαίνεται ὡς εὔγευστον ποτὸν ἂλλ' εἰς τὸ τέλος ἐγκλείει τὸν θάνατον, ὅσοι ἔχετε δοκιμάσει τὴν ἀπογοήτευσιν, διότι μὲ τὰ χάπια ποὺ σᾶς ἔδωσαν οἱ ἄνθρωποι δὲν εὐρήκατε καμμίαν ἐσωτερικὴν γαλήνην, καμμίαν λύσιν εἰς τὰ ἀγωνιώδη της ψυχῆς ἐρωτήματα, παραμερίσατε τὰ ἐμπόδια καὶ πλησιάσατε. Ἰδοὺ ἡ πηγή, ὁ Χριστός! Αὐτὸς εἶνε ὁ δρόμος, ποὺ πρέπει ὅλοι νὰ ἀκολουθήσωμεν. Αὐτὸς εἶνε ἡ ἀλήθεια, ποὺ πρέπει νὰ ἀκούσωμεν ἡ ζωὴ ποὺ ἀξίζει νὰ ζήσωμεν. Ἔξω ἀπὸ τὸν Ἰησοῦν καὶ τὴν ἁγίαν Του Ἐκκλησίαν δὲν ὑπάρχει σωτηρία.
Τὸ μικρὸ αὐτὸ φυλλάδιον ἕνα καὶ μοναδικὸν σκοπὸν ἔχει. Νὰ προσφέρη ἕνα μικρὸ ποτήρι νεροῦ, ἀπὸ τὸ ἀθάνατο ἐκεῖνο Νερὸ τῆς ἀληθείας, ποὺ ἔφερε εἰς τὸν κόσμον ὁ Ἰησοῦς Χριστός. Καὶ μία ἀκόμη ψυχὴ νέου ἐὰν πρόκειται νὰ δροσισθῆ ἀπὸ τὰ ζωογόνα νάματα τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ αἰσθανθῆ ὅτι διὰ κάτι ἀνώτερον ἐγεννήθη εἰς τὸν κόσμον αὐτόν, ὁ σκοπὸς τῆς ἐκδόσεως τοῦ φυλλαδίου θὰ ἔχη ἐπιτύχει. Διότι αὐτὸς ποὺ κερδίζει μίαν ψυχὴν νέου ὑπὲρ τῆς Ἀληθείας, κερδίζει μίαν μάχην διὰ μίαν καλυτέραν ζωὴν αὔριον.
†Επίσκοπος Αὐγουστίνος

(φυλλάδιο «Ἡ Ἀλήθεια», Κοζάνη, φ. 1/12-3-1944)
Πηγή:Ι.Μ.Παντοκράτορος

Νεολαία Συνασπισμού Ιωαννίνων: Σκληρότερο αλλά πιο συζητήσιμο το νέο Μνημόνιο

2010-08-31T11:40:00-04:00

Είκοσι νέες, και σε πολλές περιπτώσεις επώδυνες, μεταρρυθμίσεις στο Ασφαλιστικό, στο ύψος των κοινωνικών δαπανών, στα οικονομικά των δήμων και στα νοσοκομεία, αλλά και «αντάλλαγμα» το δικαίωμα της ελληνικής κυβέρνησης να υποκαταστήσει με άλλες πηγές εσόδων επώδυνα εισπρακτικά μέτρα του 2011, περιλαμβάνει το αναθεωρημένο Μνημόνιο.

Στην εξασέλιδη απόφαση που θα υπογράψουν την ερχόμενη Δευτέρα οι υπουργοί Οικονομικών και οριστικοποιείται σήμερα στις Βρυξέλλες από τους εκπροσώπους των κυβερνήσεων, καταγράφονται μία προς μία οι αλλαγές στα άρθρα της συμφωνίας που επιτεύχθηκε τον Μάιο.

Σύμφωνα με τη «Σύσταση για Απόφαση του Συμβουλίου για την τροποποίηση της απόφασης 2010/320/Ε.Ε. του Συμβουλίου της 10ης Μαΐου, 2010» η Ελλάδα θα πρέπει μεταξύ άλλων να μειώσει επιπλέον το έλλειμμα κατά 0,2% το 2011, να απαγορεύσει τα ελλείμματα σε δήμους έως το 2014, να επανεξετάσει (μαζί με την Ε.Ε.) το συνταξιοδοτικό του Δημοσίου, του ΙΚΑ, του ΟΓΑ, του ΟΑΕΕ, τις επικουρικές και τα βαρέα, αλλά και να τοποθετήσει ξένους εμπειρογνώμονες στα νοσοκομεία.

