Ioannina Blogs » August 11, 2010 » Τα επιλεγμένα μπλογκ του νομού Ιωαννίνων με μια ματιά

Expand/Collapse

(18)

Ιωάννινα, 11.08.2010
18:53
Carlsen vs World
» Σκάκι στα Γιάννενα

Ποιος θα ήθελε να αγωνισθεί εναντίων του Κάρλσεν;

Το νούμερο 1 της παγκόσμιας λίστας ΕΛΟ, Μάγκνους Κάρλσεν, μας προσκαλεί όλους να παίξουμε εναντίων του, στις 10 Σεπτεμβρίου! Μην χάσετε την ευκαιρία και γράψτε το όνομα σας εδώ --> [rwcc.g-star.com] .
Ένα παρόμοιο ματς είχε γίνει και παλαιοτέρα με τον φημισμένο Κασπάροβ. Ο Κασπάροβ είχε επικρατήσει ενάντιων ολόκληρου του κόσμου και θα θέλαμε να δούμε αν μπορεί να κάνει κάτι αντίστοιχο και ο νεαρός Κάρλσεν.

function fbs_click() {u=location.href;t=document.title;window.open('http://www.facebook.com/sharer.php?u='+encodeURIComponent(u)+'&t='+encodeURIComponent(t),'sharer','toolbar=0,status=0,width=626,height=436');return false;} html .fb_share_link { padding:2px 0 0 20px; height:16px; background:url [static.ak.fbcdn.net] no-repeat top left; } Share">[kesaris.blogspot.com] on Facebook

Περισσότερα... »

17:08
Βρέθηκε γάτα με τέσσερα αυτιά!
» Relax

Η γατούλα με το όνομα Luntik είναι τεσσάρων μηνών και είναι ήδη διάσημη. Αν και με την πρώτη ματιά δεν δείχνει κάτι ιδιαίτερο, στην πραγματικότητα πρόκειται για μία ξεχωριστή γάτα. Η Luntik είναι διάσημη από τη μέρα της γέννησής και η μοναδικότητά της έχει να κάνει με το ότι έχει τέσσερα ...αυτιά, αφού μέσα από τα κανονικά ...ξεφυτρώνουν και άλλα δύο ατροφικά.Οι γιατροί που την εξέτασαν διαπίστωσαν ότι τα δύο επιπλέον αυτιά, αν και είναι σχηματισμένα κανονικά, δεν λειτουργούν σαν όργανα ακοής.Αυτό πάντως δεν φαίνεται να απασχολεί την Luntik που ζει στην περιοχή του Βλαδιβοστόκ, στην Ρωσία. Μπορεί να μην ακούει με τέσσερα αυτιά, ωστόσο ακούει μια χαρά με τα δύο και είναι και υγιέστατη.

Περισσότερα... »
17:06
Σαν σήμερα
» Relax




12 Αυγούστου

   Γεγονoτα

1851: Ο μηχανικός Άιζαακ Σίνγκερ πατεντάρει την ποδοκίνητη ραπτομηχανή. Λίγο αργότερα, με κεφάλαιο 40 δολαρίων, θα ιδρύσει την εταιρία που φέρει το όνομά του.

1908: Κυκλοφορεί στους δρόμους του Ντιτρόιτ το πρώτο αυτοκίνητο της Ford με την ονομασία «Model T». Κοστίζει 900 δολάρια και θεωρείται το πρώτο λαϊκό αυτοκίνητο.

1932: Σπουδαία αρχαιολογικά ευρήματα ανακαλύπτονται στην αρχαία αγορά των Αθηνών. Μεταξύ άλλων, βρέθηκαν και τα ψηφοδέλτια εξοστρακισμού του Αριστείδη.

1953: Η Σοβιετική Ένωση πραγματοποιεί με άκρα μυστικότητα την πρώτη δοκιμή βόμβας υδρογόνου.

1981: Η ΙΒΜ κυκλοφορεί στην αγορά τον πρώτο προσωπικό ηλεκτρονικό υπολογιστή (PC), στην τιμή των 1.565 δολαρίων.


Γεννησεις

1949: Μαρκ Νόπφλερ, κιθαρίστας και τραγουδιστής των «Dire Straits».


Θανατοι

323 π.Χ: Διογένης, κυνικός φιλόσοφος.

30 π.Χ: Κλεοπάτρα, βασίλισσα της Αιγύπτου. Λέγεται ότι άφησε μία ασπίδα (μικρό φαρμακερό φίδι) να τη δαγκώσει στο στήθος για να μην δει το θρίαμβο του Οκταβιανού Αύγουστου.

1964: Ίαν Φλέμινγκ, άγγλος δημοσιογράφος, συγγραφέας και άνθρωπος των μυστικών υπηρεσιών, που έγραψε σειρά μυθιστορημάτων με ήρωα τον Τζέιμς Μποντ.

2005: Γιώργος Ζωγράφος, ηθοποιός και τραγουδιστής, εμβληματική μορφή του «Νέου Κύματος».

Περισσότερα... »

15:15
Ξέμεινε στα χρίσματα
» Προβληματισμένος αλλά Αισιόδοξος

   Με την επίσκεψη και τη ομιλία του στα Γιάννινα ο Πρόεδρος της Ν.Δ. κ. Σαμαράς έπεισε τους πάντες ότι το μέλλον του στην ηγεσία έχει ημερομηνία καταληκτική και σύντομη. Και πράγματι , ακούγοντας τον να δίνει χρίσματα σε υποψηφίους για Δήμαρχο Ιωαννίνων και Περιφερειάρχη, και μάλιστα αυτό τόσο νωρίς , μας έφερε σε άλλες εποχές. Έτσι γινόταν πριν από κάποια χρόνια και στο τέλος το κάθε κόμμα μέτραγε τη σοδειά του, σαν να ήταν ο δήμος ή η Νομαρχία το τσιφλίκι τους. Ήταν εποχές που τα κόμματα ήταν αξιόπιστα και δημιουργούσαν στους οπαδούς τους την ελπίδα ότι ο δικός τους άνθρωπος κάτι θα κάνει και για τον κάθε ψηφοφόρο χωριστά.

Αλλά ο κ. Πρόεδρος ονειρεύεται εποχές και χρόνια που δύσκολα θα ξανάρθουν και αυτό με ευθύνη αποκλειστική των κομμάτων, και ιδιαίτερα των μεγάλων. Ο αρχηγός της ΝΔ φαίνεται να μην έχει αντιληφτεί τη σχέση που σήμερα έχει διαμορφωθεί ανάμεσα στους πολίτες του πρώτου βαθμού τοπικής αυτοδιοίκησης   και τα κόμματα. Δηλαδή , δείχνει να ζει εκτός εποχής και εκτός κλίματος. Ίσως ο ίδιος λόγω και των νεοπαγών   ηγετικών του προσόντων να μην έχει αίσθηση της πραγματικότητας, όμως τι ρόλο παίζουν οι σύμβουλοί του ;

Στ΄ αλήθεια υπάρχει σήμερα πολίτης ενεργός και σκεπτόμενος που να περιμένει να χρίσει ο αρχηγός τον υποψήφιο δήμαρχο της πόλης στο δημοτικό του γραφείο; Ή   είναι εύκολο να συμμορφωθεί ο πολίτης με την επιλογή του αρχηγού , όταν ο ίδιος γνωρίζει και πρόσωπα και πράγματα στον δήμο του και στην μικρή κοινωνία που ζει;     Αλλά μάλλον ο κ. Σαμαράς απευθύνεται μόνο στους στρατευμένους οπαδούς του και γι΄ αυτό η ΝΔ μετατρέπεται σιγά και σταθερά σε κόμμα επαρχίας !

Εμμένοντας στα προφανή εκτιμώ ότι ο αρχηγός της ΝΔ με το να δώσει χρίσμα στον Δήμαρχο της πόλης και από τώρα στον Περιφερειάρχη της Ηπείρου, μάλλον είναι σαν να τους πρόσφερε ¨τη χαριστική βολή¨ που οδηγεί με βεβαιότητα στην αντιπολίτευση.

Οπωσδήποτε η πρωτοβουλία του για χρίσματα σε δημάρχους τούτη την εποχή είναι και μία πρόκληση τόσο για το σύνολο των πολιτών, όσο και για τους θεσμούς. Ο ¨Καλλικράτης¨ αποκεντρώνει το κράτος και επομένως απαιτεί να τον υπηρετήσουν άνθρωποι με λογικές και αρχές   πάνω από το στενό κομματικό περιβάλλον και με κριτήρια όχι βέβαια ηλικιακά αλλά με ήθος, διοικητική εμπειρία και αποτελεσματικότητα. Διαφορετικά θα συνεχίσουμε το κομματικό   και πελατειακό σύστημα που τόσο ακριβά πληρώνουμε σήμερα.

Και το πιο παράδοξο   είναι τούτο: Σήμερα οι πολίτες βιώνουμε μια πολύπλευρη κρίση οικονομική, κοινωνική και ηθική, για την οποία όλοι μας θεωρούμε   υπεύθυνους τους πολιτικούς. Πως, λοιπόν , μπορεί ένας αρχηγός να επιβάλλει τους αρεστούς του και να μην κρατάει τις αποστάσεις με σεβασμό στο    δικαίωμα του πολίτη να επιλέξει από μόνος του τους δημοτικούς άρχοντες;

Μάλλον οι «χρισμένοι» διάλεξαν δρόμο χωρίς διέξοδο και μακάρι να είναι οι τελευταίοι που θα πληρώσουν το τίμημα του παλαιοκομματισμού και της παλαιοκαιρίσιας νοοτροπίας. Οι πολίτες σήμερα είναι σε θέση να φροντίσουν τα του δήμου τους και σύντομα θα αναγκάσουν και κάποιους πολιτικούς να προσαρμοστούν στην πραγματικότητα.

Ουδείς μπορεί, ασφαλώς, να υποχρεώσει τα κόμματα να παραβλέψουν το καλώς ή κακώς νοούμενο κομματικό συμφέρον τους. Όμως, ουδείς υποχρεώνει και τους πολίτες του πρώτου βαθμού τοπικής αυτοδιοίκησης που αποτελεί την κοντύτερη εξουσία στο λαό να περιβάλουν με εμπιστοσύνη τα κόμματα που υπηρετούν μόνο το κομματικό συμφέρον τους.

Μία παράταξη που προέκυψε από την ίδια την αυτοδιοίκηση, για την αυτοδιοίκηση, χωρίς κομματικές παρεμβάσεις, χωρίς άνωθεν επιλογές και δίχως χρίσματα σε αρεστούς των εκάστοτε ηγεσιών, αποτελεί και το ζητούμενο της σύγχρονης αυτοδιοικητικής σκέψης.

Η σύγχρονη δημοκρατία εδράζεται στην ¨πολιτική ¨ και όχι στην ¨κομματική¨ αξιολόγηση μια και έχουν περάσει οι περίοδοι όπου κάποιοι αμφισβητούσαν τις κινήσεις των αυτοδιοικητικών πολιτών και έδιναν βάρος στα όργανα του κόμματος .

Περισσότερα... »

14:40
Λιντσάρισαν 17χρονη επειδή ερωτεύθηκε άνδρα ...από άλλο χωριό!
» Relax

Την έγδυσαν, την λιθοβόλησαν, την έβρισαν και στο τέλος την ξυλοκόπησαν άνανδροι νεαροί γιατί τόλμησε να αγαπήσει κάποιον άλλον από άλλο χωριό.Το περιστατικό συνέβη σε χωριό της Ινδίας, όπου μια 17χρονη κοπέλα αναγκάστηκε να περπατήσει ολόγυμνη για 8 χιλιόμετρα σε τρεις οικισμούς. Οι ανεγκέφαλοι νεαροί την βιντεοσκοπούσαν και την κακοποιούσαν.Το περιστατικό συνέβη πριν τέσσερις μήνες αλλά η νεαρή δεν είχε το κουράγιο να το αναφέρει στις αρχές. Η τρομακτική αυτή υπόθεση έφτασε στη δικαιοσύνη όταν τυχαία ένας αστυνομικός έλαβε ένα MMS με γυμνή φωτογραφία της νεαρής.Η αστυνομία ανακρίνοντας την κοπέλα συνέλαβε χθες πέντε από τους δράστες και τους οδήγησε στην δικαιοσύνη.Σε κάποια πλάνα του βίντεο που ήρθε στο φως της δημοσιότητας η κοπέλα φαίνεται ζαλισμένη, ενώ το πλήθος την αποδοκιμάζει κτυπώντας τύμπανα. Κάθε φορά που σταματούσε την κτυπούσαν με ραβδία και της πετούσαν πέτρες.Αυτό το βασανιστήριο συνεχίστηκε για ώρες, μέρα μεσημέρι, στο καύσωνα του Απριλίου. Οι σκηνές του βίντεο διαρκούν μόλις 11 λεπτά αλλά είναι αρκετές για να οδηγήσουν τους υπευθύνους στην δικαιοσύνης.

Περισσότερα... »
14:40
Εκδίδονταν στην παραλία!
» Relax

Δύο Ρουμάνες, ηλικίας 20 και 32 ετών, συνέλαβαν οι αστυνομικοί στην παραλία του Βόλου, το πρωί της Τρίτης, με την κατηγορία ότι εκδίδονταν έναντι αμοιβής χωρίς άδεια.Όπως καταγγέλθηκε στην Αστυνομία, οι δύο γυναίκες ζητούσαν από διερχόμενους το ποσό των 40 ευρώ, για να έρθουν σε σεξουαλική επαφή.Μοιραία αποδείχθηκε για τις δύο γυναίκες η πρόταση που έκαναν σε αστυνομικό, ο οποίος υποδύθηκε τον πελάτη. Όταν του ζήτησαν χρήματα, εκείνος πέρασε σ' αυτές χειροπέδες.Το μεσημέρι της Τρίτης οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα υπηρεσίας, που άσκησε εις βάρος τους δίωξη και τις παρέπεμψε σε δίκη.

Περισσότερα... »

13:53
Ὁ Γέροντας Θεόκλητὸς Διονυσιάτης μιλάει γιὰ τὴν ζωὴ καὶ τὰ χαρίσματα τοῦ Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου
» Ορθοδοξία-Ελληνισμός

Μπορεῖτε νὰ δεῖτε καὶ νὰ ἀκούσετε τὴν συνέντευξη τὴν ὁποία ἔδωσε τὸ Μάϊο τοῦ 2001 ὁ Γέροντας Θεοκλητὸς Διονυσιάτης. Στὴ συνέντευξη αὐτὴ ἀναφέρεται στὴ ζωὴ καὶ τὰ χαρίσματα τοῦ Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου.
Πηγή:Ἀπόψεις γιὰ τὴν Μονὴ Βατοπαιδίου

Περισσότερα... »
13:50
Ἕνα κείμενο περί Ἐξομολογήσεως
» Ορθοδοξία-Ελληνισμός

(ἀπό τό βιβλίο «Οἱ περιπέτειες ἑνός προσκυνητοῦ» σελ. 165 ἐκδ. Παπαδημητρίου)

... Εἰς τό τέλος τῆς ἑβδομάδος, ἀφοῦ προπαρασκευάσθηκα καλά γιά τήν ἁγία Κοινωνία, πρίν ἐξομολογηθῶ, ἐσκέφθηκα ὅτι ἦταν μιά εὐκαιρία νά κάνω ἐκεῖ μιάν ἐξομολόγησιν ὅσον τό δυνατόν πιό λεπτομερῆ. Ἄρχισα, λοιπόν, τήν προσπάθεια γιά νά θυμηθῶ ὅλα τά ἁμαρτήματα ἀπ’ τήν νεότητά μου καί γιά νά μή τυχόν λησμονήσω ἔστω καί τό παραμικρό, τά ἔγραψα μέ ὅση τό δυνατόν περισσότερη λεπτομέρεια. Ἐγέμισα ἔτσι μιά μεγάλη κόλλα χαρτί μέ ὅλα αὐτά πού ἔγραψα. Ἔπειτα, ὅμως, ἄκουσα ὅτι εἰς τήν Κιταβάγια Παστίνα, πού ἀπέχει περίπου τρία χιλιόμετρα ἀπό ἐκεῖ, ἐζοῦσεν ἕνας ἀσκητής ἱερεύς, ὁ ὁποῖος ἦτο σοφός ἄνθρωπος καί γεμᾶτος ἀπό κατανόηση. Ὁποιοσδήποτε ἐπήγαινεν εἰς αὐτόν γιά νά ἐξομολογηθεῖ, εὑρισκόταν σέ μιάν ἀτμόσφαιρα γεμάτη ἀπό μειλιχιότητα καί συμπάθεια, ἀποχωροῦσε δέ χορτᾶτος ἀπό διδασκαλία γιά τήν σωτηρία του καί ἤρεμος ψυχικά. Μέ μεγάλην εὐχαρίστηση ἐπληροφορήθηκα γιά ὅλα αὐτά καί ἀνεχώρησα ἀμέσως νά συναντήσω τόν ἄγιον αὐτόν γέροντα.

Ὅταν ἔφθασα, εἰς τήν ἀρχή, ἐζήτησα ὁλίγες συμβουλές, ὕστερα δέ ἀπό κάμποσην ὥρα συνομιλίας τοῦ ἐδιάβασα τό χαρτί μέ τίς ἁμαρτίες μου, πού εἶχα γράψει. Ὅταν ἐτελείωσα τό διάβασμα, ἐκεῖνος... μοῦ εἶπε:

«Παιδί μου, πολλά ἀπ’ αὐτά πού μοῦ ἐδιάβασες εἶναι χωρίς καμμιά ἀξία, οἱ συμβουλές μου δέ γιά τήν ἐξομολόγηση εἶναι γενικά οἱ ἐξῆς:

Πρῶτον: Δέν εἶναι ἀνάγκη νά ἐξομολογῆσαι ἁμαρτήματα γιά τά ὁποῖα ἄλλοτε μετενόησες, τά ἐξαγορεύθηκες καί ἐπῆρες τήν συγχώρηση. Ὅταν τά ξαναεξομολογῆσαι εἶναι σάν νά θέτεις σέ ἀμφιβολία τή δύναμη τοῦ Μυστηρίου τῆς θείας Ἐξομολογήσεως.

