skip to content
Ioannina Blogs » Ελληνορθόδοξη Νεανική Οργάνωση Κόνιτσας | |||
|
Όλα τα blogs του νομού Ιωαννίνων με μια ματιά |
Pass Free Internet με Extra! *ΝΕΟΣ* αριθμός: 899 300 300 300 Username: pass Password: free Δωρεάν Μουσική, SMS, WebVoice κ.α. | ||
7950 άρθρα από 59 πηγές
Aa - Zz
(2652)
Alaskan malamute
(14)
Dj John Pappas
(7)
e-Xavales
(44)
Epirus Image News
(11)
GreekNature (ErasmusNature)
(59)
Ioannina
(7)
Ioannina Daily Photo
(66)
Ioannina News
(8)
Ioannina360.gr
(38)
Kokomilko
(13)
Line Out 98,7 FM
(188)
Marina's EFL Corner
(289)
PasGiannina.tk
(48)
Peris Corner
(470)
Relax
(1151)
Super Pramadise club - Πράμαντα - Ιωάννινα
(32)
The "Staging me, staging you(th)" project
(19)
Vagnes
(133)
Video diary
(55)
Αα - Ωω
(5298)
ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Ιωαννίνων
(137)
Αλέξης Λ.
(535)
Ανάγκη για αίμα
(6)
Γραφείο Επαγγελματικής Εκπαίδευσης
(18)
Γυάλινα Γιάννενα
(3)
Δ.Ρ.Α.ΣΥ- ΝΟ.Ρ.Α.ΣΥ
(58)
ΔΡΟΣΟΧΩΡΙ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
(8)
Δημήτριος Βασιλείου
(7)
Δημιουργικό γραφείο νούφαρο
(28)
Διαβάτης του Πελάγους και του Ουρανού
(4)
Ελεύθερο Βήμα
(3)
Η σιωπή μπορεί να περιμένει
(50)
Θαλεία Οικονόμου
(18)
Καθημερινότητα - Προτάσεις - Επισημάνσεις
(2)
Καθημερινοί Ποδηλάτες
(28)
Καλαρρύτες
(3)
Κομμουνιστική Επαναθεμελίωση
(71)
ΜΕΡΑ Ηπείρου
(170)
Μίλτος Γήτας
(24)
Μαθαίνοντας Μπουζούκι
(77)
Νεολαία Συνασπισμού Ιωαννίνων
(570)
Ορατότις μηδέν
(6)
Ορθοδοξία-Ελληνισμός
(1745)
Οι περιπέτειες του μικρού Frog
(20)
Πράμαντα
(82)
Πυρήνας Ιωαννίνων - ΟΚΔΕ Σπάρτακος
(48)
ΠΑΚΕ Ιωαννίνων
(71)
Πέρα βρε, έχει
(272)
Πνευματικό Κέντρο Τσόπελα Πραμάντων
(17)
Πολιτική Επικαιρότητα
(444)
Σκάκι στα Γιάννενα
(116)
Τα νέα της Ζίτσας
(95)
Ταχογράφοι
(9)
Φωνής Βουνώντων
(34)
Φάκελοι Προτάσεων
(2)
Φιλιππιάδα ®
(61)
Φοιτητική Ομάδα Εθελοντικής Αιμοδοσίας
(13)
Χρυσή Αυγή Ιωαννίνων
(328)
Ελληνορθόδοξη Νεανική Οργάνωση Κόνιτσας (75)
![Permalink for '[nt]'](/themes/feedonet/web//media/mark_off.gif){kind=small}
21:10
12:08
ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Κονίτσης κ.Ἀνδρέα
κατὰ τὴν Ἀγρυπνία στὴν Ἱ. Μονὴ Μολυβδοσκεπάστου.
Ὁ Αὔγουστος ὀνομάστηκε Μῆνας τῆς Παναγίας μας. Καὶ δικαιολογημένα, ἀφοῦ κατ’ αὐτὸν τιμοῦμε ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι τὴ Μεγάλη ἀλλὰ καὶ Μοναδικὴ Μητέρας μας, τὴν Παναγία. Ὁ ἑορτασμὸς της φθάνει σ’ ὅλα τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης. Ποικίλει ὅμως κατὰ τόπο. Στὴν
ἀκριτικὴ Ἐπαρχία τῆς Κονίτσης ἡ ἑορτὴ της ἔχει πέραν τοῦ θρησκευτικοῦ καὶ ἐθνικὸ
χαρακτήρα. Μὲ τὴν συμμετοχὴ ἑκατοντάδων πιστῶν καὶ προσκυνητῶν τελέσθηκε ὁλονύκτιος Ἀγρυπνία (ἀπὸ τὶς 9 τὸ βράδυ ἕως τὶς 5 τὸ πρωὶ) στὴν παλαίφατη, πανάρχαια ὅσο καὶ ἱστορικὴ Μονὴ τῆς Παναγίας τῆς Μολυβδοσκεπάστου, ποὺ βρίσκεται σὲ σημεῖο ἀναπνοῆς ἀπὸ τὰ σύνορα μὲ τὴν Ἀλβανία. Ἡ Ἀγρυπνία αὐτὴ καθιερώθηκε τὸ 1969 ἀπὸ τὸν ἀείμνηστο Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κυρὸ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟ καὶ συνεχίζεται. Μιὰ ἀγρυπνία
προσευχῆς ἀφιερωμένη στὸ Βορειοηπειρωτικὸ ἀλλὰ καὶ ἐν γένει σ’ὅλα τὰ ἀνοιχτὰ ἐθνικὰ θέματα, ὥστε διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου νὰ βροῦν αἴσια λύση καὶ ε
ὐώδοση θετική. 15 χρόνια ἀπὸ τὴν ὁσιακὴ κοίμησή του Σεβαστιανοῦ συνεχίζεται νὰ τελεῖται ἡ Ἱερὰ Ἀγρυπνία. Ἐν τούτοις τὸν αἰσθανόμαστε ἀνάμεσά μας, ἀφοῦ τὸ σῶμα του ἀναπαύεται ἐντὸς τοῦ περιβόλου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς καὶ τὸ πνεῦμα του συνεορτάζει κι αὐτὸ μαζί μας νοιώθοντας μυστικὰ τὴν παρουσία του καὶ τὶς εὐλογίες του.
Ὁ Μητροπολίτης κ. ΑΝΔΡΕΑΣ, διάδοχος καὶ στενὸς συνεργάτης τοῦ ἀοιδίμου ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ, ξεκίνησε τὴν Ἀγρυπνία μὲ «Τρισάγιο» στὸν Τάφο τοῦ μακαριστοῦ. Ψιλοέβρεχε . Ἡ ἀνησυχία γιὰ τὴν ἔκβαση τῆς ὁλονυκτίας αὐξήθηκε, ἀφοῦ ὅλη ἡ ἀκολουθία τελεῖται ὑπαίθρια. Μὲ τὸ τέλος τοῦ «Τρισαγίου» καὶ τὴν ἄνοδο τοῦ Μητροπολίτου στὸν Ἀρχιερατικὸ Θρὸνο ἡ βροχὴ σταμάτησε καὶ «σιώπησε». Μυστικὲς ξεχύθηκαν οἱ εὐχαριστίες ἐνδομύχως ἀπ’ ὅλους. Ἡ Παναγία μας καὶ ὁ Σεβαστιανός ἤθελαν τὴν συνέχεια τῆς Ἀκολουθίας .
Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ Ἑσπερινοῦ ὁ Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΑΣ, ὅπως κάθε χρόνο, ἐκφώνησε ὁμιλία, ὅπου ἀναφέρθηκε ἐν συντομία στὴν κατάσταση τῶν ἐθνικῶν θεμάτων ποὺ ἀντιμετωπίζει σήμερα ἡ Ἑλλάδα μας. Ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τὸ ΒΟΡΕΙΟΠΕΙΡΩΤΙΚΟ, ἐπεσήμανε τὴν διάσπαση ποὺ ἐπῆλθε στὴν ἡγεσία τοῦ Βορ/τικοῦ Ἑλληνισμοῦ μετὰ τὶς ἐκλογές, ἀφοῦ οἱ Βορειοηπειρῶτες δὲν κατέβηκαν ἀνεξάρτητοι, ἀλλὰ συνέπραξαν μὲ τὰ μεγαλύτερα ἀλβανικὰ κόμματα. Ὁ Μητροπολίτης καὶ πρὶν ἀπὸ τὶς Ἐκλογὲς (τὸν Μάϊο κατὰ τὴν Ἐπέτειο Αὐτονομίας τῆς Βορ. Ἠπείρου στὸ Δελβινκάκι) εἶχε κρούσει τὴν κώδωνα τοῦ κινδύνου, ἀλλὰ δὲν εἰσακούσθηκε. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν νὰ ἐκλέξουν οἱ Βορ/τες ἕναν (1) μόνον βουλευτὴ, ἐνῷ οἱ "Τσάμηδες" δύο (2). Ἡ ἐπίρριψη
εὐθυνῶν γιὰ τὴν ἀποτυχία κορυφώθηκε μεταξὺ τῶν Βορ/τῶν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀλληλοκατηγοροῦνται καὶ νὰ μὴν ὁμονοοῦν.
"Καὶ εἶναι θλιβερὸ τὸ φαινόμενο αὐτὸ τοῦ διχασμοῦ," τόνισε ὁ Μητροπολίτης, "γιατὶ δείχνει ὅτι ἡ ἱστορία ἐπαναλαμβάνει τὶς ἄσχημες πλευρές της καί, τὸ χειρότερο, δὲν διδάσκει, ὥστε νὰ ἀποφεύγονται τὰ λάθη τοῦ παρελθόντος. Ψάχνω νὰ βρῶ ἕναν Μᾶρκο Μπότσαρη, ποὺ ὅταν ἡ τότε Κυβέρνηση, γιὰ νὰ κολακεύσει τοῦς φιλόδοξους ὁπλαρχηγούς, τοὺς μοίραζε διπλώματα καὶ τοὺς ἔκανε ὅλους "στρατηγούς", ἐπῆρε στὰ χέρια του τὸ δίπλωμα, κι' ἀφοῦ τὸ διάβασε, τὸ ἔσχισε καὶ εἶπε : "Τὸ ποιὸς θὰ εἶναι στρατηγὸς θὰ τὸ ἀποδείξει αὔριο, στὴν μάχη". Καὶ τὸ παλληκάρι τὴν ἑπομένη ὑπέγραψε τὸ δίπλωμα μὲ τὸ αἷμα του. "Ψάχνω νὰ βρῶ ἕναν
Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, ποὺ ἐνῷ οἱ Ἕλληνες τὸν εἶχαν φυλακίσει καὶ τὸν χρειαζόταν τώρα γιὰ νὰ μὴν σβύσει ὁ ἀγῶνας ἀπὸ τὸν πάνοπλο Ἰμπραήμ, ὁ Γέρος τοῦ Μοριᾶ γιὰ νὰ μονοιάσει τὰ πνεύματα εἶπε ἐκεῖνα τὰ περίφημα λόγια κατὰ τὴν συγκέντρωση τῶν ὁπλαρχηγῶν: "Ἀδέλφια μου, τώρα ποὺ ἐρχόμουνα ἐδῶ, εἶδα κάποιους ποὺ ἔσκαβαν ἕνα λάκκο. Σκέφθηκα, λοιπόν, νὰ πᾶμε ἐκεῖ ὅλοι μαζὶ καὶ νὰ ρίξουμε τὰ πάθη τοῦ παρελθόντος ποὺ μᾶς χώριζαν, μέσα στὸν λάκκο". Τὰ χειροκροτήματα, αὐθόρμητα καὶ θερμὰ , ποὺ ἀκολούθησαν, ἐπιβεβαίωσαν τὴν ἐθνικὴ ὁμοψυχία. Καὶ τότε, ὁ Γερο - Κολοκοτρώνης, διεμήνυσε στὸν Ἰμπραήμ : "Κι' ἕνας ἀπὸ μᾶς νὰ μείνῃ, θὰ σὲ πολεμᾶμε". Τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν νὰ ἀναχαιτισθῇ ὁ Ἰμπραὴμ καὶ νὰ σταματήσῃ τὸ καταστροφικό του ἔργο, ἡ δὲ Ναυμαχία τοῦ Ναυαρίνου, ποὺ ἐπηκολούθησε, ἐπεσφράγισε τὴν δημιουργία τοῦ μικροῦ μὲν τότε, ἀλλὰ ἀνεξάρτητου Ἑλληνικοῦ Κράτους".
"Τέλος", συνέχισε ὁ Μητροπολίτης, "ψάχνω νὰ βρῶ ἕναν Θεμιστοκλῆ Σοφούλη καὶ ἕναν Κωνσταντῖνο Τσαλδάρη, ποὺ τὸ ἔτος 1947 παραμέρισαν τὶς μεγάλες ἰδεολογιικές τους διαφορὲς κι' ἔδωσαν τὰ χέρια. Κι' ἐνῷ ὁ Τσαλδάρης διέθετε μεγάλη κοινοβουλευτικὴ πλειοψηφία, δέχθηκε νὰ γίνῃ ὁ Σοφούλης πρωθυπουργός, ὥστε ἑνωμένος ὅλος ὁ πολιτικὸς κόσμος νὰ ἀντιμετωπίσῃ, ὅπως καὶ τὴν ἀντιμετώπισε, ἐπιτυχῶς τὴν κομμουνιστικὴ ἀνταρ
σία.
Ἀδελφοί μου, ψάχνω καὶ στὴν Βόρειο Ἤπειρο γιὰ νὰ βρῶ ἐκείνους, ποὺ μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν εὐλογία τῆς Παναγίας, ἀλλὰ καὶ τὶς μεσιτεῖες τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, θὰ ἐπαναλάβουν καὶ αὐτοὶ τοὺς προφητικοὺς λόγους τοῦ ἱεροῦ ψαλμωδοῦ : "Διήλθομεν διὰ πυρὸς καὶ ὕδατος καὶ ἐξήγαγες ἡμᾶς εἰς ἀναψυχήν" (Ψαλμ. ξε΄12). Ἄς ἀκούσουν οἱ ἀγαπητοί μας Βορειοηπειρῶτες τὴν φωνὴ τοῦ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ, ποὺ ἔρχεται ἀπὸ τὶ
ς γραμμὲς τῆς περιλάλητης Διαθήκης Του: "Παρακαλῶ τοὺς ἀδελφοὺς Βορειοηπειρῶτες ... νὰ συνεχίσουν ἑνωμένοι καὶ μονοιασμένοι τὸν Ἀγῶνα τους διὰ τὴν ἀνάκτησιν τῶν δικαι
ωμάτων τους. "Ἰσχὺς ἐν τῇ ἑνώσει". Ἐγὼ δὲ ταπεινῶς θὰ προσεύχωμαι ὑπὲρ τοῦ Λυτρωμοῦ των". Ἄς ἀκούσουν τὴν φωνὴ τοῦ Ἐθνικοῦ μας ποιητοῦ, τοῦ Διονυσίου Σολωμοῦ, ποὺ μέσα ἀπὸ τοὺς στίχους τοῦ ποιήματός του "Ὕμνος εἰς τὴν Ἐλευθερίαν" λέει: " Ἡ Διχόνοια ποὺ βαστάει ἕνα σκῆπτρο ἡ δολερή · καθενὸς χαμογελάει, πάρ' το, λέγοντας, καὶ σύ. - Κειὸ τὸ σκῆπτρο, ποὺ σᾶς δείχνει ἔχει ἀλήθεια ὡραὶα θωριά · μὴν τὸ πιάστε, γιατὶ ρίχνει εἰς σὲ δάκρυα θλιβερά. - Ἀπὸ στόμα ὁποὺ φθονάει, παλληκάρια, ἄς μὴν 'πωθῆ, πὼς τὸ χέρι σας κτυπάει τοῦ ἀδελφοῦ τὴν κεφαλή. - Μὴν εἰποῦν στὸν στοχασμό τους τὰ ξένα ἔθνη ἀληθινά : Ἐὰν μισοῦνται ἀνάμεσά τους δὲν τοὺς πρέπει ἐλευθεριά". (Στροφὲς 144-147).
Θὰ τὶς ἀκούσουν αὐτές τὶς φωνές ; Εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ τὶς ἀκούσουν. Διότι ἀγαπῶντας βαθειὰ τὴν πατρίδα τους θὰ βάλουν, πάνω ἀπ' ὅλα, τὸ ἐθνικό συμφέρον, παραμερίζοντας ψευτοφιλότιμα καὶ μικροπολιτικοὺς ὑπολογισμούς. Ἐν τῶ μεταξύ, ὅμως, εἶναι ἀπολύτως ἀπαραίτητο, τὸ Ἐθνικὸ Κέντρο νὰ χαράξῃ ἑνιαία, ὑπερκομματικὴ πολιτική, τὴν ὁποία νὰ ὑποχρεώνωνται ὅλες οἱ κατὰ καιροὺς Ἑλληνικὲς Κυβερνήσεις νὰ ἐφαρμόζουν καὶ νὰ τηροῦν : Τὸ "Τσάμικο", ἡ παιδεία, τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα, ἡ προστασία τῆς ἰδιοκτησίας τῶν Βορ/τῶν, ἡ ἐπίσπευση τῆς δημιουργίας τῶν κοιμητηρίων γιὰ τοὺς πεσόντες ἥρωες κατὰ τὸ Ἔπος 1940-1941, ἡ κάλυψη τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀναστασίου ἀπὸ τὶς ἐπιθέσεις ποὺ δέχεται, καὶ οἱ ὁποῖες τοὺς τελευταίους καιρούς ἔχουν ἐνταθῆ, ἀλλὰ καὶ ἡ θωράκιση τῶν συνόρων καὶ ἰδίως τῶν συνοριακῶν διαβάσεων, ὥστε νὰ σταματήσῃ τὸ ὄργιο τῆς διακινήσεως τόννων ναρκωτικῶν, καθὼς καὶ κλεμμένων πολυτελῶν αὐτοκινήτων. Οἱ ἐξελίξεις τρέχουν καὶ ἐπιβάλλεται ἐγρήγορση καὶ ὄχι ἐφησυχασμός".
Ἐπίσης ὁ Μητροπολίτης κ. ΑΝΔΡΕΑΣ ἀσχολήθηκε καὶ μὲ τὸ δεύτερο μεγάλο ἐθνικό μας θέμα τὸ ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ὅπου διέκρινε τὴν προσπάθεια τῶν ΗΠΑ νὰ ἐπαναφέρουν, δι' ἄλλης ὁδοῦ τὸ περιβόητο "σχέδιο Ἀνάν", τὸ ὁποῖο ἔχει ἤδη ἀπορρίψει πανηγυρικὰ ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τοῦ Κυπριακοῦ Ἑλληνισμοῦ.
Δὲν παρέλειψε νὰ ἀναφερθεῖ καὶ στὴν καθημερινὴ παραβίαση τοῦ ἐ
θνικοῦ ἐναερίου χώρου στὸ ΑΙΓΑΙΟ ἀπὸ τὴν Τουρκία καὶ τὴν προκλητικὴ συμπεριφορά της στὴν ΘΡΑΚΗ. Τὸ τουρκικὸ προξενεῖο στὴν Κομοτινή, σὲ συνεργασία μὲ τὸ τουρκικὸ ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν, ἔχει ἤδη ἐκπονήσει σχέδιο γιὰ δημιουργία τουρκικοῦ μειονοτικοῦ ζητήματος στὴν εὐρύτερη περιοχὴ τῶν Βαλκανίων (τελευταία καὶ στὸ Τουρκικὸ Προξενεῖο τῆς Βουλγαρίας), ποὺ προσπαθεῖ νὰ τὸ πετύχει μὲ συκοφαντίες ἐναντίων τῆς Ἑλλάδος "πλασάροντάς τες" μέσῳ τῆς ἐπίσημης τουρκικῆς ἱστοσελίδας τοῦ ὑπουργείου ἐξωτερικῶν της. Ἀλήθεια τὶ εἰσέπραξε ἡ Ἑλλάδα μὲ τὴν ὑπογραφή της γιὰ τὴν ἔναρξη τῶν διαπραγματεύσεων γιὰ πλήρη ἔνταξη τῆς Τουρκίας στὴν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση ; Ὑπερπτήσεις τουρκικῶν μαχητικῶν πάνω ἀπὸ τὰ ἑλληνικὰ νησιά, πλῆθος εἰσροῆς λαθρομεταναστῶν στὴν χώρα μας, προκλήσεις ἐναντίων τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριαρχείου. Ὅσο ἀνεχόμαστε χωρὶς νὰ
ἀντιδροῦμε, ἡ Τουρκία θὰ ἀποθρασύνεται.
Ἕνα ἄλλο θέμα, ποὺ τὸ τελευταῖο καιρὸ ἔχει ἐξελιχθεῖ σὲ ἐνοχλητικὸ ἀγκάθι γιὰ τὴν Ἑλλάδα, εἶναι καὶ τὸ ΣΚΟΠΙΑΝΟ. Ὁ Μητροπολίτης διαφώτισε γιὰ τὶς ἐξελίξεις σ' αὐτὸ, κάνοντας μιὰ ἱστορικὴ διαδρομὴ τοῦ ὀνόματος ἀπὸ τὸν καιρὸ τοῦ Τίτο (1944) μέχρι τὶς πρόσφατες ἀλυτρωτικὲς βλέψεις τῶν Σκοπιανῶν καὶ τὰ ἀνυπόστατα περὶ "μακεδονικῆς ἐθνότητας καὶ γλώσσας". Τελευταίως "πόλεμος" γίνεται μὲ τὸ θέμα τῆς ὀνομασίας. 3.500.000 Ἑλληνομακεδόνες σ' ὅλο τὸν κόσμο (ἀριθμὸς ποὺ ἀποτελεῖται ἡ "Παγκόσμια Ἐπιτροπὴ Μακεδονικοῦ Ἀγῶνα"), εἶναι ἐντελῶς ἀντίθετοι μὲ τὴν διπλῆ ὀνομασία καί , μάλιστα, ἄν αὐ
τὴ περιέχει γεωγραφικὸ προσδιορισμό (π.χ. Βόρεια Μακεδονία κ.τ.ὄ.) ἤ καὶ τὸ ὄνομα Μακεδονία μὲ τὰ παράγωγά του. Πάντως ἐκ μέρους τῶν Ἀλβανῶν τῶν Σκοπίων, ποὺ ἀποτελοῦν τὸ 30%, ὁ ἡγέτης τοῦ ἀντιπολιτευόμενου Ἀλβανικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ἤδη ἀπὸ τὸν περασμένο Ἰούλιο προώθησε σχηματισμὸ κινήματος διαμελισμοῦ, αὐτονόμησης καὶ ἀνεξαρτητοποίησης τῶν Ἀλβανῶν τοῦ κρατιδίου τῶν Σκοπίων μὲ τὴν ἐπωνυμία "Κίνημα Ἰλλυρίδας".
"Ἀπ' ὅσα ἀναφέρθηκαν" κατέληξε ὁ Μητροπολίτης, "γίνεται φανερό, ὅτι ὁ πολιτικός κόσμος, ἡ ἡγεσία τῆς Ἐκκλησίας, καθὼς καὶ ὅλοι μας, ὁ καθένας ἀπὸ τὸ μετερίζι του, πρέπει ν' ἀναλάβουμε τὶς εὐθῦνες μας, παραμένοντας ἄγρυπνοι στὶς ἐπάλξεις τοῦ χρέους. Ἄς ἱκετεύσουμε, λοιπόν, τὴν Στοργική μας Μητέρα, τὴν Σκέπη καὶ Ὑπέρμαχο τοῦ
Ἔθνους μας Στρατηγό, τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο, νὰ φρουρῇ καὶ νὰ φυλάσσῃ τὴν Ἑλλάδα μας ἀπὸ πάσης ἐχθρικῆς ἐπιβουλῆς. Νὰ φωτίζῃ τοὺς ἑκάστοτε κυβερνῶντες καὶ νὰ τοὺς ὁπλίζῃ μὲ θάρρος καὶ ἀποφασιστικότητα ἀπέναντι στοὺς οἱουσδήποτε καλοθελητές μας, Ἀλλὰ καὶ ὅλους ἐμᾶς, νὰ φωτίζῃ γιὰ νὰ ἔχουμε τὴν "καλὴ ἀνησυχία" γιὰ ὅσα θέματα ἀπασχολοῦν τὴν Πατρίδα μας".
Χ.Ἱ.Ἀμαραντινός
00:00
16:13
16:12
Στους Δρυμάδες βρέθηκε το σαββατοκύριακο που πέρασε, ο Αλβανός πρωθυπουργός Σ.Μπερίσα όπου εκτός από τις επιδόσεις του στο κολύμπι είχε και συνάντηση με τον δήμαρχο της Χιμάρας Β.Μπολάνο.