Στον αντίποδα, περιορίζονται κατά 500 εκατ. ευρώ η περικοπή δημοσίων επενδύσεων του 2011 και κατά 100 εκατ. ευρώ τα έσοδα από την αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών και, το κυριότερο, δίδεται το δικαίωμα για αντικατάσταση των δημοσιονομικών μέτρων:

1. «Μέτρα τα οποία αποφέρουν συγκρίσιμη εξοικονόμηση πόρων μπορούν να ληφθούν υπόψη μετά από διαβούλευση με την Επιτροπή», αναφέρεται ρητά στο κείμενο προς το Συμβούλιο. Η αναφορά καλύπτει όχι μόνο την αύξηση των συντελεστών ΦΠΑ, αλλά όλα τα δημοσιονομικά μέτρα που έχει δεσμευθεί να λάβει η κυβέρνηση στον προϋπολογισμό για το 2011 (όπως πάγωμα συντάξεων, έκτακτη εισφορά στις πολύ κερδοφόρες επιχειρήσεις, μείωση των επενδύσεων, αναπροσαρμογή αντικειμενικών αξιών, αύξηση της φορολόγησης αμοιβών σε είδος, του φόρου στα είδη πολυτελείας, πράσινο φόρο, περικοπή δαπανών δήμων, επιβολή τέλους για ημιυπαίθριους χώρους κ.λπ.).

Στο 3,2% των ΑΕΠ

2. Τα δημοσιονομικά μέτρα του 2011 πρέπει να φτάσουν τουλάχιστον στο 3,2% του ΑΕΠ (αντί για 3% που προέβλεπε η απόφαση του Μαΐου).

3. Η μείωση των επενδύσεων που χρηματοδοτούνται από εγχώριους πόρους περιορίζεται κατά τουλάχιστον 500 εκατ. ευρώ (αντί κατά 1 δισ. ευρώ).

4. Τα έσοδα από την αναπροσαρμογή στις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων θα έχουν απόδοση 400 εκατ. ευρώ αντί για 500 εκατ. ευρώ.

5. Ξεκινούν τον Σεπτέμβριο ανεξάρτητες αξιολογήσεις της κεντρικής διοίκησης και των υφιστάμενων κοινωνικών προγραμμάτων.

6. Πρέπει έως το τέλος του χρόνου να δημιουργηθεί πλήρες κεντρικό μητρώο για τις δημόσιες επιχειρήσεις.

7. Εκπόνηση σχεδίου δράσης για τη δημιουργία μιας κεντρικής αρχής προμηθειών.

8. Εως το τέλος Δεκεμβρίου, νομοθετική πράξη θα απαγορεύει στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης να εμφανίζουν ελλείμματα τουλάχιστον έως το 2014.

9. Θα πρέπει να δημοσιοποιηθούν έως το τέλος του χρόνου προσωρινές προβλέψεις για τις συνταξιοδοτικές δαπάνες έως το 2060, που εκτός από το ΙΚΑ θα εκτιμούν το «καθεστώς σύνταξης των δημοσίων υπαλλήλων, του ΟΓΑ και του ΟΑΕΕ».

10. Νομοθετική πράξη θα καθορίζει ανώτερο όριο 50 εκατ. ευρώ κρατικής επιχορήγησης στον ΟΣΕ.

Επιχειρηματικό σχέδιο ΟΣΕ

11. Θα δημοσιοποιηθεί το επιχειρηματικό σχέδιο για τον ΟΣΕ (διακοπή ζημιογόνων γραμμών, αύξηση των τιμών και μείωση των αμοιβών και του προσωπικού).

12. Θα ζητηθεί έως το τέλος του έτους τεχνική συνδρομή από διεθνείς εμπειρογνώμονες για την απόδοση και την αποτελεσματικότητα του συστήματος υγείας και της διαχείρισης των νοσοκομείων.

13. Θεσπίζεται η καταβολή 3 ευρώ για τις τακτικές υπηρεσίες εξωτερικών ιατρείων στα δημόσια νοσοκομεία.

14. Εως το τέλος Μαρτίου του 2011 θα δημοσιευθεί η έκθεση για τις συνταξιοδοτικές δαπάνες των επικουρικών συντάξεων. Οι δύο μελέτες (και των κύριων ταμείων) θα επικυρωθούν από την Επιτροπή Οικονομικής Πολιτικής της Ε.Ε.

