Άσπρο μαύρο το τοπίο μου - μου αρέσει όπως οι μαυρόασπρες φωτογραφίες.Δεν έχω τραγούδια - έχω άναρχα όνειρα να διηγηθώ.
Έχω τυχαίες συναντήσεις με ακάλεστους επισκέπτες.
(Όλοι είχαν το πρόσωπό μου νομίζω)
Άλλοτε για καλό κι άλλοτε για κακό χτύπησαν την πόρτα μου.
Μπήκαν πολλοί αδιακρίτως κι έφυγαν - οικειοθελώς και μη…
(Χ. Αλεξίου)
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Αλέξης Λ." »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
