- Πως ξεκίνησε η ήδη μακροχρόνια σχέση σου με τη γραφή;
Η ανάγκη για επικοινωνία και εξωτερίκευση των συναισθημάτων μου με οδήγησαν να ασχοληθώ με τη γραφή και συγκεκριμένα με την ποίηση.
- Η εξωτερίκευση δια του γραπτού λόγου του εσωτερικού μας κόσμου δε λειτουργεί λίγο και ως ψυχανάλυση;
Ναι λειτουργεί, αλλά μια ψυχανάλυση έξω από ιατρικούς όρους και δεδομένα. Ουσιαστικά πρόκειται για μια κατάθεση ψυχής. Ο δημιουργός βιώνει και πολλές φορές κι ο αναγνώστης κρίνει βιωματικά.
- Η δημοσιογραφία πόσο κοντά είναι στη δημιουργική γραφή;
Πάρα πολύ κοντά. Εξάλλου η ποίηση ήταν εκείνη που μου έβαλε την ιδέα της δημοσιογραφίας, αφού θεωρούσα και θεωρώ πως και τα δύο είναι δημόσιος λόγος, επικοινωνία με το συνάνθρωπο και γιατί όχι και παραγωγή δημιουργίας που βγαίνει καθαρά μέσα από τη δική μου σκέψη.
- Με τι ασχολείσαι αυτή την περίοδο;
Εργάζομαι ως δημοσιογράφος στο Δημοτικό ραδιόφωνο Ιωαννίνων, κάνοντας θέματα ελεύθερου ρεπορτάζ, καθώς και στον τηλεοπτικό σταθμό Ήπειρος TV1, στον οποίο παρουσιάζω το μεσημεριανό μαγκαζίνο «Με μια ματιά». Επίσης, αρθρογραφώ σε τοπικές εφημερίδες και περιφερειακά έντυπα μέσα ενημέρωσης.
- Πόσο … ποιητής νιώθει τελικά ο Μίλτος Γήτας;
Δεν ξέρω πόσο ποιητής νιώθω, όμως με την ποίηση νιώθω πιο πολύ άνθρωπος.
- Η ποίηση και γενικά η συγγραφή, όπως αποδέχονται οι περισσότεροι, είναι απόσταγμα εμπειριών. Ένα τόσο νέο παιδί όπως εσύ, από που αντλεί τα θέματα και τις εικόνες που μετουσιώνει σε ποιήματα;
Τα αποστάγματα ζωής δεν έχουν ηλικία, τα όρια δεν έχουν ηλικία. Η ποίηση δεν έχει χρόνο και χώρο. Κινούμαι στο χωρόχρονο του φανταστικού του τώρα και του ποτέ. Παρατηρώ γύρω μου τι συμβαίνει, αφουγκράζομαι τους συνανθρώπους μου και κάνω ποιήματα τα συναισθήματά μου. Πολλές φορές κινούμαι στο σκοτάδι και έχω τις εικόνες ενός τυφλού. Τι κι αν είμαι 25 χρονών, τι κι αν ήμουν85; Τί κι αν είμαι στο πρώτο σκαλί; Σημασία έχει αυτό που μου συμβαίνει και όχι η ηλικία.
Διαβάζω κυρίως ποίηση αν και τον τελευταίο καιρό με συγκινούν οι βιογραφίες σημαντικών ανθρώπων.
- Πρότυπα μέσα από το χώρο των ποιητών και των συγγραφέων έχεις;
Μου αρέσει πολύ να διαβάζω Καρυωτάκη και Ελύτη. Είναι δύο διαφορετικές όψεις της ποίησης που με εξιτάρουν. Από τους σύγχρονους μου αρέσουν πολύ τα βιβλία του Κωστή Γκιμοσούλη, ενώ από την ξένη λογοτεχνία λατρεύω το Φερνάντο Πεσσόα.
- Από μουσική, τι σου αρέσει να ακούς;
Ξένα ροκ τραγούδια και έντεχνα ελληνικά. Ο συνδυασμός ατμοσφαιρικής μουσικής και έξυπνων στίχων με ταξιδεύουν.
- Πόσο διαδεδομένη είναι στην Ελλάδα η ανάγνωση της ποίησης; Υπάρχει αναγνωστικό κοινό γι’αυτόν το χώρο;
Το τελευταίο διάστημα έχω ταξιδέψει πολύ με την ποίησή μου και αυτό που παρατήρησα είναι ότι υπάρχει το ανάλογο αναγνωστικό κοινό. Στο χέρι μας είναι να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις για κάτι καλύτερο. Γενικότερα, είμαι απαισιόδοξος σαν άνθρωπος, όμως, έχω την ελπίδα πως στην Ελλάδα διαβάζουμε βιβλία.