Δεύτερον: Δέν πρέπει νά θυμᾶσαι εἰς τήν ἐξομολόγηση οὔτε καί νά ἀναφέρεις εἰς αὐτήν ἄλλα τυχόν πρόσωπα πού συνέβη νά εἶναι συνδεδεμένα μέ τίς ἁμαρτίες σου. Δηλαδή, πρέπει νά ἐξομολογηθεῖς τά ἰδικά σου μόνον ἁμαρτήματα καί νά κρίνεις τόν ἑαυτό σου μόνον καί κανέναν ἄλλον.

Τρίτον: Δέν πρέπει νά ξεχνᾶς ὅτι οἱ ἅγιοι Πατέρες μᾶς ἀπαγορεύουν νά ἀναφέρουμε μέ ὅλες τίς λεπτομέρειες τά διάφορα ἁμαρτήματά μας, ἐπειδή εἶναι καλύτερο νά τά ὁμολογοῦμε καί νά τά ἀναγνωρίζουμε εἰς τίς γενικές τους γραμμές γιά νά ἀποφεύγεται ὁ πειρασμός ἀπό τήν ἐπανάληψη τῶν λεπτομερειῶν καί γιά τόν ἑαυτό μας καί γιά τόν πνευματικό.

Τέταρτον: Ὅταν μετανοεῖς πρέπει νά μετανοεῖς εἰλικρινά καί πραγματικά γιατί εἶναι γεγονός ὅτι ἡ μετάνοιά σου αὐτή σήμερα εἶναι ἀφρόντιστη χλιαρή καί πρόχειρη.

Πέμπτον: Ἀσχολήθηκες σήμερα μέ ἕνα σωρό λεπτομέρειες, ἐνῶ παρέλειψες τό κυριότερο πρᾶγμα, δηλαδή δέν ἀνέφερες τίς πιό βαρειές ἀπ’ ὅλες τίς ἁμαρτίες, γιατί δέν παραδέχθηκες, οὔτε ἔγραψες εἰς τό χαρτί, ὅτι δέν ἀγαπᾶς τόν Θεό, ὅτι μισεῖς τόν πλησίον σου, ὅτι δέν πιστεύεις εἰς τόν Λόγον τοῦ Θεοῦ, καί ὅτι εἶσαι γεμᾶτος ἀπό ὑπερηφάνεια καί φιλοδοξία, γεγονότα πού ἀποτελοῦν τήν τετραπλῆ μάζα τοῦ κακοῦ καί τά ὁποῖα εἶναι ἡ αἰτία ὅλων τῶν ἄλλων ἁμαρτημάτων μας. Αὐτά εἶναι οἱ τέσσερεις κυριώτερες ρίζες, ἀπό τίς ὁποῖες φυτρώνουν ὅλα τά ἄλλα ἁμαρτήματα εἰς τά ὁποῖα πέφτουμε ὅλοι».

Ἡ ἔκπληξίς μου πραγματικά ἦταν μεγάλη ἀπό ὅσα ἄκουσα, γι’ αὐτό ἀπευθυνόμενος πρός τόν φημισμένο αὐτόν πνευματικό, τοῦ εἶπα:

«Νά μέ συγχωρήσεις, σεβαστέ πάτερ, ἀλλά πῶς εἶναι δυνατόν νά μή ἀγαπῶ τόν Θεό, τόν Πατέρα ὅλων μας καί Συντηρητή; Σέ τί ἄλλο θά μποροῦσα νά πιστεύσω, ἐκτός ἀπό τόν Λόγο τοῦ Θεοῦ, ἡ εὐλογία τοῦ ὁποίου ἁγιάζει τά πάντα; Ἐγώ θέλω πάντα τό καλό τοῦ πλησίον μου, ποιόν δέ λόγο θά εἶχα γιά νά τούς μισῶ; Ὡς πρός τήν ὑπερηφάνεια, δέν ἔχω τίποτα γιά νά ὑπερηφανευθῶ, ἐκτός ἀπ’ τά ἀναρίθμητά μου ἁμαρτήματα. Ἀλλ’ ἀκόμη τί καλό ἔχω ἐπάνω μου γιά νά ὑπερηφανευθῶ; Μήπως τά πλούτη μου ἤ τήν ὑγεία μου; Μόνον ἄν ἤμουν μορφωμένος ἤ πλούσιος, θά μποροῦσα νά ἔχω πέσει σέ σφάλματα σάν αὐτά πού μοῦ ἀνέφερες».

«Ἀγαπητέ μου, εἶναι κρῖμα πού τόσο λίγο κατάλαβες τί ἐννοῶ μέ αὐτά πού εἶπα. Κοίταξε! Θά διδαχθεῖς πολύ καί γρήγορα, ἀπάνω σέ ὅσα σοῦ εἶπα, ἐάν διαβάσεις αὐτές τίς σημειώσεις πού σοῦ δίνω, τίς ὁποῖες καί ἐγώ χρησιμοποιῶ εἰς τήν ἐξομολόγησή μου. Διάβασέ τες προσεκτικά καί θά καταλάβεις ἐντελῶς καθαρά τήν ἀκριβῆ ἀπόδειξη ὅλων αὐτῶν πού σοῦ εἶπα καί τά ὁποῖα σέ ἐξέπληξαν»

Μού ἔδωσε τίς σημειώσεις καί ἐγώ ἄρχισα νά τίς διαβάζω. Οἱ σημειώσεις αὐτές ἔχουν ἀκριβῶς ὡς ἐξῆς:

«Ἐξομολόγηση πού ὁδηγεῖ τόν ἔσω ἄνθρωπο σέ ταπείνωση».

«Στρέφοντας τά μάτια μου προσεκτικά εἰς τόν ἑαυτό μου καί παρακολουθῶντας τήν πορεία τῆς ἐσωτερικῆς μου καταστάσεως, πιστοποιῶ ἀπό τήν πεῖρα μου, ὅτι δέν ἀγαπῶ τόν Θεόν, ὅτι δέν ἔχω θρησκευτική πίστη καί ὅτι εἶμαι γεμᾶτος ἀπό ὑπερηφάνεια καί ὑλοφροσύνη. Ὅλα αὐτά τά βρίσκω εἰς τόν ἑαυτό μου μετά ἀπό λεπτο-μερῆ ἐξέταση τῶν αἰσθημάτων καί τῆς συμπεριφορᾶς μου.

Δέν ἀγαπῶ τόν Θεό. Ἄν ἀγαποῦσα πραγματικά τόν Θεό θά εἶχα συνεχῶς τήν σκέψη μου στραμμένη πρός Αὐτόν καί θά ἤμουν εὐτυχισμένος. Κάθε σκέψη γιά τό Θεό θά μοῦ ἔδινε χαρά καί ἀγαλλίαση. Ἀντιθέτως, ὅμως, πολύ συχνότερα καί πολύ εὐκολώτερα σκέπτομαι διάφορα γήινα πράγματα, ἐνῶ ἡ ἀπασχόληση τῆς σκέψεώς μου μέ τόν Θεό καταντᾶ ἐργασία ἐπίπονη καί ξερή. Ἐάν ἀγαποῦσα τόν Θεόν, ἡ συνομιλία μου μέ Αὐτόν, διά τῆς προσευχῆς θά ἦτο ἡ τροφή καί ἡ τρυφή μου καί θά μέ ὡδηγοῦσε σέ ἀδιάσπαστη ἐπικοινωνία μέ Αὐτόν. Ὅμως, ὅλως ἀντίθετα, ὄχι μόνο δέν εὑρίσκω εὐχαρίστηση εἰς τήν προσευχή μου ἀλλά χρειάζεται κάθε φορά νά καταβάλλω προσπάθεια γιά νά προσευχηθῶ. Ἀγωνίζομαι κατά τῆς ἀπροθυμίας, νικῶμαι ἀπό τήν ἁμαρτωλότητά μου καί εἶμαι πάντα πρόθυμος νά καταπατῶ μέ κάθε ἀνόητη σκέψη καί πρᾶγμα, ἀκόμη καί κατά τήν ὥρα τῆς προσευχῆς, γεγονότα, πού, ὅπως εἶναι φυσικόν, μικραίνουν τήν προσευχή καί ἀπομακρύνουν τήν σκέψιν ἀπό αὐτήν. Ὁ καιρός μου περνᾶ ἀχρησιμοποίητος ἤ μᾶλλον χρησιμοποιεῖται σέ μάταιες ἀπασχολήσεις, ὅταν δέ ἀπασχολοῦμαι μέ τόν Θεόν, ὅταν θέτω τόν ἑαυτόν μου κάτω ἀπό τήν παρουσία Του, τότε κάθε ὥρα μοῦ φαίνεται πώς εἶναι ἕνας ὁλόκληρος χρόνος. Ὅταν ἕνας ἄνθρωπος ἀγαπᾶ κάποιο πρόσωπο, τό σκέπτεται ὅλη τήν ἡμέρα χωρίς διακοπή, διατηρεῖ συνεχῶς τήν εἰκόνα του μέσα εἰς τήν καρδιά του, φροντίζει γι’ αὐτό καί σέ καμμιά περίπτωση τό ἀγαπημένο του πρόσωπο δέν φεύγει ἀπό τήν σκέψη του. Ἐγώ, ὅμως ὁλόκληρη τήν ἡμέρα, εἶναι ζήτημα ἄν ξεχωρίζω ἔστω καί μιάν ὥρα γιά νά βυθισθῶ σέ ἐντρύφηση καί θεία μελέτη, γιά νά ζωογονήσω τήν καρδιά μου μέ τήν ἀγάπη μου πρός Αὐτόν, ἐνῶ μέ εὐκολία καί εὐχαρίστηση ἐξοδεύω τίς εἴκοσι τρεῖς ὧρες τοῦ ἡμερονυκτίου σάν μιά θερμή προσφορά καί θυσία εἰς τά εἴδωλα τῶν διαφόρων παθῶν.

Ὁλονένα συζητῶ γιά τιποτένια πράγματα καί γεγονότα, τά ὁποῖα μολύνουν τό πνεῦμα, κι αὐτό μοῦ δίνει εὐχαρίστηση. Εἰς τίς σκέψεις μου γιά τόν Θεό, εἶμαι ξηρός, ἀπρόθυμος καί ἀμελής. Κι ὅταν ἀκόμη χωρίς νά τό θέλω, συμβαίνει ὥστε ἄλλοι νά μέ παρακινήσουν σέ πνευματική συζήτηση, κοιτάζω νά μετατρέψω τό θέμα σέ κάτι ἄλλο, πιό εὐχάριστο εἰς τίς ἐπιθυμίες μου. Εἶμαι τρομερά περίεργος γιά κάθε μοντέρνο, γιά τά πολιτικά καί γιά χίλια δυό ἄλλα ζητήματα. Πολύ συχνά ζητῶ τήν ἱκανοποίηση εἰς τήν ἀγάπη πρός τίς κοσμικές γνώσεις, εἰς τήν ἐπιστήμη, εἰς τήν τέχνη, καί θέλω ὅλο καί περισσότερα ἀγαθά νά ἀποκτήσω. Ἡ μελέτη τοῦ Νόμου τοῦ Θεοῦ, ἡ γνῶσις Αὐτοῦ καί τῆς Θρησκείας, δέν μοῦ κάνουν πολλήν ἐντύπωσιν, οὕτε ἱκανοποιοῦν τήν πνευματική πεῖνα τῆς ψυχῆς μου. Ὅλα αὐτά τά παραδέχομαι ὅτι εἶναι ὄχι μόνον ἀνούσια ἀπασχόληση γιά ἕνα χριστιανό, ἀλλ’ ἐπί πλέον καί ἀνωφελής.

Ἐάν ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεό εἶναι ἡ τήρησις τῶν ἐντολῶν Του, ὅπως ὁ Χριστός εἶπε «εἰ ἀγαπᾶτε με τάς ἐντολάς τάς ἐμᾶς τηρήσατε» ἐγώ ὄχι μόνο δέν τηρῶ τάς ἐντολάς Του, ἀλλ’ οὔτε καμμιά προσπάθεια καταβάλλω νά κατορθώσω τήν τήρησή τους. Ἔτσι εἶναι ἀπόλυτη ἀλήθεια, τήν ὁποία εὔκολα συμπεραίνει κανείς, ὅτι δέν ἀγαπῶ τόν Θεόν. Ἐπάνω σ’ αὐτό ὁ Μέγας Βασίλειος λέει: Ἡ ἀπόδειξις ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ἀγαπᾶ τόν Θεό καί τόν Χριστόν, ἔγκειται εἰς τό γεγονός ὅτι δέν τηρεῖ τάς ἐντολάς του.

Δέν ἀγαπῶ οὔτε τόν πλησίον μου. Ἐάν ἀγαποῦσα τόν πλησίον μου, θά ἦτο δυνατόν νά σκεφθῶ καί νά ἀπόφασίσω νά δώσω καί τήν ζωήν μου γι’ αὐτόν, ἐάν θά ὑπῆρχε ἀνάγκη. Ὄχι, ὅμως, αὐτό μόνον δέν κάνω, ἀλλ’ οὔτε καί τήν παραμικρή θυσία εἶμαι διατεθειμένος νά ὑποστῶ γι’ αὐτόν. Ἐάν ἀγαποῦσα τόν πλησίον μου, σύμφωνα μέ τήν ἐντολήν τοῦ Εὐαγγελίου, οἱ λύπες του θά ἦσαν καί δικές μου λύπες καί οἱ χαρές του θά ἀντανακλοῦσαν εἰς τό πρόσωπό μου, ὅπως εἰς τό δικό του. Ἀντιθέτως, ὅμως, εὐχαριστοῦμαι νά ἀκούω διάφορα ἄσχημα πράγματα γι’ αὐτόν, ἀντί νά λυποῦμαι καί νά πονῶ. Τό κάθε κακό τυχόν πού ἀκούω γιά τόν πλησίον μου, ὄχι μόνον δέν τό σκεπάζω μέ ἀγάπη, ἀλλά τό διατυμπανίζω ὅπου μπορῶ μέ ἐσωτερικήν ἱκανοποίηση. Ἡ εὐτυχία τοῦ πλησίον μου, ἡ τιμή του, τά ἀγαθά του δέν μέ εὐφραίνουν, μοῦ δίνουν δέ ἀντιθέτως τό συναίσθημα τῆς ἀδιαφορίας. Τέλος, ὄχι λίγες φορές, καταλαμβάνουν τήν ψυχή μου περιφρόνηση καί φθόνος γιά τόν πλησίον μου.

Δέν ἔχω θρησκευτική πίστη. Οὔτε εἰς τήν ἀθανασίαν, οὔτε εἰς τό Εὐαγγέλιο, διότι ἐάν ἤμουν τέλεια πεπεισμένος καί ἐπίστευα χωρίς ἀμφιβολία ὅτι μετά ἀπό τόν τάφο ξανοίγεται ἡ αἰώνιος ζωή καί ἡ ἀνταπόδοσις τῶν πεπραγμένων αὐτοῦ τοῦ κόσμου, θά ἐσκεπτόμουν συνεχῶς αὐτό, χωρίς ἀνάπαυλα. Ἡ ἰδέα τῆς ἀθανασίας θά μέ συνέτριβε κυριολεκτικά καί θά ἐζοῦσα αὐτήν τήν πρόσκαιρη ζωή σάν ἕνας ξένος καί παρεπίδημος, που ἔχει πάντα εἰς τόν νοῦ του τήν φροντίδα νά ἀξιωθεῖ κάποτε νά φθάσει εἰς τήν γλυκειά του πατρίδα. Ἀντίθετα, ὅμως, ἐγώ οὔτε κάν σκέπτομαι γιά τήν αἰωνιότητα καί συμπεριφέρομαι εἰς τήν ζωή μου σάν νά πιστεύω ὅτι τό τέλος τοῦ παρόντος βίου εἶναι καί τό τέρμα τῆς ἀνθρωπίνης ὑπάρξεώς μου. Μέσα μου φωλιάζει ὑποσυνείδητα ἡ σκέψις πού συνοψίζεται εἰς τό : ποιός ξέρει καί ποιός εἶδε τά μετά θάνατον;

Ὅταν μιλῶ γιά τήν ἀθανασία, τό μυαλό μου συμφωνεῖ μ’ ἐκείνην, ἐνῶ ἡ καρδιά μου πολύ ἀπέχει ἀπό τοῦ νά εἶναι πεπεισμένη γι’ αὐτήν. Ὅλη αὐτή ἡ ἀπιστία μου ἀποδεικνύεται ἀπό τίς πράξεις μου καί ἀπό τήν συνεχεῖ φροντίδα νά ἱκανοποιῶ τήν ζωή τῶν αἰσθήσεων. Ἐάν ἡ διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου εἶχε κυριαρχήσει εἰς τή καρδιά μου μέ τήν ἀνάλογη πίστη, θά εἶχα καταλυφθεῖ ἀπ’ τό Λόγο τοῦ Θεοῦ καί θά τόν ἐμελετοῡσα, θἄβρισκε δέ ἡ ἀφοσίωσις καί ἡ προσοχή τήν κατοικία της εἰς τήν ψυχή μου. Ἡ προσοχή, ἡ εὐσπλαγχνία, ἡ ἀγάπη πού κρύπτονται μέσα εἰς Αὐτόν θά μέ ὡδηγοῦσαν εἰς τήν χαρά καί τήν εὐτυχία τῆς μελέτης τοῦ Νόμου τοῦ Θεοῦ νύκτα καί ἡμέρα. Εἰς τήν μελέτην αὐτήν θά εὕρισκα τροφή πνευματική, τόν ἐπιούσιον ἄρτον τῆς ψυχῆς μου καί ἡ καρδία μου θά παρεκινεῖτο εἰς τήν τήρησή του.