15. Εως τον Ιούνιο θα ληφθούν μέτρα αναμόρφωσης της κεντρικής διοίκησης και των κοινωνικών προγραμμάτων.

16. Στο τέλος Ιουνίου θα πρέπει να υπάρξει «πράξη αναθεώρησης των βασικών παραμέτρων του συνταξιοδοτικού συστήματος», αν οι εκτιμήσεις δείξουν αύξηση στις δημόσιες συνταξιοδοτικές δαπάνες άνω του 2,5% του ΑΕΠ έως το 2060.

17. Με ξεχωριστή ρύθμιση θα γίνει «αναθεώρηση της λειτουργίας των επικουρικών συντάξεων».

18. Τέλος Ιουνίου θα ολοκληρωθεί και η αναθεώρηση του καταλόγου των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων, «με στόχο τη μείωση των καλυπτόμενων επαγγελμάτων σε ποσοστό του εργατικού δυναμικού που δεν υπερβαίνει το 10%». Ο νέος κατάλογος «θα ισχύει από την 1η Ιουλίου 2011 για όλους τους νυν και μελλοντικούς εργαζομένους».

19. Εως τον Δεκέμβριο θα γίνουν νέες παρεμβάσεις στη διοίκηση και στα κοινωνικά προγράμματα.

20. Η κυβέρνηση θα πρέπει να παράσχει εφεξής στοιχεία για τις εκκρεμείς πληρωμές δημοσίων δαπανών, προσδιορίζοντας τις ληξιπρόθεσμες. *

Γραφείο Επαγγελματικής Εκπαίδευσης: Μήνυμα απερχόμενης Προϊσταμένης Γραφείου Ε.Ε. Ν. Ιωαννίνων

2010-08-31T10:22:58-04:00

31 Αυγούστου 2010,

Προς
κ. κ. Διευθυντές και Εκπαιδευτικούς των ΕΠΑ.Λ. – ΕΠΑ.Σ. – Σ.Ε.Κ., Ειδικού Επαγγελματικού Γυμνασίου, Ε.Ε.Ε.Ε.Κ. Ν. Ιωαννίνων.

Με την ευκαιρία της αποχώρησης μου από την υπηρεσία λόγω συνταξιοδότησης, θέλω να σας ευχαριστήσω θερμά για τη συνεργασία μας, να ευχηθώ να πραγματοποιήσετε με σύμπνοια τους στόχους της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και τους στόχους που θέτει ο καθένας από εσάς προσωπικά. Να έχετε δύναμη και υγεία στη συνέχιση του έργου σας.

Με συναδελφικούς χαιρετισμούς
Σοφία Πλιάκου - Τσιάρα

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Συγκίνηση στὸ μνημόσυνο γιὰ τὸν Σωκράτη Γκιόλια

