Τότε θεωρείται επιτυχημένη και η ζωή. Όταν το φαίνεσθαι ταυτίζεται με το είναι και το θεωρείν. Και θα εξηγήσω αμέσως τι εννοώ. Το φαίνεσθαι είναι η εικόνα που έχουν οι άλλοι για τον εαυτό μας, αυτό που αντιλαμβάνονται βάσει της συμπεριφοράς μας, της αντίδρασής μας, των ιδεών και των απόψεών μας. Το είναι είναι αυτό ακριβώς που είμαστε. Το φαίνεσθαι, λοιπόν και το είναι δεν έχουν τη δυνατότητα πάντα να ταυτίζονται. Όταν συμβαίνει αυτό είναι πραγματικά άξιο λόγου, καθώς αυτό που όντως είμαστε, αυτό ακριβώς αντιλαμβάνονται και οι άλλοι γύρω μας ότι είμαστε. Τέλος, το θεωρείν είναι η εντύπωση που έχουμε για τον εαυτό μας, ο άνθρωπος που νομίζουμε ότι είμαστε και δείχνουμε προς τα έξω. Όταν και τα τρία ταυτίζονται το μήνυμα του χαρακτήρα και της προσωπικότητάς μας γίνεται αντιληπτό, όπως θέλουμε να γίνει. Το μήνυμα της ζωής μας περνά «σωστά» στον άλλο.
Το είναι αντιστοιχεί στην αληθινή προσωπικότητα και το χαρακτήρα ενός ανθρώπου, στο κεντρικό μήνυμα που θέλει και πρέπει να αναδείξει ο μουσειολόγος. Το θεωρείν είναι αυτό που πιστεύει κάποιος ότι είναι, είναι αυτό που πιστεύει ο μουσειολόγος ότι θα δείξει στον επισκέπτη. Το φαίνεσθαι είναι η εικόνα του ανθρώπου που βγαίνει προς τα έξω, η εικόνα του μουσείου προς το κοινό. Όταν αυτά τα τρία ταυτίζονται δεν υπάρχει σύγχυση, περνάει το μήνυμα σωστά. Όταν, όμως, υπάρχουν τρεις διαφορετικές εικόνες του ίδιου ανθρώπου και τρία διαφορετικά μηνύματα της ίδιας έκθεσης, τότε πόσο αντιληπτή θα είναι αυτή στον επισκέπτη;
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Θαλεία Οικονόμου" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