Τίποτα εἰς τόν κόσμον αὐτόν δέν θἆ-ταν δυνατό νά μέ ἀποτρέψει ἀπ’ τήν ἐφαρμογή της εἰς τήν ζωή μου. Ἀντιθέτως, ὅμως, ὅταν κάθε τόσο διαβάζω ἤ ἀκούω τόν Λόγο τοῦ Θεοῦ, ἄν ἡ ἀνάγκη ἤ ἡ ἀγάπη πρός τή γνώση μέ ὠθοῦν πρός τοῦτο, τόν παρακολουθῶ χωρίς τήν δέουσα προσοχή καί τόν εὑρίσκω τίς περισσότερες φορές καταθλιπτικό ἤ χωρίς σπουδαῖο ἐνδιαφέρον. Συνήθως φθάνω εἰς τό τέλος τῆς μελέτης του χωρίς σπουδαία ὡφέλεια καί πάντα πρόθυμος νά τόν ἀλλάξω μέ ἐλαφρά ἀναγνώσματα πού μοῦ εἶναι πολύ ἐν-διαφέροντα καί μέ εὐχαριστοῦν.

Εἶμαι πλήρης ἀπό ὑπερηφάνεια καί φιλαυτία. Ὅλες μου οἱ ἐνέργειες τό βεβαιώνουν. Βλέποντας κάτι καλό εἰς τόν ἑαυτόν μου, ἐπιθυμῶ νά τό κάνω ἐμφανές ἤ νά ὑπερηφανευθῶ γι’ αὐτό μπροστά σέ ἄλλους ἀνθρώπους ἤ νά τό θαυμάσω μόνος μου ἐσωτερικῶς. Ἄν καί ἐπιδεικνύω μίαν ἐξωτερική ταπεινοφροσύνη, τήν ἀποδίδω σέ ἀποτελεσματικότητα τῆς ἰδικῆς μου δυνάμεως, θεωρῶ δέ τόν ἑαυτόν μου ἤ ἀνώτερον ἀπό τούς ἄλλους, ἤ τουλάχιστον ὄχι χειρότητό τους. Ὅταν ἀνακαλύπτω ἕνα σφάλμα μου προσπαθῶ νά τό δικαιολογήσω καί νά τό σκεπάσω, λέγοντας: Τί νά κάνω; Ἔτσι εἶμαι φτιαγμένος, ἤ δέν πειράζει, κανείς δέν θά μέ παρεξηγήσει. Θυμώνω μέ ὅσους δέν δείχνουν ἐκτίμηση πρός τό πρόσωπό μου καί τούς πιστεύω ὅτι εἶναι ἄνθρωποι πού δέν ἠμπο-ροῦν νά ἐκτιμήσουν τήν ἀξία τοῦ ἄλλου. Ἀγάλλομαι γιά τά χαρίσματά μου, καί ὅλες μου τίς πτώσεις τίς θεωρῶ ἐντελῶς προσωπικό μου ζήτημα. Ἐνῶ εἶμαι μεμψίμοιρος, εὑρίσκω εὐχαρίστησιν εἰς τίς ἀτυχίες τῶν ἐχθρῶν μου. Ὅταν ἀγωνίζωμαι γιά κάτι καλό τό κάνω μέ τόν σκοπό ἤ νά κερδίσω ἐπαίνους, ἤ νά δώσω κάποια ἐλαστικότητα εἰς τόν πνευματικό μου ἑαυτό, ἤ νά πάρω μιά πρόσκαιρη παρηγορία.

Μέ μιά λέξη, συνεχῶς κατασκευάζω ἕνα εἴδωλο τοῦ ἑαυτοῦ μου πρός τό ὁποῖον ἀποδίδω ἀδιάκοπες τίς ὑπηρεσίες μου, φροντίζοντας μέ κάθε τρόπο γιά τήν εὐχαρίστησή μου καί τήν καλλιέργεια τῶν παθῶν καί τῶν ἐπιθυμιῶν μου. Πράττοντας ὅλα αὐτά ἀναγωρίζω τόν ἑαυτόν μου νά εἶναι γεμᾶτος ἀπό ὑπερηφάνεια, ἀπό διάφορες σαρκικές ἐπιθυμίες, ἀπό ἀπιστίαν, ἀπό ἔλλειψιν ἀγάπης πρός τόν Θεό καί ἀπό κακία πρός τόν πλησίον μου. Ποιά κατάσταση θά μποροῦσε νά ὑπάρξει πιό ἁμαρτωλή ἀπό αὐτήν; Ἡ κατάστασις τῶν πνευμάτων τοῦ σκότους πρέπει νά εἶναι καλύτερη ἀπό τήν ἰδικήν μου. Ἐκεῖνα, ἄν καί δέν ἀγαποῦν τόν Θεό, ἄν καί μισοῦν τούς ἀνθρώπους καί τροφή τους εἶναι ἡ ὑπερηφά-νεια, μ’ ὅλα ταῦτα πιστεύουν εἰς τόν Θεό καί φρίττουν. Ἐγώ ὅμως; Μπορῶ νά βρεθῶ σέ χειρότερη κόλασιν ἀπ’ αὐτήν πού ἀντιμε-τωπίζω; Πῶς δέ δέν θά λάβω τήν πιό αὐστηρή τιμωρία γιά τήν ἀνόητη καί ἀπρόσεκτη ζωή μου, τήν ὁποίαν ἀναγνωρίζω ὅτι ζῶ;

Διαβάζοντας ὅλον αὐτόν τόν τύπον τῆς ἐξομολογήσεως πού μοῦ ἔδωσεν ὁ ἱερεύς, τρομοκρατημένος ἐσκέφθηκα καί εἶπα μέσα μου: «Θεέ καί Κύριε! Τί φοβερά ἁμαρτήματα ὑπάρχουν κρυμμένα μέσα μου καί μέχρι τώρα δέν τά εἶχα ἀνακαλύψει!». Ἡ ἐπιθυμία νά καθαρισθῶ ἀπό αὐτά μέ ἔκαναν νά ἱκετεύσω αὐτόν τόν μεγάλον ἐξομολόγο νά μέ διδάξει πῶς νά γνωρίσω τήν αἰτίαν ὅλου αὐτοῦ τοῦ κακοῦ καί πῶς νά θεραπεύσω ἀπ’ αὐτό τόν ἑαυτόν μου. Ἔτσι ὁ ἅγιος αὐτός πνευματικός ἄρχισε νά μέ καθοδηγεῖ λέγοντας: Παιδί μου καί ἀδελφέ μου, ἡ αἰτία τῆς ἐλλείψεως ἀγάπης πρός τόν Θεό εἶναι ἔλλειψις πίστεως. Ἡ ἔλλειψις αὐτή τῆς πίστεως εἶναι ἡ αἰτία τῆς ἐλλείψεως τῆς πεποιθήσεως καί ἡ αἰτία τοῦ τελευταίου αὐτοῦ, εἶναι ἡ ἀποτυχία μας ὡς πρός τήν ἀναζήτηση τῆς ἀληθινῆς καί ἁγίας γνώσεως καί ἡ ἀδιαφορία μας ὡς πρός τήν ἀναζήτηση τοῦ φωτός τοῦ πνεύματος. Μέ μιά λέξη ἄν δέν πιστεύεις δέν μπορεῖς νά ἀγαπᾶς... Μέ τήν ἁγιαστική μελέτη τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ καί μέ τήν ἀπόκτηση πείρας, πρέπει νά γεννηθεῖ εἰς τήν ψυχή σου μία δίψα, μιά ἀκατάσχετη ἐπιθυμία, κάτι σάν θαῦμα, τό ὁποῖον θά σοῦ φέρει μιάν ἀσίγαστη ἐπιθυμία νά μάθεις, ὅσο μπορεῖς πιό πολύ, πιό τέλεια, πιό βαθειά, ὅ,τι περιβάλλει ὅλους μας...

Φαντάζομαι τώρα πώς θά κατάλαβες ὅτι ἡ αἰτία τῶν ἁμαρτημάτων, τά ὁποῖα ἐδιάβασες προηγουμένως, εἶναι ἡ ἀδράνεια τῆς ψυχῆς μας γιά σκέψεις ἐπάνω σέ πνευματικά πράγματα, ἀδράνεια πού ξηραίνει τά συναισθήματα καί τήν ἀνάγκη τῆς ψυχῆς γιά παρόμοιες πνευματικές ἐντρυφήσεις. Ἐάν θέλεις νά μάθεις πῶς θά νικήσεις αὐτήν τήν αἰτία τοῦ κακοῦ, φρόντισε νά ἀποκτήσεις μέ ὅλη σου τήν δύναμη τήν φώτιση τοῦ πνεύματος, τήν φώτιση τῆς ψυχῆς, μέ ἐπιμελῆ καί ἁγιαστική μελέτη τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, μέ τήν μελέτη τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, μέ τίς συμβουλές πνευματικῶν ἀνθρώπων καί μέ συζητήσεις μέ ἄτομα πού εἶναι σοφοί καί γεμᾶτοι ἀπό Χριστό... Ἄς κάνουμε τήν προσπάθεια αὐτή καί ἄς προσευχώμεθα, ὅσο συχνότερα μποροῦμε μέ τά λόγια: Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, κάνε μας νά σέ ἀγαπήσουμε τόσον, ὅσο πρίν γνωρίσουμε Σένα, ἀγαπούσαμε τήν ἁμαρτία.
ΠΗΓΗ:ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ

Περισσότερα... »
13:45
ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ ΠΡΟΑΙΩΝΕΙΟ ΚΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ
» Ορθοδοξία-Ελληνισμός

Μοναστήρι Παναγίας Σουμελᾶ, σήμερα «Σουμελᾶ μαναστίρ». Τόπος ἱερός, τόπος μαγευτικός, τόπος μυστηρίου, ἑλληνισμοῦ καὶ ὀρθοδοξίας, τόπος πόνου καὶ μαρτυρίου καὶ αὐτόπτης μάρτυρας τῆς μεγάλης ποντιακῆς γενοκτονίας. Τόπος προαιώνιου προσκυνήματος. Ἀκόμα καὶ σήμερα χιλιάδες ἐπισκέπτες, (σύμφωνα μὲ τὰ στοιχεῖα τοῦ τουρκικοῦ ὑπουργείου Τουρισμοῦ, ἡ Παναγία Σουμελά, Ἁγία Σοφία τῆς Κωνσταντινούπολης καὶ οἱ λαξευτὲς ἐκκλησίες τῆς Καππαδοκίας εἶναι τὰ πρῶτα σὲ ἀριθμὸ ἐπισκεπτῶν τουριστικὰ μέρη τῆς Τουρκίας) ἔρχονται νὰ δοῦνε τὸ θαυμαστὸ αὐτὸ μνημεῖο. Χιλιάδες προσκυνητές, κυρίως Ἕλληνες, ἀλλὰ καὶ Τοῦρκοι, ἔρχονται νὰ προσκυνήσουν. Γυναῖκες μὲ τὴν κλασικὴ ἰσλαμικὴ μαντίλα ἀνεβαίνουν ὑπομονετικὰ τὰ σκαλοπάτια ποὺ ὁδηγοῦν στὸ μοναστήρι καὶ μὲ εὐλάβεια προσκυνοῦν τὴν Μεριὲμ Ἀννά, τὴν Παναγία Σουμελά. Ἑλληνόφωνοι πόντιοί της Τουρκίας ἀκόμα καὶ σήμερα τραγουδᾶνε τὴν Παναγία Σουμελά, ἄλλο ἕνα στοιχεῖο της γιὰ πολλοὺς μπερδεμένης ταυτότητάς τους, ἕνα κολοσσιαῖο πρόβλημα γιὰ ὅλη τὴν...σημερνὴ Τουρκία.

Η ΟΜΟΛΟΓΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ
Ἡ Παναγία Σουμελὰ εἶναι ἕνας σπάνιος τόπος ποὺ σὲ γοητεύει μὲ τὴν ἐπιβλητικότητά του καθὼς πλησιάζεις ἀπὸ κάτω ἀγναντεύοντας τὴν βουνοπλαγιὰ ὅπου εἶναι σκαρφαλωμένη, γράφει στὶς 9 Ἰουνίου τοῦ 2001, ὁ γνωστὸς ἀρθογράφος τῆς τουρκικῆς ἐφημερίδας Μιλιέτ, (πρώτη σὲ κυκλοφορία ἐφημερίδα στὴν Τουρκία), Γκιουνγκιὸρ Ἀρᾶς, σὲ μία ἐπίσκεψη ποὺ ἔκανε στὸ ἱστορικὸ μοναστήρι. Ὁ Τοῦρκος ἀρθογράφος ποὺ ἀφήνει τὴν πένα του νὰ περιγράψει τὴ γοητεία τοῦ μοναστηριοῦ, μία γοητεία ποὺ ἀσκεῖ ἀκόμα καὶ στοὺς Τούρκους ἐπισκέπτες, ἀναφέρει πὼς τὸ 1461 ὁ ἴδιος ὁ σουλτάνος, Μωάμεθ ὁ Πορθητής, ἐπισκέφτηκε τὸ μοναστήρι καὶ ἀφοῦ συνομίλησε μὲ τοὺς μοναχοὺς γοητεύτηκε ἀπὸ τὶς γνώσεις τους καὶ τὴν εὐφράδειά τους. Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ ἐξέδωσε ἕνα φιρμάνι μὲ τὸ ὁποῖο τοὺς παραχωροῦσε ὅλα τὰ προνόμια ποὺ τοὺς ἐξασφάλιζαν τὴν ἐπιβίωσή τους μέσα στὸ ἐχθρικὸ περιβάλλον, ὅπως αὐτὸ εἶχε διαμορφωθεῖ μετὰ τὴν πτώση τῆς αὐτοκρατορίας τῆς Τραπεζούντας στοὺς Ὀθωμανούς. Σύμφωνα μὲ τὸν Ἀρᾶς, ἡ Παναγία Σουμελὰ τὸν ἑπόμενο αἰώνα ἔκανε ἕνα μεγάλο θαῦμα ποὺ ἔμεινε στὴν ὀθωμανικὴ ἱστορία. Τὸ 1512, ὁ τότε σουλτάνος Σελὶμ ὁ «Γιαβούζ», δηλαδὴ Σελὶμ ὁ «Σκληρός», ὅταν βρίσκονταν στὴν Τραπεζούντα προσβλήθηκε ἀπὸ μία ἄγνωστη ἀσθένεια καὶ ὑπέφερε πολύ. Κάποιοι σύμβουλοί του τότε τοῦ ἀνέφεραν γιὰ τὸ μοναστήρι τῆς Παναγιᾶς Σουμελᾶ καὶ τὰ πολλὰ καὶ μεγάλα θαύματα ποὺ γίνονταν ἐκεῖ. Ἐπηρεασμένος ὁ σουλτάνος ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἀναφορὲς ἔστειλε ἐκπρόσωπό του στὸ μοναστήρι καὶ ζήτησε ἀπὸ τοὺς μοναχοὺς νὰ προσευχηθοῦν γιὰ νὰ γίνει καλά. Πραγματικὰ καὶ ἔτσι ἔγινε, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἑπόμενη μέρα κατὰ θαυμαστὸ τρόπο ἡ ὑγεία τοῦ σουλτάνου νὰ ἀρχίζει νὰ βελτιώνεται ἐντυπωσιακά. Ὁ σουλτάνος εὐχαριστημένος ἀλλὰ καὶ ἐντυπωσιασμένος ἀπὸ τὴν Παναγία, μόλις ἔγινε τελείως καλὰ γέμισε πολλὰ γαϊδούρια μὲ διάφορα δῶρα καὶ τὰ ἔστειλε στὸ μοναστήρι μὲ τὶς θερμές του εὐχαριστίες γιὰ τὴν ἴαση ποὺ τοῦ πρόσφερε ἡ Παναγία Σουμελά.
Ἀπὸ τὸ 1923 καὶ μετὰ τὴν ἀναχώρηση τῶν μοναχῶν ἀπὸ τὴν Παναγία Σουμελά, ὅπως ἀναφέρει ὁ Γκιουνγκιὸρ Οὐρᾶς στὴ Μιλιέτ, ἔπεσε νεκρικὴ σιγὴ στὸ ἱστορικὸ μοναστήρι. Μονάχα τὰ πουλιὰ καὶ κάποιοι Ἄγγλοι περιηγητὲς ἔδιναν σημεῖα ζωῆς στὸ ἀπότομο καὶ μαρτυρικὸ τοπίο ποὺ κάποτε οἱ χιλιάδες πιστοὶ συνέρρεαν γιὰ νὰ πανηγυρίσουν τὴ δόξα τῆς Παναγιᾶς. Τὸ 1931 ἡ θαυματουργὴ εἰκόνα τῆς Παναγίας ποὺ εἶχε κρυφτεῖ σὲ κάποιο μυστικὸ μέρος, μεταφέρθηκε στὴν Ἑλλάδα. Ἀπὸ τότε, μέχρι τὴ δεκαετία τοῦ πενήντα, τὸ ἱστορικὸ μοναστήρι εἶχε ἀφεθεῖ στὴν τύχη του. Ποῦ καὶ ποῦ ὅμως, ὅπως λένε καὶ οἱ μαρτυρίες, κάποια μοναχικὴ φιγούρα συνήθως μὲ τὴ χαρακτηριστικὴ μαντίλα, ἀνέβαινε τὸ ἐγκαταλειμμένο πιὰ μονοπάτι πρὸς τὴ Μονὴ καὶ κάποια φλόγα ἀπὸ κάποιο κερὶ μέσα στὰ ἐρείπια τοῦ μοναστηριοῦ, προδιδε ὅτι ἡ ἑλληνορθόδοξη πίστη δὲν εἶχε χαθεῖ ἐντελῶς ἀπὸ τὸν ἱστορικὸ Πόντο. Τὸ 1953 μετὰ τὴν εἴσοδο τῆς Τουρκίας στὸ ΝΑΤΟ κάποιοι Ἀμερικανοὶ ἀξιωματικοὶ ἔδειξαν μεγάλο ἐνδιαφέρων καὶ θέλησαν νὰ ἐπισκεφτοῦν τὸ μοναστήρι. Τελικά, παρά του ὅτι ἡ περιοχὴ ἦταν σχεδὸν ἀπαγορευμένη τοὺς δόθηκε ἡ ἄδεια καὶ οἱ Ἀμερικανοὶ ἔφτασαν στὸ μοναστήρι μέσα ἀπὸ τὸ γνωστὸ μονοπάτι ποὺ τώρα τὸ σκέπαζαν χόρτα καὶ σκόρπιοι θάμνοι. Τὸ κλειδὶ ὅμως τῆς εἰσόδου στὸ μοναστήρι τὸ ἔχει ὁ σταθμὸς τῆς τοπικῆς δασοφυλακῆς καὶ γιὰ νὰ τὸ πάρουν οἱ Ἀμερικανοὶ χρειάστηκε ἐπέμβαση ἀπὸ τὴν Ἄγκυρα. Οἱ ξένοι αὐτοὶ ἐπισκέπτες μόλις εἰσῆλθαν στὸ μοναστήρι ἔμειναν ἄφωνοι ἀπὸ τὴν μεγαλοπρέπεια τῶν τοιχογραφιῶν καὶ τὴν ἱερότητα ποὺ ἀνέδυε ὁ χῶρος, ἀρκετὲς δεκαετίες μετὰ τὴν πλήρη ἐγκατάλειψή του. Ἀφοῦ κάθισαν ἐπὶ ὧρες νὰ κοιτάζουν ἐκστασιασμένοι τὶς εἰκόνες, τὰ κτίσματα καὶ τὸ μαγευτικὸ τοπίο τῆς πανέμορφης χαράδρας, συνέταξαν μία ἀναφορὰ πρὸς τὸ τουρκικὸ ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ τονίζοντας τὸν μεγάλο αὐτὸ θησαυρὸ ποὺ βρίσκεται στὰ τουρκικὰ χέρια καὶ ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνουν τὰ ἀπαραίτητα ἔργα γιὰ τὴν διάσωσή του. Πέρασαν πολλὰ χρόνια ἀπὸ τότε καὶ μόνο τὸ 1972 τὸ τουρκικὸ ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ ἀποφάσισε νὰ ἐνδιαφερθεῖ γιὰ πρώτη φορὰ ἐπίσημα γιὰ τὴν Παναγία Σουμελά, ἡ ὁποία ἤδη εἶχε ἀρχίσει νὰ γίνεται πόλος ἔλξης πολλῶν ἐπισκεπτῶν καὶ προσκυνητῶν κυρίως ἀπὸ τὴν Εὐρώπη καὶ τὴν Ἀμερική. Τὸ 1986 γιὰ πρώτη φορὰ καθιερώθηκε εἰσιτήριο γιὰ τὴν εἴσοδο στὴν ἱστορικὴ μονή. Ἀπὸ τότε κάθε χρόνο τὸ τουριστικὸ συνάλλαγμα ρέει ὅλο καὶ περισσότερο στὰ τουρκικὰ ταμεῖα. Ἡ Παναγία Σουμελὰ ἄρχισε νὰ τραβάει ἐπισκέπτες ἀπὸ τὰ τέσσερα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντα καὶ ἡ φήμη τῆς ἄρχισε νὰ φτάνει στὰ πέρατα τῆς γής. Ὁ Τοῦρκος ἀρθογράφος, τελειώνοντας τὴν πολὺ ἐνδιαφέρουσα ἀναφορὰ-ὁμολογία του γιὰ τὴν Παναγία Σουμελά, ἀποκάλυψε ὅτι πολλὰ ἱερὰ βιβλία ἀλλὰ καὶ ἄλλα ἱερὰ ἀντικείμενα ποὺ βρεθῆκαν στὸ μοναστήρι, φυλάγονται σήμερα στην Ἄγκυρα. Ἡ προσωπική του μαρτυρία δείχνει πὼς τὸ «Σουμελὰ Μαναστιρί», εἶναι ἱερὸς τόπος καὶ γιὰ τοὺς σημερινοὺς μουσουλμάνους κατοίκους τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Ἄλλωστε, ἡ Μεριὲμ Ἀννὰ εἶναι ἱερὸ πρόσωπο καὶ γιὰ τὸ Κοράνι

ΤΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΗΓΩΝ
Στὶς 16 Ἰουνίου τοῦ 2000, ἔκπληκτοι οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς τῆς Μάτσκας τοῦ Πόντου, (Ματσούκα στὰ ἑλληνικὰ ), ὅπου βρίσκεται καὶ ἡ Παναγία Σουμελά, ἀντίκριζαν τὸ πρωὶ ὅταν σηκώθηκαν ἀπὸ τὰ κρεβάτια τοὺς μία ἀσυνήθιστη καὶ ἔντονη στρατιωτικὴ κινητοποίηση. Στρατιωτικὰ ὀχήματα ἀνέβαιναν πρὸς τὴν περιοχὴ τοῦ μοναστηριοῦ, ἐνῶ ἀκόμα καὶ πολεμικὰ ἑλικόπτερα πετοῦσαν στὴ γύρω ὀρεινὴ ζώνη. Τί συνέβη ποὺ εἶχε ἔτσι ξαφνικὰ ἀναστατώσει τὴν ἠρεμία στὴν γύρω περιοχὴ καὶ τὴν καθημερινότητα τῶν κατοίκων ; Δὲν ἄργησε νὰ γίνει γνωστὴ ἡ αἰτία ὅλης αὐτῆς τῆς ἀναστάτωσης. Πρὸς μεγάλη ἔκπληξη ὅλων τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς ἔγινε γνωστὸ πὼς οἱ ἀρχηγοὶ τῶν τουρκικῶν ἐνόπλων δυνάμεων μὲ τὸν ἀρχηγὸ τοῦ τουρκικοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου καὶ μὲ τὶς συζύγους τους,… ἐπισκέπτονταν τὴν ἱστορική, ἑλληνορθόδοξη, σταυροπηγιακή, Μονὴ τῆς Παναγιᾶς Σουμελᾶ. Συγκεκριμένα μὲ τρία στρατιωτικὰ ἑλικόπτερα ὁ τότε ἀρχηγὸς τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου, Χουσεΐν Κιβρίκογλου, ὁ τότε ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ, Ἀττίλα Ἀτές, ὁ τότε ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου Ἀεροπορίας, Ἐργκὶν Τζελασίν, ὁ τότε ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου Ναυτικοῦ, Ἰλχαμὶ Ἐρντιλ καὶ τότε ὁ ἀρχηγὸς τῆς Στρατοχωροφυλακης, Ρασὶμ Μπετίρ, ἔφτασαν στὴν Μάτσκα ὅπου τους ὑποδέχθηκε ὁ νομάρχης Τραπεζούντας, Ἀντὶ Γιαζάρ. Ὑπῆρξε γενικὴ κινητοποίηση στὴν περιοχὴ καὶ μὲ τὴν συνοδεία τοῦ ταξίαρχου τῆς Στρατοχωροφυλακῆς, Αἰντεμὶρ Τζουλτζούολγου καὶ μὲ τὰ στρατιωτικὰ ἑλικόπτερα οἱ Τοῦρκοι στρατηγοὶ συνέχεια πέταξαν πρὸς την ἱστορικὴ Μονή. Μόλις ἔφτασαν ἐκεῖ κοντὰ ἀποβιβάστηκαν σὲ μία εἰδικὰ διαμορφωμένη ἐξέδρα καὶ στὴ συνέχεια ὅλοι μαζί, δηλαδὴ οἱ στρατηγοὶ καὶ οἱ γυναῖκες τοὺς ἀνέβηκαν μὲ τὰ πόδια στὸ ἱστορικὸ μοναστήρι. Τὸ τί ἔγινε ἐκεῖ δὲν ὑπάρχει καμιὰ μαρτυρία νὰ μᾶς τὸ ἀναφέρει, ἀλλὰ ἤδη ἡ ἀναταραχὴ καὶ τὸ νέο εἶχε κάνει τὸ γύρο τῆς Τουρκίας δημιουργώντας πολὺ μεγάλη αἴσθηση. Ὅλα τὰ σχόλια τοῦ τουρκικοῦ τύπου γιὰ τὴν ἐπίσκεψη αὐτή, ἦταν ὅτι ἦταν μία καθαρὰ τουριστικὴ ἐπίσκεψη, πολλοὶ ὄμως δὲν παρέλειπαν νὰ ἐπισημάνουν τὸ γεγονὸς πὼς ἡ ἴδια στρατιωτικὴ ἱεραρχία διάλεξε τὴν χριστιανικὴ αὐτὴ Μονὴ γιὰ νὰ κάνει μία προσκυνηματικὴ ἐκδρομὴ . Ἡ Παναγία Σουμελὰ γιὰ ἄλλη μία φορὰ ἔδειχνε τὴν δύναμή της καθὼς οἱ ἴδιοι οἱ πανίσχυροι Τοῦρκοι στρατηγοί, ἦρθαν ἐκεῖ καὶ ἀνέβαιναν μὲ τὰ πόδια γιὰ νὰ τὴν τιμήσουν καὶ νὰ προσκυνήσουν ἔστω καὶ μὲ τὸν τρόπο τοὺς τὸ ἱστορικὸ μοναστήρι.
Σχεδὸν τρία χρόνια μετά, ὅσο καὶ ἂν αὐτὸ ἀκούγεται ἀπίστευτο, τὸ ἐκπληκτικὸ αὐτὸ γεγονὸς ἐπαναλήφθηκε γιὰ ἄλλη μία φορά. Στὶς 28 Ἰουλίου τοῦ 2003, ἀκριβῶς λίγες μέρες πρὶν ἀπὸ τὶς σημαντικὲς ἐτήσιες κρίσεις τῆς τουρκικῆς στρατιωτικῆς ἱεραρχίας καὶ ἐνῶ τότε στὴν Τουρκία τὸ πολιτικὸ κλίμα ἦταν βαρὺ ἐξ αἰτίας της ἀντιπαράθεσης τῶν κεμαλικῶν καὶ τῶν «εὐρωπαϊστῶν», γιὰ τὶς μεταρρυθμίσεις ποὺ προωθοῦνταν στὰ πλαίσια ἐναρμόνισης μὲ τὰ εὐρωπαϊκὰ δεδομένα, σύσσωμο τὸ τουρκικὸ Γενικὸ Ἐπιτελεῖο ἔρχονταν γιὰ ἕνα ταξίδι μὲ «πολλαπλὴ σημασία», στὴν Παναγία Σουμελὰ τοῦ Πόντου. Συγκεκριμένα ὁ τότε ἀρχηγὸς τοῦ τουρκικοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου, στρατηγὸς Χιλμὶ Ὀζκιόκ, ὁ τότε γραμματέας τοῦ Ἐθνικοῦ Συμβουλίου, στρατηγὸς Τουντζὲρ Κιλίτς, ὁ τότε ἀρχηγὸς τοῦ Στρατοῦ, στρατηγὸς Ἀϊτὰτς Γιαλμᾶν, ὁ τότε ἀρχηγὸς τῆς Ἀεροπορίας, πτέραρχος Τζουμχοὺρ Ἀσπαρούχ, ὁ τότε ἀρχηγὸς τοῦ Ναυτικοῦ, ναύαρχος Μπουλὲντ Ἀλπκαγιᾶ καὶ ὁ τότε ἀρχηγὸς τῆς Στρατοχωροφυλακῆς, στρατηγὸς Σενὲρ Ἐρουγιούρτ, ἀπὸ τὶς 14 ἕως στὶς 19 Ἰουλίου βρέθηκαν στὸν τουρκικὸ Πόντο καὶ στὶς 18 ἀνεβῆκαν πεζὴ ἀπὸ τὸ στενὸ δρόμο ποὺ ὁδηγεῖ στὸ ἀπόκρημνο μοναστήρι γιὰ νὰ ἐπισκεφτοῦν ὅλοι μαζὶ τὸ ἱστορικὸ κτίσμα ποὺ δεσπόζει στὴν ὀρεινὴ αὐτὴ περιοχὴ τῆς Μάτσκας, (Ματσούκας).
Φαίνεται πὼς οἱ Τοῦρκοι στρατηγοί, ὅσο καὶ ἂν αὐτὸ ἀκούγεται παράδοξο, ἤθελαν γιὰ ἄλλη μία φορὰ νὰ προσκυνήσουν τὴν πασίγνωστη διεθνῶς πιὰ Παναγία Σουμελὰ τοῦ Πόντου καὶ νὰ νιώσουν τὶς εὐεργετικές της ἐπιδράσεις, ἀφοῦ κάθε φορᾶ ποὺ πρόκειται νὰ γίνουν μεγάλες ἀλλαγὲς στὴν τουρκικὴ στρατιωτικὴ ἱεραρχία, δὲν παραλείπουν νὰ τὴν ἐπισκεφτοῦν καὶ νὰ μείνουν γιὰ λίγο μέσα στὸ κτίσμα, τῆς πάλαι ποτὲ ἔνδοξης ἱστορικῆς ἑλληνορθόδοξη μονῆς. Ἔτσι γιὰ δεύτερη φορὰ μέσα σὲ τρία χρόνια, οἱ Τοῦρκοι στρατηγοὶ βρίσκονταν ξανὰ στὴν ἱστορικὴ μονὴ τῆς Παναγιᾶς Σουμελᾶ καὶ περιηγήθηκαν στὸ ἱστορικὸ μοναστήρι, ποὺ ἐπὶ τόσα χρόνια ἦταν ἡ ψυχὴ τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν περιοχὴ τοῦ Πόντου. Ἡ ἐπίσκεψη αὐτὴ ἀποκτοῦσε καὶ ἰδιαίτερη σημασία, καθὼς οἱ τρεῖς ἀπὸ τοὺς στρατηγοὺς ποὺ βρέθηκαν στὸ «περίεργο» γιὰ τὰ τουρκικὰ ΜΜΕ αὐτὸ προσκύνημα στὴν Παναγιὰ Σουμελά, θὰ ἀποστρατεύονταν στὶς ἐρχόμενες κρίσεις. Συγκεκριμένα ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ἀεροπορίας, πτέραρχος Τζουμχοὺρ Ἀσπαροὺχ , ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Ναυτικοῦ Ναύαρχος Μπουλὲντ Ἀλπκαγιὰ καὶ ὁ γενικὸς γραμματέας τοῦ Ἐθνικοῦ Συμβουλίου, στρατηγὸς Τουντζὲρ Κιλίτς, ἐπρόκειτο νὰ ἀποχωρήσουν συνταξιοδοτούμενοι στὶς κρίσεις τοῦ Αὐγούστου τοῦ 2003
Ὅπως ἦταν ἑπόμενο γιὰ ἄλλη μία φορὰ οἱ τουρκικὲς ἐφημερίδες προσπάθησαν νὰ δικαιολογήσουν τὴν ἐπίσκεψη αὐτὴ ἀποδίδοντάς της καθαρὰ τουριστικὸ χαρακτήρα, ἂν καὶ ἀρκετοὶ σχολίασαν μὲ ἔμφαση αὐτὴ τὴν «περίεργη» προτίμηση τῶν στρατηγῶν νὰ ἐπισκέπτονται τὸ ἱστορικὸ αὐτὸ μνημεῖο, μάρτυρα τῆς προαιώνιας παρουσίας τῆς ἑλληνικῆς ὀρθοδοξίας στὴν περιοχή. Ἴσως ἡ Παναγία νὰ ἄσκουσε τὴν γοητεία τῆς ἀκόμα καὶ στὴν πανίσχυρη στρατιωτικὴ τουρκικὴ ἡγεσία, ποὺ θεωροῦσε εὐλογία νὰ βρεθεῖ κάτω ἀπὸ τὸ ἀόρατο σκῆπτρο της στὴν ἱστορικὴ μονὴ τῆς Παναγίας Σουμελᾶ.
Ἀλλὰ ἡ θρησκευτικὴ σημασία τῆς Παναγία Σουμελὰ ξανάρθε στὴ ἐπιφάνεια μὲ ἕνα τελείως ἀπροσδόκητο τρόπο, στὶς 1 Ἰουνίου τοῦ 2005, ὅταν καὶ τελείως ξαφνικά, ἡ τουρκικὴ ἐφημερίδα Σαμπάχ, ἐπικαλούμενη ὑποτιθέμενες πηγὲς τοῦ τουρκικοῦ ὑπουργείου Πολιτισμοῦ, ἀνέφερε ὅτι τὸ μοναστήρι θὰ ξαναλειτουργήσει σὰν ὀρθόδοξο μοναστήρι καὶ θὰ ἐπιτραπεῖ νὰ γίνουν θεῖες λειτουργίες στὸ ἐσωτερικό του. Η εἴδηση αὐτὴ προκάλεσε θύελλα συζητήσεων καὶ ἀντιδράσεων καὶ τὴν ἑπόμενη, 2 Ἰουνίου, ὁ Τοῦρκος νομάρχης τῆς περιοχῆς, Χουσεΐν Γιαβουζντεμίρ, σύμφωνα πάλι μὲ δημοσίευα τῆς τουρκικῆς ἐφημερίδας Σαμπάχ, ξεκαθάρισε ὅτι δὲν ὑπάρχει κανένα τέτοιο ἐνδεχόμενο καὶ ὅτι ἡ Παναγία Σουμελὰ εἶναι ἕνα ἱστορικὸ μνημεῖο καὶ ὅτι ἡ λειτουργία τοῦ ἔχει μουσειακὸ καὶ μόνο χαρακτήρα. Ἄραγε ποιὰ ἦταν ἡ πηγὴ ποὺ εἶχε τροφοδοτήσει αὐτὴ τὴν εἴδηση καὶ σὲ τί σκόπευε ἴσως δὲν θὰ τὸ μάθουμε ποτέ.