2010-08-31T10:16:00-04:00

Σὲ κλίμα βαθιᾶς ὀδύνης τελέστηκε τὸ πρωὶ τοῦ περασμένου Σαββάτου στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίων Ἀναργύρων στὴν Ἡλιούπολη, σαράντα ἡμέρες μετὰ τὴ δολοφονία του, τὸ μνημόσυνο τοῦ δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια. Ὅλα τὰ ἀγαπημένα τοῦ πρόσωπα ἦταν ἐκεῖ γιὰ νὰ τιμήσουν τὴ μνήμη του, ἐνῶ ἡ οἰκογένειά του, συντετριμμένη καὶ ἀπαρηγόρητη ἀπὸ τὸν ἄδικο χαμό του, ψέλλιζε ἕνα ἀναπάντητο «γιατί». Ἀνάμεσά τους καὶ ἡ σύζυγός του Ἀδαμαντία μαζὶ μὲ τὸ παιδὶ ποὺ ἔχει στὰ σπλάχνα της, τὸ ὁποῖο δὲν πρόλαβε νὰ γνωρίσει τὸν πατέρα του.
Στὸ μνῆμα τοῦ δολοφονηθέντος δημοσιογράφου ἀπὸ τὴν ὀργάνωση «Σέχτα Ἐπαναστατῶν» δεσπόζουν οἱ στίχοι ἑνὸς τραγουδιοῦ ποὺ ἐπέλεξαν οἱ δικοί του ἄνθρωποι γιὰ νὰ τὸν συντροφεύουν στὴν τελευταία του κατοικία.
«Περπάτησα πάρα πολὺ καὶ τὰ φτερά μου τὰ ἔχω χάσει. Μὰ ἐσὺ ποὺ δὲν πατᾶς στὴ γῆ κᾶνε τὴν ψυχή μου νὰ πετάξει… Μὲ ἕνα ἀερόστατο νὰ πᾶμε στὸ φεγγάρι, ἕνα ἀεράκι νὰ μᾶς πάρει... φωτιὰ κι ἀέρας νὰ κάνουμε δική μας τὴ μικρὴ ζωή μας…» Αὐτοὶ εἶναι οἱ στίχοι τοῦ τραγουδιοῦ «Παράκληση» τοῦ Ἀλκίνοου Ἰωαννίδη. Δίπλα στοὺς στίχους, ποὺ μιλοῦν στὶς ψυχὲς τῶν ἀγαπημένων τοῦ προσώπων, ὑπάρχει ἡ φωτογραφία τοῦ ἄτυχου δημοσιογράφου, στὴν ὁποία ἀπεικονίζεται νὰ χαμογελᾶ. Ἕνα χαμόγελο ποὺ ἔσβησε τὸ ξημέρωμα τῆς 19ης Ἰουλίου, ὅταν δέχθηκε τὰ δολοφονικὰ πυρά, ἀφήνοντας πίσω του ἕνα μικρὸ παιδὶ κι ἕνα ἀκόμη ποὺ περίμενε μὲ λαχτάρα…
Στὸ μνημόσυνο τοῦ Σωκράτη Γκιόλια οἱ φίλοι καὶ οἱ συνεργάτες τοῦ -ὅπως καὶ στὴν κηδεία τοῦ- φοροῦσαν μαῦρες μπλοῦζες στὶς ὁποῖες ἦταν ἀποτυπωμένες δύο φράσεις στὸ ἐμπρόσθιο καὶ τὸ πίσω μέρος: «Σωκράτης Γκιόλιας: Δολοφονία Ἐλεύθερης Φωνῆς» καὶ «Θὰ φωνάζω».
Πηγή: [www.madata.gr]
Ἀπό:Ἀπόψεις γιὰ τὴν Μονὴ Βατοπαιδίου

Ορθοδοξία-Ελληνισμός: Θύματα τοῦ 1922

2010-08-31T10:10:00-04:00

Ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ βιβλίο «1922 – Ἡ Μαύρη Βίβλος» τοῦ Γιάννη Π. Καψῆ (Ἐκδόσεις: ΝΕΑ ΣΥΝΟΡΑ – Α.Α. ΛΙΒΑΝΗ)

«Ἐσὺ ἀναγνώστη ποὺ θὰ θελήσεις νὰ διαβάσεις τὶς σελίδες ποὺ ἀκολουθοῦν, σφίξε τὴν ψυχή, ἀλλὰ ἄφησε τὸ δάκρυ νὰ κυλήσει ἐλεύθερο. Ὁ πόνος, ἡ δυστυχία, ἡ φρίκη πολὺ συχνὰ θὰ νιώσεις νὰ σὲ πνίγουν…»...
...Ὀνομάζομαι Σοφία Νικολάου. Εἶμαι ἀπὸ τὸ Ἰβρινδὶ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας... Εἴχαμε καταφύγει μὲ τὸν ἄνδρα μου καὶ τὸν γιὸ μᾶς Μανωλάκη, 8 ἐτῶν, στὸν μύλο τοῦ Γκιοῦν-Γκιορκές... Ξαφνικά, φάνηκαν νὰ ἔρχονται Τοῦρκοι χωριάτες. Τριγύρισαν τὸν μύλο βγάζοντας ἄγριες φωνές... Μετὰ ἔσπασαν τὴν πόρτα τοῦ μύλου κι ὅρμησαν ἐπάνω μας... Μπροστὰ στὰ μάτια τοῦ συγχωρημένου τοῦ ἄνδρα μου καὶ τοῦ παιδιοῦ μου μὲ ἀτίμασαν πολλὲς φορές. Ὕστερα, ἔσφαξαν τὸ παιδί μου καὶ κομματίασαν μὲ τὰ μαχαίρια τοὺς τὸν ἄνδρα μου. Τοῦ ἔβγαλαν τὰ ἐντόσθια καὶ μοῦ ἔδιναν νὰ φάω τὸ κρέας του. Μοῦ φώναζαν πώς, ἂν δὲν ἔτρωγα ἀπὸ τὸ κρέας τὸν ἄνδρα μου, θὰ ἔσφαζαν κι ἐμένα. Ἐκείνη τὴ ὥρα ἀκούστηκαν πυροβολισμοί. Ἔριχναν οἱ ἴδιοι οἱ Τοῦρκοι γιὰ νὰ εἰδοποιήσουν τοὺς δικούς τους ὅτι ἔρχεται ὁ Ἑλληνικὸς στρατός... Περνοῦσε τὸ σύνταγμα τοῦ Μπαλοὺκ-Κεσέρ. Στὸ ἄκουσμά του, ἔτρεξαν νὰ φύγουν. Ἔτσι σώθηκα ...Εἶδαν οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ οἱ στρατιῶτες τὰ παθήματά μου καὶ μὲ πῆραν μαζί τους...
Σοφία Νικολάου