εί στον κόσμο είναι πως τα έργα υποδομής δεν γίνονται προς όφελος των κατοίκων αλλά προκειμένου να προετοιμάσουν το έδαφος για νέες '' επενδύσεις '' τύπου Κακομαίας.
00:22
21:27
21:25
16:09
23:27
14:16
13:30
Λεηλασίες σε ελληνορθόδοξους ναούς της Βορείου Ηπείρου σημειώθηκαν τα ξημερώματα.
Τα ξημερώματα αφαιρέθηκαν δύο βημόθυρα από το ναό των Αγίων Πάντων της Χειμάρρας.
Άγνωστοι αφού διέρρηξαν την πόρτα μπήκαν στο ιστορικό προσκύνημα των Εισοδίων της Υπεραγίας Θεοτόκου στη Μπένια της Πρεμετής. Οι ιερόσυλοι αφαίρεσαν αντικείμενα μεγάλης λατρευτικής και πολιτιστικής αξίας, μεταξύ των οποίων, μία εικόνα του Αγίου Νικολάου, ξυλόγλυπτα από το Δεσποτικό κ.λπ. Ακόμη, πήραν το ξυλόγλυπτο ντουλάπι για τα ιερά σκεύη και παραβίασαν το παγκάρι.
Ο ναός αυτός αποτελεί παραδοσιακό αρχιτεκτονικό οικοδόμημα στον οικισμό της Μπένια και κτίστηκε αρχές του 18ου αιώνα.
Είναι η δεύτερη φορά που λεηλατείται το συγκεκριμένο μοναστήρι. Σύμφωνα με τις Αρχές, οι δράστες ανήκουν μάλλον σε οργανωμένο κύκλωμα αρχαιοκαπήλων.
13:30
13:30
13:29
13:28
ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ ΕΙΔΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟ
ΕΛΛΑΔΑ, Γερμανική κατοχή. Ένα σαμποτάζ της Αντίστασης κοντά στα Φιλιατρά, γίνεται αφορμή να διαταχθούν τρομερά αντίποινα, με δολοφονία των προκρίτων, αιχμαλωσία 1.500 κατοίκων, εγκλεισμός σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Γερμανία και πυρπόληση και αφανισμό των Φιλιατρών στην Πελοπόννησο!!!
Η Γερμανική Διαταγή μαθαίνεται από τον τότε Αρχιμανδρίτη Θεόδωρο Κωτσάκη που καλεί αμέσως όλους τους πιστούς σε θερμή προσευχή προς τον ’γιο Χαράλαμπο.
Το ίδιο βράδυ, ο ’Αγιος παρουσιάζεται τέσσερεις συνεχόμενες φορές στον ύπνο του σκληρού Γερμανού Διοικητή των Φιλιατρών, του Κούνστερ, που το πρωί θα εκτελούσε τη Διαταγή θανάτου, λέγοντάς του:
«’κουσε παιδί μου, τη διαταγή, που έλαβες, να μην την εκτελέσεις. Την πόλη αυτή την προστατεύω εγώ»!!!
Τρομαγμένος ο Κούνστερ, από τις απανωτές εμφανίσεις του Αγίου, ζήτησε να μιλήσει με τη Γερμανική Διοίκηση Τρίπολης, όπου ο ίδιος ο Στρατηγός τον διαβεβαίωνε ότι είχε δει και εκείνος παρομοίως τον ’γιο και έτσι αποφάσισαν να ματαιώσουν την απάνθρωπη Διαταγή!
Ο Κούνστερ αμέσως μετά, καλώντας δύο Ιερείς, άρχισε να ψάχνει στις Εκκλησίες των Φιλιατρών, προσπαθώντας να λύσει το ακατανόητο μυστήριο, ώσπου είδε μπροστά του και αναγνώρισε συγκλονισμένος την εικόνα του Αγίου Χαραλάμπους!!!
Από τότε, με το τέλος το Β Παγκοσμίου Πολέμου, έρχεται συνεχώς, σχεδόν κάθε χρόνο, ταπεινός προσκυνητής, ομολογητής της Ορθοδοξίας, στον ’γιο Χαράλαμπο Φιλιατρών, ευγνώμων, που ο ’γιος τον απέτρεψε από ένα στυγνό, ομαδικό έγκλημα και τον εφύλαξε να γυρίσει και εκείνος σώος στην πατρίδα του
13:28
13:28
13:27
13:26
13:26
13:26
13:24
ΚΕΙΜΕΝΟ
Ἐκκλησίας οὐδὲν ἴσον. Ἡ Ἐκκλησία οὐδέποτε γηρᾷ, ἀεὶ δὲ ἀκμάζει.
Πόσοι ἐπολέμησαν τὴν Ἐκκλησίαν, καὶ οἱ πολεμοῦντες ἀπῶλοντο ; αὕτη δὲ ὑπὲρ τὸν οὐρανὸν ἀναβέβηκεν. Τοιοῦτον ἔχει μέγεθος ἡ Ἐκκλησία. Πολεμουμὲνη νικᾷ. Ἐπιβουλευομένη περιγίνεται. Ὑβριζομένη λαμπροτέρα καθίσταται. Δέχεται τραύματα καὶ οὐ καταπίπτει ὑπὸ τῶν ἑλκῶν · κλυδωνίζεται, ἀλλ’ οὐ καταποντίζεται · χειμάζεται, ἀλλὰ ναυάγιον οὐχ ὑπομένει· παλαίει, ἀλλ’ οὐχ ἡττᾶται · Πυκτεύει, ἀλλ’ οὐ νικᾶται.
Μὴ ἀπέχου Ἐκκλησίας · οὐδὲν γὰρ Ἐκκλησίας ἰσχυρότερον. Ἡ ἐλπίς σου ἡ Ἐκκλησία, ἡ σωτηρία σου ἡ Ἐκκλησία, ἡ καταφυγή σου ἡ Ἐκκλησία.
Τοῦ οὐρανοῦ ὑψηλοτέρα ἐστί, τῆς γῆς πλατυτέρα ἐστίν. Πύλαι ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς.
(Ὁμιλία εἰς Εὐτρόπιον).
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Τίποτε δὲν εἶναι ἴσο μὲ τὴν Ἐκκλησία. Ἡ Ἐκκλησία ποτὲ δὲν γεράζει, ἀλλὰ πάντοτε ἀκμάζει.
Πόσοι πολέμησαν τὴν Ἐκκλησία, καὶ οἱ ἐχθροὶ της χάθηκαν; Αὐτὴ ὅμως ἀνέβηκε πάνω ἀπὸ τοὺς οὐρανούς. Τέτοιο μεγαλεῖο ἔχει ἡ Ἐκκλησία. Ὅταν τὴν πολεμοῦν νικάει · ὅταν τὴν ἐπιβουλεύονται, θριαμβεύει· ὅταν τὴν βρίζουν, γίνεται λαμπρότερη. Δέχεταιτραύματα καὶ δὲν πέφτει ἀπὸ τὶς πληγές· κλυδωνίζεται, ἀλλὰ δὲν καταποντίζεται· δοκιμάζεται ἀπὸ τρικυμίες, ἀλλὰ δὲν ναυαγεῖ· παλεύει, ἀλλὰ μένει ἀήττητη· ἀγωνίζεται ἀλλὰ δὲν νικιέται.
Μὴν ἀπομακρύνεσαι ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία· τίποτα δὲν εἶναι ἰσχυρότερο ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Ἡ ἐλπίδα σου νὰ εἶναι ἡ Ἐκκλησία, ἡ σωτηρία σου νὰ εἶναι ἡ Ἐκκλησία, τὸ καταφήγειό σου νὰ εἶναι ἡ Ἐκκλησία.
Εἶναι πιὸ ψηλὴ ἀπὸ τὸν οὐρανό, εἶναι πιὸ πλατιὰ ἀπὸ τὴ γῆ. Οἱ πύλες τοῦ Ἅδη δὲν θὰ τὴν νικήσουν.
Ὅπως ἡ ΚΙΒΩΤΟΣ διέσωζε, στὰ βαθιὰ τοῦ πελάγους, ὅσους βρίσκονταν μέσα, ἔτσι καὶ ἡ Ἐκκλησία διασώζει ὅλους ὅσους περιπλανῶνται. Καὶ ἐνῷ ἡ κιβωτὸς μόνον ἔσωζε, ἡ Ἐκκλησία πολὺ περισσότερο ἐργάζεται καὶ μεταβάλλει. Εἶναι μητέρα τῶν δικῶν της παιδιῶν. Ἀκόμα καὶ ἀπὸ τὴν κιβωτὸ τοῦ Νῶε εἶναι σπουδαιότερη. Διότι ἐκεὶνη ἐλάμβανε ἄλογα καὶ φύλαγε ἄλογα. Αὐτὴ λαμβάνει ἄλογα καὶ τὰ μεταβάλλει. Εἶναι Κιβωτὸς, καὶ ἀποκρούει ὄχι τώρα τὰ νερά , ἀλλὰ τὶς συνεχεῖς ἐπαναστάσεις τῶν ἀνοήτων παθῶν.
Βάπτισμα : Εἶπε ὁ Κύριος στοὺς Ἀποστόλους : « Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγ. Πνεύματος. Ὁ πιστεύσας καὶ βαπτισθεὶς σωθήσεται, ὁ δὲ ἀπιστήσας κατακριθήσεται» (Ματθ. κη΄ 19 καὶ Μαρκ. ιστ΄ 15-16).
Χρίσμα: «τὸτε ἐπετίθουν τὰς χεῖρας ἐπ’ αὐτοὺς (οἱ Ἀπόστολοι στοὺς πιστεύοντας καὶ βαπτιζομένους) καὶ ἐλάμβανον Πνεῦμα Ἅγιον.
Ἱ. Ἐξομολόγηση: Εἶπε ὁ Κύριος στοὺς Ἀποστόλους : «Λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον · ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται» (Ἰωάννου κ΄ 22-23)
Θ. Κοινωνία: Εἶπε ὁ Κύριος στοὺς Ἀποστόλους κατὰ τὸν Μυστικὸ Δεῖπνο: «Λάβετε, φάγετε· τοῦτο ἐστι τὸ σῶμα μου, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν κλώμενον (θυσιαζόμενο) εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες· τοῦτο ἐστι τὸ Αἷμα μου τὸ τῆς Καινῆς Διαθήκης, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν καὶ πολλῶν ἐκχυνόμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν».
«Ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς».
Ἱερωσύνη: «χειροτονήσαντες, (οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι) αὐτοῖς πρεσβυτέρους κατ’ ἐκκλησίαν καὶ προσευξάμενοι μετὰ νηστειῶν παρέθεντο αὐτοὺς τῷ Κυρίῳ» (Πράξεις Ἀποστόλων ιδ΄ 23).
Γάμος: Εὐλόγησε, ἀφ’ ἑνός, ὁ Κύριος τὸν Γάμο στὴν Κανᾶ καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἔλεγε στοὺς Φαρισαίους «ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς... ὥστε οὐκέτι εἰσὶ δύο, ἀλλὰ σάρξ μία. Ὅ οὗν ὁ Θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω» (Ματθ. ιθ΄4-6).
Ἱ. Εὐχέλαιο: Τὸ ἀναφέρει ὁ Ἀπ. Ἰάκωβος στὴν Ἐπιστολή του.
«Ἀσθενεῖ τις ἐν ὑμῖν ; προσκαλεσάσθω τοὺς πρεσβυτέρους τῆς Ἐκκλησίας, καὶ προσευξάσθωσαν ἐπ’ αὐτὸν ἀλείψαντες αὐτὸν
ἐλαίῳ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου · καὶ ἡ εὐχὴ τῆς πίστεως σώσει τὸν κάμνοντα (δηλ. τὸν ἄρρωστο) , καὶ ἐγερεῖ αὐτὸν ὁ Κύριος» (Ἰακ. ε΄ 14-15)
13:21
Ο Όσιος Αθανάσιος, κατά κόσμον Αβραάμιος, γεννήθηκε στην Τραπεζούντα από εύπορους γονείς. Όταν γεννήθηκε είχε πεθάνει ο πατέρας του και γρήγορα έφυγε από τη ζωή και η μητέρα του. Την ανατροφή του ανέλαβε μια συγγενής της μητέρας του. Ο Αβραάμιος προοριζόταν για το διδασκαλικό στάδιο. Όταν όμως, σε μια επίσκεψή του στην Κωνσταντινούπολη, ο Βυζαντινός στρατηγός Ζεφινεζέρ τον παρουσίασε στον φημισμένο για τις αρετές του ηγούμενο της Μονής του Κυμινά Μιχαήλ Μαλέινο, ο Αβραάμιος αισθάνθηκε πως ο προορισμός του ήταν άλλος. Τότε συναντήθηκε για πρώτη φορά και με τον ανιψιό του Μιχαήλ, τον στρατηγό των Ανατολικών Νικηφόρο Φώκα. Ο Μιχαήλ Μαλέινος είχε γεννηθεί τo 894 και είχε καρεί μοναχός το 912. Tο 925 ίδρυσε τη Μονή του Κυμινά, στα βουνά της Βιθυνίας,. Ο Αβραάμιος ακολούθησε τον Μιχαήλ Μαλέινο στο όρος του Κυμινά, όπου και έλαβε το μοναχικό σχήμα με το όνομα Αθανάσιος. Μέσα στα τέσσερα χρόνια της παραμονής του στα βουνά της Βιθυνίας φθάνει στην κορυφή της μοναχικής άσκησης «προς το μέγα της ησυχίας στάδιον» και καταφεύγει τελικά «εν ιδιαζοντί τίνι και ησυχαστικώ τόπω», όχι μακριά από τη Μονή Κυκλησή. Την εποχή αυτή επισκέπτεται τον θείο του Μιχαήλ ο στρατηγός των Ανατολικών Νικηφόρος Φωκάς, μαζί με τον αδελφό του μάγιστρο Λέοντα, που αργότερα έλαβε τον τίτλο του «κουροπαλάτη». H ομολογία του Μιχαήλ Μαλέινου, σύμφωνα με την οποία έδωσε στον Αθανάσιο «την της χάριτος διαδοχήν», έχει προκαλέσει διαταραχή (ανάμεσα στους μοναχούς, στη σκήτη της μετανοίας του. Ο Αθανάσιος φεύγει για το Όρος, όπου ασκητεύει άγνωστος και μόνος. Εκεί πληροφορείται ότι ο μάγιστρος Λέων έχει λάβει τον τίτλο του «Μαγίστρου των Σχολών της Δύσεως». Φοβάται μήπως αποκαλυφθεί, γι' αύτο αλλάζει όνομα από Αθανάσιος σε Βαρνάβας και πηγαίνει να κρυφτεί στην περιοχή του Ζυγού, κοντά σε γέροντα ασκητή, προσποιούμενος τον αγράμματο δόκιμο. Ο Νικηφορος Φωκάς, που στο μεταξύ έχει πάρει «την αρχήν απάσης Ανατολής», προσπαθεί να ανακαλύψει τον Αθανάσιο. Υποπτεύεται ότι κρύβεται στον Άθω και γράφει στον «Κριτή του Θέματος της Θεσσαλονίκης». Αυτός, με τη σειρά του, απευθύνεται στον Πρώτο του Αγίου Όρους Στέφανο, ο οποίος, ύστερα από περιπέτειες, ανακαλύπτει τον Αθανάσιο-Βαρνάβα κατά την ετήσια σύναξη στο Πρωτάτο. 
Ο μάγιστρος Λέων Φωκάς, μετά τη νίκη του εναντίον των Σκυθών νομάδων (Ούγγρων), το 958/959, πηγαίνει στον Άθω για να συναντήσει τον Αθανάσιο. Οι Αθωνίτες, που έχουν πληροφορηθεί πια για την πνευματική προσωπικότητα του Αθανασίου, αρχίζουν να συγκεντρώνονται γύρω του. Ο Αθανάσιος καταφεύγει στην άκρη του Άθω, στο ακρωτήριο Μελανά. Δεν έχει περάσει ένας χρόνος και φθάνει μήνυμα του στρατηγού Νικηφόρου Φωκά από την Κρήτη, όπου είχε εκστρατεύσει για να καταστρέψει το ορμητήριο των Αγαρηνών πειρατών. Οι Αθωνίτες συμβουλεύουν έντονα τον Αθανάσιο να βοηθήσει τον Νικηφόρο Φωκά και να φροντίσει για την απελευθέρωση τόσων αιχμαλώτων συνασκητών τους. Όταν φθάνει στην Κρήτη ο Αθανάσιος, οι Σαρακηνοί έχουν στο μεταξύ νικηθεί από τον ένδοξο στρατηγό Νικηφόρο Φωκά. Κατά το ετήσιο διάστημα της παραμονής του στο νησί, ο Νικηφόρος επαναλαμβάνει στον Αθανάσιο την επιθυμία του να μονάσει, και το παραχωρεί κάθε διευκόλυνση για να ιδρύσει ένα κατάλληλο προς της μοναχικές του πεποιθήσεις κοινόβιο.
Ο Αθανάσιος αρχίζει με μεγάλους κόπους την ανίδρυση του μοναστηρίου της Λαύρας, του τόπου της μετάνοιας του Νικηφόρου, το 961, τον χρόνο που κοιμήθηκε ο πνευματικός του πατέρας, ο μεγάλος ασκητής Μιχαήλ Μαλέινος. Στις 16 Αυγούστου 963 ο Νικηφόρος Φωκάς στέφεται αυτοκράτορας. Ο Αθανάσιος εγκαταλείπει την ανίδρυση της Λαύρας και φεύγει για την Κύπρο. Οι ικεσίες του αυτοκράτορα, η ανανέωση της ομολογίας του για την αμετάθετη απόφαση του να μονάσει και μια γενναία οικονομική βοήθεια τον πείθουν να επιστρέψει και να συνεχίσει το έργο του. Χτίζει λοιπόν γύρω από το καθολικό κελιά, μαγειρίο, τράπεζα, νοσοκομεία, ξενώνες, υδραγωγείο, μύλο. Από παντού έρχονται μοναχοί για να επανδρώσουν τη μεγάλη μονή που χτίζει ο Αθανάσιος, με επιχορήγηση του αυτοκράτορα, ο οποίος θα είναι αύριο συμμοναστής τους. Στο τυπικό της ανίδρυσης της Λαύρας ο Αθανάσιος περιγράφει τους αγώνες του για να εξημερώσει τον άγριο τόπο: «όσους δε κόπους και συντριβάς πεπόνθαμεν και πειρασμούς και ταλαιπωρίας υπομεμενήκαμεν και δόσεις εξόδων καταβεβλήμεθα εις τε λατομίας και κατορύξεις και χωμάτων και λίθων εκφόρησιν και φυτών και θάμνων και δένδρων εκτομήν και έκσπασιν, προς το δείμασθαι τον άγιον της υπεραγίας Θεοτόκου ναού, την τε της Λαύρας άπασαν κατασκήνωσιν...».
 |
Ο θάνατος του Νικηφόρου Φωκά (11.12.969) δίνει την ευκαιρία στους εχθρούς του Αθανασίου, που σκανδαλίστηκαν από την οικοδομική του δραστηριότητα, να τον κατηγορήσουν στον νέο αυτοκράτορα Ιωάννη Τσιμισκή πως αλλοιώνει τον χαρακτήρα του Όρους: «οικοδομάς γαρ ανήγειρε πολυτελείς και πύργους και λιμένας ενήργησεν, επιρροάς τε υδάτων κατήγαγε και ζεύγη βοών ωνήσατο και εις κόσμον ήδη το Όρος μετεποίησεν, αγρούς και καρπούς γεννήματος εποίησεν... ότι τε τους αρχαίους νόμους παρακινεί και μεταποιείται τα παλαιά έθη και όρους». Και μόνο από το περιεχόμενο της κατηγορίας διαβλέπει κανείς τις τάσεις που υπήρχαν πάντα στο Όρος. Από τη μια μεριά ο ανοργάνωτος ασκητισμός, ο αναχωρητισμός, με επικεφαλής τον περίφημο Παύλο τον Ξηροποταμηνό, και από την άλλη οι προϋποθέσεις για ένα οργονωμένο και πειθαρχημένο κοινοβιακό σύστημα.
Ο αυτοκράτορας στέλνει στο Όρος τον ηγούμενο της Μονής του Αγίου Ιωάννου του Στουδίου Ευθύμιο, ο οποίος συγκεντρώνει στον ναό του Πρωτάτου τους ηγούμενους και βάζει τις βάσεις ενός νέου τυπικού (971 ή 972) που κυρώθηκε με αυτοκρατορικό χρυσόβουλλο, του περίφημου Τράγου. Η περγαμηνή αυτή, που έχει κατασκευαστεί από δέρμα τράγου και φυλάσσεται στα αρχεία της Ιεράς Κοινότητος στις Καρυές, έχει διαστάσεις 0,3165 ´ 0,485 και είναι το παλαιότερο έγγραφο που σώζεται με αυτοκρατορική υπογραφή. Ο Αθανάσιος στηρίχθηκε στους κανόνες του Θεοδώρου του Στουδίτη και συνέταξε το τυπικό της Λαύρας, πού υπήρξε κατόπιν το υπόδειγμα της διοργανώσεως και των άλλων μονών («του οσίου και Θεοφόρου πατρός ημών και ομολογητού Θεοδώρου, ηγουμένου του Στουδίου». Ο Άγιος Αθανάσιος συμπλήρωσε το «τυπικόν» με τη «διατύπωσιν» και την «υποτύπωσιν», όπου καθορίζονται οι λειτουργίες, τα γεύματα και κάθε λεπτομέρεια λειτουργίας του κοινοβίου.
Ο Νικηφόρος Φωκάς είχε προικίσει τη Μονή της Λαύρας με μέρος από τις κρατικές προσόδους και της είχε δωρήσει πολλά μετόχια, άγια λείψανα και έργα τέχνης. Μετά τη δολοφονία όμως του αυτοκράτορα από τους ανθρώπους του Ιωάννη Τσιμισκή, ο Αθανάσιος δεν θέλησε πια να ξαναπάει στην Κωνσταντινούπολη, μπόρεσε όμως να εξασφαλίσει προστασία για τη Λαύρα του, στέλνοντας τον μαθητή του Ιωάννη τον Ίβηρα στον πατριώτη του νέο αυτοκράτορα Ιωάννη Τσιμισκή. Με αυτό τον τρόπο κατόρθωσε να διπλασιάσει τα εισοδήματα του μοναστηριού και να αποκτήσει αργότερα πολλά κτήματα στη Χαλκιδική και στον Άθω από τον Βασίλειο Β΄ τον Βουλγαροκτόνο. Tα κτήματα της μονής πολλαπλασιάστηκαν κατά τους επόμενους αιώνες είτε με αυτοκρατορικά χρυσόβουλλα, είτε με αφιερωτήρια ιδιωτών.
 |
Η ίδρυση και λειτουργία της Λαύρας αποτελεί σταθμό, γιατί από τότε τα ψαθοκάλυβα των αναχωρητών αντικαθιστούν οι «ευκτήριοι οίκοι». Ο όσιος Αθανάσιος επέβλεπε προσωπικά κάθε λεπτομέρεια οργανωτική της μονής και παρακολουθούσε κάθε οικοδομική δραστηριότητα. Η υπερβολική κόπωση υπήρξε μοιραία για τη ζωή του. Ανεβασμένος «επί της τεκτονικής κλίμακος» για να παρακολουθήσει την πρόοδο των εργασιών ανοικοδομήσεως του καθολικού, έπεσε μαζί με τους μαΐστορες και «εκοιμήθη» στις 5 Ιουλίου του 1000 ή 1001.