- Κατοικείς μόνιμα στα Γιάννενα. Τι έχεις να πεις σε όλους αυτούς που γκρινιάζουν ότι ζώντας στην Περιφέρεια δεν τους δίνονται ευκαιρίες για δημιουργία αλλά και για προβολή;
Η περιφέρεια σου δίνει τη δυνατότητα να κάνεις περισσότερα πράγματα μιας κι ακόμα το έδαφος είναι παρθένο σε κάποιους τομείς. Εξάλλου, οι αποστάσεις έχουν εκμηδενιστεί πλέον και μπορούμε ανά πάσα στιγμή να βρεθούμε στην «πηγή των εξελίξεων». Τα Γιάννενα είναι μια πανέμορφη πόλη, άκρως ατμοσφαιρική, με πλούσια πολιτιστικά στοιχεία. Μακάρι να μη χρειαστεί να φύγω ποτέ από αυτή γιατί με εμπνέει.
- Τα ποιήματα σου γίνονται δεκτά με πολύ καλές κριτικές. Σε αγγίζει αυτό, σε επηρεάζει; Η το πότε και τι θα γράψεις είναι μια διαδικασία που δεν την ελέγχεις, είναι δηλαδή απλά μια εσωτερική ανάγκη;
Οι κριτικές που δέχομαι, πιστέψτε με, απέχουν πάρα πολύ χρονικά από τη στιγμή παραγωγής των ποιημάτων μου. Ένα ποίημα που γράφεται σήμερα, θα αργήσει να δημοσιευτεί και να λάβει κριτική. Έχω το χρόνο να αποστασιοποιηθώ από τα γραπτά μου και αυτό είναι καλό, γιατί βλέπω τις κριτικές με καθαρό μάτι και μέσα από αυτές προσπαθώ κι εγώ να διορθώνομαι. Έτσι, δε χάνεται και η δημιουργική γραφή.
- Θα αποφάσιζες εύκολα να ζήσεις στην Αθήνα για επαγγελματικούς λόγους;
Νομίζω πως θα ήταν μια δύσκολη απόφαση. Όπως είπα και πιο πριν είμαι ευχαριστημένος με όσα συμβαίνουν στην πόλη μου. Όμως, επειδή οι καιροί είναι δύσκολοι, δε θα έλεγα όχι σε μια σοβαρή και άκρως δημιουργική πρόταση από την πρωτεύουσα.
- Το Μάρτιο του 2008 κυκλοφόρησε η τελευταία σου ποιητική συλλογή με τίτλο “Στα σύνορα της θλίψης”. Από τότε μέχρι σήμερα έχεις ξεκινήσει κάτι καινούριο;
Ναι, έχω γράψει αρκετά ποιήματα που πιθανόν να περιλαμβάνονται σε κάποια επόμενη ποιητική συλλογή. Επίσης, προσπαθώ να γράψω κι ένα πεζό με τη μορφή δοκιμίου.
- Πως προέκυψε η τηλεόραση στη ζωή σου; Πες μας λίγα λόγια για το «ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ» που ξεκίνησε πρόσφατα.
Προέκυψε εντελώς τυχαία, αλλά σε μια φάση της ζωής μου που νομίζω πως ήμουν έτοιμος να κάνω αυτό το βήμα. Υπήρχε ένας σχεδιασμός, ένα φιλικό περιβάλλον, καλοί συνάδελφοι και το μόνο που έμενε ήταν όλα αυτά να συνδυαστούν αρμονικά. Διανύουμε τις πρώτες μέρες της εκπομπής και είμαι πολύ ενθουσιασμένος και ιδιαίτερα απορροφημένος με αυτήν.
- Τον φοβάσαι καθόλου τον τηλεοπτικό χώρο; Δεν είναι λίγο σκληρός για ποιητές;
Γενικότερα, δε θεωρείται από τους πιο εύκολους και φιλόξενους χώρους. Ακούγονται πολλά, όμως, στη ζωή μου δε φοβάμαι να δοκιμάσω καινούρια πράγματα. Μπορεί ο χώρος της τηλεόρασης να διακατέχεται από σκληρότητα που δε συνάδει με την ευαισθησία ενός ποιητή, αλλά ας μην ξεχνάμε και τη δεύτερη ιδιότητα μου, αυτή του δημοσιογράφου.
- Τι σου αρέσει να κάνεις στον ελεύθερο χρόνο σου;
Μου αρέσει να περνάω χρόνο με τους φίλους μου, να κάνω εκδρομές τα Σαββατοκύριακα, ενώ όταν μένω στο σπίτι προτιμώ να ακούω μουσική και να ασχολούμαι με το ίντερνετ.
- Τέλος, τι ονειρεύεσαι για τα χρόνια που έρχονται;
Στα χρόνια που έρχονται θέλω να έχω την υγεία μου, να μπορώ να κάνω πράξη ένα μέρος των ονείρων μου καθώς και να συνεχίσω να κάνω περήφανους όσους με αγαπούν και νοιάζονται για μένα.
Ερωτήσεις: Μαρία Αθανασοπούλου
Περισσότερα... »