…Ὅταν μπῆκαν οἱ κεμαλικοί, ἤμουν στὸ Κορδελιὸ τῆς Σμύρνης… Εἶδα νὰ σφάζουν Χριστιανούς… πτώματα ἦταν ἐδῶ κι ἐκεῖ. Εἴχαμε συγκεντρωθεῖ στὴν προκυμαία κι οἱ Τοῦρκοι ἐρχόντουσαν, ἄλλους λήστευαν κι ἄλλους βασάνιζαν κι ἅρπαζαν ὡραῖες γυναῖκες καὶ κορίτσια καὶ τὰ ἀτίμαζαν μπροστὰ στὰ μάτια μας…
Χαράλαμπος Τσακίρης

...Τὴν 27η Αὐγούστου, εὐρισκόμενος στὴν Σμύρνη, ἄκουσα ὅτι οἱ κεμαλικοὶ εἶχαν μπεῖ στὸν Μπουρνόβα, χωριὸ ποὺ ἀπέχει ἕνα τέταρτο ἀπὸ τὴν Σμύρνη, ὅπου ἔσφαζαν τοὺς Χριστιανοὺς καὶ κατέστρεφαν τὸ πᾶν. Τρομοκρατημένος, πῆρα τὴν οἰκογένειά μου καὶ καταφύγαμε στὴν καθολικὴ ἐκκλησία Σάντα Μαρία. Ἀργότερα, σκέφθηκα νὰ τρέξω στὸ σπίτι μου γιὰ νὰ πάρω μερικὰ τρόφιμα, ἀλλὰ στὸ μεταξὺ εἶχαν φθάσει οἱ κεμαλικοί. Στὸν δρόμο, εἶδα πλῆθος Χριστιανῶν νὰ καταφεύγουν ἔντρομοι στὴν ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου. Ἀλλὰ κεμαλικοὶ μαζὶ μὲ τσέτες καὶ πολίτες Τούρκους ὁρμοῦσαν μέσα στὴν ἐκκλησία ὅπου ἔσφαζαν ἀδιακρίτως ἄνδρες, γυναῖκες καὶ παιδιά. Πολλοὶ Χριστιανοί, στὴν ἀπελπισία τους, πηδοῦσαν ἀπὸ τὰ παράθυρα καὶ τοὺς τοίχους. Ἀλλὰ κι ἂν δὲν τραυματιζόντουσαν, τοὺς περίμενε ἡ ἴδια τύχη. ...Κατόρθωσα νὰ φθάσω μέχρι τὸ σπίτι μου, ὅπου εἶχαν καταφύγει κι ἄλλοι γνωστοὶ καὶ γείτονες. Οἱ γυναῖκες ἔκρυψαν τοὺς ἄνδρες στὸ ὑπόγειο. Ἀλλὰ ὅταν μπῆκαν οἱ Τοῦρκοι, ἀφοῦ τὶς λήστεψαν ὅλες, σκότωσαν δύο γυναῖκες καὶ δύο παιδιὰ καὶ φεύγοντας πῆραν μαζί τους τρία νεαρὰ κορίτσια. Τὴν ἑπομένη, χάρις σ' ἕναν Τοῦρκο ποὺ δωροδοκήσαμε, δίνοντας πολλὰ χρήματα καὶ δῶρα, μᾶς ὁδήγησε στὴν παραλία, ἀλλὰ στὸν δρόμο ἄλλοι Τοῦρκοι σκότωσαν τὸν ἀδελφό μου Βασίλη, 24 ἐτῶν… Ὅλα ὅσα γινόντουσαν τὰ ἔβλεπαν πολλοὶ ξένοι, Ἄγγλοι καὶ Γάλλοι, καὶ Ἰταλοὶ καὶ Ἀμερικανοί...
Παῦλος Μιχαηλίδης