Ιδρυτής της Μονής των Ιβήρων ήταν ο Ιωάννης Τορνίκιος, μαθητής του οσίου Αθανασίου, και ο γιος του Ευθύμιος. Αυτόν τον αναχωρητή του Άθω, που εμόναζε κοντά στη Λαύρα του Αθανασίου, παλαιό στρατηγό, χρησιμοποιεί ο αυτοκράτορας Βασίλειος Β΄ σε στιγμές μεγάλης αγωνίας ως απεσταλμένο του για να ζητήσει βοήθεια από τον βασιλιά της Ιβηρίας Δαβίδ. Πραγματικά, ο Τορνίκιος κατορθώνει να πείσει τον βασιλιά της Ιβηρίας και επιστρέφει με ένα ισχυρό ιππικό, που κρίνει αποφασιστικά την τύχη της βασιλείας του κατά την περίφημη μάχη της Παγκάλειας, κοντά στο Αμόριο της Φρυγίας. Στις 24 Μαΐου του 979 κατανικήθηκε ο φοβερός επαναστάτης Βάρδας Σκληρός, και ο Ιωάννης Τορνίκιος, ως επινίκια για την αποφασιστική συμβολή του, δέχθηκε πλούσια δώρα από τα λάφυρα του στρατοπέδου του Σκληρού. Ο αυτοκράτορας Βασίλειος Β΄ όμως θέλησε να βοηθήσει ακόμη πιο πλουσιοπάροχα τον πιστό του Ίβηρα στρατηγό, τον μαθητή του οσίου Αθανασίου, και του παραχώρησε τον έπομενο χρόνο, το 980, με χρυσόβουλλο, την παλαιά Μονή Λεοντίου (τη μετέπειτα Προδρόμου) στη Θεσσαλονίκη, τη Μονή Ιωάννη Κολοβού, κοντά στην Ιερισσό και την παλαιά Λαύρα του Κλήμεντος, στον Άθω. Ακριβώς στη Λαύρα του Κλήμεντος έχτισε ο Ιωάννης την Ιερά Μονή των Ιβήρων κατά το πρότυπο του πνευματικού του πατέρα οσίου Αθανασίου, που με τις παροχές του προστάτη του, αείμνηστου αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά ανίδρυσε τη δική του Λαύρα. Στη Μονή των Ιβήρων μετά τον θάνατό του ηγούμενος εκλέχθηκε ο γιος του Ευθύμιος, τον οποίο στη συνέχεια διαδέχθηκε ο ανιψιός του Γεώργιος Βαραζβασδέ. Η βοήθεια του στρατηγού-μοναχού Ιωάννη Τορνίκιου ήταν αποφασιστική για τη νίκη του Βασιλείου εναντίον του ισχυρού Βάρδα Σκληρού. Η νίκη αυτή ουσιαστικά έδωσε τη δυνατότητα στον Βασίλειο Β΄ να στραφεί εναντίον του άλλου αποστάτη, του Σαμουήλ, που στο μεταξύ είχε επεκτείνει υπερβολικά τα όρια του πρόσκαιρου βασιλείου του απειλώντας και αυτή τη Βασιλεύουσα. Ο αγώνας του Βασιλείου υπήρξε σκληρότατος και μακροχρόνιος. Μοναχός, ύστερα από 30 χρόνια συνεχών πολέμων, κατόρθωσε να καταστείλει τη φοβερή ανταρσία των Βλάχων και να κατανικήσει τον Σαμουήλ, επιβάλλοντας σκληρές τιμωρίες στους επαναστάτες, που του έδωσαν στην ιστορία το επίθετο «Βουλγαροκτόνος». Έτσι, σε δύο μεγάλες νίκες των αυτοκρατόρων του Βυζαντίου εναντίον των εχθρών του κράτους, του Νικηφόρου Φωκά εναντίον των Σαρακηνών της Κρήτης και του Βασιλείου Β΄ εναντίον του Βάρδα Σκληρού, οφείλεται η ανίδρυση δυο από τις αρχαιότερες μονές του Αγίου Όρους, της Μεγίστης Λαύρας και της Μονής των Ιβήρων.
Τo μεγαλείο και την ομορφιά του Άθω ύμνησαν οι αρχαίοι, oι μεσαιωνικοί και οι νεώτεροι συγγραφείς. Κοσμικοί και Ιερωμένοι ομιλλώνται σε λυρικές περιγραφές της άγριας φυσικής ομορφιάς της ανατολικότερης χερσονήσου της Χαλκιδικής, που έμεινε αναλλοίωτη μέσα στους αιώνες, εξαιτίας της απόλυτης μόνωσης που της εξασφάλισε η δομή της μοναχικής πολιτείας και η ιδιαίτερη προστατευτική νομοθεσία της απόλυτης ανεξαρτησίας της. O Νικηφόρος Γρηγοράς (1360) περιγράφει τις καλλονές του Άθω ως εξής: «πανταχόθεν ρει ώσπερ εκ θησαυρών τότε εύπνουν της οσμής και το του άνθους εύχρουν, δένδρεσί τε πολυπληθέσι κομά και λειμώνας ποικίλους πλουτεί και τέρψεως πέπλος έντευθεν υφαίνεται ξένος και συμμιγής, άμα δε και θαλάσση μακρά στεφανούται πολλήν ως εκ κύκλου κομιζούση την χάριν».
Σε χρυσόβουλλο του Αλεξίου Α΄ του Κομνηνού προς τη Μονή της Λαύρας (περίπου το 1144) αναγνωρίζεται οριστικό και επιβάλλεται επίσημα η ονομασία: «εφεξής το όρος του Άθω καλείσθαι Άγιον Όρος παρά πάντων». Στο κατοπινό έγγραφα διαβάζουμε την πλήρη ονομασία: «Το Αγιώνυμον Όρος του Άθω». Ο ίδιος αυτοκράτορας αποκαλεί το Όρος «το πλέον βασιλικόν και όντως θείον μεταξύ πασών των ορέων». Ο αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β΄ ο Παλαιολόγος το ονομάζει «καταφύγιον πασών των αρετών». Ο Ιωάννης Καντακουζηνός το αποκαλεί «θείαν πολιτείαν» και «πόλιν ούρανιον». Ο Νικηφόρος Γρηγοράς γράφει για το Άγιον Όρος ότι «εξ υπαρχής η φύσις το ητοίμασεν και το διέθεσεν δια να γίνει σπουδαστήριον, ένθα καλλιεργείται η αρετή». Ο πατριάρχης Νικόλαος Γ΄ το χαρακτηρίζει ως «Θεού εύρημα προς κατοικίαν αγίων ανθρώπων». Ο πάπας Ινοκέντιος Γ΄ ονομάζει το Όρος «οίκον του Θεού και πύλην του ουρανού».
Μετά την άλωση, το Άγιον Όρος θεωρήθηκε από όλους «απροσμάχητος της ορθοδοξίας ακρόπολις», «μουσών καταφύγιον και κιβωτός Ιερών παραδόσεων». Οι καλόγεροι όμως του Αγίου Όρους τη μοναχική πολιτεία του Άθω θεωρούν ανέκαθεν αφιερωμένη στη Μητέρα του Θεού και ονομάζουν το Άγιον Όρος «κλήρον ίδιον της Θεοτόκου» και «περιβόλι της Παναγίας». Σε αυτό ακριβώς το γεγονός βασίζεται και το άβατο του Αγίου Όρους: «όρος ανεπίβατον τη γυναικεία φύσει».
13:21
Μια από τις σύγχρονες Αγιορείτικες ορθόδοξες μορφές ο Γέροντας Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός εκοιμήθη 
Από πολλούς θεωρείται σύγχρονος Άγιος που έφτιαξε μια μεγάλη συνοδεία με την ευλογία του Γέροντα Ιωσήφ του ησυχαστή.
Αδικήθηκε, συκοφαντήθηκε αλλά ποτέ δεν μίλησε και όσοι τον έζησαν κατάλαβαν ότι πρόκειται για Άγια μορφή.
Ο Γέροντας Ιωσήφ εγεννήθη την 1η Ιουλίου του 1921, στην εορτή των Αγίων Αναργύρων.
Μετά την κοίμηση του Γέροντα του, Ιωσήφ του Ησυχαστή, είχε φύγει από τη σκήτη που έμενε και είχε πάει στην Σκήτη των Αγίων Αναργύρων.
Ο άγιος Κοσμάς και ο άγιος Δαμιανός λοιπόν ήταν εκείνοι που τον προστάτευαν και εκείνοι που διάλεξαν να τον πάρουν μαζί τους ανήμερα της εορτή τους.
Η εξόδιος ακολουθία, τελέστηκε σήμερα στις 18:00 στην Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου.
ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥ Η ΜΝΗΜΗ
13:20
13:19
«Φως Χριστού»
Πέρασαν ήδη τρία χρόνια (2005-2008) από τότε που η Ορθόδοξη Ιεραποστολική Αδελφότητα «Φως Χριστού» ξεκίνησε, με τη βοήθεια του Θεού και τη φιλάνθρωπη συμπαράσταση όλων σας, το μεγάλο ιεραποστολικό και φιλανθρωπικό έργο της, ανάμεσα στα φτωχά και ορφανά παιδιά της Αφρικής. Κατά το χρονικό αυτό διάστημα χτίστηκαν:
-5 μεγάλα Ορφανοτροφεία
-1 Νοσοκομείο
-1 Εστία συσσιτίων για να τρώνε εκεί 2000 παιδιά
-1 Σχολείο
-3 Εκκλησίες
-1 μοναστήρι για ιθαγενείς μοναχές ιεραποστόλους
Για να έχουν τα Ορφανοτροφεία μας την δυνατότητα αυτοσυντήρησης, δημιουργήσαμε:
-1 εκτροφείο χοίρων, για να τρώνε πιο τακτικά τα ορφανά μας λίγο κρέας, καθώς και
-1 φάρμα από κατσικάκια και αγελάδες, για να μπορούν να πίνουν συχνά τα παιδιά μας ένα ποτήρι από το δυσεύρετο γάλα.
Όσον αφορά τον τεχνικό εξοπλισμό του χωριού της αγάπης ΦΩΣ ΧΡΙΣΤΟΥ, πραγματοποιήσαμε σημαντικές αγορές μηχανημάτων όπως: ενός αλευρόμυλου και ενός τρακτέρ με τα απαραίτητα σκαπτικά εξαρτήματά του για την καλλιέργεια της γης.
Παράλληλα με τα προαναφερθέντα έργα, ξεκίνησαν και «γεωτρήσεις» για την άντληση καθαρού και πόσιμου νερού στις γύρω περιοχές. Στο εξής, οι κάτοικοι της περιοχής της Αγίας Τριάδος, θα έχουν αμεσότερη πρόσβαση στο πολύτιμο αυτό αγαθό και δεν θα αρρωσταίνουν πλέον από την χρήση μολυσμένων υδάτων.
Σχετικά με την επιμέλεια και την επιτήρηση των ορφανών μας, αρχικά 50 ιθαγενείς γυναίκες ανέλαβαν εθελοντικά το φιλάνθρωπο μητρικό αυτό έργο. Έπειτα, μια ομάδα από αφιερωμένες ιθαγενείς κοπέλες (μοναχές και δόκιμες) ήρθαν να συμπληρώσουν το θεάρεστο αυτό έργο της φροντίδας των ορφανών μας παιδιών, καθώς και της πνευματικής διαπαιδαγώγησης τους, βοηθώντας τα να απαλλαγούν και από τις καταστροφικές παγανιστικές και μαγικές αντιλήψεις του παρελθόντος.
Μεγαλώνοντας τα ορφανά μας είναι απαραίτητο να τους δοθεί η δυνατότητα να βγάζουν το ψωμί τους τίμια και με τον ιδρώτα τους.
Για τον λόγο αυτό μέσα στις άμεσες προτεραιότητες μας είναι η ανέγερση μιας «Οικοκυρικής Σχολής για τα κορίτσια αλλά και για τα αγόρια ενός Μηχανουργείου και ενός Ξυλουργείου.
Επιπλέον, ένα δυσάρεστο γεγονός που μας έθλιψε όλους πάρα πολύ και μας αναγκάζει να επέμβουμε και να βοηθήσουμε τους φτωχούς Αφρικανούς αδελφούς μας είναι και το παρακάτω γεγονός.
Έχει παρατηρηθεί τελευταία ότι πάρα πολλές έγκυες γυναίκες πεθαίνουν πάνω στη γέννα, αφήνοντας έτσι στο δρόμο και στην ορφάνια τα παιδιά τους. Αν σκεφθεί κανείς ότι όλες τους κάνουν πάντα πολλά παιδιά (συνήθως πάνω από πέντε), τότε 10 μάνες αν πεθάνουν, αμέσως 50 περίπου παιδιά γίνονται αυτόματα ορφανά. Οι αιτίες του θανάτου είναι πολλές και ποικίλες. Ελονοσία, ηπατίτιδα, χολέρα, τύφος και AIDS είναι λίγες από τις πολλές ασθένειες που παραμονεύουν εκεί. Το πιο σημαντικό όμως πρόβλημα είναι η παντελής έλλειψη ιατρικής βοήθειας στις μάνες κατά την ώρα του τοκετού.
Αυτός είναι και ο λόγος που αποφασίσαμε να ενσωματώσουμε στο νοσοκομείο μας μια σύγχρονη κλινική, που να μπορεί να εξασφαλίζει στις μητέρες αυτές μια ασφαλή γέννα. Με αυτόν τον τρόπο και τις μητέρες σώζουμε από τον θάνατο αλλά και τον αριθμό των μελλοντικών ορφανών μειώνουμε.
Η έλλειψη όμως σταθερού ηλεκτρικού ρεύματος είναι το μεγάλο πρόβλημα για το Νοσοκομείο μας. Χωρίς αυτό, ούτε χειρουργικές επεμβάσεις μπορούν να γίνουν, αλλά ούτε και οι θερμοκοιτίδες για τα νεογέννητα μωρά μπορούν να λειτουργήσουν…
Για την επίλυση του σημαντικού αυτού προβλήματος, επιτακτική ανάγκη είναι η ηλεκτροδότηση του Νοσοκομείου μας.
Αν και το κόστος ηλεκτροδότησης του χωριού της Αγάπης ανέρχεται περίπου πάνω από 40.000 ευρώ, πιστεύουμε ότι η αγάπη όλων θα συνδράμει, ώστε σύντομα να επιλυθεί και το πρόβλημα αυτό, χαρίζοντας Ελπίδα Σωτηρίας σε όσο το δυνατόν περισσότερους αρρώστους, καθώς και σε πάρα πολλές έγκυες γυναίκες.
Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της Αδελφότητος: [www.foschristu.gr]
13:19
13:18
13:17
Προτού ακόμη να σβήση ο απόηχος από την κηδεία του δολοφονηθέντος Κονιτσιώτη αστυνομικού Σπυρίδωνος Θεοδώρου, ιδού, σήμερα, 17 Ιουνίου 2009, νέα δολοφονία αστυνομικού, το πρωϊ, στην καρδιά της Αθήνας.
Εκφράζω την βαθύτατη οδύνη μου και τα θερμά συλλυπητήριά μου προς την οικογένεια του θύματος, αλλά και προς την Ελληνική Αστυνομία. Δυστυχώς, η Πολιτεία συνεχίζει να κωφεύη στις εκκλήσεις μας να λάβη μέτρα για την προστασία και την περιφρούρηση του κύρους της Αστυνομίας. Κι’ ενώ η Ελλάδα βρίσκεται, για μια ακόμη φορά στην φοβερή δίνη των πυρκαϊών, η Κυβέρνηση ασχολείται με την μείωση της στρατιωτικής θητείας, δημαγωγώντας ασύστολα και αποβλέποντας στην άγρα μερικών ψήφων. Μια μόνο λέξη αρμόζει για την περίσταση : Ν Τ Ρ Ο Π Η !
Είναι καιρός να ξυπνήσουμε από την απραξία μας και να μην επιτρέψουμε να παραδοθή η Χώρα στην εγκληματική μανία των αναρχικών δολοφόνων. Το ξαναλέω προς κάθε κατεύθυνση: «Ως εδώ και μη παρέκει. Φτάνει πια».
(Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως).
13:16
«Ἐνισχύσατε τὸ αἴσθημα ἀσφαλείας τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ».
Κραυγὴ πόνου ἀλλὰ ... καὶ ἐλέγχου ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Κονίτσης μὲ ἀφορμὴ τὴν δολοφονία τοῦ Κονιτσιώτη ἀστυνομικοῦ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ.
Ὅλα ξετυλίχτηκαν αἰφνίδια ἀλλὰ καὶ τραγικά. 3η Ἀπριλίου τὰ μεσάνυχτα, κοντὰ στὸ σχολικὸ συγκρότημα Γκράβας στὴν ὁδὸ Σκιάθου στὴν Κυψέλη. Κατὰ τὴν περιπολία τῶν δὺο ἀστυνομικῶν, ποὺ μετεῖχαν στὴν νεοσύστατη «Ὁμάδα Δ΄» τῆς Ἀστυνομίας διαπιστώθηκε ἀπόπειρα κλοπῆς αὐτοκινήτου ἀπὸ ὕποπτο. Ἔτρεξαν ἐπὶ τόπου γιὰ τὴν διασφάλιση τῆς περιουσίας. Ἐνῷ ἀκινητοποίησαν τὸν δράστη παρενέβη μία γυναῖκα ἀπὸ διπλανὴ πολυκατοικία. Πάνω στὴν σύγχυση ὁ συνεργὸς τοῦ δράστη, ποὺ ἦταν κρυμμένος καὶ δὲν εἶχε γίνει ἀντιληπτὸς ἀπὸ τοὺς ἀστυνομικοὺς, ἐνήργησε ἀκαριαὶα πυροβολώντας τὸν 30χρονο Σπ. Θεοδώρου στὸν αὐχένα, ἀλλὰ καὶ τὸν 34χρονο Γ. Ἀναγνωστόπουλο στὸ κεφάλι κάτω ἀπὸ τὸ κράνος. Ἀμέσως οἱ δράστες ἅρπαξαν τὰ ὅπλα καὶ τὰ κινητὰ τηλέφωνα τῶν ἀστυνομικῶν καὶ διέφυγαν μὲ μοτοσικλέτα. Ὁ δεύτερος ἀστυνομικὸς ξέφυγε τὸν κίνδυνο. Ὁ πρῶτος, ὁ Σπύρος Θεοδώρου, καταγόμενος ἀπὸ τὴν Κόνιτσα, νοσηλεύτηκε περισσότερο ἀπὸ δὺο μῆνες σὲ κρίσιμη κατάσταση στὸ Νοσοκομεῖο «Ἐρυθρὸς Σταυρός», ὥσπου στὶς 6 Ἰουνίου 2009 ἄφησε τὴν τελευταῖα του πνοή. 
Ἡ Νεκρώσιμη Ἀκολουθία ἐψάλη χοροστατοῦντος τοῦ Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΟΥ, καὶ τὴ συνοδεία Κληρικῶν τῆς Μητροπόλεώς του. Ἡ συρροὴ τοῦ κόσμου ὑπῆρξε πάνδημη, καὶ ἡ παρουσία τῶν συναδέλφων του ἐμφανής. Τὸ τιμητικὸ ἄγημα ἀπὸ ἄνδρες τῆς Ἑλληνικῆς Ἀστυνομίας, καθὼς καὶ ἡ Μπάντα της συμπλήρωσαν μὲ τὸν δικό τους τρόπο τὸ συγκινητικὸ τῆς τελετῆς. Παρέστη ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν κ. Χρ. Μαρκογιανάκης, ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης κ. Κ. Τασούλας, ὁ Ὑφυπουργὸς ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. κ. Στ. Καλογιάννης, Βουλευτὲς, ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἀστυνομίας κ. Β. Τσιατούρας, ὁ Νομάρχης κ. Ἀλ. Καχριμάνης οἱ Δήμαρχοι Ἀθηναίων καὶ Κονίτσης μὲ τὰ Συμβούλιά τους, Στρατιωτικὲς ἀρχές κ.ἄ.. Ἐτάφη στὸ Κοιμητήριο τοῦ Ἰ. Ναοῦ τοῦ Ἁγ. Νικολάου, δίπλα ἀπὸ τοὺς τάφους τῶν παλληκαριῶν τῶν ὑπερασπιστῶν τῆς πόλεως τῆς Κονίτσης. Τὸ φέρετρό του ἐσκεπάσθη μὲ τὴν Ἑλληνικὴ Σημαία, ἀφοῦ ὑπηρέτησε τὴν Πατρίδα πιστὰ, θυσιαζόμενος ἐν ὥρᾳ καθήκοντος.
Κατὰ τὴν Ἐξόδιο Ἀκολουθία ἐκφωνήθηκαν λόγοι ἀπὸ τὸν Δήμαρχο τῆς Πόλης, καὶ ἀπὸ συναδέλφους του. Ὁ Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης, μιλῶντας πρῶτος στὸ πυκνὸ ἐκκλησίασμα εἶπε μεταξὺ ἄλλων :
« Ἄφησε χθὲς τὴν τελευταία του πνοὴ ἕνα σεμνὸ, ἀλλὰ ἡρωϊκὸ παιδὶ τῆς Κονίτσης, ὁ Ἀστυνομικὸς Σπυρίδων Θεοδώρου. Εἶχε τραυματιστεῖ βαρύτατα, ὅταν ἐκτελώντας περιπολία κάποιο βράδυ στὶς ἀρχὲς τοῦ περασμένου Ἀπριλίου δέχθηκε ἀπρόκλητα δολοφονικὴ ἐπίθεση. Ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ οἱ γονεῖς του, ἡ Ἑλληνικὴ Ἀστυνομία καὶ βέβαια οἱ ἱατροὶ στάθηκαν στὸ πλευρό του γιὰ νὰ τοῦ προσφέρουν ὅ,τι ἦταν δυνατὸν προκειμένου νὰ ξεπεράσει τὸν τραυματισμό του καὶ νὰ ἐπανέλθει στὴν οἰκογένειά του καὶ στὴν ὑπηρεσία του ὑγιής. Ὅμως «ἄλλως ἔδωξε τῷ Κυρίῳ» καὶ χθὲς ἄφησε τὴν τελευταία του πνοή.
Χθὲς κατὰ συγκυρίαν ἦταν ἡ παγκόσμια ἡμέρα γιὰ τὴν προστασία τοῦ περιβάλλοντος καὶ πολλὰ ἐλέχθησαν καὶ ἀκούστηκαν γιὰ τὸ φυσικὸ ἐννοεῖται περιβάλλον. Ὅμως μὲ τὴν προστασία τοῦ πνευματικοῦ περιβάλλοντος τὶ γίνεται ἀδελφοί ; Ποιὸς θὰ διατηρήσει ἤ ποιὸς θὰ καθαρίσει τὴν κοινωνία ἀπὸ τὴν ἀλητεία , τὴν ἀναρχία, τὴν ἀνηθικότητα καὶ τὸ ἔγκλημα ; Καὶ εἰδικεύοντας τὸ θέμα λέμε καὶ ρωτᾶμε, χωρὶς καὶ νὰ περιμένουμε πὼς κάποιοι θὰ μᾶς ἀπαντήσουν. Τοὺς Ἀστυνομικοὺς ποιὸς θὰ τοὺς προστατεύσει ἀπὸ τὴν δολοφονικὴ μανία τῶν ἀδίστακτων δολοφόνων ; Ποιός θὰ τοὺς προστατεύσει ἀπὸ τὴν χλεύη καὶ τὸν διασυρμὸ τοῦ κατευθυνόμενου πεζοδρομίου ;
Ἐδῶ τὸν περασμένο Δεκέμβριο ὑψηλόβαθμο κυβερνητικὸ στέλεχος ἔφτασε νὰ δηλώσει μέσῳ τηλεοράσεως ὅτι προτιμᾶ νὰ προπηλακίζονται οἱ ἀστυνομικοί, παρὰ νὰ ἐμποδίζονται τὰ κακοποιὰ στοιχεῖα στὸ φθοροποιὸ ἔργο τους. Ἄς καμαρώσει τὼρα τὰ ἀποτελέσματα τῆς πανάθλιας ἐκείνης τακτικῆς. Θὰ ἔπρεπε νὰ βρίσκεται σήμερα ἐδῶ γονυπετὴς στὸ τίμιο φέρετρο τοῦ Σπυρίδωνος Θεοδώρου καὶ μὲ δάκρυα νὰ ζητήσει τὴν συγγνώμη του. Ἔτσι θὰ ἔπρεπε. Ἀλλὰ δυστυχῶς σ’ αὐτὴν τὴ Χώρα, τὰ τελευταία τοὐλάχιστον χρόνια, βλέπουμε νὰ περιφρονεῖται τὸ καλὸ καὶ νὰ βραβεύεται ἡ κάθε εἴδους ἀθλιότητα.
