καμπάνια της Οργάνωσης Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας
ΚΑΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΒΓΑΛΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ
ΝΑ ΣΩΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ
Εργαζόμενοι, Άνεργοι, Νέοι,
ολοκληρωτικό πόλεμο μας έχουν κηρύξει οι καπιταλιστές, οι κυβερνήσεις τους, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι διεθνείς ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί, για να ισοπεδώσουν όλα τα δικαιώματα και κατακτήσεις, το βιοτικό επίπεδο, τις ζωές μας. Η αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης είναι πλέον ζήτημα ζωής και θανάτου για την εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, τη νεολαία.
Παγκόσμια Κρίση του Καπιταλισμού
Μόλις και μετά βίας οι αστικές κυβερνήσεις μετρίασαν -προσωρινά- την οικονομική κατρακύλα λόγω της διεθνούς κρίσης. Τα «πακέτα στήριξης» των τραπεζών, βιομηχάνων, κερδοσκόπων κλπ. σημαίνουν όμως κρατικοποίηση των χρεών και ζημιών τους. Μπουκώνουν τους «αναξιοπαθούντες» επιχειρηματίες με χρήματα που τάχα δεν «περισσεύουν» για τις δικές μας ανάγκες.
Αστοί, ρεφορμιστές, ΜΜΕ μας εξηγούν πως φταίνε κάποια άπληστα μεγαλοστελέχη, οι υπερβολές των αγορών. Πουλάνε ψεύτικες ελπίδες για «ανθρώπινη» διακυβέρνηση (Ομπάμα, κεντροαριστερά κλπ.), παραμύθια για «πράσινη» ανάπτυξη και «ρυθμισμένο» καπιταλισμό. Θα τάξουν ο,τιδήποτε για να σώσουν το σύστημά τους.
Η ρίζα του κακού είναι η λογική του κέρδους, η ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, το καπιταλιστικό σύστημα και οι αντιφάσεις του. Γι’ αυτό δεν υπάρχει κανένα σχέδιο διεξόδου από την κρίση. Οι αλλεπάλληλες διεθνείς συναντήσεις (G20 κλπ.) δεν δίνουν καμία λύση. Τα δημόσια ελλείμματα και χρέη έχουν εκτιναχτεί, απειλώντας ολόκληρες χώρες με κατάρρευση. Παρά τις τεράστιες κρατικές «ενέσεις», στις ανεπτυγμένες χώρες η οικονομία και η παραγωγή συρρικνώνονται. Λουκέτα, απολύσεις, μαζική ανεργία: παντού οι εργαζόμενοι βιώνουν την ανασφάλεια, την φτώχεια, την εξαθλίωση, ακόμα και την πείνα.
Αυτή είναι η αλήθεια, μετά από 35 χρόνια θυσιών και λεηλασίας του κόσμου της εργασίας. 20 χρόνια μετά την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», αφού οι καπιταλιστές καυχήθηκαν για το «τέλος της ιστορίας» και ότι το σύστημά τους θα είναι αιώνιο, ο καπιταλισμός περνάει την μεγαλύτερη κρίση του. Νεοφιλελευθερισμός, «παγκοσμιοποίηση», Νέα Τάξη Πραγμάτων, όλα τα μέσα για το ξεπέρασμα της μακρόχρονης κρίσης του συστήματος (από τις αρχές της δεκαετίας του ’70) απέτυχαν και εξαντλήθηκαν. Μόνη διέξοδος για το κεφάλαιο να φορτώσει την κρίση στις δικές μας πλάτες: με νέα «απελευθέρωση των αγορών», κρατικές ενισχύσεις σε βάρος κάθε κοινωνικής δαπάνης, πλήρη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, υπερεκμετάλλευση χωρίς όριο…
Η κρίση αποκάλυψε τεράστιες ανισορροπίες και συγκρούσεις συμφερόντων. Η αναρχία του παγκόσμιου καπιταλισμού/ιμπεριαλισμού οξύνει τους ανταγωνισμούς, εξαπλώνει τον πόλεμο (Μ. Ανατολή, Καύκασος, Λ. Αμερική, εξοπλισμοί και πυρηνικά όπλα κλπ.). Οι δημοκρατικές ελευθερίες στραγγαλίζονται για την κατάπνιξη αγώνων, κινημάτων, εξεγέρσεων. Η πρωτοφανής οικολογική κρίση, αποτέλεσμα του παραλογισμού του κέρδους, γίνεται νάρκη στο μέλλον της ανθρωπότητας. Τρομακτικές απειλές συσσωρεύονται ενάντια στο προλεταριάτο και τους λαούς, κάνοντας στις αρχές του 21ου αιώνα το δίλημμα «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα» πιο επιτακτικό από ποτέ.
ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
Η κρίση επιτάχυνε την ώρα της αλήθειας για τον ελληνικό καπιταλισμό: περιορισμένη παραγωγική βάση στα όρια της εξάρθρωσης, κάθετη πτώση των επενδύσεων, ελλείμματα και χρέη (κράτους, νοικοκυριών, επιχειρήσεων κλπ.) «στο κόκκινο», έκρηξη λουκέτων και ανεργίας. Η κρίση και οι ανταγωνισμοί μέσα στην ΕΕ κάνουν το αδιέξοδο ακόμα πιο έντονο.
Τα δύο αστικά κόμματα, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, είναι συνυπεύθυνα. Με ίδια κι απαράλλαχτη πολιτική, χειροτέρευσαν την κρίση, «τα έδωσαν όλα» σε μια χούφτα ανθρώπων του πλούτου, έθρεψαν τα διαρκή σκάνδαλα, την ωμή λεηλασία του δημόσιου χρήματος. Οδήγησαν στη μεγαλύτερη πολιτική κρίση μεταπολιτευτικά, στον ευτελισμό κάθε πολιτιστικής και ηθικής αξίας, μετατρέποντας την κοινωνία σε σκουπιδοτενεκέ της προκλητικής διαφθοράς και σήψης τους. Από κοντά το ΛΑΟΣ, με το δηλητήριο της ακροδεξιάς, φασίζουσας προπαγάνδας του.
Καμία κυβέρνηση τους δεν θα μας βγάλει από την κρίση, κανένας συνδυασμός τους με αριστερά ή δεξιά δεκανίκια. Μόνη φροντίδα τους η σωτηρία του κεφαλαίου, η διατήρηση του σημερινού βρώμικου καθεστώτος. Η επίθεσή τους μας απειλεί πλέον με πραγματική εξόντωση:
- Η ακρίβεια έχει κάνει τους μισθούς φιλοδώρημα, ενώ εμείς παλεύουμε με δεύτερες και τρίτες δουλειές, πνιγόμαστε στα δανεικά. Τώρα ετοιμάζονται και νέες φοροεπιδρομές.
- Παγώνουν-Μειώνουν τους μισθούς, αρχικά στο δημόσιο και ανάβοντας «πράσινο φως» σε όλους τους εργοδότες.
- Με πρόσχημα τη «διατήρηση των θέσεων εργασίας»(!), εξαπλώνουν παντού τις ελαστικές-δουλικές σχέσεις εργασίας (μερική και ανασφάλιστη εργασία, διαθεσιμότητες και εκ περιτροπής εργασία, συμβασιούχοι, «εργολαβικοί», «νοικιασμένοι» εργαζόμενοι κλπ.). Θέλουν να καταργήσουν τις συλλογικές συμβάσεις.
- Μετατρέπουν Παιδεία, Υγεία και Ασφάλιση σε πανάκριβα εμπορεύματα για λίγους. Ξεπουλάνε και τις τελευταίες δημόσιες υπηρεσίες πχ. πρόσφατα το νερό της Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ).
- Ετοιμάζουν νέα αντιασφαλιστικά μέτρα, την πλήρη διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης. Κατάργηση βαρέων-ανθυγιεινών, παραπέρα μείωση συντάξεων και αύξηση ορίων ηλικίας, επιδότηση-μείωση των εργοδοτικών εισφορών των νέων (για να ξεφορτωθούν οι καπιταλιστές κι αυτή την υποχρέωση).
