Σήμερα όμως είναι οριστικό και ξέρω και τους λόγους.
Ήταν περίπου δύο χρόνια πριν όταν ξεκίνησα να αφιερώνω κάποιο από τον χρόνο μου εδώ.
Στην αρχή τα έγραφα για μένα ,μετά κάποιοι άρχισαν να με διαβάζουν και μετά από λίγο καιρό άρχισαν και τα πρώτα σχόλια.Όποιος έχει φτιάξει το δικό του blog μπορεί να καταλάβει πόσο χαρούμενο σε κάνει αυτό.
Κάποια από τα post ήταν επιτυχημένα ,κάποια μέτρια άλλα πραγματικά κακά.(όταν τα διαβάζεις ξανά μετά από καιρό το καταλαβαίνεις αυτό).Το ίδιο όμως ήταν και τα σχόλια.Με τον χρόνο να περνά έγινε χαβαλές αλλά δημιουργήθηκαν και προβληματισμοί καθώς και σωστός διαλογος.Πάντα όμως υπήρχαν οι κακεντρεχείς,εκείνοι που παντού έβλεπαν συνομωσίες,δολοπλοκίες και συμφέροντα.
Και αυτό δεν το άντεξα άλλο.Κατάλαβα ότι όσο υπάρχουν αυτοί δεν πρόκειται να βοηθήσουν κανέναν οι σκέψεις μου.Αναγνωρίζω ότι δεν είχα το θάρρος να πω το όνομά μου,όμως αυτό δεν τους δίνει το δικαίωμα -θέλω να πιστεύω- να βρίζουν και να κατηγορούν ονομαστικά οποιονδήποτε συμπολίτη μας ,ιδιαίτερα εάν εκείνος δεν θέλει να μπει στη διαδικασία απάντησης.
Προσπάθησα να περάσω το μήνυμα ότι όλα τα προβλήματα λύνονται με διάλογο και την κοινή λογική.Όταν κατάλαβα ότι δεν μπόρεσα να πετύχω το στόχο μου,αποχωρώ.
Αφήνω πίσω όμως τον δρόμο ανοιχτό για τα άλλα κονιτσιώτικα blogs -που δεν υπήρχαν πριν από μένα - να προσπαθήσουν προς αυτήν την κατεύθυνση.
Το είχα αναφέρει και παλιότερα πως η δυνατότητα να γίνεις εκδότης του εαυτού σου μέσα από το blogging είναι μια από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις της εποχής μας.Μακάρι οι επόμενες εκλογές να έχουν υποψηφίους με τα δικά τους blogs που θα συζητούν με τον πολίτη τα προβλήματα που θα θέσει ο κόσμος.Θα ήταν μια δικαίωση για μένα και την προσπάθεια που έκανα.
Καλή δύναμη σε όσους προσπαθούν να αλλάξουν αυτόν τον τόπο και -κυρίως- εκείνους που τον κατοικούν.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Η σιωπή μπορεί να περιμένει" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