Κύριε Ἀρχηγὲ τῆς Ἀστυνομίας νὰ μεταφέρετε στὸ τίμιο Σῶμα στὸ ὁποῖο ἐπαξίως ἡγεῖσθε ἐκτὸς ἀπὸ τὰ συλλυπητήριά μας, νὰ μεταφέρετε, καὶ ὅτι ἐδῶ στὴν ἀκριτικὴ καὶ αἱματοβαμμένη αὐτὴ Ἐπαρχία ἀγαποῦμε καὶ ἔχουμε περὶ πολλοῦ τοὺς Ἀστυνομικούς μας. Γιατὶ τοὺς θεωροῦμε παιδιὰ τοῦ λαοῦ μας, ποὺ ἐργάζονται κάτω ἀπὸ δύσκολες καὶ συχνὰ ἐπικίνδυνες συνθῆκες, ἐνῷ, ἄς τὸ ποῦμε κι’ αὐτό, οἱ ἀμοιβές τους δὲν εἶναι δὰ καὶ σημαντικές. Καὶ ἐνῷ ἐμεῖς διερχόμεθα ἥρεμα τὶς ἡμέρες καὶ τὶς νύχτες μας, οἱ Ἀστυνομικοὶ ξαγρυπνοῦν γιὰ τὴν ἀσφάλειά μας. Κι’ ἄν κατὰ καιροὺς παρουσιάζονται κάποια κρούσματα παραβατικῆς συμπεριφορᾶς ὁρισμένων, ὀλίγων πάντως, Ἀστυνομικῶν, ὅμως, ἡ συντριπτικὴ πλειονοψηφία ἔχει καὶ ἦθος καὶ γενναιότητα καὶ πνευματικὴ λεβεντιά.
Χθὲς τὸ βράδυ στὴν τελευταῖα προεκλογικὴ ὁμιλία του στὸ Πεδίον τοῦ Ἄρεως στὴν Ἀθήνα ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἀναφέρθηκε στὸ θάνατο τοῦ Σπύρου Θεοδώρου καὶ μίλησε εὐφήμως γιὰ τὴν Ἀστυνομία. Τὸν εὐχαριστοῦμε. Προσωπικῶς ὅμως, στηριζόμενος στὴ δήλωση τοῦ Πρωθυπουργοῦ καὶ χωρὶς τὸ παράπαν νὰ ἀμφισβητῶ τὶς καλές του προθέσεις, ἀλλὰ ἔχοντας πάντοτε μιὰ ἐπιφυλακτικότητα στὶς δηλώσεις τῶν πολιτικῶν, λέω πρὸς τὴν Πολιτεία. (Καὶ ἐπειδὴ ἐπληροφορήθην ὅτι εἶναι καὶ ὁ ἀξιότιμος Ἀναπληρωτὴς Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐδῶ, τὸν παρακαλῶ νὰ μεταφέρει στὴν Πολιτεία τὶς ἀπόψεις ποὺ δὲν εἶναι μόνον δικές μου, ἀλλὰ καὶ τοῦ λαοῦ τῆς ἀκριτικῆς Ἐπαρχίας). Λέμε λοιπόν στὴν Πολιτεία : Πάρτε χωρὶς ἀναβολὴ μέτρα γιὰ τὴν ἀναβάθμιση καὶ τὴν ἐξύψωση τοῦ κύρους τῆς Ἑλληνικῆς Ἀστυνομίας. Βάλτε τέρμα στὴν κακοποιὸ δράση τῶν γνωστῶν - ἀγνώστων κουκουλοφόρων, ἐνισχύσατε τὸ αἴσθημα ἀσφαλείας τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀπὸ τὴν θέση αὐτὴ ἐπαναλαμβάνω καὶ βροντοφωνάζω αὐτὸ ποὺ εἶχα πεῖ στὶς δηλώσεις μου τὸν Ἀπρίλιο, ἀμέσως μετὰ τὴν δολοφονικὴ ἐπίθεση, ποὺ ἔστειλε τελικὰ στὸν τάφο τὸ παλληκάρι μας. Ὡς ἐδῶ καὶ μὴ παρέκει. Φτάνει πιά ! Ἄς ἐλπίσουμε πὼς κάποιοι ἁρμόδιοι θὰ πράξουν ὅτι ἐπιβάλουν οἱ κρίσιμοι καὶ ἐπικίνδυνοι καιροί, τοὺς ὁποίους διερχόμεθα.
Ἐσὺ δὲ ἀγαπητέ Σπύρο, πορεύου τὴν μακαρία ὁδό, ἀφοῦ ἔπεσες ἐπάνω στὸ καθῆκον. Ἡ ἀκριτικὴ Κόνιτσα σὲ προπέμπει σήμερα σὰν ἥρωά της καὶ σὲ τοποθετεῖ πλάι στὸ ἄλλο παλληκάρι της, τὸν Σμηναγὸ Παντελῆ Γκέλη, ποὺ πρὶν ἀπὸ τρία χρόνια ἔπεσε κι’ αὐτὸς πάνω στὴν ὥρα τοῦ καθήκοντος. Οἱ γονεῖς σου ποὺ πολὺ σὲ ἀγάπησαν καὶ σοῦ συμπαραστάθηκαν σὲ ὅλο αὐτὸ τὸ μακρὺ διάστημα τῆς δοκιμασίας σου ἄς ἔχουν τὴν παρηγορίαν ὅτι τὰ τέλη σου δὲν ἦσαν μὲν ἀνώδυνα, ἦσαν ὅμως ἀνεπαίσχυντα. Ἐμεῖς προσευχόμεθα ὁ Ἅγιος Θεὸς νὰ τοὺς παρηγορεῖ καὶ νὰ τοὺς ἐνισχύει, ὅπως καὶ ὅλους τοὺς συγγενεῖς σου, τὰ ἀδέλφια σου, τοὺς γνωστοὺς καὶ τοὺς φίλους.
Καλὴν Ἀνάστασιν, ἀγαπητέ μας Σπύρο. Καλὸν Παράδεισον. Καὶ προπαντός καλὴν ἀντάμωσιν εἰς τὴν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν, τὴν ὁποῖαν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ἀδελφοί μου ἀγαπητοὶ καὶ ἐπιπόθητοι, εἴθε νὰ χαρίζει σὲ ὅλους μας. Ἀμήν».
Χ.Ἱ.Ἀμαραντινός.
13:15
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΔΡΥΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ & ΚΟΝΙΤΣΗΣ
Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 11ῃ Ἰουνίου 2009
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΑΣ,
ἔκανε τὶς ἀκόλουθες Δηλώσεις :
« Ἀπὸ τὴν ἑπομένη ἡμέρα τῶν εὐρωεκλογῶν, τὰ Μ.Μ.Ε. καὶ ὁ Τύπος μετέδιδαν συνεχῶς τὶς δηλώσεις τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης κ. Εὐαγ. Μεϊμαράκη, ὅτι ἀπὸ τὴν 1η Αὐγούστου ἡ στρατιωτικὴ θητεία μειώνεται στοὺς ἐννέα (9) μῆνες ἀπὸ δώδεκα (12) ποὺ εἶναι μέχρι τώρα.
Τελευταῖα εἶχα διαμαρτυρηθῆ ἐντόνως γιὰ τὶς ἀνάλογες δηλώσεις τοῦ ὑφυπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης κ. Κων/νου Τασούλα. Διαμαρτύρομαι καὶ πάλι. Διότι θεωρῶ τὴν ἐξαγγελία τοῦ μέτρου αὐτοῦ καθαρῶς δημαγωγική. Ἐὰν τυχὸν ἐφαρμοσθῇ, πλεῖστες ὅσες στρατιωτικὲς μονάδες, οἱ ὁποῖες ἤδη ὑπολειτουργοῦν, θὰ καταργηθοῦν. Ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος ἡ ὑπογεννητικότητα καὶ οἱ ἐγκληματικὲς ἐκτρώσεις, καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος ὁ ἐλάχιστος χρόνος τῆς θητείας, δὲν δίδουν τὴν δυνατότητα ὑπάρξεως ἱκανοῦ ἀριθμοῦ στρατιωτῶν στὰ στρατόπεδα, ποὺ κλείνουν τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο. Ἔτσι, ἡ Χώρα μένει ἀθωράκιστη.
Καὶ ναὶ μὲν οἱ ἁρμόδιοι, γιὰ νὰ διασκεδάσουν τὴν ἔντονη ἀνησυχία τῶν πολιτῶν (καί, μάλιστα, τῶν ἀκριτικῶν περιοχῶν), ἰσχυρίζονται ὅτι μὲ τὰ σύγχρονα ἠλεκτρονικὰ μέσα εἶναι ἐξασφαλισμένη ἡ φύλαξη τῶν συνόρων. Στὴν πραγματικότητα, ὅμως, πρόκειται γιὰ φληναφήματα. Αὐτὸ τὸ λέγω μετὰ λόγου γνώσεως, ἔχοντας ὑπ’ ὄψιν τὰ ἐκτεταμένα σύνορα τῆς Ἐκκλησιαστικῆς μου Ἐπαρχίας, ποὺ παρὰ τὶς φιλότιμες προσπάθειες τοῦ λαμπροῦ Διοικητοῦ καὶ τῶν ἀρίστων ἀξιωματικῶν τοῦ 583 Τ.Π. Κονίτσης, εἶναι ἐξαιρετικὰ δύσκολο, ἄν ὄχι ἀδύνατο, νὰ προστατευθοῦν, γιὰ τὸν ἁπλούστατο λόγο ὅτι τὸ Τάγμα διαθέτει ἐλάχιστο στρατιωτικὸ δυναμικό. Ἄς σκεφθῇ κανεὶς τὶ θὰ γίνῃ ὅταν ἡ θητεία θὰ εἶναι ἐννεάμηνος ἤ, ἄν, ὅπως ἐντόνως φημολογεῖται, μειωθῇ ἔτι περαιτέρω καὶ γίνῃ ἑξάμηνος. Σίγουρα τὸ Τάγμα θὰ καταργηθῇ.
Ἀλλὰ τὸν ἀκριτικὸ πληθυσμὸ τὸν ἐρώτησε κανεὶς ἄν συμφωνῇ μὲ αὐτὴ τὴν ἐξωφρενικὴ ἀπόφαση ; Ἐσεῖς, οἱ λεγόμενοι «ἁρμόδιοι», μᾶς θεωρεῖτε πολῖτες «δευτέρας κατηγορίας» ;
Δημαγωγεῖτε ἀσύστολα καὶ κολακεύετε τοὺς νέους γιὰ νὰ προσπορισθῆτε, ὅπως νομίζετε, μερικὲς ψήφους, «ψαρεύοντας» σὲ θολὰ νερά ... Δὲν ἀπομένει, παρὰ νὰ καταργήσετε τελείως τὸν Στρατό! Δὲν ἔχετε, ὅμως, τὸ θάρρος νὰ καταργήσετε τὸν ἐθνοκτόνο νόμο τῶν ἐκτρώσεων καὶ νὰ δώσετε κίνητρα στὰ νέα ἀνδρόγυνα, ὥστε νὰ μὴ ἐμποδίζουν τὴν τεκνογονία...
Τὸ μέλλον, τὸ ἐγγὺς μέλλον, διαγράφεται ζοφερό. Καὶ ἡ Ἱστορία θὰ διακηρύσσῃ τὴν ἀνικανότητα καὶ τὴν ὀλέθρια τακτικὴ τῶν πολιτικῶν τοῦ 2009. Διαμαρτυρόμενος καὶ πάλι ἐντόνως, ἱκετεύω τὸν Κύριο γιὰ τὸν χιλιοπροδομένο λαό μας καὶ λέω : «Ὁ Θεὸς σώζοι τὴν Ἑλλάδα» ».
(Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως).
13:15
O νεομάρτυς Ευγένιος Ροντιόνωφ ήταν στρατιώτης στον πρώτο πόλεμο της Τσετσενίας επί επαράτου Γέλτσιν. Συνελήφθη από τσετσένους αντάρτες, βασανίστηκε,σφάχτηκε σαν αρνί και αποκεφαλίστηκε όταν αρνήθηκε να γίνει μουσουλμάνος και να πολεμήσει εναντίον της Ρωσίας, όπως είπε ο ίδιος ο δήμιος στη μητέρα του.
Αποκεφαλίστηκε το 1996 τη μέρα που γινόταν 19 ετών. Παρόλο ότι δεν μεγάλωσε σε ένα ευσεβές περιβάλλον δεν αποχωριζόταν ποτέ τον μικρό σταυρό που του είχε χαρίσει η γιαγιά του στα 11α γενέθλια του. Από αυτό τον μικρό σταυρό αναγνώρισε η μητέρα του το σώμα του που κειτόταν σε έναν ομαδικό τάφο μαζί με τρείς άλλους συστρατιώτες του. Για την γενναία άρνηση του να αποχωριστεί αυτό το σταυρό και να απαρνηθεί την πίστη στον Εσταυρωμένο εσφάγη ως αμνός στις 10/23 Μαϊου 1996. Η κομμένη κεφαλή του είχε ταφεί από τους ισλαμιστές αντάρτες σε άλλο σημείο.
Η τραγική μητέρα άρχισε να ψάχνει μόνη της για να βρεί το γιο της αμέσως μόλις έμαθε ότι ήταν αιχμάλωτος στα μέσα Φεβρουαρίου του 1996 και επι 9 συνεχείς μήνες. Πληροφορήθηκε ότι ήταν νεκρός τον Σεπτέμβριο του 1996. Τότε έβαλε υποθήκη το σπίτι της στη Μοσχα για να εξασφαλίσει χρήματα, απαραίτητα για τις συναλλαγές με τους αντάρτες και άρχισε να ψάχνει τον τόπο που ετάφη ο γιός της. Από την αρχή της αναζήτησης της ήλθε σε επαφή με τους ισλαμιστές αυτονομιστές,ταλαιπωρήθηκε πολύ και απειλήθηκε η ζωή της από μύριους κινδύνους αλλά τελικά κατάφερε να μιλήσει με τον ίδιο τον φονιά του γιου της, Ruslan Khaikhoroyev.
Αυτός της είπε ότι ο Ευγένιος είχε ευκαιρία να σώσει τη ζωή του αλλά αρνήθηκε να βγάλει τον σταυρό του και να γίνει μουσουλμάνος και ότι προσπάθησε μάλιστα να δραπετεύσει μια φορά.
Η μητέρα αρνείτο να πιστέψει ότι ο γιος της δεν ζει, ακόμα και όταν αναγνώρισε τις μπότες του κατά την εκταφή.Όταν είδε όμως τον μικρό σταυρό του στο ακέφαλο σώμα του δεν άντεξε και λιποθύμησε.
Τελικά κατάφερε καταβάλλοντας «λύτρα» να της επιτρέψουν να πάρει και να μεταφέρει τα νεκρά του Ευγένιου και των συντρόφων του στη Μόσχα όπου και έγινε η κηδεία.
Ο πατέρας του Ευγένιου πέθανε πέντε μέρες μετά την ταφή τού γιού του.
Στο βίντεο εμφανίζεται και η μητέρα του, η οποία είναι πια γνωστή σε μεγάλα τμήματα του ρωσικού λαού ως «η μητέρα του Ευγένιου».
Η απόδοση τιμής στο πρόσωπο του αυξάνεται χρόνο με τον χρόνο στην Ρωσία. Ηδη έχουν δημοσιευθεί βιβλία για την ζωή και το μαρτύριο του με την ευλογία τού μακαριστού πατριάρχου Αλεξίου του Β, υπάρχει μια εκκλησία επ ονόματι του, έχει γραφεί ακολουθία και έχουν ιστορηθεί πολλές εικόνες του, κάποιες από τις οποίες μυροβλύζουν.
13:10
13:10
ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
Α' ΦΑΣΗ 1914 -1918
Οι Νεότουρκοι είχαν αποφασίσει τον εκτουρκισμό των πάντων και την εξόντωση των Ελλήνων και των Αρμενίων και για να μην έχουν εσωτερικό αντίπαλο και για να αρπάξουν τις μεγάλες και τίμιες περιουσίες των θυμάτων τους! Έτσι στο τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Ελληνισμός του ανυπεράσπιστου Πόντου διέρχεται την Α' φάση της φρικιαστικής Γενοκτονίας του, με 257.000 θύματα!!! Καταστροφές, αρπαγές, λεηλασίες, πυρπολήσεις, σφαγές, εξοντώσεις, απαγχονισμοί, τρομοκρατία, εκτελέσεις, βιασμοί, τάγματα εργασίας, ξεριζωμοί, εξορίες.
Οι Ενβέρ και Ταλαάτ πασάς, βασική ηγετική ομάδα των Νεοτούρκων και από τα χειρότερα κτήνη που πέρασαν από γης, δε σταματούσαν με τίποτα το μακάβριο σχέδιο και έργο αντίστοιχα, της Γενοκτονίας ενός λαού, που είχε βαθιές ρίζες χιλιάδων ετών!
ΤΟ "ΖΑΛΟΓΓΟ" και η "ΑΡΑΠΙΤΣΑ" ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
Στην περιοχή της Μονής Βαζελώνος, περιφέρειας Τραπεζούντος, όπου προσπάθησαν να βρουν καταφύγιο χιλιάδες καταδιωγμένοι, 26 Ελληνίδες, ζωντανεύουν το Ζάλογγο της Ηπείρου και την Αραπίτσα της Μακεδονίας και για να μην πέσουν στα χέρια των θηρίων, πέφτουν στα νερά του ποταμού και πνίγονται!!!
Κάτι ανάλογο θα γίνει και στο Τεπέκιοϊ - όπως γράφει ο σύγχρονος Ιστορικός που τεκμηρίωσε με αδιάσειστα στοιχεία τη φοβερή ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ των ΠΟΝΤΙΩΝ, ο Καθηγητής του ΑΠΘ Κώστας Φωτιάδης - πέντε Ελληνίδες που είχαν διαλέξει οι Τούρκοι, για να αποφύγουν το βιασμό των κτηνών, έπεσαν μέσα σε αναμμένη φωτιά και κάηκαν ζωντανές!!!
Β΄ ΦΑΣΗ 1919 - 1923
Στις 19 Μαΐου 1919, ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμσούντα του Πόντου, για να συνεχίσει το έργο των Εμβέρ και Ταλαάτ - που είχαν ήδη διαφύγει στη φιλική τους Γερμανία - τη δεύτερη δηλαδή φάση της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού (υπάρχει και η Γενοκτονία των Ελλήνων της κυρίως Μικρασίας και Ιωνίας).
Λίγες ημέρες αργότερα, ανήμερα της 29ης Μαΐου, της τραγικής επετείου της Αλώσεως της Πόλης, ο Κεμάλ σε ρόλο Χίτλερ, συναντά τον ’ιχμάν του, τον τρομερό χασάπη Τοπάλ Οσμάν, που διαβεβαιώνει τον αναμορφωτή της Τουρκίας:
"Θα προσφέρω τέτοιο "θυμίαμα" στους Ρωμιούς του Πόντου, που θα πνιγούν σαν τις σφήκες στις σπηλιές".
Και πραγματικά! Το αποτέλεσμα των φρικτότερων στιγμών του ανυπεράσπιστου Πόντου, είναι η συνολική εξόντωση τουλάχιστον 353.000 Ελλήνων!!!
13:07
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Ανδρέας κάλεσε τους Έλληνες Βορειοηπειρώτες να μην στηρίξουν αλβανικά κόμματα στις αλβανικές εκλογές του Ιουνίου, αλλά να ψηφίζουν για το συμφέρον του ελληνισμού, σχολιάζοντας έτσι τις προεκλογικές συνεργασίες του ΚΕΑΔ, που δημιουργήθηκε πρωτίστως για να εκπροσωπεί την ελληνική κοινότητα. Επίσης, αναφέρθηκε στους Έλληνες πολιτικούς που φαίνεται πως έχουν ξεχάσει τη Βόρειο Ήπειρο, καθώς και τα λοιπά εθνικά θέματα, θεωρώντας τα ελάσσονος σημασίας θέματα. Άλλα χαρακτηριστικά αποσπάσματα από την ομιλία του ήταν τα εξής:
«... εμείς, όσο ζούμε και αναπνέουμε, θα αγωνιζόμαστε με τη βοήθεια του Θεού για τα δίκαια, τα δικαιώματά τους και την εθνική τους αποκατάσταση» ... Όσο κι αν κάποιοι θέλουν να σιγήσουμε, τους λέμε ότι είναι «μακρυά νυχτωμένοι» και ότι θα βροντοφωνάζουμε σε κάθε κατεύθυνση: «κάτω τα χέρια από τη Βόρειο Ήπειρο» ... Κι ενώ ο Ελληνισμός, μέσα (στη Βόρειο Ήπειρο), συνεχίζει ν' ανεβαίνει στον οδυνηρό Γολγοθά του, εδώ στην Ελλάδα, περισσεύουν τα συλλαλητήρια για τις αυξήσεις των μισθών και των επιδομάτων, για τους ξένους λαθρομετανάστες... Δεν είδαμε όμως, συγκεντρώσεις και πορείες και διαμαρτυρίες για τα εθνικά μας θέματα, και μάλιστα για το θέμα της Βορείου Ηπείρου.»
Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν η Ομοσπονδία Άνω Δρόπολης «ΟΙ ΣΕΛΛΟΙ», η Ένωση Χειμαρριωτών, τα ιδρυτικά μέλη της ΟΜΟΝΟΙΑΣ και εκ των 5 φυλακισθέντων ηγετών της κατά τις διώξεις στη δεκαετία του ΄90 κ.κ. Θ. Μπεζιάνης και Β. Παπαχρήστου, ενώ συγκλονιστικός ήταν ο χαιρετισμός του αντιπροσώπου Τύπου της ΟΜΟΝΟΙΑΣ και εκπροσώπου του προέδρου της κ. Μπολάνου.
Ηχηρή ήταν και η παρουσία της Ε.Ν.Ο.Κ., αφού τα μέλη της έδωσαν ξεχωριστό παλμό με το πανό: "ΕΛΛΑΣ είναι ΚΑΙ Η ΒΟΡ. ΗΠΕΙΡΟΣ" καθώς και με τα συνθηματά τους που αφορούσαν την Αυτονομία της Βορείου Ηπείρου, θυμίζοντας πως το Εθνικό αυτό θέμα είναι μείζονος σημασίας. Στο τραπέζι που πραγματοποιήθηκε στην Κόνιτσα πάλι οι ΕΝΟΚίτες τραγούδησαν το "Στο Νέο ΠατροΚοσμά" (τραγούδι Μητροπόλεως(Νο8)
Την επίκαιρη ομιλία του Σεβασμιωτάτου κ. Ανδρέου ακολούθησε ειρηνική πορεία μέχρι το Ηρώον της κωμοπόλεως, όπου, μετά το τρισάγιο και τον εθνικό ύμνο, ανεγνώσθη και ενεκρίθη δια βοής το ακόλουθο
Ψ Η Φ Ι Σ Μ Α
1) Διαμαρτυρόμεθα εντόνως για την άδικη καταδίκη του Δημάρχου της Χειμάρρας και Προέδρου της «ΟΜΟΝΟΙΑΣ» Βασίλη Μπολάνου.
2) Ζητούμε από την πολιτική ηγεσία της Χώρας μας να ξεκαθαρίση ποιά, επί τέλους, θεωρεί σαν Βόρειο Ήπειρο. Αν συνεχίση να αποδέχεται την αλβανική αυθαιρεσία, ότι Βόρειος Ήπειρος είναι μόνο τα 99 χωριά των Νομών Αργυροκάστρου, Δελβίνου και Αγ. Σαράντα, τότε, περιπτώσεις σαν αυτή του Μπολάνου θα συνεχίσουν να παρουσιάζωνται. Γιατί οι συμβιβασμοί και οι υποχωρήσεις βλάπτουν τα εθνικά θέματα. Σπουδαίο δε θέμα είναι και η δημιουργία Στρατιωτικών Κοιμητηρίων στην Κορυτσά και στην Χειμάρρα.
3) Ζητούμε να διασφαλισθή η περιουσία των Βορειοηπειρωτών και να μη γίνη βορά και θυσία στον βωμό της τουριστικής «αξιοποιήσεως». Καλούμε δε τους Βορειοηπειρώτες αδελφούς μας να λάβουν όλοι μέρος στις γενικές εκλογές, ώστε να έχουν δυνατή φωνή στο Αλβανικό Κοινοβούλιο, με σύνθημα να ψηφισθούν οι άριστοι, για το καλό της Βορείου Ηπείρου.
4) Συμφωνούμε απόλυτα με το αίτημα του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου να επιστραφή στην Εκκλησία η βιαίως αρπαγείσα από το άλλοτε κομμουνιστικό καθεστώς περιουσία της.
5) Θεωρούμε επιτακτική ανάγκη αφ' ενός μεν την παραμονή των συνοριακών φρουρών στην περιοχή μας, αφ' ετέρου δε την θωράκιση των συνόρων, ώστε να σταματήση η εισροή των πάσης φύσεως ναρκωτικών, η παράνομη είσοδος λαθρομεταναστών αλβανών, η εισαγωγή όπλων και η εγκληματικότητα.
6) Ζητούμε από την Ελληνική Πολιτεία, για μια ακόμη φορά, την υποβολή του Βορ/κου Ζητήματος ενώπιον των υπουργών εξωτερικών των νικητριών Δυνάμεων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, για την οριστική επίλυσή του.