…Κατέφυγα μὲ πολλοὺς συγχωριανούς μου, οἰκογενειακῶς, στὴν Σμύρνη ὅπου εἶδα κεμαλικοὺς στρατιῶτες καὶ Τούρκους πολίτες νὰ σφάζουν ἄνδρες, γυναῖκες καὶ παιδιά... Ἐπὶ τέσσερες ἡμέρες, ἐμέναμε μέσα εἰς τὸ ἀμερικανικὸ καπνεργοστάσιο. Οἱ Τοῦρκοι ἀξίωσαν καὶ παρέλαβαν ὅλους του ἄνδρες μέχρι 50 ἐτῶν, ἐνῶ τὰ γυναικόπαιδα καὶ τοὺς γέροντας τοὺς ἀφήκαν στοὺς δρόμους. Καὶ ἀπειλώντας τους μὲ τὶς λόγχες, τοὺς καταλήστευαν καὶ ἐρευνοῦσαν τὶς γυναῖκες στοὺς μαστοὺς καὶ τὰ πανταλόνια τους. Ὅλα αὐτά, παρουσία ἄλλων, Ἀμερικανῶν, Γάλλων καὶ ἄλλων ξένων στρατιωτῶν καὶ ἀξιωματικῶν…
Παῦλος Σταύρου Μιχαηλίδης

…Οἱ κεμαλικοὶ στρατιῶται κράτησαν αἰχμαλώτους τους δύο ἀδελφούς μου… Ἔβαλαν φωτιὰ κι ἔκαψαν τὸ σπίτι μας. Εἶδα νὰ σκοτώνουν πολλοὺς Χριστιανούς. Τὴν Ἑλένη τοῦ Νικολάου Ντελάλη, ἐτῶν 20, τὴν ἀπήγαγαν καὶ τὴν ἑπομένη ποὺ ἐπέστρεψε μᾶς διηγεῖτο τρέμοντας καὶ κλαίοντας ὅτι πολλοὶ Τοῦρκοι εἶχαν ἀσελγήσει ἐπάνω της. Ἐμένα μου ἔκλεψαν τὰ κοσμήματά μου.
Δέσποινα Αὐγείου

…Εἰς τὸ χωρίον Καραντίναν, ποὺ ἀπέχει μισὴ ὥρα ἀπὸ τὴν Σμύρνη, ὅπου εἴχαμε καταφύγει, οἱ Τοῦρκοι ἀπήγαγαν τὸν ἄνδρα μου Παντελῆ, ἐτῶν 32, ἀφοῦ καὶ μᾶς ἐλήστευσαν. Εἶδα μὲ τὰ μάτια Τούρκους φονεύοντας Χριστιανούς, τῶν ὁποίων τὰ πτώματα ἔτρωγαν οἱ σκύλοι.
Ἑλένη Αὐγείου

…Οἱ Τοῦρκοι ἀπήγαγαν τὸν ἄνδρα μου κι ἔκτοτε ἔχασα τὰ ἴχνη του. Ἐμένα μου ἀφήρεσαν τὰ χρήματα, ἔπιπλα καὶ κοσμήματα καὶ ἔκαψαν τὸ σπίτι μου. Χιλιάδας οἰκογενειῶν μᾶς ἔκλεισαν εἰς τὴν βάσιν καὶ μᾶς ἀφήκαν νηστικοὺς ἐπὶ τρία ἡμερονύκτια. Τὴν νύχτα ἐρχόντουσαν καὶ ἅρπαζαν γυναῖκες καὶ κορίτσια γιὰ νὰ τὰ ἀτιμάσουν. Ὅλους τους ἄλλους συνεχῶς ἐβίαζαν, ἔδερναν καὶ κακοποιοῦσαν.
Στέλλα Βρεκούση