Η λεηλασία κράτους-καπιταλιστών έχει χρεοκοπήσει τα ασφαλιστικά ταμεία. Τα σπρώχνουν στην κατάρρευση, για να τσακίσουν κάθε κοινωνική προστασία και αλληλεγγύη, να κάνουν τα λεφτά της ασφάλισης «ενισχύσεις» στους καπιταλιστές. Μαζί διαλύουν και τη δημόσια υγεία (μείωση-κατάργηση της δωρεάν περίθαλψης, αύξηση της συμμετοχής των εργαζομένων στο κόστος κλπ.).
Για να περάσουν αυτό τον κοινωνικό φασισμό, σκληραίνουν την καταστολή. Τρομοκρατούν και διαιρούν τους εργαζόμενους με τα πογκρόμ των μεταναστών. Όλα παρακολουθούνται (χαφιεδοκάμερες, ηλεκτρονικό φακέλωμα κλπ.) και τρομονόμοι επιστρατεύονται ενάντια σε αγωνιστές. Η αστυνομία και τα «ειδικά σώματα»-συμμορίες της εξοπλίζονται σαν αστακοί (ηλεκτροφόρα όπλα, πλαστικές σφαίρες, τεθωρακισμένα κλπ.) και ετοιμάζεται η χρησιμοποίηση του στρατού σε αστυνομικά καθήκοντα. Οι διώξεις σωματείων και συνδικαλιστών είναι καθημερινές. Η μαφιόζικη, δολοφονική επίθεση με βιτριόλι ενάντια στη συνδικαλίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα συμβολίζει το μέλλον που μας ετοιμάζουν.
ΡΕΦΟΡΜΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ - ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ:
ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ
Το ΚΚΕ, παρά τη ρητορεία του, διασπά και αποδυναμώνει τους αγώνες, τους χρησιμοποιεί αποκλειστικά για την εκλογική του ενίσχυση. Στάθηκε απροκάλυπτα εχθρικό και «νομιμόφρον» στην εξέγερση της νεολαίας το Δεκέμβρη του 2008, όπως και απέναντι σε ό,τι ριζοσπαστικό δεν ελέγχει. Η «Λαϊκή Οικονομία-Εξουσία» του, χωρίς επαναστατική ανατροπή, είναι μια σοσιαλδημοκρατική ουτοπία, που συνοδεύεται με λιβάνισμα του αποκρουστικού «υπαρκτού σοσιαλισμού».
Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, όσο κι αν υποστηρίζει κάποια κινήματα, έχει τα μάτια αποκλειστικά στραμμένα στις εκλογές και το κοινοβούλιο. Υποκρίνεται απέναντι στην κρίση, καταγγέλλοντας μόνο ορισμένες «κακές» πλευρές του καπιταλισμού. Είναι υπέρ της καπιταλιστικής/ιμπεριαλιστικής ΕΕ ή την αποδέχεται μοιρολατρικά. Mεγάλα κομμάτια του είναι έτοιμα να προσφέρουν υπηρεσίες στο σύστημα, συμμετέχοντας σε μια «προοδευτική» κυβέρνηση.
Την ίδια στιγμή που η κρίση μας τσακίζει, η ηγεσία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ καταθέτει «υπεύθυνες προτάσεις» μαζί με τους βιομήχανους. Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, ειδικά στην «κορυφή», έχει αποδεχτεί την «αγορά», δεν οργανώνει αγώνες, μας ξεπουλάει στις πιο κρίσιμες στιγμές (Ασφαλιστικό), αδιαφορεί εγκληματικά για τους νέους και «ελαστικούς» εργαζόμενους. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε αυτή τη γάγγραινα, πριν θάψει τα συνδικάτα ως οργανώσεις των εργαζομένων.
ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ
Ή ΑΥΤΟΙ Ή ΕΜΕΙΣ!
Σ’ όλο τον κόσμο, οι εργαζόμενοι παλεύουν με διαδηλώσεις, απεργίες και καταλήψεις εργοστασίων, «απαγάγουν» τα καλοχορτασμένα αφεντικά τους, συγκρούονται με την αστυνομία, φωνάζουν: ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΣΑΣ!