7) Απαιτούμε την τακτοποίηση του ονόματος του κρατιδίου των Σκοπίων, χωρίς τον όρο «Μακεδονία». Γιατί η Μακεδονία είναι μία. Και είναι Ελληνική. Τέλος,
8) Στέλνουμε αδελφικό χαιρετισμό και προς τους δοκιμαζόμενους Κυπρίους αδελφούς. Ευχή μας ολοκάρδια, η Κύπρος να μείνη ενιαία και αδιαίρετη. Ο αγώνας μας για το μεγαλείο του Ελληνικού Έθνους συνεχίζεται, συν Θεώ, αταλάντευτος και ανυποχώρητος.
00:53
Λεηλασίες σε ελληνορθόδοξους ναούς της Βορείου Ηπείρου σημειώθηκαν τα ξημερώματα.
Τα ξημερώματα αφαιρέθηκαν δύο βημόθυρα από το ναό των Αγίων Πάντων της Χειμάρρας.
Άγνωστοι αφού διέρρηξαν την πόρτα μπήκαν στο ιστορικό προσκύνημα των Εισοδίων της Υπεραγίας Θεοτόκου στη Μπένια της Πρεμετής. Οι ιερόσυλοι αφαίρεσαν αντικείμενα μεγάλης λατρευτικής και πολιτιστικής αξίας, μεταξύ των οποίων, μία εικόνα του Αγίου Νικολάου, ξυλόγλυπτα από το Δεσποτικό κ.λπ. Ακόμη, πήραν το ξυλόγλυπτο ντουλάπι για τα ιερά σκεύη και παραβίασαν το παγκάρι.
Ο ναός αυτός αποτελεί παραδοσιακό αρχιτεκτονικό οικοδόμημα στον οικισμό της Μπένια και κτίστηκε αρχές του 18ου αιώνα.
Είναι η δεύτερη φορά που λεηλατείται το συγκεκριμένο μοναστήρι. Σύμφωνα με τις Αρχές, οι δράστες ανήκουν μάλλον σε οργανωμένο κύκλωμα αρχαιοκαπήλων.
13:51
09:16
09:02
16:05
ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ ΕΙΔΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟ
ΕΛΛΑΔΑ, Γερμανική κατοχή. Ένα σαμποτάζ της Αντίστασης κοντά στα Φιλιατρά, γίνεται αφορμή να διαταχθούν τρομερά αντίποινα, με δολοφονία των προκρίτων, αιχμαλωσία 1.500 κατοίκων, εγκλεισμός σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Γερμανία και πυρπόληση και αφανισμό των Φιλιατρών στην Πελοπόννησο!!!
Η Γερμανική Διαταγή μαθαίνεται από τον τότε Αρχιμανδρίτη Θεόδωρο Κωτσάκη που καλεί αμέσως όλους τους πιστούς σε θερμή προσευχή προς τον ’γιο Χαράλαμπο.
Το ίδιο βράδυ, ο ’Αγιος παρουσιάζεται τέσσερεις συνεχόμενες φορές στον ύπνο του σκληρού Γερμανού Διοικητή των Φιλιατρών, του Κούνστερ, που το πρωί θα εκτελούσε τη Διαταγή θανάτου, λέγοντάς του:
«’κουσε παιδί μου, τη διαταγή, που έλαβες, να μην την εκτελέσεις. Την πόλη αυτή την προστατεύω εγώ»!!!
Τρομαγμένος ο Κούνστερ, από τις απανωτές εμφανίσεις του Αγίου, ζήτησε να μιλήσει με τη Γερμανική Διοίκηση Τρίπολης, όπου ο ίδιος ο Στρατηγός τον διαβεβαίωνε ότι είχε δει και εκείνος παρομοίως τον ’γιο και έτσι αποφάσισαν να ματαιώσουν την απάνθρωπη Διαταγή!
Ο Κούνστερ αμέσως μετά, καλώντας δύο Ιερείς, άρχισε να ψάχνει στις Εκκλησίες των Φιλιατρών, προσπαθώντας να λύσει το ακατανόητο μυστήριο, ώσπου είδε μπροστά του και αναγνώρισε συγκλονισμένος την εικόνα του Αγίου Χαραλάμπους!!!
Από τότε, με το τέλος το Β Παγκοσμίου Πολέμου, έρχεται συνεχώς, σχεδόν κάθε χρόνο, ταπεινός προσκυνητής, ομολογητής της Ορθοδοξίας, στον ’γιο Χαράλαμπο Φιλιατρών, ευγνώμων, που ο ’γιος τον απέτρεψε από ένα στυγνό, ομαδικό έγκλημα και τον εφύλαξε να γυρίσει και εκείνος σώος στην πατρίδα του
14:17
11:43
15:10
πηγή:κ.Γεώργιος Έξαρχος
14:14
14:07
17:53
12:06
ΚΕΙΜΕΝΟ
Ἐκκλησίας οὐδὲν ἴσον. Ἡ Ἐκκλησία οὐδέποτε γηρᾷ, ἀεὶ δὲ ἀκμάζει.
Πόσοι ἐπολέμησαν τὴν Ἐκκλησίαν, καὶ οἱ πολεμοῦντες ἀπῶλοντο ; αὕτη δὲ ὑπὲρ τὸν οὐρανὸν ἀναβέβηκεν. Τοιοῦτον ἔχει μέγεθος ἡ Ἐκκλησία. Πολεμουμὲνη νικᾷ. Ἐπιβουλευομένη περιγίνεται. Ὑβριζομένη λαμπροτέρα καθίσταται. Δέχεται τραύματα καὶ οὐ καταπίπτει ὑπὸ τῶν ἑλκῶν · κλυδωνίζεται, ἀλλ’ οὐ καταποντίζεται · χειμάζεται, ἀλλὰ ναυάγιον οὐχ ὑπομένει· παλαίει, ἀλλ’ οὐχ ἡττᾶται · Πυκτεύει, ἀλλ’ οὐ νικᾶται.
Μὴ ἀπέχου Ἐκκλησίας · οὐδὲν γὰρ Ἐκκλησίας ἰσχυρότερον. Ἡ ἐλπίς σου ἡ Ἐκκλησία, ἡ σωτηρία σου ἡ Ἐκκλησία, ἡ καταφυγή σου ἡ Ἐκκλησία.
Τοῦ οὐρανοῦ ὑψηλοτέρα ἐστί, τῆς γῆς πλατυτέρα ἐστίν. Πύλαι ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς.
(Ὁμιλία εἰς Εὐτρόπιον).
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Τίποτε δὲν εἶναι ἴσο μὲ τὴν Ἐκκλησία. Ἡ Ἐκκλησία ποτὲ δὲν γεράζει, ἀλλὰ πάντοτε ἀκμάζει.
Πόσοι πολέμησαν τὴν Ἐκκλησία, καὶ οἱ ἐχθροὶ της χάθηκαν; Αὐτὴ ὅμως ἀνέβηκε πάνω ἀπὸ τοὺς οὐρανούς. Τέτοιο μεγαλεῖο ἔχει ἡ Ἐκκλησία. Ὅταν τὴν πολεμοῦν νικάει · ὅταν τὴν ἐπιβουλεύονται, θριαμβεύει· ὅταν τὴν βρίζουν, γίνεται λαμπρότερη. Δέχεταιτραύματα καὶ δὲν πέφτει ἀπὸ τὶς πληγές· κλυδωνίζεται, ἀλλὰ δὲν καταποντίζεται· δοκιμάζεται ἀπὸ τρικυμίες, ἀλλὰ δὲν ναυαγεῖ· παλεύει, ἀλλὰ μένει ἀήττητη· ἀγωνίζεται ἀλλὰ δὲν νικιέται.
Μὴν ἀπομακρύνεσαι ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία· τίποτα δὲν εἶναι ἰσχυρότερο ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Ἡ ἐλπίδα σου νὰ εἶναι ἡ Ἐκκλησία, ἡ σωτηρία σου νὰ εἶναι ἡ Ἐκκλησία, τὸ καταφήγειό σου νὰ εἶναι ἡ Ἐκκλησία.
Εἶναι πιὸ ψηλὴ ἀπὸ τὸν οὐρανό, εἶναι πιὸ πλατιὰ ἀπὸ τὴ γῆ. Οἱ πύλες τοῦ Ἅδη δὲν θὰ τὴν νικήσουν.
Ὅπως ἡ ΚΙΒΩΤΟΣ διέσωζε, στὰ βαθιὰ τοῦ πελάγους, ὅσους βρίσκονταν μέσα, ἔτσι καὶ ἡ Ἐκκλησία διασώζει ὅλους ὅσους περιπλανῶνται. Καὶ ἐνῷ ἡ κιβωτὸς μόνον ἔσωζε, ἡ Ἐκκλησία πολὺ περισσότερο ἐργάζεται καὶ μεταβάλλει. Εἶναι μητέρα τῶν δικῶν της παιδιῶν. Ἀκόμα καὶ ἀπὸ τὴν κιβωτὸ τοῦ Νῶε εἶναι σπουδαιότερη. Διότι ἐκεὶνη ἐλάμβανε ἄλογα καὶ φύλαγε ἄλογα. Αὐτὴ λαμβάνει ἄλογα καὶ τὰ μεταβάλλει. Εἶναι Κιβωτὸς, καὶ ἀποκρούει ὄχι τώρα τὰ νερά , ἀλλὰ τὶς συνεχεῖς ἐπαναστάσεις τῶν ἀνοήτων παθῶν.
Βάπτισμα : Εἶπε ὁ Κύριος στοὺς Ἀποστόλους : « Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγ. Πνεύματος. Ὁ πιστεύσας καὶ βαπτισθεὶς σωθήσεται, ὁ δὲ ἀπιστήσας κατακριθήσεται» (Ματθ. κη΄ 19 καὶ Μαρκ. ιστ΄ 15-16).
Χρίσμα: «τὸτε ἐπετίθουν τὰς χεῖρας ἐπ’ αὐτοὺς (οἱ Ἀπόστολοι στοὺς πιστεύοντας καὶ βαπτιζομένους) καὶ ἐλάμβανον Πνεῦμα Ἅγιον.
Ἱ. Ἐξομολόγηση: Εἶπε ὁ Κύριος στοὺς Ἀποστόλους : «Λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον · ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται» (Ἰωάννου κ΄ 22-23)
Θ. Κοινωνία: Εἶπε ὁ Κύριος στοὺς Ἀποστόλους κατὰ τὸν Μυστικὸ Δεῖπνο: «Λάβετε, φάγετε· τοῦτο ἐστι τὸ σῶμα μου, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν κλώμενον (θυσιαζόμενο) εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες· τοῦτο ἐστι τὸ Αἷμα μου τὸ τῆς Καινῆς Διαθήκης, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν καὶ πολλῶν ἐκχυνόμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν».
«Ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς».
Ἱερωσύνη: «χειροτονήσαντες, (οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι) αὐτοῖς πρεσβυτέρους κατ’ ἐκκλησίαν καὶ προσευξάμενοι μετὰ νηστειῶν παρέθεντο αὐτοὺς τῷ Κυρίῳ» (Πράξεις Ἀποστόλων ιδ΄ 23).
Γάμος: Εὐλόγησε, ἀφ’ ἑνός, ὁ Κύριος τὸν Γάμο στὴν Κανᾶ καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἔλεγε στοὺς Φαρισαίους «ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς... ὥστε οὐκέτι εἰσὶ δύο, ἀλλὰ σάρξ μία. Ὅ οὗν ὁ Θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω» (Ματθ. ιθ΄4-6).
Ἱ. Εὐχέλαιο: Τὸ ἀναφέρει ὁ Ἀπ. Ἰάκωβος στὴν Ἐπιστολή του.
«Ἀσθενεῖ τις ἐν ὑμῖν ; προσκαλεσάσθω τοὺς πρεσβυτέρους τῆς Ἐκκλησίας, καὶ προσευξάσθωσαν ἐπ’ αὐτὸν ἀλείψαντες αὐτὸν
ἐλαίῳ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου · καὶ ἡ εὐχὴ τῆς πίστεως σώσει τὸν κάμνοντα (δηλ. τὸν ἄρρωστο) , καὶ ἐγερεῖ αὐτὸν ὁ Κύριος» (Ἰακ. ε΄ 14-15)
14:41
14:41
09:14
Ο Όσιος Αθανάσιος, κατά κόσμον Αβραάμιος, γεννήθηκε στην Τραπεζούντα από εύπορους γονείς. Όταν γεννήθηκε είχε πεθάνει ο πατέρας του και γρήγορα έφυγε από τη ζωή και η μητέρα του. Την ανατροφή του ανέλαβε μια συγγενής της μητέρας του. Ο Αβραάμιος προοριζόταν για το διδασκαλικό στάδιο. Όταν όμως, σε μια επίσκεψή του στην Κωνσταντινούπολη, ο Βυζαντινός στρατηγός Ζεφινεζέρ τον παρουσίασε στον φημισμένο για τις αρετές του ηγούμενο της Μονής του Κυμινά Μιχαήλ Μαλέινο, ο Αβραάμιος αισθάνθηκε πως ο προορισμός του ήταν άλλος. Τότε συναντήθηκε για πρώτη φορά και με τον ανιψιό του Μιχαήλ, τον στρατηγό των Ανατολικών Νικηφόρο Φώκα. Ο Μιχαήλ Μαλέινος είχε γεννηθεί τo 894 και είχε καρεί μοναχός το 912. Tο 925 ίδρυσε τη Μονή του Κυμινά, στα βουνά της Βιθυνίας,. Ο Αβραάμιος ακολούθησε τον Μιχαήλ Μαλέινο στο όρος του Κυμινά, όπου και έλαβε το μοναχικό σχήμα με το όνομα Αθανάσιος. Μέσα στα τέσσερα χρόνια της παραμονής του στα βουνά της Βιθυνίας φθάνει στην κορυφή της μοναχικής άσκησης «προς το μέγα της ησυχίας στάδιον» και καταφεύγει τελικά «εν ιδιαζοντί τίνι και ησυχαστικώ τόπω», όχι μακριά από τη Μονή Κυκλησή. Την εποχή αυτή επισκέπτεται τον θείο του Μιχαήλ ο στρατηγός των Ανατολικών Νικηφόρος Φωκάς, μαζί με τον αδελφό του μάγιστρο Λέοντα, που αργότερα έλαβε τον τίτλο του «κουροπαλάτη». H ομολογία του Μιχαήλ Μαλέινου, σύμφωνα με την οποία έδωσε στον Αθανάσιο «την της χάριτος διαδοχήν», έχει προκαλέσει διαταραχή (ανάμεσα στους μοναχούς, στη σκήτη της μετανοίας του. Ο Αθανάσιος φεύγει για το Όρος, όπου ασκητεύει άγνωστος και μόνος. Εκεί πληροφορείται ότι ο μάγιστρος Λέων έχει λάβει τον τίτλο του «Μαγίστρου των Σχολών της Δύσεως». Φοβάται μήπως αποκαλυφθεί, γι' αύτο αλλάζει όνομα από Αθανάσιος σε Βαρνάβας και πηγαίνει να κρυφτεί στην περιοχή του Ζυγού, κοντά σε γέροντα ασκητή, προσποιούμενος τον αγράμματο δόκιμο. Ο Νικηφορος Φωκάς, που στο μεταξύ έχει πάρει «την αρχήν απάσης Ανατολής», προσπαθεί να ανακαλύψει τον Αθανάσιο. Υποπτεύεται ότι κρύβεται στον Άθω και γράφει στον «Κριτή του Θέματος της Θεσσαλονίκης». Αυτός, με τη σειρά του, απευθύνεται στον Πρώτο του Αγίου Όρους Στέφανο, ο οποίος, ύστερα από περιπέτειες, ανακαλύπτει τον Αθανάσιο-Βαρνάβα κατά την ετήσια σύναξη στο Πρωτάτο.
Ο μάγιστρος Λέων Φωκάς, μετά τη νίκη του εναντίον των Σκυθών νομάδων (Ούγγρων), το 958/959, πηγαίνει στον Άθω για να συναντήσει τον Αθανάσιο. Οι Αθωνίτες, που έχουν πληροφορηθεί πια για την πνευματική προσωπικότητα του Αθανασίου, αρχίζουν να συγκεντρώνονται γύρω του. Ο Αθανάσιος καταφεύγει στην άκρη του Άθω, στο ακρωτήριο Μελανά. Δεν έχει περάσει ένας χρόνος και φθάνει μήνυμα του στρατηγού Νικηφόρου Φωκά από την Κρήτη, όπου είχε εκστρατεύσει για να καταστρέψει το ορμητήριο των Αγαρηνών πειρατών. Οι Αθωνίτες συμβουλεύουν έντονα τον Αθανάσιο να βοηθήσει τον Νικηφόρο Φωκά και να φροντίσει για την απελευθέρωση τόσων αιχμαλώτων συνασκητών τους. Όταν φθάνει στην Κρήτη ο Αθανάσιος, οι Σαρακηνοί έχουν στο μεταξύ νικηθεί από τον ένδοξο στρατηγό Νικηφόρο Φωκά. Κατά το ετήσιο διάστημα της παραμονής του στο νησί, ο Νικηφόρος επαναλαμβάνει στον Αθανάσιο την επιθυμία του να μονάσει, και το παραχωρεί κάθε διευκόλυνση για να ιδρύσει ένα κατάλληλο προς της μοναχικές του πεποιθήσεις κοινόβιο.
Ο Αθανάσιος αρχίζει με μεγάλους κόπους την ανίδρυση του μοναστηρίου της Λαύρας, του τόπου της μετάνοιας του Νικηφόρου, το 961, τον χρόνο που κοιμήθηκε ο πνευματικός του πατέρας, ο μεγάλος ασκητής Μιχαήλ Μαλέινος. Στις 16 Αυγούστου 963 ο Νικηφόρος Φωκάς στέφεται αυτοκράτορας. Ο Αθανάσιος εγκαταλείπει την ανίδρυση της Λαύρας και φεύγει για την Κύπρο. Οι ικεσίες του αυτοκράτορα, η ανανέωση της ομολογίας του για την αμετάθετη απόφαση του να μονάσει και μια γενναία οικονομική βοήθεια τον πείθουν να επιστρέψει και να συνεχίσει το έργο του. Χτίζει λοιπόν γύρω από το καθολικό κελιά, μαγειρίο, τράπεζα, νοσοκομεία, ξενώνες, υδραγωγείο, μύλο. Από παντού έρχονται μοναχοί για να επανδρώσουν τη μεγάλη μονή που χτίζει ο Αθανάσιος, με επιχορήγηση του αυτοκράτορα, ο οποίος θα είναι αύριο συμμοναστής τους. Στο τυπικό της ανίδρυσης της Λαύρας ο Αθανάσιος περιγράφει τους αγώνες του για να εξημερώσει τον άγριο τόπο: «όσους δε κόπους και συντριβάς πεπόνθαμεν και πειρασμούς και ταλαιπωρίας υπομεμενήκαμεν και δόσεις εξόδων καταβεβλήμεθα εις τε λατομίας και κατορύξεις και χωμάτων και λίθων εκφόρησιν και φυτών και θάμνων και δένδρων εκτομήν και έκσπασιν, προς το δείμασθαι τον άγιον της υπεραγίας Θεοτόκου ναού, την τε της Λαύρας άπασαν κατασκήνωσιν...».
|
Ο θάνατος του Νικηφόρου Φωκά (11.12.969) δίνει την ευκαιρία στους εχθρούς του Αθανασίου, που σκανδαλίστηκαν από την οικοδομική του δραστηριότητα, να τον κατηγορήσουν στον νέο αυτοκράτορα Ιωάννη Τσιμισκή πως αλλοιώνει τον χαρακτήρα του Όρους: «οικοδομάς γαρ ανήγειρε πολυτελείς και πύργους και λιμένας ενήργησεν, επιρροάς τε υδάτων κατήγαγε και ζεύγη βοών ωνήσατο και εις κόσμον ήδη το Όρος μετεποίησεν, αγρούς και καρπούς γεννήματος εποίησεν... ότι τε τους αρχαίους νόμους παρακινεί και μεταποιείται τα παλαιά έθη και όρους». Και μόνο από το περιεχόμενο της κατηγορίας διαβλέπει κανείς τις τάσεις που υπήρχαν πάντα στο Όρος. Από τη μια μεριά ο ανοργάνωτος ασκητισμός, ο αναχωρητισμός, με επικεφαλής τον περίφημο Παύλο τον Ξηροποταμηνό, και από την άλλη οι προϋποθέσεις για ένα οργονωμένο και πειθαρχημένο κοινοβιακό σύστημα.
Ο αυτοκράτορας στέλνει στο Όρος τον ηγούμενο της Μονής του Αγίου Ιωάννου του Στουδίου Ευθύμιο, ο οποίος συγκεντρώνει στον ναό του Πρωτάτου τους ηγούμενους και βάζει τις βάσεις ενός νέου τυπικού (971 ή 972) που κυρώθηκε με αυτοκρατορικό χρυσόβουλλο, του περίφημου Τράγου. Η περγαμηνή αυτή, που έχει κατασκευαστεί από δέρμα τράγου και φυλάσσεται στα αρχεία της Ιεράς Κοινότητος στις Καρυές, έχει διαστάσεις 0,3165 ´ 0,485 και είναι το παλαιότερο έγγραφο που σώζεται με αυτοκρατορική υπογραφή. Ο Αθανάσιος στηρίχθηκε στους κανόνες του Θεοδώρου του Στουδίτη και συνέταξε το τυπικό της Λαύρας, πού υπήρξε κατόπιν το υπόδειγμα της διοργανώσεως και των άλλων μονών («του οσίου και Θεοφόρου πατρός ημών και ομολογητού Θεοδώρου, ηγουμένου του Στουδίου». Ο Άγιος Αθανάσιος συμπλήρωσε το «τυπικόν» με τη «διατύπωσιν» και την «υποτύπωσιν», όπου καθορίζονται οι λειτουργίες, τα γεύματα και κάθε λεπτομέρεια λειτουργίας του κοινοβίου.
Ο Νικηφόρος Φωκάς είχε προικίσει τη Μονή της Λαύρας με μέρος από τις κρατικές προσόδους και της είχε δωρήσει πολλά μετόχια, άγια λείψανα και έργα τέχνης. Μετά τη δολοφονία όμως του αυτοκράτορα από τους ανθρώπους του Ιωάννη Τσιμισκή, ο Αθανάσιος δεν θέλησε πια να ξαναπάει στην Κωνσταντινούπολη, μπόρεσε όμως να εξασφαλίσει προστασία για τη Λαύρα του, στέλνοντας τον μαθητή του Ιωάννη τον Ίβηρα στον πατριώτη του νέο αυτοκράτορα Ιωάννη Τσιμισκή. Με αυτό τον τρόπο κατόρθωσε να διπλασιάσει τα εισοδήματα του μοναστηριού και να αποκτήσει αργότερα πολλά κτήματα στη Χαλκιδική και στον Άθω από τον Βασίλειο Β΄ τον Βουλγαροκτόνο. Tα κτήματα της μονής πολλαπλασιάστηκαν κατά τους επόμενους αιώνες είτε με αυτοκρατορικά χρυσόβουλλα, είτε με αφιερωτήρια ιδιωτών.
|
Η ίδρυση και λειτουργία της Λαύρας αποτελεί σταθμό, γιατί από τότε τα ψαθοκάλυβα των αναχωρητών αντικαθιστούν οι «ευκτήριοι οίκοι». Ο όσιος Αθανάσιος επέβλεπε προσωπικά κάθε λεπτομέρεια οργανωτική της μονής και παρακολουθούσε κάθε οικοδομική δραστηριότητα. Η υπερβολική κόπωση υπήρξε μοιραία για τη ζωή του. Ανεβασμένος «επί της τεκτονικής κλίμακος» για να παρακολουθήσει την πρόοδο των εργασιών ανοικοδομήσεως του καθολικού, έπεσε μαζί με τους μαΐστορες και «εκοιμήθη» στις 5 Ιουλίου του 1000 ή 1001.