ΤΟ ΠΟΝΤΙΑΚΟ «ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ»
Στὶς 26 Ὀκτωβρίου τοῦ 1998 ἡ τουρκικὴ ἐφημερίδα Χουριὲτ ἀνήγγειλε γιὰ πρώτη φορὰ πὼς θὰ ἄρχιζαν ἔργα συντήρησης καὶ ἀναπαλαίωσης τοῦ ἱστορικοῦ μνημείου τῆς Παναγίας Σουμελᾶ. Ἔργα ποὺ θὰ κρατοῦσαν 10 ὁλόκληρα χρόνια γιὰ νὰ καταλήξουν στὸ τέλος, καὶ ἐδῶ εἶναι τὸ ἐντυπωσιακό, στὸ ἴδιο σημεῖο τῆς ἀρχῆς, δηλαδὴ στὴν ἀνάγκη ἐπανέναρξης τῶν ἔργων ἀπὸ τὴν ἀρχή. Τὸ μυστήριο αὐτὸ «σήριαλ» ποὺ ἐκτυλίσσονταν σὰν νὰ ἤθελε ἡ θεία οἰκονομία νὰ ἀποδείξει πὼς δὲν μποροῦν ἄνθρωποι ποὺ δὲν πιστεύουν πραγματικὰ στὴν Παναγία, σὰν τὴ μόνη Θεοτόκο, νὰ ἐκτελέσουν αὐτὸ τὸ σημαντικὸ ἔργο, πέρασε ἀπὸ πολλὲς καὶ ἐνδιαφέρουσες φάσεις, θυμίζοντας τὴ γνωστὴ ἱστορία τοῦ γεφυριοῦ τῆς Ἄρτας.
Πράγματι, μετὰ ἀπὸ λίγα χρόνια τὰ ἔργα αὐτὰ τὸ μόνο ποὺ εἶχαν πετύχει ἦταν νὰ δημιουργήσουν ἕνα χάος ποὺ δυστυχῶς πρόσβαλε μὲ βάναυσο τρόπο τὴν εἰκόνα τοῦ μνημείου. Στὶς 15 Μαΐου 2000, ἡ ἴδια τουρκικὴ ἐφημερίδα Χουριέτ, κατήγγειλε στὶς τουρκικὲς ἀρχὲς ὅτι ἔχουν σταματήσει τὰ ἔργα ἀναπαλαίωσης τοῦ ἱστορικοῦ μνημείου τῆς Παναγίας Σουμελᾶ, ἐνῶ ἔχουν μετατρέψει τὸ ἱστορικὸ μοναστήρι σὲ ἕνα ἀπέραντο γιαπὶ μὲ σκαλωσιὲς ποὺ κάθε ἄλλο παρὰ τιμοῦν τὸν ἱερὸ χῶρο. Τὸ δημοσίευμα ἔρχονταν νὰ ὑπενθυμίσει ὅτι τὸ ἔτος ἐκεῖνο, δηλαδὴ τὸ 2000, ἡ Τουρκία τὸ εἶχε κηρύξει σὰν ἔτος θρησκευτικοῦ τουρισμοῦ. Γιὰ τὸν λόγω αὐτὸ εἴχαν γίνει μεγάλες προσπάθειες νὰ προσελκυστοῦν τουρίστες γιὰ τὰ διάφορα θρησκευτικὰ μνημεῖα τῆς Τουρκίας, ὅπως ἀνέφερε ἡ Χουριέτ, ποὺ τόνιζε πως τὸ μοναστήρι τῆς Παναγίας Σουμελᾶ παρουσίαζε ἕνα χαρακτηριστικὸ χάλι. Εἶναι ἀξιοσημείωτο ὅτι καὶ ὁ ἴδιος ὁ διευθυντὴς τοῦ ὑπουργείου Τουρισμοῦ τῆς Τουρκίας, Βολκᾶν Τζαναλίογλου, ἔσπευσε νὰ δηλώσει ὅτι φέτος ἀναμένονται πολλοὶ τουρίστες ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα ποὺ θὰ ἔρθουν στὴν περιοχὴ τῆς Παναγίας Σουμελᾶ, γι’ αὐτὸ καὶ πρέπει νὰ γίνει μία μεγάλη προσπαθεῖ νὰ τελειώσουν τὰ ἔργα ἀναπαλαίωσης τῆς Μονῆς μέσα στὸν Μάρτιο. Το πρόβλημα ὅμως ἦταν, ὅπως τὸ ὁμολογοῦσε ἡ τουρκικὴ ἐφημερίδα, ὅτι ἐνῶ τὸ κόστος ἀνακατασκευῆς τοῦ μνημείου εἶχε ὑπολογιστεῖ σὲ 1 τρισεκατομμύριο τουρκικὲς λίρες, εἶχαν διατεθεῖ μόνο 125 δισεκατομμύρια, κάτι ποὺ δυσκόλευε τὴν προσπάθεια περατώσεως τοῦ ἔργου, γιὰ τὸ ὁποῖο οἱ Τοῦρκοι ὑπολόγιζαν νὰ βγάλουν ἀπὸ τοὺς τουρίστες, κυρίως Ἕλληνες, ἄφθονο καὶ πολύτιμο συνάλλαγμα. Ἡ ἴδια τουρκικὴ ἐφημερίδα, ἡ Χουριέτ, στὶς 30 Ἰουνίου τοῦ 2000 ἀποκάλυπτε πως τὸ ἱστορικὸ μοναστήρι τῆς Παναγίας Σουμελὰ ἄλλαζε ἰδιοκτήτη καὶ ἀπὸ τὸ τουρκικὸ ὑπουργεῖο Τουρισμοῦ ποὺ ἀνῆκε μέχρι τότε, καὶ τὸ ὁποῖο ἐπιδίωκε τὴν ἀνοικοδόμηση καὶ τουριστικὴ προβολὴ τῆς μονῆς, ἡ περιουσία τοῦ μεταβιβάζονταν στὴ Διεύθυνση Θρησκευτικῶν Κτημάτων τῆς Τουρκίας, ἐνῶ ὅλα τὰ ἱστορικὰ μνημεῖα τῆς περιοχῆς θὰ ἀποτελοῦσαν ἐφ’ ἑξῆς περιουσία τῆς Ἰσλαμικῆς Διεύθυνση Θρησκευτικῶν Κτημάτων, (Βακουφιῶν). Ὁ σκοπὸς αὐτῆς τῆς κίνησης, ὅπως διαφαίνονταν, ἦταν ἡ ἀποτροπὴ ἀξιοποίησης καὶ μετατροπῆς τοῦ μοναστηριοῦ κατὰ κάποιο τρόπο σὲ ἕνα σημεῖο συγκέντρωσης ὅλων τῶν «ἀνατρεπτικῶν» (;;;) στοιχείων τοῦ Πόντου, ἀλλὰ τὸ κυριότερο, νὰ μὴν μετατραπεῖ σὲ ἕνα σύμβολο ποὺ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνακινήσει ξεχασμένες συνειδήσεις στοὺς Ποντίους της Τουρκίας, οἱ δεσμοὶ τοῦ τῶν ὁποίων μὲ τοὺς Ποντίους της Ἑλλάδας, θὰ μποροῦσαν νὰ δυναμιτίσουν τὴν σταθερότητα δημιουργώντας ἕνα πολὺ μεγάλο πρόβλημα μὲ τὴ συνειδητοποίηση ἀκόμα μίας μειονότητας στὴν ἴδια τὴν Τουρκία, τῆς ποντιακῆς μουσουλμανικῆς μειονότητας.