Στην Ελλάδα, μικρές και μεγάλες μάχες δίνονται καθημερινά: οι απεργίες του Ασφαλιστικού, των δασκάλων, ναυτεργατών και λιμενεργατών, ο αγώνας των ωρομίσθιων για σταθερή δουλειά, των φοιτητών για δημόσια δωρεάν παιδεία. Πληθαίνουν οι αντιστάσεις στις «γαλέρες» του ιδιωτικού τομέα, νέα σωματεία συγκροτούνται. Το κίνημα αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα, η εξέγερση της νεολαίας τον Δεκέμβρη του 2008, το δείχνουν καθαρά: ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ - είναι πια καιρός να μπουν μπροστά τα δικά μας δικαιώματα και ανάγκες.
Να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας
Δεν είναι επιλογή να περιμένουμε «λύσεις» από «σωτήρες» ή τις εκλογές. Να αηδιάζουμε με τους ξεπουλημένους γραφειοκράτες και τους σάπιους πολιτικούς, αλλά να μην συμμετέχουμε στους αγώνες, να ξαναψηφίζουμε και να ξαναστηριζόμαστε σ’ όλους αυτούς. Μόνη επιλογή είναι να στηριχτούμε στις δικές μας δυνάμεις.
- Αναπτύσσοντας και ενώνοντας όλους τους αγώνες, ενάντια σε κάθε διάσπαση και κατακερματισμό.
- Με αποφασιστικές μορφές πάλης, που μπορούν να νικήσουν: απεργίες, μαχητικές διαδηλώσεις, καταλήψεις. Όχι τις «ντουφεκιές στον αέρα» της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, χωρίς στόχους και κλιμάκωση.
- Με την αυτοοργάνωσή μας: χτίζοντας σωματεία, επιτροπές αγώνα και συντονιστικά, συμμετέχοντας μαζικά σε γενικές συνελεύσεις, στους χώρους δουλειάς, τις γειτονιές, τις σχολές.
Χρειαζόμαστε επειγόντως ένα Πρόγραμμα Σωτηρίας
Σε όλους μας μπαίνει το ερώτημα: Θα αφήσουμε να μας πνίξει ο Μεσαίωνας του κεφαλαίου, η φτώχεια, η εξαθλίωση και η απόγνωση;
Χρειαζόμαστε μια αποφασιστική ρήξη, μια εναλλακτική-αντικαπιταλιστική πολιτική. Οι εργαζόμενοι είμαστε η συντριπτική κοινωνική πλειοψηφία, οι παραγωγοί του πλούτου. Οι ζωές μας είναι πάνω από τα κέρδη τους. Δεν ζητιανεύουμε. Απαιτούμε την ικανοποίηση των αναγκών μας. Χρήματα υπάρχουν, τα τρισεκατομμύρια που χαρίζονται στους επιχειρηματίες. Να τα πάρουμε απ’ όπου κι αν βρίσκονται, για να εφαρμόσουμε άμεσα ένα Πρόγραμμα Σωτηρίας από την κρίση.
- Ούτε μια χαμένη θέση εργασίας. Να απαγορευτούν με νόμο οι απολύσεις. Κατάργηση κάθε μορφής ελαστικής εργασίας. Άμεση καθιέρωση του 35ωρου-5νθήμερου-7ωρου και αν χρειαστεί ακόμα μεγαλύτερη μείωση των ωρών εργασίας.
- Φτάνουν πια τα λουκέτα, που μας αφήνουν με οικονομικά «κουφάρια», χωρίς μέλλον. Να γίνει κατάληψη σε κάθε επιχείρηση που κλείνει, μεταφέρεται ή απολύει, απαιτώντας το άνοιγμα των λογιστικών βιβλίων, κρατικοποίηση χωρίς αποζημίωση και κάτω από εργατικό έλεγχο, ακόμα και με δήμευση της περιουσίας των καπιταλιστών ιδιοκτητών.
- Αύξηση μισθών και συντάξεων, με στόχο 1.400 ευρώ βασικό μισθό για όλους. Εργατικός έλεγχος και πλαφόν στις τιμές των ειδών λαϊκής κατανάλωσης. Βαριά φορολογία του κεφαλαίου, των ειδών πολυτελείας, των μεγάλων εισοδημάτων.