Ιδρυτής της Μονής των Ιβήρων ήταν ο Ιωάννης Τορνίκιος, μαθητής του οσίου Αθανασίου, και ο γιος του Ευθύμιος. Αυτόν τον αναχωρητή του Άθω, που εμόναζε κοντά στη Λαύρα του Αθανασίου, παλαιό στρατηγό, χρησιμοποιεί ο αυτοκράτορας Βασίλειος Β΄ σε στιγμές μεγάλης αγωνίας ως απεσταλμένο του για να ζητήσει βοήθεια από τον βασιλιά της Ιβηρίας Δαβίδ. Πραγματικά, ο Τορνίκιος κατορθώνει να πείσει τον βασιλιά της Ιβηρίας και επιστρέφει με ένα ισχυρό ιππικό, που κρίνει αποφασιστικά την τύχη της βασιλείας του κατά την περίφημη μάχη της Παγκάλειας, κοντά στο Αμόριο της Φρυγίας. Στις 24 Μαΐου του 979 κατανικήθηκε ο φοβερός επαναστάτης Βάρδας Σκληρός, και ο Ιωάννης Τορνίκιος, ως επινίκια για την αποφασιστική συμβολή του, δέχθηκε πλούσια δώρα από τα λάφυρα του στρατοπέδου του Σκληρού. Ο αυτοκράτορας Βασίλειος Β΄ όμως θέλησε να βοηθήσει ακόμη πιο πλουσιοπάροχα τον πιστό του Ίβηρα στρατηγό, τον μαθητή του οσίου Αθανασίου, και του παραχώρησε τον έπομενο χρόνο, το 980, με χρυσόβουλλο, την παλαιά Μονή Λεοντίου (τη μετέπειτα Προδρόμου) στη Θεσσαλονίκη, τη Μονή Ιωάννη Κολοβού, κοντά στην Ιερισσό και την παλαιά Λαύρα του Κλήμεντος, στον Άθω. Ακριβώς στη Λαύρα του Κλήμεντος έχτισε ο Ιωάννης την Ιερά Μονή των Ιβήρων κατά το πρότυπο του πνευματικού του πατέρα οσίου Αθανασίου, που με τις παροχές του προστάτη του, αείμνηστου αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά ανίδρυσε τη δική του Λαύρα. Στη Μονή των Ιβήρων μετά τον θάνατό του ηγούμενος εκλέχθηκε ο γιος του Ευθύμιος, τον οποίο στη συνέχεια διαδέχθηκε ο ανιψιός του Γεώργιος Βαραζβασδέ. Η βοήθεια του στρατηγού-μοναχού Ιωάννη Τορνίκιου ήταν αποφασιστική για τη νίκη του Βασιλείου εναντίον του ισχυρού Βάρδα Σκληρού. Η νίκη αυτή ουσιαστικά έδωσε τη δυνατότητα στον Βασίλειο Β΄ να στραφεί εναντίον του άλλου αποστάτη, του Σαμουήλ, που στο μεταξύ είχε επεκτείνει υπερβολικά τα όρια του πρόσκαιρου βασιλείου του απειλώντας και αυτή τη Βασιλεύουσα. Ο αγώνας του Βασιλείου υπήρξε σκληρότατος και μακροχρόνιος. Μοναχός, ύστερα από 30 χρόνια συνεχών πολέμων, κατόρθωσε να καταστείλει τη φοβερή ανταρσία των Βλάχων και να κατανικήσει τον Σαμουήλ, επιβάλλοντας σκληρές τιμωρίες στους επαναστάτες, που του έδωσαν στην ιστορία το επίθετο «Βουλγαροκτόνος». Έτσι, σε δύο μεγάλες νίκες των αυτοκρατόρων του Βυζαντίου εναντίον των εχθρών του κράτους, του Νικηφόρου Φωκά εναντίον των Σαρακηνών της Κρήτης και του Βασιλείου Β΄ εναντίον του Βάρδα Σκληρού, οφείλεται η ανίδρυση δυο από τις αρχαιότερες μονές του Αγίου Όρους, της Μεγίστης Λαύρας και της Μονής των Ιβήρων.
Τo μεγαλείο και την ομορφιά του Άθω ύμνησαν οι αρχαίοι, oι μεσαιωνικοί και οι νεώτεροι συγγραφείς. Κοσμικοί και Ιερωμένοι ομιλλώνται σε λυρικές περιγραφές της άγριας φυσικής ομορφιάς της ανατολικότερης χερσονήσου της Χαλκιδικής, που έμεινε αναλλοίωτη μέσα στους αιώνες, εξαιτίας της απόλυτης μόνωσης που της εξασφάλισε η δομή της μοναχικής πολιτείας και η ιδιαίτερη προστατευτική νομοθεσία της απόλυτης ανεξαρτησίας της. O Νικηφόρος Γρηγοράς (1360) περιγράφει τις καλλονές του Άθω ως εξής: «πανταχόθεν ρει ώσπερ εκ θησαυρών τότε εύπνουν της οσμής και το του άνθους εύχρουν, δένδρεσί τε πολυπληθέσι κομά και λειμώνας ποικίλους πλουτεί και τέρψεως πέπλος έντευθεν υφαίνεται ξένος και συμμιγής, άμα δε και θαλάσση μακρά στεφανούται πολλήν ως εκ κύκλου κομιζούση την χάριν».
Σε χρυσόβουλλο του Αλεξίου Α΄ του Κομνηνού προς τη Μονή της Λαύρας (περίπου το 1144) αναγνωρίζεται οριστικό και επιβάλλεται επίσημα η ονομασία: «εφεξής το όρος του Άθω καλείσθαι Άγιον Όρος παρά πάντων». Στο κατοπινό έγγραφα διαβάζουμε την πλήρη ονομασία: «Το Αγιώνυμον Όρος του Άθω». Ο ίδιος αυτοκράτορας αποκαλεί το Όρος «το πλέον βασιλικόν και όντως θείον μεταξύ πασών των ορέων». Ο αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β΄ ο Παλαιολόγος το ονομάζει «καταφύγιον πασών των αρετών». Ο Ιωάννης Καντακουζηνός το αποκαλεί «θείαν πολιτείαν» και «πόλιν ούρανιον». Ο Νικηφόρος Γρηγοράς γράφει για το Άγιον Όρος ότι «εξ υπαρχής η φύσις το ητοίμασεν και το διέθεσεν δια να γίνει σπουδαστήριον, ένθα καλλιεργείται η αρετή». Ο πατριάρχης Νικόλαος Γ΄ το χαρακτηρίζει ως «Θεού εύρημα προς κατοικίαν αγίων ανθρώπων». Ο πάπας Ινοκέντιος Γ΄ ονομάζει το Όρος «οίκον του Θεού και πύλην του ουρανού».
Μετά την άλωση, το Άγιον Όρος θεωρήθηκε από όλους «απροσμάχητος της ορθοδοξίας ακρόπολις», «μουσών καταφύγιον και κιβωτός Ιερών παραδόσεων». Οι καλόγεροι όμως του Αγίου Όρους τη μοναχική πολιτεία του Άθω θεωρούν ανέκαθεν αφιερωμένη στη Μητέρα του Θεού και ονομάζουν το Άγιον Όρος «κλήρον ίδιον της Θεοτόκου» και «περιβόλι της Παναγίας». Σε αυτό ακριβώς το γεγονός βασίζεται και το άβατο του Αγίου Όρους: «όρος ανεπίβατον τη γυναικεία φύσει».
21:01
Μια από τις σύγχρονες Αγιορείτικες ορθόδοξες μορφές ο Γέροντας Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός εκοιμήθη
Από πολλούς θεωρείται σύγχρονος Άγιος που έφτιαξε μια μεγάλη συνοδεία με την ευλογία του Γέροντα Ιωσήφ του ησυχαστή.
Αδικήθηκε, συκοφαντήθηκε αλλά ποτέ δεν μίλησε και όσοι τον έζησαν κατάλαβαν ότι πρόκειται για Άγια μορφή.
Ο Γέροντας Ιωσήφ εγεννήθη την 1η Ιουλίου του 1921, στην εορτή των Αγίων Αναργύρων.
Μετά την κοίμηση του Γέροντα του, Ιωσήφ του Ησυχαστή, είχε φύγει από τη σκήτη που έμενε και είχε πάει στην Σκήτη των Αγίων Αναργύρων.
Ο άγιος Κοσμάς και ο άγιος Δαμιανός λοιπόν ήταν εκείνοι που τον προστάτευαν και εκείνοι που διάλεξαν να τον πάρουν μαζί τους ανήμερα της εορτή τους.
Η εξόδιος ακολουθία, τελέστηκε σήμερα στις 18:00 στην Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου.
ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥ Η ΜΝΗΜΗ
14:29
22:50
«Φως Χριστού»
Πέρασαν ήδη τρία χρόνια (2005-2008) από τότε που η Ορθόδοξη Ιεραποστολική Αδελφότητα «Φως Χριστού» ξεκίνησε, με τη βοήθεια του Θεού και τη φιλάνθρωπη συμπαράσταση όλων σας, το μεγάλο ιεραποστολικό και φιλανθρωπικό έργο της, ανάμεσα στα φτωχά και ορφανά παιδιά της Αφρικής. Κατά το χρονικό αυτό διάστημα χτίστηκαν:
-5 μεγάλα Ορφανοτροφεία
-1 Νοσοκομείο
-1 Εστία συσσιτίων για να τρώνε εκεί 2000 παιδιά
-1 Σχολείο
-3 Εκκλησίες
-1 μοναστήρι για ιθαγενείς μοναχές ιεραποστόλους
Για να έχουν τα Ορφανοτροφεία μας την δυνατότητα αυτοσυντήρησης, δημιουργήσαμε:
-1 εκτροφείο χοίρων, για να τρώνε πιο τακτικά τα ορφανά μας λίγο κρέας, καθώς και
-1 φάρμα από κατσικάκια και αγελάδες, για να μπορούν να πίνουν συχνά τα παιδιά μας ένα ποτήρι από το δυσεύρετο γάλα.
Όσον αφορά τον τεχνικό εξοπλισμό του χωριού της αγάπης ΦΩΣ ΧΡΙΣΤΟΥ, πραγματοποιήσαμε σημαντικές αγορές μηχανημάτων όπως: ενός αλευρόμυλου και ενός τρακτέρ με τα απαραίτητα σκαπτικά εξαρτήματά του για την καλλιέργεια της γης.
Παράλληλα με τα προαναφερθέντα έργα, ξεκίνησαν και «γεωτρήσεις» για την άντληση καθαρού και πόσιμου νερού στις γύρω περιοχές. Στο εξής, οι κάτοικοι της περιοχής της Αγίας Τριάδος, θα έχουν αμεσότερη πρόσβαση στο πολύτιμο αυτό αγαθό και δεν θα αρρωσταίνουν πλέον από την χρήση μολυσμένων υδάτων.
Σχετικά με την επιμέλεια και την επιτήρηση των ορφανών μας, αρχικά 50 ιθαγενείς γυναίκες ανέλαβαν εθελοντικά το φιλάνθρωπο μητρικό αυτό έργο. Έπειτα, μια ομάδα από αφιερωμένες ιθαγενείς κοπέλες (μοναχές και δόκιμες) ήρθαν να συμπληρώσουν το θεάρεστο αυτό έργο της φροντίδας των ορφανών μας παιδιών, καθώς και της πνευματικής διαπαιδαγώγησης τους, βοηθώντας τα να απαλλαγούν και από τις καταστροφικές παγανιστικές και μαγικές αντιλήψεις του παρελθόντος.
Μεγαλώνοντας τα ορφανά μας είναι απαραίτητο να τους δοθεί η δυνατότητα να βγάζουν το ψωμί τους τίμια και με τον ιδρώτα τους.
Για τον λόγο αυτό μέσα στις άμεσες προτεραιότητες μας είναι η ανέγερση μιας «Οικοκυρικής Σχολής για τα κορίτσια αλλά και για τα αγόρια ενός Μηχανουργείου και ενός Ξυλουργείου.
Επιπλέον, ένα δυσάρεστο γεγονός που μας έθλιψε όλους πάρα πολύ και μας αναγκάζει να επέμβουμε και να βοηθήσουμε τους φτωχούς Αφρικανούς αδελφούς μας είναι και το παρακάτω γεγονός.
Έχει παρατηρηθεί τελευταία ότι πάρα πολλές έγκυες γυναίκες πεθαίνουν πάνω στη γέννα, αφήνοντας έτσι στο δρόμο και στην ορφάνια τα παιδιά τους. Αν σκεφθεί κανείς ότι όλες τους κάνουν πάντα πολλά παιδιά (συνήθως πάνω από πέντε), τότε 10 μάνες αν πεθάνουν, αμέσως 50 περίπου παιδιά γίνονται αυτόματα ορφανά. Οι αιτίες του θανάτου είναι πολλές και ποικίλες. Ελονοσία, ηπατίτιδα, χολέρα, τύφος και AIDS είναι λίγες από τις πολλές ασθένειες που παραμονεύουν εκεί. Το πιο σημαντικό όμως πρόβλημα είναι η παντελής έλλειψη ιατρικής βοήθειας στις μάνες κατά την ώρα του τοκετού.
Αυτός είναι και ο λόγος που αποφασίσαμε να ενσωματώσουμε στο νοσοκομείο μας μια σύγχρονη κλινική, που να μπορεί να εξασφαλίζει στις μητέρες αυτές μια ασφαλή γέννα. Με αυτόν τον τρόπο και τις μητέρες σώζουμε από τον θάνατο αλλά και τον αριθμό των μελλοντικών ορφανών μειώνουμε.
Η έλλειψη όμως σταθερού ηλεκτρικού ρεύματος είναι το μεγάλο πρόβλημα για το Νοσοκομείο μας. Χωρίς αυτό, ούτε χειρουργικές επεμβάσεις μπορούν να γίνουν, αλλά ούτε και οι θερμοκοιτίδες για τα νεογέννητα μωρά μπορούν να λειτουργήσουν…
Για την επίλυση του σημαντικού αυτού προβλήματος, επιτακτική ανάγκη είναι η ηλεκτροδότηση του Νοσοκομείου μας.
Αν και το κόστος ηλεκτροδότησης του χωριού της Αγάπης ανέρχεται περίπου πάνω από 40.000 ευρώ, πιστεύουμε ότι η αγάπη όλων θα συνδράμει, ώστε σύντομα να επιλυθεί και το πρόβλημα αυτό, χαρίζοντας Ελπίδα Σωτηρίας σε όσο το δυνατόν περισσότερους αρρώστους, καθώς και σε πάρα πολλές έγκυες γυναίκες.
Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της Αδελφότητος: [www.foschristu.gr]
19:21
09:54
16:38
Προτού ακόμη να σβήση ο απόηχος από την κηδεία του δολοφονηθέντος Κονιτσιώτη αστυνομικού Σπυρίδωνος Θεοδώρου, ιδού, σήμερα, 17 Ιουνίου 2009, νέα δολοφονία αστυνομικού, το πρωϊ, στην καρδιά της Αθήνας.
Εκφράζω την βαθύτατη οδύνη μου και τα θερμά συλλυπητήριά μου προς την οικογένεια του θύματος, αλλά και προς την Ελληνική Αστυνομία. Δυστυχώς, η Πολιτεία συνεχίζει να κωφεύη στις εκκλήσεις μας να λάβη μέτρα για την προστασία και την περιφρούρηση του κύρους της Αστυνομίας. Κι’ ενώ η Ελλάδα βρίσκεται, για μια ακόμη φορά στην φοβερή δίνη των πυρκαϊών, η Κυβέρνηση ασχολείται με την μείωση της στρατιωτικής θητείας, δημαγωγώντας ασύστολα και αποβλέποντας στην άγρα μερικών ψήφων. Μια μόνο λέξη αρμόζει για την περίσταση : Ν Τ Ρ Ο Π Η !
Είναι καιρός να ξυπνήσουμε από την απραξία μας και να μην επιτρέψουμε να παραδοθή η Χώρα στην εγκληματική μανία των αναρχικών δολοφόνων. Το ξαναλέω προς κάθε κατεύθυνση: «Ως εδώ και μη παρέκει. Φτάνει πια».
(Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως).
15:56
Ὅμως ὅταν ἀκοῦμε μὶα λέξη ὅλοι συμφωνοῦμε. Θυμίζει λίγο σιδηρόδρομο ὡς πρὸς τὸ μάκρος της, ὅμως στὰ βαγόνια της κουβαλάει πολλὲς ὡραῖες στιγμές : Κ - Α - Τ - Α (τσούφ) Σ - Κ - Η - Ν - Ω - Σ - Η !!! Θὰ μοῦ πεῖτε, τὶ κουβαλάει. Ρωτῆστε καὶ κανένα παλιὸ Κατασκηνωτή καὶ θὰ σᾶς πεῖ. 
- Ἐμένα, ἄν μὲ ρωτάτε, μὲ ἐντυπωσίασαν τὰ πρωταθλήματα. Σκάκι, πίνγκ-πόνγκ, τρέξιμο, τσουβαλοδρομίες, γερμανικό, παιχνίδι τοῦ δάσους, βόλεϋ, μπάσκετ, . Κυρίως ὅμως, ὁ τελικὸς ποδοσφαίρου μὲ τὸ φῶς τῶν προβολέων τὸ βράδυ. Μαχητικότητα, ἀγωνία, καὶ πολλὰ γκόλ. Βέβαια, ὑπῆρξαν καὶ κάποια κλάματα ἀπὸ τοὺς ἡττημένους, ἀλλὰ τὶ νὰ κάνεις, μπάλα εἶναι καὶ γυρνάει, κάποιος θὰ κερδίσει - κάποιος θὰ χάσει. Ἄσε τοὺς πανηγυρισμοὺς μὲ τὸ κύπελο στὸ τέλος !!! 
-Ὡραῖα ἦταν αὐτὰ, ἀλλὰ ἐγὼ εἶμαι ἄλλος τύπος. Μοῦ ἄρεσαν οἱ περίπατοι, οἱ ὁλοήμερες ἐκδρομὲς μακριὰ ἀπὸ τὴν κατασκήνωση, ἡ γνωριμία νέων τόπων. Ἀξέχαστες θὰ μοῦ μείνουν οἱ συγκεντρώσεις ὁμάδος μὲ θέματα σύγχρονα, νεανικοῦ ἐνδιαφέροντος. Ἤ ξεχνιέται ἡ Θεία Λειτουργία στὸ ἐκκλησάκι μας μὲ τὶς παιδικὲς φωνὲς τῶν κατασκηνωτῶν, καὶ ἡ βραδυνὴ προσευχὴ μέσα στὴν φύση, κάνοντας ἰσοκράτημα ...τὰ τριζόνια;
-Ἀλησμόνητη καὶ συγκινητικὴ ὅμως ἦταν ἡ ὥρα εἰλικρινείας τὴν τελευταία ἡμέρα. Συμφιλίωση μὲ ὅλους καὶ πρὸ πάντων μὲ τὸ Θεὸ. Τὶ νὰ σοῦ πρωτοπῶ. Δὲν προλαβαίνω νὰ στὰ πῶ ὅλα γιατὶ βιάζομαι.
- Καὶ γιατὶ τέτοια βιασύνη ;
- Μὰ γιὰ νὰ δηλώσω γιὰ τὴν Κατασκήνωση.
-Καὶ ποῦ θὰ μάθουμε γιὰ τὴν Κατασκήνωση ;
-Πολὺ ἁπλὸ. Τηλεφώνησε χωρίς καθυστέρηση:
'Γιὰ ἀγόρια :
Δημοτικοῦ καὶ Γυμνασίου στὸ τηλ. 26550-25029.Λυκείου στὸ τηλ. 26550-23506.
'Γιὰ κορίτσια :
Δημοτικοῦ καὶ Γυμνασίου στὸ τηλ. 26550-22822.
Γ΄Γυμνασίου καὶ Λυκείου στὰ τηλ. 26550-22441& 22641
Ὅσο γιὰ τὶς περιόδους λειτουργίας δῶσε προσοχή:
Α’ Περίοδος Ἀγοριῶν Δημοτικοῦ καὶ Γυμνασίου :
8-21 Ἰουλίου
Β΄Περίοδος Κοριτσιῶν Δημοτικοῦ καὶ Γυμνασίου:
27 Ἰουλίου - 4 Αὐγούστου
Γ΄Περίοδος Κοριτσιῶν Γ΄ Γυμνασίου καὶ Λυκείου:
5-8 Αὐγούστου
Δ΄Περίοδος Ἀγοριῶν Λυκείου & Φοιτητές:
3-5 Σεπτεμβρίου
12:26
«Ἐνισχύσατε τὸ αἴσθημα ἀσφαλείας τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ».
Κραυγὴ πόνου ἀλλὰ ... καὶ ἐλέγχου ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Κονίτσης μὲ ἀφορμὴ τὴν δολοφονία τοῦ Κονιτσιώτη ἀστυνομικοῦ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ.
Ὅλα ξετυλίχτηκαν αἰφνίδια ἀλλὰ καὶ τραγικά. 3η Ἀπριλίου τὰ μεσάνυχτα, κοντὰ στὸ σχολικὸ συγκρότημα Γκράβας στὴν ὁδὸ Σκιάθου στὴν Κυψέλη. Κατὰ τὴν περιπολία τῶν δὺο ἀστυνομικῶν, ποὺ μετεῖχαν στὴν νεοσύστατη «Ὁμάδα Δ΄» τῆς Ἀστυνομίας διαπιστώθηκε ἀπόπειρα κλοπῆς αὐτοκινήτου ἀπὸ ὕποπτο. Ἔτρεξαν ἐπὶ τόπου γιὰ τὴν διασφάλιση τῆς περιουσίας. Ἐνῷ ἀκινητοποίησαν τὸν δράστη παρενέβη μία γυναῖκα ἀπὸ διπλανὴ πολυκατοικία. Πάνω στὴν σύγχυση ὁ συνεργὸς τοῦ δράστη, ποὺ ἦταν κρυμμένος καὶ δὲν εἶχε γίνει ἀντιληπτὸς ἀπὸ τοὺς ἀστυνομικοὺς, ἐνήργησε ἀκαριαὶα πυροβολώντας τὸν 30χρονο Σπ. Θεοδώρου στὸν αὐχένα, ἀλλὰ καὶ τὸν 34χρονο Γ. Ἀναγνωστόπουλο στὸ κεφάλι κάτω ἀπὸ τὸ κράνος. Ἀμέσως οἱ δράστες ἅρπαξαν τὰ ὅπλα καὶ τὰ κινητὰ τηλέφωνα τῶν ἀστυνομικῶν καὶ διέφυγαν μὲ μοτοσικλέτα. Ὁ δεύτερος ἀστυνομικὸς ξέφυγε τὸν κίνδυνο. Ὁ πρῶτος, ὁ Σπύρος Θεοδώρου, καταγόμενος ἀπὸ τὴν Κόνιτσα, νοσηλεύτηκε περισσότερο ἀπὸ δὺο μῆνες σὲ κρίσιμη κατάσταση στὸ Νοσοκομεῖο «Ἐρυθρὸς Σταυρός», ὥσπου στὶς 6 Ἰουνίου 2009 ἄφησε τὴν τελευταῖα του πνοή.
Ἡ Νεκρώσιμη Ἀκολουθία ἐψάλη χοροστατοῦντος τοῦ Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΟΥ, καὶ τὴ συνοδεία Κληρικῶν τῆς Μητροπόλεώς του. Ἡ συρροὴ τοῦ κόσμου ὑπῆρξε πάνδημη, καὶ ἡ παρουσία τῶν συναδέλφων του ἐμφανής. Τὸ τιμητικὸ ἄγημα ἀπὸ ἄνδρες τῆς Ἑλληνικῆς Ἀστυνομίας, καθὼς καὶ ἡ Μπάντα της συμπλήρωσαν μὲ τὸν δικό τους τρόπο τὸ συγκινητικὸ τῆς τελετῆς. Παρέστη ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν κ. Χρ. Μαρκογιανάκης, ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης κ. Κ. Τασούλας, ὁ Ὑφυπουργὸς ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. κ. Στ. Καλογιάννης, Βουλευτὲς, ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἀστυνομίας κ. Β. Τσιατούρας, ὁ Νομάρχης κ. Ἀλ. Καχριμάνης οἱ Δήμαρχοι Ἀθηναίων καὶ Κονίτσης μὲ τὰ Συμβούλιά τους, Στρατιωτικὲς ἀρχές κ.ἄ.. Ἐτάφη στὸ Κοιμητήριο τοῦ Ἰ. Ναοῦ τοῦ Ἁγ. Νικολάου, δίπλα ἀπὸ τοὺς τάφους τῶν παλληκαριῶν τῶν ὑπερασπιστῶν τῆς πόλεως τῆς Κονίτσης. Τὸ φέρετρό του ἐσκεπάσθη μὲ τὴν Ἑλληνικὴ Σημαία, ἀφοῦ ὑπηρέτησε τὴν Πατρίδα πιστὰ, θυσιαζόμενος ἐν ὥρᾳ καθήκοντος.