...Ἐγκαταλείψαμε τὸ χωριὸ καὶ καταφύγαμε στὴν παραλία, στὴν θέση Ὀκτσάι. Ἐκεῖ κατέφθασαν τσέτες ποὺ συνέλαβαν τὰ ὡραιότερα καὶ καλύτερα κορίτσια τοῦ χωριοῦ μας, ὅπως τὴν Κατίνα τοῦ Ἀντωνίου Παπουτσῆ, 14 ἐτῶν, καὶ τὴν ἀδελφή της Μερσίνα, 17 ἐτῶν, τὴν Ἑλένη Παπουτσή, τὴν Ἑλένη καὶ Χριστίνα Ψωμὰ καὶ πολλὲς ἄλλες ποὺ ἀπὸ τὴν σύγχυση δὲν ἐνθυμοῦμαι τὰ ὀνόματά τους. Τὰ κορίτσια ριχνόντουσαν στὴν θάλασσαν νὰ πνιγοῦν, προτιμώντας τὸν θάνατον ἀπὸ τὴν ἀτίμωση, ἀλλὰ οἱ Τοῦρκοι τὶς κατεδίωκαν καὶ τὶς ἅρπαζαν, ἐνῶ τὰ δυστυχισμένα πλάσματα ἔκλαιγαν καὶ σφάδαζαν. Ἐλήστευον ὅλους. Τὸν ἐκ Μαγνησίας Παπαγεώργη ἔσυραν ἀπὸ τὰ γένια μαζὶ μὲ τὰ πέντε κορίτσια του, ἀφοῦ δὲ τοῦ ἐπῆραν 500 λίρες τὸν ἀπήγαγαν μὲ ὅλη τὴν οἰκογένειά του, ἄγνωστον ποῦ.
Σουλτάνα Βασιλείου, ἐξ Ἀδραμυτίου

…Τὸν ἄνδρα μου Ἀρμένιο Ἀβεντίς, ἐτῶν 35, καὶ τὸν γιό μου Ἀργύρη, ἐτῶν 17, ἐπῆραν αἰχμαλώτους οἱ Τοῦρκοι. Εἶδα Τούρκους νὰ σφάζουν Ἕλληνες καὶ Ἀρμενίους καὶ νὰ καίουν σπίτια. Ἐδιάλεγαν τὰ πιὸ ὄμορφα κορίτσια καὶ γυναῖκες καὶ τὶς ἀπήγαγαν. Εἶδα πολλὲς γυναῖκες καὶ κορίτσια νὰ πέφτουν στὴν θάλασσα γιὰ νὰ σωθοῦν ἀπὸ τοὺς Τούρκους.
Λεμονιὰ Σαντηρηκιᾶν, Ἑλληνὶς ἐκ Σμύρνης

…Στὶς 28 Αὐγούστου, ἔφυγε ξαφνικὰ ὁ ἑλληνικὸς στρατός. Ὅλοι οἱ Τοῦρκοι, ἰδιαίτερα οἱ προύχοντες, ἔκαναν κάθε τί γιὰ νὰ μᾶς καθησυχάσουν, διαβεβαιώνοντας ὅτι δὲν κινδυνεύουμε. Ἀλλὰ τὴν ἑπομένη μπῆκαν στὴν κωμόπολή μας οἱ τσέτες κι ἀμέσως ἄρχισαν τὴν σφαγή. Ἐμένα μὲ συνέλαβαν, μοῦ πῆραν 1.000 λίρες καὶ μὲ ἔδεσαν σ' ἕνα δένδρο. Καὶ μπροστὰ στὰ μάτια μου πῆραν τὴν ἀδελφή μου Πηνελόπη καὶ τὴν κόρη τοῦ Ἀντωνιάδη, Ἑλένη, κι ἀφοῦ τὶς ντροπίασαν κατὰ διαφορετικοὺς τρόπους τοὺς ἔκοψαν τοὺς μαστούς. Ἡ σφαγὴ συνεχιζόταν ὅταν, γύρω στὰ μεσάνυχτα, ἀκούγεται ἕνας πυροβολισμός. Ἐρχότανε ὁ ἑλληνικὸς στρατός. Οἱ τσέτες ἀντιστάθηκαν 1-2 ὧρες, ἀλλὰ ἀναγκάσθηκαν τελικὰ νὰ ὑποχωρήσουν στὰ βουνά. Εἶχαν ἔλθει ἀπὸ τὴν Κρεμαστὴ Κιρκάσιοτ μὲ ἀρχηγὸ τὸν Δαοὺτ Ἐφένδη. Ὅταν μὲ ἔλυσαν ἀπὸ τὸ δένδρο, ἡ ἀδελφή μου καὶ ἡ Ἑλένη Ἀντωνιάδου εἶχαν πεθάνει...
Ἀντώνιος Γεωργιάοης, ἐκ Σιντιρκὴ Μ. Ἀσίας