ΟΙ «ΠΛΗΓΕΣ» ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
Στὶς 30 Σεπτεμβρίου τοῦ 2001 ἔχουμε νέο ἐπεισόδιο στὸ «σήριαλ ἀνακαίνισης» τῆς ἱστορικῆς μονῆς ποὺ ἔδειχνε καὶ τὴν ἀσυνειδησία κάποιων παραγόντων τῆς περιοχῆς. Σύμφωνα μὲ δημοσίευμα-καταγγελία τῆς ἐφημερίδας Χουριέτ, τὸ ἱστορικὸ μοναστήρι τῆς Παναγιᾶς Σουμελᾶ, διέτρεχε ἄμεσο κίνδυνο νὰ πληγεῖ ἀνεπανόρθωτα ἀπὸ δυναμίτες ποὺ τοποθετοῦνταν σὲ ὀρυχεῖα τὰ ὁποία βρίσκονταν ἀκριβῶς πάνω ἀπὸ τὸ ἱστορικὸ μνημεῖο καὶ ἀνήκουν σὲ τοπικοὺς πολιτικοὺς παράγοντες. Ὅπως ἀνέφερε ἡ τουρκικὴ ἐφημερίδα, πολιτικὲς σκοπιμότητες καὶ κυρίως ὁ τότε τοπικὸς πρόεδρος τοῦ κόμματος τῆς Μητέρας Πατρίδας, Μουρὰτ Ἀλτνιντᾶς, βρίσκονταν πίσω ἀπὸ αὐτὰ τὰ ὀρυχεῖα ποὺ λειτουργοῦσαν πάνω ἀπὸ τὸ μοναστήρι καὶ ἀπειλοῦσαν μὲ πλήρη κατάρρευση τὴν Παναγία Σουμελά. Σημειωτέον ὅτι αὐτὰ τὰ ὀρυχεῖα εἶχαν κλείσει πρὶν ἀπὸ τρία χρόνια μὲ τότε ἐντολὴ τῆς τοπικῆς διοίκησης γιὰ νὰ διαφυλαχθεῖ ἡ μνημειακὴ ἀκεραιότητα τῆς Μονῆς. Παρ’ ὅλα αὐτὰ ὅμως καὶ λόγω πολιτικῶν σκοπιμοτήτων εἶχαν ξαναρχίσει νὰ λειτουργοῦν καὶ μάλιστα αὐτὴ τὴ φορὰ χρησιμοποιοῦνταν ἐκρηκτικὰ μεγάλης ἰσχύος, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ κινδυνεύει ἄμεσα ἡ ἱστορικὴ Μονή.
Αὐτὸ τὸ πρόβλημα τῶν ὀρυχείων εἶχε ἀπασχολήσει καὶ στὸ παρελθὸν τὸν τουρκικὸ τύπο. Συγκεκριμένα στὶς 15 Μαρτίου 2001 εἶχαν σημειωθεῖ μεγάλες κατολισθήσεις βράχων ποὺ βρίσκονται ὑπεράνω της Μονῆς μὲ ἀποτέλεσμα νὰ πληγοῦν σοβαρὰ οἱ ἐρειπωμένοι τοῖχοι τῆς ἱστορικῆς της, ἐνῶ τὸ ὅλο κτιριακὸ συγκρότημα ποὺ βρίσκεται σὲ πολὺ ἄσχημη κατάσταση, νὰ ἀπειλοῦνταν μὲ ὁλικὴ καταστροφή.
Σύμφωνα μὲ τὶς τότε δημοσιογραφικὲς πληροφορίες, οἱ κατολισθήσεις παρέσυραν στὸ πέρασμά τους καὶ κάποια γιγάντια δέντρα τὰ ὁποῖα στὴ συνέχεια χτύπησαν κάποια τμήματα τῆς Μονῆς. Η κατάσταση χαρακτηρίστηκε τότε σὰν ἄκρως ἐπικίνδυνη ἀπὸ πιθανὴ νέα κατολίσθηση ποὺ ἦταν δυνατὸν νὰ προκαλέσει μοιραία χτυπήματα στὸ ἤδη καταταλαιπωρημένο ἱστορικὸ μοναστήρι. Ἡ Παναγία Σουμελὰ «τραυματίζονταν» καὶ «πονοῦσε» ἀπὸ τὴν ἀδιαφορία τῶν παραγόντων ποὺ εἶχαν ταχτεῖ νὰ τὴν προστατεύσουν. Ὁ τότε νομάρχης Τραπεζούντας, Ἀντὶλ Γιαζάρ, ἀναφερόμενος στὸ γεγονὸς ἔστειλε ἐπείγουσα ἀναφορὰ στὰ τουρκικὰ Ὑπουργεῖα Δασῶν καὶ Πολιτισμοῦ, καθὼς καὶ στὴ Γενικὴ Διεύθυνση Ἐθνικῶν Πάρκων τῆς Τουρκίας, στὴν ὁποία ἀφοῦ ἐξέπεμπε SOS γιὰ τὴν ἱστορικὴ Μονή, ζητοῦσε νὰ ληφθοῦν τὸ δυνατὸν συντομότερο ὅλα τὰ ἀναγκαῖα καὶ ἀπαραίτητα μέτρα γιὰ νὰ διαφυλαχθεῖ ἡ ὑπάρχουσα κτιριακὴ ἀκεραιότητα τῆς Μονῆς. Για τὸν ἴδιο λόγο εἶχε ζητήσει νὰ διακοπεῖ γιὰ ἕνα χρονικὸ διάστημα κάποιων ἡμερῶν ἡ πρόσβαση στὸ μοναστήρι, γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ γίνουν τὰ κατάλληλα ἔργα προστασίας ἀπὸ πιθανὲς νέες κατολισθήσεις. Στὴν ἀναφορὰ τοῦ εἶχε τονίσει χαρακτηριστικὰ ὅτι, «Κινδυνεύουν ἄμεσα τὰ ἱστορικὰ κτίρια τῆς Μονῆς μὲ ὁλικὴ καταστροφή».
Δὲν σταμάτησαν ὅμως νὰ «πληγώνουν» τὴν Παναγία Σουμελά. Στις 1 Σεπτεμβρίου τοῦ 2003 γίνονταν γνωστὸ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν τουρκικὸ τύπο πὼς παρὰ τὶς τελευταῖες ἐργασίες συντήρηση καὶ ἀναπαλαίωσης τῶν περίφημων ψηφιδωτῶν χριστιανικῶν εἰκόνων ποὺ βρίσκονται στὸ ἱστορικὸ μοναστήρι, διάφοροι βέβηλοι ποὺ ἐπισκέπτονται τὸ μοναστήρι ἐξακολουθοῦσαν νὰ γράφουν ὀνόματα καὶ ἐπιγραφὲς πάνω στὶς ἅγιες εἰκόνες τῆς Μονῆς. Σύμφωνα μὲ ἀποκαλυπτικὸ δημοσίευα τῆς τουρκικῆς ἐφημερίδας Χουριέτ, τὸ ἱστορικὸ μοναστήρι ποὺ κτίστηκε τὸ 375-395 μ. Χ. γίνονταν γιὰ ἄλλη μία φορὰ θύμα τῶν διαφόρων βέβηλων, καθὼς τὰ μέτρα προστασίας καὶ φύλαξης τοῦ εἶναι σκανδαλωδῶς ἀνεπαρκῆ. Ἡ ἐφημερίδα τόνιζε ὅτι παρά του ὅτι ἡ Τουρκία προσδοκάει τὰ μέγιστα συναλλαγματικὰ ὀφέλη ἀπὸ τὴν προσέλευση τῶν τουριστῶν γιὰ νὰ ἐπισκεφτοῦν τὴν ἱστορικὴ Μονή, τὰ μέτρα φύλαξης, δὲν ἐπαρκοῦν γιὰ νὰ προστατεύσουν τοὺς ἐγκαταλειμμένα ἱστορικὰ καὶ θρησκευτικὰ μνημεῖα τῆς Μονῆς. Ἔτσι διάφοροι ἐπιτήδειοι πηγαίνουν τὸ μοναστήρι γιὰ νὰ μουντζουρώσουν τὰ ἱερὰ ψηφιδωτά, τὰ ὁποῖα πρόσφατα μάλιστα τὸ τουρκικὸ ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ εἶχε ἀναθέσει σὲ ὁρισμένες «εἰδικὲς» ὁμάδες τὴν ἀναπαλαίωση καὶ ἀνακαίνισή τους. Ἀποτέλεσμα ἦταν ἡ θλιβερὴ κατάσταση πάνω στὶς ἱερὲς καὶ ἀνεκτίμητης ἀξίας ἅγιες εἰκόνες, νὰ βλέπει κανεὶς χαραγμένα διάφορα τουρκικὰ ὀνόματα, χρονολογίες ποὺ μαρτυροῦν κάποια ἐπιδρομὴ βέβηλων ἐπισκεπτῶν, καθὼς καὶ χτυπήματα ποὺ δείχνουν τὸ μένος κάποιων ἀντιχριστιανικῶν ἀνθελληνικῶν στοιχείων.
Καὶ σὰν νὰ μὴν ἔφταναν ὅλες αὐτὲς οἱ βεβηλώσεις τῶν διαφόρων ἐπιτήδειων, στὶς 27 Ἰουλίου τοῦ 2004 σύμφωνα μὲ τὸ τουρκικὸ κανάλι CNNTurk ἡ Παναγία Σουμελὰ ἔμενε ἐδῶ καὶ δυόμισι μῆνες …χωρὶς ἠλεκτρικὸ ρεῦμα.. Τὸ ἀποτέλεσμα αὐτοῦ του νέου σκανδάλου ἦταν ὅτι οἱ χιλιάδες τουρίστες ποὺ ἐπισκέπτονταν ἀπὸ ὅλο τὸν κόσμο τὴ Μονή, νὰ μὴν μποροῦν νὰ θαυμάσουν τὰ ἱστορικὰ μνημεῖα καὶ τὶς εἰκόνες ποὺ βρίσκονται σὲ χώρους ποὺ φωτίζονται ἀπὸ ἠλεκτρικὸ φῶς. Τὸ ρεῦμα πρὸς τὴν ἱστορικὴ Μονὴ εἶχε κοπεῖ ἐδῶ καὶ καιρὸ γιατί… δὲν εἶχαν πληρωθεῖ οἱ λογαριασμοί. Παράλληλα εἶχαν σταματήσει ἀπὸ τὴν τοπικὴ Διεύθυνση Τουρισμοῦ καὶ Τέχνης, οἱ ἐργασίες ἀναπαλαίωσης καὶ ἀναστύλωσής της. Γιὰ τὸν λόγο αὐτό, ὅπως καταγγέλλονταν φανερά, εἶχαν σταματήσει καὶ ὅλες οἱ ἐργασίες πάνω στὰ ἱστορικὰ ψηφιδωτά της Μονῆς, τὰ ὁποία εἶχαν ἐγκαταλειφθεῖ ἀπὸ τὶς τοπικὲς πολιτιστικὲς ἀρχές. Μάλιστα σύμφωνα μὲ ὁμολογία τοῦ τοπικοῦ διευθυντῆ τοῦ τουρκικοῦ ὑπουργείου Τουρισμοῦ, Μεχμὲτ Ὀντζὲλ Κότς, ὅλες οἱ ἐργασίες τοῦ τουρκικοῦ ὑπουργείου Πολιτισμοῦ ποὺ γίνονταν ἐδῶ καὶ χρόνια στὴν ἱστορικὴ Μονὴ εἶχαν σταματήσει καὶ ὑπῆρχε ἄμεση ἀνάγκη νὰ δοθεῖ λύση στὸ πρόβλημα γιὰ νὰ ξαναρχίσουν οἱ ἐργασίες ἀναστύλωσής της.
Στὴν ἀπαράδεκτη κατάσταση ποὺ ἐπικρατοῦσε μὲ αὐτὸ τὸ πρωτοφανὲς σκάνδαλο, εἶχαν ἀναφερθεῖ καὶ ὁρισμένοι ἐπισκέπτες τῆς ἱστορικῆς Μονῆς. Μιλώντας στὸ τουρκικὸ κανάλι τόνισαν πὼς εἶναι ντροπὴ γιὰ τὴν Τουρκία νὰ μὴν δίνεται ρεῦμα σὲ ἕνα ἱστορικὸ τόπο μεγάλης πολιτιστικῆς ἀξίας, ποὺ εἶναι πόλος ἕλξης χιλιάδων τουριστῶν.
Χαρακτηριστικὸ εἶναι, ὅπως ἀνάφερε τότε τὸ ἴδιο τὸ CNNTurk, ἕνα ἑκατομμύριο τουρίστες ἐπισκέπτονται τὴν ἱστορικὴ Μονὴ Παναγίας Σουμελᾶ ἐτησίως, δίνοντας τεράστια οἰκονομικὴ ὤθηση στὴν ἐπαρχία τῆς Μάτσκας, (Ματσούκας), ὅπου βρίσκεται ἡ ἱστορικὴ Μονή.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ
Τὰ σκάνδαλα ὅμως μὲ τὴν ἱστορικὴ Μονὴ φαίνεται πὼς δὲν εἶχαν τέλος. Στὶς 31 Ὀκτωβρίου τοῦ 2007, σύμφωνα μὲ δημοσιεύματα τῶν ἴδιων τουρκικῶν ἐφημερίδων, Μιλιέτ, 31/10/07 μὲ τίτλο, «Sumela yok ediliyor», δηλαδή, « Ἡ Σουμελὰ καταστρέφεται», Ραντικὰλ στὶς 31/10/07 μὲ τίτλο, «Sumela’ da 40 y?l?n sonu Facia», δηλαδὴ «Σουμελὰ ἀποτέλεσμα σαράντα ἐτῶν : Καταστροφή», καὶ Ζαμᾶν «Sumela Manast?r?, yeniden restore edilecek», δηλαδὴ «Τὸ μοναστήρι τῆς Σουμελᾶ θὰ ἀναστυλωθεῖ ἀπὸ τὴν ἀρχή», τὸ τουρκικὸ ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ κατέστρεφε τὴν ἱστορικὴ Μονὴ τῆς Παναγίας Σουμελᾶ στὸν Πόντο. Οἱ τοπικοὶ παράγοντες καὶ ἡ Ἕνωση Τουριστικῶν Πρακτόρων τῆς Τουρκίας, κατήγγελλαν τὶς ἐργασίες ἀναστύλωσης ποὺ γίνονταν ἀπὸ τὸ τουρκικὸ ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ. Σοβαρὲς καταγγελίες γιὰ κακότεχνη ἀλλοίωση ἱστορικῶν ψηφιδωτῶν καὶ γιὰ αὐθαίρετες ἀλλοιώσεις τῶν κτισμάτων τῆς Μονῆς ἀποκαλύπτονταν ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν τουρκικὸ τύπο. Ἡ ἐφημερίδα Ζαμᾶν ἔκανε ἀναφορὰ καὶ γιὰ παρόμοιες καταστροφὲς ποὺ ἔχουν γίνει στὸ μοναστήρι τῆς Βαζελώνας, ἐνῶ σὲ ὅλες τὶς ἐφημερίδες περιγράφονταν ἡ ἔντονη ὀργὴ τῆς «Ἕνωσης Τούρκων Ταξιδιωτικῶν Πρακτόρων» οἱ ὁποῖοι ἐπισήμαιναν ὅτι τὰ μοναστήρια αὐτὰ εἶναι ἀπὸ τὶς κυριότερες πηγὲς τουριστικοῦ συναλλάγματος καὶ ἐπέκριναν ἔντονα τὶς τουρκικὲς πολιτιστικὲς ἀρχὲς γιὰ τὶς καταστροφὲς ποὺ ἔχουν ἐπιφέρει ἰδιαιτέρα στὴν Παναγία Σουμελά.
Ἀλλὰ τὸ σκάνδαλο αὐτὸ εἶχε καὶ ἀπροσδόκητη συνέχεια. Σύμφωνα μὲ δημόσια καταγγελία στὶς 7 Ἰανουαρίου τοῦ 2008 τοῦ Τούρκου καθηγητῆ ἱστορίας καὶ πολιτισμοῦ, Μουρὰτ Μπελγκέ. ποῦ προκάλεσε πολλὲς ἀντιδράσεις, μὲ τὸ πρόσχημα τῆς ἀναστύλωσης καταστρέφονταν καὶ κακοποιοῦνταν βάναυσα ὁ βυζαντινὸς χαρακτήρας τῆς Παναγίας Σουμελᾶ στὸν Πόντο, ἐνῶ ἁγιογραφίες ἀνυπολόγιστης ἀξίας, ἔχουν παραδοθεῖ στὸν καταστροφικὸ ἐρασιτεχνισμὸ αὐτῶν ποὺ κάνουν τὶς ἐργασίες ἀναπαλαίωσής τους. Για τὸ ἴδιο θέμα στὶς 5 Μαρτίου τοῦ 2008 ἡ τουρκικὴ ἐφημερίδα Μιλιὲτ ἔκανε τὴν πρωτοφανῆ ὁμολογία ὅτι τὰ τελευταία εἴκοσι χρόνια ἔχουν γίνει σοβαρὰ λάθη στὶς ἐργασίες ἀναστύλωσης τοῦ ἱστορικοῦ καὶ θρησκευτικοῦ μνημείου τῆς Παναγίας Σουμελᾶ, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ὑπάρχει ἀνάγκη οἱ ἐργασίες νὰ ἀρχίσουν ξανὰ ἀπὸ τὴν ἀρχή. Σύμφωνα μὲ τὴν τουρκικὴ ἐφημερίδα, ἐπικαλουμένη ἀναφορὰ τοῦ τουρκικοῦ ὑπουργείου Πολιτισμοῦ, ἔχουν γίνει βασικὰ καὶ σοβαρὰ λάθη στὶς ἐργασίες ἀναστύλωσης τοῦ μνημείου μὲ ἀποτέλεσμα νὰ παρατηροῦνται σοβαρὲς ρωγμὲς στὸ ἐξωτερικὸ τεῖχος. Παράλληλα καὶ στὸ ἐσωτερικὸ ὑπάρχουν ἐπίσης σοβαρὲς ρωγμὲς ἐνῶ στὶς τοιχογραφίες ἔχουν γίνει παράτυπες καὶ λανθασμένες χρωματικὲς παρεμβάσεις, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ δίνεται μία παραποιημένη εἰκόνα τοῦ θρησκευτικοῦ μνημείου. Ὁ διευθυντὴς τοῦ μουσείου τῆς Τραπεζούντας, Γιλμαζὲρ Σαχίλογλου, ἀνέφερε στὴν τουρκικὴ ἐφημερίδα ὅτι τὸ 2007 σταμάτησαν οἱ ἐργασίες ἀναστύλωσης τῆς Παναγίας Σουμελᾶ ποὺ εἶχαν ἀρχίσει ἀπὸ τὸ 1987 καὶ ἔχουν κοστίσει ἕνα ἑκατομμύριο 700 χιλιάδες τουρκικὲς λίρες. Τὸ ἀποτέλεσμα ὅμως, σύμφωνα μὲ τὸν Σαχίλογλου, εἶναι τόσο ἄσχημο, ὥστε ὅπως ἀνέφερε χαρακτηριστικὰ στὴν Μιλιέτ, θὰ πρέπει ὅλη ἡ διαδικασία καὶ οἱ ἐργασίες ἀναστύλωσης νὰ ἀρχίσουν ξανὰ ἀπὸ τὴν ἀρχή.
Φτάσαμε δηλαδὴ μετὰ ἀπὸ δέκα περίπου χρόνια ξανὰ στὸ ἴδιο σημεῖο τῆς ἀρχῆς. Ἡ Παναγία Σουμελὰ φαίνεται πὼς δὲν εἶχε δεχτεῖ χέρια βέβηλων νὰ ἀναστυλώσουν τὰ ἱερά της κτισίματα καὶ νὰ ξαναπλάσουν τὶς ἱστορικὲς ἁγιογραφίες της. Εἶχε τιμωρήσει τὴν βεβήλωση αὐτὴ μὲ τὶς ρωγμὲς στὰ τοιχία καὶ τὴν πλαστὴ εἰκόνα ποὺ παρουσίαζαν στοὺς χιλιάδες ἐπισκέπτες οἱ τοιχογραφίες της.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ

ΠΗΓΗ:ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ

Περισσότερα... »
13:28
ΣΥΓΚΛΙΣΙΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΩΝ ΤΟΥ ΛΥΤΡΩΤΟΥ, ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ
» Ορθοδοξία-Ελληνισμός

Γράφει ὁ Ἀρχ. Ἰωήλ Κωνστάνταρος Ἱεροκήρυκας - Γενικός Ἀρχιερατικός Ἐπίτροπος Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης
Ὅσο κι ἂν ἀκούγεται παράδοξος ὁ λόγος (πλὴν ὅμως ἀπολύτως ἀληθινός), ὅλοι οἱ λαοὶ τῆς γὴς πίστευαν ὅτι ὁ ἄνθρωπος ξέπεσε καὶ ἐξευτελίστηκε σὲ τέτοιο βαθμό, ποὺ μόνο ἡ ἀντίθεσις καὶ ἡ ἀνυπακοή του πρὸς τὸν ἴδιο τὸν Δημιουργὸ Θεό, θὰ τοῦ προξενοῦσε ἕνα τόσο τραγικὸ ἀποτέλεσμα. Ὁ Βολταῖρος μάλιστα ὁμολόγησε ὅτι ὁ ξεπεσμὸς τῆς προσωπικότητας τοῦ ἀνθρώπου, ταιριάζει ἀπολύτως μὲ τὶς ἀνάλογες περιστάσεις ποὺ καταγράφονται στὸ βιβλίο τῆς Γενέσεως ἀπὸ τὸν Μωυσῆ.
Τὸ δὲ περισσότερο παράδοξο καὶ ταυτοχρόνως ἀληθινό, εἶναι τοῦτο: ὅτι πρὸ ἀμνημονεύτων χρόνων ὑπῆρχε στοὺς Ἰνδοὺς καὶ Σίναις, παράδοση ἰσχυρὴ καὶ ἀπόλυτη, ὅτι ὁ σοφὸς Θεὸς ποὺ θὰ ἔσωζε τὸν κόσμο, θὰ ἔρθει ἀπὸ τὴν Δύση.
Ἀπεναντίας, οἱ λαοὶ τῆς Εὐρώπης, μέσα στὴν δική τους ριζωμένη παράδοση, ἔλεγαν ὅτι ὁ Λυτρωτὴς θὰ ἔρθει ἐξ Ἀνατολῶν!
Εἶναι φίλοι μου, πράγματι θαυμαστό. Οἱ μὲν λαοὶ τῆς Δύσεως καὶ γενικῶς τοῦ Μεσογειακοῦ χώρου, ἀνέμεναν τὴν ἔλευση τοῦ Λυτρωτοῦ ἐξ Ἀνατολῶν. Οἱ δὲ λαοὶ τῆς Ἄπω Ἀνατολῆς, ἐκ Δυσμῶν! Ἔτσι λοιπὸν ὅλων τῶν... ἐθνῶν τὰ μάτια, κυρίως ὅμως οἱ καρδιές, ἦταν στραμμένες πρὸς τὴν περιοχὴ τῆς Παλαιστίνης. Ὁ δὲ ἱστορικὸς Τάκιτος μαρτυρεῖ, ὅτι ὅλοι γενικῶς ἦταν πεπεισμένοι ἀπὸ τὴν διδασκαλία τῶν ἀρχαίων προφητειῶν, ὅτι ἡ Ἀνατολὴ ἔμελλε νὰ ὑπερισχύσει καὶ ὅτι μετὰ ἀπὸ λίγο ἔμελλον νὰ δοῦν ἀπὸ τὴν περιοχὴ τῆς Ἰουδαίας, ἐξερχομένους αὐτοὺς ποὺ θὰ δίδασκαν καὶ θὰ ποίμεναν ὁλόκληρη τὴν οἰκουμένη!
Φυσικά, ἐμεῖς σήμερα γνωρίζουμε καὶ διαπιστώνουμε μὲ συγκίνηση ὅτι ὁ λόγος αὐτὸς ἔχει τὴν ἀναφορά του στοὺς «ἀναμορφωτὲς τῆς οἰκουμένης». Δήλ. στοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους. «Εἰς πάσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν, καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ρήματα αὐτῶν»!
Ἐπάνω ἀκριβῶς στὸ συγκλονιστικὸ αὐτὸ θέμα ποὺ μελετοῦμε, ὁ Σουετώνιος, σχεδὸν αὐτολεξεὶ ἐπαναλαμβάνει ὅτι: «διεθρυλεῖτο ἀνὰ τὴν Ἀνατολὴν ὅλην παλαιὰ καὶ σταθερὰ γνώμη (Vetus et constans opinio), ὅτι θεόθεν ἐπέπρωτο, ἴνα κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρόν, κρατήσωσι τῶν πραγμάτων ὠρμημένοι ἐξ Ἰουδαίας».
Ἀγαπητοί μου, εἴτε ὁρισμένοι, ἔχοντας καλὴ διάθεση, θέλουν νὰ τὸ παραδεχθοῦν, εἴτε λόγω κακῆς προθέσεως, ζητοῦν πεισματικῶς νὰ κρατοῦν κλειστούς τους ὀφθαλμούς τους καὶ νὰ ἀρνοῦνται τὴν πραγματικότητα, ὁ Κύριος ἠμῶν Ἰησοῦς Χριστός, εἶναι ἡ «προσδοκία τῶν Ἐθνῶν». Καὶ ἡ πραγματικότητα αὐτή, φυσικά, δὲν ἴσχυε μόνο γιὰ τὴν ἐποχὴ ποὺ ἦρθε, ποὺ ἐνηνθρώπισε τὸ «δεύτερον πρόσωπον τῆς Ἁγίας Τριάδος», ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ ἡ πραγματικότητα αὐτὴ ἰσχύει καὶ σήμερα καὶ ὁπωσδήποτε θὰ ἰσχύει γιὰ πάντα ἀφοῦ εἶναι διαχρονική.
Ὅσοι ζοῦν ἐντός της παράλογης καὶ ἀσφυκτικῆς ἀτμόσφαιρας, τῆς ζωῆς δηλαδὴ μακράν του Ἰησοῦ καὶ νοσταλγοῦν τὸν ἀπολεσθέντα παράδεισο, δὲν ἔχουν παρὰ νὰ κάνουν τὸ βῆμα ποὺ θὰ τοὺς ἀπελευθερώσει καὶ θὰ τοὺς συνδέσει καὶ πάλι μὲ τὸν ἴδιο τὸ Δημιουργὸ καὶ Λυτρωτή.
Αὐτὸς ὁ ἴδιος ὁ Κύριος τους ἀναμένει γιὰ νὰ τοὺς ἐντάξει στὸ σῶμα Του, ποὺ φυσικὰ δὲν εἶναι ἄλλο ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας.
Γένοιτο.