- Αύξηση των κοινωνικών δαπανών μ’ ένα πρόγραμμα οικοδόμησης σχολείων, νοσοκομείων, εργατικών-λαϊκών κατοικιών, προστασίας του περιβάλλοντος - σε βάρος των δαπανών στρατού και αστυνομίας. Δημόσια-δωρεάν υγεία και παιδεία για όλους.
- Άμεση επιστροφή όλων των κλεμμένων στα ασφαλιστικά ταμεία. Να δοθεί και το τελευταίο ευρώ που χρωστάνε κράτος-εργοδότες, να ασφαλιστούν όλοι οι εργαζόμενοι. Να σταματήσει κάθε τζογάρισμα των αποθεματικών, να επιστραφεί ό,τι χάθηκε σε χρηματιστήρια, δομημένα ομόλογα, «τοξικές» επενδύσεις. Άμεση κρατική χρηματοδότηση και εγγύηση των ταμείων και των αποθεματικών τους.
- Να επανακρατικοποιηθούν όσες δημόσιες επιχειρήσεις/υπηρεσίες ιδιωτικοποιήθηκαν, κάτω από εργατικό-κοινωνικό έλεγχο, με ριζική μείωση των τιμολογίων για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα.
- Πάγωμα όλων των χρεών εργαζομένων και αγροτών και όσων έχουν πάρει δάνειο για πρώτη κατοικία. Κάθε πλειστηριασμού και κατάσχεσης σπιτιού ή αγροτικής γης, των χρεών των μικρών επιχειρήσεων προς τις τράπεζες.
Το μέλλον μας δεν είναι ο Καπιταλισμός και η μιζέρια του
Δεν μπορούμε όμως να σωθούμε από την κρίση αν σταματήσουμε στο κατώφλι του πραγματικού προβλήματος, που είναι το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα. Πρέπει να φτάσουμε μέχρι την ανατροπή του, ανοίγοντας τον δρόμο για μια άλλη κοινωνία, δημοκρατική, ριζοσπαστική, σοσιαλιστική, στην Ελλάδα, την Ευρώπη και τον κόσμο.
Μια σοσιαλιστική κοινωνία που τίποτα κοινό δεν έχει με τα εκτρώματα του «υπαρκτού σοσιαλισμού», αλλά θα θεμελιώνεται σε όργανα εργατικής δημοκρατίας και αυτοδιαχείρισης, με δημοκρατικά δικαιώματα και ατομικές ελευθερίες πολύ ανώτερα κι απ’ τις πιο ανεπτυγμένες αστικές δημοκρατίες. Με μια πλήρως αναδιαρθρωμένη οικονομία, με επίκεντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του, τις ανάγκες των πιο φτωχών περιοχών της Ευρώπης και του κόσμου, του περιβάλλοντος.
Να σπάσουμε την αλυσίδα της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής, να τσακίσουμε το αστικό κράτος που προασπίζει τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Να εγκαθιδρύσουμε την εξουσία των εργαζομένων και να προχωρήσουμε στη σοσιαλιστική οργάνωση της οικονομίας, κοινωνικοποιώντας τις μεγάλες επιχειρήσεις στους τομείς-κλειδιά (τράπεζες, μεταφορές, επικοινωνίες, ενέργεια κλπ.), βάζοντας όλες τις μεγάλες κοινωνικές επιλογές (ενεργειακή και βιομηχανική πολιτική, διατροφή και υγεία, περιβάλλον και οικολογία, πολιτισμός κλπ.) κάτω από έναν συλλογικό δημοκρατικό σχεδιασμό. Αυτή είναι η μόνη εναλλακτική λύση απέναντι στην καπιταλιστική κρίση, στην αστική κοινωνία της διαφθοράς, σήψης και εκμετάλλευσης, του ρατσισμού, της καταστολής, του πολέμου, της οικολογικής καταστροφής.
- Ενότητα – Κλιμάκωση με Απεργίες και Καταλήψεις
- Οι αγώνες στα χέρια των εργαζομένων
- Απαγόρευση Απολύσεων – Εργατικός Έλεγχος στην οικονομία
ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΔΙΕΘΝΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ
www.okde.gr
Περισσότερα... »