...Οἱ προύχοντες τοῦ τόπου μας, μᾶς εἶχαν διαβεβαιώσει ὅτι δὲν διατρέχαμε κανέναν κίνδυνο... Οἱ τσέτες δὲν θὰ μᾶς πείραζαν ...Μετὰ 8 ἡμέρες, μπῆκε ὁ τακτικὸς στρατὸς ποὺ μᾶς πῆρε, ὅλους ἐν γένει, καὶ μᾶς ὁδηγοῦσε στὸ ἐσωτερικό. Φθάνοντας στὸ Κιομέρτς μᾶς ἐπιτέθηκαν οἱ χωρικοί, οἱ ὁποῖοι ἅρπαζαν τὶς γυναῖκες καὶ τὰ κορίτσια μας καὶ τὶς ἀτίμαζαν μὲ ἀκατονόμαστες πράξεις. Αὐτὸ τὸ μαρτύριο συνεχίσθηκε γιὰ δύο μέρες. Μετὰ μᾶς ὁδήγησαν στὸ Χαὰζ Τσακήλ, μᾶς ἔδεσαν 5-5 μαζὶ καὶ μᾶς λόγχιζαν γκρεμίζοντάς μας στὸν μεγάλο γκρεμό, τὸ Τσακήλ. Ἐγὼ εἶχα δεχθεῖ δύο λογχισμοὺς ἀλλὰ ζοῦσα. Καὶ πέφτοντας σκεπάσθηκα ἀπὸ πτώματα. Δὲν ξέρω πόσο ἔμεινα ἀναίσθητος. Κάπως ὅμως, συνῆλθα καὶ μετὰ 4 ἡμέρες κατόρθωσα νὰ φθάσω στὴν πατρίδα μου, τὸ Μοσχονήσι. Ἐκεῖ ὑπάρχει ἕνα μεταλλεῖο ποὺ ὀνομάζεται Πύργος. Εὐτυχῶς, βρῆκα μία βάρκα καὶ κατόρθωσα νὰ περάσω ἀπέναντι, στὴν Μυτιλήνη. Γιὰ τὰ ἄλλα 4 μέλη τῆς οἰκογένειάς μου δὲν ξέρω ἂν τοὺς σκότωσαν, ἂν ζοῦνε αἰχμάλωτα ἢ ἂν ἔχουν σωθεῖ.
Δημήτριος Χατζὴ Διαμαντής, ἐκ Μοσχονησίων

...Τὴν 23η Αὐγούστου, πληροφορηθήκαμε ὅτι στὴν Σμύρνη εἶχαν καταπλεύσει πλοῖα γιὰ νὰ μᾶς παραλάβουν. Φύγαμε σιδηροδρομικῶς καὶ μετὰ δύο ἡμέρες ἤμασταν στὴν Σμύρνη. Μετὰ δύο ἡμέρες κατέφθασε ὁ κεμαλικὸς στρατός... Ἐπειδὴ ἡ πυρκαϊὰ ἐπεκτείνετο, ὁ κόσμος εἶχε συγκεντρωθεῖ στὴν παραλία, ζητώντας προστασία στὰ πλοῖα. Ἀλλὰ προτεραιότητα εἶχαν οἱ ὑπήκοοι ξένων χωρῶν, ἐνῶ ἐμεῖς μέναμε στὸ ἔλεος τῶν κεμαλικῶν... Πολλοὶ ἔπεφταν στὴν θάλασσα καὶ ἐπειδὴ δὲν τοὺς ἄφηναν νὰ ἀνέβουν στὰ πλοῖα ἔμεναν ἐκεῖ καὶ πνιγόντουσαν ...Τὸ βράδυ μᾶς πῆραν τοὺς μισοὺς περίπου στὸν Μπαλτζόβα, ὅπου ἀνενόχλητοι πιὰ οἱ κεμαλικοὶ στρατιῶτες διάλεγαν τὶς πιὸ ὡραῖες κοπέλες κι ἀφοῦ χόρταιναν ὅλη τὴν νύχτα τὶς ἀσελγεῖς ὁρμὲς τοὺς τὶς ἐπέστρεφαν τὸ πρωί, αἱμόφυρτες, στοὺς γονεῖς τους...
Ἀλέκος Ἀλτίνογλου, ἐκ Μαγνησίας

Πηγή:ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ-ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