Περισσότερα... »
13:21
Μιμητὲς τοῦ “Παραβάτη”
» Ορθοδοξία-Ελληνισμός

τοῦ Πρώτ. π. Θωμὰ Βαμβίνη

Στὶς μέρες μᾶς ξαναζοῦν οἱ ἀπόψεις τοῦ Ἰουλιανοῦ του παραβάτη. Ἔχει ἐμφανισθεῖ στὴ χώρα μᾶς μία νεοειδωλολατρικὴ κίνηση, συνδεδεμένη μὲ ρατσιστικὲς ἀπόψεις, ἡ ὁποία συνδέει τὸν Ἑλληνισμὸ μὲ τὴν εἰδωλολατρία καὶ θεωρεῖ τὸν Χριστιανισμὸ ξένο καὶ ἐχθρό του Ἑλληνισμοῦ. Ὁ Χριστιανισμὸς γι’ αὐτοὺς εἶναι μία Ἑβραϊκὴ αἵρεση, ποὺ δὲν ἁρμόζει στοὺς Ἕλληνες, τοὺς κληρονόμους τοῦ μεγάλου ἀρχαιοελληνικοῦ πολιτισμοῦ. Προσπαθοῦν μάλιστα νὰ ἀποδώσουν στὸν Χριστιανισμὸ στοιχεῖα τελείως ἀντίθετα μὲ τὴν διδασκαλία καὶ τὴν ζωὴ ποὺ προτείνει, καὶ ποὺ βίωσαν καὶ βιώνουν ὅλα τὰ πραγματικὰ μέλη του. Παρουσιάζεται ὡς ὁ αἱμοσταγὴς διώκτης τῶν εἰδωλολατρῶν καὶ τῶν αἱρετικῶν, ἀποδίδοντας σ’ αὐτὸν ἀντιχριστιανικὲς πολιτικὲς ἀποφάσεις αὐτοκρατόρων, στὶς ὁποῖες ἀντιδροῦσαν οἱ Ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας.
Ὡς ἐπιχείρημα γιὰ τὴν μεγάλη ἀπόσταση μεταξὺ Χριστιανισμοῦ καὶ Ἑλληνισμοῦ χρησιμοποιοῦν τὴν ταύτιση ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τοὺς ἁγίους Πατέρες τοῦ Ἑλληνισμοῦ μὲ τὴν εἰδωλολατρία. Ὡς παράδειγμα φέρνουν τὴν κατηγορία “ἐπὶ ἑλληνισμώ”, ἡ ὁποία ἀποδιδόταν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία σ’ αὐτοὺς ποὺ λάτρευαν τὸ Δωδεκάθεο, μὲ τὶς διάφορες προσαυξήσεις του καὶ σ’ αὐτοὺς ποὺ ἀναμίγνυαν στοιχεῖα τῆς φιλοσοφίας καὶ μεταφυσικῆς μὲ τὴν πίστη τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ καταδίκη της φιλοσοφίας ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία προβάλλεται ἀπὸ τοὺς νεοειδωλολάτρες ὡς σκοταδισμὸς καὶ ὀπισθοδρόμηση καὶ οἱ Χριστιανοὶ ὡς ἄνθρωποι ποὺ εἶναι ἐναντίον τῆς προόδου, σκοτεινοὶ καὶ φανατικοί.
Οἱ νεοειδωλολάτρες, βέβαια, γιὰ νὰ ὑπάρξη κάποιος σοβαρὸς διάλογος μαζί τους καὶ ὄχι μόνο τηλεοπτικὰ σόου γιὰ κατανάλωση, πρέπει νὰ κάνουν σαφεῖς τὶς βασικὲς ἀρχὲς τῆς πίστης τους. Στηρίζονται στὴν θεογονία τοῦ Ἡσιόδου, στὴν θεολογία τοῦ Πλάτωνα, στὴν μεταφυσική του Ἀριστοτέλη, σὲ ἕνα συνονθύλευμά τους, σὲ κάτι ἄλλο; Θὰ πρέπη ἐπίσης νὰ διαβάσουν τὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας ἀμερόληπτα καὶ χωρὶς τὸ πάθος ποὺ γεννήθηκε μέσα τοὺς πιθανῶς ἀπὸ κάποιες τραυματικὲς ἐμπειρίες, ποὺ εἶχαν μέσα στὴν Ἐκκλησία τῶν πατέρων τους, τὶς ὁποῖες δὲν κατάφεραν ὡριμάζοντας νὰ ξεπεράσουν.
Ἀπέναντι σὲ αὐτὲς τὶς ἀπόψεις, σὲ αὐτὸν τὸν νέο κίνδυνο ποὺ μπορεῖ μελλοντικὰ νὰ ἀποδειχθῆ μεγάλος, ἂν λάβουμε ὑπόψη τὶς ρατσιστικὲς κινήσεις ποὺ ἀνθοῦν στὴν δυτικὴ Εὐρώπη, θὰ σημειώσω ἐπιγραμματικὰ ὁρισμένες βασικὲς θέσεις.
1. Ὁ Χριστιανισμὸς δὲν ἀπέρριψε τὴν ἔρευνα καὶ τὴν ἐπιστήμη τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων, ἀλλὰ τὰ εἴδωλα, τὴν μεταφυσική, δηλαδὴ τὴν διδασκαλία τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων φιλοσόφων γιὰ τὴν προΰπαρξη τῶν ψυχῶν, τὶς ἰδέες, τὴν μετενσάρκωση, τὴν δημιουργία ἀπὸ προϋπάρχουσα ὕλη καὶ ὄχι “ἐξ οὐκ ὄντων” κ.τ.λ., καὶ δίδαξε ὅτι ἡ δημιουργία δὲν προέρχεται ἀπὸ μία πτώση ἀπὸ τὸν κόσμο τῶν ἰδεῶν καὶ ἡ ὕλη δὲν εἶναι... τίποτε τὸ κακό, οὔτε τὸ σῶμα εἶναι φυλακὴ τῆς ψυχῆς, ἀλλὰ ὅλη ἡ δημιουργία προέρχεται ἀπὸ θετικὴ ἐνέργεια τοῦ θεοῦ. Ἀπὸ “τὰ χέρια τοὺ” βγῆκε “καλὴ λίαν”, εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς πανσοφίας καὶ τῆς ἀγάπης του. Ὁ Χριστιανισμὸς δὲν ἦταν ἐναντίον τῆς μελέτης τῶν ἀρχαίων φιλοσόφων “διὰ παίδευσιν”. Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ θεολόγος στηλίτευσε τὴν ἀπόφαση τοῦ Ἰουλιανοῦ του παραβάτη, ποὺ ἀπαγόρευσε στοὺς Χριστιανοὺς νὰ φοιτοῦν στὶς σχολὲς τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ νὰ μορφώνονται.
2. Ὁ Ἑλληνισμὸς μὲ τὴν δράση τῶν μεγάλων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, κυρίως τοῦ 4ου αἰῶνος, ἐκχριστιανίσθηκε καὶ ἀπαλλάχθηκε ἀπὸ “τὴν περὶ τῶν νοερῶν καὶ θείων ἀρχῶν σαφῶς πεπλανημένην δόξαν καὶ τὴν ἐν τοῖς κτίσμασιν μυθολογίαν”. Τὰ ἀντίστοιχα ἐρωτήματα ἀπαντήθηκαν μὲ βάση τὴν διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν Ἀποστόλων. Μὲ αὐτὸ τὸ μεγάλο ἔργο τῶν ἁγίων Πατέρων ὁ Χριστιανισμὸς ἔγινε παράδοση καὶ τῶν ἀπογόνων τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων. Χωρὶς νὰ ταυτίζεται μὲ τὸ ἔθνος μας, ἐμπλούτισε τὴν παράδοσή μας μὲ τὴν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ. Ἡ πίστη πλέον τῶν Πατέρων μας δὲν εἶναι τὸ Δωδεκάθεο ἢ ἡ κλασσικὴ μεταφυσική, ἀλλὰ ἡ πίστη τῆς ἀνατολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
“Εκκλησιαστική Παρέμβαση” Αὔγουστος 1997
http://aktines.blogspot.com/2010/08/blog-post_2446.html
Ἀπό:Ι.Μ.Παντοκράτορος

Περισσότερα... »
13:13
Βάπτισμα καὶ Νηπιοβαπτισμὸς
» Ορθοδοξία-Ελληνισμός

π. Ἀντώνιος Ἀλεβιζόπουλος
Δρ. Θεολογίας Δρ. Φιλοσοφίας
Βάπτισμα καὶ Νηπιοβαπτισμὸς
Βάπτισμα
Κατὰ τὴν ὀρθόδοξη πίστη ἡ ἀναγέννηση τοῦ ἀνθρώπου πραγματοποιεῖται μὲ τὸ ἅγιο βάπτισμα. Δὲν πρόκειται ἐδῶ γιὰ τὸ βάπτισμα τοῦ Ἰωάννη, γιατί αὐτὸ διακρίνεται ἀπὸ τὸ Χριστιανικὸ βάπτισμα (Πράξ. ἰθ' 3-5). Τὸ Χριστιανικὸ βάπτισμα γίνεται εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (Μάτθ. κὴ' 19)
Μὲ τὸ Χριστιανικὸ βάπτισμα ἐνδύεται κανεὶς τὸν Χριστό, λαμβάνει τὸ Πνεῦμα τῆς υἱοθεσίας καὶ γίνεται κληρονόμος Θεοῦ καὶ συγκληρονόμος Ἰησοῦ Χριστοῦ (Γὰλ γ' 26-29. Ρώμ. ἡ' 17). Ἡ ἁγία Γραφὴ βεβαιώνει πῶς δὲν ὑπάρχουν δύο βαπτίσματα γιὰ τοὺς πιστοὺς τὸ βάπτισμα μὲ νερό, ποῦ ἀκολουθεῖται ἀπὸ τὸ ἅγιο Χρίσμα, εἶναι ἢ «ἄνωθεν ἀναγέννηση» τοῦ Ἰω. γ' 3-5.
Τὸ Χριστιανικὸ Λοιπὸν βάπτισμα εἶναι ἀπαραίτητο γιὰ τὴ σωτηρία (Μάρκ. ἰστ' 16. Ἃ' Πέτρ. γ' 20-21). Μ' αὐτὸ ἀποθνήσκουμε ὡς πρὸς τὴν ἁμαρτία καὶ ἀναγεννώμεθα πνευματικὰ (Πράξ. β' 38. Ρώμ. στ' 1-11. Τίτ. Ὑ' 5).
Με τὸ ἅγιο βάπτισμα λαμβάνουμε τὸ Πνεῦμα τῆς υἱοθεσίας καὶ...γινόμαστε «τέκνα Θεοῦ» (Ρώμ. ἡ' 5-11. Γὰλ δ' 5-6), γιατί μὲ τὸ βάπτισμα ἐvτασσόμαστε στὸ σῶμα τοῦ Κυρίου, στὴν Ἐκκλησία (Πράξ. β' 41.47. Ἃ' Κόρ. lβ' 13. Γὰλ Ὑ' 26-28) «ἐν σῶμα καὶ ἐν Πνεῦμα... μία πίστις, ἕνα βάπτισμα» (Ἐφεσ. δ' 4-5). Ἢ Ἐκκλησία, ποῦ εἶναι «στύλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας» (Ἃ' Τίμ. Ὑ' 15), ἑρμήνευσε τὸ Ἰω. γ' 3-5 σὲ ἀναφορὰ μὲ τὸ ἅγιο βάπτισμα.

Ὁ ἅγιος Ἰουστίνος (†165) συνδέει τὸ βάπτισμα μὲ τὴν ἀναγέννηση τοῦ Ἰω. γ' 3-5' μάλιστα τὸ χαρακτηρίζει «τρόπον ἀναγεννήσεως» (Ἄπολ Ἃ' 61). Ὁ Ὠριγένης (185-254) Λέγει πῶς τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ὑπάρχει «εἰς μόνους τους μεταλαβόvτας αὐτοῦ ἐν τὴ τοῦ βαπτίσματος δόσει» (παρὰ Ἄθαν., Πρὸς Σεραπ. ἔπ. Δ', 10). Ὁ Τερτυλλιανὸς (†220) ἀναφέρει πῶς «χωρὶς τὸ βάπτισμα δὲν ἀνήκει σὲ κανένα ἡ σωτηρία, ὅλως ἰδιαιτέρως ἐξ αἰτίας τοῦ Λόγου τοῦ Κυρίου, 'ἐὰν τὶς δὲν ἀναγεννηθεῖ ἐξ ὕδατος', δὲν ἔχει τὴν Ζωὴν» (Περὶ βαπτ. 12). Ο Μ. Ἄθανασιοςτον μὲν παλαιὸν ἀπεκδύεται, ἀνακαινίζεται δὲ ἄνωθεν, γεννηθεῖς τὴ τοῦ Πνεύματος χάριτι» (Πρὸς Θεραπ., ἐπιστ. Δ',13). (295-373) ἀναφέρει πῶς ὁ βαπτιζόμενος «

Ἀλλὰ καὶ στὴν ἐποχὴ τῶν μεγάλων πατέρων, ἡ Ἐκκλησία μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ἑρμήνευσε τοὺς Λόγους τῆς Γραφῆς, ταυτίζοντας τὴ σωτηρία καὶ τὴν ἀναγέννηση μὲ τὸ βάπτισμα.

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἀναφέρεται στὸ διάλογο μὲ τὸν Νικόδημο (Ἴω. γ' 1-21) καὶ ὀνομάζει τὸ βάπτισμα «λοχείαν», δηλαδὴ τοκετὸν καὶ «νέον δημιουργίας τρόπον... ἐξ ὕδατος καὶ Πνεύματος», «καὶ ἂν ἐρωτήση κανεὶς ‘πῶς ἀπὸ ὕδωρ;', τότε πρέπει νὰ δοθεῖ ἡ ἀπάvτηση: Ὅπως ἀκριβῶς εἰς τὴν ἀρχὴν τὸ πρῶτον ὑποκείμενον στοιχεῖον ἦτο τὸ χῶμα καὶ τὸ πᾶν ἦτο ἔργο τοῦ Δημιουργοῦ, ἔτσι καὶ τώρα τὸ μὲν ὕδωρ εἶναι τὸ ὑποκείμενον στοιχεῖον, τὸ πᾶν δὲ εἶναι ἔργον τῆς χάριτος τοῦ Πνεύματος'» (Χρύσ., Εἰς τὸ Ἰω., ὁμιλ ΚΕ' 2).

«Διότι τίποτε τὸ αἰσθητὸν δὲν μᾶς παρέδωσεν ὁ Χριστὸς ἀλλὰ μὲ αἰσθητὰ μὲν πράγματα, ὅλα ὅμως νοητά. Ἔτσι καὶ τὸ βάπτισμα, ἡ μὲν δωρεὰ τοῦ ὕδατος γίνεται μὲ αἰσθητὸν πράγμα, ἀλλὰ τὸ συντελούμενον, δηλαδὴ ἡ ἀναγέννησις καὶ ἀνακαίνισις εἶναι νοητά. Διότι, ἐὰν μὲν ἤσουν ἀσώματος, γυμνὰ θὰ σοὺ παρέδιδε τὰ ἀσώματα αὐτὰ δῶρα. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ ψυχὴ εἶναι στενὰ συνδεδεμένη μὲ τὸ σῶμα, μὲ αἰσθητὰ πράγματά σου παραδίδει τὰ νοητὰ» (Χρύσ., Εἰς τὸ Μάτθ., ὅμιλ. ΠΒ' 4)

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος (381) ἀναφέρει τρεῖς γεννήσεις: «τὴν σωματική, τὴν διὰ τοῦ βαπτίσματος καὶ τὴν διὰ τῆς ἀναστάσεως» (Λόγος Μ' 2, Εἰς τὸ ἅγιον βάπτισμα).

Ἀλλὰ καὶ οἱ Πατέρες τῆς Δυτικῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ὁ Αὐγουστίνος, ὀνομάζουν τὸ βάπτισμα «μυστήριον ἀναγεννήσεως». Γι' αὐτὸ καὶ ὅποιος ἀρνεῖται τὸν νηπιοβαπτισμό, βρίσκεται ἀντιμέτωπος μὲ τὴν ἁγία Γραφή, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸ «τυπικό της Ἐκκλησίας, ποῦ παραδόθηκε ἀπὸ παλαιὰ καὶ τηρεῖται πάντοτε» (Αὔγουστ., Ἔπιστ. πρὸς Σίξτο VII 32. Χ 43).

Τὸ γεγονὸς τῆς ταύτισης τοῦ βαπτίσματος μὲ τὴν ἀναγέννηση δὲν σημαίνει βέβαια πῶς τὸ βάπτισμα μᾶς ἀπαλλάσσει ἀπὸ τὸν προσωπικὸ ἀγώνα γιὰ τὴν διατήρηση καὶ τὴν καρποφορία τοῦ πνευματικοῦ δώρου. Ἀντίθετα ἡ Ἐκκλησία εὔχεται στὸν Κύριο νὰ ἀναδείξει τὸν νεοφώτιστο «ἀήττητον ἀγωνιστὴν κατὰ τῶν μάτην ἔχθραν φερομένων κατ' αὐτοῦ» καὶ νὰ δώσει σ' αὐτὸν «πάντα μελετᾶν ἐν τῷ νόμω σου καὶ τὰ εὐάρεστα σοὶ πράττειν».