Κατὰ τὴν Ἐξόδιο Ἀκολουθία ἐκφωνήθηκαν λόγοι ἀπὸ τὸν Δήμαρχο τῆς Πόλης, καὶ ἀπὸ συναδέλφους του. Ὁ Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης, μιλῶντας πρῶτος στὸ πυκνὸ ἐκκλησίασμα εἶπε μεταξὺ ἄλλων :
« Ἄφησε χθὲς τὴν τελευταία του πνοὴ ἕνα σεμνὸ, ἀλλὰ ἡρωϊκὸ παιδὶ τῆς Κονίτσης, ὁ Ἀστυνομικὸς Σπυρίδων Θεοδώρου. Εἶχε τραυματιστεῖ βαρύτατα, ὅταν ἐκτελώντας περιπολία κάποιο βράδυ στὶς ἀρχὲς τοῦ περασμένου Ἀπριλίου δέχθηκε ἀπρόκλητα δολοφονικὴ ἐπίθεση. Ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ οἱ γονεῖς του, ἡ Ἑλληνικὴ Ἀστυνομία καὶ βέβαια οἱ ἱατροὶ στάθηκαν στὸ πλευρό του γιὰ νὰ τοῦ προσφέρουν ὅ,τι ἦταν δυνατὸν προκειμένου νὰ ξεπεράσει τὸν τραυματισμό του καὶ νὰ ἐπανέλθει στὴν οἰκογένειά του καὶ στὴν ὑπηρεσία του ὑγιής. Ὅμως «ἄλλως ἔδωξε τῷ Κυρίῳ» καὶ χθὲς ἄφησε τὴν τελευταία του πνοή.
Χθὲς κατὰ συγκυρίαν ἦταν ἡ παγκόσμια ἡμέρα γιὰ τὴν προστασία τοῦ περιβάλλοντος καὶ πολλὰ ἐλέχθησαν καὶ ἀκούστηκαν γιὰ τὸ φυσικὸ ἐννοεῖται περιβάλλον. Ὅμως μὲ τὴν προστασία τοῦ πνευματικοῦ περιβάλλοντος τὶ γίνεται ἀδελφοί ; Ποιὸς θὰ διατηρήσει ἤ ποιὸς θὰ καθαρίσει τὴν κοινωνία ἀπὸ τὴν ἀλητεία , τὴν ἀναρχία, τὴν ἀνηθικότητα καὶ τὸ ἔγκλημα ; Καὶ εἰδικεύοντας τὸ θέμα λέμε καὶ ρωτᾶμε, χωρὶς καὶ νὰ περιμένουμε πὼς κάποιοι θὰ μᾶς ἀπαντήσουν. Τοὺς Ἀστυνομικοὺς ποιὸς θὰ τοὺς προστατεύσει ἀπὸ τὴν δολοφονικὴ μανία τῶν ἀδίστακτων δολοφόνων ; Ποιός θὰ τοὺς προστατεύσει ἀπὸ τὴν χλεύη καὶ τὸν διασυρμὸ τοῦ κατευθυνόμενου πεζοδρομίου ;
Ἐδῶ τὸν περασμένο Δεκέμβριο ὑψηλόβαθμο κυβερνητικὸ στέλεχος ἔφτασε νὰ δηλώσει μέσῳ τηλεοράσεως ὅτι προτιμᾶ νὰ προπηλακίζονται οἱ ἀστυνομικοί, παρὰ νὰ ἐμποδίζονται τὰ κακοποιὰ στοιχεῖα στὸ φθοροποιὸ ἔργο τους. Ἄς καμαρώσει τὼρα τὰ ἀποτελέσματα τῆς πανάθλιας ἐκείνης τακτικῆς. Θὰ ἔπρεπε νὰ βρίσκεται σήμερα ἐδῶ γονυπετὴς στὸ τίμιο φέρετρο τοῦ Σπυρίδωνος Θεοδώρου καὶ μὲ δάκρυα νὰ ζητήσει τὴν συγγνώμη του. Ἔτσι θὰ ἔπρεπε. Ἀλλὰ δυστυχῶς σ’ αὐτὴν τὴ Χώρα, τὰ τελευταία τοὐλάχιστον χρόνια, βλέπουμε νὰ περιφρονεῖται τὸ καλὸ καὶ νὰ βραβεύεται ἡ κάθε εἴδους ἀθλιότητα.
Κύριε Ἀρχηγὲ τῆς Ἀστυνομίας νὰ μεταφέρετε στὸ τίμιο Σῶμα στὸ ὁποῖο ἐπαξίως ἡγεῖσθε ἐκτὸς ἀπὸ τὰ συλλυπητήριά μας, νὰ μεταφέρετε, καὶ ὅτι ἐδῶ στὴν ἀκριτικὴ καὶ αἱματοβαμμένη αὐτὴ Ἐπαρχία ἀγαποῦμε καὶ ἔχουμε περὶ πολλοῦ τοὺς Ἀστυνομικούς μας. Γιατὶ τοὺς θεωροῦμε παιδιὰ τοῦ λαοῦ μας, ποὺ ἐργάζονται κάτω ἀπὸ δύσκολες καὶ συχνὰ ἐπικίνδυνες συνθῆκες, ἐνῷ, ἄς τὸ ποῦμε κι’ αὐτό, οἱ ἀμοιβές τους δὲν εἶναι δὰ καὶ σημαντικές. Καὶ ἐνῷ ἐμεῖς διερχόμεθα ἥρεμα τὶς ἡμέρες καὶ τὶς νύχτες μας, οἱ Ἀστυνομικοὶ ξαγρυπνοῦν γιὰ τὴν ἀσφάλειά μας. Κι’ ἄν κατὰ καιροὺς παρουσιάζονται κάποια κρούσματα παραβατικῆς συμπεριφορᾶς ὁρισμένων, ὀλίγων πάντως, Ἀστυνομικῶν, ὅμως, ἡ συντριπτικὴ πλειονοψηφία ἔχει καὶ ἦθος καὶ γενναιότητα καὶ πνευματικὴ λεβεντιά.
Χθὲς τὸ βράδυ στὴν τελευταῖα προεκλογικὴ ὁμιλία του στὸ Πεδίον τοῦ Ἄρεως στὴν Ἀθήνα ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἀναφέρθηκε στὸ θάνατο τοῦ Σπύρου Θεοδώρου καὶ μίλησε εὐφήμως γιὰ τὴν Ἀστυνομία. Τὸν εὐχαριστοῦμε. Προσωπικῶς ὅμως, στηριζόμενος στὴ δήλωση τοῦ Πρωθυπουργοῦ καὶ χωρὶς τὸ παράπαν νὰ ἀμφισβητῶ τὶς καλές του προθέσεις, ἀλλὰ ἔχοντας πάντοτε μιὰ ἐπιφυλακτικότητα στὶς δηλώσεις τῶν πολιτικῶν, λέω πρὸς τὴν Πολιτεία. (Καὶ ἐπειδὴ ἐπληροφορήθην ὅτι εἶναι καὶ ὁ ἀξιότιμος Ἀναπληρωτὴς Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐδῶ, τὸν παρακαλῶ νὰ μεταφέρει στὴν Πολιτεία τὶς ἀπόψεις ποὺ δὲν εἶναι μόνον δικές μου, ἀλλὰ καὶ τοῦ λαοῦ τῆς ἀκριτικῆς Ἐπαρχίας). Λέμε λοιπόν στὴν Πολιτεία : Πάρτε χωρὶς ἀναβολὴ μέτρα γιὰ τὴν ἀναβάθμιση καὶ τὴν ἐξύψωση τοῦ κύρους τῆς Ἑλληνικῆς Ἀστυνομίας. Βάλτε τέρμα στὴν κακοποιὸ δράση τῶν γνωστῶν - ἀγνώστων κουκουλοφόρων, ἐνισχύσατε τὸ αἴσθημα ἀσφαλείας τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀπὸ τὴν θέση αὐτὴ ἐπαναλαμβάνω καὶ βροντοφωνάζω αὐτὸ ποὺ εἶχα πεῖ στὶς δηλώσεις μου τὸν Ἀπρίλιο, ἀμέσως μετὰ τὴν δολοφονικὴ ἐπίθεση, ποὺ ἔστειλε τελικὰ στὸν τάφο τὸ παλληκάρι μας. Ὡς ἐδῶ καὶ μὴ παρέκει. Φτάνει πιά ! Ἄς ἐλπίσουμε πὼς κάποιοι ἁρμόδιοι θὰ πράξουν ὅτι ἐπιβάλουν οἱ κρίσιμοι καὶ ἐπικίνδυνοι καιροί, τοὺς ὁποίους διερχόμεθα.
Ἐσὺ δὲ ἀγαπητέ Σπύρο, πορεύου τὴν μακαρία ὁδό, ἀφοῦ ἔπεσες ἐπάνω στὸ καθῆκον. Ἡ ἀκριτικὴ Κόνιτσα σὲ προπέμπει σήμερα σὰν ἥρωά της καὶ σὲ τοποθετεῖ πλάι στὸ ἄλλο παλληκάρι της, τὸν Σμηναγὸ Παντελῆ Γκέλη, ποὺ πρὶν ἀπὸ τρία χρόνια ἔπεσε κι’ αὐτὸς πάνω στὴν ὥρα τοῦ καθήκοντος. Οἱ γονεῖς σου ποὺ πολὺ σὲ ἀγάπησαν καὶ σοῦ συμπαραστάθηκαν σὲ ὅλο αὐτὸ τὸ μακρὺ διάστημα τῆς δοκιμασίας σου ἄς ἔχουν τὴν παρηγορίαν ὅτι τὰ τέλη σου δὲν ἦσαν μὲν ἀνώδυνα, ἦσαν ὅμως ἀνεπαίσχυντα. Ἐμεῖς προσευχόμεθα ὁ Ἅγιος Θεὸς νὰ τοὺς παρηγορεῖ καὶ νὰ τοὺς ἐνισχύει, ὅπως καὶ ὅλους τοὺς συγγενεῖς σου, τὰ ἀδέλφια σου, τοὺς γνωστοὺς καὶ τοὺς φίλους.
Καλὴν Ἀνάστασιν, ἀγαπητέ μας Σπύρο. Καλὸν Παράδεισον. Καὶ προπαντός καλὴν ἀντάμωσιν εἰς τὴν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν, τὴν ὁποῖαν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ἀδελφοί μου ἀγαπητοὶ καὶ ἐπιπόθητοι, εἴθε νὰ χαρίζει σὲ ὅλους μας. Ἀμήν».
Χ.Ἱ.Ἀμαραντινός.
12:57
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΔΡΥΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ & ΚΟΝΙΤΣΗΣ
Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 11ῃ Ἰουνίου 2009
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΑΣ,
ἔκανε τὶς ἀκόλουθες Δηλώσεις :
« Ἀπὸ τὴν ἑπομένη ἡμέρα τῶν εὐρωεκλογῶν, τὰ Μ.Μ.Ε. καὶ ὁ Τύπος μετέδιδαν συνεχῶς τὶς δηλώσεις τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης κ. Εὐαγ. Μεϊμαράκη, ὅτι ἀπὸ τὴν 1η Αὐγούστου ἡ στρατιωτικὴ θητεία μειώνεται στοὺς ἐννέα (9) μῆνες ἀπὸ δώδεκα (12) ποὺ εἶναι μέχρι τώρα.
Τελευταῖα εἶχα διαμαρτυρηθῆ ἐντόνως γιὰ τὶς ἀνάλογες δηλώσεις τοῦ ὑφυπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης κ. Κων/νου Τασούλα. Διαμαρτύρομαι καὶ πάλι. Διότι θεωρῶ τὴν ἐξαγγελία τοῦ μέτρου αὐτοῦ καθαρῶς δημαγωγική. Ἐὰν τυχὸν ἐφαρμοσθῇ, πλεῖστες ὅσες στρατιωτικὲς μονάδες, οἱ ὁποῖες ἤδη ὑπολειτουργοῦν, θὰ καταργηθοῦν. Ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος ἡ ὑπογεννητικότητα καὶ οἱ ἐγκληματικὲς ἐκτρώσεις, καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος ὁ ἐλάχιστος χρόνος τῆς θητείας, δὲν δίδουν τὴν δυνατότητα ὑπάρξεως ἱκανοῦ ἀριθμοῦ στρατιωτῶν στὰ στρατόπεδα, ποὺ κλείνουν τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο. Ἔτσι, ἡ Χώρα μένει ἀθωράκιστη.
Καὶ ναὶ μὲν οἱ ἁρμόδιοι, γιὰ νὰ διασκεδάσουν τὴν ἔντονη ἀνησυχία τῶν πολιτῶν (καί, μάλιστα, τῶν ἀκριτικῶν περιοχῶν), ἰσχυρίζονται ὅτι μὲ τὰ σύγχρονα ἠλεκτρονικὰ μέσα εἶναι ἐξασφαλισμένη ἡ φύλαξη τῶν συνόρων. Στὴν πραγματικότητα, ὅμως, πρόκειται γιὰ φληναφήματα. Αὐτὸ τὸ λέγω μετὰ λόγου γνώσεως, ἔχοντας ὑπ’ ὄψιν τὰ ἐκτεταμένα σύνορα τῆς Ἐκκλησιαστικῆς μου Ἐπαρχίας, ποὺ παρὰ τὶς φιλότιμες προσπάθειες τοῦ λαμπροῦ Διοικητοῦ καὶ τῶν ἀρίστων ἀξιωματικῶν τοῦ 583 Τ.Π. Κονίτσης, εἶναι ἐξαιρετικὰ δύσκολο, ἄν ὄχι ἀδύνατο, νὰ προστατευθοῦν, γιὰ τὸν ἁπλούστατο λόγο ὅτι τὸ Τάγμα διαθέτει ἐλάχιστο στρατιωτικὸ δυναμικό. Ἄς σκεφθῇ κανεὶς τὶ θὰ γίνῃ ὅταν ἡ θητεία θὰ εἶναι ἐννεάμηνος ἤ, ἄν, ὅπως ἐντόνως φημολογεῖται, μειωθῇ ἔτι περαιτέρω καὶ γίνῃ ἑξάμηνος. Σίγουρα τὸ Τάγμα θὰ καταργηθῇ.
Ἀλλὰ τὸν ἀκριτικὸ πληθυσμὸ τὸν ἐρώτησε κανεὶς ἄν συμφωνῇ μὲ αὐτὴ τὴν ἐξωφρενικὴ ἀπόφαση ; Ἐσεῖς, οἱ λεγόμενοι «ἁρμόδιοι», μᾶς θεωρεῖτε πολῖτες «δευτέρας κατηγορίας» ;
Δημαγωγεῖτε ἀσύστολα καὶ κολακεύετε τοὺς νέους γιὰ νὰ προσπορισθῆτε, ὅπως νομίζετε, μερικὲς ψήφους, «ψαρεύοντας» σὲ θολὰ νερά ... Δὲν ἀπομένει, παρὰ νὰ καταργήσετε τελείως τὸν Στρατό! Δὲν ἔχετε, ὅμως, τὸ θάρρος νὰ καταργήσετε τὸν ἐθνοκτόνο νόμο τῶν ἐκτρώσεων καὶ νὰ δώσετε κίνητρα στὰ νέα ἀνδρόγυνα, ὥστε νὰ μὴ ἐμποδίζουν τὴν τεκνογονία...
Τὸ μέλλον, τὸ ἐγγὺς μέλλον, διαγράφεται ζοφερό. Καὶ ἡ Ἱστορία θὰ διακηρύσσῃ τὴν ἀνικανότητα καὶ τὴν ὀλέθρια τακτικὴ τῶν πολιτικῶν τοῦ 2009. Διαμαρτυρόμενος καὶ πάλι ἐντόνως, ἱκετεύω τὸν Κύριο γιὰ τὸν χιλιοπροδομένο λαό μας καὶ λέω : «Ὁ Θεὸς σώζοι τὴν Ἑλλάδα» ».
(Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως).
16:22
O νεομάρτυς Ευγένιος Ροντιόνωφ ήταν στρατιώτης στον πρώτο πόλεμο της Τσετσενίας επί επαράτου Γέλτσιν. Συνελήφθη από τσετσένους αντάρτες, βασανίστηκε,σφάχτηκε σαν αρνί και αποκεφαλίστηκε όταν αρνήθηκε να γίνει μουσουλμάνος και να πολεμήσει εναντίον της Ρωσίας, όπως είπε ο ίδιος ο δήμιος στη μητέρα του.
Αποκεφαλίστηκε το 1996 τη μέρα που γινόταν 19 ετών. Παρόλο ότι δεν μεγάλωσε σε ένα ευσεβές περιβάλλον δεν αποχωριζόταν ποτέ τον μικρό σταυρό που του είχε χαρίσει η γιαγιά του στα 11α γενέθλια του. Από αυτό τον μικρό σταυρό αναγνώρισε η μητέρα του το σώμα του που κειτόταν σε έναν ομαδικό τάφο μαζί με τρείς άλλους συστρατιώτες του. Για την γενναία άρνηση του να αποχωριστεί αυτό το σταυρό και να απαρνηθεί την πίστη στον Εσταυρωμένο εσφάγη ως αμνός στις 10/23 Μαϊου 1996. Η κομμένη κεφαλή του είχε ταφεί από τους ισλαμιστές αντάρτες σε άλλο σημείο.
Η τραγική μητέρα άρχισε να ψάχνει μόνη της για να βρεί το γιο της αμέσως μόλις έμαθε ότι ήταν αιχμάλωτος στα μέσα Φεβρουαρίου του 1996 και επι 9 συνεχείς μήνες. Πληροφορήθηκε ότι ήταν νεκρός τον Σεπτέμβριο του 1996. Τότε έβαλε υποθήκη το σπίτι της στη Μοσχα για να εξασφαλίσει χρήματα, απαραίτητα για τις συναλλαγές με τους αντάρτες και άρχισε να ψάχνει τον τόπο που ετάφη ο γιός της. Από την αρχή της αναζήτησης της ήλθε σε επαφή με τους ισλαμιστές αυτονομιστές,ταλαιπωρήθηκε πολύ και απειλήθηκε η ζωή της από μύριους κινδύνους αλλά τελικά κατάφερε να μιλήσει με τον ίδιο τον φονιά του γιου της, Ruslan Khaikhoroyev.
Αυτός της είπε ότι ο Ευγένιος είχε ευκαιρία να σώσει τη ζωή του αλλά αρνήθηκε να βγάλει τον σταυρό του και να γίνει μουσουλμάνος και ότι προσπάθησε μάλιστα να δραπετεύσει μια φορά.
Η μητέρα αρνείτο να πιστέψει ότι ο γιος της δεν ζει, ακόμα και όταν αναγνώρισε τις μπότες του κατά την εκταφή.Όταν είδε όμως τον μικρό σταυρό του στο ακέφαλο σώμα του δεν άντεξε και λιποθύμησε.
Τελικά κατάφερε καταβάλλοντας «λύτρα» να της επιτρέψουν να πάρει και να μεταφέρει τα νεκρά του Ευγένιου και των συντρόφων του στη Μόσχα όπου και έγινε η κηδεία.
Ο πατέρας του Ευγένιου πέθανε πέντε μέρες μετά την ταφή τού γιού του.
Στο βίντεο εμφανίζεται και η μητέρα του, η οποία είναι πια γνωστή σε μεγάλα τμήματα του ρωσικού λαού ως «η μητέρα του Ευγένιου».
Η απόδοση τιμής στο πρόσωπο του αυξάνεται χρόνο με τον χρόνο στην Ρωσία. Ηδη έχουν δημοσιευθεί βιβλία για την ζωή και το μαρτύριο του με την ευλογία τού μακαριστού πατριάρχου Αλεξίου του Β, υπάρχει μια εκκλησία επ ονόματι του, έχει γραφεί ακολουθία και έχουν ιστορηθεί πολλές εικόνες του, κάποιες από τις οποίες μυροβλύζουν.
16:09
15:53
ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
Α' ΦΑΣΗ 1914 -1918
Οι Νεότουρκοι είχαν αποφασίσει τον εκτουρκισμό των πάντων και την εξόντωση των Ελλήνων και των Αρμενίων και για να μην έχουν εσωτερικό αντίπαλο και για να αρπάξουν τις μεγάλες και τίμιες περιουσίες των θυμάτων τους! Έτσι στο τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Ελληνισμός του ανυπεράσπιστου Πόντου διέρχεται την Α' φάση της φρικιαστικής Γενοκτονίας του, με 257.000 θύματα!!! Καταστροφές, αρπαγές, λεηλασίες, πυρπολήσεις, σφαγές, εξοντώσεις, απαγχονισμοί, τρομοκρατία, εκτελέσεις, βιασμοί, τάγματα εργασίας, ξεριζωμοί, εξορίες.
Οι Ενβέρ και Ταλαάτ πασάς, βασική ηγετική ομάδα των Νεοτούρκων και από τα χειρότερα κτήνη που πέρασαν από γης, δε σταματούσαν με τίποτα το μακάβριο σχέδιο και έργο αντίστοιχα, της Γενοκτονίας ενός λαού, που είχε βαθιές ρίζες χιλιάδων ετών!
ΤΟ "ΖΑΛΟΓΓΟ" και η "ΑΡΑΠΙΤΣΑ" ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
Στην περιοχή της Μονής Βαζελώνος, περιφέρειας Τραπεζούντος, όπου προσπάθησαν να βρουν καταφύγιο χιλιάδες καταδιωγμένοι, 26 Ελληνίδες, ζωντανεύουν το Ζάλογγο της Ηπείρου και την Αραπίτσα της Μακεδονίας και για να μην πέσουν στα χέρια των θηρίων, πέφτουν στα νερά του ποταμού και πνίγονται!!!
Κάτι ανάλογο θα γίνει και στο Τεπέκιοϊ - όπως γράφει ο σύγχρονος Ιστορικός που τεκμηρίωσε με αδιάσειστα στοιχεία τη φοβερή ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ των ΠΟΝΤΙΩΝ, ο Καθηγητής του ΑΠΘ Κώστας Φωτιάδης - πέντε Ελληνίδες που είχαν διαλέξει οι Τούρκοι, για να αποφύγουν το βιασμό των κτηνών, έπεσαν μέσα σε αναμμένη φωτιά και κάηκαν ζωντανές!!!
Β΄ ΦΑΣΗ 1919 - 1923
Στις 19 Μαΐου 1919, ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμσούντα του Πόντου, για να συνεχίσει το έργο των Εμβέρ και Ταλαάτ - που είχαν ήδη διαφύγει στη φιλική τους Γερμανία - τη δεύτερη δηλαδή φάση της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού (υπάρχει και η Γενοκτονία των Ελλήνων της κυρίως Μικρασίας και Ιωνίας).
Λίγες ημέρες αργότερα, ανήμερα της 29ης Μαΐου, της τραγικής επετείου της Αλώσεως της Πόλης, ο Κεμάλ σε ρόλο Χίτλερ, συναντά τον ’ιχμάν του, τον τρομερό χασάπη Τοπάλ Οσμάν, που διαβεβαιώνει τον αναμορφωτή της Τουρκίας:
"Θα προσφέρω τέτοιο "θυμίαμα" στους Ρωμιούς του Πόντου, που θα πνιγούν σαν τις σφήκες στις σπηλιές".
Και πραγματικά! Το αποτέλεσμα των φρικτότερων στιγμών του ανυπεράσπιστου Πόντου, είναι η συνολική εξόντωση τουλάχιστον 353.000 Ελλήνων!!!
10:50
Πραγματοποιήθηκαν την 17η Μαΐου 2009 στο Δελβινάκι οι εκδηλώσεις που διοργάνωσε και φέτος η Ι.Μ. Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης για την 95η επέτειο της επιτυχούς λήξης του αυτονομιακού αγώνα των Βορειοηπειρωτών και της υπογραφής του πρωτοκόλλου της Κέρκυρας που κατοχυρώνει την αυτονομία της Βορείου Ηπείρου και παραμένει σε ισχύ μέχρι σήμερα (παρόλο που δεν εφαρμόζεται από την Αλβανία). Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Ανδρέας κάλεσε τους Έλληνες Βορειοηπειρώτες να μην στηρίξουν αλβανικά κόμματα στις αλβανικές εκλογές του Ιουνίου, αλλά να ψηφίζουν για το συμφέρον του ελληνισμού, σχολιάζοντας έτσι τις προεκλογικές συνεργασίες του ΚΕΑΔ, που δημιουργήθηκε πρωτίστως για να εκπροσωπεί την ελληνική κοινότητα. Επίσης, αναφέρθηκε στους Έλληνες πολιτικούς που φαίνεται πως έχουν ξεχάσει τη Βόρειο Ήπειρο, καθώς και τα λοιπά εθνικά θέματα, θεωρώντας τα ελάσσονος σημασίας θέματα. Άλλα χαρακτηριστικά αποσπάσματα από την ομιλία του ήταν τα εξής:
«... εμείς, όσο ζούμε και αναπνέουμε, θα αγωνιζόμαστε με τη βοήθεια του Θεού για τα δίκαια, τα δικαιώματά τους και την εθνική τους αποκατάσταση» ... Όσο κι αν κάποιοι θέλουν να σιγήσουμε, τους λέμε ότι είναι «μακρυά νυχτωμένοι» και ότι θα βροντοφωνάζουμε σε κάθε κατεύθυνση: «κάτω τα χέρια από τη Βόρειο Ήπειρο» ... Κι ενώ ο Ελληνισμός, μέσα (στη Βόρειο Ήπειρο), συνεχίζει ν' ανεβαίνει στον οδυνηρό Γολγοθά του, εδώ στην Ελλάδα, περισσεύουν τα συλλαλητήρια για τις αυξήσεις των μισθών και των επιδομάτων, για τους ξένους λαθρομετανάστες... Δεν είδαμε όμως, συγκεντρώσεις και πορείες και διαμαρτυρίες για τα εθνικά μας θέματα, και μάλιστα για το θέμα της Βορείου Ηπείρου.»
Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν η Ομοσπονδία Άνω Δρόπολης «ΟΙ ΣΕΛΛΟΙ», η Ένωση Χειμαρριωτών, τα ιδρυτικά μέλη της ΟΜΟΝΟΙΑΣ και εκ των 5 φυλακισθέντων ηγετών της κατά τις διώξεις στη δεκαετία του ΄90 κ.κ. Θ. Μπεζιάνης και Β. Παπαχρήστου, ενώ συγκλονιστικός ήταν ο χαιρετισμός του αντιπροσώπου Τύπου της ΟΜΟΝΟΙΑΣ και εκπροσώπου του προέδρου της κ. Μπολάνου.
Ηχηρή ήταν και η παρουσία της Ε.Ν.Ο.Κ., αφού τα μέλη της έδωσαν ξεχωριστό παλμό με το πανό: "ΕΛΛΑΣ είναι ΚΑΙ Η ΒΟΡ. ΗΠΕΙΡΟΣ" καθώς και με τα συνθηματά τους που αφορούσαν την Αυτονομία της Βορείου Ηπείρου, θυμίζοντας πως το Εθνικό αυτό θέμα είναι μείζονος σημασίας. Στο τραπέζι που πραγματοποιήθηκε στην Κόνιτσα πάλι οι ΕΝΟΚίτες τραγούδησαν το "Στο Νέο ΠατροΚοσμά" (τραγούδι Μητροπόλεως(Νο8)
Την επίκαιρη ομιλία του Σεβασμιωτάτου κ. Ανδρέου ακολούθησε ειρηνική πορεία μέχρι το Ηρώον της κωμοπόλεως, όπου, μετά το τρισάγιο και τον εθνικό ύμνο, ανεγνώσθη και ενεκρίθη δια βοής το ακόλουθο
Ψ Η Φ Ι Σ Μ Α
1) Διαμαρτυρόμεθα εντόνως για την άδικη καταδίκη του Δημάρχου της Χειμάρρας και Προέδρου της «ΟΜΟΝΟΙΑΣ» Βασίλη Μπολάνου.
2) Ζητούμε από την πολιτική ηγεσία της Χώρας μας να ξεκαθαρίση ποιά, επί τέλους, θεωρεί σαν Βόρειο Ήπειρο. Αν συνεχίση να αποδέχεται την αλβανική αυθαιρεσία, ότι Βόρειος Ήπειρος είναι μόνο τα 99 χωριά των Νομών Αργυροκάστρου, Δελβίνου και Αγ. Σαράντα, τότε, περιπτώσεις σαν αυτή του Μπολάνου θα συνεχίσουν να παρουσιάζωνται. Γιατί οι συμβιβασμοί και οι υποχωρήσεις βλάπτουν τα εθνικά θέματα. Σπουδαίο δε θέμα είναι και η δημιουργία Στρατιωτικών Κοιμητηρίων στην Κορυτσά και στην Χειμάρρα.
3) Ζητούμε να διασφαλισθή η περιουσία των Βορειοηπειρωτών και να μη γίνη βορά και θυσία στον βωμό της τουριστικής «αξιοποιήσεως». Καλούμε δε τους Βορειοηπειρώτες αδελφούς μας να λάβουν όλοι μέρος στις γενικές εκλογές, ώστε να έχουν δυνατή φωνή στο Αλβανικό Κοινοβούλιο, με σύνθημα να ψηφισθούν οι άριστοι, για το καλό της Βορείου Ηπείρου.
4) Συμφωνούμε απόλυτα με το αίτημα του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου να επιστραφή στην Εκκλησία η βιαίως αρπαγείσα από το άλλοτε κομμουνιστικό καθεστώς περιουσία της.
5) Θεωρούμε επιτακτική ανάγκη αφ' ενός μεν την παραμονή των συνοριακών φρουρών στην περιοχή μας, αφ' ετέρου δε την θωράκιση των συνόρων, ώστε να σταματήση η εισροή των πάσης φύσεως ναρκωτικών, η παράνομη είσοδος λαθρομεταναστών αλβανών, η εισαγωγή όπλων και η εγκληματικότητα.
6) Ζητούμε από την Ελληνική Πολιτεία, για μια ακόμη φορά, την υποβολή του Βορ/κου Ζητήματος ενώπιον των υπουργών εξωτερικών των νικητριών Δυνάμεων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, για την οριστική επίλυσή του.
7) Απαιτούμε την τακτοποίηση του ονόματος του κρατιδίου των Σκοπίων, χωρίς τον όρο «Μακεδονία». Γιατί η Μακεδονία είναι μία. Και είναι Ελληνική. Τέλος,
8) Στέλνουμε αδελφικό χαιρετισμό και προς τους δοκιμαζόμενους Κυπρίους αδελφούς. Ευχή μας ολοκάρδια, η Κύπρος να μείνη ενιαία και αδιαίρετη. Ο αγώνας μας για το μεγαλείο του Ελληνικού Έθνους συνεχίζεται, συν Θεώ, αταλάντευτος και ανυποχώρητος.
Φωτογραφίες από την εκδήλωση δείτε εδώ: http://foto-enok.blogspot.com
23:05
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΔΡYΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ,ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ & ΚΟΝΙΤΣΗΣ
Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 4ῃ Μαΐου 2009
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 131η
ΘΕΜΑ: Ἀπὸ τὸν Αὐτονομιακὸ Ἀγῶνα στὸ Πρωτόκολλο τῆς Κερκύρας.
Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !
-Α-
Ὁ ξεσηκωμὸς τῶν Βορειοηπειρωτῶν ἐνάντια στὴν ἀδικία τῶν "Μεγάλων Δυνάμεων" τοῦ 1914, εἶχε σὰν ἀποτέλεσμα τὴν κήρυξη, στὶς 17 Φεβρουαρίου 1914, τοῦ Αὐτονομιακοῦ Ἀγῶνος τῆς Βορείου Ἠπείρου, στὸ Ἀργυρόκαστρο. "Ἐλευθερία ἤ θάνατος" ἦταν τὸ σύνθημα τῶν γενναίων καὶ ἀπαράμιλλων σὲ ἡρωϊσμὸ ἀγωνιστῶν ἐκείνης τῆς θρυλικῆς ἐποποιΐας. Γιατί, πραγματικά, εἶναι μυριάκις προτιμότερο νὰ πεθαίνῃ κανείς, ἀγωνιζόμενος γιὰ τὴν ἐλευθερία του, παρὰ νὰ ζῇ τὴν ἄσχημη ζωὴ τῆς δουλείας.
Καὶ δὲν ἦταν λίγα τὰ χρόνια τῆς δουλείας τῶν Βορειοηπειρωτῶν. Πεντακόσια ὁλόκληρα χρόνια εἶχαν δοκιμάσει τὴν βάρβαρη τουρκικὴ σκλαβιά. Κι' ἄν ὁ Θεὸς δὲν ἔστελνε τὸν Ἅγιο Κοσμᾶ τὸν Αἰτωλὸ νὰ ἐνισχύσῃ καὶ νὰ τονώσῃ μὲ τὰ φλογερὰ κηρύγματά του τοὺς ραγιάδες, ἴσως οἱ περισσότεροι Βορειοηπειρῶτες, ἄν ὄχι ὅλοι, θὰ εἶχαν ἐξισλαμισθεῖ καί, βέβαια, θὰ εἶχαν χάσει καὶ τὴν ἐθνική τους ταυτότητα. Εἶναι βασικὸ δίδαγμα τῆς Ἱστορίας, πὼς ὅταν ὁ Ἕλληνας χάσῃ τὸν Χριστό, τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν πίστη του, ἀργὰ ἤ γρήγορα θὰ χάσῃ καὶ τὴν ἐθνική του συνείδηση.
-Β-
Ἔτσι, ὅταν οἱ "Μεγάλες Δυνάμεις" ἐκείνης τῆς ἐποχῆς προσάρτησαν βίαια καὶ ἐτσιθελικὰ τὸ βόρειο τμῆμα τῆς ἑνιαίας Ἠπείρου στὴν Ἀλβανία, ποὺ τὴν δημιούργησαν ἐκ τοῦ μηδενός, οἱ Βορειοηπειρῶτες δὲν μποροῦσαν καὶ δὲν ἔστεργαν μὲ κανένα τρόπο νὰ τὸ παραδεχθοῦν. Γιατὶ ἤξεραν τὸν μισελληνισμὸ καὶ τὴν σκληρότητα τῶν Ἀλβανῶν. Κι' ὅπως ἀπέδειξαν τὰ γεγονότα, ποὺ ἀκολούθησαν, κατὰ τὶς ἑπόμενες δεκαετίες, δὲν ἔπεσαν καθόλου ἔξω στὶς ἐκτιμήσεις τους ...
Ἦταν, λοιπόν, φυσικὸ νὰ μὴ δεχθοῦν νὰ ὑπαχθοῦν σ' ἕνα νέο τύραννο καὶ σὲ μιὰ καινούργια σκλαβιά. Κι' ἀφοῦ εἶδαν ὅτι τὰ διαβήματά τους τίποτε δὲν ἀπέδωσαν, ἐκήρυξαν τὴν ἐπανάστασή τους. Γιατὶ καὶ ἡ Μητέρα Πατρίδα, ἡ Ἑλλάδα, τοὺς εἶχε ἐγκαταλείψει, ὄχι βέβαια μὲ τὴν θέλησή της. Ὅπως εἶναι γνωστό, ὁ τότε πρωθυπουργὸς Ἐλευθέριος Βενιζέλος δέχθηκε ἀπὸ τοὺς "Μεγάλους" τῆς ἐποχῆς ἕναν ὠμὸ καὶ κυνικὸ ἐκβιασμό : Ἄν ἡ Ἑλλάδα κρατήσῃ τὴν Βόρειο Ἤπειρο, θὰ χάσῃ τὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου. Ἀντίθετα, ἄν ἡ Ἑλλάδα κρατήσῃ τὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου, θὰ χάσῃ τὴν Βόρειο Ἤπειρο. Ἦταν ἡ "ἀποθέωση" τῆς κυνικῆς συμπεριφορᾶς τῶν λεγομένων "Μεγάλων", πού, σχεδὸν ὅμοια κι' ἀπαράλλακτη, συνεχίζεται μέχρι καὶ σήμερα. Δυστυχῶς !
-Γ-
Στὴν πρόσκληση τῆς ὑπὸ τὸν Γεώργιο Ζωγράφο Αὐτονόμου Κυβερνήσεως ἀνταποκρίθηκαν, μὲ συγκινητικὴ προθυμία, οἱ Ἕλληνες - καὶ μάλιστα οἱ Μανιᾶτες καὶ οἱ Κρητικοί - ἀλλὰ καὶ οἱ φοιτητὲς τοῦ μοναδικοῦ, τότε, Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Ἔτσι, σύντομα, σχηματίσθηκαν οἱ "Ἱεροὶ Λόχοι", ποὺ ἔδωσαν σκληρὲς μάχες μὲ τοὺς Ἀλβανοὺς καί, τελικῶς, τοὺς κατενίκησαν καὶ ὑπερίσχυσαν. Αὐτή, ἀκριβῶς, ἡ νικηφόρα ἔκβαση τοῦ Ἀγώνα, ὡδήγησε στὴν ὑπογραφὴ τοῦ "Πρωτοκόλλου τῆς Κερκύρας", στὶς 17 Μαΐου 1914.
Μὲ τὸ ἱστορικὸ ἐκεῖνο "Πρωτόκολλο", ποὺ τὸ ὑπέγραψε καὶ ἡ Ἀλβανία, ἀνεγνωρίζοντο στοὺς Βορειοηπειρῶτες πολλὰ προνόμια καί, οὐσιαστικά, ἡ αὐτονομία τους μέσα στὰ πλαίσια τοῦ Ἀλβανικοῦ Κράτους. Ἦταν ἕνας θρίαμβος τοῦ Βορειοηπειρωτικοῦ Ἑλληνισμοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν ἀπεῖχε πολὺ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴ Ἀποκατάσταση ἐκείνου τοῦ τυρρανισμένου καὶ ἀδικημένου Λαοῦ.
-Δ-
Ἀλλὰ ἡ χαρὰ ἐκείνη δὲν κράτησε πολύ. Ἦλθαν καιροὶ καὶ χρόνοι δίσεκτοι γιὰ τοὺς ἀδελφοὺς τῆς Βορείου Ἠπείρου. Οἱ ἐλπίδες τους ἀναπτερώθηκαν γιὰ λίγο, μὲ τὶς νῖκες τοῦ Στρατοῦ μας στὸ Ἔπος τοῦ 1940 - 41, ὅταν γιὰ τρίτη φορὰ ἐλευθερώνοντο οἱ πόλεις καὶ τὰ χωριὰ ἀπὸ τὶς νικηφόρες Ἑλληνικὲς Ἔνοπλες Δυνάμεις. Τὴν ὑποχώρηση, ὅμως, τοῦ Στρατοῦ μας, τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1941, ὅταν ἀναίτια μᾶς ἐπετέθη ἡ ναζιστικὴ Γερμανία, τὴν διαδέχθηκε πάλι ὁ βαρὺς χειμώνας τῆς σκλαβιᾶς, ποὺ ἔγινε βαρύτερος καὶ πιὸ ὀδυνηρός, ὅταν ἐπεκράτησε τὸ ἀδίστακτο καὶ ἀπάνθρωπο κομμουνιστικὸ καθεστὼς τοῦ Ἐμβὲρ Χότζα.
Τὰ χρόνια κυλοῦσαν γοργά. Ἡ ἀθεΐα καὶ ἡ λυσσώδης πολεμικὴ κατὰ τῆς Θρησκείας, μαζὶ μὲ τὰ ἠλεκτροφόρα συρματοπλέγματα, ἔζωσαν ἀπ' ἄκρη σ' ἄκρη τὴν Βόρειο Ἤπειρο. Ὅμως, οἱ καιροὶ ἄλλαξαν. Τὸ κομμουνιστικὸ καθεστὼς τῆς Ἀλβανίας, ἀκολουθῶντας τὴν πορεία τῶν παρομοίων καθεστώτων τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης, γκρεμίστηκε. Οἱ Βορειοηπειρῶτες ἀνάσαναν. Ἡ Ἐκκλησία ξαναγεννήθηκε ἀπὸ τὴν τέφρα της. Ἡ ἐπικοινωνία μὲ τὴν Μητέρα Ἑλλάδα εἶναι, τώρα, εὔκολη. Ἀπομένουν, ὅμως, ἀκόμη, νὰ γίνουν πολλά. Καὶ ἀκριβῶς γι' αὐτὸν τὸν λόγο, ἡ Μητρόπολή μας ὀργανώνει ἐκδηλώσεις, στὸ Δελβινάκι, τὴν Κυριακὴ 17 Μαΐου 2009. Τὸ πρωῒ θὰ τελεσθῇ ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία καί, ἐν συνεχείᾳ, θὰ ψαλῇ τρισάγιο στὸν τάφο τοῦ Δρυϊνουπόλεως ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ (ἐκ τῶν πρωτεργατῶν τοῦ Αὐτονομιακοῦ Ἀγῶνος) ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν ἐπωνύμων καὶ ἀνωνύμων ἀγωνιστῶν γιὰ τὴν Αὐτονομία τῆς Βορείου Ἠπείρου. Ἀμέσως μετὰ θὰ ὁμιλήσῃ ὁ Σεβασμιώτατος Δρυϊνουπόλεως κ. ΑΝΔΡΕΑΣ καὶ ἡ ὅλη ἐκδήλωση θὰ τελειώσῃ μὲ τὴν εἰρηνικὴ πορεία στὸ Ἡρῶον τῆς κωμοπόλεως, ὅπου θὰ τελεσθῇ τρισάγιο, θὰ ἀναγνωσθῇ σχετικὸ Ψήφισμα καὶ θὰ ψαλῇ ὁ Ἐθνικός μας Ὕμνος. Εἶναι ἀπόλυτη ἀνάγκη νὰ δώσουμε τὸ "παρών" ὅλοι μας .
Διάπυρος πρὸς Χριστὸν εὐχέτης
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ
23:03
Με μεγάλη έκπληξη και απορία τα μέλη της ΣΦΕΒΑ, παρακολουθήσαμε τα διαδραματισθέντα κατά την επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού κ. Κων. Καραμανλή στην Αλβανία την περασμένη Δευτέρα 27-4-2009. Κανείς βεβαίως δεν διαφωνεί με την προσπάθεια να καλλιεργηθούν σχέσεις φιλίας και συνεργασίας με τους γειτονικούς μας λαούς. Ωστόσο δεν περιμέναμε ποτέ ότι στις επαφές της, η ελληνική κυβέρνηση (μετά από αφωνία 5 ημερών) θα άφηνε εντελώς αναπάντητη τη σοβαρότατη αλβανική δικαστική πρόκληση εις βάρος του αγωνιστή προέδρου της ΟΜΟΝΟΙΑΣ και δημάρχου Χειμάρρας κ. Βασ. Μπολάνου.
Έντονη επίσης ήταν η απογοήτευση που μας εξέφρασαν πολλοί Βορειοηπειρώτες που παρακολούθησαν τον κ. Καραμανλή να αναφέρεται αόριστα σε μειονότητες, να σιωπά επί της ουσίας στα φλέγοντα θέματα που απασχολούν τους Βορειοηπειρώτες (εκπαίδευση, ελευθερία θρησκείας, ελεύθερη απογραφή, καταπάτηση περιουσιών, κ.α.), να εξισώνει για πρώτη φορά τους Έλληνες Βορειοηπειρώτες με τους αλβανούς μετανάστες στην Ελλάδα, και να εναγκαλίζεται την αλβανική πολιτική ηγεσία δίνοντας μία πλαστή εικόνα ότι διώξεις δεν υφίστανται και όλα βαίνουν καλώς στις μεταξύ μας σχέσεις. Αλήθεια, έχει ξεκαθαρίσει η επίσημη Ελλάδα ποιά περιοχή θεωρεί ως Βόρειο Ήπειρο; Αποδεχόμαστε ότι είναι μόνο οι μειονοτικές ζώνες(τα 99 χωριά του Αργυροκάστρου και των Αγίων Σαράντα) όπως δηλώνουν οι Αλβανοί, και αν όχι γιατί δεν το θέτουμε στις διμερείς συνομιλίες με τους Αλβανούς; Και δεν μπορούσε ο Έλληνας πρωθυπουργός (εφόσον τελικά πραγματοποίησε την επίσκεψη) να αφιερώσει λίγες ώρες για μία επίσκεψη στη Βόρειο Ήπειρο,στέλνοντας και τα ανάλογα μηνύματα, αλλά περιορίστηκε να συναντήσει την ηγεσία της ομογένειας (δηλ. τον υπόδικο για τους Αλβανούς κ.Β.Μπολάνο) ανεπίσημα, στο περιθώριο του προγράμματός του; Πολύ περισσότερο θλιβόμαστε αν αληθεύουν τα γραφέντα σε αλβανικές εφημερίδες ότι υπήρξε αμοιβαία υποχώρηση από δηλώσεις τόσο για τη Βόρειο Ήπειρο από την πλευρά μας, όσο και για το θέμα των Τσάμηδων από την πλευρά των Αλβανών, καθώς εξισώνονται δύο εντελώς ετεροβαρή και ανόμοια ζητήματα.. Αν πάλι όπως έγραψαν οι δημοσιογράφοι που κάλυψαν την επίσκεψη, θεωρείται επιτυχία η υπογραφή συμφωνίας για την υφαλοκρηπίδα (που έγινε σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο) και τα στρατιωτικά νεκροταφεία (με την "μεγαλοψυχία" της Αλβανίας που επέτρεψε ένα επιπλέον από το ήδη υπάρχον) λυπούμαστε βαθύτατα για τους στόχους που θέτει η ελληνική διπλωματία.
Πολύ φοβούμαστε ότι με τον τρόπο αυτό όχι μόνο δεν στηρίζουμε τους αδελφούς μας αλλά αποθαρρύνονται και οι λίγοι Βορειοηπειρώτες που αγωνίζονται στις πατρογονικές τους εστίες ενάντια σε κάθε είδους πιέσεις και δυσκολίες, καθώς η Ελλάδα φαίνεται να αντιμετωπίζει το θέμα όχι ως πρωτεύον εθνικό ζήτημα, αλλά υποτονικά, μέσα στο όλο πλέγμα των σχέσεων μας με την Αλβανία.
22:47
δικό του Mirage 2000 νὰ ἵπταται, ὑποχωροῦσαν γιατὶ ἦταν ἀκαταμάχητος. Ἡ πίστη του στὸ δίκαιο τοῦ ἀγώνα του, στὴν Πατρίδα καὶ στὸν Θεὸ τοῦ ἔδιναν ἰδιαίτερη ὤθηση στὸ νὰ ἀντιπαλαίει στὶς δυσκολίες. -Πολὺ συχνὰ ἐρχόταν γιὰ πνευματικὸ ἀνεφοδιασμὸ στὸ Ἅγιον Ὄρος, ὅπου ἐξωμολογοῦνταν καὶ κοινωνοῦσε, ὀμολόγησαν Ἁγιορεῖτες πατέρες ποὺ ἐπικοινωνοῦσαν μαζί του. Μᾶς ἐντυπωσίασε ὁ χαρακτήρας του, θὰ μᾶς μείνει ἀξέχαστος. Θὰ προσευχόμαστε γιὰ τὴν ἀνάπαυση τῆς ψυχῆς του, ἐκεῖ ψηλὰ μὲ τοὺς Ταξιάρχες τοὺς προστάτες τῆς πολεμικῆς μας Ἀεροπορίας.
κάποιοι χριστιανοὶ νέοι, ἔγραψαν πλάι σὲ μεγάλη Ἑλληνικὴ σημαία τὸ σύνθημα : «Τὰ νειᾶτα εἶναι γιὰ τὸν ἡρωϊσμό». Πρὶν τρεῖς ἡμέρες εἶχαν περάσει μαχητικὰ F16 καὶ ἀπέδωσαν φόρο τιμῆς κάνοντας ἐλιγμοὺς φανταστικούς πάνω ἀπὸ τὴν Κόνιτσα. Κατὰ τὴν ὥρα τῶν ἀποκαλυπτηρίων τῆς προτομῆς πέρασαν καὶ πάλι, χωρὶς ἐπίδειξη ὅμως, δείχνοντας τὸ σεβασμό τους πρὸς τὴν ὥρα, ἀφοῦ καὶ ὁ οὐρανὸς τὸ ἀπεδείκνυε μὲ τὴν ψιλὴ βροχὴ ποὺ ἔπεφτε ἁπαλὰ στὴν πατρώα γῆ.
21:05
20:47
13:02
16:51
16:40
13:28
Ευχόμαστε καλή Ανάσταση σε όλους σας! Και καλή Ανάσταση στο ταλαιπωρημένο Έθνος μας και στις αλησμόνητες πατρίδες!
13:27
«Τὴ Aγία καὶ Mεγάλη Κυριακὴ τοῦ Πάσχα,
00:00
«Τῶ Αγίω καὶ Μεγάλω Σαββάτω,
|
Hellas Blogs: Lamia Blogs (Λαμία) Kozani Blogs (Κοζάνι) Karditsa Blogs (Καρδίτσα) Ilia Blogs (Ηλεία) Lesvos Blogs (Λέσβος) Mykonos Blogs (Μύκονος) |
 |
Copyright © 2008 Ioannina Blogs Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το δικό σας blog |
Last Update: 03.09.2010 10:05:20 
|