Ὅπως ἀναφέρθηκε, τὸ βάπτισμα μᾶς «ἐνδύει» τὸν Χριστὸ καὶ μᾶς εἰσάγει στὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, δηλαδὴ στὴ «βασιλεία τοῦ Θεοῦ» (Ἴω. γ' 3-5), ὅμως αὐτὸς εἶναι ὁ «ἀρραβὼν» (Β' Κόρ. ἐ' 5. Ἔφεσ. ἃ' 14), τὸν ὁποῖο ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ καὶ νὰ χάσει. Ἄλλωστε ἡ περίοδος τοῦ ἀρραβώνα, ἀκόμη καὶ στὶς ἀνθρώπινες σχέσεις, εἶναι περίοδος δοκιμασίας. Γι' αὐτὸ καὶ ἀπαιτεῖται ἄσκηση καὶ ἀγώνας (Ἃ' Θέσ. ἐ' 6-11. Ἃ' Πέτρ. ἐ' 8-9).

Νηπιοβαπτισμὸς

Όπως ἀναφέραμε, στὴν ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἡ ἀναγέννηση ταυτίζεται μὲ τὸ ἅγιο βάπτισμα, δὲν προηγεῖται τοῦ βαπτίσματος. Τὸ βάπτισμα εἶναι σωτηρία, γι' αὐτὸ καὶ δὲν τὸ στεροῦμε ἀπὸ τὰ μικρὰ παιδιά. Ὁ Κύριος παρήγγειλε πῶς δὲν πρέπει κανεὶς νὰ ἐμποδίζει τὰ παιδιὰ νὰ λάβουν τὴ χάρη (Μάτθ. ἰθ' 14).

Ο ἅγιος Εἰρηναῖος († 202), ἀναφέρει πῶς ὁ Χριστὸς «ἦλθε νὰ σώσει διὰ τοῦ ἑαυτοῦ τοῦ ὅλους λέγω, ὅσοι δὶ' αὐτοῦ ἀναγεννῶνται εἰς Θεόν, βρέφη καὶ παιδιὰ καὶ νέους καὶ γέρους. Γι' αὐτὸ ἦλθε χάριν ὅλων τῶν ἡλικιῶν καὶ ἔγινε βρέφος γιὰ τὰ βρέφη, ἁγιάζων τὰ βρέφη νήπιος μεταξὺ τῶν νηπίων, ἁγιάζων τοὺς ἔχοντας τὴν ἡλικίαν αὐτήν...» (Εἴρ.,MPL 7,784).

Ὁ Ὠριγένης μᾶς πληρoφoρεῖ γιὰ τὴν πράξη τῆς Ἐκκλησίας τῆς ἐποχῆς του: «Τὰ παιδιὰ βαπτίζονται εἰς ἄφεσιν ἁμαρτημάτων... μήποτε ἐπεῖ οὐδεὶς καθαρὸς ἀπὸ ρύπου, τὸν ρύπον δὲ ἀποτίθεται τὶς διὰ τοῦ μυστηρίου τοῦ βαπτίσματος, διὰ τοῦτο καὶ τὰ παιδιὰ βαπτίζονται» (Ὕπομν. εἰς Ρώμ. ἐ' 9, βλ. Π. Τρεμπέλα, Δογματική, τόμος 3, σ. 114).

Ὁ Τερτυλλιανός, κάτω ἀπὸ αἱρετικὲς ἐπιδράσεις ἀντιτίθεται στὴν τότε πράξη τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἀναφέρει: «Γιατί ἡ ἀθώα ἡλικία σπεύδει εἰς τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν; Ἐπιθυμεῖ ἴσως νὰ συμπεριφερθεῖ σὲ πρόσκαιρα πράγματα μὲ μεγαλύτερα προσοχή, καὶ τὰ θεϊκὰ ἀγαθὰ νὰ ἐμπιστευθεῖ σὲ κάποιον, στὸν ὅποιον δὲν ἐμπιστεύεται ἀκόμη τὰ γήινα;» (Τερτυλ, Περὶ βαπτ. 18).

Ὁ ἅγιος Κυπριανὸς († 258), μᾶς πληροφορεῖ ὅτι «δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀρνηθοῦμε σὲ κανένα ἄνθρωπο, ποῦ γεννήθηκε, τὸ ἔλεος καὶ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ. Διότι, ἀφοῦ ὁ Κύριος λέγει στὸ εὐαγγέλιό του πῶς ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου δὲν ἦλθε νὰ Καταστρέψει τὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ νὰ τὶς σώσει (Λούκ. θ' 56), δὲν ἐπιτρέπεται, καθόσον ἐξαρτᾶται ἀπό μας, νὰ ἀπολεσθεῖ καμία ψυχή. Διότι τί λείπει ἀκόμη σὲ αὐτὸν ποῦ σχηματίσθηκε στὴν κοιλία τῆς μητέρας του μὲ τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ;». «Ἐὰν κάτι θὰ μποροῦσε νὰ ἐμποδίσει τοὺς ἀνθρώπους νὰ λάβουν τὴ χάρη, τότε θὰ ἦταν πιὸ πολὺ γιὰ τοὺς ἐνήλικες καὶ ἡλικιωμένους καὶ γέρoντες ἐμπόδιο οἱ βαρύτερες ἁμαρτίες. Ἐὰν ὅμως παρέχεται ἄφεση ἁμαρτιῶν ἀκόμη καὶ σὲ πιὸ βαριὰ ἁμαρτωλοὺς καὶ σὲ ἐκείνους ποῦ προηγουμένως πολλαπλὰ ἁμάρτησαν ἐναντίον τοῦ Θεοῦ καὶ δὲν ἀποκλείεται κανεὶς ἀπὸ τὸ βάπτισμα καὶ τὴ χάρη, ἐὰν ἀργότερα ἐπιστρέψει, πόσο λιγότερο ἐπιτρέπεται τὸ νὰ ἐμποδίζει κανεὶς ἕνα παιδί, ποῦ εἶναι νεογέννητο καὶ δὲν διέπραξε καμία ἁμαρτία, ,ἀλλὰ ἔχει ὑποστεῖ μόνο μὲ τὴν πρώτη γέννηση τὴ δραστικότητα τοῦ παλαιοῦ θανάτου, ἐπειδὴ κι αὐτό, ὅπως καὶ ὁ Ἀδὰμ ἐγεννήθη κατὰ σάρκα! Ἔτσι μπορεῖ νὰ φθάσει στὴν ἄφεση ἁμαρτιῶν γι' αὐτὸ τὸ λόγο πιὸ εὔκολα, ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχουν γιὰ συγχώρηση προσωπικὲς ἁμαρτίες, ἀλλὰ μόνο ξένες ἁμαρτίες »(Κυπρ., Ἐπιστ. πρὸς Φίντους (BKV 2,273. 275).

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, γιὰ νὰ κατοχυρώσει τὸν νηπιοβαπτισμὸ ἀναφέρει τὴν περιτομή, ποῦ γινόταν τὴν ὄγδοη ἡμέρα ἀπὸ τὴ γέννηση τοῦ παιδιοῦ (Γέν. Ἰζ' 12) καὶ τὴν ἐπάλειψη τῶν θυρῶν μὲ αἷμα τοῦ ἀμνοῦ (Ἔξοδ. Ἰβ' 7) καὶ ὑπογραμμίζει:

«Ἔχομεν αἰτιολογίαν, τὴν ὀκταήμερον περιτομήν, ποῦ ἦτο μιὰ τυπικὴ σφραγὶς καὶ ἐδίδετο εἰς αὐτούς, στοὺς ὁποίους δὲν εἶχεν ἀναπτυχθεῖ ἀκόμη τὸ λογικόν. Ὁμοίως καὶ ἡ ἐπάλειψις τῶν φλιῶν τῶν θυρῶν, ἡ ὁποία ἐφύλαττε μὲ τὰ ἀναίσθητα, τὰ πρωτότοκα» (Γρήγ. Θεολογ., Λόγος μ' 28, ΕΠΕ 4,339).

«Ἔχεις νήπιον; μὴ δίδεις καιρὸν εἰς τὴν κακίαν, βάπτισε τὸ ἀπὸ τὴν βρεφικὴν ἡλικίαν, ἀφιέρωσε τὸ εἰς τὸ Πνεῦμα ἀπὸ τὴν ἡλικίαν τῶν μαλακῶν ὀνύχων» (Γρήγ. Θεολ. Λόγος , 17, ΕΠΕ 4,311).
Ἐγχειρίδιο αἱρέσεων καὶ παραχρηστιανικῶν ὁμάδων
π. Ἀντώνιος Ἀλεβιζόπουλος
Δρ. Θεολογίας, Δρ. Φιλοσοφίας
Ἀναδημοσίευση: [www.egolpion.net]
Ἀπό:Ι.Μ.Παντοκράτορος

Περισσότερα... »

06:17
Κρατούσε τον νεκρό άνδρα της... στον καταψύκτη!
» Relax

Επί δύο χρόνια μία 52χρονη κρατούσε στον καταψύκτη του διαμερίσματός της, στην Λιόν της Νοτιοανατολικής Γαλλίας, το πτώμα του 71χρονου συντρόφου της. Το άψυχο σώμα εντόπισε κουλουριασμένο μέσα στον καταψύκτη η αστυνομία, κατά τη διάρκεια έρευνας που πραγματοποίησε στο διαμέρισμα, ύστερα από καταγγελία της κόρης της 52χρονης Γαλλίδας.Σύμφωνα με τον τοπικό Τύπο, οι κάτοικοι της πολυκατοικίας όπου βρίσκεται το διαμέρισμα άφησαν να εννοηθεί ότι οι σχέσεις του ζευγαριού ήταν πολλές φορές ταραχώδεις.«Μία από τις τελευταίες φορές που είδα τον κύριο, είχε το ένα μάτι μαυρισμένο» είπε η θυρωρός του κτιρίου σε τοπική εφημερίδα.Η αστυνομία καλείται τώρα να διαπιστώσει εάν πρόκειται για περίπτωση μη δηλωθέντος θανάτου και απόκρυψης πτώματος ή για φόνο.

Περισσότερα... »

04:46
Μετρονόμος
» Μαθαίνοντας Μπουζούκι

Ηλεκτρονικός μετρονόμος για τις ασκήσεις σας

Περισσότερα... »

03:28
Οδηγίες για τη διδασκαλία των Μαθημάτων των ΕΠΑ.Λ.- ΕΠΑ.Σ. για το σχολικό έτος 2010-2011
» Γραφείο Επαγγελματικής Εκπαίδευσης

Οδηγίες μαθημάτων ΕΠΑ.Λ. - ΕΠΑ.Σ. σχ. έτους 2010-11

Περισσότερα... »

03:27
Έπεσε στο κενό από τα 23 μέτρα και... γλίτωσε!
» Relax

Άγιο είχε ένας 18χρονος τουρίστας που έπεσε στο φημισμένο Γκραντ Κάνιον των ΗΠΑ και δεν έπαθε το παραμικρό!Ο νεαρός Γάλλος φωτογράφιζε το φαράγγι, όταν γλίστρησε και βρέθηκε στο κενό από ύψος 23 μέτρων. Μάλιστα, στο εν λόγω σημείο οι πλαγιές είναι τόσο απότομες που ορισμένες φορές ξεπερνούν τα 1.000 μέτρα.Οι διασώστες που έσπευσαν στο σημείο διαπίστωσαν ότι ο 18χρονος, το όνομα του οποίου δεν δόθηκε στη δημοσιότητα, είχε μόνο μερικούς μικροτραυματισμούς στους καρπούς και τους αστραγάλους.Πλέον, ο νεαρός νοσηλεύεται στο νοσοκομείο Φάγκσταφ της Αριζόνα.Σημειώνουμε πως κατά μέσο όρο 3 τουρίστες κάθε χρόνο χάνουν την ζωή τους στο Γκράντ Κάνιον από παρόμοια ατυχήματα.

Περισσότερα... »
03:27
Ελευθέριος Βενιζέλος 11-8-1864 / 18-3-1936
» Relax

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος (Μουρνιές Χανίων, 11 Αυγούστου 1864 – Παρίσι, 18 Μαρτίου 1936) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους πολιτικούς της νεότερης Ελλάδας. Πρωταγωνίστησε στην αυτονομία της Κρητικής Πολιτείας και την οριστική ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, συνέβαλε στην απελευθέρωση της Μακεδονίας, στην είσοδο της Ελλάδας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, και στην οργάνωση της χώρας στα πρότυπα αστικού κράτους διατελώντας πάρα πολλές φορές πρωθυπουργός.

Βιογραφία

Ο Ε. Βενιζέλος γεννήθηκε στις 11/23 Αυγούστου του 1863, κατ΄ άλλους το 1864. Το όνομά του "Ελευθέριος", επειδή δεν προϋπήρξε ως οικογενειακό, κατά πιθανότερη εκδοχή προέρχεται από το τάξιμο που έκανε η μητέρα του Δέσποινα να «ελευθερωθεί» από τον οδυνηρό τοκετό και να επιβιώσει και ευτυχίσει το κυοφορούμενο, μετά από τρία προηγηθέντα τέκνα που είχαν πεθάνει.
Όταν ξέσπασε στην Κρήτη η επανάσταση του 1866, η οικογένειά του Βενιζέλου κατέφυγε στη Σύρο. Όταν ηρέμησαν τα πράγματα, ο πατέρας του Κυριάκος παρέμεινε στην Ελλάδα επειδή δεν του επετράπη η επάνοδος στην Κρήτη λόγω του ότι είχε συμμετάσχει στην επανάσταση, και μόνο όταν το 1872 χορήγησε αμνηστία ο Σουλτάνος, η οικογένεια επέστρεψε στο νησί. Ο Βενιζέλος έκανε τις εγκύκλιες σπουδές του στο εκπαιδευτήριο Αντωνιάδου στην Αθήνα μετά από εισαγωγικές εξετάσεις. Είχε παρακολουθήσει τα μαθήματα της πρώτης γυμνασιακής τάξης στα Χανιά το 1876 - 1877 με τον ελληνοδιδάσκαλο Ιωάννη Παπαδάκη. Το απολυτήριο του Γυμνασίου το πήρε από το Γυμνάσιο της Ερμούπολης Σύρου, όπου παρακολούθησε την τελευταία τάξη.Ο πατέρας του ήταν έμπορος και ήθελε να βάλει στη δουλειά αυτή και το γιο του. Έτσι, ο νεαρός Ελευθέριος δούλεψε για δυό χρόνια στο κατάστημα του πατέρα του. Αλλά ο Γεώργιος Ζυγομαλάς, γενικός τότε πρόξενος της Ελλάδας στα Χανιά, τον έπεισε ότι ο γιος του έπρεπε να κάνει ανώτερες σπουδές γιατί είχε ιδιαίτερη κλίση στα γράμματα. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αναγορεύθηκε διδάκτωρ της Νομικής με άριστα και επέστρεψε στην Κρήτη το 1886 όπου άρχισε να ασκεί τη δικηγορία.Αναμίχθηκε στην πολιτική και την επόμενη χρονιά εξελέγη βουλευτής Κυδωνιών. Ως βουλευτής ξεχώρισε για την ευγλωττία και τις ριζοσπαστικές θέσεις του. Μανιώδης αναγνώστης, ασχολούνταν επίσης με την εκμάθηση της γαλλικής και της αγγλικής γλώσσας. Η κατάσταση στην Κρήτη ήταν ρευστή, η τουρκική κυβέρνηση υπονόμευε η ίδια τις μεταρρυθμίσεις που είχε κάνει και αναπόφευκτα το 1888 ξέσπασαν ταραχές. Η Τουρκία επενέβη και τον Δεκέμβριο του 1889 αφαίρεσε όλα τα προνόμια που είχε παραχωρήσει στους Κρητικούς με βάση τη συνθήκη του Βερολίνου. Η κρίση συνεχίστηκε ως το 1894, οπότε συγκλήθηκε συνέλευση, που όμως αμέσως οδηγήθηκε σε αδιέξοδο, καθώς Έλληνες και Μουσουλμάνοι δεν μπορούσαν να βρουν σημεία συνεννόησης.

Περισσότερα... »

03:10

ANCL week 9

» Σκάκι στα Γιάννενα

← August 10 (14 items) August 12 (24 items) →

Σκακιέρα	Όνομα	Κατηγορία
1	Greko-12	8
2	vovasg	6
3	Anelehtos	6
4	Mitsarakos	6
5	drousiasjohn2	4
6	DrousiasXristos	2

Last Update: 05.02.2012 03:01:25	To IoanninaBlogs.gr είναι συναθροιστής των τοπικών blogs. Όλα τα κείμενα που αναδημοσιεύονται εδώ ανήκουν στους συγγραφείς και δεν εκφράζουν απαραίτητα τους διαχειριστές του IoanninaBlogs.gr. Αν κάποιο άρθρο σας θίγει με οποιονδήποτε τρόπο, παρακαλώ ειδοποιήστε μας ώστε να το αφαιρέσουμε αμέσως.
	Πληροφορίες Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το blog σας Συχνές ερωτήσεις (FAQ) Διαφημιστείτε εδώ!	Επισκεφθείτε επίσης Pass Free Internet Hotel Philoxenia Κeramoti Data Recovery 24 Βάλτε το link σας εδώ!

Ioannina Blogs » August 11, 2010

Feeds

(18)